Kinderen
alle pijlers
Janken janken janken....
maandag 13 september 2010 om 13:27
Ik heb het even helemaal gehad hoor.....Ik heb een dochter van 2 1/2 jaar, heerlijk kind. Rustig, altijd vrolijk, zelfstandig, kan zelf spelen maar ook met anderen, eet goed, slaapt goed. Echt een fantastische meid. Nu hebben we sinds 8 maanden een tweede meid.....mijn god hee...pffff. Een heel ander kind. Ten eerste doet ze niets anders dan janken janken janken.....Ze wil niet in de box, niet in d'r eetstoel, niet in d'r bedje, niet op het kleed NERGENS EN NIETS.....alleen maar op de bank met mij of papa naast zich. Papa werkt buitenshuis, ik ben bij de meiden. (Ik werk freelance maar vanuit huis en nu dus vooral 's nachts of 's ochtends heel vroeg). Maar ik kan toch niet aldoor naast haar gaan zitten? Ik moet toch ook eten koken, het huis een beetje opruimen, aandacht geven aan onze oudste, naar de wc etc.......Als je haar niet optilt na een bepaalde tijd gaat ze kotsen. Gister heeft ze ook weer de hele keuken + haar eetstoel ondergekotst. Echt alles zat onder. Nu zitten we dus ook een dagje zonder eetstoel want die hangt te drogen (de bekleding). Ik denk dat vandaag het hele dorp me gehoord heeft want ik hield het effe niet meer en moest het van me af schreeuwen (weet ut, is niet goed). Ik zat net zelfs te eten met mevrouw in m'n armen. Heb haar ook een tijdje in de draagzak gehad maar mevrouw is 9 kilo dus dat zit ook niet prettig. Iemand een tip? O ja, ze kan dus heeeeel erg huilen maar als je haar dan oppakt dan komt er meteen weer zo'n glimlach op 'r gezicht....Ben het echt een beetje zat vandaag. Echt de hele dag door janken, daar wordt je toch niet goed van?
maandag 13 september 2010 om 13:48
Is er lichamelijk niets met haar aan de hand? Voor jóu is het vervelend dat ze zoveel huilt, maar voor háár ook....
Is ze wel eens onderzocht?
En inderdaad: je klinkt zó naar en negatief over je tweede kind
Ik kan me voorstellen dat het een momentopname is omdat je er even doorheen zit, maar dat wat ík voel als ik je posting leest, voelt je kind waarschijnlijk 10 keer zo sterk
Is ze wel eens onderzocht?
En inderdaad: je klinkt zó naar en negatief over je tweede kind
Ik kan me voorstellen dat het een momentopname is omdat je er even doorheen zit, maar dat wat ík voel als ik je posting leest, voelt je kind waarschijnlijk 10 keer zo sterk
maandag 13 september 2010 om 13:49
Het kan ook zijn dat je baby pijn heeft. Ik was ook een enorme jankerd en pas na maanden kwamen ze erachter dat ik een afwijking in nek had die pijn veroorzaakte. Het was nauwelijks te zien.
Ik snap best dat je gefrustreerd bent, maar het enige communicatiemiddel dat zij nu heeft is janken. Kan het cb niets voor je betekenen?
Ik snap best dat je gefrustreerd bent, maar het enige communicatiemiddel dat zij nu heeft is janken. Kan het cb niets voor je betekenen?
This is not kosher!
maandag 13 september 2010 om 13:49
Pff vervelende situatie.. denk dat er veel goede dingen staan.
Ik had zelf als baby ook na het boeren nog vaak last van een klein boertje. Hiermee heb ik het mijn moeder ook behoorlijk lastig gemaakt. Mijn kinderen hadden hier ook allebei last van.
Misschien is er zo'n soort probleem, misschien is er wat anders... maar in eigen kots laten zitten zou ik niet zo snel doen! Ik geloof niet dat zo'n kleine je al kan bespelen.
sterkte ermee.
