Relaties
alle pijlers
And this is the END
zondag 8 augustus 2010 om 15:53
Ben boos, verdrietig en teleurgesteld.............
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
maandag 13 september 2010 om 19:47
quote:maria2005 schreef op 13 september 2010 @ 19:33:
Tja, dan zijn kinderen inderdaad niet het makkelijkste. Maar dan zal ook komen door de situatie neem ik aan?
En geduld hebben, is inderdaad moeilijk nu je al zo lang in de wachtstand zit, maar kop op, een week moet te doen zijn. Dit huis gaat dan via een andere instantie neem ik aan?
Ik wou dat ik wat van mijn positieve gevoel jullie kant op kon sturen. Helaas moet je het zelf doen. Maar ik denk aan je en voel met je mee, misschien dat dat een klein beetje helpt.
Voor kinderen valt het ook echt niet mee, er gaat er 1 met mij mee. Oudste blijft bij zijn vader....
In de wachtstand zitten is zenuwslopend en een week is zo voorbij, dat weet ik wel. Over ruim 2 maanden ben ik hier niet meer en is het gevoel van "slechts op vakantie zijn "weg. Zo voelt het nu in ieder geval....alsof ik hier mijn tijd uit moet zitten......
Tja, dan zijn kinderen inderdaad niet het makkelijkste. Maar dan zal ook komen door de situatie neem ik aan?
En geduld hebben, is inderdaad moeilijk nu je al zo lang in de wachtstand zit, maar kop op, een week moet te doen zijn. Dit huis gaat dan via een andere instantie neem ik aan?
Ik wou dat ik wat van mijn positieve gevoel jullie kant op kon sturen. Helaas moet je het zelf doen. Maar ik denk aan je en voel met je mee, misschien dat dat een klein beetje helpt.
Voor kinderen valt het ook echt niet mee, er gaat er 1 met mij mee. Oudste blijft bij zijn vader....
In de wachtstand zitten is zenuwslopend en een week is zo voorbij, dat weet ik wel. Over ruim 2 maanden ben ik hier niet meer en is het gevoel van "slechts op vakantie zijn "weg. Zo voelt het nu in ieder geval....alsof ik hier mijn tijd uit moet zitten......
maandag 13 september 2010 om 19:57
@Hollebollegijs, goed zeg dat je dat hebt gedaan, die vakantie! Hopelijk heb je het een beetje naar je zin! Ik denk dat je met de berusting een grote stap voorwaarts doet en met deze vakantie ook.
Tja het leven kan soms rare wendingen hebben, die we van te voren niet hadden kunnen bedenken. Maar (en een groter cliche is er niet) het leven gaat verder en hoe donker het soms ook mag lijken, we gaan allemaal gewoon weer gelukkig worden, dat weet ik zeker!
Tja het leven kan soms rare wendingen hebben, die we van te voren niet hadden kunnen bedenken. Maar (en een groter cliche is er niet) het leven gaat verder en hoe donker het soms ook mag lijken, we gaan allemaal gewoon weer gelukkig worden, dat weet ik zeker!
maandag 13 september 2010 om 20:07
maandag 13 september 2010 om 20:09
Goh HBG, zou willen dat ik een weekje weg kon.............Gewoon lekker niks!!!
Gisteren kwam oma de meiden terug brengen (zijn moeder) en vroeg "gaat het me je" Nee natuurlijk gaat het niet. Doen alsof ik alles leuk vind, leuk doen voor de meiden. Want als ik verdrietig ben, dan worde zij het ook en dat wil ik niet.
Ze vinden het leuk als papa er is als ik werk. Maar ik merk dat ik me moet inhouden om ze niet het hemd van hun lijf te vragen over wat er gezegd en gedaan is.
Ik snap je wel Maria, zou dat ook moeten doen en soms lukt het ook wel. Maar heb zo'n rotweekend gehad, voor mijn gevoel dan. Kon alleen maar denken aan wat een gemis het is dat hij niet meer hier woont. Ben soms ook sterk en weet wel dat ik het ga redden maar als ik hier rond loop met de hond denk ik alleen maar....hoelang nog???? En waar ga ik het straks doen.
Hoe zal ik het gaan redden met de kinderen en met het (weinige) geld.
's Avonds zit ik op de bank en bedenk dan dat hij niet straks "thuiskomt" maar alleen langskomt voor een gesprek of de kinderen...........................
