Relaties
alle pijlers
communicatie probleem escaleerd
donderdag 2 september 2010 om 13:12
ik wil leven, hij wil leven, we willen (of wilde) ons huwelijk laten slagen en wat hebben we bereikt?
Precies het tegen overgetselde!
Er zijn onderhand zoveel problemen dat ik niet eens meer weet waar ik een oplossing zoeken moet.
Ik weet dit is relatie probleem topic ontelbaar, en het is ook niet mijn eerste topic hier over maar helaas voor mij is het forum de enigste plek waar ik kan proberen mijn hart te luchten en oplossingen te vinden.
Ik weet niet goed wat nou het echte probleem is. Ik weet dat het al heel lang duurt en ik weet dat ik al veel geprobeerd heb.
Ik weet ook dat bij elk idee ik zeg; ja maar.... en ik weet ook dat ja maar eigenlijk nee betekend.
Maar goed ik wil het toch weer eens een poging geven. Ik sta op dit moment op een keer punt; stoppen of door gaan.
En de grap is wat ik ook kies het gaat niks oplossen.
Man en ik hebben een communicatie probleem. We hebben samen kinderen ook en dat is achteraf stom geweest omdat het communicatie probleem al vanaf dag 1 speelt. ik heb absoluut geen spijt van mijn kinderen maar handig aangepakt heb ik/wij het absoluut niet. Als we samen blijven moeten we gaan werken aan ons probleem, maar ik kan dat niet alleen. Als we uit elkaar gaan blijven we gebonden door/voor de kinderen en speelt ons communicatoe probleem nog steeds.
Eigenlijk vind ik scheiden ook helemaal geen optie, we hebben een keuze gemaakt en daar moeten we onze verantwoording voor nemen.
Ik kan mij afvragen hoe ik dat door laat dringen bij mijn man en dat heb ik ook heel lang gedaan. maar dat kan ik niet, het is iets wat hij zelf zou moeten willen. De vraag is dus meer wat is acceptabel, waar kan ik mee leven en waar niet mee? en zijn die dingen die ik echt niet vind kunnen reeel of liggen ze aan mij? en als het dan reeel is hoe leer ik er dan als nog mee omgaan omdat ik simpel weg man niet veranderen kan (en dat in theorie ook niet zou moeten willen)?
veel vragen dus; antwoord lijkt simpel; relatie teraphie! Maar man zegd daar ja op en doet letterlijk nee. Ik heb zo'n beetje elke peut in de regio bekeken (als ze online staan) en allemaal aangedragen aan man. niet een vol deed, nou dan zoek je er zelf 1.... nu een jaar later is dat nog steeds niet gebeurd.
En nu? Nu vraag ik mij af dus wat te doen en ik wil zo graag met iemand praten maar dat schijnt ook niet erg te lukken
Dus dit is waarschijnlijk het meest 'trieste' (niet als in zelf medelijden maar als in hoe diep kan je zinken) oproep ever... Wie wil er met mij praten en mij een spiegel voor houden? Waar verwacht ik te veel, wat is reeel en acceptabel en doe ik te moeilijk en waar kan en mag ik op mijn strepen gaan staan?
Precies het tegen overgetselde!
Er zijn onderhand zoveel problemen dat ik niet eens meer weet waar ik een oplossing zoeken moet.
Ik weet dit is relatie probleem topic ontelbaar, en het is ook niet mijn eerste topic hier over maar helaas voor mij is het forum de enigste plek waar ik kan proberen mijn hart te luchten en oplossingen te vinden.
Ik weet niet goed wat nou het echte probleem is. Ik weet dat het al heel lang duurt en ik weet dat ik al veel geprobeerd heb.
Ik weet ook dat bij elk idee ik zeg; ja maar.... en ik weet ook dat ja maar eigenlijk nee betekend.
Maar goed ik wil het toch weer eens een poging geven. Ik sta op dit moment op een keer punt; stoppen of door gaan.
En de grap is wat ik ook kies het gaat niks oplossen.
Man en ik hebben een communicatie probleem. We hebben samen kinderen ook en dat is achteraf stom geweest omdat het communicatie probleem al vanaf dag 1 speelt. ik heb absoluut geen spijt van mijn kinderen maar handig aangepakt heb ik/wij het absoluut niet. Als we samen blijven moeten we gaan werken aan ons probleem, maar ik kan dat niet alleen. Als we uit elkaar gaan blijven we gebonden door/voor de kinderen en speelt ons communicatoe probleem nog steeds.
Eigenlijk vind ik scheiden ook helemaal geen optie, we hebben een keuze gemaakt en daar moeten we onze verantwoording voor nemen.
