Overig
alle pijlers
Genante momenten
zondag 20 september 2009 om 20:45
In een topic dat gesloten is, ging het o.a. over genante momenten. Vond ik wel leuk. Nog een genant moment van mij (daar grossier ik namelijk in):
Ik was een poos geleden in een kroeg, 1 wijntje te veel op, en zie mijn voormalige leidinggevende aan de bar staan. Leuk! Dat was de leukste baas die ik ooit gehad heb! Ik loop dus enthousiast naar de man toe, sla mijn armen om 'm heen, geef 'm drie stevige pakkerds terwijl ik kir: "Hallooooooooo, hoe is het met jouououououou, wat leueueueueueueuk, ik heb je al zo lang niet gezieieieieieieieieieien!!!". De man meldt dat het hem goed gaat, excuseert zich en loopt weg, iets over "even naar het toilet" mompelend. Hmmmmm, denk ik, vroeger was je leuker.
Kom ik terug bij mijn vriendin, zegt ze: "Waar ken jij Harm Edens van?'.
Wie heeft er nog meer leuke blunders te melden?
Ik was een poos geleden in een kroeg, 1 wijntje te veel op, en zie mijn voormalige leidinggevende aan de bar staan. Leuk! Dat was de leukste baas die ik ooit gehad heb! Ik loop dus enthousiast naar de man toe, sla mijn armen om 'm heen, geef 'm drie stevige pakkerds terwijl ik kir: "Hallooooooooo, hoe is het met jouououououou, wat leueueueueueueuk, ik heb je al zo lang niet gezieieieieieieieieieien!!!". De man meldt dat het hem goed gaat, excuseert zich en loopt weg, iets over "even naar het toilet" mompelend. Hmmmmm, denk ik, vroeger was je leuker.
Kom ik terug bij mijn vriendin, zegt ze: "Waar ken jij Harm Edens van?'.
Wie heeft er nog meer leuke blunders te melden?
.
dinsdag 7 september 2010 om 19:56
woensdag 8 september 2010 om 08:09
quote:Lizzl schreef op 07 september 2010 @ 19:52:
Ach, iets is pas een probleem als ik er hinder aan ondervind. Dat is niet het geval - bovendien heeft dat alles zich afgespeeld in de jaren '90. Alweer een tijdje geleden dus...
Er zijn moorden gepleegd door mensen die slapend hebben gehandeld. Dat is pas een probleem.Of als anderen er hinder van ondervinden wellicht?? Het blijft niet normaal hoor, ook al "komt het vaker voor". Maar hee, vinger ze!
Ach, iets is pas een probleem als ik er hinder aan ondervind. Dat is niet het geval - bovendien heeft dat alles zich afgespeeld in de jaren '90. Alweer een tijdje geleden dus...
Er zijn moorden gepleegd door mensen die slapend hebben gehandeld. Dat is pas een probleem.Of als anderen er hinder van ondervinden wellicht?? Het blijft niet normaal hoor, ook al "komt het vaker voor". Maar hee, vinger ze!
woensdag 8 september 2010 om 12:10
Nou ja, Emaille, wat moet ze dan doen? Naar de slaap-poli ofzo? Die zien haar aankomen: 'Hallo, ik heb jaaaaren terug waarschijnlijk dit of dat gedaan terwijl ik lag te slapen'.
Ik heb ook meerdere nachtelijke avonturen achter de rug:
-dromen over en daarna keihard roepen dat er een slang/schorpioen/harig beest in bed ligt, waardoor vriend zich het leplazerus schrikt en probeert het beest te vinden
- de weg 'kwijt'-raken in het menuutje van mn telefoon, die ik slapend opgepakt heb. 's Ochtends had ik meerdere sms-jes van horoscoop, koerswaardes en weersvoorspellingen?!
- kind t-thirt half uitgetrokken en daarna weer gaan slapen
- nachtlampje 50x aan en uit knippen (vriend vroeg zich af of ik aan het seinen was met de buurman ofzo?)
Gelukkig kan ik om de meeste avonturen wel lachen
Ik heb ook meerdere nachtelijke avonturen achter de rug:
-dromen over en daarna keihard roepen dat er een slang/schorpioen/harig beest in bed ligt, waardoor vriend zich het leplazerus schrikt en probeert het beest te vinden
- de weg 'kwijt'-raken in het menuutje van mn telefoon, die ik slapend opgepakt heb. 's Ochtends had ik meerdere sms-jes van horoscoop, koerswaardes en weersvoorspellingen?!