Eens zal ik ook dat positieve gevoel krijgen, maar nu???
Van de week gaan we uit eten... Nietmijn idee, maar hij is jarig en de meiden wilde dat, maar alleen als ik mee zou gaan.
oké, voor hun doe ik dat maar mijn gevoel krigjt dan weer een valse hoop melding terwijl ik zeker weet dat dat er niet meer inzit.
Ga nu de hond uitlaten, mannetje en net zo vervelend!!!
Monique, zou jou bijna vergeten. Tja, kleinere slaapkamer is lastig voor een puber. Maar misschien valt het mee en krijgt hij ook de rust die hij nu niet heeft. Hoop dat je snel wat weet na het bezichtigen
Gisteren kwam oma de meiden terug brengen (zijn moeder) en vroeg "gaat het me je" Nee natuurlijk gaat het niet. Doen alsof ik alles leuk vind, leuk doen voor de meiden. Want als ik verdrietig ben, dan worde zij het ook en dat wil ik niet.
Ze vinden het leuk als papa er is als ik werk. Maar ik merk dat ik me moet inhouden om ze niet het hemd van hun lijf te vragen over wat er gezegd en gedaan is.
Ik snap je wel Maria, zou dat ook moeten doen en soms lukt het ook wel. Maar heb zo'n rotweekend gehad, voor mijn gevoel dan. Kon alleen maar denken aan wat een gemis het is dat hij niet meer hier woont. Ben soms ook sterk en weet wel dat ik het ga redden maar als ik hier rond loop met de hond denk ik alleen maar....hoelang nog???? En waar ga ik het straks doen.
Hoe zal ik het gaan redden met de kinderen en met het (weinige) geld.
's Avonds zit ik op de bank en bedenk dan dat hij niet straks "thuiskomt" maar alleen langskomt voor een gesprek of de kinderen...........................
Eens zal ik ook dat positieve gevoel krijgen, maar nu???
Van de week gaan we uit eten... Nietmijn idee, maar hij is jarig en de meiden wilde dat, maar alleen als ik mee zou gaan.
oké, voor hun doe ik dat maar mijn gevoel krigjt dan weer een valse hoop melding terwijl ik zeker weet dat dat er niet meer inzit.
Ga nu de hond uitlaten, mannetje en net zo vervelend!!!
Monique, zou jou bijna vergeten. Tja, kleinere slaapkamer is lastig voor een puber. Maar misschien valt het mee en krijgt hij ook de rust die hij nu niet heeft. Hoop dat je snel wat weet na het bezichtigen
maandag 13 september 2010 om 20:25
En dat is misschien ook wel het grote verschil, mijn man woont nog gewoon thuis. Alhoewel ik in de afgelopen periode ook vaak alleen ben geweest, hij is alleen met de kinderen op vakantie geweest, is een paar keer weggeweest voor werk en vakantie met zijn vader. Misschien komt de klap nog wel, alleen heb ik zelf het gevoel van niet. Sloeg me in het verleden de angst door het lijf alleen al bij die gedachte, nu heb ik dat helemaal niet meer. Zal het eerder een opluchting zijn, duidelijkheid, verder kunnen met mijn eigen leven.
Ook heb ik nu nog makkelijk 'praten over huizen. Ik zit hier nog gewoon, hij gaat straks, het huis gaat in de verkoop, maar het zit in een segment dat niet zo heel snel loopt, dus ik zit hier nog wel even. Daarna hebben we het zelf in de hand hoe snel ik er dan uit moet...
Niet om mezelf te verdedigen, maar ik realiseer me ook dat geen enkele situatie dezelfde is.
Hmm weet niet of ik dat eten zou doen, maar dat is de spagaat waarin je als moeder zit he?! Als je het op kunt brengen natuurlijk doen, maar als ik je verhalen van de afgelopen dagen lees, lijkt het me niet zo'n goed plan.
Ook heb ik nu nog makkelijk 'praten over huizen. Ik zit hier nog gewoon, hij gaat straks, het huis gaat in de verkoop, maar het zit in een segment dat niet zo heel snel loopt, dus ik zit hier nog wel even. Daarna hebben we het zelf in de hand hoe snel ik er dan uit moet...
Niet om mezelf te verdedigen, maar ik realiseer me ook dat geen enkele situatie dezelfde is.
