Relaties
alle pijlers
Polydroom (taboe!)
maandag 23 augustus 2010 om 14:33
Ieder klein kind krijgt het er volgens mij wel ingeramd, met een liefdevolle bedoeling. Als je later groot bent, kom je een leuke jongen (meisje - voor de mannen hier) tegen, je krijgt verkering, verloving volgt, en daarna trouwen en krijgen jullie hele lieve kindertjes.
Het gehele beeld van het ideale gezin in de minder geëmancipeerde gebieden, zoals mijn omgeving, bestaat uit twee verliefde mensen met kinderen, waarvoor mama zorgt terwijl vader de kost verdient. Opgroeiend kwam ik er achter dat ik jongens helemaal niet zo leuk vond dat was geheel wederzijds. Meisjes vond ik trouwens ook niet interessant. Een moeilijke vriendschap zo hier en daar en vooral bezig met mijn eigen interesses tot ik (vér?) voorbij de 18 was.
Tot die keer dat ik hém tegenkwam. Vlinders van verliefdheid en duizelig van geluk, hoop, verwachting, liefde en vrees werden tot een hechte relatie: vrienden, maatjes en speelkameraadjes. Een knappe vent, liefdevol, zorgzaam, intelligent en humoritisch.
En toen kwam ik háár tegen.
Tot mijn verbazing voelde ik dezelfde vlinders nóg een keer en bleef mijn gevoel voor hém nog steeds het zelfde. Een ontmoeting tussen hem en haar leverde voor mij een onwaarschijnlijk gevoel op. De twee mensen waar je verliefd op bent en van houdt bij elkaar. Een ontmoeting die niet zonder gevolgen bleef, want ook tussen hen sloeg een vonk over.
Alles wat er sinds mijn opvoeding bij mij was binnengekomen over relaties tussen mensen ging omver. Man-vrouw is "zoals het hoort" en daarnaast heb je man-man en vrouw-vrouw relaties. Alle drie deze vormen zijn in Nederland (redelijk) algemeen geaccepteerd en voor de wet mag er in alle vormen getrouwd worden.
Even zoeken levert op dat wat "wij" hebben, een polyamoreuze relatie is. Overigens is de uitleg hiervan in mijn ogen wat beperkend. In de door mij gevonden informatie wordt er steevast gesproken over een relatie van één persoon van de éne sekse met twéé personen van de andere sekse. Voor mijn vriend zou dat inderdaad waar zijn, maar voor mijn vriendin en mij niet! Er bestaat naast de man-vrouw-relatie immers ook de vrouw-vrouw-relatie.
De emancipatie heeft ouderwetse term "veelwijverij" (nog?) niet omgebogen tot "veelpartnerij". Waarom rust er zo'n taboe op een dergelijke relatie, terwijl het gaat om liefde? Trouwen zou polygamie zijn, verboden volgens de Nederlandse wet. Niet dat trouwen een voor/door ons uit te voeren wens is, maar waarom verboden? Drie mensen die met elkaar in het huwelijk willen treden mag niet.
Beetje dromen er over mag gelukkig wel.
Onze polydroom.
Het gehele beeld van het ideale gezin in de minder geëmancipeerde gebieden, zoals mijn omgeving, bestaat uit twee verliefde mensen met kinderen, waarvoor mama zorgt terwijl vader de kost verdient. Opgroeiend kwam ik er achter dat ik jongens helemaal niet zo leuk vond dat was geheel wederzijds. Meisjes vond ik trouwens ook niet interessant. Een moeilijke vriendschap zo hier en daar en vooral bezig met mijn eigen interesses tot ik (vér?) voorbij de 18 was.
Tot die keer dat ik hém tegenkwam. Vlinders van verliefdheid en duizelig van geluk, hoop, verwachting, liefde en vrees werden tot een hechte relatie: vrienden, maatjes en speelkameraadjes. Een knappe vent, liefdevol, zorgzaam, intelligent en humoritisch.
En toen kwam ik háár tegen.
Tot mijn verbazing voelde ik dezelfde vlinders nóg een keer en bleef mijn gevoel voor hém nog steeds het zelfde. Een ontmoeting tussen hem en haar leverde voor mij een onwaarschijnlijk gevoel op. De twee mensen waar je verliefd op bent en van houdt bij elkaar. Een ontmoeting die niet zonder gevolgen bleef, want ook tussen hen sloeg een vonk over.
