Relaties
alle pijlers
And this is the END
zondag 8 augustus 2010 om 15:53
Ben boos, verdrietig en teleurgesteld.............
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
woensdag 18 augustus 2010 om 11:44
Ja Marike, snap soms niet dat mannen er zo makkelijk overheen stappen.
Maar ik geef de strijd niet op.
Na ons laatste gesprek zondag zag ik een barstje in zijn toch wel standvastige besluit.
Ga nog een paar dagen genieten, hopelijk met wat beer weer dan momenteel. Gelukkig heb ik de gelegenheid gekregen van ijn baas om de eerste schoolweek rustig in te gaan.
@Monique. Mijn meiden zijn 10 en 11.
Gaat vast over het tijdstip dat ik postte............Ja wellicht laat in de meeste moeder ogen.
Maar hier, op de camping is vroeg naar bed gaan niet echt een optie. Mijn jongste gaat absoluut niet naar bed als ik niet binnen blijf. Zelfs niet als ik bij mijn vriendin in de tuin zit.
En ach, ze slapen tot zeker 10.00.
Zondag begint het strakke geregel weer.
Maar ik geef de strijd niet op.
Na ons laatste gesprek zondag zag ik een barstje in zijn toch wel standvastige besluit.
Ga nog een paar dagen genieten, hopelijk met wat beer weer dan momenteel. Gelukkig heb ik de gelegenheid gekregen van ijn baas om de eerste schoolweek rustig in te gaan.
@Monique. Mijn meiden zijn 10 en 11.
Gaat vast over het tijdstip dat ik postte............Ja wellicht laat in de meeste moeder ogen.
Maar hier, op de camping is vroeg naar bed gaan niet echt een optie. Mijn jongste gaat absoluut niet naar bed als ik niet binnen blijf. Zelfs niet als ik bij mijn vriendin in de tuin zit.
En ach, ze slapen tot zeker 10.00.
Zondag begint het strakke geregel weer.
woensdag 18 augustus 2010 om 15:24
En dat is dan ook mijn probleem. Hij heeft zondag duidelijk gezegd dat hij er over moet denken omdat deze beslissing ook niet in 1 dag is genomen.
Hij is zelf het huis uit gegaan maar ik heb hem gevraagd te blijven. Wilde niet dat de kinderen 's morgens wakker zouden worden en er dan niemand meer thuis zou zijn.
Hij zou mij een nummer doorgeven zodat ik hem kan bereiken maar heb nog niets gehoord. Mijn volgende dillema.............kan een vriend van hem bellen om te vrage of hij al iets weet over dat nummer........... Dit wil ik dan puur voor de kinderen, die willen graag bellen.
Poeh...rust!!! voorlopig niet
Hij is zelf het huis uit gegaan maar ik heb hem gevraagd te blijven. Wilde niet dat de kinderen 's morgens wakker zouden worden en er dan niemand meer thuis zou zijn.
Hij zou mij een nummer doorgeven zodat ik hem kan bereiken maar heb nog niets gehoord. Mijn volgende dillema.............kan een vriend van hem bellen om te vrage of hij al iets weet over dat nummer........... Dit wil ik dan puur voor de kinderen, die willen graag bellen.
Poeh...rust!!! voorlopig niet
woensdag 18 augustus 2010 om 15:26
Ow jeetje, wat een herkenning weer. Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen en je zeggen vooral goed voor jezelf en je meiden te zorgen. Het is een heel naar en langzaam proces. Je wilt het liefste onder een steen kruipen en er pas onder vandaan komen als de mist weer opgetrokken is. Maar helaas werkt het niet zo.
Maar ik beloof je dat eens de zon weer gaat schijnen, je weer lol zult hebben en omkijkt en ziet hoe sterk je geworden bent. Ik ben 46 en net aan een nieuwe studie begonnen en heb meer en meer vertrouwen in de toekomst. Dus jij met je 39 gaat het zeker ook redden.
Natuurlijk kost het proces veel pijn en tranen. Blijf vooral dicht bij je gevoel en bij jezelf. Neem alles stap voor stap en laat je heel goed voorlichten over je rechten.