Hmm weet niet of ik dat eten zou doen, maar dat is de spagaat waarin je als moeder zit he?! Als je het op kunt brengen natuurlijk doen, maar als ik je verhalen van de afgelopen dagen lees, lijkt het me niet zo'n goed plan.
maandag 13 september 2010 om 20:55
Maria, het is goed als jij je er goed bij voelt nu.
Ik heb ook meer dan eens gedacht en gezegd, dieper dan dit kan niet, vanaf nu alleen nog maar omhoog, en toch... gebeurde er dan wel weer iets waardoor de bodem er uitklapte en ik toch nog dieper viel en weer 'rock botom' raakte.
Ik maak op uit je schrijfsels dat jullie nog dezelfde belangen lijken te hebben, ik hoop voor je dat dat ook zo blijft.
Want uit elkaar betekent toch dat je op een gegeven moment ieder een andere richting in gaat en dus de neuzen niet meer dezelfde kant opstaan.
In mijn geval betekende het dat hij vrijwel direct na mijn vertrek dag en nacht haar over de vloer had, hij binnen een paar maanden samenwoonde met haar (in ons huis) en daarmee dus ook mijn kinderen erin betrok, iets wat hij 'echt nooooit zou doen hoor'... jaja.
En inmiddels zijn ze zelfs getrouwd, iets waarvan niet alleen mijn bek openviel, maar van iedereen die hem ooit dacht te kennen....
Maar inderdaad, geen situatie is gelijk, ik weet wel dat er in de loop van twee jaar zoveel is voorgevallen dat ik mijn respect voor hem totaal ben verloren, dat ik weet dat zijn woord niets waard is... Helaas.
Ik spreek nooit een kwaad woord over hem tegen mijn kinderen, nooit! Hij is hun vader.... maar diep van binnen..... hou ik nog steeds van hem en haat ik wat hij doet... zeer dubbel allemaal.
Ik heb ook meer dan eens gedacht en gezegd, dieper dan dit kan niet, vanaf nu alleen nog maar omhoog, en toch... gebeurde er dan wel weer iets waardoor de bodem er uitklapte en ik toch nog dieper viel en weer 'rock botom' raakte.
Ik maak op uit je schrijfsels dat jullie nog dezelfde belangen lijken te hebben, ik hoop voor je dat dat ook zo blijft.
Want uit elkaar betekent toch dat je op een gegeven moment ieder een andere richting in gaat en dus de neuzen niet meer dezelfde kant opstaan.
In mijn geval betekende het dat hij vrijwel direct na mijn vertrek dag en nacht haar over de vloer had, hij binnen een paar maanden samenwoonde met haar (in ons huis) en daarmee dus ook mijn kinderen erin betrok, iets wat hij 'echt nooooit zou doen hoor'... jaja.
En inmiddels zijn ze zelfs getrouwd, iets waarvan niet alleen mijn bek openviel, maar van iedereen die hem ooit dacht te kennen....
Maar inderdaad, geen situatie is gelijk, ik weet wel dat er in de loop van twee jaar zoveel is voorgevallen dat ik mijn respect voor hem totaal ben verloren, dat ik weet dat zijn woord niets waard is... Helaas.
Ik spreek nooit een kwaad woord over hem tegen mijn kinderen, nooit! Hij is hun vader.... maar diep van binnen..... hou ik nog steeds van hem en haat ik wat hij doet... zeer dubbel allemaal.
maandag 13 september 2010 om 21:04
Het is niet zo dat ik deze situatie wil. Maar uiteindelijk heb ik geen andere keuze dan hem zijn gang te laten gaan. Gelukkig is er geen ander in het spel, geen idee hoe ik dan zou reageren. Ookal besef ik best dat er uiteindelijk anderen in het spel zullen zijn, bij hem en bij mij.
Onze neuzen staan inderdaad nog dezelfde kant op, ik hoop dat dat zo gaat blijven. Maar ook daarin realiseer ik me dat niets voorspelbaar is. We zullen zien, we proberen nu dmv mediation alles zo netjes mogelijk af te handelen, vanaf daar zie ik wel hoe dingen gaan. Heb er (hoe stom dat ook mag klinken) ook best zin in, mijn eigen ding doen. Ik bruis de laatste tijd van energie. Maar dat komt ook omdat het in huis nog steeds gezellig is, we hebben lol en er lijkt niet zoveel veranderd. Er is natuurlijk wel veel veranderd, maar sinds de angel uit het geheel is en ik mezelf hervonden heb, is de sfeer weer ok. Niet dat mij dat hoop geeft op toch nog een ander einde, maar het voelt goed. Denk ook niet dat ik het anders had getrokken om in 1 huis te blijven wonen totdat de kogel door de kerk is. Ik hoop en denk dat we achteraf met een goed gevoel op deze periode terug kunnen kijken. Ookal is het natuurlijk een falen tot en met dat ons dit moet overkomen (of we dit ons hebben laten overkomen is beter gezegd).
