Kinderen
alle pijlers
Janken janken janken....
maandag 13 september 2010 om 13:27
Ik heb het even helemaal gehad hoor.....Ik heb een dochter van 2 1/2 jaar, heerlijk kind. Rustig, altijd vrolijk, zelfstandig, kan zelf spelen maar ook met anderen, eet goed, slaapt goed. Echt een fantastische meid. Nu hebben we sinds 8 maanden een tweede meid.....mijn god hee...pffff. Een heel ander kind. Ten eerste doet ze niets anders dan janken janken janken.....Ze wil niet in de box, niet in d'r eetstoel, niet in d'r bedje, niet op het kleed NERGENS EN NIETS.....alleen maar op de bank met mij of papa naast zich. Papa werkt buitenshuis, ik ben bij de meiden. (Ik werk freelance maar vanuit huis en nu dus vooral 's nachts of 's ochtends heel vroeg). Maar ik kan toch niet aldoor naast haar gaan zitten? Ik moet toch ook eten koken, het huis een beetje opruimen, aandacht geven aan onze oudste, naar de wc etc.......Als je haar niet optilt na een bepaalde tijd gaat ze kotsen. Gister heeft ze ook weer de hele keuken + haar eetstoel ondergekotst. Echt alles zat onder. Nu zitten we dus ook een dagje zonder eetstoel want die hangt te drogen (de bekleding). Ik denk dat vandaag het hele dorp me gehoord heeft want ik hield het effe niet meer en moest het van me af schreeuwen (weet ut, is niet goed). Ik zat net zelfs te eten met mevrouw in m'n armen. Heb haar ook een tijdje in de draagzak gehad maar mevrouw is 9 kilo dus dat zit ook niet prettig. Iemand een tip? O ja, ze kan dus heeeeel erg huilen maar als je haar dan oppakt dan komt er meteen weer zo'n glimlach op 'r gezicht....Ben het echt een beetje zat vandaag. Echt de hele dag door janken, daar wordt je toch niet goed van?
maandag 13 september 2010 om 13:32
Ze bespeelt je. Ja, ook een kind van 8 maanden kan dat.
En als het janken niet werkt dan maar kotsen, want dan komt mamma wel.
Heb je m al?
Niet meer gelijk oppakken dus; dit is pure chantage. Het klinkt hard, en ik heb makkelijk praten want het is mijn kind niet, maar als je nu geen paal en perk stelt heb je straks helemaal geen leven meer.
Laat maar zitten met de kots in de kinderstoel / in bed. Stel voor jezelf een tijd dat je haar eruit haalt en hou je daar aan.
Ga met haar aan de slag, en ook met jezelf. Telkens wat langer, laten zien dat je er bent, maar niet elke keer pakken en bij je houden.
Er zijn beproefde methodes voor, google maar eens. Het zijn dezelfde methodes als je bij kinderen hanteert die niet willen slapen.
En als het janken niet werkt dan maar kotsen, want dan komt mamma wel.
Heb je m al?
Niet meer gelijk oppakken dus; dit is pure chantage. Het klinkt hard, en ik heb makkelijk praten want het is mijn kind niet, maar als je nu geen paal en perk stelt heb je straks helemaal geen leven meer.
Laat maar zitten met de kots in de kinderstoel / in bed. Stel voor jezelf een tijd dat je haar eruit haalt en hou je daar aan.
Ga met haar aan de slag, en ook met jezelf. Telkens wat langer, laten zien dat je er bent, maar niet elke keer pakken en bij je houden.
Er zijn beproefde methodes voor, google maar eens. Het zijn dezelfde methodes als je bij kinderen hanteert die niet willen slapen.
maandag 13 september 2010 om 13:37
Is ze altijd al zo geweest of is het een soort fase? Kinderen worden rond de leeftijd van 8 maanden wel vaak eenkennig en krijgen last van verlatingsangst. Mijn jongste heeft toen ook een periode niet in de kinderstoel willen zitten en at altijd bij een van ons op schoot. Het is vanzelf overgegaan.
Maar als ze echt de hele dag door huilt zou ik eens met haar naar de huisarts gaan. Misschien heeft ze wel ergens last van.
