Gezondheid
alle pijlers
Ervaringen met abortuspil??
donderdag 15 november 2007 om 09:49
Hallo,
ik wist niet zo goed of ik dit nu bij gezondheid of kinderen moest plaatsen. Ik heb maar voor gezondheid gekozen, omdat ik niemand tegen de borst wil stuiten (aangezien bij het onderwerp kinderen nogal wat vrouwen zijn die zwanger proberen te raken zonder succes..).
Ik ben ongewenst zwanger en ben hier in een vroegtijdig stadium achter gekomen. As dinsdag heb ik een afspraak met de abortuskliniek. Aangezien het nog allemaal pril is kom ik hoogstwaarschijnlijk in aanmerking voor de abortuspil.
Heeft iemand hier ervaringen mee en hoe is dat bij jullie gegaan??
ik wist niet zo goed of ik dit nu bij gezondheid of kinderen moest plaatsen. Ik heb maar voor gezondheid gekozen, omdat ik niemand tegen de borst wil stuiten (aangezien bij het onderwerp kinderen nogal wat vrouwen zijn die zwanger proberen te raken zonder succes..).
Ik ben ongewenst zwanger en ben hier in een vroegtijdig stadium achter gekomen. As dinsdag heb ik een afspraak met de abortuskliniek. Aangezien het nog allemaal pril is kom ik hoogstwaarschijnlijk in aanmerking voor de abortuspil.
Heeft iemand hier ervaringen mee en hoe is dat bij jullie gegaan??
donderdag 15 november 2007 om 10:04
Allereerst veel sterkte gewenst Luna. Een heel close vriendinnetje van mij heeft uiteindelijk besloten om abortus te laten plegen een paar jaar geleden in een kliniek. Zij heeft toen ook voor de abortus pil gekozen, maar dat werkte helaas niet goed voor haar. Ze heeft nadat ze de pillen genomen heeft een paar uur in de kliniek doorgebracht maar het kwam niet op gang om het zo maar te zeggen. Ze is toen naar huis gegaan en twee dagen later nog steeds niet alleen bloedde ze wel hevig alsof ze ongesteld was. Ze heeft toen contact met de kliniek opgenomen en heeft toen alsnog onder volledige verdoving de abortus laten plegen. Moet ik erbij zeggen dat dit volgens de dokter niet heel vaak voorkomt, een ander meisje dat op dezelfde tijd de pil nam liep na 2 uur weer buiten. Zoals altijd ieder lichaam reageerd anders.
Nogmaals sterkte
Nogmaals sterkte
donderdag 15 november 2007 om 10:08
Bedankt voor je reactie. Ik weet inderdaad dat niet in alle gevallen de vrucht wordt afgestoten en er alsnog gecurrateerd moet worden. Die kans is inderdaad vrij klein.
Ik ben een beetje bang voor de pijn. Je kunt namelijk hevige krampen en bloedingen krijgen. Je mag dat proces ook niet alleen doormaken.
Vandaar dat ik benieuwd ben naar andere ervaringen.
Ook wanneer je gewone menstruatie weer op gang komt en hoe laat je blijft bloeden/vloeien... (zal ook wel voor iedere vrouw anders zijn...)
Nogmaals bedankt voor je reactie.
Ik ben een beetje bang voor de pijn. Je kunt namelijk hevige krampen en bloedingen krijgen. Je mag dat proces ook niet alleen doormaken.
Vandaar dat ik benieuwd ben naar andere ervaringen.
Ook wanneer je gewone menstruatie weer op gang komt en hoe laat je blijft bloeden/vloeien... (zal ook wel voor iedere vrouw anders zijn...)
Nogmaals bedankt voor je reactie.
donderdag 15 november 2007 om 10:17
Ik ben die tijd bij mijn vriendinnetje gebleven laat ik haar Ella noemen, Ella had vrij veel pijn maar daar kun je natuurlijk altijd wel iets voor vragen. Haar ongesteldheid was nadien wel iets heviger. Wanneer je voor curetage gaat word je binnen een paar dagen ongesteld en zolas jezelf zegt verschilt dat van vrouw tot vrouw. Hoe voel je je mentaal als ik vragen mag?
donderdag 15 november 2007 om 10:43
Mijn vriend steunt me ook heel goed. Hij zal ook bij het hele proces zijn.
Tja, ik voel me een beetje raar. Ik wil het zo snel mogelijk mijn lichaam uit hebben. Ik sta volledig achter de beslissing.
Toen ik de test deed en deze positief uitpakte was ik in shock en barstte ik in tranen uit. Het moet iets moois zijn, maar ik wil het gewoon niet.