- kind t-thirt half uitgetrokken en daarna weer gaan slapen
- nachtlampje 50x aan en uit knippen (vriend vroeg zich af of ik aan het seinen was met de buurman ofzo?)
Gelukkig kan ik om de meeste avonturen wel lachen
woensdag 8 september 2010 om 12:17
quote:Dove schreef op 07 september 2010 @ 19:56:
Ik stapte laatst de bus in op weg naar mijn werk. Net toen ik op zo'n klapstoeltje wilde gaan zitten trok de bus op en donderde ik languit in de bus. Was in m'n uniform (stewardess), dus lekker met die benen wijd haha zag er niet uit natuurlijk. Gelukkig kon de rest van de bus er hard om lachen.
Doet me denken aan de blunder van iemand anders. Ik zat ook op zo'n klapstoeltje en naast me zat een man. Hij was druk aan het bellen. Op gegeven moment staat hij op en wil dan weer gaan zitten. Maar het klapstoeltje was natuurlijk terug geklapt, dus lag hij daar op de grond.
Het mooiste vond ik nog dat hij geen krimp gaf, staat gewoon op, doet stoeltje naar beneden en gaat gewoon verder met bellen alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Al zei hij misschien wel aan de telefoon dat hij net gigantisch op zn bek was gegaan, dat kon ik niet verstaan ivm vreemde taal.
Ik stapte laatst de bus in op weg naar mijn werk. Net toen ik op zo'n klapstoeltje wilde gaan zitten trok de bus op en donderde ik languit in de bus. Was in m'n uniform (stewardess), dus lekker met die benen wijd haha zag er niet uit natuurlijk. Gelukkig kon de rest van de bus er hard om lachen.
Doet me denken aan de blunder van iemand anders. Ik zat ook op zo'n klapstoeltje en naast me zat een man. Hij was druk aan het bellen. Op gegeven moment staat hij op en wil dan weer gaan zitten. Maar het klapstoeltje was natuurlijk terug geklapt, dus lag hij daar op de grond.
Het mooiste vond ik nog dat hij geen krimp gaf, staat gewoon op, doet stoeltje naar beneden en gaat gewoon verder met bellen alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Al zei hij misschien wel aan de telefoon dat hij net gigantisch op zn bek was gegaan, dat kon ik niet verstaan ivm vreemde taal.
zaterdag 11 september 2010 om 23:20
quote:Lizzl schreef op 07 september 2010 @ 11:10:
(Kan me vaag herinneren al 's mijn grootste blunder te hebben gepost, maar geen idee of dat hier was of een ander topic over blunders...)
Ik vloog naar Australië (vakantie), was alleen, zat naast een man, beetje lezen, wegdommelen, wat kletsen met de man naast me en het meisje aan de andere kant van het gangpad. Vervolgens uren liggen pitten. Toen ik wakker werd, keek de man me niet meer aan en het meisje alleen nog maar heel stiekem vanuit haar ooghoek.
Het enige dat ik kan bedenken wat er is gebeurd: (komt 'ie...) ik heb me in m'n slaap gevingerd - m'n broek stond open en m'n vingers roken naar poes
Hoe gênant...Bloody hell!! Dit is wel supergenant!
(Kan me vaag herinneren al 's mijn grootste blunder te hebben gepost, maar geen idee of dat hier was of een ander topic over blunders...)
Ik vloog naar Australië (vakantie), was alleen, zat naast een man, beetje lezen, wegdommelen, wat kletsen met de man naast me en het meisje aan de andere kant van het gangpad. Vervolgens uren liggen pitten. Toen ik wakker werd, keek de man me niet meer aan en het meisje alleen nog maar heel stiekem vanuit haar ooghoek.