Jouw situatie lijkt me meer dan k**, helemaal omdat je schrijft nog steeds van hem te houden.... Ondanks dat je geen respect meer voor hem hebt.....
Onze neuzen staan inderdaad nog dezelfde kant op, ik hoop dat dat zo gaat blijven. Maar ook daarin realiseer ik me dat niets voorspelbaar is. We zullen zien, we proberen nu dmv mediation alles zo netjes mogelijk af te handelen, vanaf daar zie ik wel hoe dingen gaan. Heb er (hoe stom dat ook mag klinken) ook best zin in, mijn eigen ding doen. Ik bruis de laatste tijd van energie. Maar dat komt ook omdat het in huis nog steeds gezellig is, we hebben lol en er lijkt niet zoveel veranderd. Er is natuurlijk wel veel veranderd, maar sinds de angel uit het geheel is en ik mezelf hervonden heb, is de sfeer weer ok. Niet dat mij dat hoop geeft op toch nog een ander einde, maar het voelt goed. Denk ook niet dat ik het anders had getrokken om in 1 huis te blijven wonen totdat de kogel door de kerk is. Ik hoop en denk dat we achteraf met een goed gevoel op deze periode terug kunnen kijken. Ookal is het natuurlijk een falen tot en met dat ons dit moet overkomen (of we dit ons hebben laten overkomen is beter gezegd).
Jouw situatie lijkt me meer dan k**, helemaal omdat je schrijft nog steeds van hem te houden.... Ondanks dat je geen respect meer voor hem hebt.....
maandag 13 september 2010 om 21:25
Heb ex wel al verteld dat een "ander" (voorlopig) niets met mijn kinderen te maken zal hebben. En dan bedoel ik van zijn kant. Feit is dat hij volledig wordt opgeslokt door zijn werk, nu en ook daarvoor. Als mijn kinderen dan zijn spaarzame tijd moeten delen met "een ander" steek ik daar een stokje voor. Laat eerst maar zien dat je het leuk kan hebben met je kinderen en geef ze de aandacht die ze verdienen.
Voor mezelf heb ik wel het zelfde idee mocht dat ooit zover zijn. Nadeel is naturrlijk dat de kinderen altijd hier zullen zijn en ik dus weinig privé tijd zal hebben.
Woonde hij nog maar hier, klinkt gek maar dat zou ik graag willen. Vind het idee dat hij daar slaapt zo....... zielig al is het zijn eigen keuze.
Dat eten is denk ik niet echt een opgave voor me hoor. Het gevoel zit bij mij nog zo diep dat ik er nies voor opzij moet zetten, behalve dan dat ik me tong in moet slikken.............
Ga mijn gedeelte van het te maken convenant opschrijven, zo'n leuke bezigheid.
Het is wat jij zegt HBG. Als je me een paar maanden geleden had gezegd dat ik nu in deze situatie zou zitten zou ik hard lachen. Nou, het lachen is me inmiddels wel vergaan hoor
Voor mezelf heb ik wel het zelfde idee mocht dat ooit zover zijn. Nadeel is naturrlijk dat de kinderen altijd hier zullen zijn en ik dus weinig privé tijd zal hebben.
Woonde hij nog maar hier, klinkt gek maar dat zou ik graag willen. Vind het idee dat hij daar slaapt zo....... zielig al is het zijn eigen keuze.
Dat eten is denk ik niet echt een opgave voor me hoor. Het gevoel zit bij mij nog zo diep dat ik er nies voor opzij moet zetten, behalve dan dat ik me tong in moet slikken.............
Ga mijn gedeelte van het te maken convenant opschrijven, zo'n leuke bezigheid.