Ik had zelf als baby ook na het boeren nog vaak last van een klein boertje. Hiermee heb ik het mijn moeder ook behoorlijk lastig gemaakt. Mijn kinderen hadden hier ook allebei last van.
Misschien is er zo'n soort probleem, misschien is er wat anders... maar in eigen kots laten zitten zou ik niet zo snel doen! Ik geloof niet dat zo'n kleine je al kan bespelen.
sterkte ermee.
Later is nu
maandag 13 september 2010 om 13:50
Oh... sinds twee weken. Dan snap ik eerlijk gezegd al helemaal niet dat je zó negatief over je kind schrijft en tegen haar schreeuwt.
begrijp me niet verkeerd, ik kan me wél heel goed voorstellen dat je het zat bent en het er moeilijk mee hebt, maar je toon (zowel hier als tegen haar) vind ik dan al helemaal niet te vergoeilijken.
begrijp me niet verkeerd, ik kan me wél heel goed voorstellen dat je het zat bent en het er moeilijk mee hebt, maar je toon (zowel hier als tegen haar) vind ik dan al helemaal niet te vergoeilijken.
maandag 13 september 2010 om 13:50
Hij heeft geen zin in dat gejank?? Klinkt ook zo ontzettend liefdevol. Neem aan dat hij ook die tweede wilde?
Verder denk ik dat je juist door moet gaan met haar aandacht geven, want een kind huilt niet voor niets. Dat korte slapen kan ook komen omdat ze zich niet prettig voelt, pijn heeft.
Ik geloof er niet in dat je zo'n kleine baby kunt verwennen door het teveel geven van aandacht. En in de kots laten zitten? Daar zeg ik maar niks over, het idee alleen al..
Verder denk ik dat je juist door moet gaan met haar aandacht geven, want een kind huilt niet voor niets. Dat korte slapen kan ook komen omdat ze zich niet prettig voelt, pijn heeft.
Ik geloof er niet in dat je zo'n kleine baby kunt verwennen door het teveel geven van aandacht. En in de kots laten zitten? Daar zeg ik maar niks over, het idee alleen al..
maandag 13 september 2010 om 13:51
ik denk dat to zo reageerd omdat ze er helemaal door heen zit... hier ook ervaring hoor met aanhankelijke kinderen! Je wordt er tureluurs van.. Ik zou als ik jou was gewoon is langs ha gaan, daar alles bespreken, zorgen dat evt klachten uitgeloten worden.
Daar na evt advies inwinnen bij het cb ofzo.
Alle kinderen zijn anders en je mag de een nooit met de ander vergerlijken!!
Vaak is gewoon eraan 'toegeven dat het nu even zo is"het makkelijkst.
Het gaat echt over, er is er geen een die op zn 16e nog zoveel huild!!!
anyway heel veel sterkte en rust toe gewenst!
Daar na evt advies inwinnen bij het cb ofzo.
Alle kinderen zijn anders en je mag de een nooit met de ander vergerlijken!!
Vaak is gewoon eraan 'toegeven dat het nu even zo is"het makkelijkst.
Het gaat echt over, er is er geen een die op zn 16e nog zoveel huild!!!
anyway heel veel sterkte en rust toe gewenst!
maandag 13 september 2010 om 13:53
maandag 13 september 2010 om 13:53
En dit is pas sinds TWEE weken? Snap niet zo goed hoe je dan nu al op zo'n manier over je kind kunt praten. Volgens mij wordt de kleine door twee ouders als een last gezien...vind ik het niet zo gek dat ze aandacht zoekt. Mijn zoon van 11 is heel moeilijk bij tijd en wijle en ik ben en blijf gek op hem, altijd.
Ook als hij niet zo lief is. En dat is veiligheid voor een kind, onvoorwaardelijke liefde.
Ook als hij niet zo lief is. En dat is veiligheid voor een kind, onvoorwaardelijke liefde.
maandag 13 september 2010 om 13:53
Het is een fase zoals al eerder gezegd en jij bent haar moeder en zou dat goed moeten kunnen handlen.
