Relaties
alle pijlers
And this is the END
zondag 8 augustus 2010 om 15:53
Ben boos, verdrietig en teleurgesteld.............
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
zondag 22 augustus 2010 om 22:20
quote:waaromdan schreef op 22 augustus 2010 @ 22:03:
Ik wil en kan het niet alleen. Echt, ik kan het echt niet
Kan je wel.
Het kwam toch allemaal voornamellijk op jou
neer schreef je............ Hij werkt veel.
Misschien moet je wat minder aan hem trekken.
Gewoon zeggen prima je wilt scheiden, dit zijn de voor-
waarden.
Niets is zo weinig motiverend als een smekende vrouw
Hij moet zien wat hij kwijt raakt, een trotse vrouw,
niet een jankend hoopje mens.
Dan is iedere vrouw in een willekeurig cafe heel veel
leuker.
Kom pak jezelf bij kop & kont en laat hem denken oeps,
raak ik dat kwijt
Ik wil en kan het niet alleen. Echt, ik kan het echt niet
Kan je wel.
Het kwam toch allemaal voornamellijk op jou
neer schreef je............ Hij werkt veel.
Misschien moet je wat minder aan hem trekken.
Gewoon zeggen prima je wilt scheiden, dit zijn de voor-
waarden.
Niets is zo weinig motiverend als een smekende vrouw
Hij moet zien wat hij kwijt raakt, een trotse vrouw,
niet een jankend hoopje mens.
Dan is iedere vrouw in een willekeurig cafe heel veel
leuker.
Kom pak jezelf bij kop & kont en laat hem denken oeps,
raak ik dat kwijt
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 22 augustus 2010 om 22:36
Ik snap je HBG, maar dan moet hij me nu niet zien
Ben een klein hoopje ellende...................
En natuurlijk weet hij niet wat hij weg doet en krijgt hij het nog wel zwaar. En zo niet dan zorg ik dat hij het zwaar gaat krijgen. Want mij doe je niet zomaar zonder goed te praten aan de kant. Is hij helemaal...............GGGRRRRR
Alles moest altijd wijken voor zijn werk, zijn zaak.
Nou geloof me, hij gaat boeten dan.
Hoe weet ik nog niet, hbe nog even om dat te bedenken!
Eigenlijk is mijn grootste angst om hier uit dit huis te moeten en waar kom ik dan terecht????
Wonen hier zo leuk, vooral voor de meiden lekker dicht bij school, veel speelruimte.
Ik hbe nergens recht op hier in de stad, urgentie kan je wel vergeten. Mocht je dat al krijgen dan ben je zo 1,5 jaar verder voor je iets hebt en wat krijg je dan??
De flats hier in de buurt zijn op zijn zachtst gezegd ruk, eengezinswoningen zijn 95% koop.
En dan het geld.
Heb al even zitten rekenen maar jeetje.........hoe weet ik hoeveel subsidie/toeslagen ik krijg.
Neem bijvoorbeeld de ziektekosten, ik betaal een aanzienlijke premie en moet dat ook blijven doen wil ik niet alles zelf hoeven te betalen zoals de beugel van oudste en de medicatie van jongste.
Ja de vooruitzichten worden steeds beter...........NOT
Ben een klein hoopje ellende...................
En natuurlijk weet hij niet wat hij weg doet en krijgt hij het nog wel zwaar. En zo niet dan zorg ik dat hij het zwaar gaat krijgen. Want mij doe je niet zomaar zonder goed te praten aan de kant. Is hij helemaal...............GGGRRRRR
Alles moest altijd wijken voor zijn werk, zijn zaak.
Nou geloof me, hij gaat boeten dan.
Hoe weet ik nog niet, hbe nog even om dat te bedenken!
Eigenlijk is mijn grootste angst om hier uit dit huis te moeten en waar kom ik dan terecht????
Wonen hier zo leuk, vooral voor de meiden lekker dicht bij school, veel speelruimte.
Ik hbe nergens recht op hier in de stad, urgentie kan je wel vergeten. Mocht je dat al krijgen dan ben je zo 1,5 jaar verder voor je iets hebt en wat krijg je dan??
De flats hier in de buurt zijn op zijn zachtst gezegd ruk, eengezinswoningen zijn 95% koop.
En dan het geld.
Heb al even zitten rekenen maar jeetje.........hoe weet ik hoeveel subsidie/toeslagen ik krijg.
Neem bijvoorbeeld de ziektekosten, ik betaal een aanzienlijke premie en moet dat ook blijven doen wil ik niet alles zelf hoeven te betalen zoals de beugel van oudste en de medicatie van jongste.
