Kinderen
alle pijlers
Kind dat niet praat
maandag 23 augustus 2010 om 09:08
Hallo allemaal,
Ik weet niet of ik dit onderwerp in psyche moet zetten of bij kinderen. Ik gok hier maar op
.
Ik heb heb een dochter van 4,5. Ze gaat sinds een half jaar naar school en daarvoor naar de peuterzaal. Probleem met haar is dat ze niet praat. Tegen bijna niemand. Zal beetje kort vertellen hoe het gegaan is.
Met 2,5 jaar ging mijn dochter naar de peuterzaal. Dat vond ze hel spannend, want het was elke keer huilen en ingedoken het gebouw in. Op een gegeven moment ging dat huilen wel over, maar de rest niet. Op die leeftijd begon ze pas met praten. Ze was wel laat, maar ze haal de schade binnen no time in. Alleen merkten ze daar op de peuterzaal niets van, want mevrouwtje praatte tegen niemand. Moest ook niets van knuffels weten etc. Ze vond iedereen heel eng (zo te zien). ik weet neit precies wanneer, maar op een gegeven moment hebben we contact gezocht met een orthopedagoog. Die ging haar observeren en zag dat ze dus wel contact probeerde te zoeken door erbij te staan (dat werd ook geaccepteerd), maar ze zei dus neits. Ondertussen begon onze dochter wat te praten met kindje (heel minimaal) en kreeg ze contact met 1 meisje. Als advies kregen we dat we haar neit moesten dwingen te praten en haar veel 1 op 1 laten spelen met kindjes (dus vooral dat ene kindje) en als ze naar school ging werd verwacht dat het wel beter zou gaan. Oh ja ondertussen heeft die mevrouw ons ook geholpen onze dochter zindelijk te krijgen, want dat was ook een hele klus.
Eenmaal op school praatte ze weer helemaal met niemand. Eerste tijd was drama want ze wilde neit naar school enz. Kwam een kindje spelen uit de beurt waar ze dan wel mee praatte, maar daar begon ze ruzie mee te maken. Andere meisje van de peuterzaal zag ze bijna niet meer. Opgegeven moment praatte ze daa rook neit meer tegen. Ging ze met een ander meisje spelen, duurde ook neit lang, want ja Maureen praatte neit. IS er hier een meisje geweest, dat ging ook neit want die vroeg steeds waarom ze neit praatte, dus begon ze te huilen. Op school laten de kindjes haar dus steeds meer voor wat ze is. Als er iemand jarig is dan moet ze altijd huilen omdat er hard geschreeuwd wordt. Nu gaat dta iets beter, omdat ze tenminste neit meer huilt als ze de troon ziet staan. Ze schijnt wel meer ontspannen te zijn in de klas, maar verder praat ze neit en is ze helemaal in zichzelf. Ze gaat ook neit iets anders doen tenzij de juf het haar zegt. Ze is dus heel passief. Huilt veel (wle minder dan eerst).
Tips die we nu hebben is haar neit vragen hoe de dag was, maar vertellen wat voor leuke dingen je hebt gezien op school enz. En de juf moet dus meer zorgen dat thuis en school in elkaar over lopen. Dit zijn tips van de othopedagoog van school, wan tde andere heeft ons doorvewezen naar ggnet voor verdere hulp. MAar dat traject begint pas eind september.
Ik ben best wel wanhopig bijna hoe ik mijn dochter toch kan helpen en ook verdrietig omdat ze zo alleen is. Dus ik dacht he laat ik toch eens een bericht plaatsen op het forum in de hoop dat er mensen zijn die dit herkennen of meegemaakt hebben. Ik heb natuurlijk al wat zitten zoeken op internet en het schijnt dat het selectief mutisme is (al is dat nog niet zeker natuurlijk, maar heeft alle schijn van) en dat komt niet zo heel veel voor, dus een aanpak is vrij lastig.
Ik hoop dat mijn verhaal een beetje begrijpend is. Best lastig om dit zo uit te leggen.
Ik weet niet of ik dit onderwerp in psyche moet zetten of bij kinderen. Ik gok hier maar op
.Ik heb heb een dochter van 4,5. Ze gaat sinds een half jaar naar school en daarvoor naar de peuterzaal. Probleem met haar is dat ze niet praat. Tegen bijna niemand. Zal beetje kort vertellen hoe het gegaan is.