Het enige dat ik kan bedenken wat er is gebeurd: (komt 'ie...) ik heb me in m'n slaap gevingerd - m'n broek stond open en m'n vingers roken naar poes
Hoe gênant...Bloody hell!! Dit is wel supergenant!
zondag 12 september 2010 om 10:37
Het was mijn eerste werkdag in Den Haag (waar ik net een week naar toe was verhuisd, en zeker niet bekend was) en mijn tomtom deed het halverwege niet! (ik was op de fiets) dus ik bel in paniek mijn moeder ''mam! mijn eerste werkdag begint over 10 minuten en ik heb gééén idee waar het is HELP..!'' zegt mijn moeder ''oke wat zie je? Zie je het Vredespaleis?? Dus ik ''Vredespaleis waar heb je het over?? Ik zie alleen een hele grote kerk!''
zondag 12 september 2010 om 20:34
maandag 11 oktober 2010 om 12:14
Bijna blunder, niet van mij maar was er wel bij.
Laatste vakantiedag in Israel. Vriend van mij brengt mij terug naar het vliegveld.
Parkeren auto, stappen in de lift en 2 mannen stappen uit.
Wij drukken op het knopje, deuren gaan dicht, deuren gaan open en dezelfde mannen stappen weer in.
In het Engels gaven ze aan dat ze op de verkeerde verdieping waren uitgestapt.
Afijn, deuren gaan weer dicht en maken een angstaanjagend geluid.
Wat ik dus ook meld aan desbetreffende vriend, uiteraard in het Nederlands.
1 vd 2 mannen begint te lachen en zegt: ah ook Nederlanders.
Nou wij beamen.
Lift stopt op de juiste verdieping, mannen stappen uit en lopen een eindje voor ons.
Vriend zegt: wat ben ik blij dat jij net op het juiste moment iets zei.
Ik: hoezo?
Hij: ik wilde net: de klootzakken zeggen.
Je kon me opvegen, echt waar!
Laatste vakantiedag in Israel. Vriend van mij brengt mij terug naar het vliegveld.
Parkeren auto, stappen in de lift en 2 mannen stappen uit.
Wij drukken op het knopje, deuren gaan dicht, deuren gaan open en dezelfde mannen stappen weer in.
In het Engels gaven ze aan dat ze op de verkeerde verdieping waren uitgestapt.
Afijn, deuren gaan weer dicht en maken een angstaanjagend geluid.
Wat ik dus ook meld aan desbetreffende vriend, uiteraard in het Nederlands.
1 vd 2 mannen begint te lachen en zegt: ah ook Nederlanders.
Nou wij beamen.
Lift stopt op de juiste verdieping, mannen stappen uit en lopen een eindje voor ons.
Vriend zegt: wat ben ik blij dat jij net op het juiste moment iets zei.
Ik: hoezo?
Hij: ik wilde net: de klootzakken zeggen.
Je kon me opvegen, echt waar!
vrijdag 5 november 2010 om 00:09
Even dit topic uppen voor de broodnodige humor.....ik heb in ieder geval de tranen nog over m'n wangen lopen, want ik heb hier net een paar pagina's zitten teruglezen. Er zitten echt hilarische verhalen tussen
Iemand nog een genant moment te delen?
Iemand nog een genant moment te delen?
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
vrijdag 5 november 2010 om 00:38
Ik zat eens in een fanatieke reli-periode dus ik wilde op een zondagochtend naar de kerk gaan. Helaas was mijn fiets gestolen en ik had geen auto dus ik ging lopen. Omdat ik aan de erg late kant was, vroeg ik spontaan aan een voorbijfietsend middelbaar echtpaar of ze me een lift wilden geven. Nou dat kon dus ik sprong bij meneer achterop. 'Vanwaar die haast?' vroegen ze en ik zei nou ik wil op tijd in de kerk zijn voor de eucharistieviering. Die mensen reageerden al ietwat merkwaardig, maar what the heck, ik was op tijd.
Maar... wat was het kerkplein uitgestorven?! En de kerkdeuren zaten potdicht! Wat ik wel zag iets verderop was een redelijk bedrijvige winkelstraat. Ik was in verwarring en vroeg dus uit arren moede aan een passerende vrouw wat voor dag het was. 'Zaterdag' zei ze...
Nou, toen ben ik maar gaan winkelen.
Maar... wat was het kerkplein uitgestorven?! En de kerkdeuren zaten potdicht! Wat ik wel zag iets verderop was een redelijk bedrijvige winkelstraat. Ik was in verwarring en vroeg dus uit arren moede aan een passerende vrouw wat voor dag het was. 'Zaterdag' zei ze...