En wat de draagzak betreft> Wat voor een is het? Met een ergonomische draagzak of een goede draagdoek is 9 kilo nog best te doen. Ik draag mijn dochtertje van 2,5 nog wel eens in een draagdoek op mijn rug terwijl ze al 12 kilo weegt.
Veel sterkte.
Maar als ze echt de hele dag door huilt zou ik eens met haar naar de huisarts gaan. Misschien heeft ze wel ergens last van.
En wat de draagzak betreft> Wat voor een is het? Met een ergonomische draagzak of een goede draagdoek is 9 kilo nog best te doen. Ik draag mijn dochtertje van 2,5 nog wel eens in een draagdoek op mijn rug terwijl ze al 12 kilo weegt.
Veel sterkte.
maandag 13 september 2010 om 13:38
Poeh, lijkt me heftig als je het zo ervaart.
Net als mijn voorgangers vraag ik me af (door het lezen van je OP) of je ook wel leuke dingen ziet aan nr 2?
Het lijkt of je haar ook echt als een 'nr 2' behandelt, alsof ze je eigenlijk een beetje in de weg zit.
Als je zelf wat positiever bent, straal je dat uit op haar en wordt zij misschien ook wat positiever in haar gedrag.
Net als mijn voorgangers vraag ik me af (door het lezen van je OP) of je ook wel leuke dingen ziet aan nr 2?
Het lijkt of je haar ook echt als een 'nr 2' behandelt, alsof ze je eigenlijk een beetje in de weg zit.
Als je zelf wat positiever bent, straal je dat uit op haar en wordt zij misschien ook wat positiever in haar gedrag.
maandag 13 september 2010 om 13:38
quote:whopper schreef op 13 september 2010 @ 13:32:
Ze bespeelt je. Ja, ook een kind van 8 maanden kan dat.
En als het janken niet werkt dan maar kotsen, want dan komt mamma wel.
Heb je m al?
Niet meer gelijk oppakken dus; dit is pure chantage. Het klinkt hard, en ik heb makkelijk praten want het is mijn kind niet, maar als je nu geen paal en perk stelt heb je straks helemaal geen leven meer.
Laat maar zitten met de kots in de kinderstoel / in bed. Stel voor jezelf een tijd dat je haar eruit haalt en hou je daar aan.
Ga met haar aan de slag, en ook met jezelf. Telkens wat langer, laten zien dat je er bent, maar niet elke keer pakken en bij je houden.
Er zijn beproefde methodes voor, google maar eens. Het zijn dezelfde methodes als je bij kinderen hanteert die niet willen slapen.
Zo dan, das een heftige methode.......
Misschien een andere meer ergonomische draagzak....Ik vind negen maanden nog wel klein om in dr kots te laten zitten........Kijk anders een op het draagforum
Ze bespeelt je. Ja, ook een kind van 8 maanden kan dat.
En als het janken niet werkt dan maar kotsen, want dan komt mamma wel.
Heb je m al?
Niet meer gelijk oppakken dus; dit is pure chantage. Het klinkt hard, en ik heb makkelijk praten want het is mijn kind niet, maar als je nu geen paal en perk stelt heb je straks helemaal geen leven meer.
Laat maar zitten met de kots in de kinderstoel / in bed. Stel voor jezelf een tijd dat je haar eruit haalt en hou je daar aan.
Ga met haar aan de slag, en ook met jezelf. Telkens wat langer, laten zien dat je er bent, maar niet elke keer pakken en bij je houden.
Er zijn beproefde methodes voor, google maar eens. Het zijn dezelfde methodes als je bij kinderen hanteert die niet willen slapen.
Zo dan, das een heftige methode.......
Misschien een andere meer ergonomische draagzak....Ik vind negen maanden nog wel klein om in dr kots te laten zitten........Kijk anders een op het draagforum
Slapen is goud
maandag 13 september 2010 om 13:39
Nou, laten zitten in haar eigen braaksel? Lijkt me niet echt een goed idee... Ik zou haar eerder zonder al te veel omhaal verschonen (er dus geen nadruk op leggen) en haar daarna weer proberen verder te laten spelen.
