Relaties
alle pijlers
Kiezen moeder-vriend ; tips please!
vrijdag 27 augustus 2010 om 20:27
Ik weet niet hoeveel gevallen hiervan zijn maar mijn moeder wil dat ik kies tussen haar en mijn vriend. We hebben nu 9 maanden wat en sinds ik het haar heb verteld is ze heel verdrietig en ze haat hem. Dit niet omdat ze hem heeft gezien of kent maar om zijn afkomst. Dit is de enige reden en ze geeft toe dat het een foute reden is maar ze vindt dat als ik veel van haar hou ik zo'n jongen wel opzij zet en kies voor iemand die zij wel ziet zitten.
We hebben altijd een perfecte band gehad en alles samengedaan (nodaddy around) en ik woon ook thuis. Nu wil zij een ander huis zoeken voor haarzelf en afstand van mij nemen als ik met die jongen blijf. Ze zegt erbij dat ze mn keuze snapt en verwacht maar dat we elkaar dan niet mee hebben..
Ik zit in een MEGA dilemma en weet niet wat ik moet doen aangezien ik niet een jongen over de relatie met mijn moeder wil kiezen(want ik hou natuurlijk het meest van haar) maar ik wil ook niet een ongezonde relatie hebben dat ik een surrogaat-partner ben voor haar..
dus jullie meningen pleaaaaase het zou mij heel erg helpen aangezien ik zelf ten einde raad ben!
We hebben altijd een perfecte band gehad en alles samengedaan (nodaddy around) en ik woon ook thuis. Nu wil zij een ander huis zoeken voor haarzelf en afstand van mij nemen als ik met die jongen blijf. Ze zegt erbij dat ze mn keuze snapt en verwacht maar dat we elkaar dan niet mee hebben..
Ik zit in een MEGA dilemma en weet niet wat ik moet doen aangezien ik niet een jongen over de relatie met mijn moeder wil kiezen(want ik hou natuurlijk het meest van haar) maar ik wil ook niet een ongezonde relatie hebben dat ik een surrogaat-partner ben voor haar..
dus jullie meningen pleaaaaase het zou mij heel erg helpen aangezien ik zelf ten einde raad ben!
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:25
Dit is heel erg, inderdaad emotionele chantage, maar wat ik daarnaast nog veel erger vind is dat ze zulke vooroordelen blijkt te hebben over mensen van een andere afkomst dan haar.
Als jij denkt gelukkig te kunnen worden met die jongen zou het toch heel erg zijn als je de relatie met hem verbreekt omdat je moeder geen Surinaamse schoonzoon wil hebben.
Als jij denkt gelukkig te kunnen worden met die jongen zou het toch heel erg zijn als je de relatie met hem verbreekt omdat je moeder geen Surinaamse schoonzoon wil hebben.
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:26
quote:nummerzoveel schreef op 27 augustus 2010 @ 20:40:
Waarom heeft jouw moeder zo'n moeite met zijn afkomst? En waarom heeft ze hem nog nooit ontmoet?
Dat wilt ze niet zeggen omdat het een surinamer is punt.
Ik heb ook wel aangegeven dat het geen gegronde reden is maar zij beaamt dat maar blijft bij haar standpunt.
Verder wil ze hem niet ontmoeten en ik wil hem niet blootstellen aan een vervelende confrontatie als ze opeens flipt tegen hem
Waarom heeft jouw moeder zo'n moeite met zijn afkomst? En waarom heeft ze hem nog nooit ontmoet?
Dat wilt ze niet zeggen omdat het een surinamer is punt.
Ik heb ook wel aangegeven dat het geen gegronde reden is maar zij beaamt dat maar blijft bij haar standpunt.
Verder wil ze hem niet ontmoeten en ik wil hem niet blootstellen aan een vervelende confrontatie als ze opeens flipt tegen hem
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:28
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:31
quote:ninon schreef op 27 augustus 2010 @ 20:53:
[...]