Nou, toen ben ik maar gaan winkelen.
vrijdag 5 november 2010 om 00:56
Mijn blunder betreft ook een klapstoel, bij de dierenarts. Dit is een zeer ingetogen bedachtzame en weinig levendige man.
Afijn ik takel thuis mijn kater in zijn dierenartsbakkie die daar geen enkele zin in heeft. Ik zet bak en kat in de auto en ga naar de dierenarts. In de wachtkamer zit al een man met zijn hond. Het slepen met een plastic bak vol woedende kater die óók nog eens een hond rook en zag was een toer op zich in dat wachtkamertje.
Echter uiteindelijk sta ik dus bij de klapstoel. Ik klap deze naar beneden , ga zitten en plof met plastic bak kater en mezelf met een klap op de grond. Hond blaffen , man luid lachen, kat mauwen,nét op het moment dat de dierenarts de wachtkamer in komt lopen.
Ik zit dus op de grond half hangend , benen in standje onmogelijk zo goed mogelijk een plastic bak ondersteunend,onder de kattenpies (het werd mijn harige vriend allemaal even teveel) tegen de muur met mijn haar (door het schuiven langs de muur) over mijn gezicht heen gevallen.
Hoor ik de die dierenarts zeggen: Mevrouw bent u al eerste binnengekomen óf is meneer aan de beurt?
Toen heb ik kat zsm recht op de grond gezet en ben ik maar blijven zitten en heb heel hard gelachen. Samen met de man van de hond die daarna zei: "Ik zal wel eerst gaan"
De dierenarts keek hem heel opgelucht aan.
Afijn ik takel thuis mijn kater in zijn dierenartsbakkie die daar geen enkele zin in heeft. Ik zet bak en kat in de auto en ga naar de dierenarts. In de wachtkamer zit al een man met zijn hond. Het slepen met een plastic bak vol woedende kater die óók nog eens een hond rook en zag was een toer op zich in dat wachtkamertje.
Echter uiteindelijk sta ik dus bij de klapstoel. Ik klap deze naar beneden , ga zitten en plof met plastic bak kater en mezelf met een klap op de grond. Hond blaffen , man luid lachen, kat mauwen,nét op het moment dat de dierenarts de wachtkamer in komt lopen.
Ik zit dus op de grond half hangend , benen in standje onmogelijk zo goed mogelijk een plastic bak ondersteunend,onder de kattenpies (het werd mijn harige vriend allemaal even teveel) tegen de muur met mijn haar (door het schuiven langs de muur) over mijn gezicht heen gevallen.
Hoor ik de die dierenarts zeggen: Mevrouw bent u al eerste binnengekomen óf is meneer aan de beurt?
Toen heb ik kat zsm recht op de grond gezet en ben ik maar blijven zitten en heb heel hard gelachen. Samen met de man van de hond die daarna zei: "Ik zal wel eerst gaan"
De dierenarts keek hem heel opgelucht aan.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 5 november 2010 om 01:25
Ok, een blunder, vooruit, waarom niet
Voor de blunder moet ik wel eerst even de aanleiding vertellen. Mijn oudste dochter is toen ze 8 maanden was op kdv uit het stapelbed gevallen, omdat de stagiaire vergeten was het hekje ervoor te doen. Ze vonden haar 5 min later knock out op de vloer en we hebben een nacht in het ziekenhuis door moeten brengen.
Is nog erg goed afgelopen, maar daar gaat het nu niet om, het gaat er om dat ik dacht dat ik het voorval wel verwerkt had, maar de emotie me toch nog erg hoog zat. Want:
Drie maanden na de gebeurtenis hebben we een gesprek op het kdv over het functioneren van dochter, ze is dan bijna 1. Het was gewoon een huis- tuin en keukengesprekje, maar ik dacht dat er toch nog wel naar dat voorval gerefereerd zou worden en was daardoor best wel zenuwachtig. Samen met man er heen, verwachtingsvol en gespannen het gesprek in.
Begint de leidster, een jong lief meisje, maar met een zeurstem en een wat onnozele uitstraling, het gesprek met "Het gaat heel goed met ...... Ze doet al heel leuk mee met...." en verder komt ze niet want ik barst van pure zenuwen?emoties? uit in een daverende lachsalvo, waaruit ik niet meer bij kom. Ik kan echt niet stoppen met lachen, net zoals je niet kan stoppen met huilen en op een gegeven moment ging het lachen dan ook over in huilen en ik kan echt echt echt niet meer stoppen.