Jank, schreeuw en schrijf van je af. Pijnlijk is het blijft het, maar ook jij komt er doorheen
Sterkte
Maar ik beloof je dat eens de zon weer gaat schijnen, je weer lol zult hebben en omkijkt en ziet hoe sterk je geworden bent. Ik ben 46 en net aan een nieuwe studie begonnen en heb meer en meer vertrouwen in de toekomst. Dus jij met je 39 gaat het zeker ook redden.
Natuurlijk kost het proces veel pijn en tranen. Blijf vooral dicht bij je gevoel en bij jezelf. Neem alles stap voor stap en laat je heel goed voorlichten over je rechten.
Jank, schreeuw en schrijf van je af. Pijnlijk is het blijft het, maar ook jij komt er doorheen
Sterkte
woensdag 18 augustus 2010 om 15:52
Snap het Waaromdan, hier slapen ze ook uit s morgens en liggen er s avonds later in als ik. Mijn vakantie zit er al op en heb vroege en late diensten. Omdat ik erg slecht slaap (want s'nachts kun je zo fijn nadenken over vanalles 
) ga ik niet zo heel laat naar bed. De jongens hebben nog ff vakantie.
Ik probeer me op te trekken aan jouw post Noa! De zon die weer gaat schijnen.... weer lol hebben in het leven??
ik zie ontzettend op tegen de verhuizing etc in november. Over enkele weken ben ik officieel gescheiden...convenant is nu bij de rechtbank.
) ga ik niet zo heel laat naar bed. De jongens hebben nog ff vakantie.Ik probeer me op te trekken aan jouw post Noa! De zon die weer gaat schijnen.... weer lol hebben in het leven??
ik zie ontzettend op tegen de verhuizing etc in november. Over enkele weken ben ik officieel gescheiden...convenant is nu bij de rechtbank.
woensdag 18 augustus 2010 om 19:58
Lieve meiden,
Neem je tijd, laat niemand je vertellen wat je moet doen en hoe jij dit moet verwerken. Er zijn geen regels voor en iedereen doet het op zijn eigen manier en zijn eigen tempo.
Scheiden is voor mij het meest pijnlijke wat me ooit is overkomen. Focus je niet teveel op de verre toekomst, die komt toch wel vanzelf. Hou je bij vandaag en morgen of volgende week. De ene dag voel je je sterk en de andere dag ben je als een natte krant. Accepteer die dag ook gewoon en voel je niet dom, stom of wat dan ook. Het hoort allemaal bij het rouwproces waar je in terecht komt.
Ook ik had nooit gedacht dat het me zo zou raken allemaal en dat ik zo diep kon zitten dat ik zelfs het leven niet meer leuk vond. En nog steeds kan ik niet iedere dag zeggen dat ik me op en top voel. Vergelijk je ook niet met andere. Ieder verhaal is uniek en iedereen heeft een andere belevingswereld en achtergrond.
Wat belangrijk blijft is goed te zorgen voor jezelf en je goed te laten voorlichten wat betreft je financiele positie en mogelijkheden.
Natuurlijk moet je redelijk blijven maar het is echt niet nodig dat je op een houtje moet gaan bijten omdat meneer toevallig ineens andere plannen heeft met zn leven. Probeer het financiele gedeelte dus ook zakelijk te bekijken en vraag hier advies aan een deskundig persoon.
Veel sterke allemaal
Neem je tijd, laat niemand je vertellen wat je moet doen en hoe jij dit moet verwerken. Er zijn geen regels voor en iedereen doet het op zijn eigen manier en zijn eigen tempo.
Scheiden is voor mij het meest pijnlijke wat me ooit is overkomen. Focus je niet teveel op de verre toekomst, die komt toch wel vanzelf. Hou je bij vandaag en morgen of volgende week. De ene dag voel je je sterk en de andere dag ben je als een natte krant. Accepteer die dag ook gewoon en voel je niet dom, stom of wat dan ook. Het hoort allemaal bij het rouwproces waar je in terecht komt.
