Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
woensdag 25 augustus 2010 om 16:04
Ik weet dat het juist de bedoeling is dat het je honger stilt.
Zelf heb ik dat overigens nooit gebruikt als middel maar in de eetkliniek waren meiden die echt restrictie's kregen op het vele drinken.
Bovendien is het idd echt gevaarlijk zoals Meds zegt.
Laat je je bloedwaarden controleren bij de huisarts?
Heel belangrijk hoor!!
Met name regelmatig Kalium laten prikken is echt geen verbodige luxe.
Ik loop al 22 jaar met een eetsoornis rond Lisa. De eerste jaren was het nog een komen en gaan probleem, de afgelopen 14 jaar is het een probleem wat niet meer weg is gegaan maar wel vele gezichten heeft gehad in die tijd.
Waarbij ik uiteindelijk mijzelf het totaal pakket heb vergaard wat een eetstoornis maar kan inhouden.
Ik heb mijzelf daarmee ook nog een pakketje lichamelijke klachten kado gedaan.
Flinke osteoperose, verminderde nierwerking, spastische darmen, hartritmestoornissen, vermoedelijke zwakke plekken aan mijn slokdarm, verstoorde bloedwaarden.. en niet alles daarvan is omkeerbaar.
Leuk kado he?
Ik geef niet op.
Sushi?
Daar kan je kilo's van eten zonder maar een gram aan te komen .
Ik bagateliseer je angst niet hoor, gewoon even een reality call.
Je bent Lisa met dromen en wensen maar die ga je nooit echt bereiken met een eetstoornis.
Dat is namelijk een full time baan, waar haal je verder nog tijd vandaan?
Ik ben 38 jaar en heb misschien wel wijsheid vergaard, maar sta verder nog net zo ver in mijn leven als 22 jaar terug.
Dat gun ik je echt niet Lisa.
( en ik weet dat mijn woorden je niet tot doen aanzetten, maar slecht ja en amen laten knikken, en dat maakt het zo triest )
Zelf heb ik dat overigens nooit gebruikt als middel maar in de eetkliniek waren meiden die echt restrictie's kregen op het vele drinken.
Bovendien is het idd echt gevaarlijk zoals Meds zegt.
Laat je je bloedwaarden controleren bij de huisarts?
Heel belangrijk hoor!!
Met name regelmatig Kalium laten prikken is echt geen verbodige luxe.
Ik loop al 22 jaar met een eetsoornis rond Lisa. De eerste jaren was het nog een komen en gaan probleem, de afgelopen 14 jaar is het een probleem wat niet meer weg is gegaan maar wel vele gezichten heeft gehad in die tijd.
Waarbij ik uiteindelijk mijzelf het totaal pakket heb vergaard wat een eetstoornis maar kan inhouden.
Ik heb mijzelf daarmee ook nog een pakketje lichamelijke klachten kado gedaan.
Flinke osteoperose, verminderde nierwerking, spastische darmen, hartritmestoornissen, vermoedelijke zwakke plekken aan mijn slokdarm, verstoorde bloedwaarden.. en niet alles daarvan is omkeerbaar.
Leuk kado he?
Ik geef niet op.
Sushi?
Daar kan je kilo's van eten zonder maar een gram aan te komen .
Ik bagateliseer je angst niet hoor, gewoon even een reality call.
Je bent Lisa met dromen en wensen maar die ga je nooit echt bereiken met een eetstoornis.
Dat is namelijk een full time baan, waar haal je verder nog tijd vandaan?
Ik ben 38 jaar en heb misschien wel wijsheid vergaard, maar sta verder nog net zo ver in mijn leven als 22 jaar terug.
Dat gun ik je echt niet Lisa.
( en ik weet dat mijn woorden je niet tot doen aanzetten, maar slecht ja en amen laten knikken, en dat maakt het zo triest )
woensdag 25 augustus 2010 om 16:29
Ik heb net alles gelezen (duurde even ), en zal over de anorexia verder niks zeggen, want daar heb ik geen ervaring mee. Ik wil je alleen maar even meegeven dat het echt geen falen is als je toegeeft dat je hulp nodig hebt en je die reis misschien beter over een jaar (ik noem maar een termijn) kan maken.
Hopelijk kom je eruit. Als je op reis gaat wens ik je vooral veel plezier, en hoop ik echt dat je je beter voelt erna. En natuurlijk ook dat je dan niet je kop in het zand steekt, maar je dan wel laat behandelen!
Hopelijk kom je eruit. Als je op reis gaat wens ik je vooral veel plezier, en hoop ik echt dat je je beter voelt erna. En natuurlijk ook dat je dan niet je kop in het zand steekt, maar je dan wel laat behandelen!
woensdag 25 augustus 2010 om 16:33
quote:vivalalisa schreef op 25 augustus 2010 @ 15:50:
Iry dat is juist de bedoelig dat het de honger stilt... Reddbull drink om de dag nog blikje want toen ik er meer per dag dronk voelde ik valse energie, was hyper maar heel onrustig in mijn lichaam...
Mijn vader hEeft mij van de week uit eten genomen het was een verassing , onderweg zei hij dat ik het niet zou waarderen maa toch moest genieten.. We zijn na sushi bar Geweest Ben gek op sushi.. Toen daar zaten zag ik er zo tegen op maar heb het probleem in Hoofd genegeerd. Wou samn met hem genieten heb dus ook gewoon gegeten. Dus snap je punt iry.... Worstel je er al lang mee??
Ik ben misschien zwak met eten meds maar ben zeker verder als paar maandenterug... Ik was hopeloos geen doel meer , geen idee wat ik moest met leven en wou hem wanhopig terug... Ik ben nu zo ver dat ik alleen verder kan. En hem niet nodig heb.. Ja ik heb anorexia maar ben nog wel Lisa met doelen en dromen...Je bent niet verder, je weet nog steeds niet wat je met je leven moet en daarom kies je voor deze zelfmoord op termijn. Het klinkt hard maar ik kan het niet mooier voor je maken Lisa, je hebt hulp nodig en geen reis
Iry dat is juist de bedoelig dat het de honger stilt... Reddbull drink om de dag nog blikje want toen ik er meer per dag dronk voelde ik valse energie, was hyper maar heel onrustig in mijn lichaam...
Mijn vader hEeft mij van de week uit eten genomen het was een verassing , onderweg zei hij dat ik het niet zou waarderen maa toch moest genieten.. We zijn na sushi bar Geweest Ben gek op sushi.. Toen daar zaten zag ik er zo tegen op maar heb het probleem in Hoofd genegeerd. Wou samn met hem genieten heb dus ook gewoon gegeten. Dus snap je punt iry.... Worstel je er al lang mee??