Ziet er naar uit dat je een beetje te ver doorschiet in negativiteit tav van je kind, dat werkt meestal in een neerwaartse spiraal, dus probeer eens een andere aanpak of wacht gewoon een paar maanden en dan is het ook over.
Ziet er naar uit dat je een beetje te ver doorschiet in negativiteit tav van je kind, dat werkt meestal in een neerwaartse spiraal, dus probeer eens een andere aanpak of wacht gewoon een paar maanden en dan is het ook over.
maandag 13 september 2010 om 13:54
maandag 13 september 2010 om 13:54
maandag 13 september 2010 om 13:54
Elk kind is anders. Als je dat accepteerd wordt het omgaan met die verschillen ook een stuk(je) makkelijker denk ik. Mijn twee kinderen verschillen behoorlijk van elkaar, vooral in de babyfase waren ze compleet anders. Mijn dochter was een huilbaby, heeft maandenlang dagelijks urenlang gehuild, zoon was een lieve rustige slaapbaby. Ik had alleen iets meer 'mazzel' als jij, want dochter de oudste was de 'draak' en zoon die 2,5 jaar later kwam is een heel ander, veel rustiger mannetje met een hele berg geduld (dochter zoekt nog steeds een beetje geduld ). Hier was het dus een verademing dat de jongste ineens zo makkelijk bleek. Ik kan me echter best voorstellen dat als je ze in omgekeerde volgorde krijgt dat dat behoorlijk schrikken/wennen is.
Pak je rust als je jongste slapat 9als ze dat doet overdag tenminste), neem in het weekend af en toe een uurtje voor jezelf en breidt het zichzelf vermaken/spelen heel langzaam uit. eerst 5 minuutjes samen spelen en dan 5 minuutjes haar alleen laten spelen en na een week of 2 maak je er 10 minuutjes van en zo verder. Zo hebben wij het met dochter gedaan en hoewel het waarschijnlijk nooit een kind wordt dat zichzelf geweldig spelend zal kunnen vermaken (haar interesses liggen op een heel ander vlak dan spelen), is het inmiddels wel een heerlijk vrolijk meisje van 5,5. Het huilen heeft wel heel lang geduurd, ergens rond de 3,5 jaar zat ik er ehct doorheen en hebben we heel bewust ervoor gekozen dat we het huilen niet meer accepteerden, dat moest ze maar buiten ons bereik gaan doen en dat heeft (hoewel het echt een tijd geduurd heeft) z'n vruchten afgeworpen. En nog steeds huilt ze makkelijker dan d'r broer. Maar het zijn beiden prachtkinderen, met hun eigen unieke karakters en beiden hebben hun sterke en zwakke punten. Op hun eigen manier zijn ze beiden nummer 1.
Veel sterkte met deze moeilijke periode.
Pak je rust als je jongste slapat 9als ze dat doet overdag tenminste), neem in het weekend af en toe een uurtje voor jezelf en breidt het zichzelf vermaken/spelen heel langzaam uit. eerst 5 minuutjes samen spelen en dan 5 minuutjes haar alleen laten spelen en na een week of 2 maak je er 10 minuutjes van en zo verder. Zo hebben wij het met dochter gedaan en hoewel het waarschijnlijk nooit een kind wordt dat zichzelf geweldig spelend zal kunnen vermaken (haar interesses liggen op een heel ander vlak dan spelen), is het inmiddels wel een heerlijk vrolijk meisje van 5,5. Het huilen heeft wel heel lang geduurd, ergens rond de 3,5 jaar zat ik er ehct doorheen en hebben we heel bewust ervoor gekozen dat we het huilen niet meer accepteerden, dat moest ze maar buiten ons bereik gaan doen en dat heeft (hoewel het echt een tijd geduurd heeft) z'n vruchten afgeworpen. En nog steeds huilt ze makkelijker dan d'r broer. Maar het zijn beiden prachtkinderen, met hun eigen unieke karakters en beiden hebben hun sterke en zwakke punten. Op hun eigen manier zijn ze beiden nummer 1.