Ik denk zeker wel dat ze je kunnen 'bespelen' op die leeftijd, al dan niet bewust (heb zelf een dochter van negen maanden). Wat hier nog wel eens wil helpen als dochter niet zelf wil spelen, is om zelf ook in het huis te gaan rommelen (schoonmaken, stofzuigen, afwassen, zoiets). Als ik zelf ook bezig ben, speelt ze liever dan wanneer ik rustig op de bank zit. Volgens mij denkt ze dan: 'nu heb je best even tijd om me aandacht te geven )
Maar goed, mijn dochter heeft ook periodes gehad dat ze heel moeilijk alleen kon spelen en om alles ging krijsen (ook toen ze acht maanden was, misschien een berucht 'sprongetje'?) En wat je ook probeert, het lijkt dan wel of niets helpt. Heel frustrerend dus ik weet hoe je je voelt. Daarom ook even een dikke
Ik denk zeker wel dat ze je kunnen 'bespelen' op die leeftijd, al dan niet bewust (heb zelf een dochter van negen maanden). Wat hier nog wel eens wil helpen als dochter niet zelf wil spelen, is om zelf ook in het huis te gaan rommelen (schoonmaken, stofzuigen, afwassen, zoiets). Als ik zelf ook bezig ben, speelt ze liever dan wanneer ik rustig op de bank zit. Volgens mij denkt ze dan: 'nu heb je best even tijd om me aandacht te geven )
Maar goed, mijn dochter heeft ook periodes gehad dat ze heel moeilijk alleen kon spelen en om alles ging krijsen (ook toen ze acht maanden was, misschien een berucht 'sprongetje'?) En wat je ook probeert, het lijkt dan wel of niets helpt. Heel frustrerend dus ik weet hoe je je voelt. Daarom ook even een dikke
maandag 13 september 2010 om 13:39
maandag 13 september 2010 om 13:39
quote:fleurtje schreef op 13 september 2010 @ 13:35:
Zoals je dit schrijft.... Begrijp me niet verkeerd, ik snap wel wat je bedoelt, maar die manier... Ik hoop niet dat je ook zo verschillend op die twee reageert. En met zo verschillend bedoel ik: nr1 wordt beschreven als een heilige, nr2 als rosemary's baby.
Ik had precies dezelfde gedachte.
Mij lijkt ook uit laten razen (hoe moeilijk dat ook is) de beste oplossing. Eigenlijk lijkt mij dit gedrag helemaal niet normaal. Ben je al een keer bij de dokter langs geweest? Ik zou er ook doodmoe van worden en haast moordneigingen van krijgen denk ik. Tenminste, zo beschrijf je het wel!
Zoals je dit schrijft.... Begrijp me niet verkeerd, ik snap wel wat je bedoelt, maar die manier... Ik hoop niet dat je ook zo verschillend op die twee reageert. En met zo verschillend bedoel ik: nr1 wordt beschreven als een heilige, nr2 als rosemary's baby.
Ik had precies dezelfde gedachte.
Mij lijkt ook uit laten razen (hoe moeilijk dat ook is) de beste oplossing. Eigenlijk lijkt mij dit gedrag helemaal niet normaal. Ben je al een keer bij de dokter langs geweest? Ik zou er ook doodmoe van worden en haast moordneigingen van krijgen denk ik. Tenminste, zo beschrijf je het wel!
maandag 13 september 2010 om 13:40
quote:whopper schreef op 13 september 2010 @ 13:32:
Ze bespeelt je. Ja, ook een kind van 8 maanden kan dat.
En als het janken niet werkt dan maar kotsen, want dan komt mamma wel.
Heb je m al?
Niet meer gelijk oppakken dus; dit is pure chantage. Het klinkt hard, en ik heb makkelijk praten want het is mijn kind niet, maar als je nu geen paal en perk stelt heb je straks helemaal geen leven meer.
Laat maar zitten met de kots in de kinderstoel / in bed. Stel voor jezelf een tijd dat je haar eruit haalt en hou je daar aan.
Ga met haar aan de slag, en ook met jezelf. Telkens wat langer, laten zien dat je er bent, maar niet elke keer pakken en bij je houden.