Ik ben misschien zwak met eten meds maar ben zeker verder als paar maandenterug... Ik was hopeloos geen doel meer , geen idee wat ik moest met leven en wou hem wanhopig terug... Ik ben nu zo ver dat ik alleen verder kan. En hem niet nodig heb.. Ja ik heb anorexia maar ben nog wel Lisa met doelen en dromen...Je bent niet verder, je weet nog steeds niet wat je met je leven moet en daarom kies je voor deze zelfmoord op termijn. Het klinkt hard maar ik kan het niet mooier voor je maken Lisa, je hebt hulp nodig en geen reis
woensdag 25 augustus 2010 om 23:05
quote:iry schreef op 25 augustus 2010 @ 16:04:
Ik weet dat het juist de bedoeling is dat het je honger stilt.
Zelf heb ik dat overigens nooit gebruikt als middel maar in de eetkliniek waren meiden die echt restrictie's kregen op het vele drinken.
Bovendien is het idd echt gevaarlijk zoals Meds zegt.
Laat je je bloedwaarden controleren bij de huisarts?
heb mijn bloed 6 weken geleden laten checken ongeveer en het was goed.. mischien door mijnvruchtenshakes?
Heel belangrijk hoor!!
Met name regelmatig Kalium laten prikken is echt geen verbodige luxe.
Ik loop al 22 jaar met een eetsoornis rond Lisa. De eerste jaren was het nog een komen en gaan probleem, de afgelopen 14 jaar is het een probleem wat niet meer weg is gegaan maar wel vele gezichten heeft gehad in die tijd.
Waarbij ik uiteindelijk mijzelf het totaal pakket heb vergaard wat een eetstoornis maar kan inhouden.
Ik heb mijzelf daarmee ook nog een pakketje lichamelijke klachten kado gedaan.
Flinke osteoperose, verminderde nierwerking, spastische darmen, hartritmestoornissen, vermoedelijke zwakke plekken aan mijn slokdarm, verstoorde bloedwaarden.. en niet alles daarvan is omkeerbaar.
Leuk kado he?
nee een verschrikkelijk cadeau,, iets wat ik ook zal krijgen als ik zo door ga...het raakt mij zo erg wat je schrijft.... maar waarom is er nu dan niet iets wat mij kan laten stoppen? alle gevaren gevolgen , waarom hoor ik die niet?? waarom zie ik het wel maar doe ik er niks mee??
er wordt zo makkelijk gezegd dat het gevecht is met mezelf die ik moet overwinnen door sterker te denken , maar zo makkelijk is het niet.. niet hier op dit moment
Ik geef niet op.
Sushi?
Daar kan je kilo's van eten zonder maar een gram aan te komen .
Ik bagateliseer je angst niet hoor, gewoon even een reality call.
Je bent Lisa met dromen en wensen maar die ga je nooit echt bereiken met een eetstoornis.
Dat is namelijk een full time baan, waar haal je verder nog tijd vandaan?
Ik ben 38 jaar en heb misschien wel wijsheid vergaard, maar sta verder nog net zo ver in mijn leven als 22 jaar terug.
Dat gun ik je echt niet Lisa.
( en ik weet dat mijn woorden je niet tot doen aanzetten, maar slecht ja en amen laten knikken, en dat maakt het zo triest )quote:_Domi_ schreef op 25 augustus 2010 @ 16:29:
Ik heb net alles gelezen (duurde even ), en zal over de anorexia verder niks zeggen, want daar heb ik geen ervaring mee.dankjewel voor het lezen van alles, dat moet nogal wat zijn geweest... Ik wil je alleen maar even meegeven dat het echt geen falen is als je toegeeft dat je hulp nodig hebt en je die reis misschien beter over een jaar (ik noem maar een termijn) kan maken.
Hopelijk kom je eruit. Als je op reis gaat wens ik je vooral veel plezier, en hoop ik echt dat je je beter voelt erna. En natuurlijk ook dat je dan niet je kop in het zand steekt, maar je dan wel laat behandelen!nogmaal bedankt en ookal lijk ik ondankbaar voor jullie adviezen, echt ze zijn aanwezig in mijn hoofdquote:meds schreef op 25 augustus 2010 @ 16:33:
[...]
Je bent niet verder, je weet nog steeds niet wat je met je leven moet en daarom kies je voor deze zelfmoord op termijn. Het klinkt hard maar ik kan het niet mooier voor je maken Lisa, je hebt hulp nodig en geen reis
ik weet dat ik uiteindelijk gelukkig ga worden... het zelfstandige wat ik nu het.. het alleen kunnen zijn en hem niet meer nodig hebben voelt erg fijn.. mijn reis zie ik als een nieuw begin van mijn leven..
ik weet dat ook jullie tegen die reis zijn, en als over mijn vriendin zou gaan zou ik het zelfde denken, maar alsjeblieft zie in dat ik een eigenwijs persoon ben, die reis door gaat, en echt de beste bedoelingen heb
Ik weet dat het juist de bedoeling is dat het je honger stilt.
Zelf heb ik dat overigens nooit gebruikt als middel maar in de eetkliniek waren meiden die echt restrictie's kregen op het vele drinken.
Bovendien is het idd echt gevaarlijk zoals Meds zegt.
Laat je je bloedwaarden controleren bij de huisarts?
heb mijn bloed 6 weken geleden laten checken ongeveer en het was goed.. mischien door mijnvruchtenshakes?
Heel belangrijk hoor!!
Met name regelmatig Kalium laten prikken is echt geen verbodige luxe.
Ik loop al 22 jaar met een eetsoornis rond Lisa. De eerste jaren was het nog een komen en gaan probleem, de afgelopen 14 jaar is het een probleem wat niet meer weg is gegaan maar wel vele gezichten heeft gehad in die tijd.
Waarbij ik uiteindelijk mijzelf het totaal pakket heb vergaard wat een eetstoornis maar kan inhouden.
Ik heb mijzelf daarmee ook nog een pakketje lichamelijke klachten kado gedaan.
Flinke osteoperose, verminderde nierwerking, spastische darmen, hartritmestoornissen, vermoedelijke zwakke plekken aan mijn slokdarm, verstoorde bloedwaarden.. en niet alles daarvan is omkeerbaar.
Leuk kado he?
nee een verschrikkelijk cadeau,, iets wat ik ook zal krijgen als ik zo door ga...het raakt mij zo erg wat je schrijft.... maar waarom is er nu dan niet iets wat mij kan laten stoppen? alle gevaren gevolgen , waarom hoor ik die niet?? waarom zie ik het wel maar doe ik er niks mee??
er wordt zo makkelijk gezegd dat het gevecht is met mezelf die ik moet overwinnen door sterker te denken , maar zo makkelijk is het niet.. niet hier op dit moment
Ik geef niet op.
Sushi?
Daar kan je kilo's van eten zonder maar een gram aan te komen .
Ik bagateliseer je angst niet hoor, gewoon even een reality call.
Je bent Lisa met dromen en wensen maar die ga je nooit echt bereiken met een eetstoornis.
Dat is namelijk een full time baan, waar haal je verder nog tijd vandaan?
Ik ben 38 jaar en heb misschien wel wijsheid vergaard, maar sta verder nog net zo ver in mijn leven als 22 jaar terug.
