Entertainment
alle pijlers
Zomergasten 2010
zaterdag 24 juli 2010 om 19:31
Volgens mij nog geen topic over.
Laat ik nou een zwak hebben voor Jelle Brandt Corstius. Ik weet niet wat het is met die man, maar ik ben dol op hem haha...
Goed nieuws dus voor mij want vanaf morgen presenteert hij 'Zomergasten 2010'.
Van 25 juli tot en met 29 augustus 2010 zal presentator Jelle Brandt Corstius de volgende Zomergasten ontvangen:
Zondag 25 juli: politicus Jan Marijnissen
Zondag 1 augustus: schrijver en bioloog Maarten ’t Hart
Zondag 8 augustus: schrijfster en cabaretiere Paulien Cornelisse
Zondag 15 augustus: actrice Annet Malherbe
Zondag 22 augustus: filmregisseur Paul Verhoeven
Zondag 29 augustus: fotograaf Erwin Olaf
Wie kijkt er mee? Is het niet voor Jelle, dan wel voor de gasten?
Laat ik nou een zwak hebben voor Jelle Brandt Corstius. Ik weet niet wat het is met die man, maar ik ben dol op hem haha...
Goed nieuws dus voor mij want vanaf morgen presenteert hij 'Zomergasten 2010'.
Van 25 juli tot en met 29 augustus 2010 zal presentator Jelle Brandt Corstius de volgende Zomergasten ontvangen:
Zondag 25 juli: politicus Jan Marijnissen
Zondag 1 augustus: schrijver en bioloog Maarten ’t Hart
Zondag 8 augustus: schrijfster en cabaretiere Paulien Cornelisse
Zondag 15 augustus: actrice Annet Malherbe
Zondag 22 augustus: filmregisseur Paul Verhoeven
Zondag 29 augustus: fotograaf Erwin Olaf
Wie kijkt er mee? Is het niet voor Jelle, dan wel voor de gasten?
zondag 22 augustus 2010 om 22:10
quote:Ann Liv schreef op 22 augustus 2010 @ 22:07:
Binkie, ik heb even gezapt maar op, op zondag is weinig uh ja eigenlijk zinnigs te zien, niewaar? En, en, en, er komen natuurlijk, tuurlijk nog die, die uh, leuke fragmenten, niewaar?
Inderdaad, we motten het er maar mee doen Ann Liv.
Ahh Marilyn, leuk nietwaar?
Binkie, ik heb even gezapt maar op, op zondag is weinig uh ja eigenlijk zinnigs te zien, niewaar? En, en, en, er komen natuurlijk, tuurlijk nog die, die uh, leuke fragmenten, niewaar?
Inderdaad, we motten het er maar mee doen Ann Liv.
Ahh Marilyn, leuk nietwaar?
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
zondag 22 augustus 2010 om 22:15
zondag 22 augustus 2010 om 22:24
zondag 22 augustus 2010 om 22:32
Ik weet ook niet hoe de Boeken-man heet. Maar zou hij opgewassen zijn tegen deze gasten? Is hij ook niet te soft?
Truste Binkie! En fijn dat jij het op je hebt genomen om even op internet te slingeren dat Paul Verhoeven niet, uh tuurlijk niet, met sjerrun heeft geneukt. Dat zou de film hebben verpest, niewaar?
Ik zag net 'n verdachte plek op zijn rug en bij zijn knoop. Maar het is zo lastig forummen, twitteren, luisteren én vlekzoeken!
Truste Binkie! En fijn dat jij het op je hebt genomen om even op internet te slingeren dat Paul Verhoeven niet, uh tuurlijk niet, met sjerrun heeft geneukt. Dat zou de film hebben verpest, niewaar?
Ik zag net 'n verdachte plek op zijn rug en bij zijn knoop. Maar het is zo lastig forummen, twitteren, luisteren én vlekzoeken!
zondag 22 augustus 2010 om 22:43
Maarten 't Hart vond ik echt een leuke uitzending, en nu met Paul Verhoeven ook weer. Ik vind dat "niewaar" juist wel grappig en ik vond PV altijd (tenminste, die keren dat ik hem op tv heb gezien) erg arrogant overkomen. Dat beeld is nu helemaal weg, ik vind het een leuke man, hij heeft iets te melden, niewaar.