Ja de vooruitzichten worden steeds beter...........NOT
zondag 22 augustus 2010 om 23:05
@ maria 2005 : ik zit in een vergelijkbare situatie als jou. Ik weet ook niet meer welke reactie naar mijn man toe het beste is. Hij zegt niet genoeg gevoelens meer te hebben voor mij maar hoopt nog wel dat ze terug zouden komen. We hebben alles al geprobeerd : afstand inbouwen in hoeverre dat mogelijk is als je samenwoont (heb 3 maanden op de zetel geslapen), dan beginnen tijd maken voor ons tweetjes, toch weer mijn eigen zelf geworden en hem beginnen vertroetelen maar dan voelde ik mij soms zo teleurgesteld omdat ik niet genoeg terugkreeg, ... Ik weet het nu ook niet meer goed : zoenen nog, knuffelen, slapen terug samen, ... Maar toch zegt hij dat het niet genoeg is. Hij voelt soms toenadering en soms weer afstand waarbij hij dan wegvlucht achter zijn computer. ik ben afgelopen week afstand beginnen inbouwen naar hem toe maar dan verwijt hij mij dat ik weer passief wordt en dat dat absoluut niet zal helpen. Wat moet ik dan wel ??? Hij vraagt afstand maar geen passiviteit, wil ruimte om zich te bezinnen maar wil wel knuffels en aandacht als hij ernaar verlangt ???? Hoe ga jij daar nu mee om ?
Waaromdan : Veel sterkte !!!! Spijtig dat jouw man niet zo'n prater is . Dat is de mijjne wel maar hij analyseert teveel zodat de mooie momenten daarop stuklopen. Ook is mijn man de laatste tijd erg veranderd : vroeger niets doen in huishouden, niet omkijken naar de kinderen : nu superpapa, koken, strijken, enz.
Waaromdan : Veel sterkte !!!! Spijtig dat jouw man niet zo'n prater is . Dat is de mijjne wel maar hij analyseert teveel zodat de mooie momenten daarop stuklopen. Ook is mijn man de laatste tijd erg veranderd : vroeger niets doen in huishouden, niet omkijken naar de kinderen : nu superpapa, koken, strijken, enz.
zondag 22 augustus 2010 om 23:11
Hoi Tinkerbell, die vna mij is net andersom
Van Superpapa naar Werkpapa
Niets was hem eerst te veel, ik werkte 4 dagen en hij deed het merendeel in het huishouden terwijl hij 4 avonden en 3 dagen werkte.
Nu is het de zaak voor en de zaak na, alles moet wijken.
Maar ik mag dat de schuld niet geven zegt hij.
Maar door de zaak is hij er bijna nooit en zijn wij (grotendeels daardoor) hier belandt.
Ga maar naar mijn bed, morgen 1e schooldag en met zo'n "huilhoofd" wil ik natuurlijk geen entree maken
Van Superpapa naar Werkpapa
Niets was hem eerst te veel, ik werkte 4 dagen en hij deed het merendeel in het huishouden terwijl hij 4 avonden en 3 dagen werkte.
Nu is het de zaak voor en de zaak na, alles moet wijken.
Maar ik mag dat de schuld niet geven zegt hij.
Maar door de zaak is hij er bijna nooit en zijn wij (grotendeels daardoor) hier belandt.
Ga maar naar mijn bed, morgen 1e schooldag en met zo'n "huilhoofd" wil ik natuurlijk geen entree maken
zondag 22 augustus 2010 om 23:21
Slaap wel en kop op voor morgen !!! Wij hebben vandaag redelijk leuke dag gehad op een huilbui vanmorgen na. Zijn met de kinderen naar speeltuin geweest en dan hou ik dus emotioneel afstand van hem : pak hem niet vast, loop gewoon met hem mee en claim niet. We lachen dan en spelen, af en toe zie jem wel verzinken in diepe gedachten maar ik probeer dat te negeren en mijn positieve mood te houden. 's avonds kwam hij in de keuken naar mij toe en omhelsde me , gaf me een kus en zei : die momenten krijg je toch te weinig, he. Dan leef ik weer op en koester weer hoop maar niet teveel want ik weet dat het misschien zo weer kan omslaan. Nu zit hij weer achter zijn computer maar heeft hij wel gevraagd of het OK was voor mij.
Alleszins : ik denk aan je en laat morgen iets weten hoe het geweest is XX
Alleszins : ik denk aan je en laat morgen iets weten hoe het geweest is XX
zondag 22 augustus 2010 om 23:33
Voor die momenten zou ik dus ook graag willen dat hij gewoon thuis was gebleven.
Maar hij heeft in mijn afwezigheid al zijn spullen (kleding ed) gepakt en is vertrokken naar zijn kantoor.