Dat gun ik je echt niet Lisa.
( en ik weet dat mijn woorden je niet tot doen aanzetten, maar slecht ja en amen laten knikken, en dat maakt het zo triest )quote:_Domi_ schreef op 25 augustus 2010 @ 16:29:
Ik heb net alles gelezen (duurde even ), en zal over de anorexia verder niks zeggen, want daar heb ik geen ervaring mee.dankjewel voor het lezen van alles, dat moet nogal wat zijn geweest... Ik wil je alleen maar even meegeven dat het echt geen falen is als je toegeeft dat je hulp nodig hebt en je die reis misschien beter over een jaar (ik noem maar een termijn) kan maken.
Hopelijk kom je eruit. Als je op reis gaat wens ik je vooral veel plezier, en hoop ik echt dat je je beter voelt erna. En natuurlijk ook dat je dan niet je kop in het zand steekt, maar je dan wel laat behandelen!nogmaal bedankt en ookal lijk ik ondankbaar voor jullie adviezen, echt ze zijn aanwezig in mijn hoofdquote:meds schreef op 25 augustus 2010 @ 16:33:
[...]
Je bent niet verder, je weet nog steeds niet wat je met je leven moet en daarom kies je voor deze zelfmoord op termijn. Het klinkt hard maar ik kan het niet mooier voor je maken Lisa, je hebt hulp nodig en geen reis
ik weet dat ik uiteindelijk gelukkig ga worden... het zelfstandige wat ik nu het.. het alleen kunnen zijn en hem niet meer nodig hebben voelt erg fijn.. mijn reis zie ik als een nieuw begin van mijn leven..
ik weet dat ook jullie tegen die reis zijn, en als over mijn vriendin zou gaan zou ik het zelfde denken, maar alsjeblieft zie in dat ik een eigenwijs persoon ben, die reis door gaat, en echt de beste bedoelingen heb
woensdag 25 augustus 2010 om 23:55
als je echt eigenwijs was geweest dan was je niet weggevlucht maar dan was je het gevecht met je ziekte aangegaan. Je hebt een totaal verkeerd beeld van jezelf, je ziekte en de realiteit.
Je gedraagt je als een slachtoffer van je ex, en van je ziekte en van je leven. Maar de enige die jouw kapot maakt ben jezelf. En blijkbaar vind je dat helemaal prima.
Bloedonderzoek is 6 weken oud en zegt dus niks. Wie gaat je fysieke gesteldheid controleren als je weg bent?
Je gedraagt je als een slachtoffer van je ex, en van je ziekte en van je leven. Maar de enige die jouw kapot maakt ben jezelf. En blijkbaar vind je dat helemaal prima.
Bloedonderzoek is 6 weken oud en zegt dus niks. Wie gaat je fysieke gesteldheid controleren als je weg bent?
donderdag 26 augustus 2010 om 00:02
quote:meds schreef op 25 augustus 2010 @ 23:55:
als je echt eigenwijs was geweest dan was je niet weggevlucht maar dan was je het gevecht met je ziekte aangegaan. Je hebt een totaal verkeerd beeld van jezelf, je ziekte en de realiteit.
Je gedraagt je als een slachtoffer van je ex, en van je ziekte en van je leven. Maar de enige die jouw kapot maakt ben jezelf. En blijkbaar vind je dat helemaal prima.
ik ben totaal geen slachtoffer van ex... ik vind rust dat van hem af ben, en hij staat los van mij... deze ziekte lag op de loer, en dit is de klap geweest waardoor het eruit kwam.. maar niks meer te maken met ex.
ik maak mezelf momenteel kapott. en ja soms vind ik dat prima... maar 9 van de 10 x schreeuw ik tegen mijzelf dat ik normaal wil zijn
Bloedonderzoek is 6 weken oud en zegt dus niks. Wie gaat je fysieke gesteldheid controleren als je weg bent?niemand gaat dat controleren, ik ben daar echt op mezelf aan gewezen en zal daar moeten bewijzen dat ik mijn woorden waarheid kan maken, dat ik het alleen aan kan
ps het lijkt of je altijd wakker bent meds (K)
als je echt eigenwijs was geweest dan was je niet weggevlucht maar dan was je het gevecht met je ziekte aangegaan. Je hebt een totaal verkeerd beeld van jezelf, je ziekte en de realiteit.
Je gedraagt je als een slachtoffer van je ex, en van je ziekte en van je leven. Maar de enige die jouw kapot maakt ben jezelf. En blijkbaar vind je dat helemaal prima.
ik ben totaal geen slachtoffer van ex... ik vind rust dat van hem af ben, en hij staat los van mij... deze ziekte lag op de loer, en dit is de klap geweest waardoor het eruit kwam.. maar niks meer te maken met ex.
ik maak mezelf momenteel kapott. en ja soms vind ik dat prima... maar 9 van de 10 x schreeuw ik tegen mijzelf dat ik normaal wil zijn
Bloedonderzoek is 6 weken oud en zegt dus niks. Wie gaat je fysieke gesteldheid controleren als je weg bent?niemand gaat dat controleren, ik ben daar echt op mezelf aan gewezen en zal daar moeten bewijzen dat ik mijn woorden waarheid kan maken, dat ik het alleen aan kan
ps het lijkt of je altijd wakker bent meds (K)
donderdag 26 augustus 2010 om 00:24
je gaat jezelf bewijzen dat je je woorden waarheid kan maken? Lisa lees nog even alles van jezelf terug, want als iets op gespannen voet staat met de waarheid dan zijn het jouw eigen gedachten en woorden wel. Je spreekt jezelf continue tegen, komt beloftes aan jezelf en anderen niet na en maakt steeds de verkeerde keuzes. Je wist twee maanden geleden al dat die reis onverstandig was. Toch heb je geboekt. Je wist toen het net met je ex uit was al dat het eten een zwakke plek was, toch heb je ervoor gekozen om niet te eten. Je wist dat je in therapie moest, maar je kiest ervoor om niet te gaan. Je weet dat je niet vanzelf beter wordt, en toch kies je ervoor om weg te gaan.
Jij kiest heel duidelijk,
Je kiest voor deze ziekte
elke dag weer
(ik heb 24 uurs dienst)
Jij kiest heel duidelijk,
Je kiest voor deze ziekte
elke dag weer
(ik heb 24 uurs dienst)
donderdag 26 augustus 2010 om 00:46
ik heb hem net achter de rug mijn 24uurs dienst dus lekker slapen straks..
maar je hebt gelijk ergens kies ik voor ziekte, en hou ik het dichtbij...
en ergens hoop ik er vanzelf van af te kunnen op reis..
ja ik spreek mij steeds tegen ook in mijn hoofd...
het maakt me knettergek
werkse nog even meds..
ik vind lief dat je blijft reageren echt. en de moeite neemt.. ik had het waarschijnlijk allang opgegeven
maar je hebt gelijk ergens kies ik voor ziekte, en hou ik het dichtbij...
en ergens hoop ik er vanzelf van af te kunnen op reis..
ja ik spreek mij steeds tegen ook in mijn hoofd...
het maakt me knettergek
werkse nog even meds..
ik vind lief dat je blijft reageren echt. en de moeite neemt.. ik had het waarschijnlijk allang opgegeven
donderdag 26 augustus 2010 om 00:59
quote:vivalalisa schreef op 26 augustus 2010 @ 00:02:
[...]
niemand gaat dat controleren, ik ben daar echt op mezelf aan gewezen en zal daar moeten bewijzen dat ik mijn woorden waarheid kan maken, dat ik het alleen aan kan
ps het lijkt of je altijd wakker bent meds (K)
Oh lieve schat, denk je nou werkelijk dat je op eigen houtje hier vanaf kan komen?