Ze zal je toch een keer los moeten laten, hoe dan ook. Je bent volwassen en hebt recht op een eigen leven en dat zal ze moeten inzien. Ik denk dat wanneer je als kind alleen met je vader of moeder bent opgegroeid, het sowieso al wat moeilijker is om op een gegeven moment je vleugels uit te slaan, je laat je vader of moeder toch alleen achter (is gebaseerd op eigen ervaring hoor). Het helpt dan niet mee als je moeder dit dan ook nog tegenhoudt.Ja, ik zit daar ook heel erg mee.. zij heeft altijd alles voor mij opgegeven en mij voorzien in alles.. en nu kies ik dan voor mijn eigen geluk en dan kwets ik haar zo erg dat ik er minder gelukkig van word en dan twijfel ik weer!
[...]
Ze zal je toch een keer los moeten laten, hoe dan ook. Je bent volwassen en hebt recht op een eigen leven en dat zal ze moeten inzien. Ik denk dat wanneer je als kind alleen met je vader of moeder bent opgegroeid, het sowieso al wat moeilijker is om op een gegeven moment je vleugels uit te slaan, je laat je vader of moeder toch alleen achter (is gebaseerd op eigen ervaring hoor). Het helpt dan niet mee als je moeder dit dan ook nog tegenhoudt.Ja, ik zit daar ook heel erg mee.. zij heeft altijd alles voor mij opgegeven en mij voorzien in alles.. en nu kies ik dan voor mijn eigen geluk en dan kwets ik haar zo erg dat ik er minder gelukkig van word en dan twijfel ik weer!
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:31
quote:Tefkaaaz schreef op 27 augustus 2010 @ 21:28:
[...]
nee maar iemand die slecht was denk ik + ik vind het lullig om alleen reacties te krijgen en niet op anderen te reageren.
maar heeeel scherp hoor
Daar hoef je je niet lullig over te voelen hoor. Bovendien heb je gereageerd op mensen die jou nog helemaal niet kennen, toch?
Zal ik je meteen verklappen hoe ik dat weet. Als je iets post, dan zien wij je naam en avatar. Daaronder zit een loepje, als je daarop klikt, kan je zien waar je allemaal gereageerd hebt. Superhandig
[...]
nee maar iemand die slecht was denk ik + ik vind het lullig om alleen reacties te krijgen en niet op anderen te reageren.
maar heeeel scherp hoor
Daar hoef je je niet lullig over te voelen hoor. Bovendien heb je gereageerd op mensen die jou nog helemaal niet kennen, toch?
Zal ik je meteen verklappen hoe ik dat weet. Als je iets post, dan zien wij je naam en avatar. Daaronder zit een loepje, als je daarop klikt, kan je zien waar je allemaal gereageerd hebt. Superhandig
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:34
Tjee wat rot voor je, snap alleen niet dat je moeder zo doet ( of eigenlijk wel is waarschijnlijk bang om alleen achter te blijven)
Ik zou als ik jouw was gewoon voor mezelf kiezen hoe moeilijk het ook is maar je moeder moet toch ook wel weten dat jij niet eeuwig bij haar blijft?
Ik heb een dochter van 16 die momenteel een vriendje heeft waar ik ook niet op zat te wachten maar ja ik kon het natuurlijk tegenhouden maar dan doet ze toch wat niet mag.
Ik wens je heel veel sterkte in je keus en veel liefde en wijsheid
en natuurlijk ook een dikke knuf
Ik zou als ik jouw was gewoon voor mezelf kiezen hoe moeilijk het ook is maar je moeder moet toch ook wel weten dat jij niet eeuwig bij haar blijft?
Ik heb een dochter van 16 die momenteel een vriendje heeft waar ik ook niet op zat te wachten maar ja ik kon het natuurlijk tegenhouden maar dan doet ze toch wat niet mag.
Ik wens je heel veel sterkte in je keus en veel liefde en wijsheid
en natuurlijk ook een dikke knuf
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:34
quote:Chardonnay schreef op 27 augustus 2010 @ 21:31:
[...]