Ik heb daar echt gierend en brullend en proestend, dan weer lachend, dan weer huilend gezeten en er kwam geen zinnig woord meer uit. Mijn man schaamde zich, op dat moment erg en ik ook, maar ik kon er niks aan doen. Ik ben het hokje uitgedraafd en heb het nog een keer geprobeerd, maar er was geen beginnen aan, net of alles er in één keer uit kwam.
De verstandhouding met betreffende leidster is nooit meer helemaal in orde gekomen, ze voelde zich ontzettend in de maling genomen, maar haar openingszin uitgesproken op zo'n zeurderige toon en met zo'n onnozele, onschuldige blik, was echt alleen maar de aanleiding.
Achteraf was het wel bevrijdend zeg maar, beter dan therapie, maar op het moment zelf kon ik wel door de grond zakken.
Voor de blunder moet ik wel eerst even de aanleiding vertellen. Mijn oudste dochter is toen ze 8 maanden was op kdv uit het stapelbed gevallen, omdat de stagiaire vergeten was het hekje ervoor te doen. Ze vonden haar 5 min later knock out op de vloer en we hebben een nacht in het ziekenhuis door moeten brengen.
Is nog erg goed afgelopen, maar daar gaat het nu niet om, het gaat er om dat ik dacht dat ik het voorval wel verwerkt had, maar de emotie me toch nog erg hoog zat. Want:
Drie maanden na de gebeurtenis hebben we een gesprek op het kdv over het functioneren van dochter, ze is dan bijna 1. Het was gewoon een huis- tuin en keukengesprekje, maar ik dacht dat er toch nog wel naar dat voorval gerefereerd zou worden en was daardoor best wel zenuwachtig. Samen met man er heen, verwachtingsvol en gespannen het gesprek in.
Begint de leidster, een jong lief meisje, maar met een zeurstem en een wat onnozele uitstraling, het gesprek met "Het gaat heel goed met ...... Ze doet al heel leuk mee met...." en verder komt ze niet want ik barst van pure zenuwen?emoties? uit in een daverende lachsalvo, waaruit ik niet meer bij kom. Ik kan echt niet stoppen met lachen, net zoals je niet kan stoppen met huilen en op een gegeven moment ging het lachen dan ook over in huilen en ik kan echt echt echt niet meer stoppen.
Ik heb daar echt gierend en brullend en proestend, dan weer lachend, dan weer huilend gezeten en er kwam geen zinnig woord meer uit. Mijn man schaamde zich, op dat moment erg en ik ook, maar ik kon er niks aan doen. Ik ben het hokje uitgedraafd en heb het nog een keer geprobeerd, maar er was geen beginnen aan, net of alles er in één keer uit kwam.
De verstandhouding met betreffende leidster is nooit meer helemaal in orde gekomen, ze voelde zich ontzettend in de maling genomen, maar haar openingszin uitgesproken op zo'n zeurderige toon en met zo'n onnozele, onschuldige blik, was echt alleen maar de aanleiding.
Achteraf was het wel bevrijdend zeg maar, beter dan therapie, maar op het moment zelf kon ik wel door de grond zakken.
vrijdag 5 november 2010 om 01:31
Ik heb het "marilyn monroe" effect een keer gehad..
Liep op de kerstmarkt in Maastricht met mijn zus... Vette sjans met 3 zwaar knappe kerels, beetje over en weer kijken,, je kent het wel.. De kerstmarkt stond op de grote markt in Maastricht, daaronder is zo'n verkeersgerage.. we liepen toen, zo sexy en elegant mogelijk natuurlijk, over een of ander rooster en ineen.... VOEEEEEEEEEEEF!! Een wind vlaag die het jurkje en jas van mij en mijn zus de lucht in blies..
Hahah zo genant op dat moment, maar zo grappig daarna
Liep op de kerstmarkt in Maastricht met mijn zus... Vette sjans met 3 zwaar knappe kerels, beetje over en weer kijken,, je kent het wel.. De kerstmarkt stond op de grote markt in Maastricht, daaronder is zo'n verkeersgerage.. we liepen toen, zo sexy en elegant mogelijk natuurlijk, over een of ander rooster en ineen.... VOEEEEEEEEEEEF!! Een wind vlaag die het jurkje en jas van mij en mijn zus de lucht in blies..