Dat gaat niet... echt niet
Zelfs met therapie is het nog verdomd hard werken en moet je wel een enorme wil hebben.
Ik weet heel goed dat het niet voelt alsof je een keuze hebt, en als eetgestoorde ben ik ook heel oprecht dat je weliswaar in theorie een keuze hebt, maar in de praktijk echt niet altijd.
Je hebt wel de keuze reel te zijn, de keuze de middelen in te zetten die er op gericht zijn.
Als je dat niet doet, dan wil je niet echt.dan laat je de eetstoornis zijn macht behouden.
Hoe lang heb je deze eetsoornis nu?
En wil je vertellen hoe deze vorm heeft? ( misschien staat het al wel in je topic hoor)
Braak je? laxeer je? hoeveel maaltijden nuttig je op een dag? Hoe staat het met je gewicht?( die was net op de ondergrens geloof ik toch? )
[...]
niemand gaat dat controleren, ik ben daar echt op mezelf aan gewezen en zal daar moeten bewijzen dat ik mijn woorden waarheid kan maken, dat ik het alleen aan kan
ps het lijkt of je altijd wakker bent meds (K)
Oh lieve schat, denk je nou werkelijk dat je op eigen houtje hier vanaf kan komen?
Dat gaat niet... echt niet
Zelfs met therapie is het nog verdomd hard werken en moet je wel een enorme wil hebben.
Ik weet heel goed dat het niet voelt alsof je een keuze hebt, en als eetgestoorde ben ik ook heel oprecht dat je weliswaar in theorie een keuze hebt, maar in de praktijk echt niet altijd.
Je hebt wel de keuze reel te zijn, de keuze de middelen in te zetten die er op gericht zijn.
Als je dat niet doet, dan wil je niet echt.dan laat je de eetstoornis zijn macht behouden.
Hoe lang heb je deze eetsoornis nu?
En wil je vertellen hoe deze vorm heeft? ( misschien staat het al wel in je topic hoor)
Braak je? laxeer je? hoeveel maaltijden nuttig je op een dag? Hoe staat het met je gewicht?( die was net op de ondergrens geloof ik toch? )
donderdag 26 augustus 2010 om 01:08
wat lief, dat doet mij echt iets....
wou dat ik het ook kon zien en voelen....echt
quote:iry schreef op 26 augustus 2010 @ 00:59:
[...]
Oh lieve schat, denk je nou werkelijk dat je op eigen houtje hier vanaf kan komen?Ik wil het zo graag!! ik wil zo graag dat mensen trots kunnen zijn dat ik iets allleen kan , laten zien dat gen hulp hoef
Dat gaat niet... echt niet
Zelfs met therapie is het nog verdomd hard werken en moet je wel een enorme wil hebben. ik weet het, ben er geweest
Ik weet heel goed dat het niet voelt alsof je een keuze hebt, en als eetgestoorde ben ik ook heel oprecht dat je weliswaar in theorie een keuze hebt, maar in de praktijk echt niet altijd.
Je hebt wel de keuze reel te zijn, de keuze de middelen in te zetten die er op gericht zijn.
Als je dat niet doet, dan wil je niet echt.dan laat je de eetstoornis zijn macht behouden.
Hoe lang heb je deze eetsoornis nu?
En wil je vertellen hoe deze vorm heeft? ( misschien staat het al wel in je topic hoor)
Braak je? laxeer je? hoeveel maaltijden nuttig je op een dag? Hoe staat het met je gewicht?( die was net op de ondergrens geloof ik toch? )
ik heb mijn eetstoornis gekregen na het overlijden van mijn mams was erg jong, lang gehad.. was toen nog 39 kilo.. ben 'genezen' verklaard.. en een paar jaar ook gezond geweest.. ja voelde me vaak iets te zwaar , lijnde wel eens, maar nooit lang, voelde me wel weer normaal
ik braak niet meer, laxeren doe ik ook niet meer..
ik nuttig weinig op een dag.. keuzes bestaan uit fruit. spinazie asperges geroosterd brood of soja yogurt... eet ongeveer 1 a 2 x per dag.. soms 3
drink wel elke dag verse shakes.(sinassappelsap met banaan of aarbeien, en dit maak ik vers)
gewicht blijft stabiel laaste 2 weken...
wou dat ik het ook kon zien en voelen....echt
quote:iry schreef op 26 augustus 2010 @ 00:59:
[...]
Oh lieve schat, denk je nou werkelijk dat je op eigen houtje hier vanaf kan komen?Ik wil het zo graag!! ik wil zo graag dat mensen trots kunnen zijn dat ik iets allleen kan , laten zien dat gen hulp hoef
Dat gaat niet... echt niet
Zelfs met therapie is het nog verdomd hard werken en moet je wel een enorme wil hebben. ik weet het, ben er geweest
Ik weet heel goed dat het niet voelt alsof je een keuze hebt, en als eetgestoorde ben ik ook heel oprecht dat je weliswaar in theorie een keuze hebt, maar in de praktijk echt niet altijd.
Je hebt wel de keuze reel te zijn, de keuze de middelen in te zetten die er op gericht zijn.
Als je dat niet doet, dan wil je niet echt.dan laat je de eetstoornis zijn macht behouden.
Hoe lang heb je deze eetsoornis nu?
En wil je vertellen hoe deze vorm heeft? ( misschien staat het al wel in je topic hoor)
Braak je? laxeer je? hoeveel maaltijden nuttig je op een dag? Hoe staat het met je gewicht?( die was net op de ondergrens geloof ik toch? )
ik heb mijn eetstoornis gekregen na het overlijden van mijn mams was erg jong, lang gehad.. was toen nog 39 kilo.. ben 'genezen' verklaard.. en een paar jaar ook gezond geweest.. ja voelde me vaak iets te zwaar , lijnde wel eens, maar nooit lang, voelde me wel weer normaal
ik braak niet meer, laxeren doe ik ook niet meer..
ik nuttig weinig op een dag.. keuzes bestaan uit fruit. spinazie asperges geroosterd brood of soja yogurt... eet ongeveer 1 a 2 x per dag.. soms 3
drink wel elke dag verse shakes.(sinassappelsap met banaan of aarbeien, en dit maak ik vers)
gewicht blijft stabiel laaste 2 weken...
donderdag 26 augustus 2010 om 01:15
Ik wil het zo graag!! ik wil zo graag dat mensen trots kunnen zijn dat ik iets allleen kan , laten zien dat gen hulp hoef
Lisa ik denk dat de mensen in je omgeving veel trotser zullen zijn als jij accepteert dat je hulp nodig hebt dan wanneer je een onverantwoord avontuur in het buitenland begint.