Ik kan mij afvragen hoe ik dat door laat dringen bij mijn man en dat heb ik ook heel lang gedaan. maar dat kan ik niet, het is iets wat hij zelf zou moeten willen. De vraag is dus meer wat is acceptabel, waar kan ik mee leven en waar niet mee? en zijn die dingen die ik echt niet vind kunnen reeel of liggen ze aan mij? en als het dan reeel is hoe leer ik er dan als nog mee omgaan omdat ik simpel weg man niet veranderen kan (en dat in theorie ook niet zou moeten willen)?
veel vragen dus; antwoord lijkt simpel; relatie teraphie! Maar man zegd daar ja op en doet letterlijk nee. Ik heb zo'n beetje elke peut in de regio bekeken (als ze online staan) en allemaal aangedragen aan man. niet een vol deed, nou dan zoek je er zelf 1.... nu een jaar later is dat nog steeds niet gebeurd.
En nu? Nu vraag ik mij af dus wat te doen en ik wil zo graag met iemand praten maar dat schijnt ook niet erg te lukken
Dus dit is waarschijnlijk het meest 'trieste' (niet als in zelf medelijden maar als in hoe diep kan je zinken) oproep ever... Wie wil er met mij praten en mij een spiegel voor houden? Waar verwacht ik te veel, wat is reeel en acceptabel en doe ik te moeilijk en waar kan en mag ik op mijn strepen gaan staan?
donderdag 2 september 2010 om 13:15
Mijn man stond ook niet open voor relatietherapie, totdat ik duidelijker ging communiceren naar hem en zei dat hij OF zijn best ging doen voor onze relatie en dus in therapie ging met me (en daar zijn best voor deed) OF zijn koffer kon pakken.
Klinkt heel hard, maar dat is de manier waarop mijn man het begrijpt.
Misschien ook iets voor jou? Het is niet fair dat hij gezamenlijk problemen creeert en jou de problemen laat opruimen. Niet doen, SAMEN sleutelen aan de relatie.
Veel succes!
Klinkt heel hard, maar dat is de manier waarop mijn man het begrijpt.
Misschien ook iets voor jou? Het is niet fair dat hij gezamenlijk problemen creeert en jou de problemen laat opruimen. Niet doen, SAMEN sleutelen aan de relatie.
Veel succes!
Volg je hart. Dat klopt.
donderdag 2 september 2010 om 13:18
In jullie situatie zou ik toch proberen in relatie therapie te gaan. Waarom keurt je man alle therapeuten af?
Of ga eens samen naar de huisarts. Misschien kan hij helpen met een goede relatie therapeut.
Hoe moeilijk het ook is, als communicatie het grootste probleem is, zou ik er toch nog voor vechten. Al is het maar voor jullie kinderen.
Of ga eens samen naar de huisarts. Misschien kan hij helpen met een goede relatie therapeut.
Hoe moeilijk het ook is, als communicatie het grootste probleem is, zou ik er toch nog voor vechten. Al is het maar voor jullie kinderen.
donderdag 2 september 2010 om 13:26
Pink; dat heb ik gedaan 
probleem voor hem qua peut is (onder andere) ze zijn te zweverig, ze doen aan scheidings bemiddeling (en dus na hele lange periode teraphie krijgen we advies te scheiden want dan leveren we meer op... dat denkt hij echt 
) te ver weg, te duur...
Hij is in terpahie geweest zelf, 2x. Eerste keer (fout fout fout! Ik weet dat nu ) voor ons trouwen, dat was de voorwaarde die ik stelde aan mijn ja woord. Een tweede keer omdat hij vast liep met zichzelf. beide keren is geheel anders verlopen, maar de uitkomst bleef gelijk. Hij deed er niks aan/mee.
Dat voorzie ik ook bij relatie teraphie wel, maar ik wil gewoon zo graag het leuk hebben samen! Voor ons (we hebben er toch voor gekozen met redenen) maar ook voor de kinderen (juist voor hen)
Het probleem tussen ons... ik weet het niet meer ik ben op een punt dat ik zelf ierders leven zuur maak. (en dat weet ik en nee ik wil het niet maar het gebeurd wel) ik zoek gewoon redenen om te ruzieen en doe elke keer pogingen daar te komen waar ik wezen wil in gespreken, maar als het al lukt levert het niks op (anders dan dat we serieus hele gesprekken soms wel 20x herhaald hebben) en als het niet lukt levert het nog steeds niks op.
Ik heb dus zelf wel ons probleem en de communicatie er omheen vermoord met er over te willen praten als maar, en de grap is juist dat diezelfde communicatie het hoofd probleem is.