Veel sterkte met deze moeilijke periode.
maandag 13 september 2010 om 13:55
Mijn baby huilt ook wel eens. En soms wel vijftien keer als hij in z'n bed ligt en ik eindeloos speentjeplop. Maar zelfs na vijftien keer noem ik het geen 'janken'. Simpelweg omdat ik het hard, onvriendelijk en weinig begripvol vind ik klinken. Misschien is het slechts een manier van praten hoor, maar op mij heeft het al invloed als ik je OP lees. Ik zie het huilen als de enige manier om duidelijk te maken dat er iets aan de hand is, het is het enige communicatiemiddel van je kind. Het is dus niet 'zomaar janken'.
maandag 13 september 2010 om 13:58
quote:zusenzoo schreef op 13 september 2010 @ 13:53:
Het is een fase zoals al eerder gezegd en jij bent haar moeder en zou dat goed moeten kunnen handlen.Ziet er naar uit dat je een beetje te ver doorschiet in negativiteit tav van je kind, dat werkt meestal in een neerwaartse spiraal, dus probeer eens een andere aanpak of wacht gewoon een paar maanden en dan is het ook over.
Ze is een moeder, geen heilige!
Mijn kinderen hebben allebei een periode gehad van 1,5-2,5 ur janken, 's avonds. Gelukkig wist ik na een paar avonden dat het weer ophield ook, maar daarom kun je er nog wel helemaal knettergek van worden!
Het is een fase zoals al eerder gezegd en jij bent haar moeder en zou dat goed moeten kunnen handlen.Ziet er naar uit dat je een beetje te ver doorschiet in negativiteit tav van je kind, dat werkt meestal in een neerwaartse spiraal, dus probeer eens een andere aanpak of wacht gewoon een paar maanden en dan is het ook over.
Ze is een moeder, geen heilige!
Mijn kinderen hebben allebei een periode gehad van 1,5-2,5 ur janken, 's avonds. Gelukkig wist ik na een paar avonden dat het weer ophield ook, maar daarom kun je er nog wel helemaal knettergek van worden!
Later is nu
maandag 13 september 2010 om 13:59
Als het pas twee weken bezig is zou het inderdaad een fase van verlatingsangst kunnen zijn. Wat ik al eerder zei> mijn jongste heeft dat ook gehad op die leeftijd en wij hebben daar altijd aan toegegeven en het is ook weer over gegaan. Ik moet wel zeggen dat ik het wel samen met mijn man gedaan ook al werkte hij ook de hele dag.
Het lijkt me heel zwaar om er alleen voor te moeten staan. Beseft jou man wel dat de hele dag bij de kinderen zijn zwaarder kan zijn dan werken?
Het lijkt me heel zwaar om er alleen voor te moeten staan. Beseft jou man wel dat de hele dag bij de kinderen zijn zwaarder kan zijn dan werken?
maandag 13 september 2010 om 13:59
Och jee, het is pas sinds 2 weken.... Ik dacht dat ze vanaf haar geboorte zo was! Nou dan wens ik je veel succes! Kan nog wel even duren. En ja het komt in fases ook steeds terug.
Schijnt er allemaal bij te horen. Ik knuffel mijn gillende monster soms zo erg als ze zo hysterisch doet, dat ze er zelf haast de slappe lach van krijgt. Dan weet ik weer dat het 1 grote act is die van de ene op de andere dag ook zo weer plaats maakt voor leuke, lieve, makkelijke Lien!
Schijnt er allemaal bij te horen. Ik knuffel mijn gillende monster soms zo erg als ze zo hysterisch doet, dat ze er zelf haast de slappe lach van krijgt. Dan weet ik weer dat het 1 grote act is die van de ene op de andere dag ook zo weer plaats maakt voor leuke, lieve, makkelijke Lien!
maandag 13 september 2010 om 14:01