Je gaat op reis omdat je iets wilt "bewijzen" voor de buitenwereld, maar dat is niet de strijd die je moet voeren.
Je moet jezelf iets laten zien, namelijk dat jij het waard bent om voor te leven en dat doe je door in volle vaart je ziekte aan te pakken.
En dat betekent niks anders dan, morgen huisarts bellen en je op laten nemen in een kliniek
Lisa ik denk dat de mensen in je omgeving veel trotser zullen zijn als jij accepteert dat je hulp nodig hebt dan wanneer je een onverantwoord avontuur in het buitenland begint.
Je gaat op reis omdat je iets wilt "bewijzen" voor de buitenwereld, maar dat is niet de strijd die je moet voeren.
Je moet jezelf iets laten zien, namelijk dat jij het waard bent om voor te leven en dat doe je door in volle vaart je ziekte aan te pakken.
En dat betekent niks anders dan, morgen huisarts bellen en je op laten nemen in een kliniek
donderdag 26 augustus 2010 om 01:22
Ik zou zelf wat voorzichtig zijn met opname.
Dan kom ik weer terug op wat ik eerder schreef.Hier moet je het doen, niet daar.En die vind ik ook van toepassing bij een volledige opname.
Ik ben meer een voorstander van dagbehandeling omdat wat je daar in een veilige omgeving moet aanleren, je ook elke dag thuis moet toepassen( de verleidingen, het vasthouden thuis etc..)
Hier is je leven namelijk en hier moet je het uiteindelijk gaan doen.
Dan kom ik weer terug op wat ik eerder schreef.Hier moet je het doen, niet daar.En die vind ik ook van toepassing bij een volledige opname.
Ik ben meer een voorstander van dagbehandeling omdat wat je daar in een veilige omgeving moet aanleren, je ook elke dag thuis moet toepassen( de verleidingen, het vasthouden thuis etc..)
Hier is je leven namelijk en hier moet je het uiteindelijk gaan doen.
donderdag 26 augustus 2010 om 01:36
Oke, je braakt niet en je laxeert niet, dat is heel mooi.
We praten hier dus over Anorexia in de pure vorm.
Dat is "goed nieuws" want deze heeft de meeste kans van slagen er vanaf te geraken( al blijf je kwetsbaar, laten we reeel blijven)
Je gewicht is stabiel, en zit op de ondergrens.Dat is ook nog wel gunstig want je psyche is onder geen ernstig ondergewicht hebben nog redelijk normaal functionerend.
Dat betekent concreet Lisa dat je vooral van je angst voor het eten af moet komen, en dat is doen, ervaren, leren, doen, doen en nog eens doen.
Daarnaast heb je uiteraard psychische ondersteuning nodig want dat doen gaat wat bij je losmaken.
Bovendien moet je gaan weten wat er onder dit gedrag zit en hoe je dat op een andere manier moet ondervangen.
Je hoeft echt geen kilo's aan te komen, wellicht zit je met enkele kilo's al goed( genoeg)
Belangrijk is dat je leert regelmatig en normale portie's te eten, zonder al die grote angsten( en je zal op de weegschaal gaan ontdekken dat veel niet terecht is)
Welke gedachten heb je bij eten? wat is het ergste wat je dan kan overkomen? welk gevoel maakt dat je het vermijdt?
Allemaal vragen die gaande weg in therapie helder gaan worden, en als je al je inzichten hebt vergaard , heb je ook tevens wat gereedschap in handen.
Het hoeft geen procces van jaren te zijn Lisa.
Een periode intensieve dagbehandeling met daarna een goede langdurige nazorg(wat vaak een paar uur in de week inhoud).
Kan jou echt al heel goed helpen.Ik zeg duidelijk KAN, ik kan natuurlijk geen uitspraken doen of het je ook gaat lukken.
Denk er eens over na, wat heb je nu echt te verliezen?
En dan niet zeggen je eetsoornis, want dat is juist de bedoeling .
Maar wat heb je nu echt te verliezen.
We praten hier dus over Anorexia in de pure vorm.
Dat is "goed nieuws" want deze heeft de meeste kans van slagen er vanaf te geraken( al blijf je kwetsbaar, laten we reeel blijven)
Je gewicht is stabiel, en zit op de ondergrens.Dat is ook nog wel gunstig want je psyche is onder geen ernstig ondergewicht hebben nog redelijk normaal functionerend.
Dat betekent concreet Lisa dat je vooral van je angst voor het eten af moet komen, en dat is doen, ervaren, leren, doen, doen en nog eens doen.
Daarnaast heb je uiteraard psychische ondersteuning nodig want dat doen gaat wat bij je losmaken.
Bovendien moet je gaan weten wat er onder dit gedrag zit en hoe je dat op een andere manier moet ondervangen.
Je hoeft echt geen kilo's aan te komen, wellicht zit je met enkele kilo's al goed( genoeg)
Belangrijk is dat je leert regelmatig en normale portie's te eten, zonder al die grote angsten( en je zal op de weegschaal gaan ontdekken dat veel niet terecht is)
Welke gedachten heb je bij eten? wat is het ergste wat je dan kan overkomen? welk gevoel maakt dat je het vermijdt?
Allemaal vragen die gaande weg in therapie helder gaan worden, en als je al je inzichten hebt vergaard , heb je ook tevens wat gereedschap in handen.
Het hoeft geen procces van jaren te zijn Lisa.
Een periode intensieve dagbehandeling met daarna een goede langdurige nazorg(wat vaak een paar uur in de week inhoud).
Kan jou echt al heel goed helpen.Ik zeg duidelijk KAN, ik kan natuurlijk geen uitspraken doen of het je ook gaat lukken.
Denk er eens over na, wat heb je nu echt te verliezen?
En dan niet zeggen je eetsoornis, want dat is juist de bedoeling .
Maar wat heb je nu echt te verliezen.
vrijdag 27 augustus 2010 om 02:02
sorry voor de trage reactie heb hele drukke dag gehad en nu pas thuis en tijd om in rust te reageren..quote:iry schreef op 26 augustus 2010 @ 01:36:
Oke, je braakt niet en je laxeert niet, dat is heel mooi.
We praten hier dus over Anorexia in de pure vorm.
Dat is "goed nieuws" want deze heeft de meeste kans van slagen er vanaf te geraken( al blijf je kwetsbaar, laten we reeel blijven)
Je gewicht is stabiel, en zit op de ondergrens.Dat is ook nog wel gunstig want je psyche is onder geen ernstig ondergewicht hebben nog redelijk normaal functionerend.
dat klinkt heel fijn in de oren...