Het is wat jij zegt HBG. Als je me een paar maanden geleden had gezegd dat ik nu in deze situatie zou zitten zou ik hard lachen. Nou, het lachen is me inmiddels wel vergaan hoor
maandag 13 september 2010 om 21:38
Als mijn kinderen dan zijn spaarzame tijd moeten delen met "een ander" steek ik daar een stokje voor. Laat eerst maar zien dat je het leuk kan hebben met je kinderen en geef ze de aandacht die ze verdienen.
Hou je hier nog niet mee bezig. Je bent nu al aan het zinnen op wraak. Negatieve energie en je gaat het verliezen. Ik begrijp je wanhoop, je verdriet echt, als geen ander. Maar als je je hier nu al druk over gaat maken wordt het een hele lange vervelende weg. En niet alleen voor jou. Maar ook voor je kinderen.
Hou je hier nog niet mee bezig. Je bent nu al aan het zinnen op wraak. Negatieve energie en je gaat het verliezen. Ik begrijp je wanhoop, je verdriet echt, als geen ander. Maar als je je hier nu al druk over gaat maken wordt het een hele lange vervelende weg. En niet alleen voor jou. Maar ook voor je kinderen.
maandag 13 september 2010 om 21:54
Ja dat weet ik, Dutskop. Word alleen al verdrietig bij de gedachte alleen (en hup, daar komen de waterlanders. Als ik niet beter zou weten zou ik denken datik ongesteld moet worden)
Weet dat ik mijn energie in andere dingen moet steken. Maar meer "dingen"dan de kinderen zijn/is er momenteel niet. Ik werk (behoeft geen energie) kom thuis en ontferm me over de kinderen. Op vrije dagen ben ik aan het hollen/regelen meestal vor de kinderen.
Als ik dus 's avonds eindelijk met mijn kont de bank heb geraakt, komen deze kwalijke gedachte bij me op.
En dat terwijl er absoluut GEEN aanleiding is. Hij heeft geen ander, met zekerheid niet. Maar eens gaat dat komen........ SNIF
Weet dat ik mijn energie in andere dingen moet steken. Maar meer "dingen"dan de kinderen zijn/is er momenteel niet. Ik werk (behoeft geen energie) kom thuis en ontferm me over de kinderen. Op vrije dagen ben ik aan het hollen/regelen meestal vor de kinderen.
Als ik dus 's avonds eindelijk met mijn kont de bank heb geraakt, komen deze kwalijke gedachte bij me op.
En dat terwijl er absoluut GEEN aanleiding is. Hij heeft geen ander, met zekerheid niet. Maar eens gaat dat komen........ SNIF
maandag 13 september 2010 om 22:20
Ik begrijp precies wat je bedoeld Waaromdan. We moeten er zijn voor de kinderen en rustig blijven.
Ik heb dat ook wel hoor, zodra ik ga zitten komen er zoveel dingen naar boven die me ontzettend veel pijn hebben gedaan en nog iedere dag doen.
Op mijn werk kan ik dat wel wat loslaten, afleiding.....
Kom net van boven omdat jongste (die morgen thuis is vrees ik met griep) riep. Mam, wij gaan het samen wel maken hé, waar we ook gaan wonen......
Zucht.
Ik heb dat ook wel hoor, zodra ik ga zitten komen er zoveel dingen naar boven die me ontzettend veel pijn hebben gedaan en nog iedere dag doen.
Op mijn werk kan ik dat wel wat loslaten, afleiding.....
Kom net van boven omdat jongste (die morgen thuis is vrees ik met griep) riep. Mam, wij gaan het samen wel maken hé, waar we ook gaan wonen......
Zucht.
maandag 13 september 2010 om 22:29
Loslaten, dat is inderdaad het belangrijkste, heb ik ervaren. Alles zoveel mogelijk 'bij ex' laten. Ik heb erg veel geleerd in de afgelopen anderhalf jaar.
Het is ook belangrijk dat je een plan maakt en weer ontdekt wie je ook alweer was en waar je voor staat. Je moet ook weer lol in jezelf zien te krijgen na zo'n afschuwelijk verraad/ deuk. En van daaruit kun je dan weer verder gaan, met vreselijke ups en downs.
Het is ook belangrijk dat je een plan maakt en weer ontdekt wie je ook alweer was en waar je voor staat. Je moet ook weer lol in jezelf zien te krijgen na zo'n afschuwelijk verraad/ deuk. En van daaruit kun je dan weer verder gaan, met vreselijke ups en downs.
maandag 13 september 2010 om 22:33
Waaromdan: er zijn ook mensen genoeg die bv zeggen dat ik teveel eisen heb, best op een appartementje kan gaan wonen met 1 kind. Iedereen denkt en zegt maar!!