Hij "woont" dus daar, slaapt daar, eet daar......... Maar hoe denkt hij dan dat hij de meiden mee kan nemen??
Die ga ik echt niet daar op kantoor laten, laat staan slapen!
Mijn oudste vroeg wel waarom dat niet mocht en ik heb haar verteld dat ik dat geen "huis" vind waar je kan wonen en slapen.
Het komt er dus op neer dat hij ze alleen mee neemt om leuke dingen te doen en mama kan na afloop de normale gang van zaken gaan doen.
pppffffff hoop nog steeds wakker te worden uit de ze nachtmerrie
Maar hij heeft in mijn afwezigheid al zijn spullen (kleding ed) gepakt en is vertrokken naar zijn kantoor.
Hij "woont" dus daar, slaapt daar, eet daar......... Maar hoe denkt hij dan dat hij de meiden mee kan nemen??
Die ga ik echt niet daar op kantoor laten, laat staan slapen!
Mijn oudste vroeg wel waarom dat niet mocht en ik heb haar verteld dat ik dat geen "huis" vind waar je kan wonen en slapen.
Het komt er dus op neer dat hij ze alleen mee neemt om leuke dingen te doen en mama kan na afloop de normale gang van zaken gaan doen.
pppffffff hoop nog steeds wakker te worden uit de ze nachtmerrie
maandag 23 augustus 2010 om 01:03
Kan niet slapen
Ben net van narigheid de site van de gemeente opgegaan om te kijken hoe en wat met een urgentie verklaring.
Nou word je ook niet vrolijk van zeg maar
Het streven is dat u binnen 6 maanden na toekenning van de urgentieverklaring een woning krijgt toegewezen. Gezien de huidige druk op de woningmarkt kan deze termijn echter oplopen.
Jammer voor de wegloper, maar ziet er naar uit dat ik nog wel even zit hier
Hier krijg je dus wel een urgentie als je gaat schieden mits je de verzorging van ALLE onvolwassen kinderen hebt, er alles aangedaan hebt om een huis te krijgen, niet hier kan blijven wonen en het kan aantonen en geen huis kan kopen.
Iemand nog een idee???
Ben net van narigheid de site van de gemeente opgegaan om te kijken hoe en wat met een urgentie verklaring.
Nou word je ook niet vrolijk van zeg maar
Het streven is dat u binnen 6 maanden na toekenning van de urgentieverklaring een woning krijgt toegewezen. Gezien de huidige druk op de woningmarkt kan deze termijn echter oplopen.
Jammer voor de wegloper, maar ziet er naar uit dat ik nog wel even zit hier
Hier krijg je dus wel een urgentie als je gaat schieden mits je de verzorging van ALLE onvolwassen kinderen hebt, er alles aangedaan hebt om een huis te krijgen, niet hier kan blijven wonen en het kan aantonen en geen huis kan kopen.
Iemand nog een idee???
maandag 23 augustus 2010 om 07:46
quote:waaromdan schreef op 22 augustus 2010 @ 22:36:
Alles moest altijd wijken voor zijn werk, zijn zaak.
Maar daar verdiende hij wel geld voor het HELE gezin.
Of was het een hobby project?
Maar goed, je klinkt strijdbaar.
Vasthouden dat gevoel
Alles moest altijd wijken voor zijn werk, zijn zaak.
Maar daar verdiende hij wel geld voor het HELE gezin.
Of was het een hobby project?
Maar goed, je klinkt strijdbaar.
Vasthouden dat gevoel
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 23 augustus 2010 om 07:55
Tuurlijk HBG, voor het hle gezin
Feit blijft wel dat hij er de laatste maanden zoveel tijd in heeft gestoken dat wij als gezin op de 2e misschien 3e plaats zijn beland.
En geloof mij, de kinderen moeten ook schikken naar zijn werktijden/afspraken ed.
Een weekend bij papa is volgens mij geen optie (als je in het weekend werkt) Van de 7 avonden is hij er maar 3 vrij. Maar het kan ook zo zijn dat hij er 7 werkt in een week.
Misschien kan hij dan op woensdagmiddag wat leuks met ze gaan doen want andere dagen zijn er niet.
Ben lekker wakker geworden vanmorgen..NOT
Gelukkig hebben de meiden ondanks alles goed geslapen.
Jammer van het trieste weer, helpt niet voor mijn humeur
Feit blijft wel dat hij er de laatste maanden zoveel tijd in heeft gestoken dat wij als gezin op de 2e misschien 3e plaats zijn beland.
En geloof mij, de kinderen moeten ook schikken naar zijn werktijden/afspraken ed.
Een weekend bij papa is volgens mij geen optie (als je in het weekend werkt) Van de 7 avonden is hij er maar 3 vrij. Maar het kan ook zo zijn dat hij er 7 werkt in een week.