probleem voor hem qua peut is (onder andere) ze zijn te zweverig, ze doen aan scheidings bemiddeling (en dus na hele lange periode teraphie krijgen we advies te scheiden want dan leveren we meer op... dat denkt hij echt ) te ver weg, te duur...Hij is in terpahie geweest zelf, 2x. Eerste keer (fout fout fout! Ik weet dat nu
) voor ons trouwen, dat was de voorwaarde die ik stelde aan mijn ja woord. Een tweede keer omdat hij vast liep met zichzelf. beide keren is geheel anders verlopen, maar de uitkomst bleef gelijk. Hij deed er niks aan/mee.Dat voorzie ik ook bij relatie teraphie wel, maar ik wil gewoon zo graag het leuk hebben samen! Voor ons (we hebben er toch voor gekozen met redenen) maar ook voor de kinderen (juist voor hen)
Het probleem tussen ons... ik weet het niet meer
ik ben op een punt dat ik zelf ierders leven zuur maak. (en dat weet ik en nee ik wil het niet maar het gebeurd wel) ik zoek gewoon redenen om te ruzieen en doe elke keer pogingen daar te komen waar ik wezen wil in gespreken, maar als het al lukt levert het niks op (anders dan dat we serieus hele gesprekken soms wel 20x herhaald hebben) en als het niet lukt levert het nog steeds niks op.Ik heb dus zelf wel ons probleem en de communicatie er omheen vermoord met er over te willen praten als maar, en de grap is juist dat diezelfde communicatie het hoofd probleem is.
donderdag 2 september 2010 om 13:32
Ik begrijp heel goed wat hij zegt. Dit zei mijn man ook: ze zijn zo zweverig... Wij zijn naar gestalttherapie gegaan toen. Een man. Die ook timmerman was. Dat werkte voor hem wel. Na 5 sessies zijn onze problemen opgelost en hebben we weer een leuk leven samen!
Andere oplossing, die ook anderen al geopperd hebben: hem kan je niet veranderen, waarom zou je de manier waarop je met hem omgaat niet veranderen door een goede therapie.
Wellicht is de uitkomst dat het inderdaad niet werkt. Maar dan heb je er in ieder geval zelf alles aan gedaan!
Andere oplossing, die ook anderen al geopperd hebben: hem kan je niet veranderen, waarom zou je de manier waarop je met hem omgaat niet veranderen door een goede therapie.
Wellicht is de uitkomst dat het inderdaad niet werkt. Maar dan heb je er in ieder geval zelf alles aan gedaan!
Volg je hart. Dat klopt.
donderdag 2 september 2010 om 13:40
Ik wil heel graag proberen onze problemen helder te krijgen (ook voor mijzelf) dus als het raar is of onzinnig wat ik type zeg het gewoon. (wel vriendelijk als t even kan 
)
-ik ben depresief, ik vind dus niks leuk en heb nergens zin in. is mijn probleem en ik moet daar proberen in aan te passen in de wensen van mijn man. Maar (ja ik heb gewaarschuwd dat die overal staat)
wat levert het mij op? Niks! Want man is niet blijer als ik wel dingen doe met/voor hem en zet ook zeker geen stap harder voor mij. Daar komt dan weer een probleem van mij bij dat ik dan ook geen zin meer heb om mijzelf aantepassen. Ik ben heel erg van geven en nemen, ik geef graag, maar ik krijg ook graag. Dit hoeft niet op een weegschaal maar er moet wel iets meer zijn als niks...
-man wil graag meer voor zichzelf. Prima en begrijpelijk. Maar overleg dan gewoon. Zeg ik wil graag dit dat zus of zo, komt dat uit? Dat lijkt mij redelijk normaal. man is het daar niet mee eens, die vind dat hij gewoon moet kunnen doen wat hij wil en ik alleen in uiterste gevallen dan mag zeggen dat dat niet kan. Helaas voor man groeit geld niet aan de bomen en helaas voor hem heeft hij ook een vrouw en koters waar hij rekening mee moet houden (vind ik) vrij vertaald zegd hij dus; ik wil na mijn werk gewoon wat anders gaan doen dan naar huis komen als ik daar in in heb. (impulsief besloten en dan sms met boodschap ik kom niet thuis ik ga dit doen) ik hou daar niet van, ik heb heel erg veel duidelijkheid en gewenning nodig. wat is dan de oplossing? Hij moet rekening houden met mij (en dus gewoon overleggen) of ik moet mij aanpassen aan hem en niet zoveel duidelijk en grenzen wensen? (een middenweg schijnen we niet te kunnen bedenken)
- ik ben afgekeurd omdat ik niet normaal kan functioneren in de echte mensen wereld. Ik ben niet sociaal vaardig heb enorme moodswing en een houding die elke gedachte verraad. (is niet wenselijk voor andere) Daar moet aangewerkt worden, dat is duidelijk. Maar voor mij afkeuring werkte ik wel, deed ik veel meer dan de helft in het huis en zorgde zo goed als fulltime voor de kinderen. Dit tegen alle afspraken en beloften in. Die periode van vroeg op, kinderen huishouden werken en zeer laat weer naar bed heeft mij mijn kop gekost (stom mijn eigen schuld) de grap is dus dat ik het allemaal niet aan kan en het als nog alleen moet doen onder het mom jij zit thuis. Ik ben het hier absoluut niet mee eens. Ik zit niet thuis om huissloofje en moedertje te spelen, ik zit thuis uit nood omdat ik niet meer verder kon! Ik vind dus dat hij zijn deel van de verantwoording in en om huis en kinderen op zich moet nemen. Hij vind van niet, want hij werkt en ik niet...
