Kinderen
alle pijlers
moeder gevoelens
woensdag 18 augustus 2010 om 21:10
Hallo!!
Ik ben net 4.5 maand een trotse moeder van een prachtige dochter.
Mijn zwangerschap liep goed en mijn bevallen was helemaal om nog een x over te doen.
Alleen nu achteraf ga je nadenken en kom je erachter dat je sommige dingen anders had gewilt.
Ik krijg vaak de vraag of ik me nu wel mama voel.
Om eerlijk te zeggen, nee...voel me niet echt moeder.
Ik ben super blij met onze dochter,ik hoefde bv ook niet te huilen toen mijn dochter werd geboren. Ik heb ook nooit ''kraamtranen'' gehad. Maar als ik nu iets lees (iemand anders zijn verhaal) staan de tranen al wel in mijn ogen.
Ben ik de enige die dit voelt?
Voel me best schuldig tegenover mijn dochter.
gr Shant
Ik ben net 4.5 maand een trotse moeder van een prachtige dochter.
Mijn zwangerschap liep goed en mijn bevallen was helemaal om nog een x over te doen.
Alleen nu achteraf ga je nadenken en kom je erachter dat je sommige dingen anders had gewilt.
Ik krijg vaak de vraag of ik me nu wel mama voel.
Om eerlijk te zeggen, nee...voel me niet echt moeder.
Ik ben super blij met onze dochter,ik hoefde bv ook niet te huilen toen mijn dochter werd geboren. Ik heb ook nooit ''kraamtranen'' gehad. Maar als ik nu iets lees (iemand anders zijn verhaal) staan de tranen al wel in mijn ogen.
Ben ik de enige die dit voelt?
Voel me best schuldig tegenover mijn dochter.
gr Shant
woensdag 18 augustus 2010 om 21:14
Nee hoor ik herken het volkomen, en de mijne zijn al 11 en 12. Ik weet nog dat ik na een week of drie mijn oudste uit de wieg pakte en dat ik me toen realiseerde dat ie nooit meer weg zou gaan en dat ik me daar een bult van schrok. Ik ben dol op mijn kinderen hoor, al zou ik ze soms ook met liefde achter het behang plakken, maar ik voel me nog steeds meer poeZ dan moeder.
woensdag 18 augustus 2010 om 21:16
Ach Shant, wat is dat dan precies 'je moeder voelen'. Als jij superblij met je dochter bent, ben je volgens mij moeder genoeg. Of je moet huilen bij de geboorte zegt niks en kraamtranen zijn helemaal hormoon gestuurd. Maak je niet druk meid, iedereen reageert anders.
Even een vraagje: als iemand je dochter iets zou willen aandoen, zou je er dan letterlijk voor gaan liggen en haar verdedigen als een leeuwin?
Even een vraagje: als iemand je dochter iets zou willen aandoen, zou je er dan letterlijk voor gaan liggen en haar verdedigen als een leeuwin?
woensdag 18 augustus 2010 om 21:16
woensdag 18 augustus 2010 om 21:27
Bedankt voor jullie reacties.
ivy1970: Denk dat ik er wel als een leeuwin voor zou gaan liggen ja.
Toen mijn dochter 3 weken oud was, was daar "de man met de hamer". ze heeft toen een weekend bij mijn ouders geslapen.
Ook daar ben ik zonder traantje weg gegaan. vond het heerlijk om weer lekker te slapen en even aan mezelf te denken.
milobiyu: Zullen we een beetje ruilen dan
ivy1970: Denk dat ik er wel als een leeuwin voor zou gaan liggen ja.
Toen mijn dochter 3 weken oud was, was daar "de man met de hamer". ze heeft toen een weekend bij mijn ouders geslapen.
Ook daar ben ik zonder traantje weg gegaan. vond het heerlijk om weer lekker te slapen en even aan mezelf te denken.
milobiyu: Zullen we een beetje ruilen dan
woensdag 18 augustus 2010 om 21:31
quote:Shant schreef op 18 augustus 2010 @ 21:27:
Bedankt voor jullie reacties.
ivy1970: Denk dat ik er wel als een leeuwin voor zou gaan liggen ja.
Toen mijn dochter 3 weken oud was, was daar "de man met de hamer". ze heeft toen een weekend bij mijn ouders geslapen.