Alles wat er sinds mijn opvoeding bij mij was binnengekomen over relaties tussen mensen ging omver. Man-vrouw is "zoals het hoort" en daarnaast heb je man-man en vrouw-vrouw relaties. Alle drie deze vormen zijn in Nederland (redelijk) algemeen geaccepteerd en voor de wet mag er in alle vormen getrouwd worden.
Even zoeken levert op dat wat "wij" hebben, een polyamoreuze relatie is. Overigens is de uitleg hiervan in mijn ogen wat beperkend. In de door mij gevonden informatie wordt er steevast gesproken over een relatie van één persoon van de éne sekse met twéé personen van de andere sekse. Voor mijn vriend zou dat inderdaad waar zijn, maar voor mijn vriendin en mij niet! Er bestaat naast de man-vrouw-relatie immers ook de vrouw-vrouw-relatie.
De emancipatie heeft ouderwetse term "veelwijverij" (nog?) niet omgebogen tot "veelpartnerij". Waarom rust er zo'n taboe op een dergelijke relatie, terwijl het gaat om liefde? Trouwen zou polygamie zijn, verboden volgens de Nederlandse wet. Niet dat trouwen een voor/door ons uit te voeren wens is, maar waarom verboden? Drie mensen die met elkaar in het huwelijk willen treden mag niet.
Beetje dromen er over mag gelukkig wel.
Onze polydroom.
maandag 23 augustus 2010 om 15:02
quote:blijfgewoonbianca schreef op 23 augustus 2010 @ 14:55:
[...]
Daarom is het dus zo'n taboe.
Jullie doen er zélf stiekum over.
Dat maakt het al meteen een beetje " viezig " voor een ander, kan ik me zo voorstellen.
Dát is juist het hele probleem.
Het is niet iets waar je stiekum over wil doen. Het is alleen zo dat je in je omgeving meteen merkt dat mensen in het algemeen een zeer negatieve mening er over hebben. Het inderdaad "vies" vinden en er vanuit gaan dat het allemaal puur op seks is gebaseerd.
"Uit de kast komen" is een drempel, want náást het feit dat je dus als lesbisch wordt gezien, ben je dan in eens biseksueel - met meteen het vieze woord seks er in - en je "doet" het dus met een man én een vrouw. Fantasieën slaan op hol en de veroordeling is er.
Het lijkt dus nog in het "homo-hoekje" te zitten van de jaren zestig van de vorige eeuw.
[...]
Daarom is het dus zo'n taboe.
Jullie doen er zélf stiekum over.
Dat maakt het al meteen een beetje " viezig " voor een ander, kan ik me zo voorstellen.
Dát is juist het hele probleem.
Het is niet iets waar je stiekum over wil doen. Het is alleen zo dat je in je omgeving meteen merkt dat mensen in het algemeen een zeer negatieve mening er over hebben. Het inderdaad "vies" vinden en er vanuit gaan dat het allemaal puur op seks is gebaseerd.
"Uit de kast komen" is een drempel, want náást het feit dat je dus als lesbisch wordt gezien, ben je dan in eens biseksueel - met meteen het vieze woord seks er in - en je "doet" het dus met een man én een vrouw. Fantasieën slaan op hol en de veroordeling is er.
Het lijkt dus nog in het "homo-hoekje" te zitten van de jaren zestig van de vorige eeuw.
maandag 23 augustus 2010 om 15:03
quote:iris1969 schreef op 23 augustus 2010 @ 15:00:
[...]
Oudere mensen komen hebben vaak een hele andere opvattingen hierover door hun opvoeding en de tijd waarin zij opgroeiden. Moeten wij ze dan persé confronteren met onze ideeën of moeten we ze wellicht hierin wat in bescherming nemen. Zij willen dit meestal niet eens weten.
Ouders niet? Ik kan me niet voorstellen dat je zo'n relatievorm aan gaat ( ik neem aan dat het de bedoeling is, of al zo is , dat ze met zijn drieën bij elkaar wonen ) zonder dat je ouders daar achter komen.
Het kan niet anders of het wórdt ze een keer door hun strot geduwd ( ongeluk, begrafenis, oid ). Dan maar liever op een normale manier.
[...]
Oudere mensen komen hebben vaak een hele andere opvattingen hierover door hun opvoeding en de tijd waarin zij opgroeiden. Moeten wij ze dan persé confronteren met onze ideeën of moeten we ze wellicht hierin wat in bescherming nemen. Zij willen dit meestal niet eens weten.