Met 2,5 jaar ging mijn dochter naar de peuterzaal. Dat vond ze hel spannend, want het was elke keer huilen en ingedoken het gebouw in. Op een gegeven moment ging dat huilen wel over, maar de rest niet. Op die leeftijd begon ze pas met praten. Ze was wel laat, maar ze haal de schade binnen no time in. Alleen merkten ze daar op de peuterzaal niets van, want mevrouwtje praatte tegen niemand. Moest ook niets van knuffels weten etc. Ze vond iedereen heel eng (zo te zien). ik weet neit precies wanneer, maar op een gegeven moment hebben we contact gezocht met een orthopedagoog. Die ging haar observeren en zag dat ze dus wel contact probeerde te zoeken door erbij te staan (dat werd ook geaccepteerd), maar ze zei dus neits. Ondertussen begon onze dochter wat te praten met kindje (heel minimaal) en kreeg ze contact met 1 meisje. Als advies kregen we dat we haar neit moesten dwingen te praten en haar veel 1 op 1 laten spelen met kindjes (dus vooral dat ene kindje) en als ze naar school ging werd verwacht dat het wel beter zou gaan. Oh ja ondertussen heeft die mevrouw ons ook geholpen onze dochter zindelijk te krijgen, want dat was ook een hele klus.
Eenmaal op school praatte ze weer helemaal met niemand. Eerste tijd was drama want ze wilde neit naar school enz. Kwam een kindje spelen uit de beurt waar ze dan wel mee praatte, maar daar begon ze ruzie mee te maken. Andere meisje van de peuterzaal zag ze bijna niet meer. Opgegeven moment praatte ze daa rook neit meer tegen. Ging ze met een ander meisje spelen, duurde ook neit lang, want ja Maureen praatte neit. IS er hier een meisje geweest, dat ging ook neit want die vroeg steeds waarom ze neit praatte, dus begon ze te huilen. Op school laten de kindjes haar dus steeds meer voor wat ze is. Als er iemand jarig is dan moet ze altijd huilen omdat er hard geschreeuwd wordt. Nu gaat dta iets beter, omdat ze tenminste neit meer huilt als ze de troon ziet staan. Ze schijnt wel meer ontspannen te zijn in de klas, maar verder praat ze neit en is ze helemaal in zichzelf. Ze gaat ook neit iets anders doen tenzij de juf het haar zegt. Ze is dus heel passief. Huilt veel (wle minder dan eerst).
Tips die we nu hebben is haar neit vragen hoe de dag was, maar vertellen wat voor leuke dingen je hebt gezien op school enz. En de juf moet dus meer zorgen dat thuis en school in elkaar over lopen. Dit zijn tips van de othopedagoog van school, wan tde andere heeft ons doorvewezen naar ggnet voor verdere hulp. MAar dat traject begint pas eind september.
Ik ben best wel wanhopig bijna hoe ik mijn dochter toch kan helpen en ook verdrietig omdat ze zo alleen is. Dus ik dacht he laat ik toch eens een bericht plaatsen op het forum in de hoop dat er mensen zijn die dit herkennen of meegemaakt hebben. Ik heb natuurlijk al wat zitten zoeken op internet en het schijnt dat het selectief mutisme is (al is dat nog niet zeker natuurlijk, maar heeft alle schijn van) en dat komt niet zo heel veel voor, dus een aanpak is vrij lastig.
Ik hoop dat mijn verhaal een beetje begrijpend is. Best lastig om dit zo uit te leggen.
maandag 23 augustus 2010 om 09:11
Ik ben denk ik nog vergeten te vertellen tegen wie ze wel praat. Dat zijn wij en mijn ouders (die hebben veel op haar gepast, omdat ik studeer) en mijn broer en zijn vriendin ook, maar dna moet ze wel eerst weer wennen als ze hun lang neit gezine heeft)
Ze gaat ook drie halve midagen naar de bso en daar heeft ze wel contact met enemeisje waar ze af ent oe tegen praat (dat is iets van laatste tijd)
Ze gaat ook drie halve midagen naar de bso en daar heeft ze wel contact met enemeisje waar ze af ent oe tegen praat (dat is iets van laatste tijd)
maandag 23 augustus 2010 om 09:17
Heb je wel eens contact gehad met de schoolarts?
Of je huisarts?