Daarnaast voel ik me schuldig, naar alle vrouwen die wel graag kinderen willen en waarbij het niet of moeilijk lukt. Zo is een vriendin al anderhalf jaar bezig. Ik durf het haar niet te vertellen.
Ik ben blij dat ik vruchtbaar ben, want daar heb ik lang aan getwijfeld door medische klachten. Het is alleen de verkeerde manier om daar achter te komen.
Tja, ik voel me een beetje raar. Ik wil het zo snel mogelijk mijn lichaam uit hebben. Ik sta volledig achter de beslissing.
Toen ik de test deed en deze positief uitpakte was ik in shock en barstte ik in tranen uit. Het moet iets moois zijn, maar ik wil het gewoon niet.
Daarnaast voel ik me schuldig, naar alle vrouwen die wel graag kinderen willen en waarbij het niet of moeilijk lukt. Zo is een vriendin al anderhalf jaar bezig. Ik durf het haar niet te vertellen.
Ik ben blij dat ik vruchtbaar ben, want daar heb ik lang aan getwijfeld door medische klachten. Het is alleen de verkeerde manier om daar achter te komen.
donderdag 15 november 2007 om 10:44
Hoi Luna, schrikken meid!
Alweer jaren geleden, maar ik heb ook ooit een abortus laten doen. Ik was wat verder en heb een curretage gehad onder plaatselijke verdoving, vond het behoorlijk vervelend. Schijnt erg p.persoon te verschillen.
Vriendinnetje van mij heeft de abortuspil gebruikt, vorig jaar. Voor haar was het een prima methode, ze heeft er bijna geen noemenswaardige pijn van gehad. M.o.m. 'gewone' menstruatiepijn met wat meer bloedverlies.
Heel, heel veel sterkte gewenst!
lfs.
Alweer jaren geleden, maar ik heb ook ooit een abortus laten doen. Ik was wat verder en heb een curretage gehad onder plaatselijke verdoving, vond het behoorlijk vervelend. Schijnt erg p.persoon te verschillen.
Vriendinnetje van mij heeft de abortuspil gebruikt, vorig jaar. Voor haar was het een prima methode, ze heeft er bijna geen noemenswaardige pijn van gehad. M.o.m. 'gewone' menstruatiepijn met wat meer bloedverlies.
Heel, heel veel sterkte gewenst!
lfs.
Computer says nooooo
donderdag 15 november 2007 om 10:52
Luna, niet schuldig voelen... Onze moeders en oma's hebben eeuwenlang voor dit recht gevochten.
Helaas gebeurt dit soms. Maar wij mógen kiezen, gelukkig.
Wat voor andere vrouwen iets moois is, hoeft niet te betekenen dat het voor jou ook prachtig moet zijn. Niet voor elke vrouw is het een "dream come true" om zwanger te zijn, en je bent er óók niet minder vrouw om.
(weet dat je het daar niet over hebt, maar iets dergelijks heb ik weleens naar het hoofd gelingerd gekregen... :-s mocht het je ooit overkomen wilde ik je dat vast ook mee geven)
Helaas gebeurt dit soms. Maar wij mógen kiezen, gelukkig.
Wat voor andere vrouwen iets moois is, hoeft niet te betekenen dat het voor jou ook prachtig moet zijn. Niet voor elke vrouw is het een "dream come true" om zwanger te zijn, en je bent er óók niet minder vrouw om.
(weet dat je het daar niet over hebt, maar iets dergelijks heb ik weleens naar het hoofd gelingerd gekregen... :-s mocht het je ooit overkomen wilde ik je dat vast ook mee geven)
Computer says nooooo
donderdag 15 november 2007 om 11:04
@Summer73
Hoe heb jij het ervaren? Vooral ook na de abortus? Heb je er nog veel over nagedacht? Heb je inmiddels wel kinderen en wat was jou reden om het niet te houden?
Je hebt gelijk, ik hoef me ook niet schuldig te voelen. Ik vind het super dat je dat zegt. Ik heb onlangs een topic gelezen over een vrouw die abortus wilden plegen en het halve forum viel over haar heen.
Ik twijfelde daarom om dit op het forum te zetten, omdat ik niet op dergelijke reactie zit te wachten. Ik ben er nu blij om, want je berichtje doet me goed.
Hoe heb jij het ervaren? Vooral ook na de abortus? Heb je er nog veel over nagedacht? Heb je inmiddels wel kinderen en wat was jou reden om het niet te houden?