(shit wat een lange (zeik??) post! en dit is pas een begin....)
)-ik ben depresief, ik vind dus niks leuk en heb nergens zin in. is mijn probleem en ik moet daar proberen in aan te passen in de wensen van mijn man. Maar (ja ik heb gewaarschuwd dat die overal staat
)wat levert het mij op? Niks! Want man is niet blijer als ik wel dingen doe met/voor hem en zet ook zeker geen stap harder voor mij. Daar komt dan weer een probleem van mij bij dat ik dan ook geen zin meer heb om mijzelf aantepassen. Ik ben heel erg van geven en nemen, ik geef graag, maar ik krijg ook graag. Dit hoeft niet op een weegschaal maar er moet wel iets meer zijn als niks...
-man wil graag meer voor zichzelf. Prima en begrijpelijk. Maar overleg dan gewoon. Zeg ik wil graag dit dat zus of zo, komt dat uit? Dat lijkt mij redelijk normaal. man is het daar niet mee eens, die vind dat hij gewoon moet kunnen doen wat hij wil en ik alleen in uiterste gevallen dan mag zeggen dat dat niet kan. Helaas voor man groeit geld niet aan de bomen en helaas voor hem heeft hij ook een vrouw en koters waar hij rekening mee moet houden (vind ik) vrij vertaald zegd hij dus; ik wil na mijn werk gewoon wat anders gaan doen dan naar huis komen als ik daar in in heb. (impulsief besloten en dan sms met boodschap ik kom niet thuis ik ga dit doen) ik hou daar niet van, ik heb heel erg veel duidelijkheid en gewenning nodig. wat is dan de oplossing? Hij moet rekening houden met mij (en dus gewoon overleggen) of ik moet mij aanpassen aan hem en niet zoveel duidelijk en grenzen wensen? (een middenweg schijnen we niet te kunnen bedenken)
- ik ben afgekeurd omdat ik niet normaal kan functioneren in de echte mensen wereld. Ik ben niet sociaal vaardig heb enorme moodswing en een houding die elke gedachte verraad. (is niet wenselijk voor andere) Daar moet aangewerkt worden, dat is duidelijk. Maar voor mij afkeuring werkte ik wel, deed ik veel meer dan de helft in het huis en zorgde zo goed als fulltime voor de kinderen. Dit tegen alle afspraken en beloften in. Die periode van vroeg op, kinderen huishouden werken en zeer laat weer naar bed heeft mij mijn kop gekost (stom mijn eigen schuld) de grap is dus dat ik het allemaal niet aan kan en het als nog alleen moet doen onder het mom jij zit thuis. Ik ben het hier absoluut niet mee eens. Ik zit niet thuis om huissloofje en moedertje te spelen, ik zit thuis uit nood omdat ik niet meer verder kon! Ik vind dus dat hij zijn deel van de verantwoording in en om huis en kinderen op zich moet nemen. Hij vind van niet, want hij werkt en ik niet...
(shit wat een lange (zeik??) post! en dit is pas een begin....
)
donderdag 2 september 2010 om 13:41
Het is een kwestie van willen. Als hij niet wil dan houdt het op. Dan kan jij wel willen dat het werkt.. maar zo werkt het niet
Dus het is inderdaad kiezen of delen.
Ik had ook zo'n ex, ik heb hem voor de keuze gesteld relatietherapie of uit elkaar. En dat was dus het einde.
Ik had er echt alles aan gedaan voor mijn gevoel dus er toen wel vrede mee.
Wij hadden altijd ruzie en ik was zo zo moe na al die jaren.
Nooit weer dat in ieder geval.
Communicatieproblemen schijnt ook op 1 te staan van scheidingsoorzaken.
Dus hem toch voor het blok zetten denk ik? De laatste poging
Dus het is inderdaad kiezen of delen.
Ik had ook zo'n ex, ik heb hem voor de keuze gesteld relatietherapie of uit elkaar. En dat was dus het einde.
Ik had er echt alles aan gedaan voor mijn gevoel dus er toen wel vrede mee.
Wij hadden altijd ruzie en ik was zo zo moe na al die jaren.
Nooit weer dat in ieder geval.
Communicatieproblemen schijnt ook op 1 te staan van scheidingsoorzaken.
Dus hem toch voor het blok zetten denk ik? De laatste poging
donderdag 2 september 2010 om 13:41
Heb je de huisarts hierover al eens gesproken? Die zit daar heus niet alleen voor je ingegroeide teennagel hoor. Hij/zij kan vaak veel bereiken en je goede handvaten aanleveren d.m.v. therapie of gesprekjes met je man....
Ik zou dus zeggen: begin met de huisarts, ga zelf in therapie, waar je dit probleem (communicatie) voorlegt en ga je er zelf vast aan werken... Dan ligt het in ieder geval niet meer bij jou....
