Relaties
alle pijlers
Teleurgesteld in vriendinnen
maandag 23 augustus 2010 om 16:31
Momenteel zit ik niet zo lekker in mijn vel, dit heeft meerdere oorzaken; een baan die me niet bevalt, spanningen in mijn relatie, mislukte sollicitaties..
Ik heb een stel leuke meiden om me heen maar waar zijn ze nu? 'Ach, jij komt er toch wel', dat is het enige wat ik krijg te horen, de betrokkenheid is ver te zoeken.. Ook wanneer ik aangeef dat ik graag een goed -kritisch- gesprek zou willen.
Herkenbaar? Hoe ben jij er mee omgegaan? Is het dan toch echt tijd om afscheid te nemen van elkaar? Hoe belangrijk is balans (geven en nemen) in een vriendschap?
Ik heb een stel leuke meiden om me heen maar waar zijn ze nu? 'Ach, jij komt er toch wel', dat is het enige wat ik krijg te horen, de betrokkenheid is ver te zoeken.. Ook wanneer ik aangeef dat ik graag een goed -kritisch- gesprek zou willen.
Herkenbaar? Hoe ben jij er mee omgegaan? Is het dan toch echt tijd om afscheid te nemen van elkaar? Hoe belangrijk is balans (geven en nemen) in een vriendschap?
maandag 23 augustus 2010 om 16:34
Ik herken het wel.. iedereen is zo druk met z'n eigen leven dat men zich niet meer zoveel interesseert voor elkaar, lijkt wel. Alleen mijn beste vriendin, die vriendschap is nog net zoals vroeger, maar verder wordt het allemaal oppervlakkiger. En tja, ik heb me er maar op ingesteld dat ik het moet nemen zoals het is. Al vraag ik me wel eens af wat zíj dan belangrijk vinden in een vriendschap? Ik vind het nl inderdaad belangrijk dat je er voor elkaar bent als het nodig is, dat je (globaal) weet wat er in iemands leven afspeelt en ook daarnaar informeert, dat je de moeite neemt om met elkaar af te spreken etc. Maar blijkbaar is iedereen daar anders in. Jammer genoeg..
maandag 23 augustus 2010 om 16:47
maandag 23 augustus 2010 om 16:52
Klopt, mensen denken vaak dat anderen het wel aanvoelen als ze hulp nodig hebben. Daarbij vraag ik me dus af, wat voor vriendin jij bent (geweest) voor jouw vriendinnen. Als je er ook nooit 'diep' voor hun was... dan vind ik het logisch dat zij dat ook niet zijn. Dan is het gewoon niet het type vriendschap voor zulke dingen.
maandag 23 augustus 2010 om 16:54
quote:Veronique79 schreef op 23 augustus 2010 @ 16:39:
Ga je dieper voor hun?
Ja, ik ga absoluut dieper voor hun.
Ik geef heel veel, misschien teveel. Ik krijg in verhouding veel minder terug.
Ik heb wel aangegeven dat ik in een moeilijke periode zit maar daar krijg ik vrijwel geen reactie op. Het lijkt alsof ze denken dat ik het toch wel red (en uiteindelijk is dat natuurlijk ook zo) ze zeggen ook 'Jij bent zo sterk en je hebt zoveel kwaliteiten, het komt wel goed'.
Ga je dieper voor hun?
Ja, ik ga absoluut dieper voor hun.
Ik geef heel veel, misschien teveel. Ik krijg in verhouding veel minder terug.
Ik heb wel aangegeven dat ik in een moeilijke periode zit maar daar krijg ik vrijwel geen reactie op. Het lijkt alsof ze denken dat ik het toch wel red (en uiteindelijk is dat natuurlijk ook zo) ze zeggen ook 'Jij bent zo sterk en je hebt zoveel kwaliteiten, het komt wel goed'.
maandag 23 augustus 2010 om 16:56
Zeggen dat het dit keer toch echt iets minder goed lukt in je eentje? Dat je het fijn zou vinden als je je ei bij hun kwijt kunt? Dus een tweede keer aan de noodbel trekken zeg maar.
Als ze er dan niet voor je kunnen zijn zoals jij dat verwacht, dan komt het kennelijk teveel van jouw kant en zijn het - voor jou- niet de juiste vriendinnen.