Ouders niet? Ik kan me niet voorstellen dat je zo'n relatievorm aan gaat ( ik neem aan dat het de bedoeling is, of al zo is , dat ze met zijn drieën bij elkaar wonen ) zonder dat je ouders daar achter komen.
Het kan niet anders of het wórdt ze een keer door hun strot geduwd ( ongeluk, begrafenis, oid ). Dan maar liever op een normale manier.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 23 augustus 2010 om 15:04
maandag 23 augustus 2010 om 15:05
maandag 23 augustus 2010 om 15:05
maandag 23 augustus 2010 om 15:05
quote:hyperta schreef op 23 augustus 2010 @ 14:55:
[...]
Voor ons is het ook geen wens om te trouwen, maar het is tóch raar dat het een relatievorm is waarbij een wettelijke verbintenis strafbaar is. Dus ook al staan we alle drie te springen om te trouwen, dan mág het niet.
Persoonlijke meerwaarde of niet.
Polygamie en bigamie is weliswaar wettelijk verboden. Maar polyamorie niet. Maar bij de notaris valt vast wel het e.e.a. te regelen en een feest kan altijd.
Ik zou zeggen: vier dat geluk
[...]
Voor ons is het ook geen wens om te trouwen, maar het is tóch raar dat het een relatievorm is waarbij een wettelijke verbintenis strafbaar is. Dus ook al staan we alle drie te springen om te trouwen, dan mág het niet.
Persoonlijke meerwaarde of niet.
Polygamie en bigamie is weliswaar wettelijk verboden. Maar polyamorie niet. Maar bij de notaris valt vast wel het e.e.a. te regelen en een feest kan altijd.
Ik zou zeggen: vier dat geluk
maandag 23 augustus 2010 om 15:06
quote:iris1969 schreef op 23 augustus 2010 @ 15:00:
[...]
Oudere mensen komen hebben vaak een hele andere opvattingen hierover door hun opvoeding en de tijd waarin zij opgroeiden. Moeten wij ze dan persé confronteren met onze ideeën of moeten we ze wellicht hierin wat in bescherming nemen. Zij willen dit meestal niet eens weten.Er zijn best heel wat open-minded ouderen... En ook oudere mensen moeten leren dat dingen veranderen, anders worden ze nog wereldvreemder dan (sommigen) al zijn.
[...]
Oudere mensen komen hebben vaak een hele andere opvattingen hierover door hun opvoeding en de tijd waarin zij opgroeiden. Moeten wij ze dan persé confronteren met onze ideeën of moeten we ze wellicht hierin wat in bescherming nemen. Zij willen dit meestal niet eens weten.Er zijn best heel wat open-minded ouderen... En ook oudere mensen moeten leren dat dingen veranderen, anders worden ze nog wereldvreemder dan (sommigen) al zijn.
maandag 23 augustus 2010 om 15:07
maandag 23 augustus 2010 om 15:07
quote:Breaky schreef op 23 augustus 2010 @ 15:05:
Waarom keuren je ouders de relatie met je vriend af? Ik begrijp namelijk uit je verhaal dat je ouders alleen op de hoogte zijn van vriend en niet ook van vriendin.De relatie van mijn zus met haar partner wordt óók afgekeurd, gevalletje niemand goedgenoeg.
Waarom keuren je ouders de relatie met je vriend af? Ik begrijp namelijk uit je verhaal dat je ouders alleen op de hoogte zijn van vriend en niet ook van vriendin.De relatie van mijn zus met haar partner wordt óók afgekeurd, gevalletje niemand goedgenoeg.
maandag 23 augustus 2010 om 15:08
quote:yette schreef op 23 augustus 2010 @ 15:05:
Mooi hoor! Mij maakt het niets uit, waar mijn kinderen voor kiezen. Als ze maar gelukkig zijn. Helaas zie ik dat geluk niet van de openingspost afspatten. Dat is een verdedigend betoog. Lijkt me niet fijn als je je keuzes zo moet verdedigen.Dat TO haar keuzes verdedigt, betekent toch helemaal niet dat ze niet gelukkig is! Dan zouden bijv. vegetariers, kinderloze stellen enz, die ook dikwijls hun keuzes moeten verdedigen, ook allemaal ongelukkig zijn.