Misschien kan hij dan op woensdagmiddag wat leuks met ze gaan doen want andere dagen zijn er niet.
Ben lekker wakker geworden vanmorgen..NOT
Gelukkig hebben de meiden ondanks alles goed geslapen.
Jammer van het trieste weer, helpt niet voor mijn humeur
maandag 23 augustus 2010 om 08:13
Nou ook maar even een berichtje van mij dan. Bij ons is de koek voorlopig ook op na meer dan 9 jaar...hij had al heel lang twijfels over de relatie en heeft ook problemen op emotioneel vlak (gevoelens niet kunnen uiten). Hij gaat nu met een psycholoog praten en de dingen op een rijtje zetten. We zien wel hoe het loopt. Ik zoek nu woonruimte maar particulier huren is schreeuwend duur en bij de woningbouw kan ik nog 5 jaar wachten vrees ik (sta pas een paar maanden op de lijst). Gelukkig hebben we geen ruzie of zo, zitten elkaar hier niet in de weg. Maar het blijft een rare en vervelende situatie. Sterkte iedereen hier!
maandag 23 augustus 2010 om 09:19
@Smellycat, ja op zoek naar een woning is een groot struikelblok hier. Wil absoluut niet uit deze buurt ivm de school van de jongste. Hier kan ze zelfstandig heen en om na een eventuele verhuizing weer van school te moeten veranderen zie ik niet echt zitten (daar is ze niet heel erg goed in)
Ook hier is er (nog geen) ruzie. Maar ik ken mezelf en weet hoe hatelijk ik kan gaan doen (als iets me niet zint)
Ik probeer schappelijk te blijven maar dat gaat me niet lukken ben ik bang.
Ga zo maar het huishouden doen, zit toch thuis en buiten is het weer vreselijk. De hond moet maar even wachten op zijn wandeling
Ook hier is er (nog geen) ruzie. Maar ik ken mezelf en weet hoe hatelijk ik kan gaan doen (als iets me niet zint)
Ik probeer schappelijk te blijven maar dat gaat me niet lukken ben ik bang.
Ga zo maar het huishouden doen, zit toch thuis en buiten is het weer vreselijk. De hond moet maar even wachten op zijn wandeling
maandag 23 augustus 2010 om 09:28
Nog een dillema....
Zag gisteren een leuke advertentie in een zondagsblad
Meer uren, ook in de buurt.
Nu twijfel ik. Wel of niet schrijven!!!??
Heb net mijn chaf aan de telefoon en die regelt alles met Arboned.
Tja, denk ik dan......waar krijg ik nog zo'n makkelijke baas (vooral voor mijn kinderen)
Ik weet het niet meer
Zag gisteren een leuke advertentie in een zondagsblad
Meer uren, ook in de buurt.
Nu twijfel ik. Wel of niet schrijven!!!??
Heb net mijn chaf aan de telefoon en die regelt alles met Arboned.
Tja, denk ik dan......waar krijg ik nog zo'n makkelijke baas (vooral voor mijn kinderen)
Ik weet het niet meer
maandag 23 augustus 2010 om 11:22
Ja, het is voortdurend schipperen tussen standvastigheid in de toekomst en het belang van de kinderen. Ik ben ook op zoek naar werkzekerheid nu mijn toekomst onzeker is. Ik ben zelfstandige maar dat is niet voldoende om voor mijn eigen onderhoud te voorzien moest het toch tot een breuk komen. De kinderen vinden het natuurlijk niet tof dat er minder tijd naar hen gaat maar ik kan hun nu nog niet uitleggen waarom ik dit moet doen.
Hier is de avond nog leuk verlopen : man heeft naar een film gekeken en vroeg of ik bij hem wou komen liggen met mijn boek. Hij zei dat hij daar echt zin in had en streelde ondertussen mijn voorhoofd. Was gezellig. Vandaag gaan we boeken rekken plaatsen op zijn bureaukamer : allemaal wel verwarrend want dit wijst op een verdere toekomst in ons huis terwijl ik weet dat hij vorige week nog stiekem op zoek was naar een appartement voor zichzelf. Als hij nu eens wist wat hij wou !!!!
Hier is de avond nog leuk verlopen : man heeft naar een film gekeken en vroeg of ik bij hem wou komen liggen met mijn boek. Hij zei dat hij daar echt zin in had en streelde ondertussen mijn voorhoofd. Was gezellig. Vandaag gaan we boeken rekken plaatsen op zijn bureaukamer : allemaal wel verwarrend want dit wijst op een verdere toekomst in ons huis terwijl ik weet dat hij vorige week nog stiekem op zoek was naar een appartement voor zichzelf. Als hij nu eens wist wat hij wou !!!!
maandag 23 augustus 2010 om 11:36
Tjonge zeg, Tinkerbell..............die van jou weet echt niet wat ie wil hoor!!!!