Ik ga hier weg met een zak geld zoals ex dit noemt, ga hier weg met gewoon de helft van het huis wat we in een goed tijd hebben kunnen kopen, weg met het geld waar ik gewoon recht op heb. En na jaren ongelukkig te zijn wil ik opnieuw kunnen beginnen en da's niet op een flat of zo. Ik ben niet veeleisend, ben blij met een normale eengezinswoning waarvan de tuin niet groot hoeft te zijn. De woning waar ik volgende week ga kijken heeft amper tot geen tuin maar staan/ liggen bij het water. Ik verleg steeds mijn grenzen.......
Ik wil rust en leven, leven met mijn kinderen.
Ik ga hier weg met een zak geld zoals ex dit noemt, ga hier weg met gewoon de helft van het huis wat we in een goed tijd hebben kunnen kopen, weg met het geld waar ik gewoon recht op heb. En na jaren ongelukkig te zijn wil ik opnieuw kunnen beginnen en da's niet op een flat of zo. Ik ben niet veeleisend, ben blij met een normale eengezinswoning waarvan de tuin niet groot hoeft te zijn. De woning waar ik volgende week ga kijken heeft amper tot geen tuin maar staan/ liggen bij het water. Ik verleg steeds mijn grenzen.......
Ik wil rust en leven, leven met mijn kinderen.
dinsdag 14 september 2010 om 08:05
Ex zei dat laatst ook, maar mag ik!!???
Ik moet godver hier weg, een leuke veilige buurt voor de meiden, leuk huis, leuke buren en waar kom ik....??
In een flat met een naar pis-ruikende entree, waar de halve junken in de boxgangen staan, waar mijn kind de fiets moet pakken.......
Zag laatst bij de woningverhuur dat er een SENIORENflat werd aangeboden 5 kamers.................Sorry wat moet een 55+ met zovel ruimte!!
Belachelijk gewoon.
Ga zo maar even kijken wat ze vanaf vandaag weer te huur aanbieden
Ik moet godver hier weg, een leuke veilige buurt voor de meiden, leuk huis, leuke buren en waar kom ik....??
In een flat met een naar pis-ruikende entree, waar de halve junken in de boxgangen staan, waar mijn kind de fiets moet pakken.......
Zag laatst bij de woningverhuur dat er een SENIORENflat werd aangeboden 5 kamers.................Sorry wat moet een 55+ met zovel ruimte!!
Belachelijk gewoon.
Ga zo maar even kijken wat ze vanaf vandaag weer te huur aanbieden
dinsdag 14 september 2010 om 08:39
Het enige geluk (nou ja geluk) is dan die zak geld (zoals hij hem steeds noemt), gewoon de overwaarde waar ik wat mee kan.
Ik stond hier al een paar jaar ingeschreven bij de woningstichting maar veel te kort. Je moet 6!!!! jaar ingescheven staan en urgent ben je pas als de situatie levensbedreigend is of ik bv een ernstig ziek kind heb. En wat ze je dan aanbieden moet je dan ook nemen.... flatje of wat dan ook... je mag dan niet weigeren.
Sommige mensen zeggen je bent gek dat je zo duur gaat huren, waarom koop je niet gewoon? Ik ben gewoon nog niet zo ver, laat mij eerst maar eens een jaar of 2 gaan huren en op adem komen. Ik vind gewoon op korte termijn niet eens huis waarvan ik zeg yes!
Jongste kwam vannacht zijn bed uit, leek gewoon weer een klein jongetje........ mam ,ik ben ziek.
Ligt nu nog op bed dus, geen stem en barstende hoofdpijn. Zielig!
Ik stond hier al een paar jaar ingeschreven bij de woningstichting maar veel te kort. Je moet 6!!!! jaar ingescheven staan en urgent ben je pas als de situatie levensbedreigend is of ik bv een ernstig ziek kind heb. En wat ze je dan aanbieden moet je dan ook nemen.... flatje of wat dan ook... je mag dan niet weigeren.
Sommige mensen zeggen je bent gek dat je zo duur gaat huren, waarom koop je niet gewoon? Ik ben gewoon nog niet zo ver, laat mij eerst maar eens een jaar of 2 gaan huren en op adem komen. Ik vind gewoon op korte termijn niet eens huis waarvan ik zeg yes!