Als ze er dan niet voor je kunnen zijn zoals jij dat verwacht, dan komt het kennelijk teveel van jouw kant en zijn het - voor jou- niet de juiste vriendinnen.
maandag 23 augustus 2010 om 17:05
Ik begrijp heel goed wat je voelt.
En daarom begin ik niet meer aan vriendschappen, sorry.
Ik ben zelf het type vriendin, die ALLES voor haar vriendinnen overhad en deed! Met heel veel liefde en plezier, en ben nooit uitgegaan van het weegschaal principe.
Ben een flinkerd, heb altijd mijn eigen boontjes gedopt, mijn zaken goed voor elkaar, alles op de rit, maar heb veel verdriet gekend.
Dit werd altijd weggewuifd.
Jij, jij bent een zondagskind, jij komt altijd op je pootjes terecht, en dat is ook zo.
Maar in een paar jaar, je ouders, echtgenoot en zus verplegen, en verliezen, aan een dodelijke ziekte vind ik niet bepaald , "zondagkindachtig".
Als dat woord al bestaat.
Ik moet erbij zeggen, ik ben bemiddeld, dit heeft volgens mij nooit tot jalouzie geleidt, omdat mijn vriendinnen altijd ruimschoots mee hebben kunnen delen.
Maar toch tellen mijn problemen niet echt mee.
En dan heb ik het over verlies, eenzaamheid, etc.
Kan het niet zo goed benoemen.
Hun onbetaalde rekeningen waren altijd prioriteit.
Om je vraag te beantwoorden, geen balans meer.
Hoogste tijd om afscheid te nemen.
In mijn geval dan.
Ik wens je sterkte, meidje.
En daarom begin ik niet meer aan vriendschappen, sorry.
Ik ben zelf het type vriendin, die ALLES voor haar vriendinnen overhad en deed! Met heel veel liefde en plezier, en ben nooit uitgegaan van het weegschaal principe.
Ben een flinkerd, heb altijd mijn eigen boontjes gedopt, mijn zaken goed voor elkaar, alles op de rit, maar heb veel verdriet gekend.
Dit werd altijd weggewuifd.
Jij, jij bent een zondagskind, jij komt altijd op je pootjes terecht, en dat is ook zo.
Maar in een paar jaar, je ouders, echtgenoot en zus verplegen, en verliezen, aan een dodelijke ziekte vind ik niet bepaald , "zondagkindachtig".
Als dat woord al bestaat.
Ik moet erbij zeggen, ik ben bemiddeld, dit heeft volgens mij nooit tot jalouzie geleidt, omdat mijn vriendinnen altijd ruimschoots mee hebben kunnen delen.
Maar toch tellen mijn problemen niet echt mee.
En dan heb ik het over verlies, eenzaamheid, etc.
Kan het niet zo goed benoemen.
Hun onbetaalde rekeningen waren altijd prioriteit.
Om je vraag te beantwoorden, geen balans meer.
Hoogste tijd om afscheid te nemen.
In mijn geval dan.
Ik wens je sterkte, meidje.
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
maandag 23 augustus 2010 om 17:06
Op het moment dat je gaat wegen wat je geeft en wat je terugkrijgt zit er in mijn opinie iets mis...
Maar ik herken je gevoel. Ik heb een aantal moeilijke periodes gehad en daar vrienden bij verloren. De laatste keer dat ik daarover mopperde vroeg iemand aan mij wat ik zelf had gedaan om de vriendschap in stand te houden. Was ik alleen maar verdrietig en neerslachtig? Had ik zelf aangegeven dat ik het moeilijk had? Had ik mijn 'vrienden' laten weten dat ik hen nodig had?
Ik moest bekennen dat ik zelf ook niet al te handig met de mensen ben omgesprongen. Vond dat ik aandacht moest krijgen, omdat ik het moeilijk had. Maar dacht er niet bij na dat mensen dat niet altijd op mijn manier zouden doen. Of ze dat nou niet wilden of konden of inderdaad slechte vrienden waren...
Inmiddels ben ik dus beter geworden in eerlijk zijn. Ik bespreek verwachtingen, geef aan dat ik het moeilijk heb en daarom soms wat blind ben voor mijn omgeving en dat ik hoop dat mijn vrienden me ook willen helpen door me daarop te wijzen.