Ook daar ben ik zonder traantje weg gegaan. vond het heerlijk om weer lekker te slapen en even aan mezelf te denken.
milobiyu: Zullen we een beetje ruilen dan ;)laat maar
Bedankt voor jullie reacties.
ivy1970: Denk dat ik er wel als een leeuwin voor zou gaan liggen ja.
Toen mijn dochter 3 weken oud was, was daar "de man met de hamer". ze heeft toen een weekend bij mijn ouders geslapen.
Ook daar ben ik zonder traantje weg gegaan. vond het heerlijk om weer lekker te slapen en even aan mezelf te denken.
milobiyu: Zullen we een beetje ruilen dan ;)laat maar
woensdag 18 augustus 2010 om 21:31
Bij mij duurde dat moedervoelen ook lang.
Mijn dochter is lang onder controle geweest van allerlei artsen omdat ze veel te vroeg geboren is. Als er werd geroepen in het ziekenhuis om 'de moeder van kindje Van de Beo!' dan duurde het soms een volle seconde voor ik doorhad dat het om mij ging.
Ik had de eerste tijd het gevoel dat ik moeder 'speelde'.
Het ging over maar ik was het dus ook niet direct.
Mijn dochter is lang onder controle geweest van allerlei artsen omdat ze veel te vroeg geboren is. Als er werd geroepen in het ziekenhuis om 'de moeder van kindje Van de Beo!' dan duurde het soms een volle seconde voor ik doorhad dat het om mij ging.
Ik had de eerste tijd het gevoel dat ik moeder 'speelde'.
Het ging over maar ik was het dus ook niet direct.
woensdag 18 augustus 2010 om 21:35
Niet schuldig voelen joh!
Ik heb ook niet gehuild bij de geboorte (ik heb zelfs even wezenloos erbij gelegen tot ik na een minuutje dacht: misschien moet ik hem even vasthouden, ik was zo kapot van het persen)
Ook geen kraamtranen hier trouwens.
Wel moet ik nu elke keer huilen als ik op TV een bevalling zie
Ik heb ook niet gehuild bij de geboorte (ik heb zelfs even wezenloos erbij gelegen tot ik na een minuutje dacht: misschien moet ik hem even vasthouden, ik was zo kapot van het persen)
Ook geen kraamtranen hier trouwens.
Wel moet ik nu elke keer huilen als ik op TV een bevalling zie
woensdag 18 augustus 2010 om 21:38
Ik heb ook niet gehuild bij mijn bevalling hoor, ik was alleen maar heel erg blij dat ze eruit was.Verbaasd dat dat allemaal in mijn buik had gepast en nieuwsgierig hoe ze er nu eindelijk uit zag.
Kraamtranen ook niet echt,hooguit later van pure vermoeidheid.
Maar wel vanaf seconde 1, superblij met d'r.
En nu.. ik ben een echt weekdier. Bij elk zielig kindje op de tv huil ik. Soms kan ik helemaal volschieten als ik alleen maar naar ze kijk terwijl ze slapen.
Maar ook, ik vind het heerlijk als ze naar het kdv of opa en oma gaan, zodat ik rustig naar mijn werk kan of met mijn man een dag alleen heb.
Het standaard moedergevoel bestaat niet, iedereen beleeft het anders. Maar anders is niet beter of slechter.
Kraamtranen ook niet echt,hooguit later van pure vermoeidheid.
Maar wel vanaf seconde 1, superblij met d'r.
En nu.. ik ben een echt weekdier. Bij elk zielig kindje op de tv huil ik. Soms kan ik helemaal volschieten als ik alleen maar naar ze kijk terwijl ze slapen.
Maar ook, ik vind het heerlijk als ze naar het kdv of opa en oma gaan, zodat ik rustig naar mijn werk kan of met mijn man een dag alleen heb.
Het standaard moedergevoel bestaat niet, iedereen beleeft het anders. Maar anders is niet beter of slechter.
woensdag 18 augustus 2010 om 21:42
Oja, wat ik ook wel eens heb gehad (zelfs meerdere keren)
Dat kind in de box of wipstoel beneden was en ik een boek las met de tv aan.
En dat ik dan op een gegeven moment dacht; wat staat die tv eigenlijk hard. Ik probeerde dan met de afstandsbediening de tv zachter te zetten, wat natuulijk niet lukte, want het geluid kwam van mijn dochter die lag te huilen. Ze zat gewoon nog niet zo in mijn systeem.