Mooi hoor! Mij maakt het niets uit, waar mijn kinderen voor kiezen. Als ze maar gelukkig zijn. Helaas zie ik dat geluk niet van de openingspost afspatten. Dat is een verdedigend betoog. Lijkt me niet fijn als je je keuzes zo moet verdedigen.Dat TO haar keuzes verdedigt, betekent toch helemaal niet dat ze niet gelukkig is! Dan zouden bijv. vegetariers, kinderloze stellen enz, die ook dikwijls hun keuzes moeten verdedigen, ook allemaal ongelukkig zijn.
maandag 23 augustus 2010 om 15:09
quote:hyperta schreef op 23 augustus 2010 @ 15:02:
[...]
Dát is juist het hele probleem.
Het is niet iets waar je stiekum over wil doen. Het is alleen zo dat je in je omgeving meteen merkt dat mensen in het algemeen een zeer negatieve mening er over hebben. Het inderdaad "vies" vinden en er vanuit gaan dat het allemaal puur op seks is gebaseerd.
"Uit de kast komen" is een drempel, want náást het feit dat je dus als lesbisch wordt gezien, ben je dan in eens biseksueel - met meteen het vieze woord seks er in - en je "doet" het dus met een man én een vrouw. Fantasieën slaan op hol en de veroordeling is er.
Het lijkt dus nog in het "homo-hoekje" te zitten van de jaren zestig van de vorige eeuw.
Ik dénk, maar daar kan ik helemaal naast zitten, dat veel mensen het toch ánders zien. Verkeerd, dat wel, maar toch ánders.
Dat vieze, dat hebben mensen eerder met mannen die het - ook - met mannen doen. En lesbo's , nou ja, dat is gewoon " zonde, die weten niet wat ze missen " , dat idee.
Biseksuele vrouwen echter, dat is de nieuwe ideale vrouw, heb ik wel eens het idee; dat biedt nog eens perspectieven.
Er zullen zat mannen zijn die de man in zo'n relatie een enorme bofkont zullen vinden, stel ik me zo voor.
En natuurlijk, al die ideeén zijn gerelateerd aan wat er al dan niet in de slaapkamer zou worden uitgevroten.
[...]
Dát is juist het hele probleem.
Het is niet iets waar je stiekum over wil doen. Het is alleen zo dat je in je omgeving meteen merkt dat mensen in het algemeen een zeer negatieve mening er over hebben. Het inderdaad "vies" vinden en er vanuit gaan dat het allemaal puur op seks is gebaseerd.
"Uit de kast komen" is een drempel, want náást het feit dat je dus als lesbisch wordt gezien, ben je dan in eens biseksueel - met meteen het vieze woord seks er in - en je "doet" het dus met een man én een vrouw. Fantasieën slaan op hol en de veroordeling is er.
Het lijkt dus nog in het "homo-hoekje" te zitten van de jaren zestig van de vorige eeuw.
Ik dénk, maar daar kan ik helemaal naast zitten, dat veel mensen het toch ánders zien. Verkeerd, dat wel, maar toch ánders.
Dat vieze, dat hebben mensen eerder met mannen die het - ook - met mannen doen. En lesbo's , nou ja, dat is gewoon " zonde, die weten niet wat ze missen " , dat idee.
Biseksuele vrouwen echter, dat is de nieuwe ideale vrouw, heb ik wel eens het idee; dat biedt nog eens perspectieven.
Er zullen zat mannen zijn die de man in zo'n relatie een enorme bofkont zullen vinden, stel ik me zo voor.
En natuurlijk, al die ideeén zijn gerelateerd aan wat er al dan niet in de slaapkamer zou worden uitgevroten.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 23 augustus 2010 om 15:12
Aan de ene kant denk ik, leuk voor je! Iedereen moet doen waar hij of zij gelukkig van wordt.
Toch betrap ik mezelf ook op een 'Brrr' gedachte. Ik weet alleen niet zo direct waar die vandaan komt.
- Misschien inderdaad een afwijking van de norm?
- Iets waar ik mezelf helemaal niks bij voor kan stellen?
- Mijn beeld van intimiteit iets is wat je samen deelt en wat moeilijk te verdelen is over een aantal extra mensen?
- Misschien zelfs een beeld van 'gulzigheid' (waarom altijd meer, meer, meer?).