Je hebt gelijk, ik hoef me ook niet schuldig te voelen. Ik vind het super dat je dat zegt. Ik heb onlangs een topic gelezen over een vrouw die abortus wilden plegen en het halve forum viel over haar heen.
Ik twijfelde daarom om dit op het forum te zetten, omdat ik niet op dergelijke reactie zit te wachten. Ik ben er nu blij om, want je berichtje doet me goed.
donderdag 15 november 2007 om 11:07
quote:calvijn1 schreef op 15 november 2007 @ 11:03:
Ik zou het je vriendin in ieder geval niet vertellen.
Zal haar veel pijn doen ben ik bang.
Het is wel schering en inslag van vrouwen die 'ongewenst' zwanger worden.
Nee, ik vertel het haar zeker niet. Zoals ik al aangeef voel ik me er al vervelend genoeg over, omdat er vrouwen zijn die graag wel kinderen willen en waarbij het niet lukt. Ik ga mensen niet onnodig kwetsen, zeker geen goede vriendin.
En waar je dat laatste op baseert weet ik niet. Het gaat mij even niet om al die andere vrouwen. Ik vraag naar de ervaringen van de abortuspil...
Ik zou het je vriendin in ieder geval niet vertellen.
Zal haar veel pijn doen ben ik bang.
Het is wel schering en inslag van vrouwen die 'ongewenst' zwanger worden.
Nee, ik vertel het haar zeker niet. Zoals ik al aangeef voel ik me er al vervelend genoeg over, omdat er vrouwen zijn die graag wel kinderen willen en waarbij het niet lukt. Ik ga mensen niet onnodig kwetsen, zeker geen goede vriendin.
En waar je dat laatste op baseert weet ik niet. Het gaat mij even niet om al die andere vrouwen. Ik vraag naar de ervaringen van de abortuspil...
donderdag 15 november 2007 om 11:10
Sorry, dat laatste slaat op een aantal topics die hier de afgelopen maand gestart zijn door vrouwen die ongewenst zwanger waren.
Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar een vroegere vriendin van mij wel. Vorige jaar heeft zij het via die pil laten doen en volgens mij is alles goed verlopen.
Zij was ong. een week of 4 zwanger meen ik mij te herinneren.
Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar een vroegere vriendin van mij wel. Vorige jaar heeft zij het via die pil laten doen en volgens mij is alles goed verlopen.
Zij was ong. een week of 4 zwanger meen ik mij te herinneren.
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 15 november 2007 om 11:12
Jemig, alweer een?
Ik begrijp niet zo goed waarom je wil weten wat de ervaringen zijn van iemand anders met zo'n abortuspil, mag toch aannemen dat dat geen afweging is voor het wel of niet gebruiken ervan.
Het is kiezen of delen als je de keus hebt gemaakt voor abortus, door de eventuele drama verhalen van anderen fok je jezelf alleen maar meer op.
Verder kan ik je niet van advies voorzien, zwangerschappen (en het daar uit voortvloeiende babytje ) zijn bij mij nooit ongewenst en bij mijn partner al helemaal niet.
Ik begrijp niet zo goed waarom je wil weten wat de ervaringen zijn van iemand anders met zo'n abortuspil, mag toch aannemen dat dat geen afweging is voor het wel of niet gebruiken ervan.
Het is kiezen of delen als je de keus hebt gemaakt voor abortus, door de eventuele drama verhalen van anderen fok je jezelf alleen maar meer op.
Verder kan ik je niet van advies voorzien, zwangerschappen (en het daar uit voortvloeiende babytje ) zijn bij mij nooit ongewenst en bij mijn partner al helemaal niet.
donderdag 15 november 2007 om 11:20
quote:Beukenootje schreef op 15 november 2007 @ 11:12:
Jemig, alweer een?
Ik begrijp niet zo goed waarom je wil weten wat de ervaringen zijn van iemand anders met zo'n abortuspil, mag toch aannemen dat dat geen afweging is voor het wel of niet gebruiken ervan.
Het is kiezen of delen als je de keus hebt gemaakt voor abortus, door de eventuele drama verhalen van anderen fok je jezelf alleen maar meer op.
Verder kan ik je niet van advies voorzien, zwangerschappen (en het daar uit voortvloeiende babytje ) zijn bij mij nooit ongewenst en bij mijn partner al helemaal niet.
?? Alweer een?? Dit was dus een van de redenen waarom ik twijfelde mijn vraag op het forum te zetten.
Ik stel deze vraag, omdat ik natuurlijk niet weet wat het precies inhoudt. Niet omdat ik twijfel aan de abortus.