Hahah zo genant op dat moment, maar zo grappig daarna
vrijdag 5 november 2010 om 09:16
Wat een geweldige verhalen weer!
Ik heb er even over nagedacht, want volgens mij heb ik tot nu toe (gelukkig) weinig tot geen genante momenten gehad. Ze komen niet boven in ieder geval. Het enige dat ik me wel herinner (nou ja, het is me verteld) is dat ik ooit, toen ik nog klein was, slaapdronken in de kast heb zitten plassen omdat ik dacht dat het de wc was. Gelukkig was ik toen te klein om te beseffen dat dat best genant was.
Ik heb er even over nagedacht, want volgens mij heb ik tot nu toe (gelukkig) weinig tot geen genante momenten gehad. Ze komen niet boven in ieder geval. Het enige dat ik me wel herinner (nou ja, het is me verteld) is dat ik ooit, toen ik nog klein was, slaapdronken in de kast heb zitten plassen omdat ik dacht dat het de wc was. Gelukkig was ik toen te klein om te beseffen dat dat best genant was.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
vrijdag 5 november 2010 om 09:23
quote:Enn schreef op 05 november 2010 @ 00:56:
Mijn blunder betreft ook een klapstoel, bij de dierenarts. Dit is een zeer ingetogen bedachtzame en weinig levendige man.
Afijn ik takel thuis mijn kater in zijn dierenartsbakkie die daar geen enkele zin in heeft. Ik zet bak en kat in de auto en ga naar de dierenarts. In de wachtkamer zit al een man met zijn hond. Het slepen met een plastic bak vol woedende kater die óók nog eens een hond rook en zag was een toer op zich in dat wachtkamertje.
Echter uiteindelijk sta ik dus bij de klapstoel. Ik klap deze naar beneden , ga zitten en plof met plastic bak kater en mezelf met een klap op de grond. Hond blaffen , man luid lachen, kat mauwen,nét op het moment dat de dierenarts de wachtkamer in komt lopen.
Ik zit dus op de grond half hangend , benen in standje onmogelijk zo goed mogelijk een plastic bak ondersteunend,onder de kattenpies (het werd mijn harige vriend allemaal even teveel) tegen de muur met mijn haar (door het schuiven langs de muur) over mijn gezicht heen gevallen.
Hoor ik de die dierenarts zeggen: Mevrouw bent u al eerste binnengekomen óf is meneer aan de beurt?
Toen heb ik kat zsm recht op de grond gezet en ben ik maar blijven zitten en heb heel hard gelachen. Samen met de man van de hond die daarna zei: "Ik zal wel eerst gaan"
De dierenarts keek hem heel opgelucht aan.Hahahaha, dit zie ik echt voor me!
Mijn blunder betreft ook een klapstoel, bij de dierenarts. Dit is een zeer ingetogen bedachtzame en weinig levendige man.
Afijn ik takel thuis mijn kater in zijn dierenartsbakkie die daar geen enkele zin in heeft. Ik zet bak en kat in de auto en ga naar de dierenarts. In de wachtkamer zit al een man met zijn hond. Het slepen met een plastic bak vol woedende kater die óók nog eens een hond rook en zag was een toer op zich in dat wachtkamertje.
Echter uiteindelijk sta ik dus bij de klapstoel. Ik klap deze naar beneden , ga zitten en plof met plastic bak kater en mezelf met een klap op de grond. Hond blaffen , man luid lachen, kat mauwen,nét op het moment dat de dierenarts de wachtkamer in komt lopen.
Ik zit dus op de grond half hangend , benen in standje onmogelijk zo goed mogelijk een plastic bak ondersteunend,onder de kattenpies (het werd mijn harige vriend allemaal even teveel) tegen de muur met mijn haar (door het schuiven langs de muur) over mijn gezicht heen gevallen.
Hoor ik de die dierenarts zeggen: Mevrouw bent u al eerste binnengekomen óf is meneer aan de beurt?