Voor de duidelijkheid: ik veroordeel je zeker niet. Ik probeer alleen te verklaren wat mijn gevoel zou kunnen veroorzaken.
Toch betrap ik mezelf ook op een 'Brrr' gedachte. Ik weet alleen niet zo direct waar die vandaan komt.
- Misschien inderdaad een afwijking van de norm?
- Iets waar ik mezelf helemaal niks bij voor kan stellen?
- Mijn beeld van intimiteit iets is wat je samen deelt en wat moeilijk te verdelen is over een aantal extra mensen?
- Misschien zelfs een beeld van 'gulzigheid' (waarom altijd meer, meer, meer?).
Voor de duidelijkheid: ik veroordeel je zeker niet. Ik probeer alleen te verklaren wat mijn gevoel zou kunnen veroorzaken.
maandag 23 augustus 2010 om 15:13
quote:aikidoka schreef op 23 augustus 2010 @ 14:53:
[...]
Johnnycake, ik raad je aan je eens te verdiepen in de traditie van het huwelijk, en ook ietsje verder te kijken dan de christelijke traditie hierin die niet zo heel oud is, en waarin het huwelijk in den beginnen helemaal niet zo belangrijk was. Als je een leuk boek wilt lezen wat hier onder andere ook over gaat raad ik je Committed aan van Elizabeth Gilbert.
In geval van partners die meerderjarig zijn en in staat hun eigen wensen uit te spreken en een verbintenis willen aangaan die wettelijke rechten en plichten met zich mee brengt kan ik geen problemen hebben met een man-man-man-vrouw-vrouw verbintenis, om maar een dwarsstraat te noemen. Iets zo houden omdat de traditie zo was vind ik een zwak argument, zullen we de electriciteit dan ook maar verbannen en weer dierenhuiden omslaan?
Doorgaans vind ik geschiedenis heel boeiend, mijn boekenkast staat er vol van. 'Commited' staat nu genoteerd in mijn achterhoofd en als ik het boek ergens tegenkom dan zal ik het zeker de nodige aandacht geven. Desalniettemin leven we in het nu en ken ik de huwelijkstraditie zoals die de laatste honderd/tweehonderd jaar is geweest. Onze huidige samenleving is daarop gebaseerd.
Ik heb geen enkel bezwaar met mensen die onderling de meest vreemde samenlevingsvormen bedenken. Persoonlijk heb ik het al zwaar genoeg met een (1) vrouw, maar als anderen met tien vrouwen samen kunnen leven, dan gaan ze lekker hun gang. Maar waarom ze het een huwelijk willen noemen begrijp ik niet zo. En nogmaals de CRUCIALE vraag, waar ligt de grens? Met z'n hoevelen kun je ons hedendaagse huwelijk delen?
[...]
Johnnycake, ik raad je aan je eens te verdiepen in de traditie van het huwelijk, en ook ietsje verder te kijken dan de christelijke traditie hierin die niet zo heel oud is, en waarin het huwelijk in den beginnen helemaal niet zo belangrijk was. Als je een leuk boek wilt lezen wat hier onder andere ook over gaat raad ik je Committed aan van Elizabeth Gilbert.
In geval van partners die meerderjarig zijn en in staat hun eigen wensen uit te spreken en een verbintenis willen aangaan die wettelijke rechten en plichten met zich mee brengt kan ik geen problemen hebben met een man-man-man-vrouw-vrouw verbintenis, om maar een dwarsstraat te noemen. Iets zo houden omdat de traditie zo was vind ik een zwak argument, zullen we de electriciteit dan ook maar verbannen en weer dierenhuiden omslaan?
Doorgaans vind ik geschiedenis heel boeiend, mijn boekenkast staat er vol van. 'Commited' staat nu genoteerd in mijn achterhoofd en als ik het boek ergens tegenkom dan zal ik het zeker de nodige aandacht geven. Desalniettemin leven we in het nu en ken ik de huwelijkstraditie zoals die de laatste honderd/tweehonderd jaar is geweest. Onze huidige samenleving is daarop gebaseerd.
Ik heb geen enkel bezwaar met mensen die onderling de meest vreemde samenlevingsvormen bedenken. Persoonlijk heb ik het al zwaar genoeg met een (1) vrouw, maar als anderen met tien vrouwen samen kunnen leven, dan gaan ze lekker hun gang. Maar waarom ze het een huwelijk willen noemen begrijp ik niet zo. En nogmaals de CRUCIALE vraag, waar ligt de grens? Met z'n hoevelen kun je ons hedendaagse huwelijk delen?
maandag 23 augustus 2010 om 15:18
quote:Breaky schreef op 23 augustus 2010 @ 15:06:
Overigens, wat is je bedoeling met dit topic? Wil je enkel je ervaring delen of heb je vragen? Blijkt eigenlijk niet uit je topic.