Gelukkig zijn bij jou en je partner de zwangerschappen wel gewenst. Dit geldt niet voor iedereen, zoals je dus leest op het forum.
Ik heb geen zin om hele discussies te voeren over abortus ed. Ik vraag simpelweg ervaringen over de abortuspil. Als je die niet hebt, vraag ik me af waarom er dan op dit topic gereageerd wordt.
Jemig, alweer een?
Ik begrijp niet zo goed waarom je wil weten wat de ervaringen zijn van iemand anders met zo'n abortuspil, mag toch aannemen dat dat geen afweging is voor het wel of niet gebruiken ervan.
Het is kiezen of delen als je de keus hebt gemaakt voor abortus, door de eventuele drama verhalen van anderen fok je jezelf alleen maar meer op.
Verder kan ik je niet van advies voorzien, zwangerschappen (en het daar uit voortvloeiende babytje ) zijn bij mij nooit ongewenst en bij mijn partner al helemaal niet.
?? Alweer een?? Dit was dus een van de redenen waarom ik twijfelde mijn vraag op het forum te zetten.
Ik stel deze vraag, omdat ik natuurlijk niet weet wat het precies inhoudt. Niet omdat ik twijfel aan de abortus.
Gelukkig zijn bij jou en je partner de zwangerschappen wel gewenst. Dit geldt niet voor iedereen, zoals je dus leest op het forum.
Ik heb geen zin om hele discussies te voeren over abortus ed. Ik vraag simpelweg ervaringen over de abortuspil. Als je die niet hebt, vraag ik me af waarom er dan op dit topic gereageerd wordt.
donderdag 15 november 2007 om 11:26
Om aan te geven dat je eigenlijk niets hebt aan de ervaringen van pakweg 10 andere gebruiksters, dat is helemaal niet representatief.
Sorry, maar ik kan er niet zo goed tegen als dames van 26 een abortus willen laten plegen, tenzij je verkracht bent, drugsverslaafd of anderzins niet redelijkerwijs in staat zelfstandig een kind op te voeden.
Sorry, maar ik kan er niet zo goed tegen als dames van 26 een abortus willen laten plegen, tenzij je verkracht bent, drugsverslaafd of anderzins niet redelijkerwijs in staat zelfstandig een kind op te voeden.
donderdag 15 november 2007 om 11:27
Luna, ben blij dat het je een beetje goed doet. Je ws zult nu al genoeg emoties hebben. Ik heb dat topic toen ook gelezen, werd er eigenlijk niet helemaal goed van, veel ongenuanceerde scheldpartijen en erg onsmakelijk.
Het is voor mij alweer een jaar of 9 geleden, ( mijn stiefzus maakte net bekend dat ze zwanger was van haar 2de .. ) Ik herken me dan ook erg in wat jij zegt over "zo snel mogelijk je lichaam uit hebben". Dat had ik ook, maar heb ook erg getwijfeld, omdat ik al erg 'toonde' toen ik het ontdekte.
Achteraf heb ik er nog wel vaak aan gedacht hoor, ik denk dat dat heel normaal is.
Het doet je ook veel over jezelf nadenken. En over je eigen 'vrouwbeeld'. Althans, dat merkte ikzelf. Het is toch voor sommige mensen iets heel onbegrijpelijks en "onvrouwelijks" om geen onstuitbare kinderwens te hebben.
Het kan zijn dat die later nog wel komt, bij mij is dat nog steeds niet zo. Ik heb een heleboel liefde te geven, daar gaat het niet om, maar dat hoeft voor mij niet per se aan een kindje te zijn.
Eén ding is echter wel veranderd: mijn partner en ik zijn het er wel over eens dat mócht het nog een x gebeuren, we niet nogeens een abortus ondergaan. Maar die kans is dus errrg klein. Het is goed zo.
Het is voor mij alweer een jaar of 9 geleden, ( mijn stiefzus maakte net bekend dat ze zwanger was van haar 2de .. ) Ik herken me dan ook erg in wat jij zegt over "zo snel mogelijk je lichaam uit hebben". Dat had ik ook, maar heb ook erg getwijfeld, omdat ik al erg 'toonde' toen ik het ontdekte.
Achteraf heb ik er nog wel vaak aan gedacht hoor, ik denk dat dat heel normaal is.
Het doet je ook veel over jezelf nadenken. En over je eigen 'vrouwbeeld'. Althans, dat merkte ikzelf. Het is toch voor sommige mensen iets heel onbegrijpelijks en "onvrouwelijks" om geen onstuitbare kinderwens te hebben.