Dat betekent concreet Lisa dat je vooral van je angst voor het eten af moet komen, en dat is doen, ervaren, leren, doen, doen en nog eens doen.
De angst voor het eten, daar moet ik inderdaad vanaf...Ik was vandaag bij wat(vrienden (11 stuks) die ik al maand of langer niet had gezien, om gedag te zeggen voor mijn reis.. Iedereen was bij elkaar gekomen voor mij, hadden ze achter mijn rug om geregeld , erg lief
De meeste zagen dat was afgevallen en zeiden (de mannen haha) dat er wat meer vlees aan moest zitten..
Ja dat zijn mannen weer he, ze kennen mij natuurlijk niet zo..
Ik heb er over na gedacht.. Maar ookal ben ik zo met gewicht bezig, Mijn gewicht is weer een teken dat het niet-eten 'goed' gaat... Maar dat slaat eigenlijk helemaaaaaal nergens op.. Deze hele ziekte slaat nergens op, En zal mij zeker niet verder brengen, en al helemaal niet gelukkiger maken(ja heb drank op, dan ga ik teveel nadenken)
Wat wil ik met het niet eten bereiken?? het geeft geen geluk, al helemaal geen voldoening.. de hele dag aan niet eten denken maakt je gek.. Vandaag niet gegeten wel gedronken, kan net zo goed meteen van de brug afspringen
Het zal mij nergens brengen, Maar waarom volg ik deze weg? Waarom is het zo verdomd moeilijk dit los te laten?? Waarom kan ik niet gewoon een broodje pakken met kaas?? Of waar ik zo gek op ben een pistolet met brie walnoten en honing??
Ik weet dat het een gevecht is mijn met ego, 2 stemmen die ik voel. maar waarom is die negatieve zo krachtig?? Waarom lijkt die zo te winnen??
Het erge is , dat ik het zie... En ik wil er zo graag vanaf'!! zo hard geloven dat mijn reis mij gaat helpen, dat ik inzie om te kunnen genieten kracht moet hebben... dat is het gene wat mij nu nog hoop geeft, want weet als ik het daar niet kan, ik het niet alleen aan kan en zeker hulp moet hebben
Daarnaast heb je uiteraard psychische ondersteuning nodig want dat doen gaat wat bij je losmaken.
Bovendien moet je gaan weten wat er onder dit gedrag zit en hoe je dat op een andere manier moet ondervangen.
Denk er eens over na, wat heb je nu echt te verliezen?
En dan niet zeggen je eetsoornis, want dat is juist de bedoeling .
Maar wat heb je nu echt te verliezen.wat heb ik te verliezen?? geen idee, een verslaving? wat wordt mijn nieuwe verslaving? want zie het wel in dat ik er gevoeling voor ben, ik ging van het ene na het andere: ging van drugs na anorexia, toen mijn vriend waar ik mij op storte blowen, enzz
eigenlijk heb ik niks te verliezenquote:MissKiek schreef op 27 augustus 2010 @ 00:58:
Meds en Iry, wat zijn jullie lief!
Lisa, ze geven echt geweldig advies en hulp, ik hoop dat je het oppakt. Het klinkt allemaal heel verstandig wat ze zeggen, het is sterk om hulp te vragen, je hoeft niet alles alleen te doen.dat geven ze mij zeker, ook lief van jouw dat je even komt kijkenquote:meds schreef op 27 augustus 2010 @ 00:15:
lisa wat vind je van het verhaal van Iry?duidelijk herkenbaar, ga er over na denken , maar dat doe ik met al jullie reacties
liefs
Oke, je braakt niet en je laxeert niet, dat is heel mooi.
We praten hier dus over Anorexia in de pure vorm.
Dat is "goed nieuws" want deze heeft de meeste kans van slagen er vanaf te geraken( al blijf je kwetsbaar, laten we reeel blijven)
Je gewicht is stabiel, en zit op de ondergrens.Dat is ook nog wel gunstig want je psyche is onder geen ernstig ondergewicht hebben nog redelijk normaal functionerend.
dat klinkt heel fijn in de oren...
Dat betekent concreet Lisa dat je vooral van je angst voor het eten af moet komen, en dat is doen, ervaren, leren, doen, doen en nog eens doen.
De angst voor het eten, daar moet ik inderdaad vanaf...Ik was vandaag bij wat(vrienden (11 stuks) die ik al maand of langer niet had gezien, om gedag te zeggen voor mijn reis.. Iedereen was bij elkaar gekomen voor mij, hadden ze achter mijn rug om geregeld , erg lief
De meeste zagen dat was afgevallen en zeiden (de mannen haha) dat er wat meer vlees aan moest zitten..
Ja dat zijn mannen weer he, ze kennen mij natuurlijk niet zo..
Ik heb er over na gedacht.. Maar ookal ben ik zo met gewicht bezig, Mijn gewicht is weer een teken dat het niet-eten 'goed' gaat... Maar dat slaat eigenlijk helemaaaaaal nergens op.. Deze hele ziekte slaat nergens op, En zal mij zeker niet verder brengen, en al helemaal niet gelukkiger maken(ja heb drank op, dan ga ik teveel nadenken)
Wat wil ik met het niet eten bereiken?? het geeft geen geluk, al helemaal geen voldoening.. de hele dag aan niet eten denken maakt je gek.. Vandaag niet gegeten wel gedronken, kan net zo goed meteen van de brug afspringen
Het zal mij nergens brengen, Maar waarom volg ik deze weg? Waarom is het zo verdomd moeilijk dit los te laten?? Waarom kan ik niet gewoon een broodje pakken met kaas?? Of waar ik zo gek op ben een pistolet met brie walnoten en honing??
Ik weet dat het een gevecht is mijn met ego, 2 stemmen die ik voel. maar waarom is die negatieve zo krachtig?? Waarom lijkt die zo te winnen??
Het erge is , dat ik het zie... En ik wil er zo graag vanaf'!! zo hard geloven dat mijn reis mij gaat helpen, dat ik inzie om te kunnen genieten kracht moet hebben... dat is het gene wat mij nu nog hoop geeft, want weet als ik het daar niet kan, ik het niet alleen aan kan en zeker hulp moet hebben
Daarnaast heb je uiteraard psychische ondersteuning nodig want dat doen gaat wat bij je losmaken.
Bovendien moet je gaan weten wat er onder dit gedrag zit en hoe je dat op een andere manier moet ondervangen.
Denk er eens over na, wat heb je nu echt te verliezen?
En dan niet zeggen je eetsoornis, want dat is juist de bedoeling .
Maar wat heb je nu echt te verliezen.wat heb ik te verliezen?? geen idee, een verslaving? wat wordt mijn nieuwe verslaving? want zie het wel in dat ik er gevoeling voor ben, ik ging van het ene na het andere: ging van drugs na anorexia, toen mijn vriend waar ik mij op storte blowen, enzz
eigenlijk heb ik niks te verliezenquote:MissKiek schreef op 27 augustus 2010 @ 00:58:
Meds en Iry, wat zijn jullie lief!