Heeft iemand haar spraaktaalniveau kunnen beoordelen (in situaties dat ze dus wèl praat)? Loopt ze daarin leeftijdsadequaat of achter?
Is haar gehoor wel eens getest? (Een verminderd gehoor door regelmatig vocht achter de trommelvliezen zou kunnen meespelen).
Ik ben zelf schoolarts en zou in dit soort situaties op 'mijn' scholen graag betrokken zijn/meedenken (over achterliggende oorzaak, verergerende factoren maar bijvoorbeeld ook over verwijzingen met kortere wachtlijst; soms kan ik de wachtlijst zelfs omzeilen). Dus misschien voor jullie ook een optie om met de schoolarts te gaan praten?
Of je huisarts?
Heeft iemand haar spraaktaalniveau kunnen beoordelen (in situaties dat ze dus wèl praat)? Loopt ze daarin leeftijdsadequaat of achter?
Is haar gehoor wel eens getest? (Een verminderd gehoor door regelmatig vocht achter de trommelvliezen zou kunnen meespelen).
Ik ben zelf schoolarts en zou in dit soort situaties op 'mijn' scholen graag betrokken zijn/meedenken (over achterliggende oorzaak, verergerende factoren maar bijvoorbeeld ook over verwijzingen met kortere wachtlijst; soms kan ik de wachtlijst zelfs omzeilen). Dus misschien voor jullie ook een optie om met de schoolarts te gaan praten?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
maandag 23 augustus 2010 om 09:17
maandag 23 augustus 2010 om 09:18
quote:kaar schreef op 23 augustus 2010 @ 09:17:
Ik krijg de indruk dat je zelf ook niet Nederlands bent, klopt dat?
Je maakt nl. telkens dezelfde schrijffout: je schijft neit i.p.v. niet. Zou het ermee te maken kunnen hebben dat jullie tweetalig zijn thuis?
Ik zou toch heel snel andere hulp inschakelen. Sterkte in ieder geval.tikfoutje, doe ik ook vaak en ik ben oerNederlands.
Ik krijg de indruk dat je zelf ook niet Nederlands bent, klopt dat?
Je maakt nl. telkens dezelfde schrijffout: je schijft neit i.p.v. niet. Zou het ermee te maken kunnen hebben dat jullie tweetalig zijn thuis?
Ik zou toch heel snel andere hulp inschakelen. Sterkte in ieder geval.tikfoutje, doe ik ook vaak en ik ben oerNederlands.
maandag 23 augustus 2010 om 09:20
Het idee dat het selectief mutisme is heb je nadat je op internet hebt gegoogeld of heeft de orthopedagoog dat gezegd?
In Amsterdam zit een team wat hierin gespecialiseerd is, ik meen van de bascule. Ik ken toevallig meerdere mensen die kinderen hebben met selectief mutisme. 1 van die kinderen is bij de bascule behandeld, met goed resultaat. Een ander kindje is anders behandeld, bij een logopedist meen ik, met minder goed resultaat. Dat derde kindje weet ik niet. Ik zou je aanraden om haar asap te laten testen, hoe eerder je dit om kunt draaien hoe beter.
In Amsterdam zit een team wat hierin gespecialiseerd is, ik meen van de bascule. Ik ken toevallig meerdere mensen die kinderen hebben met selectief mutisme. 1 van die kinderen is bij de bascule behandeld, met goed resultaat. Een ander kindje is anders behandeld, bij een logopedist meen ik, met minder goed resultaat. Dat derde kindje weet ik niet. Ik zou je aanraden om haar asap te laten testen, hoe eerder je dit om kunt draaien hoe beter.
maandag 23 augustus 2010 om 09:23
quote:Kipstra schreef op 23 augustus 2010 @ 09:18:
[...]
tikfoutje, doe ik ook vaak en ik ben oerNederlands.
Hier ook, neit en bednakt tik ik vaker verkeerd dan correct
Ontopic: meid, ik kan me voorstellen dat je hier moedeloos van wordt. Ik heb geen tips voor je maar hopelijk kunnen andere forummers je waardevolle info geven. In ieder geval een !
[...]
tikfoutje, doe ik ook vaak en ik ben oerNederlands.