Ik zou dus zeggen: begin met de huisarts, ga zelf in therapie, waar je dit probleem (communicatie) voorlegt en ga je er zelf vast aan werken... Dan ligt het in ieder geval niet meer bij jou....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
donderdag 2 september 2010 om 13:42
quote:isolde55 schreef op 02 september 2010 @ 13:40:
Als je met je man net zo communiceert als hier kan ik me voorstellen dat het mis gaat; ik kan er geen touw aan vast knopen.nee zo communiceer ik absoluut niet met man ik probeer dingen duidelijk te krijgen voor mijzelf en dat duidelij kte verwoorden. Is best lastig. Als je aangeeft wat je niet snapt kan ik het proberen uit te leggen.
Als je met je man net zo communiceert als hier kan ik me voorstellen dat het mis gaat; ik kan er geen touw aan vast knopen.nee zo communiceer ik absoluut niet met man ik probeer dingen duidelijk te krijgen voor mijzelf en dat duidelij kte verwoorden. Is best lastig. Als je aangeeft wat je niet snapt kan ik het proberen uit te leggen.
donderdag 2 september 2010 om 13:47
Een slechte start is dat jullie communicatieproblemen hadden voor het trouwen.
Waarom zijn jullie dan alsnog in het huwelijksbootje gestapt?
Hij is de 1e keer op therapie gegaan om jouw ja-woord te krijgen.
Jullie relatie/liefde is gebasseerd op manipulatie.
Geen wonder dat hij tijdens de rit geen zin meer heeft om mee te werken aan therapie.
Waarom zijn jullie dan alsnog in het huwelijksbootje gestapt?
Hij is de 1e keer op therapie gegaan om jouw ja-woord te krijgen.
Jullie relatie/liefde is gebasseerd op manipulatie.
Geen wonder dat hij tijdens de rit geen zin meer heeft om mee te werken aan therapie.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
donderdag 2 september 2010 om 13:51
Je kunt niet in je eentje in relatietherapie.
Jaja brengt het wat bot, maar de strekking ben ik het wel mee eens.
Jullie relatie is niet erg gezond, maar dat heb je zelf ook wel al door. Jammer dat je man zo onvolwassen gedraagt. Heel duidelijk zijn: meedoen of biezen pakken. Gewoon kort door de bocht, de meeste mannen snappen dat beter dan een heleboel wollig gepraat. Mijne snapte het iig erg goed.
Sterkte!
Jaja brengt het wat bot, maar de strekking ben ik het wel mee eens.
Jullie relatie is niet erg gezond, maar dat heb je zelf ook wel al door. Jammer dat je man zo onvolwassen gedraagt. Heel duidelijk zijn: meedoen of biezen pakken. Gewoon kort door de bocht, de meeste mannen snappen dat beter dan een heleboel wollig gepraat. Mijne snapte het iig erg goed.
Sterkte!
Computer says nooooo
donderdag 2 september 2010 om 13:54
quote:Jaja007 schreef op 02 september 2010 @ 13:47:
Een slechte start is dat jullie communicatieproblemen hadden voor het trouwen.
Waarom zijn jullie dan alsnog in het huwelijksbootje gestapt?
Hij is de 1e keer op therapie gegaan om jouw ja-woord te krijgen.
Jullie relatie/liefde is gebasseerd op manipulatie.
Geen wonder dat hij tijdens de rit geen zin meer heeft om mee te werken aan therapie.
ja en nee. nu achteraf is dat voor mij lekker makkelijk zeggen; toen zag ik dat niet (dat we een communicatie probleem hadden) hij zei ja nee en amen en beloofte beterschap en ik geloofde dat, dat terwijl hij dacht als ik ja zegd houd ze er over op en dan waait het vanzelf over.
Die teraphie die hij deed voor ons trouwen is iets waar hij zelf mee ingestemd heeft, hij hoefde niet met mij te trouwen. Ik dacht dat hij daadwerkelijk bereid was te werken aan bepaalde dingen van zichzelf. De reden dat ik wilde dat hij in teraphie ging was omdat hij nog nooit een relatie langer dan 3 jaar gehad had en in niet een van die relaties in staat was trouw te zijn. Ik wilde hem wel vertrouwen maar ben van nature zeer wantrouwig, daar hebben we over gesproken en hij vond terpahie een goed idee om te kijken waarom hij zo met relaties omging. Is dat manupulatie? Ik vind van niet eigenlijk, maar misschien zie ik dat verkeerd in.
Als hij daadwerkelijk geen zin meer heeft in deze relatie is dat natuurlijk zijn goed recht, maar maak er dan een einde aan. Blijf niet ja nee en amen zeggen.
Een slechte start is dat jullie communicatieproblemen hadden voor het trouwen.
Waarom zijn jullie dan alsnog in het huwelijksbootje gestapt?
Hij is de 1e keer op therapie gegaan om jouw ja-woord te krijgen.
Jullie relatie/liefde is gebasseerd op manipulatie.