Of als mensen vroegen hoe heet ze; dat ik er echt even over na moest denken.
(schaam,schaam)
Dat kind in de box of wipstoel beneden was en ik een boek las met de tv aan.
En dat ik dan op een gegeven moment dacht; wat staat die tv eigenlijk hard. Ik probeerde dan met de afstandsbediening de tv zachter te zetten, wat natuulijk niet lukte, want het geluid kwam van mijn dochter die lag te huilen. Ze zat gewoon nog niet zo in mijn systeem.
Of als mensen vroegen hoe heet ze; dat ik er echt even over na moest denken.
(schaam,schaam)
woensdag 18 augustus 2010 om 21:43
Bij mij is het heel langzaam gegroeid.
Geen tranen bij de geboorte.
Toen mijn vriendinnen haar kwamen bewonderen zei ik uit de grond van mijn hart dat ik haar net zo lief had gevonden als ze van één van hen was geweest.
Nu is ze 5.
Ik huil om alles. Ik mis haar als ze een nachtje bij oma logeert.
Ik kan net twee nachten zonder haar maar dan ben ik er klaar mee.
Ietsje minder mag van mezelf ook wel.
Ach, je kan het niet sturen....
Geniet nou maar, je bent een hele normale moeder!
Geen tranen bij de geboorte.
Toen mijn vriendinnen haar kwamen bewonderen zei ik uit de grond van mijn hart dat ik haar net zo lief had gevonden als ze van één van hen was geweest.
Nu is ze 5.
Ik huil om alles. Ik mis haar als ze een nachtje bij oma logeert.
Ik kan net twee nachten zonder haar maar dan ben ik er klaar mee.
Ietsje minder mag van mezelf ook wel.
Ach, je kan het niet sturen....
Geniet nou maar, je bent een hele normale moeder!
woensdag 18 augustus 2010 om 21:45
Ik heb de eerste 6 maanden zitten wachten totdat iemand hem kwam ophalen. Ik zei nog net niet 'schattig he, wil je hem hebben'?
Nu is mijn zoontje 16 maanden en hij zit aan mijn hart vastgenaaid! Niets of niemand moet hem pijn doen, want ik sta niet voor mezelf in. Een paar uurtjes weg alleen voelt als een amputatie. (Maar is ook stiekem lekker). Nu pas voel ik me op en top moeder.
Alles komt op zijn tijd. Gun jezelf die tijd om je kind jou te leren kennen, en jij hem/haar. Het is een nieuw mens in een bestaand leven (de jouwe). Alles heeft tijd nodig om te wennen, in te passen.
Mijn zoon is overigens gehaald middels een spoedkeizersnede. Toen de morfine was uitgewerkt en ik weer een beetje op de wereld kwam heb ik niet eens naar hem gevraagd. En me maar schuldig voelen. Ik voelde niks! Ik wilde gewoon lekker slapen en iets leuks gaan doen. Ik was immers 8 maanden ziek geweest en kon niets doen van ellende. Nu kan ik me dat niet meer voorstellen en horen wij echt bij elkaar!
Het komt goed...
Monique
Nu is mijn zoontje 16 maanden en hij zit aan mijn hart vastgenaaid! Niets of niemand moet hem pijn doen, want ik sta niet voor mezelf in. Een paar uurtjes weg alleen voelt als een amputatie. (Maar is ook stiekem lekker). Nu pas voel ik me op en top moeder.
Alles komt op zijn tijd. Gun jezelf die tijd om je kind jou te leren kennen, en jij hem/haar. Het is een nieuw mens in een bestaand leven (de jouwe). Alles heeft tijd nodig om te wennen, in te passen.
Mijn zoon is overigens gehaald middels een spoedkeizersnede. Toen de morfine was uitgewerkt en ik weer een beetje op de wereld kwam heb ik niet eens naar hem gevraagd. En me maar schuldig voelen. Ik voelde niks! Ik wilde gewoon lekker slapen en iets leuks gaan doen. Ik was immers 8 maanden ziek geweest en kon niets doen van ellende. Nu kan ik me dat niet meer voorstellen en horen wij echt bij elkaar!
Het komt goed...