Hier ook, neit en bednakt tik ik vaker verkeerd dan correct
Ontopic: meid, ik kan me voorstellen dat je hier moedeloos van wordt. Ik heb geen tips voor je maar hopelijk kunnen andere forummers je waardevolle info geven. In ieder geval een !
maandag 23 augustus 2010 om 09:23
Het lijkt me heel moeilijk om te zien dat je kind het zo moeilijk heeft. Ik heb hier geen ervaring mee maar ik kwam wel deze link tegen, misschien heb je er iets aan:
http://www.ouders.nl/mdiv2006-selmut.htm
Je bent al in contact met orthopedagoog dus als het goed is is goede hulp al onderweg. Wel jammer dat je op een wachtlijst terecht bent gekomen, ik hoop dat ze je dochter goed kunnen helpen.
http://www.ouders.nl/mdiv2006-selmut.htm
Je bent al in contact met orthopedagoog dus als het goed is is goede hulp al onderweg. Wel jammer dat je op een wachtlijst terecht bent gekomen, ik hoop dat ze je dochter goed kunnen helpen.
maandag 23 augustus 2010 om 09:27
quote:Broedkippetje schreef op 23 augustus 2010 @ 09:17:
Heb je wel eens contact gehad met de schoolarts?
Of je huisarts?
Heeft iemand haar spraaktaalniveau kunnen beoordelen (in situaties dat ze dus wèl praat)? Loopt ze daarin leeftijdsadequaat of achter?
Is haar gehoor wel eens getest? (Een verminderd gehoor door regelmatig vocht achter de trommelvliezen zou kunnen meespelen).
Ik ben zelf schoolarts en zou in dit soort situaties op 'mijn' scholen graag betrokken zijn/meedenken (over achterliggende oorzaak, verergerende factoren maar bijvoorbeeld ook over verwijzingen met kortere wachtlijst; soms kan ik de wachtlijst zelfs omzeilen). Dus misschien voor jullie ook een optie om met de schoolarts te gaan praten?Er is niets mis met gehoor en spraak. Ze loopt wat dat betreft helemaal niet achter. Het is echt een sociale angst, dat zie je aan het non-verbale gedrag
Heb je wel eens contact gehad met de schoolarts?
Of je huisarts?
Heeft iemand haar spraaktaalniveau kunnen beoordelen (in situaties dat ze dus wèl praat)? Loopt ze daarin leeftijdsadequaat of achter?
Is haar gehoor wel eens getest? (Een verminderd gehoor door regelmatig vocht achter de trommelvliezen zou kunnen meespelen).
Ik ben zelf schoolarts en zou in dit soort situaties op 'mijn' scholen graag betrokken zijn/meedenken (over achterliggende oorzaak, verergerende factoren maar bijvoorbeeld ook over verwijzingen met kortere wachtlijst; soms kan ik de wachtlijst zelfs omzeilen). Dus misschien voor jullie ook een optie om met de schoolarts te gaan praten?Er is niets mis met gehoor en spraak. Ze loopt wat dat betreft helemaal niet achter. Het is echt een sociale angst, dat zie je aan het non-verbale gedrag
maandag 23 augustus 2010 om 09:28
quote:Supersmollie schreef op 23 augustus 2010 @ 09:20:
Het idee dat het selectief mutisme is heb je nadat je op internet hebt gegoogeld of heeft de orthopedagoog dat gezegd?
In Amsterdam zit een team wat hierin gespecialiseerd is, ik meen van de bascule. Ik ken toevallig meerdere mensen die kinderen hebben met selectief mutisme. 1 van die kinderen is bij de bascule behandeld, met goed resultaat. Een ander kindje is anders behandeld, bij een logopedist meen ik, met minder goed resultaat. Dat derde kindje weet ik niet. Ik zou je aanraden om haar asap te laten testen, hoe eerder je dit om kunt draaien hoe beter.JA op google maar ook met orthopedagoog besproken. Maar het is nog niet onderzocht he dus kan het neit zeker zegen, maar alles klopt precies, dus kan bijna niet anders.
Het idee dat het selectief mutisme is heb je nadat je op internet hebt gegoogeld of heeft de orthopedagoog dat gezegd?
In Amsterdam zit een team wat hierin gespecialiseerd is, ik meen van de bascule. Ik ken toevallig meerdere mensen die kinderen hebben met selectief mutisme. 1 van die kinderen is bij de bascule behandeld, met goed resultaat. Een ander kindje is anders behandeld, bij een logopedist meen ik, met minder goed resultaat. Dat derde kindje weet ik niet. Ik zou je aanraden om haar asap te laten testen, hoe eerder je dit om kunt draaien hoe beter.JA op google maar ook met orthopedagoog besproken. Maar het is nog niet onderzocht he dus kan het neit zeker zegen, maar alles klopt precies, dus kan bijna niet anders.
maandag 23 augustus 2010 om 09:32
quote:_MAR_ schreef op 23 augustus 2010 @ 09:27:
[...]
