Kinderen
alle pijlers
Kind dat niet praat
maandag 23 augustus 2010 om 09:08
Hallo allemaal,
Ik weet niet of ik dit onderwerp in psyche moet zetten of bij kinderen. Ik gok hier maar op
.
Ik heb heb een dochter van 4,5. Ze gaat sinds een half jaar naar school en daarvoor naar de peuterzaal. Probleem met haar is dat ze niet praat. Tegen bijna niemand. Zal beetje kort vertellen hoe het gegaan is.
Met 2,5 jaar ging mijn dochter naar de peuterzaal. Dat vond ze hel spannend, want het was elke keer huilen en ingedoken het gebouw in. Op een gegeven moment ging dat huilen wel over, maar de rest niet. Op die leeftijd begon ze pas met praten. Ze was wel laat, maar ze haal de schade binnen no time in. Alleen merkten ze daar op de peuterzaal niets van, want mevrouwtje praatte tegen niemand. Moest ook niets van knuffels weten etc. Ze vond iedereen heel eng (zo te zien). ik weet neit precies wanneer, maar op een gegeven moment hebben we contact gezocht met een orthopedagoog. Die ging haar observeren en zag dat ze dus wel contact probeerde te zoeken door erbij te staan (dat werd ook geaccepteerd), maar ze zei dus neits. Ondertussen begon onze dochter wat te praten met kindje (heel minimaal) en kreeg ze contact met 1 meisje. Als advies kregen we dat we haar neit moesten dwingen te praten en haar veel 1 op 1 laten spelen met kindjes (dus vooral dat ene kindje) en als ze naar school ging werd verwacht dat het wel beter zou gaan. Oh ja ondertussen heeft die mevrouw ons ook geholpen onze dochter zindelijk te krijgen, want dat was ook een hele klus.
Eenmaal op school praatte ze weer helemaal met niemand. Eerste tijd was drama want ze wilde neit naar school enz. Kwam een kindje spelen uit de beurt waar ze dan wel mee praatte, maar daar begon ze ruzie mee te maken. Andere meisje van de peuterzaal zag ze bijna niet meer. Opgegeven moment praatte ze daa rook neit meer tegen. Ging ze met een ander meisje spelen, duurde ook neit lang, want ja Maureen praatte neit. IS er hier een meisje geweest, dat ging ook neit want die vroeg steeds waarom ze neit praatte, dus begon ze te huilen. Op school laten de kindjes haar dus steeds meer voor wat ze is. Als er iemand jarig is dan moet ze altijd huilen omdat er hard geschreeuwd wordt. Nu gaat dta iets beter, omdat ze tenminste neit meer huilt als ze de troon ziet staan. Ze schijnt wel meer ontspannen te zijn in de klas, maar verder praat ze neit en is ze helemaal in zichzelf. Ze gaat ook neit iets anders doen tenzij de juf het haar zegt. Ze is dus heel passief. Huilt veel (wle minder dan eerst).
Tips die we nu hebben is haar neit vragen hoe de dag was, maar vertellen wat voor leuke dingen je hebt gezien op school enz. En de juf moet dus meer zorgen dat thuis en school in elkaar over lopen. Dit zijn tips van de othopedagoog van school, wan tde andere heeft ons doorvewezen naar ggnet voor verdere hulp. MAar dat traject begint pas eind september.
Ik ben best wel wanhopig bijna hoe ik mijn dochter toch kan helpen en ook verdrietig omdat ze zo alleen is. Dus ik dacht he laat ik toch eens een bericht plaatsen op het forum in de hoop dat er mensen zijn die dit herkennen of meegemaakt hebben. Ik heb natuurlijk al wat zitten zoeken op internet en het schijnt dat het selectief mutisme is (al is dat nog niet zeker natuurlijk, maar heeft alle schijn van) en dat komt niet zo heel veel voor, dus een aanpak is vrij lastig.
Ik hoop dat mijn verhaal een beetje begrijpend is. Best lastig om dit zo uit te leggen.