Er zijn beproefde methodes voor, google maar eens. Het zijn dezelfde methodes als je bij kinderen hanteert die niet willen slapen.Hier geloof ik dus helemaal niet in. Wij zijn er wel altijd in mee gegaan en het is vanzelf over gegaan. Kinderen worden echt geen draken als je toegeeft aan hun behoeften.
Ze bespeelt je. Ja, ook een kind van 8 maanden kan dat.
En als het janken niet werkt dan maar kotsen, want dan komt mamma wel.
Heb je m al?
Niet meer gelijk oppakken dus; dit is pure chantage. Het klinkt hard, en ik heb makkelijk praten want het is mijn kind niet, maar als je nu geen paal en perk stelt heb je straks helemaal geen leven meer.
Laat maar zitten met de kots in de kinderstoel / in bed. Stel voor jezelf een tijd dat je haar eruit haalt en hou je daar aan.
Ga met haar aan de slag, en ook met jezelf. Telkens wat langer, laten zien dat je er bent, maar niet elke keer pakken en bij je houden.
Er zijn beproefde methodes voor, google maar eens. Het zijn dezelfde methodes als je bij kinderen hanteert die niet willen slapen.Hier geloof ik dus helemaal niet in. Wij zijn er wel altijd in mee gegaan en het is vanzelf over gegaan. Kinderen worden echt geen draken als je toegeeft aan hun behoeften.
maandag 13 september 2010 om 13:41
Oh, ondertussen waren er al tig posts meer
Ik ben het wel eens met veel van mijn 'voorgangers': je maakt in je post heel veel onderscheid tussen je twee kinderen (en dat onderscheid zal er ook zeker zijn) maar je klinkt erg negatief naar je jongste toe. Dat zal denk ik ook in het heetst van de strijd gebeurd zijn, maar houd het in de gaten!
Ik ben het wel eens met veel van mijn 'voorgangers': je maakt in je post heel veel onderscheid tussen je twee kinderen (en dat onderscheid zal er ook zeker zijn) maar je klinkt erg negatief naar je jongste toe. Dat zal denk ik ook in het heetst van de strijd gebeurd zijn, maar houd het in de gaten!
maandag 13 september 2010 om 13:41
Ik ben zelf zo'n baby geweest, en ik ging ook puur uit drift en aandachttrekkerij overgeven.
Mijn moeder heeft ook een methode gebruikt als hierboven beschreven, (alhoewel ik een kind in haar eigen braaksel laten zitten niet zo'n geweldig plan vind) Maar wel andere aandacht.
Zelf heb ik geen inderen, dus ik durf je verder niet te adviseren.
Wel ben ik nu een heel rustig en "normaal" persoon geworden
Sterkte, ik kan me voorstellen dat je af en toe tegen de muur omhoog loopt.
Mijn moeder heeft ook een methode gebruikt als hierboven beschreven, (alhoewel ik een kind in haar eigen braaksel laten zitten niet zo'n geweldig plan vind) Maar wel andere aandacht.
Zelf heb ik geen inderen, dus ik durf je verder niet te adviseren.
Wel ben ik nu een heel rustig en "normaal" persoon geworden
Sterkte, ik kan me voorstellen dat je af en toe tegen de muur omhoog loopt.
maandag 13 september 2010 om 13:43
Ik vind ook dat je je 2e dochter niet echt liefdevol beschrijft. Nu zul je dat vast niet zo bedoelen en zit je nu net dat je dit stuk hebt getypt even helemaal met je handen in het haar, dus waarschijnlijk idd iets minder lieve woorden in je hoofd En tuurlijk is het heel zwaar als er eentje conrinu huilt, maar misschien helpt wat meer positieve aandacht juist goed. Je komt zo in een soort cirkel terecht hè en dat wordt het lastiger om even gezellig met haar te doen omdat je eigenlijk al geirriteerd bent dat je er continu naast moet zitten.
maandag 13 september 2010 om 13:44
Wat Marielle zegt, TO, ben je al met haar naar de dokter gegaan? Misschien is ze allergisch voor lactose o.i.d., wat het overgeven en huilen (want kramp?) zou kunnen verklaren?