Het kan zijn dat die later nog wel komt, bij mij is dat nog steeds niet zo. Ik heb een heleboel liefde te geven, daar gaat het niet om, maar dat hoeft voor mij niet per se aan een kindje te zijn.
Eén ding is echter wel veranderd: mijn partner en ik zijn het er wel over eens dat mócht het nog een x gebeuren, we niet nogeens een abortus ondergaan. Maar die kans is dus errrg klein. Het is goed zo.
Computer says nooooo
donderdag 15 november 2007 om 11:29
quote:Beukenootje schreef op 15 november 2007 @ 11:26:
Om aan te geven dat je eigenlijk niets hebt aan de ervaringen van pakweg 10 andere gebruiksters, dat is helemaal niet representatief.
Sorry, maar ik kan er niet zo goed tegen als dames van 26 een abortus willen laten plegen, tenzij je verkracht bent, drugsverslaafd of anderzins niet redelijkerwijs in staat zelfstandig een kind op te voeden.
Wie zegt dat ik niks heb aan de ervaringen van andere? Mag ik dat graag zelf beoordelen? Als ik het toch prettig vind om naar ervaringen te vragen kan dat toch? Waarvoor bestaat dit forum anders?
Daarnaast weet jij niet wat mijn motivaties zijn om een abortus te plegen. En als je er niet zo goed tegen kan is het misschien een idee om dergelijke topics uit de weg te gaan.
Om aan te geven dat je eigenlijk niets hebt aan de ervaringen van pakweg 10 andere gebruiksters, dat is helemaal niet representatief.
Sorry, maar ik kan er niet zo goed tegen als dames van 26 een abortus willen laten plegen, tenzij je verkracht bent, drugsverslaafd of anderzins niet redelijkerwijs in staat zelfstandig een kind op te voeden.
Wie zegt dat ik niks heb aan de ervaringen van andere? Mag ik dat graag zelf beoordelen? Als ik het toch prettig vind om naar ervaringen te vragen kan dat toch? Waarvoor bestaat dit forum anders?
Daarnaast weet jij niet wat mijn motivaties zijn om een abortus te plegen. En als je er niet zo goed tegen kan is het misschien een idee om dergelijke topics uit de weg te gaan.
donderdag 15 november 2007 om 11:38
quote:summer73 schreef op 15 november 2007 @ 11:27:
Luna, ben blij dat het je een beetje goed doet. Je ws zult nu al genoeg emoties hebben. Ik heb dat topic toen ook gelezen, werd er eigenlijk niet helemaal goed van, veel ongenuanceerde scheldpartijen en erg onsmakelijk.
Het is voor mij alweer een jaar of 9 geleden, ( mijn stiefzus maakte net bekend dat ze zwanger was van haar 2de .. ) Ik herken me dan ook erg in wat jij zegt over "zo snel mogelijk je lichaam uit hebben". Dat had ik ook, maar heb ook erg getwijfeld, omdat ik al erg 'toonde' toen ik het ontdekte.
Achteraf heb ik er nog wel vaak aan gedacht hoor, ik denk dat dat heel normaal is.
Het doet je ook veel over jezelf nadenken. En over je eigen 'vrouwbeeld'. Althans, dat merkte ikzelf. Het is toch voor sommige mensen iets heel onbegrijpelijks en "onvrouwelijks" om geen onstuitbare kinderwens te hebben.
Het kan zijn dat die later nog wel komt, bij mij is dat nog steeds niet zo. Ik heb een heleboel liefde te geven, daar gaat het niet om, maar dat hoeft voor mij niet per se aan een kindje te zijn.
Eén ding is echter wel veranderd: mijn partner en ik zijn het er wel over eens dat mócht het nog een x gebeuren, we niet nogeens een abortus ondergaan. Maar die kans is dus errrg klein. Het is goed zo.
Ik ben in ieder geval blij dat ik van jou een prettige reactie krijg!
Daar heb ik tenminste wat aan....
Ik kan me voorstellen dat je dit je hele leven met je mee draagt.
Dat zal ik dus ook doen. Ik houd echter de redenen voor ogen waarom ik voor deze optie heb gekozen. Dat is het belangrijkst. Ik heb ook heel even getwijfeld, maar toen ik weer op aarde kwam was het voor mij duidelijk dit ik dit niet wil.
Ik kan slecht tegen dergelijk reacties van mensen die tegen abortus zijn. Natuurlijk, ieder zijn mening, maar wat is nu beter? Een kind op de wereld zetten terwijl je die niks te bieden hebt of zelf de keus maken. Daarnaast vraag ik met dit topic ook geen mening over abortus, maar ervaringen over de abortuspil.