Ik weet niet of ik dit onderwerp in psyche moet zetten of bij kinderen. Ik gok hier maar op
.Ik heb heb een dochter van 4,5. Ze gaat sinds een half jaar naar school en daarvoor naar de peuterzaal. Probleem met haar is dat ze niet praat. Tegen bijna niemand. Zal beetje kort vertellen hoe het gegaan is.
Met 2,5 jaar ging mijn dochter naar de peuterzaal. Dat vond ze hel spannend, want het was elke keer huilen en ingedoken het gebouw in. Op een gegeven moment ging dat huilen wel over, maar de rest niet. Op die leeftijd begon ze pas met praten. Ze was wel laat, maar ze haal de schade binnen no time in. Alleen merkten ze daar op de peuterzaal niets van, want mevrouwtje praatte tegen niemand. Moest ook niets van knuffels weten etc. Ze vond iedereen heel eng (zo te zien). ik weet neit precies wanneer, maar op een gegeven moment hebben we contact gezocht met een orthopedagoog. Die ging haar observeren en zag dat ze dus wel contact probeerde te zoeken door erbij te staan (dat werd ook geaccepteerd), maar ze zei dus neits. Ondertussen begon onze dochter wat te praten met kindje (heel minimaal) en kreeg ze contact met 1 meisje. Als advies kregen we dat we haar neit moesten dwingen te praten en haar veel 1 op 1 laten spelen met kindjes (dus vooral dat ene kindje) en als ze naar school ging werd verwacht dat het wel beter zou gaan. Oh ja ondertussen heeft die mevrouw ons ook geholpen onze dochter zindelijk te krijgen, want dat was ook een hele klus.
Eenmaal op school praatte ze weer helemaal met niemand. Eerste tijd was drama want ze wilde neit naar school enz. Kwam een kindje spelen uit de beurt waar ze dan wel mee praatte, maar daar begon ze ruzie mee te maken. Andere meisje van de peuterzaal zag ze bijna niet meer. Opgegeven moment praatte ze daa rook neit meer tegen. Ging ze met een ander meisje spelen, duurde ook neit lang, want ja Maureen praatte neit. IS er hier een meisje geweest, dat ging ook neit want die vroeg steeds waarom ze neit praatte, dus begon ze te huilen. Op school laten de kindjes haar dus steeds meer voor wat ze is. Als er iemand jarig is dan moet ze altijd huilen omdat er hard geschreeuwd wordt. Nu gaat dta iets beter, omdat ze tenminste neit meer huilt als ze de troon ziet staan. Ze schijnt wel meer ontspannen te zijn in de klas, maar verder praat ze neit en is ze helemaal in zichzelf. Ze gaat ook neit iets anders doen tenzij de juf het haar zegt. Ze is dus heel passief. Huilt veel (wle minder dan eerst).
Tips die we nu hebben is haar neit vragen hoe de dag was, maar vertellen wat voor leuke dingen je hebt gezien op school enz. En de juf moet dus meer zorgen dat thuis en school in elkaar over lopen. Dit zijn tips van de othopedagoog van school, wan tde andere heeft ons doorvewezen naar ggnet voor verdere hulp. MAar dat traject begint pas eind september.
Ik ben best wel wanhopig bijna hoe ik mijn dochter toch kan helpen en ook verdrietig omdat ze zo alleen is. Dus ik dacht he laat ik toch eens een bericht plaatsen op het forum in de hoop dat er mensen zijn die dit herkennen of meegemaakt hebben. Ik heb natuurlijk al wat zitten zoeken op internet en het schijnt dat het selectief mutisme is (al is dat nog niet zeker natuurlijk, maar heeft alle schijn van) en dat komt niet zo heel veel voor, dus een aanpak is vrij lastig.
Ik hoop dat mijn verhaal een beetje begrijpend is. Best lastig om dit zo uit te leggen.
maandag 23 augustus 2010 om 10:43
Volgens mij is er geen audiologisch centrum verbonden aan de observatiegroep zelf, maar ik zal het toch eens navragen volgende week. Morgen moet ik ook naar het consultatiebureau voor mijn dochter, maar ze vragen ook altijd wel hoe het met mijn zoon is, dus dan zal ik ook vragen hoe zij over een gehoortest denken.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 23 augustus 2010 om 10:45
"ook al spreekt een kind weinig of kan het zich niet of moeilijk uiten, een volwassene zal zich altijd dienen te realiseren dat het kind gericht is op de volwassene. Wanneer een 'leraar'niet reageert op een kind, zal hij zich rekenschap van dienen te geven dat dit voor het kind verwarrend kan zijn, de verwachting van het kind komt immers niet uit.