Geen wonder dat hij tijdens de rit geen zin meer heeft om mee te werken aan therapie.
ja en nee. nu achteraf is dat voor mij lekker makkelijk zeggen; toen zag ik dat niet (dat we een communicatie probleem hadden) hij zei ja nee en amen en beloofte beterschap en ik geloofde dat, dat terwijl hij dacht als ik ja zegd houd ze er over op en dan waait het vanzelf over.
Die teraphie die hij deed voor ons trouwen is iets waar hij zelf mee ingestemd heeft, hij hoefde niet met mij te trouwen. Ik dacht dat hij daadwerkelijk bereid was te werken aan bepaalde dingen van zichzelf. De reden dat ik wilde dat hij in teraphie ging was omdat hij nog nooit een relatie langer dan 3 jaar gehad had en in niet een van die relaties in staat was trouw te zijn. Ik wilde hem wel vertrouwen maar ben van nature zeer wantrouwig, daar hebben we over gesproken en hij vond terpahie een goed idee om te kijken waarom hij zo met relaties omging. Is dat manupulatie? Ik vind van niet eigenlijk, maar misschien zie ik dat verkeerd in.
Als hij daadwerkelijk geen zin meer heeft in deze relatie is dat natuurlijk zijn goed recht, maar maak er dan een einde aan. Blijf niet ja nee en amen zeggen.
donderdag 2 september 2010 om 14:03
huisarts wel gesproken, die raad teraphie aan en dat heeft man ook gedaan. Hij wil alleen niet in mee werken aan relatieteraphie en de theraphie die hij via huisarts gedaan heeft was ja nee en amen maar niks mee doen...
eigenlijk denk ik ook dat ik gewoon er mee moet stoppen. man wil duidelijk vrijheid, een leven waarin hij kan doen en laten wat hij wil zonder verantwoording af te leggen.
Alleen we hebben kinderen, zo'n leven krijgt hij dus nooit meer waar hij werkte en verder kon doen en laten wat hij wilde. En alleen daarom weiger ik gewoon al op te geven! Niemand word er gelukkiger van, hij moet uit het verleden stappen en de toekomst in gaan kijken (vind ik) maar ik kan hem niet dwingen.
Met nu weggaan geef ik hem zijn zin, trek mijn gezin kapot om later dan te horen dat dat inderdaad niet bracht wat hij er van verwachte (vermoed ik, is natuurlijk mijn aanname/gok, maar het lijkt mij zo voorspelbaar!)
eigenlijk denk ik ook dat ik gewoon er mee moet stoppen. man wil duidelijk vrijheid, een leven waarin hij kan doen en laten wat hij wil zonder verantwoording af te leggen.
Alleen we hebben kinderen, zo'n leven krijgt hij dus nooit meer waar hij werkte en verder kon doen en laten wat hij wilde. En alleen daarom weiger ik gewoon al op te geven! Niemand word er gelukkiger van, hij moet uit het verleden stappen en de toekomst in gaan kijken (vind ik) maar ik kan hem niet dwingen.
Met nu weggaan geef ik hem zijn zin, trek mijn gezin kapot om later dan te horen dat dat inderdaad niet bracht wat hij er van verwachte (vermoed ik, is natuurlijk mijn aanname/gok, maar het lijkt mij zo voorspelbaar!)
donderdag 2 september 2010 om 14:05
quote:RoyalExp schreef op 02 september 2010 @ 13:57:
Zo te lezen zitten jullie met meer problemen dan alleen communicatieproblemen. Zowel dingen die jullie als stel aangaan als persoonlijke problemen. Zou sowieso professioneel inschakelen..mijn problemen spelen mee natuurlijk, maar dat is wel iets wat buiten onze relatie problemen staat. Niet geheel maar deze problemen waren er al voor ik persoonlijk vast liep. Mijn eigen psyche word aan gewerkt, de huidige situatie werkt alleen niet erg mee.
Zo te lezen zitten jullie met meer problemen dan alleen communicatieproblemen. Zowel dingen die jullie als stel aangaan als persoonlijke problemen. Zou sowieso professioneel inschakelen..mijn problemen spelen mee natuurlijk, maar dat is wel iets wat buiten onze relatie problemen staat. Niet geheel maar deze problemen waren er al voor ik persoonlijk vast liep. Mijn eigen psyche word aan gewerkt, de huidige situatie werkt alleen niet erg mee.
donderdag 2 september 2010 om 14:07
quote:zwartbloem schreef op 02 september 2010 @ 13:54:
Als hij daadwerkelijk geen zin meer heeft in deze relatie is dat natuurlijk zijn goed recht, maar maak er dan een einde aan. Blijf niet ja nee en amen zeggen.
Ik denk dat je verkeerde verwachtingen en redenaties hebt en daardoor soms verkeerde conclusies trekt. Het klinkt alsof hij het wel best vindt zo. En jij kunt je dat niet voorstellen. Misschien projecteer je vanalles op hem, over hoe hij erover denkt en zich voelt ed. Ik denk dat als hij op die manier werkte, hij het wel actief aan zou geven. Mijn voorzichtige conclusie is dat hij niet meer wil halen uit jullie relatie. Dat hij geen behoefte voelt eraan te werken. Maar dat is natuurlijk een gokje.