Daar zou ik gillend gek van worden.
Word ik nu ook, maar de onzekerheid die jij hebt is echt niet te houden.
Mijn meiden zijn groot genoeg om te snappen dat er gewerkt moet worden voor het geld en dat als papa echt echt niet meer hier komt wonen, wij moeten verhuizen en het met veel minder moeten gaan doen. Ook al heeft hij gezegd mij niet op een houtje te laten bijten, zo goed als we het nu hebben gaat het niet meer worden natuurlijk.
Ga nr1 van school halen, kijken hoe zij haar 1e ochtend op haar nieuwe school heeft beleefd
Daar zou ik gillend gek van worden.
Word ik nu ook, maar de onzekerheid die jij hebt is echt niet te houden.
Mijn meiden zijn groot genoeg om te snappen dat er gewerkt moet worden voor het geld en dat als papa echt echt niet meer hier komt wonen, wij moeten verhuizen en het met veel minder moeten gaan doen. Ook al heeft hij gezegd mij niet op een houtje te laten bijten, zo goed als we het nu hebben gaat het niet meer worden natuurlijk.
Ga nr1 van school halen, kijken hoe zij haar 1e ochtend op haar nieuwe school heeft beleefd
maandag 23 augustus 2010 om 12:41
quote:waaromdan schreef op 22 augustus 2010 @ 23:11:
Nu is het de zaak voor en de zaak na, alles moet wijken.
Maar ik mag dat de schuld niet geven zegt hij.
Maar door de zaak is hij er bijna nooit en zijn wij (grotendeels daardoor) hier belandt.
Zoals je HIER kunt lezen heb ik
het zelfde meegemaakt aan de andere kant van de lijn.
Na geboorte 2e meer gaan werken en nu ex gestopt.
06.15 op en 18.30 thuis soms zelfs op zondag om
alles draaiende te houden
2 auto's voor de deur want tja 1500 meter naar school
wandelen is errug ver, 2 vakanties per jaar enz.
En dan later het verwijt, je was er nooit, we groeiden uit elkaar.
Dan denk ik, wat was belangrijker? Je luxe of je relatie?
En nee ik zag het niet aankomen, tenminste niet in die
hevigheid.
Was 's avonds gesloopt............. Deed ook een deel van
het huishouden mee, koken omdat ik daar iets handiger in
was dan ex (vond ze zelf)
Dan ga je rond 8 uur 's avonds niet nog uitgebreid over
je relatie nadenken.
Voordeel is inmiddels wel dat ik helemaal niet meer hoef
na te denken.
Ik kan weer normale uren werken, mijn moeder kookt want
daar woon ik en de huishoudelijke taken doet ze samen met
mijn vader, oudjes zijn gepensioneerd.
Nu is het de zaak voor en de zaak na, alles moet wijken.
Maar ik mag dat de schuld niet geven zegt hij.
Maar door de zaak is hij er bijna nooit en zijn wij (grotendeels daardoor) hier belandt.
Zoals je HIER kunt lezen heb ik
het zelfde meegemaakt aan de andere kant van de lijn.
Na geboorte 2e meer gaan werken en nu ex gestopt.
06.15 op en 18.30 thuis soms zelfs op zondag om
alles draaiende te houden
2 auto's voor de deur want tja 1500 meter naar school
wandelen is errug ver, 2 vakanties per jaar enz.
En dan later het verwijt, je was er nooit, we groeiden uit elkaar.
Dan denk ik, wat was belangrijker? Je luxe of je relatie?
En nee ik zag het niet aankomen, tenminste niet in die
hevigheid.
Was 's avonds gesloopt............. Deed ook een deel van
het huishouden mee, koken omdat ik daar iets handiger in
was dan ex (vond ze zelf)
Dan ga je rond 8 uur 's avonds niet nog uitgebreid over
je relatie nadenken.
Voordeel is inmiddels wel dat ik helemaal niet meer hoef
na te denken.
Ik kan weer normale uren werken, mijn moeder kookt want
daar woon ik en de huishoudelijke taken doet ze samen met
mijn vader, oudjes zijn gepensioneerd.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 23 augustus 2010 om 13:18
@waaromdan: nee, bij ons zijn er gelukkig geen kinderen in het spel, dat was nog veel erger geweest. Maar wat je zegt: het blijft een drama. Gelukkig heb ik mensen waar ik goed mee kan praten. Ik vind het ergens voor hem ook erg dat hij zo in de knoop zit met zichzelf. We kunnen ook nog steeds met elkaar praten of samen iets doen zonder te ruziën, dat maakt het zo vreemd. De vrienden die ik via hem heb leren kennen willen ook zeker nog contact met me houden. Gelukkig kan dat ook want mijn bijna-ex vindt dat geen probleem. Nu nog wat andere familie en mijn werk inlichten. En op zoek naar goedkope maar toch fatsoenlijke woonruimte.
maandag 23 augustus 2010 om 14:41
Ook een knuffel voor jou Monique.