Ik weet ook niet of ik ooit kinderen wil.. Nu ben ik er in ieder geval niet klaar voor en ik kan niet in de toekomst kijken.
Ik begrijp wat je zegt, dat je niet nog een keer een abortus wilt ondergaan mocht je weer zwanger worden. Dat zou ik zelf ook hebben, ondanks dat ik natuurlijk de kans op zwangerschap vanaf nu op nihil schat...
Luna, ben blij dat het je een beetje goed doet. Je ws zult nu al genoeg emoties hebben. Ik heb dat topic toen ook gelezen, werd er eigenlijk niet helemaal goed van, veel ongenuanceerde scheldpartijen en erg onsmakelijk.
Het is voor mij alweer een jaar of 9 geleden, ( mijn stiefzus maakte net bekend dat ze zwanger was van haar 2de .. ) Ik herken me dan ook erg in wat jij zegt over "zo snel mogelijk je lichaam uit hebben". Dat had ik ook, maar heb ook erg getwijfeld, omdat ik al erg 'toonde' toen ik het ontdekte.
Achteraf heb ik er nog wel vaak aan gedacht hoor, ik denk dat dat heel normaal is.
Het doet je ook veel over jezelf nadenken. En over je eigen 'vrouwbeeld'. Althans, dat merkte ikzelf. Het is toch voor sommige mensen iets heel onbegrijpelijks en "onvrouwelijks" om geen onstuitbare kinderwens te hebben.
Het kan zijn dat die later nog wel komt, bij mij is dat nog steeds niet zo. Ik heb een heleboel liefde te geven, daar gaat het niet om, maar dat hoeft voor mij niet per se aan een kindje te zijn.
Eén ding is echter wel veranderd: mijn partner en ik zijn het er wel over eens dat mócht het nog een x gebeuren, we niet nogeens een abortus ondergaan. Maar die kans is dus errrg klein. Het is goed zo.
Ik ben in ieder geval blij dat ik van jou een prettige reactie krijg!
Daar heb ik tenminste wat aan....
Ik kan me voorstellen dat je dit je hele leven met je mee draagt.
Dat zal ik dus ook doen. Ik houd echter de redenen voor ogen waarom ik voor deze optie heb gekozen. Dat is het belangrijkst. Ik heb ook heel even getwijfeld, maar toen ik weer op aarde kwam was het voor mij duidelijk dit ik dit niet wil.
Ik kan slecht tegen dergelijk reacties van mensen die tegen abortus zijn. Natuurlijk, ieder zijn mening, maar wat is nu beter? Een kind op de wereld zetten terwijl je die niks te bieden hebt of zelf de keus maken. Daarnaast vraag ik met dit topic ook geen mening over abortus, maar ervaringen over de abortuspil.
Ik weet ook niet of ik ooit kinderen wil.. Nu ben ik er in ieder geval niet klaar voor en ik kan niet in de toekomst kijken.
Ik begrijp wat je zegt, dat je niet nog een keer een abortus wilt ondergaan mocht je weer zwanger worden. Dat zou ik zelf ook hebben, ondanks dat ik natuurlijk de kans op zwangerschap vanaf nu op nihil schat...
donderdag 15 november 2007 om 11:47
quote:Natuurlijk, ieder zijn mening, maar wat is nu beter? Een kind op de wereld zetten terwijl je die niks te bieden hebt of zelf de keus maken.
Het punt voor velen is, dat men niet begrijpt hoe je ongewenst zwanger kunt raken als je een volwassen vrouw bent. Als je weet dat je (nu nog niet, of nooit niet) geen kinderen wilt, dan neem je toch je maatregelen? Dáár valt men over.
Ontopic: ik heb geen ervaring met een abortus(pil) maar wil je sterkte wensen. Als dit voor jou de juiste keuze is, dan hoop ik dat het goed zal verlopen voor je.
Het punt voor velen is, dat men niet begrijpt hoe je ongewenst zwanger kunt raken als je een volwassen vrouw bent. Als je weet dat je (nu nog niet, of nooit niet) geen kinderen wilt, dan neem je toch je maatregelen? Dáár valt men over.
Ontopic: ik heb geen ervaring met een abortus(pil) maar wil je sterkte wensen. Als dit voor jou de juiste keuze is, dan hoop ik dat het goed zal verlopen voor je.
donderdag 15 november 2007 om 11:47
quote:Beukenootje schreef op 15 november 2007 @ 11:12:
Jemig, alweer een?