Er is niets mis met gehoor en spraak. Ze loopt wat dat betreft helemaal niet achter. Het is echt een sociale angst, dat zie je aan het non-verbale gedrag
No offence, maar is het ook echt getest?
Je wilt de kinderen die milde gehoorproblemen hebben zonder dat hun omgeving dat had bemerkt, niet de kost geven.
En zoiets kan een ander probleem (zoals sociale angst) extra in de hand werken.
Is die verwijzing naar ggnet door de ortophedagoog gedaan? Of door de huisarts of schoolarts?
[...]
Er is niets mis met gehoor en spraak. Ze loopt wat dat betreft helemaal niet achter. Het is echt een sociale angst, dat zie je aan het non-verbale gedrag
No offence, maar is het ook echt getest?
Je wilt de kinderen die milde gehoorproblemen hebben zonder dat hun omgeving dat had bemerkt, niet de kost geven.
En zoiets kan een ander probleem (zoals sociale angst) extra in de hand werken.
Is die verwijzing naar ggnet door de ortophedagoog gedaan? Of door de huisarts of schoolarts?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
maandag 23 augustus 2010 om 09:36
quote:Broedkippetje schreef op 23 augustus 2010 @ 09:32:
[...]
No offence, maar is het ook echt getest?
Je wilt de kinderen die milde gehoorproblemen hebben zonder dat hun omgeving dat had bemerkt, niet de kost geven.
En zoiets kan een ander probleem (zoals sociale angst) extra in de hand werken.
Is die verwijzing naar ggnet door de ortophedagoog gedaan? Of door de huisarts of schoolarts?
Als ze een gehoorprobleem had, dan zou ze thuis ook niet op mij reageren denk ik, thuis zijn geen problemen. Maar we kunnen het altijd gaan uitsluiten natuurlijk.
De verwijzing is door de orhtopedagoog gedaan.
[...]
No offence, maar is het ook echt getest?
Je wilt de kinderen die milde gehoorproblemen hebben zonder dat hun omgeving dat had bemerkt, niet de kost geven.
En zoiets kan een ander probleem (zoals sociale angst) extra in de hand werken.
Is die verwijzing naar ggnet door de ortophedagoog gedaan? Of door de huisarts of schoolarts?
Als ze een gehoorprobleem had, dan zou ze thuis ook niet op mij reageren denk ik, thuis zijn geen problemen. Maar we kunnen het altijd gaan uitsluiten natuurlijk.
De verwijzing is door de orhtopedagoog gedaan.
maandag 23 augustus 2010 om 09:37
Toen ik als 4 jarige voor het eerst naar school ging, hield ik ineens op met praten. En mijn moeder vertelde me dat ik tegen de juf als die iets vroeg gebrabbel uitkraamde, waardoor die dacht dat ik verstandelijk gehandicapt was. Dat was het niet, ik was dodelijk en dodelijk verlegen en domweg bang. Al die nieuwe kindjes! Nieuwe omgeving! Alles nieuw!
Het is met mij aardig goed gekomen, al ben ik nooit een grote prater geworden. En als er een nieuwe juf/stagiaire was duurde het ook even voor ik tegen haar wat durfde te zeggen.
Misschien is dit ook het geval bij jouw dochter _MAR_? Al klinkt het wat extremer dan bij mij.
Het is met mij aardig goed gekomen, al ben ik nooit een grote prater geworden. En als er een nieuwe juf/stagiaire was duurde het ook even voor ik tegen haar wat durfde te zeggen.
Misschien is dit ook het geval bij jouw dochter _MAR_? Al klinkt het wat extremer dan bij mij.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
maandag 23 augustus 2010 om 09:39
Hier ook een zwijger, ze is nu 2 en gaat al een tijdje naar de crèche, daar aangekomen zegt ze ook geen woord meer, heel af en toe tegen de andere kindjes maar daar blijft het bij. Zodra ik weer in beeld kom begint ze weer te kletsen, waarop de leidsters ook zoiets hebben van, he er komt geluid uit.