Lisa, ze geven echt geweldig advies en hulp, ik hoop dat je het oppakt. Het klinkt allemaal heel verstandig wat ze zeggen, het is sterk om hulp te vragen, je hoeft niet alles alleen te doen.dat geven ze mij zeker, ook lief van jouw dat je even komt kijkenquote:meds schreef op 27 augustus 2010 @ 00:15:
lisa wat vind je van het verhaal van Iry?duidelijk herkenbaar, ga er over na denken , maar dat doe ik met al jullie reacties
liefs
vrijdag 27 augustus 2010 om 02:19
Al de vragen en overpeinzingen die je schrijft in je reactie op mijn post zijn allemaal zaken waar je met een reis geen antwoorden op gaat vinden, nog zal je op eigen houtje daar geen krachtigere gedachten gaan vinden die je denkfouten gaan herstellen.
In therapie wel.
Dat weet je best
Je bent alleen heel bang het los te moeten laten, want ja..wat dan?
Dus ren je veel liever ver er vandaan,
Maar dat wat dan? dat moet je gaan ontdekken, leren, ervaren.
Ondersteund, met de disciplines die je daar handvatten voor aan kunnen reiken.
En waar vind je die?
Juist
Ik begrijp heel goed je moeilijkheden
En ja, een eetstoornis slaaaaaaaat idd helemaal nergens op.
Zo 2009
Eten is het nieuwe hip!
In therapie wel.
Dat weet je best
Je bent alleen heel bang het los te moeten laten, want ja..wat dan?
Dus ren je veel liever ver er vandaan,
Maar dat wat dan? dat moet je gaan ontdekken, leren, ervaren.
Ondersteund, met de disciplines die je daar handvatten voor aan kunnen reiken.
En waar vind je die?
Juist
Ik begrijp heel goed je moeilijkheden
En ja, een eetstoornis slaaaaaaaat idd helemaal nergens op.
Zo 2009
Eten is het nieuwe hip!
vrijdag 27 augustus 2010 om 02:33
Heeel 2009!! We lopen zwaaaar achter gewoon , is niet normaaal!!
Soms vraag ik mij af , waarom kan therapie mij helpen maar ik mezelf niet, er is zoveel over bekend en wij weten toch meeste van en toch mensen die uit boeken er over leren kunnen mij helpen....
Ja wat dan???
Jij bent ookal nachtbraker hè
Soms vraag ik mij af , waarom kan therapie mij helpen maar ik mezelf niet, er is zoveel over bekend en wij weten toch meeste van en toch mensen die uit boeken er over leren kunnen mij helpen....
Ja wat dan???
Jij bent ookal nachtbraker hè
vrijdag 27 augustus 2010 om 03:07
Ze helpen je ook niet Lisa, tenmiste niet in de zin dat ze het voor je oplosen, dat doen we nog steeds zelf.
Ze motiveren je, ze reiken handvatten en stokken achter onze deur, ze bieden een veilige omgeving om de emotie's die vrij komen te ventileren.
Maar we doen het zelf
En ja, we weten zelf meestal wel heel goed hoe of wat, het toepassen is het probleem.
Nou vind ik dat eetstoornis gerichte therapieen nog wel wat gaten bevatten.
Maar nog altijd bieden ze veel meer dan niets.
En voor sommige voldoende, anderen zouden meer kunnen gebruiken.
Je weet van te voren nooit waar je eigen balans ligt.Maar dat moet je dus gaan ervaren.
Gewoon doen, en je hebt iedere keer een keuze om na niet geslaagde trajecten weer nieuwe pogingen te doen.
Je kan je hoofd laten hangen en geloof mij die heeft bij mij ook nogal eens gehangen.
Maar dan raap je jezelf bij elkaar en ga je gewoon weer doen, net zo lang tot je op de juiste plek bent of er een dag komt dat je denkt, hey! hier kunnen mijn lijf en psyche mee leven.
Ja ik ben een nachtbraker en dat moet ik ernstig gaan afleren
Ze motiveren je, ze reiken handvatten en stokken achter onze deur, ze bieden een veilige omgeving om de emotie's die vrij komen te ventileren.
Maar we doen het zelf
En ja, we weten zelf meestal wel heel goed hoe of wat, het toepassen is het probleem.
Nou vind ik dat eetstoornis gerichte therapieen nog wel wat gaten bevatten.
Maar nog altijd bieden ze veel meer dan niets.
En voor sommige voldoende, anderen zouden meer kunnen gebruiken.
Je weet van te voren nooit waar je eigen balans ligt.Maar dat moet je dus gaan ervaren.
Gewoon doen, en je hebt iedere keer een keuze om na niet geslaagde trajecten weer nieuwe pogingen te doen.
Je kan je hoofd laten hangen en geloof mij die heeft bij mij ook nogal eens gehangen.
Maar dan raap je jezelf bij elkaar en ga je gewoon weer doen, net zo lang tot je op de juiste plek bent of er een dag komt dat je denkt, hey! hier kunnen mijn lijf en psyche mee leven.
Ja ik ben een nachtbraker en dat moet ik ernstig gaan afleren
vrijdag 27 augustus 2010 om 09:56
had ik een heel stuk getypte is het wegg,, nog maar keer reageren al zal het vast weer heel anders worden als bedoeld was
quote:iry schreef op 27 augustus 2010 @ 03:07:
Ze helpen je ook niet Lisa, tenmiste niet in de zin dat ze het voor je oplosen, dat doen we nog steeds zelf.
Ze motiveren je, ze reiken handvatten en stokken achter onze deur, ze bieden een veilige omgeving om de emotie's die vrij komen te ventileren.
Maar we doen het zelf
ja uiteindelijk doen we het zelf, maar wel met hulp... deze mensen zijn er niet voor niks... maar ik vind het lastig..
weetje misschien kan ik niet accepteren dan ik ziek ben, en blijf ik daarom schreeuwen dat ik het wel red op reis, omdat ik het niet in wil zien niet aan durf.aar wat valt er niet te durven?.
En ja, we weten zelf meestal wel heel goed hoe of wat, het toepassen is het probleem.
soms denk ik wel eens, lis waarom doe je dit? wil je aandacht ofzo?? maar dat is het niet, want vertel iedereen juist hoe goed het wel niet gaat....
Nou vind ik dat eetstoornis gerichte therapieen nog wel wat gaten bevatten.
Maar nog altijd bieden ze veel meer dan niets.
En voor sommige voldoende, anderen zouden meer kunnen gebruiken.
Je weet van te voren nooit waar je eigen balans ligt.Maar dat moet je dus gaan ervaren.
Gewoon doen, en je hebt iedere keer een keuze om na niet geslaagde trajecten weer nieuwe pogingen te doen.