Ook ik had nooit gedacht dat het me zo zou raken allemaal en dat ik zo diep kon zitten dat ik zelfs het leven niet meer leuk vond. En nog steeds kan ik niet iedere dag zeggen dat ik me op en top voel. Vergelijk je ook niet met andere. Ieder verhaal is uniek en iedereen heeft een andere belevingswereld en achtergrond.
Wat belangrijk blijft is goed te zorgen voor jezelf en je goed te laten voorlichten wat betreft je financiele positie en mogelijkheden.
Natuurlijk moet je redelijk blijven maar het is echt niet nodig dat je op een houtje moet gaan bijten omdat meneer toevallig ineens andere plannen heeft met zn leven. Probeer het financiele gedeelte dus ook zakelijk te bekijken en vraag hier advies aan een deskundig persoon.
Veel sterke allemaal
woensdag 18 augustus 2010 om 21:14
Je kan iemand nooit dwingen om van je te houden, hoe graag je dat ook wilt.
Natuurlijk wil je vechten, maar aan een dood paard trekken helpt je niet verder. Een relatie heb je met zn 2en en als een van de 2 niet meer wil dan stopt het.
Loslaten is hier het toverwoord, hoe onmogelijk het ook lijkt. Therapie is ook niet zalig makend. Het is maar net wie je treft en of die persoon met beide een klick heeft.
Ik heb wel een jaar of 5 gevochten tot ik uiteindelijk helemaal kapot was en aan de grond zat. En geloof me, jezelf kwijtraken is het laatste wat je wilt.
Je hoofd draait overuren door te piekeren over mogelijke oplossingen en het helpt je geen klap verder.
Richt je op jezelf en je kinderen. Jullie zijn nu het belangrijkste.
Natuurlijk wil je vechten, maar aan een dood paard trekken helpt je niet verder. Een relatie heb je met zn 2en en als een van de 2 niet meer wil dan stopt het.
Loslaten is hier het toverwoord, hoe onmogelijk het ook lijkt. Therapie is ook niet zalig makend. Het is maar net wie je treft en of die persoon met beide een klick heeft.
Ik heb wel een jaar of 5 gevochten tot ik uiteindelijk helemaal kapot was en aan de grond zat. En geloof me, jezelf kwijtraken is het laatste wat je wilt.
Je hoofd draait overuren door te piekeren over mogelijke oplossingen en het helpt je geen klap verder.
Richt je op jezelf en je kinderen. Jullie zijn nu het belangrijkste.
woensdag 18 augustus 2010 om 21:49
Ook ik heb 7 jaar gevochten, jaren gedacht dat het allemaal aan mij lag en alleen in therapie geweest omdat man (bijna ex) niet mee wilde.
En inderdaad je hoofd draait overuren... nu nog trouwens.
Ik ben verdorie echt iedere avond zo rond 22.00 afgepeigerd gewoon van dat denken alleen al.
Hij zegt te kiezen voor geld ipv geluk....... waardeloze instelling.
Ik ga voor mijn geluk en hoop dit te krijgen in het nieuwe jaar.
Hoop dat jij ook gelukkig mag worden Waaromdan!
@Noa,je kunt het goed verwoorden!!
En inderdaad je hoofd draait overuren... nu nog trouwens.
Ik ben verdorie echt iedere avond zo rond 22.00 afgepeigerd gewoon van dat denken alleen al.
Hij zegt te kiezen voor geld ipv geluk....... waardeloze instelling.
Ik ga voor mijn geluk en hoop dit te krijgen in het nieuwe jaar.
Hoop dat jij ook gelukkig mag worden Waaromdan!
@Noa,je kunt het goed verwoorden!!
donderdag 19 augustus 2010 om 10:34
Maria2005,
dat knuffelen en troosten...stel je er niet teveel van voor.
Sorry, maar bij mij was dit alleen maar om mijn gemoed wat rustiger te maken.
Zijn besluit staat al vast.
hij is er al veel langer mee bezig. Maar wil je toch ontzien.
Sorry, klinkt misschien hard maar volgens mij werkt dit zo.
Bij mij tenminste wel destijds.
dat knuffelen en troosten...stel je er niet teveel van voor.
Sorry, maar bij mij was dit alleen maar om mijn gemoed wat rustiger te maken.