Ik denk dat het voor jou verstandiger is om het even heel dicht bij jezelf te houden. Wat wil je? Wat heb je nodig? Waar kun je mee leven en waarmee niet? Waarom wil je het en waarom heb je het nodig? Kun je dit alleen bij je man vinden of ook bijv. bij vrienden en vriendinnen, familie enz?
Aan bepaalde verwachtingen kun je op een andere manier tegemoet komen, zelf. Aan andere niet, die zijn inherent aan een relatie hebben. En ook dat is persoonlijk. En dat mag ook, jij mag dingen wel of niet ok vinden. Daar zou je in theorie over moeten kunnen praten. Alleen met deze man niet. Ik snap je frustratie heel goed.
Als jij het onleefbaar vindt en hij wil niks doen, dan wordt het erg lastig. Misschien ervaart hij dat hij heel erg zijn best doet maar dat jij dat niet ziet. Toont hij zijn affectie en betrokkenheid op een andere manier. Misschien ook niet. Misschien heb je gewoon een hork van een vent. Ik heb geen idee. Ik zou op dit punt denk ik idd aangeven: als jij verder wil dan gaan we samen in therapie en dan gaan we hier beiden actief aan werken en zo niet, dan houdt het op.
Een van de dingen die ik je aanraad voor nu is, afgezien van een dergelijk gesprek als je daaraan toe bent, effe niet meer praten. Het helpt niet en ik vermoed dat hij je niet eens meer hoort. Laat staan luistert. Je kunt dingen doodpraten. En dan is het beter om het een tijd niet te proberen. Niet zozeer voor hem maar vooral voor jezelf. Het vermoeit, het frustreert, het windt je op en het leidt tot niks. Stop die energie in dingen, situaties en mensen waar je nu wel wat aan hebt.
Als hij daadwerkelijk geen zin meer heeft in deze relatie is dat natuurlijk zijn goed recht, maar maak er dan een einde aan. Blijf niet ja nee en amen zeggen.
Ik denk dat je verkeerde verwachtingen en redenaties hebt en daardoor soms verkeerde conclusies trekt. Het klinkt alsof hij het wel best vindt zo. En jij kunt je dat niet voorstellen. Misschien projecteer je vanalles op hem, over hoe hij erover denkt en zich voelt ed. Ik denk dat als hij op die manier werkte, hij het wel actief aan zou geven. Mijn voorzichtige conclusie is dat hij niet meer wil halen uit jullie relatie. Dat hij geen behoefte voelt eraan te werken. Maar dat is natuurlijk een gokje.
Ik denk dat het voor jou verstandiger is om het even heel dicht bij jezelf te houden. Wat wil je? Wat heb je nodig? Waar kun je mee leven en waarmee niet? Waarom wil je het en waarom heb je het nodig? Kun je dit alleen bij je man vinden of ook bijv. bij vrienden en vriendinnen, familie enz?
Aan bepaalde verwachtingen kun je op een andere manier tegemoet komen, zelf. Aan andere niet, die zijn inherent aan een relatie hebben. En ook dat is persoonlijk. En dat mag ook, jij mag dingen wel of niet ok vinden. Daar zou je in theorie over moeten kunnen praten. Alleen met deze man niet. Ik snap je frustratie heel goed.
Als jij het onleefbaar vindt en hij wil niks doen, dan wordt het erg lastig. Misschien ervaart hij dat hij heel erg zijn best doet maar dat jij dat niet ziet. Toont hij zijn affectie en betrokkenheid op een andere manier. Misschien ook niet. Misschien heb je gewoon een hork van een vent. Ik heb geen idee. Ik zou op dit punt denk ik idd aangeven: als jij verder wil dan gaan we samen in therapie en dan gaan we hier beiden actief aan werken en zo niet, dan houdt het op.
Een van de dingen die ik je aanraad voor nu is, afgezien van een dergelijk gesprek als je daaraan toe bent, effe niet meer praten. Het helpt niet en ik vermoed dat hij je niet eens meer hoort. Laat staan luistert. Je kunt dingen doodpraten. En dan is het beter om het een tijd niet te proberen. Niet zozeer voor hem maar vooral voor jezelf. Het vermoeit, het frustreert, het windt je op en het leidt tot niks. Stop die energie in dingen, situaties en mensen waar je nu wel wat aan hebt.
donderdag 2 september 2010 om 14:08
donderdag 2 september 2010 om 14:09
(Het is Therapie, niet teraphie )
Word je behandeld voor je depressie? Weet je de oorzaak? Slik je er iets voor?
Wat man moet begrijpen, is dat hij een gezin thuis heeft, dus hij kan wel impulsief dingen willen doen, maar dat kan dus niet. Hij moet daar in zijn verantwoording nemen, dan hadden jullie maar niet aan kinderen moeten beginnen. Dus als hij iets wil doen, dag van te voren melden dat hij niet thuis komt eten.