Jongste kwam vannacht zijn bed uit, leek gewoon weer een klein jongetje........ mam ,ik ben ziek.
Ligt nu nog op bed dus, geen stem en barstende hoofdpijn. Zielig!
dinsdag 14 september 2010 om 08:57
Monique, ik had ook een 'zak met geld' en ik heb wel direct een huis gekocht, toevallig een huis wat me helemaal aanstond, vlak bij school.
En omdat het een slechte tijd is op de huizenmarkt heb ik daar mijn voordeel mee gedaan. Deze mensen hadden het ook al 3 jaar te koop staan en zijn dan ook enorm gezakt met de prijs, zodoende heb ik nu een mooie twee-onder-een-kap met een kleine hypotheek.
Ik weet niet hoe dat bij jullie in de buurt is maar er zijn zoveel mensen die heel erg nodig hun huis kwijt moeten en met de lage prijzen en niks te verkopen zit je wel in een goede positie. Ik kon ook snel knopen doorhakken, en exact 4 maanden nadat ex vertelde niet met me verder te willen verhuisde ik hierheen, geen seconde spijt van gehad.
En omdat het een slechte tijd is op de huizenmarkt heb ik daar mijn voordeel mee gedaan. Deze mensen hadden het ook al 3 jaar te koop staan en zijn dan ook enorm gezakt met de prijs, zodoende heb ik nu een mooie twee-onder-een-kap met een kleine hypotheek.
Ik weet niet hoe dat bij jullie in de buurt is maar er zijn zoveel mensen die heel erg nodig hun huis kwijt moeten en met de lage prijzen en niks te verkopen zit je wel in een goede positie. Ik kon ook snel knopen doorhakken, en exact 4 maanden nadat ex vertelde niet met me verder te willen verhuisde ik hierheen, geen seconde spijt van gehad.
dinsdag 14 september 2010 om 09:01
Dat is een vna mijn nadelen, krijg geen zak geld alleen een container met spullen!!!
Dus ja, een woning moet via de urgentielijst (daar kom ik wel op), ik moet wel. Als ik hier wegga ben ik namelijk een starter en dan krijg je hier echt niks.
Keek vanmorgen op de woningsite..staat helemaal NIKS, geen enkele woning in deze stad!!!
Nog even en dan komt ex................ben benieuwd naar zijn "voorstellen"
Dus ja, een woning moet via de urgentielijst (daar kom ik wel op), ik moet wel. Als ik hier wegga ben ik namelijk een starter en dan krijg je hier echt niks.
Keek vanmorgen op de woningsite..staat helemaal NIKS, geen enkele woning in deze stad!!!
Nog even en dan komt ex................ben benieuwd naar zijn "voorstellen"
dinsdag 14 september 2010 om 12:34
NewWoman, ik heb echt dagen en veel nachten gezocht naar een koopwoning want het is eigenlijk gewoon beter om te kopen. De huren zijn gewoon walgelijk! Maar ik kon gewoon niks leuks vinden, het is geen zak aardappelen (zo van: doe die dan maar) dus ik ben blijkbaar zo ver nog niet misschien....
Komt nog wel, eerst rust in het nieuwe jaar.
Komt nog wel, eerst rust in het nieuwe jaar.
dinsdag 14 september 2010 om 12:44
Nou................. zijn voorstellen!!!
Moest wel even lachen hoor, hij had een A5-je vol over de inboedel ed...............
Over de kinderen 2 regels...Rest my case
Nou oké, het viel wel mee, echt.
Over de regeling van de kinderen kan ook weinig op papier, alleen de ali (die had hij zowaar goed geschat!) en de dagen dat hij ze van school haalt/verzorgt. Verdere bezoeken doen we in overleg ivm zijn werk. Hij kan weekenden vrij zijn maar zo ook opeens weken alleen maar werken. Aangezien daar de ali vandaan moet komen (en het altijd zo is geweest) kan ik daar weinig aan veranderen.
Eigenlijk zijn we nog niet veel verder dan we al waren..........Zolang hij nergens woont kunnen de kinderen niet bij hem slapen (ik wil niet dat ze op kantoor slapen zoals hij)
Als me d tijd ik een woning heb en hij hier zit dan kunnen de kinderen gewoon hier slapen als hij vrij is. Daar zijn geen vaste afspraken voor, mijn ex kennende gaat dat ook gewoon gebeuren.