Maar dat werkt niet bij iedereen. Soms zijn mensen/vrienden voor een periode in je leven, een periode waarin het goed met je gaat of juist niet. Ik denk dat je echte vrienden niet in grote getalen om je heen zullen zijn, maar dat je moet genieten van de momenten dat je wel een echte klik en op dat moment ook echte vriendschap met mensen hebt.
Vriendschap is als een relatie, sommige zijn niet bestand tegen de tijd...
Maar ik herken je gevoel. Ik heb een aantal moeilijke periodes gehad en daar vrienden bij verloren. De laatste keer dat ik daarover mopperde vroeg iemand aan mij wat ik zelf had gedaan om de vriendschap in stand te houden. Was ik alleen maar verdrietig en neerslachtig? Had ik zelf aangegeven dat ik het moeilijk had? Had ik mijn 'vrienden' laten weten dat ik hen nodig had?
Ik moest bekennen dat ik zelf ook niet al te handig met de mensen ben omgesprongen. Vond dat ik aandacht moest krijgen, omdat ik het moeilijk had. Maar dacht er niet bij na dat mensen dat niet altijd op mijn manier zouden doen. Of ze dat nou niet wilden of konden of inderdaad slechte vrienden waren...
Inmiddels ben ik dus beter geworden in eerlijk zijn. Ik bespreek verwachtingen, geef aan dat ik het moeilijk heb en daarom soms wat blind ben voor mijn omgeving en dat ik hoop dat mijn vrienden me ook willen helpen door me daarop te wijzen.
Maar dat werkt niet bij iedereen. Soms zijn mensen/vrienden voor een periode in je leven, een periode waarin het goed met je gaat of juist niet. Ik denk dat je echte vrienden niet in grote getalen om je heen zullen zijn, maar dat je moet genieten van de momenten dat je wel een echte klik en op dat moment ook echte vriendschap met mensen hebt.
Vriendschap is als een relatie, sommige zijn niet bestand tegen de tijd...
maandag 23 augustus 2010 om 17:08
Ik geloof juist wel in vriendschappen. Ik heb er verschillende en krijg ook terug. Het kan niet altijd gelijk verdeeld zijn, maar over het algemeen: als ik het gevoel heb dat ik meer geef dan krijg, dan kap ik er mee. Het kaf scheidt zich dan vanzelf van het koren, de beste vriendschappen zijn overgebleven.
maandag 23 augustus 2010 om 17:08
quote:Zoey_ schreef op 23 augustus 2010 @ 16:42:
Sommige vriendinnen willen liever alleen vrolijkheid en lol in een vriendschap, en geen problemen.
Daarom blijven ze weg als het eens niet goed gaat.
Ik denk dat iedereen dat het liefste heeft hoor. Je wilt tenslotte voor jezelf en je vriendin(nen) een leven zonder ellende.
Maar als het zover gaat dat ze niet thuis geven als je in een dip of erger zit, dan zijn het in mijn ogen geen vrienden maar slechts kennissen. Best aardig om ook kennissen in je leven te hebben maar als ik alleen dergelijke mensen in mijn leven had, ging ik wel verder op zoek naar meer diepgaandere vriendschappen.
Sommige vriendinnen willen liever alleen vrolijkheid en lol in een vriendschap, en geen problemen.
Daarom blijven ze weg als het eens niet goed gaat.
Ik denk dat iedereen dat het liefste heeft hoor. Je wilt tenslotte voor jezelf en je vriendin(nen) een leven zonder ellende.
Maar als het zover gaat dat ze niet thuis geven als je in een dip of erger zit, dan zijn het in mijn ogen geen vrienden maar slechts kennissen. Best aardig om ook kennissen in je leven te hebben maar als ik alleen dergelijke mensen in mijn leven had, ging ik wel verder op zoek naar meer diepgaandere vriendschappen.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
maandag 23 augustus 2010 om 17:13
Ik kan me je teleurstelling goed voorstellen.
Zelf heb ik ook gemerkt dat mensen (ook vroeger goede vriendinnen, en zelfs mijn zus) niet echt betrokken waren.