Ik begrijp niet zo goed waarom je wil weten wat de ervaringen zijn van iemand anders met zo'n abortuspil, mag toch aannemen dat dat geen afweging is voor het wel of niet gebruiken ervan.
gaat deze stelling niet voor bijna alle topics op? wat een ziekte oid voor de een betekend hoeft niet hetzelfde te zijn voor een ander. wat een verbroken relatie voor de een is hoeft niet zo te zijn voor een ander .....alle topics over IVF en IUI zijn toch ook geen afweging voor het wel of niet besluiten ertoe ?
Het is kiezen of delen als je de keus hebt gemaakt voor abortus, door de eventuele drama verhalen van anderen fok je jezelf alleen maar meer op.
wat een gelul, je kan op het forum ook heel goede adviezen krijgen die je een stuk verder kunnen helpen, mensen die je zaken aangeven waar je zelf mogelijk nog niet bij stil hebt gestaan of nooit geweten hebt
Verder kan ik je niet van advies voorzien, zwangerschappen (en het daar uit voortvloeiende babytje ) zijn bij mij nooit ongewenst en bij mijn partner al helemaal niet. wat voor jou zo is, dat hoeft niet per defenitie ook zo voor een ander te zijn
en voor TO veel succes ik heb geen advies voor je.
Jemig, alweer een?
Ik begrijp niet zo goed waarom je wil weten wat de ervaringen zijn van iemand anders met zo'n abortuspil, mag toch aannemen dat dat geen afweging is voor het wel of niet gebruiken ervan.
gaat deze stelling niet voor bijna alle topics op? wat een ziekte oid voor de een betekend hoeft niet hetzelfde te zijn voor een ander. wat een verbroken relatie voor de een is hoeft niet zo te zijn voor een ander .....alle topics over IVF en IUI zijn toch ook geen afweging voor het wel of niet besluiten ertoe ?
Het is kiezen of delen als je de keus hebt gemaakt voor abortus, door de eventuele drama verhalen van anderen fok je jezelf alleen maar meer op.
wat een gelul, je kan op het forum ook heel goede adviezen krijgen die je een stuk verder kunnen helpen, mensen die je zaken aangeven waar je zelf mogelijk nog niet bij stil hebt gestaan of nooit geweten hebt
Verder kan ik je niet van advies voorzien, zwangerschappen (en het daar uit voortvloeiende babytje ) zijn bij mij nooit ongewenst en bij mijn partner al helemaal niet. wat voor jou zo is, dat hoeft niet per defenitie ook zo voor een ander te zijn
en voor TO veel succes ik heb geen advies voor je.
donderdag 15 november 2007 om 11:48
Hallo Luna,
Allereerst: trek je niets aan van negatieve reacties tav abortus. Dit is jouw lijf, het is jouw leven, een ander heeft simpelweg niet over jou(w intenties) te oordelen. Je hebt nu al je kracht nodig voor de komende weken, kracht niet alleen fysiek maar ook psychisch.
Ik heb drie keer van dichtbij abortus meegemaakt. Twee keer daarvan beschreven de meiden: 'Het moet mijn lijf uit, hoe dan ook. Geen andere keus mogelijk.' Ik begrijp je, het heeft niets met de toekomst te maken, want die toekomst is nog niet im frage. Een van deze vrouwen heeft daadwerkelijk abortus gehad en een ander ook de abortuspil. Van haar weet ik dat ze heel lang last heeft gehad van nabloeding. De miskraam (want dat wek je op) kwam ook pas laat, ze heeft zeker 3 echo's gehad ter controle. Toch vond ze dit een fijne manier: je lichaam stoot het zelf af, je 'laat' niet iets weghalen.
Dit is alles wat ik je kan vertellen, veel sterkte de komende tijd.
Liefs Bubs
Allereerst: trek je niets aan van negatieve reacties tav abortus. Dit is jouw lijf, het is jouw leven, een ander heeft simpelweg niet over jou(w intenties) te oordelen. Je hebt nu al je kracht nodig voor de komende weken, kracht niet alleen fysiek maar ook psychisch.
Ik heb drie keer van dichtbij abortus meegemaakt. Twee keer daarvan beschreven de meiden: 'Het moet mijn lijf uit, hoe dan ook. Geen andere keus mogelijk.' Ik begrijp je, het heeft niets met de toekomst te maken, want die toekomst is nog niet im frage. Een van deze vrouwen heeft daadwerkelijk abortus gehad en een ander ook de abortuspil. Van haar weet ik dat ze heel lang last heeft gehad van nabloeding. De miskraam (want dat wek je op) kwam ook pas laat, ze heeft zeker 3 echo's gehad ter controle. Toch vond ze dit een fijne manier: je lichaam stoot het zelf af, je 'laat' niet iets weghalen.