Mijn bedoeling is om het gewoon eens onder de aandacht te brengen, lezen wat er door de anonieme forummer over gedacht wordt.
Dat de liefde voor elkaar niet uit de OP spat komt omdat ik deze tekst heb geschreven met het vermijden van enig spoor van de seksuele aantrekkelijkheid die er - zoals in iedere relatie is - gewoon is.
Dat we lol hebben, uitgaan, romantische wandelingen doen, gearmd of hand-in-hand lopen en met elkaar zoenen op de boulevard bij zonsondergang. Problemen met elkaar bespreken en voor elkaar oplossen en praten over "later" en in één tweepersoons slapen.
De droge informatie is gewoon dat er drie mensen zijn die van elkaar houden en net als een twee-persoons-stelletje doet, droomt en fantaseert. Koetsje met witte paarden en mooie jurken en een schitterend pak. Dromen zullen het blijven, omdat we dat zelf willen.
Vreemd blijft het dat het strafbaar is. Vreemd (nouja...) dat we in de openminded samenleving toch niet "direct" als "afwijkend maar normaal" wordt gezien.
Overigens, wat is je bedoeling met dit topic? Wil je enkel je ervaring delen of heb je vragen? Blijkt eigenlijk niet uit je topic.
Mijn bedoeling is om het gewoon eens onder de aandacht te brengen, lezen wat er door de anonieme forummer over gedacht wordt.
Dat de liefde voor elkaar niet uit de OP spat komt omdat ik deze tekst heb geschreven met het vermijden van enig spoor van de seksuele aantrekkelijkheid die er - zoals in iedere relatie is - gewoon is.
Dat we lol hebben, uitgaan, romantische wandelingen doen, gearmd of hand-in-hand lopen en met elkaar zoenen op de boulevard bij zonsondergang. Problemen met elkaar bespreken en voor elkaar oplossen en praten over "later" en in één tweepersoons slapen.
De droge informatie is gewoon dat er drie mensen zijn die van elkaar houden en net als een twee-persoons-stelletje doet, droomt en fantaseert. Koetsje met witte paarden en mooie jurken en een schitterend pak. Dromen zullen het blijven, omdat we dat zelf willen.
Vreemd blijft het dat het strafbaar is. Vreemd (nouja...) dat we in de openminded samenleving toch niet "direct" als "afwijkend maar normaal" wordt gezien.
maandag 23 augustus 2010 om 15:20
quote:JohnnyCake schreef op 23 augustus 2010 @ 15:13:
[...]
Ik heb geen enkel bezwaar met mensen die onderling de meest vreemde samenlevingsvormen bedenken. Ik heb het al zwaar genoeg met een vrouw, maar als anderen met tien vrouwen samen kunnen leven, dan gaan ze lekker hun gang, geen bezwaar daar tegen Maar waarom ze het een huwelijk willen noemen begrijp ik niet zo.
Je hoeft het toch niet te begrijpen? Als je alles wat sommigen niet begrijpen, wil verbieden, moet alles verboden worden.
De vraag is volgens mij: wordt de maatschappij of een persoon schade berokkend als meer dan 2 personen met elkaar willen trouwen. Als dat niet het geval is, waarom zou het dan verboden moeten worden?
En nogmaals de CRUCIALE vraag, waar ligt de grens? Met z'n hoevelen kun je ons hedendaagse huwelijk delen?
Met zovelen als de partners zelf willen, als het aan mij ligt. Waarom moet er per sé een grens zijn?
[...]
Ik heb geen enkel bezwaar met mensen die onderling de meest vreemde samenlevingsvormen bedenken. Ik heb het al zwaar genoeg met een vrouw, maar als anderen met tien vrouwen samen kunnen leven, dan gaan ze lekker hun gang, geen bezwaar daar tegen Maar waarom ze het een huwelijk willen noemen begrijp ik niet zo.
Je hoeft het toch niet te begrijpen? Als je alles wat sommigen niet begrijpen, wil verbieden, moet alles verboden worden.