Toen heb ik kat zsm recht op de grond gezet en ben ik maar blijven zitten en heb heel hard gelachen. Samen met de man van de hond die daarna zei: "Ik zal wel eerst gaan"
De dierenarts keek hem heel opgelucht aan.Hahahaha, dit zie ik echt voor me!
vrijdag 5 november 2010 om 21:24
Ik heb eens tijdens een zakelijk meningsverschil een boze email over iemand geschreven naar mijn 'baas' maar per ongeluk stuurde ik hem naar die persoon zelf. Over hetzelfde issue kreeg ik ook precies zo'n mail maar waarin iemand anders voorstelde aan mijn 'baas' om mij gewoon voortaan overal buiten te sluiten, haha. En mijn opa heeft me eens betrapt bij het rukken.
zaterdag 6 november 2010 om 11:11
Ik was op mijn werk en moest naar het kantoor aan de andere kant van de gang. Omdat het had geregend, was de vloer in de gang nat. Ik loop dus het ander kantoor in, maar mijn schoen was ook nat geworden. Ik glijd uit en kom dus het kantoor letterlijk binnenvallen, echt languit op mijn buik op de vloer, armen en benen gestrekt. Gelukkig was het kantoor leeg.
Maanden later vertelde ik dat aan een collega. Zat 'ie toch te lachen! Hij had het zien gebeuren (door de glazen deur), en helemaal in een deuk gelegen, maar omdat hij het zo sneu voor me vond, had hij niks laten merken.
Maanden later vertelde ik dat aan een collega. Zat 'ie toch te lachen! Hij had het zien gebeuren (door de glazen deur), en helemaal in een deuk gelegen, maar omdat hij het zo sneu voor me vond, had hij niks laten merken.
It's not you, it's me. No wait. It's you. It's totally you...
zaterdag 6 november 2010 om 18:09
Ik fietste vroeger altijd zo hard mogelijk door A'dam want altijd druk, ondertussen toeristen omver kegelend en ze dan nog uitfoeteren ook. Wordt op een kruispunt bijna frontaal geschept door een auto terwijl ik door rood rij, hij kan nog net remmen en ik lig met de fiets vlak voor zijn bumper op de grond. Ik denk, shit, mijn beschermengel geeft me nu wel een lesje. Die kerel is kwaad omdat ik door rood reed. Ik sta op en bezweer die man dat ik m'n lesje nu wel geleerd heb en het nooit meer zal doen. Ik meende dat van dat lesje, maar ik zei het eigenlijk ook om hem snel te kalmeren en van hem af te komen want hij was echt kwaad en ik wilde snel door... want druk. Dat werkte, hij werd snel kalm en reed weg. Ik stap op m'n fiets en in no-time race ik weer net zo hard door rode stoplichten. 's Middags race ik weer langs hetzelfde drukke doorgaande stoplicht en ik word weer bijna frontaal geschept door ....dezelfde auto en bestuurder. Hij herkent me, wordt woedend, zwaait z'n vuisten. Ik fiets maar zo hard mogelijk weg met het idee, okee, het was dus echt een lesje.
zaterdag 6 november 2010 om 20:09
Jong, verliefd en superzenuwachtig voor mijn eerste afpraak in een bioscoop. Klap het stoeltje naar beneden en draai me om.
Vergeet uit pure zenuwen dat de stoel weer terug klapt en ga er dus naast zitten... 't Is nooit wat geworden
Om m'n man te laten weten dat ik "zin" had, liet ik per sms weten dat ik op bed lag, stuurde het berichtje alleen naar zijn zus.
Nog niet zo lang geleden bracht ik de kinderen naar school. Terug in de auto bleef ik met mijn hak ergens in haken. Bleek m'n panty van de vorige dag uit m'n broekspijk te steken. Vond dit genant en snap niet dat ik het niet gevoeld heb.
Vergeet uit pure zenuwen dat de stoel weer terug klapt en ga er dus naast zitten... 't Is nooit wat geworden
Om m'n man te laten weten dat ik "zin" had, liet ik per sms weten dat ik op bed lag, stuurde het berichtje alleen naar zijn zus.