Naarmate kinderen ouder worden leren zij dat elke situatie andere sociale regels vraagt"
komt uit het boek onderwijszorg in het primair onderwijs.
Wanneer een kind in de vroege leeftijd veel verwarrende situaties meemaakt, kan het zich terugtrekken in zgn. stille fase. Ze heeft waarschijnlijk niet goed door hoe de sociale regels gelden in verschillende situaties en gaat dus terug naar alles wat veilig is.
Naarmate kinderen ouder worden leren zij dat elke situatie andere sociale regels vraagt"
komt uit het boek onderwijszorg in het primair onderwijs.
Wanneer een kind in de vroege leeftijd veel verwarrende situaties meemaakt, kan het zich terugtrekken in zgn. stille fase. Ze heeft waarschijnlijk niet goed door hoe de sociale regels gelden in verschillende situaties en gaat dus terug naar alles wat veilig is.
maandag 23 augustus 2010 om 10:46
quote:Susan schreef op 23 augustus 2010 @ 10:43:
Volgens mij is er geen audiologisch centrum verbonden aan de observatiegroep zelf, maar ik zal het toch eens navragen volgende week. Morgen moet ik ook naar het consultatiebureau voor mijn dochter, maar ze vragen ook altijd wel hoe het met mijn zoon is, dus dan zal ik ook vragen hoe zij over een gehoortest denken.Succes!
Volgens mij is er geen audiologisch centrum verbonden aan de observatiegroep zelf, maar ik zal het toch eens navragen volgende week. Morgen moet ik ook naar het consultatiebureau voor mijn dochter, maar ze vragen ook altijd wel hoe het met mijn zoon is, dus dan zal ik ook vragen hoe zij over een gehoortest denken.Succes!
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
maandag 23 augustus 2010 om 10:47
laat de docent de nadruk leggen op interactie i.p.v. communicatie.
Door bijvoorbeeld een spel aan te bieden aan desbetreffende kind en één of twee andere kinderen. Kind zal door interactie meedoen aan het spel, communiactie is misschien niet nodig. Er is dan wel wederzijdse gerichtheid waardoor het kind kan 'wennen' aan deze sociale situatie.
Door bijvoorbeeld een spel aan te bieden aan desbetreffende kind en één of twee andere kinderen. Kind zal door interactie meedoen aan het spel, communiactie is misschien niet nodig. Er is dan wel wederzijdse gerichtheid waardoor het kind kan 'wennen' aan deze sociale situatie.
maandag 23 augustus 2010 om 10:49
quote:heleen1234 schreef op 23 augustus 2010 @ 10:47:
laat de docent de nadruk leggen op interactie i.p.v. communicatie.
Door bijvoorbeeld een spel aan te bieden aan desbetreffende kind en één of twee andere kinderen. Kind zal door interactie meedoen aan het spel, communiactie is misschien niet nodig. Er is dan wel wederzijdse gerichtheid waardoor het kind kan 'wennen' aan deze sociale situatie.Oh haha, dat kwam nog. Ja dat zoet ze dus al. Trouwens nu ik het nog eens lees niet met een ander kindje erbij. Dat vind ik wel een goed idee.
laat de docent de nadruk leggen op interactie i.p.v. communicatie.