(ik ben ondertussen wel van mijn Jelle-crush af, zo leuk als ik hem vond in zijn Rusland-docu's, zo .... ja wat... brrr, vind ik hem nu)
(ik ben ondertussen wel van mijn Jelle-crush af, zo leuk als ik hem vond in zijn Rusland-docu's, zo .... ja wat... brrr, vind ik hem nu)
Happiness is nothing more than good health and a bad memory - Albert Schweitzer.
zondag 22 augustus 2010 om 23:01
maandag 23 augustus 2010 om 14:38
Zomergasten: Paul Verhoeven
Uitgegeven: 23 augustus 2010 06:25
Laatst gewijzigd: 23 augustus 2010 06:25
Uit een Zomergasten waarin schrijver Maarten 't Hart of filmmaker Paul Verhoeven zomergast is, blijkt dat je toch echt de schrijvers en kunstenaars moet hebben voor het betere Zomergasten-gevoel. Door Bert Brussen
© ANPDat kunstenaar Verhoeven dan gelijk een dubbelcollege cinematografie geeft en een hele uitzending lang nog geen veertienhonderdachtennegentig keer het woordje "nietwaar?" heeft gebruikt, is slechts een kleine smet op een verder vlekkeloze avond.
Paul Verhoeven is ook niet zomaar een kunstenaar: met de eerste twaalf knoopjes van zijn overhemd opengeknoopt herkent iedere kijker gelijk de bon vivant die Verhoeven ondanks zijn 72 jaar is of ten minste wil zijn.
Verhoeven heeft aan een half woord genoeg, zit nooit zonder energie en praat gerust in zijn eentje drie uur Zomergasten vol, terwijl de kijker ademloos buiten de tijd en ruimte wordt geplaatst om zich te vergapen aan de meestal filosofisch getinte maar uitgebreide staalkaart aan meningen van een filmmaker die het terloops krabbelen van storyboards nog eerder als reflex beschouwt dan als tweede natuur.
Ruimte
Het nadeel van een zwaargewicht als Verhoeven is dat hij direct alle ruimte inneemt en alles overschaduwt, decor en gastheer incluis. Het kostte Jelle Brandt Corstius meer dan de helft van de uitzending om überhaupt de spraakwaterval met het Amerikaanse accent te doen stoppen en iets meer in te brengen dan een dapper gepoogd "Ja maar daar komen we zo nog op".
Niet dat het veel zin had want elke inbreng van Brandt Cortstius werd door Verhoeven beantwoord met een afwezig "ja" waarop de zomergast in al zijn enthousiasme weer verder ging met zijn hoorcollege.
Vermoeiend
Dat hoorcollege was beslist niet vervelend. Hooguit vermoeiend. Drie uur lang met je hoofd uit het raampje van een hogesnelheidstrein hangen kost dan ook heel wat zuurstof, maar niemand heeft ooit gezegd dat reizen door iemands ziel makkelijk moet zijn.
Zomergasten met een gast die de eruditie van Verhoeven heeft, is als het opgroeien van een te vroeg wijs kind: er zijn teveel vragen die een antwoord verdienen maar er is te weinig tijd overal op in te gaan.
Gelukkig kun je ook in weinig tijd het water nog in wijn veranderen. Verhoeven-uitspraken als "Hamas-strijders zijn eigenlijk vrijheidstrijders", "oorlog maakt fascisten van ons allemaal" of "Jezus was een soort Bin Laden en werd geboren nadat Maria door een Romeinse soldaat was verkracht" maken deze Zomergasten-aflevering nu al onvergetelijk en zullen het merk Paul Verhoeven in elk geval veel goed doen. Hopelijk het merk Zomergasten ook.
Chemie
Het laatste uur leek ook Brandt Corstius op stoom te komen en stelde hij zowaar vragen die er toe deden. Dankzij een korte maar hevige chemie met zijn gast kon Brandt Corstius laten zien wat hij echt waard is als Zomergasten-presentator. Het leverde klassieke, mooie diepgaande gesprekken op. Gesprekken over angst voor de dood, over dromen en nachtmerries, troost, inspiratie, geloof en hoop. Bijna altijd was het voor de kijker invoelbaar, maar heel soms leek het een klucht tussen twee gemankeerde filosofen.
Discussie
In het staartje van de uitzending ontstond er zelfs een discussie tussen de twee wijsgeren. De positief ingestelde, progressieve Brandt Corstius vond het grootse en meeslepende, met die duidelijke voorliefde voor dood en verderf van Verhoeven toch net iets te veel van het goede.
"Je kunt toch ook gewoon van de mooie beelden genieten?", vroeg hij in een laatste poging de door hem zo gekoesterde dragelijke lichtheid terug op het scherm te brengen. Maar daar was het al te laat voor. Godzijdank.
Door het ontbreken van die positieve lichtheid was dit een Zomergasten-aflevering die staat als een bunker in een loopgraaf. Inclusief een scoop: Paul Verhoeven gaat samen met producent San Fu Maltha De Stille Kracht van Louis Couperus verfilmen (en Sharon Stone heeft écht vrijwillig haar slipje uitgedaan voor het beavershot in Basic Instinct).