Na een ernstig ongeluk waardoor mijn hele leven op de kop stond, zei ze doodleuk; "je bent zo weer beter".
Is geen enkele keer naar het revalidatiecentrum geweest, ik denk dat er 1 kaartje is geweest...
nou zo'n zus ben je beter kwijt, dan rijk.
En bij vriendinnen is het contact verwaterd, omdat ik nu minder kan dan vroeger. Ik kan niet meer meedoen.
@@ Binkie, dat is ook heel erg, dat je 'vriendinnen' hun eigen problemen altijd belangrijker vonden, dan jouw grote verlies.
Het lijkt me een van de zwaarste dingen die een mens mee kan maken, het verlies van ouders, je man en je zus aan zo'n dodelijke ziekte.
Zelf heb ik ook gemerkt dat mensen (ook vroeger goede vriendinnen, en zelfs mijn zus) niet echt betrokken waren.
Na een ernstig ongeluk waardoor mijn hele leven op de kop stond, zei ze doodleuk; "je bent zo weer beter".
Is geen enkele keer naar het revalidatiecentrum geweest, ik denk dat er 1 kaartje is geweest...
nou zo'n zus ben je beter kwijt, dan rijk.
En bij vriendinnen is het contact verwaterd, omdat ik nu minder kan dan vroeger. Ik kan niet meer meedoen.
@@ Binkie, dat is ook heel erg, dat je 'vriendinnen' hun eigen problemen altijd belangrijker vonden, dan jouw grote verlies.
Het lijkt me een van de zwaarste dingen die een mens mee kan maken, het verlies van ouders, je man en je zus aan zo'n dodelijke ziekte.
maandag 23 augustus 2010 om 17:16
Ik geloof ook absoluut in vriendschappen, het is misschien zo dat ik nog veel te leren heb. Meer vanuit mezelf moet reageren in een vriendschap..? Mijn grens duidelijk aangeven en op die manier het kaf van het koren scheiden.
Ik merk alleen wel dat naarmate je wat ouder wordt (midden 20 ben ik) het steeds moeilijker wordt om leuke -diepgaande- contacten te vinden.
Ik merk alleen wel dat naarmate je wat ouder wordt (midden 20 ben ik) het steeds moeilijker wordt om leuke -diepgaande- contacten te vinden.
maandag 23 augustus 2010 om 17:18
Ja, heel herkenbaar dit onderwerp. Ik heb zelf ook wel eens zo´n periode gehad en dan veel minder steun gekregen dan verwacht.
Het gekke is dat ik daarna met mijn vriendinnen hierover gepraat heb, en dat een aantal van hun toen met precies hetzelfde gevoel bleken te zitten. In dit onderwerp ook al een aantal vergelijkbare reacties.
Mijn gedachtes hierover zijn dan ook dat mensen vaak heel erg vanuit hun eigen gevoelens denken, en dan dus wel aandacht besteden aan dat de vriendinnen niet bellen of niks organiseren, maar als ze zelf een drukke periode hebben het wel accepteren als ze niet de hele dag klaarstaan voor een ander. In principe is dat denk ik mens-eigen: iedereen wil toch vooral zelf gelukkig zijn, dus eerst lekker die film kijken met mijn vriend en daarna wil ik een avondje niksen en DAN kom jij, met je problemen (soms gezeur in andermans oren).
Het zou wel eens beter kunnen zijn om zonder verwachtingen met vriendschappen om te gaan, en vooral niet te vergelijken, tussen jouw gedrag en dat van anderen (vraag maar eens rond, vaak zien anderen het heel anders dan jij) of tussen hoe de ene vriendin behandeld wordt en hoe jij behandeld wordt. Het kan altijd gebeuren dat je brouilleert met iemand, maar op die manier heb je wel minder last van teleurstellingen.
Het gekke is dat ik daarna met mijn vriendinnen hierover gepraat heb, en dat een aantal van hun toen met precies hetzelfde gevoel bleken te zitten. In dit onderwerp ook al een aantal vergelijkbare reacties.