Zijn besluit staat al vast.
hij is er al veel langer mee bezig. Maar wil je toch ontzien.
Sorry, klinkt misschien hard maar volgens mij werkt dit zo.
Bij mij tenminste wel destijds.
donderdag 19 augustus 2010 om 10:38
Als jij niet het idee hebt dat je alles hebt gedaan wat in je vermogen ligt en je nog door wilt gaan moet je dat vooral doen. Zoals ik al eerder schreef, blijf dicht bij je eigen gevoel. Het proces is voor iedereen anders. En ondanks dat ik tevergeefs jaren lang heb geknokt ben ik blij dat ik mijn eigen proces heb doorlopen. Nu weet ik dat ik alles heb gedaan wat mogelijk was en dat had ik niet gehad als ik eerder had opgegeven.
Alleen moet je niet de illusie hebben dat het hebben van sex een indicatie kan zijn of hij nog van je houdt. Je kan sex ook hebben uit een vorm van troost of gewoonweg omdat het lekker is. Er zijn plenty verhalen van mannen die hun klote er nog af vrijen terwijl ze allang een ander hebben en ook hun vrouwen dachten dat als hij nog sex met mij heeft blijft hij wel hier.
Sex en houden van zijn echt 2 heel verschillende dingen.
Nogmaals ik begrijp wat je schrijft en ik gun je alle geluk van de wereld, dus vecht jouw strijd uit op jouw manier en doe de dingen die bij jouw horen.
Veel sterkte
Alleen moet je niet de illusie hebben dat het hebben van sex een indicatie kan zijn of hij nog van je houdt. Je kan sex ook hebben uit een vorm van troost of gewoonweg omdat het lekker is. Er zijn plenty verhalen van mannen die hun klote er nog af vrijen terwijl ze allang een ander hebben en ook hun vrouwen dachten dat als hij nog sex met mij heeft blijft hij wel hier.
Sex en houden van zijn echt 2 heel verschillende dingen.
Nogmaals ik begrijp wat je schrijft en ik gun je alle geluk van de wereld, dus vecht jouw strijd uit op jouw manier en doe de dingen die bij jouw horen.
Veel sterkte
donderdag 19 augustus 2010 om 11:00
Dat van de sex herken ik wel, al was ex duidelijk dat het niet alles oplost. Sex was ook een van de punten die hij noemde en wat ik al wist.............
Hoe langer ik hier alleen zit, hoe meer ik tot het besef kom dat het wellicht het meeste bij mezelf te zoeken is dat hij het bijltje neergooit.
Nooit was iets hem te veel voor mij, voor de meiden, maar ik vind nu na lang nadenken dat ik het niet altijd gewaardeerd heb maar vaker voor lief genomen.
Een relatie is geven en nemen en de laatste tijd was ik zo vreselijk druk met de meiden dat ik hem compleet vergat.
Ik weet nog steeds niet wanneer hij terugkomt en hbe nog niets vernomen van hem. Voor de meiden vind ik dat het ergste.
Ga zo proberen uit te zoeken hoe ik contac kan maken (klinkt wel erg mysterieus)
Nog steeds komt elke ochtend bij het ontwaken het vreselijke gevoel over mij heen............. Voel me zo vreselijk alleen.
Hoop zo dat hij er alsnog voor wil vechten.
En wat Maria zegt, alles wat stuk is moet worden gerepareerd, maakt soms niet uit voor hoeveel geld. Waarom dan niet alles proberen voor je relatie en je kinderen
Hoe langer ik hier alleen zit, hoe meer ik tot het besef kom dat het wellicht het meeste bij mezelf te zoeken is dat hij het bijltje neergooit.
Nooit was iets hem te veel voor mij, voor de meiden, maar ik vind nu na lang nadenken dat ik het niet altijd gewaardeerd heb maar vaker voor lief genomen.
Een relatie is geven en nemen en de laatste tijd was ik zo vreselijk druk met de meiden dat ik hem compleet vergat.
Ik weet nog steeds niet wanneer hij terugkomt en hbe nog niets vernomen van hem. Voor de meiden vind ik dat het ergste.