Dit is alles wat ik je kan vertellen, veel sterkte de komende tijd.
Liefs Bubs
donderdag 15 november 2007 om 11:54
quote:Beukenootje schreef op 15 november 2007 @ 11:26:
Sorry, maar ik kan er niet zo goed tegen als dames van 26 een abortus willen laten plegen, tenzij je verkracht bent, drugsverslaafd of anderzins niet redelijkerwijs in staat zelfstandig een kind op te voeden.
stel .....je hebt net een flink horeca bedrijf overgenomen, moet veel gebeuren werkweken van 60 uur zijn eerder regel dan uitzondering.... door chronisch woningnood in de omgeving geen vaste verblijf plaats, regelmatig slapen in het magazijn van het bedrijf ...... en ondanks de pil toch zwanger geraakt ....
kennis van mij had zo een situatie .....niet verkracht, niet verslaafd, niet incapabel een kind op te voeden .... maar wel verdomd lastig.
voor een ieder is de situatie voor zijn keuzes anders en wie is een ander om te bepalen welke voorwaarden legitiem zijn voor je besluit ?.... laat mijn vraag maar onbeanbtwoord om TO haar topic niet te vervuilen
Sorry, maar ik kan er niet zo goed tegen als dames van 26 een abortus willen laten plegen, tenzij je verkracht bent, drugsverslaafd of anderzins niet redelijkerwijs in staat zelfstandig een kind op te voeden.
stel .....je hebt net een flink horeca bedrijf overgenomen, moet veel gebeuren werkweken van 60 uur zijn eerder regel dan uitzondering.... door chronisch woningnood in de omgeving geen vaste verblijf plaats, regelmatig slapen in het magazijn van het bedrijf ...... en ondanks de pil toch zwanger geraakt ....
kennis van mij had zo een situatie .....niet verkracht, niet verslaafd, niet incapabel een kind op te voeden .... maar wel verdomd lastig.
voor een ieder is de situatie voor zijn keuzes anders en wie is een ander om te bepalen welke voorwaarden legitiem zijn voor je besluit ?.... laat mijn vraag maar onbeanbtwoord om TO haar topic niet te vervuilen
donderdag 15 november 2007 om 11:56
quote:Sarah Scott schreef op 15 november 2007 @ 11:47:
[...]
Het punt voor velen is, dat men niet begrijpt hoe je ongewenst zwanger kunt raken als je een volwassen vrouw bent. Als je weet dat je (nu nog niet, of nooit niet) geen kinderen wilt, dan neem je toch je maatregelen? Dáár valt men over.
Ontopic: ik heb geen ervaring met een abortus(pil) maar wil je sterkte wensen. Als dit voor jou de juiste keuze is, dan hoop ik dat het goed zal verlopen voor je.
Nogmaals, ik wil hier dus geen discussie teweeg brengen over het onderwerp abortus. Ik heb lang getwijfeld of ik deze vraag op het forum zou zetten, uit "angst" voor dergelijk reacties.
Ik begrijp ook niet waarom mensen altijd overal hun ongezouten mening willen geven. Daar vraag ik toch niet om??? Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd. Als je moeite hebt met dit onderwerp, lees dan niet, reageer dan niet!?
De reden waarom ik zwanger ben geworden is niet relevant in deze. Dus daar kan ook werkelijk niemand over oordelen.
[...]
Het punt voor velen is, dat men niet begrijpt hoe je ongewenst zwanger kunt raken als je een volwassen vrouw bent. Als je weet dat je (nu nog niet, of nooit niet) geen kinderen wilt, dan neem je toch je maatregelen? Dáár valt men over.
Ontopic: ik heb geen ervaring met een abortus(pil) maar wil je sterkte wensen. Als dit voor jou de juiste keuze is, dan hoop ik dat het goed zal verlopen voor je.
Nogmaals, ik wil hier dus geen discussie teweeg brengen over het onderwerp abortus. Ik heb lang getwijfeld of ik deze vraag op het forum zou zetten, uit "angst" voor dergelijk reacties.
Ik begrijp ook niet waarom mensen altijd overal hun ongezouten mening willen geven. Daar vraag ik toch niet om??? Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd. Als je moeite hebt met dit onderwerp, lees dan niet, reageer dan niet!?
De reden waarom ik zwanger ben geworden is niet relevant in deze. Dus daar kan ook werkelijk niemand over oordelen.