Monique
woensdag 18 augustus 2010 om 21:47
Ik heb wel gehuild na de bevalling maar dat was omdat ik gehecht werd terwijl de verdoving nog niet werkte... Verder zat ik alleen een beetje wazig om me geen te kijken en dacht ik idd ineens..."misschien moet ik hem maar eens even vasthouden en bekijken" Inmiddels is het weer helemaal goedgekomen en vind ik hem geweldig! Verder eensch met bubbelwijn, we zijn niet allemaal dezelfde mensen dus zijn we ook niet dezelfde moeders! Dus voel je niet schuldig en denk geen rare dingen over jezelf hoor!
woensdag 18 augustus 2010 om 21:49
quote:bubbelwijn schreef op 18 augustus 2010 @ 21:42:
Of als mensen vroegen hoe heet ze; dat ik er echt even over na moest denken.
(schaam,schaam)
Haha, dat heb ik ook gehad! dat ik midden in een verhaal zat en ik even niet op haar naam kwam..
oh, wat voelde ik me slecht!
wat ik ook vaak had is dat ik 'hij' zei ipv 'zij''. snap het nog steeds niet, heel raar!
Of als mensen vroegen hoe heet ze; dat ik er echt even over na moest denken.
(schaam,schaam)
Haha, dat heb ik ook gehad! dat ik midden in een verhaal zat en ik even niet op haar naam kwam..
oh, wat voelde ik me slecht!
wat ik ook vaak had is dat ik 'hij' zei ipv 'zij''. snap het nog steeds niet, heel raar!
woensdag 18 augustus 2010 om 21:51
Mijn kinderen (tweeling) zijn d.m.v. een keizersnee geboren. Na de geboorte geen traan gelaten. Maar na een dag of 3 (ik lag toen nog in 't ziekenhuis) kreeg ik een aanval van kraamtranen, en hoe!!
Dat duurde amper 2 dagen, en daarna heeft 't ook heel lang geduurd hoor, voordat ik dat soort gevoelens kreeg.
Zelfs bij de vaccinaties had ik geen problemen, hoe zielig ik 't ook vond.
Dus maak je geen zorgen, dit is echt heel normaal.
Dat duurde amper 2 dagen, en daarna heeft 't ook heel lang geduurd hoor, voordat ik dat soort gevoelens kreeg.
Zelfs bij de vaccinaties had ik geen problemen, hoe zielig ik 't ook vond.
Dus maak je geen zorgen, dit is echt heel normaal.
woensdag 18 augustus 2010 om 21:54
quote:lisaaaa79 schreef op 18 augustus 2010 @ 21:49:
wat ik ook vaak had is dat ik 'hij' zei ipv 'zij''. snap het nog steeds niet, heel raar!
hahaha dat had mijn man ook heel erg vaak !
en wij praten altijd tegen de hond, maar tegen de tijd dat je man zegt tegen de huilende baby "jaja baasje komt zo !" trok ik toch een wenkbrouw op
wat ik ook vaak had is dat ik 'hij' zei ipv 'zij''. snap het nog steeds niet, heel raar!
hahaha dat had mijn man ook heel erg vaak !
en wij praten altijd tegen de hond, maar tegen de tijd dat je man zegt tegen de huilende baby "jaja baasje komt zo !" trok ik toch een wenkbrouw op
woensdag 18 augustus 2010 om 21:55
Bij de eerste kwamen de moedergevoelens heel snel, bij de tweede duurde het echt wel een tijdje, maar dat kwam ook doordat er wat complicaties kwamen na de geboorte en ik heel erg veel moeite had om me te hechten en ik kreeg ook een fikse depressie.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
woensdag 18 augustus 2010 om 22:01
woensdag 18 augustus 2010 om 22:01
Ik weet ook niet wat moedergevoelens nou precies zijn hoor. Ik heb zeker niet gehuild bij de bevalling, ik was zo moe naar 36 uur dat ik alleen maar aan slapen kon denken. Vervolgens heb ik vaak in het wiegje naast me getuurd en naar mijn dochter gekeken en me afgevraagd wat dat nou voor iemand zou zijn. Nu is ze bijna 2 en ik vind haar de liefste, mooiste etc. van de wereld. Ik voel me nu wel echt haar moeder, maar dat heeft echt wel even geduurd. En dat vind ik ook niet gek. Ik moest haar echt even leren kennen en zij mij. Ze kan wel op knopjes bij mij drukken waar niemand anders op kan drukken en ik ben nog nooit zo bezorgd geweest als om haar, als ik denk dat ze iets heeft.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
woensdag 18 augustus 2010 om 22:04