Thuis is ze wel een grote kletser!
Ik hou het hier dus in de gaten!:)
Thuis is ze wel een grote kletser!
Ik hou het hier dus in de gaten!:)
maandag 23 augustus 2010 om 09:40
Ik ben zelf balletjuf en heb ook een paar kindjes in mijn groepen gehad die - in mijn lessen althans - niet praatten. Hoewel ik heel goed begrijp dat je zo met haar meeleeft en haar actief wil helpen, weet ik wel uit mijn ervaring dat zoiets plotseling over kan gaan zodra het kind zich volledig op haar gemak voelt. Zo heb ik een paar keer gehad dat een kind uit het niets haar mond opentrok, en ik na een paar maanden voor het eerst haar stem hoorde.
Mijn tactiek om er mee om te gaan is dat ik het kind niet probeer te ontzien, door bijvoorbeeld geen vragen meer te stellen, maar haar juist te betrekken in het gesprek. Als het kind niet antwoordt, leg ik er echter geen druk op. Zo probeer ik de meest ongedwongen sfeer te creëren voor het kind maar tegelijkertijd wel stimulans te geven te praten.
Hoe is het contact met de juf op school en jouw dochter? Hoe gaat de juf ermee om? En hebben jullie het er thuis weleens met haar over gehad? (Zou ik trouwens niet te vaak doen, omdat het dan beladen wordt.)
Mijn tactiek om er mee om te gaan is dat ik het kind niet probeer te ontzien, door bijvoorbeeld geen vragen meer te stellen, maar haar juist te betrekken in het gesprek. Als het kind niet antwoordt, leg ik er echter geen druk op. Zo probeer ik de meest ongedwongen sfeer te creëren voor het kind maar tegelijkertijd wel stimulans te geven te praten.
Hoe is het contact met de juf op school en jouw dochter? Hoe gaat de juf ermee om? En hebben jullie het er thuis weleens met haar over gehad? (Zou ik trouwens niet te vaak doen, omdat het dan beladen wordt.)
maandag 23 augustus 2010 om 09:42
quote:Koffiepad schreef op 23 augustus 2010 @ 09:39:
Hier ook een zwijger, ze is nu 2 en gaat al een tijdje naar de crèche, daar aangekomen zegt ze ook geen woord meer, heel af en toe tegen de andere kindjes maar daar blijft het bij. Zodra ik weer in beeld kom begint ze weer te kletsen, waarop de leidsters ook zoiets hebben van, he er komt geluid uit.
Thuis is ze wel een grote kletser!
Ik hou het hier dus in de gaten!:)Dat is met mijn dochter ook zo. En dat was ook op de peuterzaal. Kwam ik eraan, was het gelijk een ander kind. Op school praat ze ook weleens tegen mij en dan kijken de kindjes met grote ogen. ZE PRAAT! roepen ze dan. Op dat moment wel komisch, maar dat is het natuurlijk niet.
Hier ook een zwijger, ze is nu 2 en gaat al een tijdje naar de crèche, daar aangekomen zegt ze ook geen woord meer, heel af en toe tegen de andere kindjes maar daar blijft het bij. Zodra ik weer in beeld kom begint ze weer te kletsen, waarop de leidsters ook zoiets hebben van, he er komt geluid uit.
Thuis is ze wel een grote kletser!
Ik hou het hier dus in de gaten!:)Dat is met mijn dochter ook zo. En dat was ook op de peuterzaal. Kwam ik eraan, was het gelijk een ander kind. Op school praat ze ook weleens tegen mij en dan kijken de kindjes met grote ogen. ZE PRAAT! roepen ze dan. Op dat moment wel komisch, maar dat is het natuurlijk niet.
maandag 23 augustus 2010 om 09:42
quote:_MAR_ schreef op 23 augustus 2010 @ 09:36:
[...]
Als ze een gehoorprobleem had, dan zou ze thuis ook niet op mij reageren denk ik, thuis zijn geen problemen. Maar we kunnen het altijd gaan uitsluiten natuurlijk.
De verwijzing is door de orhtopedagoog gedaan.
Ik zeg ook niet dat een gehoorprobleem DE oorzaak is, maar dat het kan meespelen. En, zoals ik al zei: ik vind met grote regelmaat milde gehoorsvermindering zonder dat ouders dat bemerken. Maar in een grotere groep met meer omgevingslawaai kan het een kind toch belemmeren.