Ga zo proberen uit te zoeken hoe ik contac kan maken (klinkt wel erg mysterieus)
Nog steeds komt elke ochtend bij het ontwaken het vreselijke gevoel over mij heen............. Voel me zo vreselijk alleen.
Hoop zo dat hij er alsnog voor wil vechten.
En wat Maria zegt, alles wat stuk is moet worden gerepareerd, maakt soms niet uit voor hoeveel geld. Waarom dan niet alles proberen voor je relatie en je kinderen
donderdag 19 augustus 2010 om 11:12
Maria, dat je het niet snapt is heel normaal.
Ook ik snapte het niet en wilde het niet snappen en nog snap ik het soms niet niet.
Maar een duidelijke uitleg heb ik ook nooit gehad.
Het gevoel voor mij was weg.
Inmiddels heb ik geleerd er niet meer teveel op te hameren. En heb het een plaats gegeven.
Ben een nieuwe weg ingeslagen en ga voor mij en de kids. En weet je wat????? IT FEELS DAMNED GOOD!!!!
Voor jou maria en ook voor waarom dan komt die dag ook. Ook al geloof je het nu nog niet.
Blijf schrijven het helpt.
Ook ik snapte het niet en wilde het niet snappen en nog snap ik het soms niet niet.
Maar een duidelijke uitleg heb ik ook nooit gehad.
Het gevoel voor mij was weg.
Inmiddels heb ik geleerd er niet meer teveel op te hameren. En heb het een plaats gegeven.
Ben een nieuwe weg ingeslagen en ga voor mij en de kids. En weet je wat????? IT FEELS DAMNED GOOD!!!!
Voor jou maria en ook voor waarom dan komt die dag ook. Ook al geloof je het nu nog niet.
Blijf schrijven het helpt.
donderdag 19 augustus 2010 om 11:27
O waaromdan en Maria/ Marike.... Ik leef Zo met jullie mee. En met anderen ook die in zo'n situatie zitten. Mijn verhaal lijkt erg op die van Maria. Bijna 15 jaar samen en 2 kleine kindjes. De jongste is nog maar 3 maand!
Bij ons zijn er ongeveer 3 jaar geleden wel wat dingen voorgevallen wat een relatie niet ten goede komt. Van beide kanten wel. Maar we zouden eraan werken en ervoor gaan. Nu komt man er toch weer op terug en laat zijn gezin voor wat het is terwijl we het zo lang over een 2e kind hebben gehad en hij daar ook heel bewust voor heeft gekozen.
Ik herken zoveel in jullie verhalen. Tot voor kort hadden ook wij nog sex, was ik zijn lief en moppie. Maar hij had blijkbaar allang zijn besluit genomen. Hij is nu weg en wil de scheiding doorzetten. Hij is nu een totaal ander persoon dan die ik ken in die 14 jaar.
Ik hoop zo het beste voor jullie, maar als ik de verhalen zo lees verwacht ik weinig goeds voor jullie relaties...
Bij ons zijn er ongeveer 3 jaar geleden wel wat dingen voorgevallen wat een relatie niet ten goede komt. Van beide kanten wel. Maar we zouden eraan werken en ervoor gaan. Nu komt man er toch weer op terug en laat zijn gezin voor wat het is terwijl we het zo lang over een 2e kind hebben gehad en hij daar ook heel bewust voor heeft gekozen.
Ik herken zoveel in jullie verhalen. Tot voor kort hadden ook wij nog sex, was ik zijn lief en moppie. Maar hij had blijkbaar allang zijn besluit genomen. Hij is nu weg en wil de scheiding doorzetten. Hij is nu een totaal ander persoon dan die ik ken in die 14 jaar.
Ik hoop zo het beste voor jullie, maar als ik de verhalen zo lees verwacht ik weinig goeds voor jullie relaties...
donderdag 19 augustus 2010 om 11:34
Ik ben zelf therapeut, en zie toch best vaak het misverstand leven, dat relatietherapie als "het uiterste" wordt gezien, in de zin van dán pas heb je er alles aan gedaan, als je therapie hebt, hebt gedaan, of bereid bent tot.