Zou ik afspreken tenminste.
Praten jullie met elkaar? Of maken jullie verwijten naar elkaar?
"Jamaar jij doet altijd, en ik mag nooooit, en jij doet nooooit.... "
Word je behandeld voor je depressie? Weet je de oorzaak? Slik je er iets voor?
Wat man moet begrijpen, is dat hij een gezin thuis heeft, dus hij kan wel impulsief dingen willen doen, maar dat kan dus niet. Hij moet daar in zijn verantwoording nemen, dan hadden jullie maar niet aan kinderen moeten beginnen. Dus als hij iets wil doen, dag van te voren melden dat hij niet thuis komt eten.
Zou ik afspreken tenminste.
Praten jullie met elkaar? Of maken jullie verwijten naar elkaar?
"Jamaar jij doet altijd, en ik mag nooooit, en jij doet nooooit.... "
donderdag 2 september 2010 om 14:13
Ik lees ook nogeens je verhaal van 13:40 door en het vat me op dat je je zo erg verexcuseert. Goed dat je probeert je eigen aandeel in ogenschouw te houden, hoor, maar nu stel je je mi als de underdog op in je relatie. Dat is niet goed, je man maakt daar misbruik van, heb ik zo'n vermoeden. Ik vind het ook niet fijn of normaal als man op het laatste moment besluit wat met collega's te gaan drinken. Moet 'ie echt niet zomaar flikken hoor.
Ik zit noodgedwongen meerdendeel vd tijd thuis thuis met onze baby omdat ik tijdelijk weinig opdrachten heb, en ik voel met je mee! Het is gewoon heel zwaar, en ik heb maar 1 kindje en ben niet depressief!! Summerman doet alsnog naast zijn 70-urige werkweek veel in het huishouden. Je man zal moeten in zien dat de zorg voor kinderen en het huishouden geen lichte taak is. Sterker: ik ben doodvermoeid 's avonds. Als ik heb gewerkt ben ik veel meer opgeladen.
Je zou eigenlijk eens voor de gein een weekje naar een vriendin moeten oid. laat je man het karwei maar eens opknappen. Eens kijken of zijn ogen dan open gaan. jij even lekker de sauna in en naar de kapper. Is ook goed voor je. maar weet natuurlijk niet of je de gelegenheid kunt creëren.
Ik zit noodgedwongen meerdendeel vd tijd thuis thuis met onze baby omdat ik tijdelijk weinig opdrachten heb, en ik voel met je mee! Het is gewoon heel zwaar, en ik heb maar 1 kindje en ben niet depressief!! Summerman doet alsnog naast zijn 70-urige werkweek veel in het huishouden. Je man zal moeten in zien dat de zorg voor kinderen en het huishouden geen lichte taak is. Sterker: ik ben doodvermoeid 's avonds. Als ik heb gewerkt ben ik veel meer opgeladen.
Je zou eigenlijk eens voor de gein een weekje naar een vriendin moeten oid. laat je man het karwei maar eens opknappen. Eens kijken of zijn ogen dan open gaan. jij even lekker de sauna in en naar de kapper. Is ook goed voor je. maar weet natuurlijk niet of je de gelegenheid kunt creëren.
Computer says nooooo
donderdag 2 september 2010 om 14:13
quote:blumpke schreef op 02 september 2010 @ 14:08:
Ondanks dat ik alleen jouw kant van het verhaal hoor, vind ik het begrijpelijk hoe je relatie zich ontwikkelt en waarom je man zo reageert (let op, ik weet waarschijnlijk de helft nog niet, vandaar ook het woord begrijpelijk).
Ben je vanwege je depressie zelf ook in therapie? Gebruik je medicatie?
Ik gebruik geen medicatie meer, ik reageer er niet goed op.
Ik sta op de wachtlijst voor ingognitieve gedrags therapie en dat is dus gewoon even die wachtlijst uitzitten voor ik aan de slag kan.
Wil je uitleggen hoe jij denkt dat deze relatie zich ontwikkeld? (misschien te veel gevraagd, maar ik ben echt de kluts kwijt hier in)
Ondanks dat ik alleen jouw kant van het verhaal hoor, vind ik het begrijpelijk hoe je relatie zich ontwikkelt en waarom je man zo reageert (let op, ik weet waarschijnlijk de helft nog niet, vandaar ook het woord begrijpelijk).
Ben je vanwege je depressie zelf ook in therapie? Gebruik je medicatie?
Ik gebruik geen medicatie meer, ik reageer er niet goed op.
Ik sta op de wachtlijst voor ingognitieve gedrags therapie en dat is dus gewoon even die wachtlijst uitzitten voor ik aan de slag kan.
Wil je uitleggen hoe jij denkt dat deze relatie zich ontwikkeld? (misschien te veel gevraagd, maar ik ben echt de kluts kwijt hier in)