Je kan je hoofd laten hangen en geloof mij die heeft bij mij ook nogal eens gehangen.
mijn hoofd hangt ook wel eens,ik denk altijd zoveel na, ik had het vanaf jongs af aan al.. hou mij altijd bezig met vragen hoe en waarom?? toen ik jaar of 12 was, had ik geen vriendinnen.. kon hun niet begrijpen.. waarom druk maken over je nagels, over de nieuwste mode? giechelen over jongens?? ik was toen al met hele andere dingen in hoofd bezig.. waarom dingen gaan zoals ze gaan.. altijd wel buitenbeetje gevoeld, toen had ik al kunnen zien dat ik maar apart persoon ben..
ik heb heel lang om kunnen gaan met gedachtes door te verdiepen in boedhisme... maar uiteindelijk door dat ik mij daar in ging verdiepen zag ik steeds meer verschil en leek het wel eens op het denken niet meer onder controle had.. ik moest mijzelf afentoe echt even terug roepen... neti neti
Maar dan raap je jezelf bij elkaar en ga je gewoon weer doen, net zo lang tot je op de juiste plek bent of er een dag komt dat je denkt, hey! hier kunnen mijn lijf en psyche mee leven.
ik vind het zo lief dat jij je verhalen deelt met mij, is het niet moeilijk voor je? ben je door er zoveel over te praten met mij, er zelf meer mee bezig?
Ja ik ben een nachtbraker en dat moet ik ernstig gaan afleren ik ken het, ik moest er vanochtend half 6 weer uit, en dan soms maar afvragen waarom ik zo moe ben afentoe??
het regent hier al hele dag gister ook,, ben echt een mens van de zon, zonverslaafd lekker bruin worden mmm.. maar hier kan ik ook van genieten(zoalng ik niet na buiten hoef...
quote:iry schreef op 27 augustus 2010 @ 03:07:
Ze helpen je ook niet Lisa, tenmiste niet in de zin dat ze het voor je oplosen, dat doen we nog steeds zelf.
Ze motiveren je, ze reiken handvatten en stokken achter onze deur, ze bieden een veilige omgeving om de emotie's die vrij komen te ventileren.
Maar we doen het zelf
ja uiteindelijk doen we het zelf, maar wel met hulp... deze mensen zijn er niet voor niks... maar ik vind het lastig..
weetje misschien kan ik niet accepteren dan ik ziek ben, en blijf ik daarom schreeuwen dat ik het wel red op reis, omdat ik het niet in wil zien niet aan durf.aar wat valt er niet te durven?.
En ja, we weten zelf meestal wel heel goed hoe of wat, het toepassen is het probleem.
soms denk ik wel eens, lis waarom doe je dit? wil je aandacht ofzo?? maar dat is het niet, want vertel iedereen juist hoe goed het wel niet gaat....
Nou vind ik dat eetstoornis gerichte therapieen nog wel wat gaten bevatten.
Maar nog altijd bieden ze veel meer dan niets.
En voor sommige voldoende, anderen zouden meer kunnen gebruiken.
Je weet van te voren nooit waar je eigen balans ligt.Maar dat moet je dus gaan ervaren.
Gewoon doen, en je hebt iedere keer een keuze om na niet geslaagde trajecten weer nieuwe pogingen te doen.
Je kan je hoofd laten hangen en geloof mij die heeft bij mij ook nogal eens gehangen.
mijn hoofd hangt ook wel eens,ik denk altijd zoveel na, ik had het vanaf jongs af aan al.. hou mij altijd bezig met vragen hoe en waarom?? toen ik jaar of 12 was, had ik geen vriendinnen.. kon hun niet begrijpen.. waarom druk maken over je nagels, over de nieuwste mode? giechelen over jongens?? ik was toen al met hele andere dingen in hoofd bezig.. waarom dingen gaan zoals ze gaan.. altijd wel buitenbeetje gevoeld, toen had ik al kunnen zien dat ik maar apart persoon ben..
ik heb heel lang om kunnen gaan met gedachtes door te verdiepen in boedhisme... maar uiteindelijk door dat ik mij daar in ging verdiepen zag ik steeds meer verschil en leek het wel eens op het denken niet meer onder controle had.. ik moest mijzelf afentoe echt even terug roepen... neti neti
Maar dan raap je jezelf bij elkaar en ga je gewoon weer doen, net zo lang tot je op de juiste plek bent of er een dag komt dat je denkt, hey! hier kunnen mijn lijf en psyche mee leven.
ik vind het zo lief dat jij je verhalen deelt met mij, is het niet moeilijk voor je? ben je door er zoveel over te praten met mij, er zelf meer mee bezig?
Ja ik ben een nachtbraker en dat moet ik ernstig gaan afleren ik ken het, ik moest er vanochtend half 6 weer uit, en dan soms maar afvragen waarom ik zo moe ben afentoe??
het regent hier al hele dag gister ook,, ben echt een mens van de zon, zonverslaafd lekker bruin worden mmm.. maar hier kan ik ook van genieten(zoalng ik niet na buiten hoef...
vrijdag 27 augustus 2010 om 10:38
Hoi Lisa,
Heb net een groot deel van je topic gelezen (vanaf blz 55) en oh meid wat heb ik zin om jou eens ff goed door elkaar te rammelen! Maar ik weet dat dat niets uithaalt want zoals je zelf al aangeeft ben je erg eigenwijs en merk je het waarschijnlijk niet eens. Net zoals je niet merkt dat er hier een paar meiden je al een paar maanden erg goed advies en steun geven. Je zegt wel dat je het merkt en je bedankt ze iedere keer weer, maar het gaat je ene oor in en je andere uit, echt! (hopelijk ga je dat zelf ook nog een keer inzien)
Ik ga je dan ook geen advies geven want dat heeft denk ik toch geen zin. Wat ik je wel wil geven is mijn mobiele telefoonnummer of emailadres. Ik zit vanaf half september in Thailand en mocht je daar behoefte hebben aan steun, hulp of iets anders, kun je me altijd bellen. Hell, ook al heb je dat niet en wil je gewoon ff kletsen, kan ook.
Heb net een groot deel van je topic gelezen (vanaf blz 55) en oh meid wat heb ik zin om jou eens ff goed door elkaar te rammelen! Maar ik weet dat dat niets uithaalt want zoals je zelf al aangeeft ben je erg eigenwijs en merk je het waarschijnlijk niet eens. Net zoals je niet merkt dat er hier een paar meiden je al een paar maanden erg goed advies en steun geven. Je zegt wel dat je het merkt en je bedankt ze iedere keer weer, maar het gaat je ene oor in en je andere uit, echt! (hopelijk ga je dat zelf ook nog een keer inzien)
Ik ga je dan ook geen advies geven want dat heeft denk ik toch geen zin. Wat ik je wel wil geven is mijn mobiele telefoonnummer of emailadres. Ik zit vanaf half september in Thailand en mocht je daar behoefte hebben aan steun, hulp of iets anders, kun je me altijd bellen. Hell, ook al heb je dat niet en wil je gewoon ff kletsen, kan ook.