Daar hoef je je niet lullig over te voelen hoor. Bovendien heb je gereageerd op mensen die jou nog helemaal niet kennen, toch?
Zal ik je meteen verklappen hoe ik dat weet. Als je iets post, dan zien wij je naam en avatar. Daaronder zit een loepje, als je daarop klikt, kan je zien waar je allemaal gereageerd hebt. Superhandig Ow haha maar ik vind dat ik het terug moet doen... want jullie kennen mij ook niet en jullie (of naja een aantal van jullie) proberen mij ook te helpen!
[...]
Daar hoef je je niet lullig over te voelen hoor. Bovendien heb je gereageerd op mensen die jou nog helemaal niet kennen, toch?
Zal ik je meteen verklappen hoe ik dat weet. Als je iets post, dan zien wij je naam en avatar. Daaronder zit een loepje, als je daarop klikt, kan je zien waar je allemaal gereageerd hebt. Superhandig Ow haha maar ik vind dat ik het terug moet doen... want jullie kennen mij ook niet en jullie (of naja een aantal van jullie) proberen mij ook te helpen!
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:37
quote:knurfje schreef op 27 augustus 2010 @ 21:34:
Tjee wat rot voor je, snap alleen niet dat je moeder zo doet ( of eigenlijk wel is waarschijnlijk bang om alleen achter te blijven)
Ik zou als ik jouw was gewoon voor mezelf kiezen hoe moeilijk het ook is maar je moeder moet toch ook wel weten dat jij niet eeuwig bij haar blijft?
Ik heb een dochter van 16 die momenteel een vriendje heeft waar ik ook niet op zat te wachten maar ja ik kon het natuurlijk tegenhouden maar dan doet ze toch wat niet mag.
Ik wens je heel veel sterkte in je keus en veel liefde en wijsheid
en natuurlijk ook een dikke knuf
Hm ik wou dat mijn moeder meer zo dacht, hebben sommige dochters het toch maar mee getroffen (niet dat ik het zo slecht heb hoor)
En vind het echt superlief thaanks!
Ik hoop dat het vriendje (en evt toekomstige vriendjes) uw dochter waard zijn!
veel liefs terug
Tjee wat rot voor je, snap alleen niet dat je moeder zo doet ( of eigenlijk wel is waarschijnlijk bang om alleen achter te blijven)
Ik zou als ik jouw was gewoon voor mezelf kiezen hoe moeilijk het ook is maar je moeder moet toch ook wel weten dat jij niet eeuwig bij haar blijft?
Ik heb een dochter van 16 die momenteel een vriendje heeft waar ik ook niet op zat te wachten maar ja ik kon het natuurlijk tegenhouden maar dan doet ze toch wat niet mag.
Ik wens je heel veel sterkte in je keus en veel liefde en wijsheid
en natuurlijk ook een dikke knuf
Hm ik wou dat mijn moeder meer zo dacht, hebben sommige dochters het toch maar mee getroffen (niet dat ik het zo slecht heb hoor)
En vind het echt superlief thaanks!
Ik hoop dat het vriendje (en evt toekomstige vriendjes) uw dochter waard zijn!
veel liefs terug
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:38
quote:Tefkaaaz schreef op 27 augustus 2010 @ 21:31:
[...]
Ja, ik zit daar ook heel erg mee.. zij heeft altijd alles voor mij opgegeven en mij voorzien in alles.. en nu kies ik dan voor mijn eigen geluk en dan kwets ik haar zo erg dat ik er minder gelukkig van word en dan twijfel ik weer!TO, jij bent niet verantwoordelijk voor jouw moeders geluk, dat is zij zelf. En, jouw moeder moet willen dat jij gelukkig bent met de keuzes die jij maakt ongeacht of zij het daar wel of niet mee eens is.
[...]
Ja, ik zit daar ook heel erg mee.. zij heeft altijd alles voor mij opgegeven en mij voorzien in alles.. en nu kies ik dan voor mijn eigen geluk en dan kwets ik haar zo erg dat ik er minder gelukkig van word en dan twijfel ik weer!TO, jij bent niet verantwoordelijk voor jouw moeders geluk, dat is zij zelf. En, jouw moeder moet willen dat jij gelukkig bent met de keuzes die jij maakt ongeacht of zij het daar wel of niet mee eens is.