Nog even en je kan naar je eigen huis, nieuwe start.
Zover ben je al.[/quote]
Nou nee..... ik kreeg vrijdagmiddag een mailtje(heel persoonlijk is dat ook,zoiets in een mail vertellen) dat ik het huis niet krijg omdat Delta Loyd het er niet mee eens is. Ik had hier de plattegrond etc van het huis al liggen en mijn zoon had zijn kamer met potlood al ingericht.
Ik zat nog slechts een handtekening van het huurcontract verwijderd en zou (ZOU) 1 -11 DE SLEUTEL KRIJGEN.
Delta Loyd gaat niet akkoord omdat ik niet genoeg verdien en de overwaarde van dit huis,allimentatie zowel voor kind als voor mij etc,telt niet.
Vandaag zou ik gebeld worden door verhuurder/advocaat maar tot op heden niks gehoord. Ik word er gek van!!
Ex zegt zaterdagavond: ga je het hier nu een beetje af zitten wachten?
Wat kon ik op zaterdagavond???
Nog even en je kan naar je eigen huis, nieuwe start.
Zover ben je al.[/quote]
Nou nee..... ik kreeg vrijdagmiddag een mailtje(heel persoonlijk is dat ook,zoiets in een mail vertellen) dat ik het huis niet krijg omdat Delta Loyd het er niet mee eens is. Ik had hier de plattegrond etc van het huis al liggen en mijn zoon had zijn kamer met potlood al ingericht.
Ik zat nog slechts een handtekening van het huurcontract verwijderd en zou (ZOU) 1 -11 DE SLEUTEL KRIJGEN.
Delta Loyd gaat niet akkoord omdat ik niet genoeg verdien en de overwaarde van dit huis,allimentatie zowel voor kind als voor mij etc,telt niet.
Vandaag zou ik gebeld worden door verhuurder/advocaat maar tot op heden niks gehoord. Ik word er gek van!!
Ex zegt zaterdagavond: ga je het hier nu een beetje af zitten wachten?
Wat kon ik op zaterdagavond???
maandag 23 augustus 2010 om 17:47
Sorry dat ik binnenval, zomaar. Iedereen uiteraard heel veel sterkte in zo'n rotsituatie!
Monique,
Als je bijvoorbeeld ouders, broef of andere eerstelijns familie hebt die garant willen staan (als jij de huur niet kan betalen dat ze officieel bij hen mogen aankloppen), dan gaan ze meestal wel akkoord. Zo heb ik dat ook gedaan, mijn ouders stonden garant. Uiteraard nooit nodig gehad.
Sterkte!
Monique,
Als je bijvoorbeeld ouders, broef of andere eerstelijns familie hebt die garant willen staan (als jij de huur niet kan betalen dat ze officieel bij hen mogen aankloppen), dan gaan ze meestal wel akkoord. Zo heb ik dat ook gedaan, mijn ouders stonden garant. Uiteraard nooit nodig gehad.
Sterkte!
maandag 23 augustus 2010 om 19:24
Monique, ????? hoe kan dat nou?
Is het huur of koop???
Verdien je teveel voor huurtoeslag, is de huur vrijesector??
Raar hoor
En vreselijk balen natuurlijk.
EN ja, dan ga je daar lekker af zitten wachten, waar moet je anders heen.
Hier niet veel beter dan eerst. Voel me vreselijk moe, ik hbe nu echt het gevoel overal alleen voor te staan. terwijl ik het altijd al deed (en nu werk ik niet eens)
Wordt straks tijd voor een avondje bankhangen
Is het huur of koop???
Verdien je teveel voor huurtoeslag, is de huur vrijesector??
Raar hoor
En vreselijk balen natuurlijk.
EN ja, dan ga je daar lekker af zitten wachten, waar moet je anders heen.
Hier niet veel beter dan eerst. Voel me vreselijk moe, ik hbe nu echt het gevoel overal alleen voor te staan. terwijl ik het altijd al deed (en nu werk ik niet eens)
Wordt straks tijd voor een avondje bankhangen
maandag 23 augustus 2010 om 22:56
@ tinkerbell, zo te lezen is je man (nog) niet van plan om je te verlaten? Waarom denk je dat dat wel zo is? Hebben jullie het daar in het verleden over gehad? Dat hij kijkt naar huurwoningen is opzich natuurlijk vreemd. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik daar een half jaar geleden zelf ook mee bezig was en toen echt niet van plan was om echt weg te gaan. Wilde me gewoon orienteren voor het geval het wel noodzakelijk was.