Door bijvoorbeeld een spel aan te bieden aan desbetreffende kind en één of twee andere kinderen. Kind zal door interactie meedoen aan het spel, communiactie is misschien niet nodig. Er is dan wel wederzijdse gerichtheid waardoor het kind kan 'wennen' aan deze sociale situatie.Oh haha, dat kwam nog. Ja dat zoet ze dus al. Trouwens nu ik het nog eens lees niet met een ander kindje erbij. Dat vind ik wel een goed idee.
maandag 23 augustus 2010 om 10:50
maandag 23 augustus 2010 om 10:54
maandag 23 augustus 2010 om 11:00
Star we gaan wel regelmatig, meestal speelt ze voor zichzelf. Laatst hebben we gezegd van kijk maar eens of je vriendinnetjes kan maken. Toen is ze daadwerkerlijk met twee meisjes mee gerend. Enige nadeel was dat ze al wat ouder waren en dat ze er een beetje achteraan hobbelde. Vond ik dan wel weer sneu, maar ze probeerde wel.
maandag 23 augustus 2010 om 11:03
ik zou vooral zelf veel gaan lezen over dit onderwerp, best wat te vinden bij de studieboeken pedagogiek etc.(gewoonj uit de bieb)
Docenten hebben véél kinderen die extra aandacht nodig hebben en weinig middelen. Zorg dat je weet wat er allemaal kan en ook ideeen aan kunt bieden die weinig van de docent vragen (je moet ze niet tegen je krijgen zal ik maar zeggen).
Docenten hebben véél kinderen die extra aandacht nodig hebben en weinig middelen. Zorg dat je weet wat er allemaal kan en ook ideeen aan kunt bieden die weinig van de docent vragen (je moet ze niet tegen je krijgen zal ik maar zeggen).
maandag 23 augustus 2010 om 11:07
quote:_MAR_ schreef op 23 augustus 2010 @ 11:00:
Star we gaan wel regelmatig, meestal speelt ze voor zichzelf. Laatst hebben we gezegd van kijk maar eens of je vriendinnetjes kan maken. Toen is ze daadwerkerlijk met twee meisjes mee gerend. Enige nadeel was dat ze al wat ouder waren en dat ze er een beetje achteraan hobbelde. Vond ik dan wel weer sneu, maar ze probeerde wel.Gewoon laten gaan, al zijn het kinderen die jonger of ouder zijn, zo leert ze het wel
Star we gaan wel regelmatig, meestal speelt ze voor zichzelf. Laatst hebben we gezegd van kijk maar eens of je vriendinnetjes kan maken. Toen is ze daadwerkerlijk met twee meisjes mee gerend. Enige nadeel was dat ze al wat ouder waren en dat ze er een beetje achteraan hobbelde. Vond ik dan wel weer sneu, maar ze probeerde wel.Gewoon laten gaan, al zijn het kinderen die jonger of ouder zijn, zo leert ze het wel
maandag 23 augustus 2010 om 11:08
quote:heleen1234 schreef op 23 augustus 2010 @ 11:03:
ik zou vooral zelf veel gaan lezen over dit onderwerp, best wat te vinden bij de studieboeken pedagogiek etc.(gewoonj uit de bieb)
Docenten hebben véél kinderen die extra aandacht nodig hebben en weinig middelen. Zorg dat je weet wat er allemaal kan en ook ideeen aan kunt bieden die weinig van de docent vragen (je moet ze niet tegen je krijgen zal ik maar zeggen).
Bedankt Heleen. Onze dochter heefte en hele lieve juf die heel erg mee dnekt en zelf ook heel graag wil helpen. Ik ben me ervan bewust dat zij niet alle tijd heeft en ze heeft natuurlijk een hele klas. Maar we hebben wel gesprekjes met school en we kunnen het erover hebben wat mogelijk is. Ze staan er wel voor open gelukkig.
Ik heb al een boek besteld idd
ik zou vooral zelf veel gaan lezen over dit onderwerp, best wat te vinden bij de studieboeken pedagogiek etc.(gewoonj uit de bieb)
Docenten hebben véél kinderen die extra aandacht nodig hebben en weinig middelen. Zorg dat je weet wat er allemaal kan en ook ideeen aan kunt bieden die weinig van de docent vragen (je moet ze niet tegen je krijgen zal ik maar zeggen).
Bedankt Heleen. Onze dochter heefte en hele lieve juf die heel erg mee dnekt en zelf ook heel graag wil helpen. Ik ben me ervan bewust dat zij niet alle tijd heeft en ze heeft natuurlijk een hele klas. Maar we hebben wel gesprekjes met school en we kunnen het erover hebben wat mogelijk is. Ze staan er wel voor open gelukkig.
Ik heb al een boek besteld idd