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:40
quote:dangeensuus schreef op 27 augustus 2010 @ 21:37:
Nou allemaal wel hoor, alleen als je weggaat bij het gesprek wat je opstartte om wat anders te doen ( wat overigens je goed recht is hoor) dan kun je ook minder hulpvaardige reacties verwachtenGelukkig verwacht ik niets van iemand en ben ik blij met de adviezen die ik krijg van mensen die het willen doen
Nou allemaal wel hoor, alleen als je weggaat bij het gesprek wat je opstartte om wat anders te doen ( wat overigens je goed recht is hoor) dan kun je ook minder hulpvaardige reacties verwachtenGelukkig verwacht ik niets van iemand en ben ik blij met de adviezen die ik krijg van mensen die het willen doen
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:49
Misschien kan je eens gewoon een gesprek met je moeder voeren.
Dan kom je misschien achter de achterliggende gedachte.
Ben nl bang dat het is omdat je moeder bang is om alleen achter te blijven, als dat zo is kan je misschien afspraken maken om ook met haar nog leuke dingen dingen te doen? Weet niet hoor het is maar wat me nu in gedachte schiet ik als moeder kan je moeder wel een beetje begrijpen en zeker als je al jaren met zijn tweetjes bent.
En misschien toch ook vriend meenemen naar huis misschien valt het ook wel mee, en kunnen die 2 het heeeeeeeeel goed met elkaar vinden.
Kortom er zijn opties genoeg, maar de optie om je vriend maar te laten schieten die is in mijn ogen Not Done!!!
enne ps zeg maar jij hoor ben nog maar net 45
Dan kom je misschien achter de achterliggende gedachte.
Ben nl bang dat het is omdat je moeder bang is om alleen achter te blijven, als dat zo is kan je misschien afspraken maken om ook met haar nog leuke dingen dingen te doen? Weet niet hoor het is maar wat me nu in gedachte schiet ik als moeder kan je moeder wel een beetje begrijpen en zeker als je al jaren met zijn tweetjes bent.
En misschien toch ook vriend meenemen naar huis misschien valt het ook wel mee, en kunnen die 2 het heeeeeeeeel goed met elkaar vinden.
Kortom er zijn opties genoeg, maar de optie om je vriend maar te laten schieten die is in mijn ogen Not Done!!!
enne ps zeg maar jij hoor ben nog maar net 45
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:55
quote:knurfje schreef op 27 augustus 2010 @ 21:49:
Misschien kan je eens gewoon een gesprek met je moeder voeren.
Dan kom je misschien achter de achterliggende gedachte.
Ben nl bang dat het is omdat je moeder bang is om alleen achter te blijven, als dat zo is kan je misschien afspraken maken om ook met haar nog leuke dingen dingen te doen? Weet niet hoor het is maar wat me nu in gedachte schiet ik als moeder kan je moeder wel een beetje begrijpen en zeker als je al jaren met zijn tweetjes bent.
En misschien toch ook vriend meenemen naar huis misschien valt het ook wel mee, en kunnen die 2 het heeeeeeeeel goed met elkaar vinden.
Kortom er zijn opties genoeg, maar de optie om je vriend maar te laten schieten die is in mijn ogen Not Done!!!
enne ps zeg maar jij hoor ben nog maar net 45
Ja ik heb al heel vaak geprobeerd te praten en ook op heel veel verschillende manieren.
Alleen ze is zo koppig.. ik heb zelfs aangegeven dat ik niet boos ben en dat ik er altijd zal zijn en dat ik best wel haar en hem in mijn leven kan hebben.
Maar ze kan dit gewoon niet aanzien, ze wilt hem niet ontmoeten, niets over hem horen en zolang hij in mijn leven is wilt ze mij niet meer in die van haar, althans niet meer op de manier hoe ik nu in haar leven ben.