Daarom zou ik adviseren om met een arts te gaan praten, die alle aspecten (psychisch, lichamelijk, sociaal) in ogenschouw kan nemen, terwijl een orthopedagoog vooral kijk naar gedrag en emotioneel functioneren.
En een arts heeft misschien weer een andere kijk op de sociale kaart.
In mijn regio zou een kind met de problemen die jij beschrijft bijvoorbeeld ook best goed terecht kunnen bij het audiologisch centrum (een centrum met meerdere specialisaties in huis, wat daardoor kan kijken naar gehoor, spraakniveau, gedrag, emotioneel functioneren). Dit centrum heeft geen wachtlijst, terwijl het riagg bij ons een behoorlijke wachtlijst heeft.
En misschien heeft de (school/huis) arts in jouw regio wel weer een ander 'adresje' waar je kind wat sneller terecht kan.
Maar het is maar een advies.
Succes en sterkte in elk geval!
[...]
Als ze een gehoorprobleem had, dan zou ze thuis ook niet op mij reageren denk ik, thuis zijn geen problemen. Maar we kunnen het altijd gaan uitsluiten natuurlijk.
De verwijzing is door de orhtopedagoog gedaan.
Ik zeg ook niet dat een gehoorprobleem DE oorzaak is, maar dat het kan meespelen. En, zoals ik al zei: ik vind met grote regelmaat milde gehoorsvermindering zonder dat ouders dat bemerken. Maar in een grotere groep met meer omgevingslawaai kan het een kind toch belemmeren.
Daarom zou ik adviseren om met een arts te gaan praten, die alle aspecten (psychisch, lichamelijk, sociaal) in ogenschouw kan nemen, terwijl een orthopedagoog vooral kijk naar gedrag en emotioneel functioneren.
En een arts heeft misschien weer een andere kijk op de sociale kaart.
In mijn regio zou een kind met de problemen die jij beschrijft bijvoorbeeld ook best goed terecht kunnen bij het audiologisch centrum (een centrum met meerdere specialisaties in huis, wat daardoor kan kijken naar gehoor, spraakniveau, gedrag, emotioneel functioneren). Dit centrum heeft geen wachtlijst, terwijl het riagg bij ons een behoorlijke wachtlijst heeft.
En misschien heeft de (school/huis) arts in jouw regio wel weer een ander 'adresje' waar je kind wat sneller terecht kan.
Maar het is maar een advies.
Succes en sterkte in elk geval!
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
maandag 23 augustus 2010 om 09:43
quote:tonkje schreef op 23 augustus 2010 @ 09:37:
Toen ik als 4 jarige voor het eerst naar school ging, hield ik ineens op met praten. En mijn moeder vertelde me dat ik tegen de juf als die iets vroeg gebrabbel uitkraamde, waardoor die dacht dat ik verstandelijk gehandicapt was. Dat was het niet, ik was dodelijk en dodelijk verlegen en domweg bang. Al die nieuwe kindjes! Nieuwe omgeving! Alles nieuw!
Het is met mij aardig goed gekomen, al ben ik nooit een grote prater geworden. En als er een nieuwe juf/stagiaire was duurde het ook even voor ik tegen haar wat durfde te zeggen.
Misschien is dit ook het geval bij jouw dochter _MAR_? Al klinkt het wat extremer dan bij mij.Ja als ze na een tijdje zou praten zou ik dat nog neit zo erg vinden, maar het is net een stalen muur.
Toen ik als 4 jarige voor het eerst naar school ging, hield ik ineens op met praten. En mijn moeder vertelde me dat ik tegen de juf als die iets vroeg gebrabbel uitkraamde, waardoor die dacht dat ik verstandelijk gehandicapt was. Dat was het niet, ik was dodelijk en dodelijk verlegen en domweg bang. Al die nieuwe kindjes! Nieuwe omgeving! Alles nieuw!
Het is met mij aardig goed gekomen, al ben ik nooit een grote prater geworden. En als er een nieuwe juf/stagiaire was duurde het ook even voor ik tegen haar wat durfde te zeggen.
Misschien is dit ook het geval bij jouw dochter _MAR_? Al klinkt het wat extremer dan bij mij.Ja als ze na een tijdje zou praten zou ik dat nog neit zo erg vinden, maar het is net een stalen muur.