De vraag is volgens mij: wordt de maatschappij of een persoon schade berokkend als meer dan 2 personen met elkaar willen trouwen. Als dat niet het geval is, waarom zou het dan verboden moeten worden?
En nogmaals de CRUCIALE vraag, waar ligt de grens? Met z'n hoevelen kun je ons hedendaagse huwelijk delen?
Met zovelen als de partners zelf willen, als het aan mij ligt. Waarom moet er per sé een grens zijn?
maandag 23 augustus 2010 om 15:20
quote:JohnnyCake schreef op 23 augustus 2010 @ 15:13:
[...]
Doorgaans vind ik geschiedenis heel boeiend, mijn boekenkast staat er vol van. 'Commited' staat nu genoteerd in mijn achterhoofd en als ik het boek ergens tegenkom dan zal ik het zeker de nodige aandacht geven. Desalniettemin leven we in het nu en ken ik de huwelijkstraditie zoals die de laatste honderd/tweehonderd jaar is geweest. Onze huidige samenleving is daarop gebaseerd.
Ik heb geen enkel bezwaar met mensen die onderling de meest vreemde samenlevingsvormen bedenken. Persoonlijk heb ik het al zwaar genoeg met een (1) vrouw, maar als anderen met tien vrouwen samen kunnen leven, dan gaan ze lekker hun gang. Maar waarom ze het een huwelijk willen noemen begrijp ik niet zo. En nogmaals de CRUCIALE vraag, waar ligt de grens? Met z'n hoevelen kun je ons hedendaagse huwelijk delen?Hierbij ga je uit van een man die meerdere vrouwen heeft, maar ga ook jij compleet voorbij aan het feit dat er twee mensen zijn die één man en één vrouw hebben in onze relatie.
[...]
Doorgaans vind ik geschiedenis heel boeiend, mijn boekenkast staat er vol van. 'Commited' staat nu genoteerd in mijn achterhoofd en als ik het boek ergens tegenkom dan zal ik het zeker de nodige aandacht geven. Desalniettemin leven we in het nu en ken ik de huwelijkstraditie zoals die de laatste honderd/tweehonderd jaar is geweest. Onze huidige samenleving is daarop gebaseerd.
Ik heb geen enkel bezwaar met mensen die onderling de meest vreemde samenlevingsvormen bedenken. Persoonlijk heb ik het al zwaar genoeg met een (1) vrouw, maar als anderen met tien vrouwen samen kunnen leven, dan gaan ze lekker hun gang. Maar waarom ze het een huwelijk willen noemen begrijp ik niet zo. En nogmaals de CRUCIALE vraag, waar ligt de grens? Met z'n hoevelen kun je ons hedendaagse huwelijk delen?Hierbij ga je uit van een man die meerdere vrouwen heeft, maar ga ook jij compleet voorbij aan het feit dat er twee mensen zijn die één man en één vrouw hebben in onze relatie.
maandag 23 augustus 2010 om 15:27
quote:iris1969 schreef op 23 augustus 2010 @ 15:00:
[...]
Oudere mensen komen hebben vaak een hele andere opvattingen hierover door hun opvoeding en de tijd waarin zij opgroeiden. Moeten wij ze dan persé confronteren met onze ideeën of moeten we ze wellicht hierin wat in bescherming nemen. Zij willen dit meestal niet eens weten.Ben het hier mee eens, sommige dingen kunnen ze beter niet weten, daar kwets je ze onnodig mee.
[...]
Oudere mensen komen hebben vaak een hele andere opvattingen hierover door hun opvoeding en de tijd waarin zij opgroeiden. Moeten wij ze dan persé confronteren met onze ideeën of moeten we ze wellicht hierin wat in bescherming nemen. Zij willen dit meestal niet eens weten.Ben het hier mee eens, sommige dingen kunnen ze beter niet weten, daar kwets je ze onnodig mee.
maandag 23 augustus 2010 om 15:29
quote:hyperta schreef op 23 augustus 2010 @ 15:02:
[...]
Dát is juist het hele probleem.
Het is niet iets waar je stiekum over wil doen. Het is alleen zo dat je in je omgeving meteen merkt dat mensen in het algemeen een zeer negatieve mening er over hebben. Het inderdaad "vies" vinden en er vanuit gaan dat het allemaal puur op seks is gebaseerd.