@ monique, K*T zeg dat het huis niet doorgaat. Daar ben ik dus zelf ook steeds bang voor. In de particuliere sector vragen ze toch snel 40-50x de huur als bruto jaarsalaris. Snap ik eigenlijk niet want een huur van 800 euro zou ik makkelijk moeten kunnen betalen van mijn netto inkomen, maar de norm haal ik dan weer niet... En allimentatie telt dus niet mee? Waarom dan niet dat is toch ook een vast inkomen????
@ HBG: dus voor jou was het zo klaar als een klontje dat je haar hoe dan ook niet meer wilde? Tja kan ik me ook wel wat bij voorstellen als ze is vreemdgegaan, aan de andere kant laat liefde zich ook niet dwingen natuurlijk. Hoe lang denk je bij je ouders te blijven wonen want dat lijkt me ook niet ideaal voor langere tijd?
@waaromdan, kun je bij je huidige baas niet meer uren gaan werken? Heb je dat al gevraagd? Hoe was je dag verder? Ik snaptje je post van gisteren niet helemaal, wil je man nu helemaal niet meer praten????? Kan me voorstellen dat je steeds nergens zin in hebt.
Ben hier vandaag juist begonnen met weer wat positieve dingen in mijn leven te brengen. Ben gestopt met roken (was ik al 14 jaar, maar laatste half jaar weer steeds meer ivm met stress) en begonnen met hardlopen. Wil niet alleen maar negatieve dingen en verdriet en probeer op deze manier mijn zelfvertrouwen en respect weer op te bouwen. Ik moet zeggen dat ik me over het algemeen heel goed voel. Maar ben net wel boos om kwart over 10 naar boven gegaan met mijn laptopje. Heb niets laten blijken, maar soms kan ik ineens zo woest zijn over de respectloze manier waarop hij met ons huwelijk omgaat..... Waarom rot hij niet gewoon op? Dan kan ik echt wennen aan het alleen zijn ipv samen leven en alleen zijn...... Maarja hij moet zo nodig de financieen eerst uit laten rekenen, wie doet dan nou??? Als je weg wilt, GAAA dan ook weg en blijf niet lekker 3 maanden hangen....
Pff sorry hoor, moest er even uit....
@ monique, K*T zeg dat het huis niet doorgaat. Daar ben ik dus zelf ook steeds bang voor. In de particuliere sector vragen ze toch snel 40-50x de huur als bruto jaarsalaris. Snap ik eigenlijk niet want een huur van 800 euro zou ik makkelijk moeten kunnen betalen van mijn netto inkomen, maar de norm haal ik dan weer niet... En allimentatie telt dus niet mee? Waarom dan niet dat is toch ook een vast inkomen????
@ HBG: dus voor jou was het zo klaar als een klontje dat je haar hoe dan ook niet meer wilde? Tja kan ik me ook wel wat bij voorstellen als ze is vreemdgegaan, aan de andere kant laat liefde zich ook niet dwingen natuurlijk. Hoe lang denk je bij je ouders te blijven wonen want dat lijkt me ook niet ideaal voor langere tijd?
@waaromdan, kun je bij je huidige baas niet meer uren gaan werken? Heb je dat al gevraagd? Hoe was je dag verder? Ik snaptje je post van gisteren niet helemaal, wil je man nu helemaal niet meer praten????? Kan me voorstellen dat je steeds nergens zin in hebt.
Ben hier vandaag juist begonnen met weer wat positieve dingen in mijn leven te brengen. Ben gestopt met roken (was ik al 14 jaar, maar laatste half jaar weer steeds meer ivm met stress) en begonnen met hardlopen. Wil niet alleen maar negatieve dingen en verdriet en probeer op deze manier mijn zelfvertrouwen en respect weer op te bouwen. Ik moet zeggen dat ik me over het algemeen heel goed voel. Maar ben net wel boos om kwart over 10 naar boven gegaan met mijn laptopje. Heb niets laten blijken, maar soms kan ik ineens zo woest zijn over de respectloze manier waarop hij met ons huwelijk omgaat..... Waarom rot hij niet gewoon op? Dan kan ik echt wennen aan het alleen zijn ipv samen leven en alleen zijn...... Maarja hij moet zo nodig de financieen eerst uit laten rekenen, wie doet dan nou??? Als je weg wilt, GAAA dan ook weg en blijf niet lekker 3 maanden hangen....