Het is gewoon vreselijk want op alles heeft zij een antwoord en daarnaast zie ik ook hoe gekwetst en verdrietig ze is en ik wil haar ook niet ongelukkig zien.
Misschien kan je eens gewoon een gesprek met je moeder voeren.
Dan kom je misschien achter de achterliggende gedachte.
Ben nl bang dat het is omdat je moeder bang is om alleen achter te blijven, als dat zo is kan je misschien afspraken maken om ook met haar nog leuke dingen dingen te doen? Weet niet hoor het is maar wat me nu in gedachte schiet ik als moeder kan je moeder wel een beetje begrijpen en zeker als je al jaren met zijn tweetjes bent.
En misschien toch ook vriend meenemen naar huis misschien valt het ook wel mee, en kunnen die 2 het heeeeeeeeel goed met elkaar vinden.
Kortom er zijn opties genoeg, maar de optie om je vriend maar te laten schieten die is in mijn ogen Not Done!!!
enne ps zeg maar jij hoor ben nog maar net 45
Ja ik heb al heel vaak geprobeerd te praten en ook op heel veel verschillende manieren.
Alleen ze is zo koppig.. ik heb zelfs aangegeven dat ik niet boos ben en dat ik er altijd zal zijn en dat ik best wel haar en hem in mijn leven kan hebben.
Maar ze kan dit gewoon niet aanzien, ze wilt hem niet ontmoeten, niets over hem horen en zolang hij in mijn leven is wilt ze mij niet meer in die van haar, althans niet meer op de manier hoe ik nu in haar leven ben.
Het is gewoon vreselijk want op alles heeft zij een antwoord en daarnaast zie ik ook hoe gekwetst en verdrietig ze is en ik wil haar ook niet ongelukkig zien.
vrijdag 27 augustus 2010 om 22:14
Ok, als je moeder jou verder niets uit wil leggen over waarom zij jouw vriend niet ziet zitten en zij ook niet bereid is om je vriend te ontmoeten, dan denk ik ook dat jij je eigen plan moet trekken.
Je hoeft er geen ruzie over te maken, maar je hoeft je er ook niets van aan te trekken. Als zij jou goed opgevoed heeft, dan zou zij er nu ook op moeten vertrouwen dat jij de juiste keuzes maakt of je in elk geval het voordeel van de twijfel moeten geven. Nu ze dat niet doet, zou ik erg teleurgesteld zijn. En dat zou ik haar wel vertellen.
En verder gewoon aangeven dat je het jammer vindt dat zij er zo in staat, maar dat dat haar keuze is. Dat je er voor open staat om de draad weer op te pakken wanneer zij er aan toe is om te respecteren dat jij je eigen leven leeft en er recht op hebt om je eigen keuzes en zelfs je eigen fouten te maken. En dat je hoopt dat zij daaraan toe is voor je bruiloft en voordat de kleinkinderen komen
Je hoeft er geen ruzie over te maken, maar je hoeft je er ook niets van aan te trekken. Als zij jou goed opgevoed heeft, dan zou zij er nu ook op moeten vertrouwen dat jij de juiste keuzes maakt of je in elk geval het voordeel van de twijfel moeten geven. Nu ze dat niet doet, zou ik erg teleurgesteld zijn. En dat zou ik haar wel vertellen.
En verder gewoon aangeven dat je het jammer vindt dat zij er zo in staat, maar dat dat haar keuze is. Dat je er voor open staat om de draad weer op te pakken wanneer zij er aan toe is om te respecteren dat jij je eigen leven leeft en er recht op hebt om je eigen keuzes en zelfs je eigen fouten te maken. En dat je hoopt dat zij daaraan toe is voor je bruiloft en voordat de kleinkinderen komen
vrijdag 27 augustus 2010 om 22:23
quote:nummerzoveel schreef op 27 augustus 2010 @ 22:14:
Ok, als je moeder jou verder niets uit wil leggen over waarom zij jouw vriend niet ziet zitten en zij ook niet bereid is om je vriend te ontmoeten, dan denk ik ook dat jij je eigen plan moet trekken.