Relatietherapie is bedoeld om nader tot elkaar te komen, weer in contact te komen, als beide partijen hier een wens toe hebben. Het kan opnieuw saamhorigheid brengen, en begrip, maar hee, als de liefde weg is, dan kan je tegen de klippen op therapiën, maar dat wordt dan een grote deceptie. Therapie is een middel, om handvatten te verkrijgen, maar zie het vooral niet als het symbool voor "er alles aan hebben gedaan".
Relatietherapie is bedoeld om nader tot elkaar te komen, weer in contact te komen, als beide partijen hier een wens toe hebben. Het kan opnieuw saamhorigheid brengen, en begrip, maar hee, als de liefde weg is, dan kan je tegen de klippen op therapiën, maar dat wordt dan een grote deceptie. Therapie is een middel, om handvatten te verkrijgen, maar zie het vooral niet als het symbool voor "er alles aan hebben gedaan".
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
donderdag 19 augustus 2010 om 11:38
Dat is een van de dingen die ik heb aangegeven; Er wordt niet gepraat.
Tuurlijk zeg je alletwee wel eens iets maar praten...........daar was geen tijd voor/werd geen tijd voor genomen.
Alletwee druk, hij met werk en i met de meiden. Ik had veel afspraken voor de jongste en deed dat grotendeels alleen. Veel irritatie kreeg ik daardoor en lag dat bij hem neer door neit echt vriendelijk te doen.
Wellicht had ik toen beter kunnen praten of had hij wat moetn zeggen.
Heb zo'n vreselijk naar gevoel in mijn hele lijf.
Waar zijn die dekens!!!!!!
Tuurlijk zeg je alletwee wel eens iets maar praten...........daar was geen tijd voor/werd geen tijd voor genomen.
Alletwee druk, hij met werk en i met de meiden. Ik had veel afspraken voor de jongste en deed dat grotendeels alleen. Veel irritatie kreeg ik daardoor en lag dat bij hem neer door neit echt vriendelijk te doen.
Wellicht had ik toen beter kunnen praten of had hij wat moetn zeggen.
Heb zo'n vreselijk naar gevoel in mijn hele lijf.
Waar zijn die dekens!!!!!!
donderdag 19 augustus 2010 om 12:06
Toen ik afgelopen week thuis kwam, was hij dus echt vertrokken............... Ik schrok want wilde dit niet.
Hij vond het beter, rust, nadenken etc.
Het gaf mij zo'n geweldige klap in mijn gezicht.
Mijn oudste was helemaal stuk toen ze erachter kwam (papa zijn schoenen stonden er niet meer????)
Ik baal er van dat ik op dit moment zo weinig kan. Geen contact is slopend voor mij, al zeggen sommige dat het waarschijnlijk wel even goed is. Tijd om na te denken en alles op een rijtje te zetten. Dat doe ik ook wel en praat er veel over met een vriendin hier. Ben alleen bang dat zijn gedachten de andere kant opgaan en het niet meer wilt proberen (nu ik dit opschrijf word ik misselijk van angst)
Zou hem aan zijn spreekwoordelijke haren willen trekken en eisen voor een gelijke kans, praten moet hij.
Oooooh wt is liefdesverdriet KUT
Hij vond het beter, rust, nadenken etc.
Het gaf mij zo'n geweldige klap in mijn gezicht.
Mijn oudste was helemaal stuk toen ze erachter kwam (papa zijn schoenen stonden er niet meer????)
Ik baal er van dat ik op dit moment zo weinig kan. Geen contact is slopend voor mij, al zeggen sommige dat het waarschijnlijk wel even goed is. Tijd om na te denken en alles op een rijtje te zetten. Dat doe ik ook wel en praat er veel over met een vriendin hier. Ben alleen bang dat zijn gedachten de andere kant opgaan en het niet meer wilt proberen (nu ik dit opschrijf word ik misselijk van angst)
Zou hem aan zijn spreekwoordelijke haren willen trekken en eisen voor een gelijke kans, praten moet hij.
Oooooh wt is liefdesverdriet KUT
donderdag 19 augustus 2010 om 12:12