Pff sorry hoor, moest er even uit....
maandag 23 augustus 2010 om 23:18
JA Maria, dat snap ik dan ook niet
Eerst de finaciën bekijken voordat hij gaat...............
Hier is het (nog wel) goed geregeld hoor.
Alle rekeningen gaan van zijn rekening (wel en/of maar ik stort niks) en ik betaal de rest, boodschappen, kleding etc.
Nou dat blijft gewoon zo, daar gaat hij niet moeilijk over doen.
Hij heeft verder namelijk niet veel nodig.
Ete doet hij maar ergens (magnetron?) en de was kan naar zijn moeder. Verder heeft hij genoeg geld uit de zaak, dus vind het goed.
Ja hij was raar toen hij belde
De zondag van het gesprek was goed, goed gepraat etc. Dat hij moest denken blablabla maar niet afstndelijk.
Nu had hij gebeld en vrog naar de kinderen. Daarna kreeg ik hem weer terug.
Vroeg hoelaat hij terug komt en eignelijk brak ik een beetje en heb gezegd dat ik hem miste.........."Ja, daar kan ik niks tegen doen. Had je eerder aan moeten denken"
Dus waar ik sta, waarschijnlijk onder aan de ladder, ben er namelijk hard van af getrapt zondagavond.
Hij vroeg hoelaat de jongste uit school komt woensdag (nieuwe school) maar heb gezegd dat hij ze niet hoeft te halen.
Ik ga zelf en als hij er staat, jammer dan.
Jongste heeft het best moeilijk nu, merk het aan haar gedrag.
Ik moet het ontgelden, gaat bij een "nee" compleet door het lint. Ik kan het nog moeilijk handelen, krijg geen contact met haar als ze deze buien heeft.
Morgen weer een nieuwe dag
Eerst de finaciën bekijken voordat hij gaat...............
Hier is het (nog wel) goed geregeld hoor.
Alle rekeningen gaan van zijn rekening (wel en/of maar ik stort niks) en ik betaal de rest, boodschappen, kleding etc.
Nou dat blijft gewoon zo, daar gaat hij niet moeilijk over doen.
Hij heeft verder namelijk niet veel nodig.
Ete doet hij maar ergens (magnetron?) en de was kan naar zijn moeder. Verder heeft hij genoeg geld uit de zaak, dus vind het goed.
Ja hij was raar toen hij belde
De zondag van het gesprek was goed, goed gepraat etc. Dat hij moest denken blablabla maar niet afstndelijk.
Nu had hij gebeld en vrog naar de kinderen. Daarna kreeg ik hem weer terug.
Vroeg hoelaat hij terug komt en eignelijk brak ik een beetje en heb gezegd dat ik hem miste.........."Ja, daar kan ik niks tegen doen. Had je eerder aan moeten denken"
Dus waar ik sta, waarschijnlijk onder aan de ladder, ben er namelijk hard van af getrapt zondagavond.
Hij vroeg hoelaat de jongste uit school komt woensdag (nieuwe school) maar heb gezegd dat hij ze niet hoeft te halen.
Ik ga zelf en als hij er staat, jammer dan.
Jongste heeft het best moeilijk nu, merk het aan haar gedrag.
Ik moet het ontgelden, gaat bij een "nee" compleet door het lint. Ik kan het nog moeilijk handelen, krijg geen contact met haar als ze deze buien heeft.
Morgen weer een nieuwe dag
maandag 23 augustus 2010 om 23:39
Ik snap die afstandelijkheid niet................ niet na....!!
Hoe kan je na al die jaren "houden van" ineens zeggen dat het over is, niks meer voor je voelen!!??
Oké, wellicht zijn we beide in het drukke gezinsverkeer vergeten dat je aan een relatie moet blijven werken.
Ik heb het misschien net iets te vaak "voor lief" genomen.
Maar als ik nou wil vechten en hij hij voelt nog een klein dingetje (zijn woorden) dan kan je toch je best doen om het groter te laten worden, voor je gezin je kinderen alles wat je hebt opgebouwd.
Ga slapen, hoop ik.
Mannen zal ik nooit begrijpen
Hoe kan je na al die jaren "houden van" ineens zeggen dat het over is, niks meer voor je voelen!!??
Oké, wellicht zijn we beide in het drukke gezinsverkeer vergeten dat je aan een relatie moet blijven werken.
Ik heb het misschien net iets te vaak "voor lief" genomen.
Maar als ik nou wil vechten en hij hij voelt nog een klein dingetje (zijn woorden) dan kan je toch je best doen om het groter te laten worden, voor je gezin je kinderen alles wat je hebt opgebouwd.
Ga slapen, hoop ik.
Mannen zal ik nooit begrijpen