Nog niet zo lang geleden bracht ik de kinderen naar school. Terug in de auto bleef ik met mijn hak ergens in haken. Bleek m'n panty van de vorige dag uit m'n broekspijk te steken. Vond dit genant en snap niet dat ik het niet gevoeld heb.
zondag 7 november 2010 om 12:20
quote:FockeWulf schreef op 06 november 2010 @ 18:09:
Ik fietste vroeger altijd zo hard mogelijk door A'dam want altijd druk, ondertussen toeristen omver kegelend en ze dan nog uitfoeteren ook. Wordt op een kruispunt bijna frontaal geschept door een auto terwijl ik door rood rij, hij kan nog net remmen en ik lig met de fiets vlak voor zijn bumper op de grond. Ik denk, shit, mijn beschermengel geeft me nu wel een lesje. Die kerel is kwaad omdat ik door rood reed. Ik sta op en bezweer die man dat ik m'n lesje nu wel geleerd heb en het nooit meer zal doen. Ik meende dat van dat lesje, maar ik zei het eigenlijk ook om hem snel te kalmeren en van hem af te komen want hij was echt kwaad en ik wilde snel door... want druk. Dat werkte, hij werd snel kalm en reed weg. Ik stap op m'n fiets en in no-time race ik weer net zo hard door rode stoplichten. 's Middags race ik weer langs hetzelfde drukke doorgaande stoplicht en ik word weer bijna frontaal geschept door ....dezelfde auto en bestuurder. Hij herkent me, wordt woedend, zwaait z'n vuisten. Ik fiets maar zo hard mogelijk weg met het idee, okee, het was dus echt een lesje.Je was nogal levensmoe? En je brengt er ook nog eens andere mensen mee in gevaar.
Ik fietste vroeger altijd zo hard mogelijk door A'dam want altijd druk, ondertussen toeristen omver kegelend en ze dan nog uitfoeteren ook. Wordt op een kruispunt bijna frontaal geschept door een auto terwijl ik door rood rij, hij kan nog net remmen en ik lig met de fiets vlak voor zijn bumper op de grond. Ik denk, shit, mijn beschermengel geeft me nu wel een lesje. Die kerel is kwaad omdat ik door rood reed. Ik sta op en bezweer die man dat ik m'n lesje nu wel geleerd heb en het nooit meer zal doen. Ik meende dat van dat lesje, maar ik zei het eigenlijk ook om hem snel te kalmeren en van hem af te komen want hij was echt kwaad en ik wilde snel door... want druk. Dat werkte, hij werd snel kalm en reed weg. Ik stap op m'n fiets en in no-time race ik weer net zo hard door rode stoplichten. 's Middags race ik weer langs hetzelfde drukke doorgaande stoplicht en ik word weer bijna frontaal geschept door ....dezelfde auto en bestuurder. Hij herkent me, wordt woedend, zwaait z'n vuisten. Ik fiets maar zo hard mogelijk weg met het idee, okee, het was dus echt een lesje.Je was nogal levensmoe? En je brengt er ook nog eens andere mensen mee in gevaar.
dinsdag 9 november 2010 om 19:09
quote:Jynta1981 schreef op 07 november 2010 @ 12:20:
[...]
Je was nogal levensmoe? En je brengt er ook nog eens andere mensen mee in gevaar.
Pffff....is deze moraalridderige reactie nou nodig? Dit is een leuk topic, laat het dan ook leuk blijven, zeg dan niets.
Ik vond het verhaal van FockeWulf erg grappig. Hoe groot is de kans dat je dit overkomt in zo'n grote stad
[...]
Je was nogal levensmoe? En je brengt er ook nog eens andere mensen mee in gevaar.
Pffff....is deze moraalridderige reactie nou nodig? Dit is een leuk topic, laat het dan ook leuk blijven, zeg dan niets.
Ik vond het verhaal van FockeWulf erg grappig. Hoe groot is de kans dat je dit overkomt in zo'n grote stad
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
dinsdag 9 november 2010 om 22:45
Bij ons in het dorp een jaarlijks event. Hele dorp rukt uit om er bij te zijn. Na aardig wat borrels naar de wc. Lekker plassen en hup een baal wc-papier, beetje vegen en voila mik het zo de pot in.
Heb ik de hele zaal doorlopen om me weer bij mijn groep te voegen, tikt er een bekende op mijn rug en wijst naar mijn billen en trekt er gelijk iets van 4 meter wc papier uit mijn broek.
Ik schaamde me echt kapot
kan er nu wel hartelijk om lachen
Heb ik de hele zaal doorlopen om me weer bij mijn groep te voegen, tikt er een bekende op mijn rug en wijst naar mijn billen en trekt er gelijk iets van 4 meter wc papier uit mijn broek.
Ik schaamde me echt kapot
kan er nu wel hartelijk om lachen