Je hoeft er geen ruzie over te maken, maar je hoeft je er ook niets van aan te trekken. Als zij jou goed opgevoed heeft, dan zou zij er nu ook op moeten vertrouwen dat jij de juiste keuzes maakt of je in elk geval het voordeel van de twijfel moeten geven. Nu ze dat niet doet, zou ik erg teleurgesteld zijn. En dat zou ik haar wel vertellen.
En verder gewoon aangeven dat je het jammer vindt dat zij er zo in staat, maar dat dat haar keuze is. Dat je er voor open staat om de draad weer op te pakken wanneer zij er aan toe is om te respecteren dat jij je eigen leven leeft en er recht op hebt om je eigen keuzes en zelfs je eigen fouten te maken. En dat je hoopt dat zij daaraan toe is voor je bruiloft en voordat de kleinkinderen komen
Ja nu ik meer reacties(die bijna allemaal op hetzelfde neer komen) lees van "buitenstaanders" begin ik ook wel meer in deze richting te denken en me minder schuldig te voelen erover.
Ze heeft trouwens al wel gezegd dat ze niet op kleinkinderen zit te wachten aangezien die ook half surinaams zullen zijn -_-
Gelukkig is dat nog niet zo ver haha!
Ok, als je moeder jou verder niets uit wil leggen over waarom zij jouw vriend niet ziet zitten en zij ook niet bereid is om je vriend te ontmoeten, dan denk ik ook dat jij je eigen plan moet trekken.
Je hoeft er geen ruzie over te maken, maar je hoeft je er ook niets van aan te trekken. Als zij jou goed opgevoed heeft, dan zou zij er nu ook op moeten vertrouwen dat jij de juiste keuzes maakt of je in elk geval het voordeel van de twijfel moeten geven. Nu ze dat niet doet, zou ik erg teleurgesteld zijn. En dat zou ik haar wel vertellen.
En verder gewoon aangeven dat je het jammer vindt dat zij er zo in staat, maar dat dat haar keuze is. Dat je er voor open staat om de draad weer op te pakken wanneer zij er aan toe is om te respecteren dat jij je eigen leven leeft en er recht op hebt om je eigen keuzes en zelfs je eigen fouten te maken. En dat je hoopt dat zij daaraan toe is voor je bruiloft en voordat de kleinkinderen komen
Ja nu ik meer reacties(die bijna allemaal op hetzelfde neer komen) lees van "buitenstaanders" begin ik ook wel meer in deze richting te denken en me minder schuldig te voelen erover.
Ze heeft trouwens al wel gezegd dat ze niet op kleinkinderen zit te wachten aangezien die ook half surinaams zullen zijn -_-
Gelukkig is dat nog niet zo ver haha!
vrijdag 27 augustus 2010 om 22:24
quote:Tefkaaaz schreef op 27 augustus 2010 @ 22:18:
[...]
de eerste die echt "serieus" is..Een moeder met verlatingsangst, ik heb ermee gedeald, de moeder van mijn huidige man dan he? Maar we zijn later heel goede vriendinnen geworden en ze heeft mij als "winnaar" erkend. Nee, zonder gekheid, jouw moeder klinkt niet echt reëel en gezond zoals ze dat naar jou zou moeten doen. Trek je conclusies uit de reacties die je hier krijgt en bekijk wat je nu wilt. Praat je hier irl ook met vriendinnen of andere mensen over?
[...]
de eerste die echt "serieus" is..Een moeder met verlatingsangst, ik heb ermee gedeald, de moeder van mijn huidige man dan he? Maar we zijn later heel goede vriendinnen geworden en ze heeft mij als "winnaar" erkend. Nee, zonder gekheid, jouw moeder klinkt niet echt reëel en gezond zoals ze dat naar jou zou moeten doen. Trek je conclusies uit de reacties die je hier krijgt en bekijk wat je nu wilt. Praat je hier irl ook met vriendinnen of andere mensen over?