Bij deze dan, ik sta helemaal niet negatief tegenover jullie samenlevingsvorm, dat projecteer jij op de samenleving. De enige polygame huwelijken waar ik negatief tegenover sta zijn de vormen die je die in de U.S.A. nog eens tegenkomt, waarbij de kerk bepaalt wie er deze week mag trouwen als bruidje nummer 32 van een of andere oude viezerik. Maar als jullie het samen goed hebben met elkaar, wie ben ik om er wat van te zeggen?
Natuurlijk heb ik mijn twijfels en bedenkingen. 'Two is company, three is a crowd.' Ik denk dat je wel heel erg sterk in je schoenen moet staan om dit adagium ook op liefdesgebied te kunnen vermijden. Mensen scheiden nu al om niks, wat als je over twee jaar een seven year itch hebt met je man, terwijl je nog vlinders voelt voor de andere dame. Hoe los je dat op? Vechten jullie dan nog met z'n tweetjes even hard voor de relatie met jouw man? En stel dat jullie kinderen willen. Wie is dan de mamma?
[...]
Dát is juist het hele probleem.
Het is niet iets waar je stiekum over wil doen. Het is alleen zo dat je in je omgeving meteen merkt dat mensen in het algemeen een zeer negatieve mening er over hebben. Het inderdaad "vies" vinden en er vanuit gaan dat het allemaal puur op seks is gebaseerd.
Bij deze dan, ik sta helemaal niet negatief tegenover jullie samenlevingsvorm, dat projecteer jij op de samenleving. De enige polygame huwelijken waar ik negatief tegenover sta zijn de vormen die je die in de U.S.A. nog eens tegenkomt, waarbij de kerk bepaalt wie er deze week mag trouwen als bruidje nummer 32 van een of andere oude viezerik. Maar als jullie het samen goed hebben met elkaar, wie ben ik om er wat van te zeggen?
Natuurlijk heb ik mijn twijfels en bedenkingen. 'Two is company, three is a crowd.' Ik denk dat je wel heel erg sterk in je schoenen moet staan om dit adagium ook op liefdesgebied te kunnen vermijden. Mensen scheiden nu al om niks, wat als je over twee jaar een seven year itch hebt met je man, terwijl je nog vlinders voelt voor de andere dame. Hoe los je dat op? Vechten jullie dan nog met z'n tweetjes even hard voor de relatie met jouw man? En stel dat jullie kinderen willen. Wie is dan de mamma?
maandag 23 augustus 2010 om 15:30
quote:jufdoortje schreef op 23 augustus 2010 @ 15:27:
Ben het hier mee eens, sommige dingen kunnen ze beter niet weten, daar kwets je ze onnodig mee.Door anderen in bescherming te nemen ontken je dus een deel van je eigen leven, je eigen partner(s). Ik zou niet weten waarom je dat zou willen. Waarom zou je iemand anders willen ontzien en het bestaan van je eigen partner ontkennen en daarmee die partner kwetsen? Waarom zou je zoiets stiekem willen doen, dan geef je toch zelf al het signaal af dat er iets niet in orde is?
Ben het hier mee eens, sommige dingen kunnen ze beter niet weten, daar kwets je ze onnodig mee.Door anderen in bescherming te nemen ontken je dus een deel van je eigen leven, je eigen partner(s). Ik zou niet weten waarom je dat zou willen. Waarom zou je iemand anders willen ontzien en het bestaan van je eigen partner ontkennen en daarmee die partner kwetsen? Waarom zou je zoiets stiekem willen doen, dan geef je toch zelf al het signaal af dat er iets niet in orde is?
maandag 23 augustus 2010 om 15:35
quote:hyperta schreef op 23 augustus 2010 @ 15:20:
[...]
Hierbij ga je uit van een man die meerdere vrouwen heeft, maar ga ook jij compleet voorbij aan het feit dat er twee mensen zijn die één man en één vrouw hebben in onze relatie.Hyperta, grappig dat je daar vanuit gaat. Jouw hele topic is gebaseerd op MVV, hoe kan ik daaraan voorbijgaan?
[...]
Hierbij ga je uit van een man die meerdere vrouwen heeft, maar ga ook jij compleet voorbij aan het feit dat er twee mensen zijn die één man en één vrouw hebben in onze relatie.Hyperta, grappig dat je daar vanuit gaat. Jouw hele topic is gebaseerd op MVV, hoe kan ik daaraan voorbijgaan?