Ik heb zelf geen kinderen, maar heb mijn eerste twee jaar huilend doorgebracht door lactose intolerantie. Snap nog steeds niet dat mijn ouders kinderen na mij hebben gekregen
Ik heb zelf geen kinderen, maar heb mijn eerste twee jaar huilend doorgebracht door lactose intolerantie. Snap nog steeds niet dat mijn ouders kinderen na mij hebben gekregen
maandag 13 september 2010 om 13:46
Ze heeft net 2 minuten geslapen......
Begrijp me niet verkeerd hoor, het is een schat van een baby (als ze op de bank zit...). Ze is gewoon erg voor op dr leeftijd. Zo kan ze al staan en bijna lopen, ik snap best dat 5 min. zitten dan al saai is.....
De laatste 2 weken is ze eigenlijk zo. Naar de huisarts zijn we net geweest: niets gevonden.
Het vervelende is eigenlijk ook dat ik alles alleen moet doen. Mijn man werkt de hele dag en die heeft dan 's avonds geen zin in dat 'gejank'. Maar ik zit er de hele dag in (met al mijn huishoudelijke taken) en dan mag ik 's avonds of 's ochtends vroeg nog aan de slag met m'n werk..... Het is vandaag gewoon een rotdag omdat ze EN de kinderwagen (waar ze 's middags als haar zusje slaapt in zit en 'speelt') EN de eetstoel heeft ondergekotst, waar ze dan soms nog wel eens vijf minuten in zit....dan slaapt ze meestal ook nog wel 2 uurtjes tussen de middag. Nu heeft ze maar 2 minuten geslapen...Ik word er niet gezelliger van.
Begrijp me niet verkeerd hoor, het is een schat van een baby (als ze op de bank zit...). Ze is gewoon erg voor op dr leeftijd. Zo kan ze al staan en bijna lopen, ik snap best dat 5 min. zitten dan al saai is.....
De laatste 2 weken is ze eigenlijk zo. Naar de huisarts zijn we net geweest: niets gevonden.
Het vervelende is eigenlijk ook dat ik alles alleen moet doen. Mijn man werkt de hele dag en die heeft dan 's avonds geen zin in dat 'gejank'. Maar ik zit er de hele dag in (met al mijn huishoudelijke taken) en dan mag ik 's avonds of 's ochtends vroeg nog aan de slag met m'n werk..... Het is vandaag gewoon een rotdag omdat ze EN de kinderwagen (waar ze 's middags als haar zusje slaapt in zit en 'speelt') EN de eetstoel heeft ondergekotst, waar ze dan soms nog wel eens vijf minuten in zit....dan slaapt ze meestal ook nog wel 2 uurtjes tussen de middag. Nu heeft ze maar 2 minuten geslapen...Ik word er niet gezelliger van.
maandag 13 september 2010 om 13:46
Weet je wel zeker dat het geen lichamelijke klachten zijn?
Ik zou toch even naar de huisarts gaan.
Een vriendin van mij, had ook zo`n baby, die bleek tijdens de geboorte iets aan haar nekje te hebben opgelopen.
Nu met fysio is het een heel ander kind, het had ontzetend veel pijn.
Stopte ook met huilen als het bij pa of ma zat.
Ik zou toch even naar de huisarts gaan.
Een vriendin van mij, had ook zo`n baby, die bleek tijdens de geboorte iets aan haar nekje te hebben opgelopen.
Nu met fysio is het een heel ander kind, het had ontzetend veel pijn.
Stopte ook met huilen als het bij pa of ma zat.
maandag 13 september 2010 om 13:46
Zo veel huilen kan heel goed een medische oorzaak hebben, dat zou je sowieso even uit moeten laten sluiten.
En verder sluit ik me bij Sientje aan.
Voor een prettige draagzak die je op je rug kunt dragen met zwaar kind zonder ongemak, kijk even op het topic over draagdoeken en andere dragers, een stukje naar beneden op deze pijler.
En verder sluit ik me bij Sientje aan.
Voor een prettige draagzak die je op je rug kunt dragen met zwaar kind zonder ongemak, kijk even op het topic over draagdoeken en andere dragers, een stukje naar beneden op deze pijler.