Mijn gedachtes hierover zijn dan ook dat mensen vaak heel erg vanuit hun eigen gevoelens denken, en dan dus wel aandacht besteden aan dat de vriendinnen niet bellen of niks organiseren, maar als ze zelf een drukke periode hebben het wel accepteren als ze niet de hele dag klaarstaan voor een ander. In principe is dat denk ik mens-eigen: iedereen wil toch vooral zelf gelukkig zijn, dus eerst lekker die film kijken met mijn vriend en daarna wil ik een avondje niksen en DAN kom jij, met je problemen (soms gezeur in andermans oren).
Het zou wel eens beter kunnen zijn om zonder verwachtingen met vriendschappen om te gaan, en vooral niet te vergelijken, tussen jouw gedrag en dat van anderen (vraag maar eens rond, vaak zien anderen het heel anders dan jij) of tussen hoe de ene vriendin behandeld wordt en hoe jij behandeld wordt. Het kan altijd gebeuren dat je brouilleert met iemand, maar op die manier heb je wel minder last van teleurstellingen.
maandag 23 augustus 2010 om 17:19
maandag 23 augustus 2010 om 17:20
quote:siesa schreef op 23 augustus 2010 @ 16:34:
Ik herken het wel.. iedereen is zo druk met z'n eigen leven dat men zich niet meer zoveel interesseert voor elkaar, lijkt wel. Alleen mijn beste vriendin, die vriendschap is nog net zoals vroeger, maar verder wordt het allemaal oppervlakkiger.
Joh! ik heb precies hetzelfde!
Op twee hele goede vriendinnen na, mijn beste vriendin en een andere vriendin die ik al ruim 10 jaar ken, lijken de vriendschappen die ik sindsdien heb opgebouwd veel 'vrijblijvender' zeg maar.
Leuk als je elkaar ziet en alles gezellig is, maar toen ik vorig jaar een zware periode meemaakte waren ze in geen velden te bekennen.. apart hoor..
Veel sterkte hiermee, maar advies... geen idee..
hooguit heel erg blij zijn met je beste vriendin, dat ben ik iig wel
@ binkie: heftig hoor meis!
Ik herken het wel.. iedereen is zo druk met z'n eigen leven dat men zich niet meer zoveel interesseert voor elkaar, lijkt wel. Alleen mijn beste vriendin, die vriendschap is nog net zoals vroeger, maar verder wordt het allemaal oppervlakkiger.
Joh! ik heb precies hetzelfde!
Op twee hele goede vriendinnen na, mijn beste vriendin en een andere vriendin die ik al ruim 10 jaar ken, lijken de vriendschappen die ik sindsdien heb opgebouwd veel 'vrijblijvender' zeg maar.
Leuk als je elkaar ziet en alles gezellig is, maar toen ik vorig jaar een zware periode meemaakte waren ze in geen velden te bekennen.. apart hoor..
Veel sterkte hiermee, maar advies... geen idee..
hooguit heel erg blij zijn met je beste vriendin, dat ben ik iig wel
@ binkie: heftig hoor meis!
maandag 23 augustus 2010 om 17:31
maandag 23 augustus 2010 om 17:35
quote:superstar_2 schreef op 23 augustus 2010 @ 17:31:
Vriendinnen ach ik kan ze op de vingers van 1 hand tellen,maar ze zijn me heel dierbaar.
Toen ik een man had met veel geld had ik ook veel vriendinnen,toen ik villa kakelbont inruilde voor een flatje 2 hoog achter bleef dit handjevol nog over.
Ik begrijp Binky dus heel goed....Ben ik blij mee Superstar, en dat meen ik echt.
Vriendinnen ach ik kan ze op de vingers van 1 hand tellen,maar ze zijn me heel dierbaar.
Toen ik een man had met veel geld had ik ook veel vriendinnen,toen ik villa kakelbont inruilde voor een flatje 2 hoog achter bleef dit handjevol nog over.
Ik begrijp Binky dus heel goed....Ben ik blij mee Superstar, en dat meen ik echt.
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
maandag 23 augustus 2010 om 17:40
En ja, ik snap het verder ook wel, hoor. Het blijft inderdaad een kaf van het koren scheiden en sommige 'vrienden' waren die benaming niet waard. Maar ik zal het zelf ook wel eens niet waard zijn geweest. Soms ben je voor de ene persoon een goede vriend en voor een ander misschien wel een waardeloze geweest.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)