Uitgegeven: 23 augustus 2010 06:25
Laatst gewijzigd: 23 augustus 2010 06:25
Uit een Zomergasten waarin schrijver Maarten 't Hart of filmmaker Paul Verhoeven zomergast is, blijkt dat je toch echt de schrijvers en kunstenaars moet hebben voor het betere Zomergasten-gevoel. Door Bert Brussen
© ANPDat kunstenaar Verhoeven dan gelijk een dubbelcollege cinematografie geeft en een hele uitzending lang nog geen veertienhonderdachtennegentig keer het woordje "nietwaar?" heeft gebruikt, is slechts een kleine smet op een verder vlekkeloze avond.
Paul Verhoeven is ook niet zomaar een kunstenaar: met de eerste twaalf knoopjes van zijn overhemd opengeknoopt herkent iedere kijker gelijk de bon vivant die Verhoeven ondanks zijn 72 jaar is of ten minste wil zijn.
Verhoeven heeft aan een half woord genoeg, zit nooit zonder energie en praat gerust in zijn eentje drie uur Zomergasten vol, terwijl de kijker ademloos buiten de tijd en ruimte wordt geplaatst om zich te vergapen aan de meestal filosofisch getinte maar uitgebreide staalkaart aan meningen van een filmmaker die het terloops krabbelen van storyboards nog eerder als reflex beschouwt dan als tweede natuur.
Ruimte
Het nadeel van een zwaargewicht als Verhoeven is dat hij direct alle ruimte inneemt en alles overschaduwt, decor en gastheer incluis. Het kostte Jelle Brandt Corstius meer dan de helft van de uitzending om überhaupt de spraakwaterval met het Amerikaanse accent te doen stoppen en iets meer in te brengen dan een dapper gepoogd "Ja maar daar komen we zo nog op".
Niet dat het veel zin had want elke inbreng van Brandt Cortstius werd door Verhoeven beantwoord met een afwezig "ja" waarop de zomergast in al zijn enthousiasme weer verder ging met zijn hoorcollege.
Vermoeiend
Dat hoorcollege was beslist niet vervelend. Hooguit vermoeiend. Drie uur lang met je hoofd uit het raampje van een hogesnelheidstrein hangen kost dan ook heel wat zuurstof, maar niemand heeft ooit gezegd dat reizen door iemands ziel makkelijk moet zijn.
Zomergasten met een gast die de eruditie van Verhoeven heeft, is als het opgroeien van een te vroeg wijs kind: er zijn teveel vragen die een antwoord verdienen maar er is te weinig tijd overal op in te gaan.
Gelukkig kun je ook in weinig tijd het water nog in wijn veranderen. Verhoeven-uitspraken als "Hamas-strijders zijn eigenlijk vrijheidstrijders", "oorlog maakt fascisten van ons allemaal" of "Jezus was een soort Bin Laden en werd geboren nadat Maria door een Romeinse soldaat was verkracht" maken deze Zomergasten-aflevering nu al onvergetelijk en zullen het merk Paul Verhoeven in elk geval veel goed doen. Hopelijk het merk Zomergasten ook.
Chemie
Het laatste uur leek ook Brandt Corstius op stoom te komen en stelde hij zowaar vragen die er toe deden. Dankzij een korte maar hevige chemie met zijn gast kon Brandt Corstius laten zien wat hij echt waard is als Zomergasten-presentator. Het leverde klassieke, mooie diepgaande gesprekken op. Gesprekken over angst voor de dood, over dromen en nachtmerries, troost, inspiratie, geloof en hoop. Bijna altijd was het voor de kijker invoelbaar, maar heel soms leek het een klucht tussen twee gemankeerde filosofen.
Discussie
In het staartje van de uitzending ontstond er zelfs een discussie tussen de twee wijsgeren. De positief ingestelde, progressieve Brandt Corstius vond het grootse en meeslepende, met die duidelijke voorliefde voor dood en verderf van Verhoeven toch net iets te veel van het goede.
"Je kunt toch ook gewoon van de mooie beelden genieten?", vroeg hij in een laatste poging de door hem zo gekoesterde dragelijke lichtheid terug op het scherm te brengen. Maar daar was het al te laat voor. Godzijdank.
Door het ontbreken van die positieve lichtheid was dit een Zomergasten-aflevering die staat als een bunker in een loopgraaf. Inclusief een scoop: Paul Verhoeven gaat samen met producent San Fu Maltha De Stille Kracht van Louis Couperus verfilmen (en Sharon Stone heeft écht vrijwillig haar slipje uitgedaan voor het beavershot in Basic Instinct).