Over de inboedel zijn we het in zoverre eens dat ik deze spullen niet eens kwijt kan misschien. Zijn nogal grote meubels! Tegen die tijd krijg ik geld mee voor mijn eigen spullen, dus ga nu al aan de slag om het eea te bekijken wat ik wil.
Het aseen goed gesprek, heb het helaas niet droog kunnen houden................
Donderdag naar de notaris om daar het eea te regelen
Moest wel even lachen hoor, hij had een A5-je vol over de inboedel ed...............
Over de kinderen 2 regels...Rest my case
Nou oké, het viel wel mee, echt.
Over de regeling van de kinderen kan ook weinig op papier, alleen de ali (die had hij zowaar goed geschat!) en de dagen dat hij ze van school haalt/verzorgt. Verdere bezoeken doen we in overleg ivm zijn werk. Hij kan weekenden vrij zijn maar zo ook opeens weken alleen maar werken. Aangezien daar de ali vandaan moet komen (en het altijd zo is geweest) kan ik daar weinig aan veranderen.
Eigenlijk zijn we nog niet veel verder dan we al waren..........Zolang hij nergens woont kunnen de kinderen niet bij hem slapen (ik wil niet dat ze op kantoor slapen zoals hij)
Als me d tijd ik een woning heb en hij hier zit dan kunnen de kinderen gewoon hier slapen als hij vrij is. Daar zijn geen vaste afspraken voor, mijn ex kennende gaat dat ook gewoon gebeuren.
Over de inboedel zijn we het in zoverre eens dat ik deze spullen niet eens kwijt kan misschien. Zijn nogal grote meubels! Tegen die tijd krijg ik geld mee voor mijn eigen spullen, dus ga nu al aan de slag om het eea te bekijken wat ik wil.
Het aseen goed gesprek, heb het helaas niet droog kunnen houden................
Donderdag naar de notaris om daar het eea te regelen
dinsdag 14 september 2010 om 15:26
dinsdag 14 september 2010 om 16:27
Volgens hem, hij belde net, wil ik dat wel.
Over de ali zei ik dat het elk jaar geindexeerd gaat worden.
Dat is toch logisch als de kosten van voedsel/energie/water ed ook omhoog gaan.
Hij vindt dat "uitkleden"
Hoe we het gaan regelen als afgesproken is als volgt
200 p.k
50 p.k. op hun rekening om te sparen
Hiervan geef ik ze dan 10,00 zakgeld per maand
Het zijn twee meiden (bijna) in de pubertijd waarvan de oudste het laatste jaar basisschool doet.
Snap dat hij ook kosten heeft maar ik heb in verhouding de meeste qua kinderen.
Ben best vna plan om die indexering te laten vallen en bijvoorbeeld na 2 jaar te kijken hoe of wat (kan makkelijk nagaan hoe zijn bedrijf loopt)
Wat vinden jullie??? Wil geen "uitkleed" partij, wil het in alle redelijkheid regelen.
Over de ali zei ik dat het elk jaar geindexeerd gaat worden.
Dat is toch logisch als de kosten van voedsel/energie/water ed ook omhoog gaan.
Hij vindt dat "uitkleden"
Hoe we het gaan regelen als afgesproken is als volgt
200 p.k
50 p.k. op hun rekening om te sparen
Hiervan geef ik ze dan 10,00 zakgeld per maand
Het zijn twee meiden (bijna) in de pubertijd waarvan de oudste het laatste jaar basisschool doet.
Snap dat hij ook kosten heeft maar ik heb in verhouding de meeste qua kinderen.
Ben best vna plan om die indexering te laten vallen en bijvoorbeeld na 2 jaar te kijken hoe of wat (kan makkelijk nagaan hoe zijn bedrijf loopt)
Wat vinden jullie??? Wil geen "uitkleed" partij, wil het in alle redelijkheid regelen.
dinsdag 14 september 2010 om 16:39
Oke, eerlijk antwoord:
Ik weet natuurlijk niet wat je man verdiend en hoeveel hij dus kan betalen. Dat kan alleen de rechter beslissen. Maar 250 euro per kind is wat ik hoor in mijn omgeving gemiddeld. Nogmaals, daarvoor moet je naar de rechter.
En jij bent niet degene die nagaat hoe zijn bedrijf loopt. Daarvoor neem je een advocaat. Zoals je beschrijft: ik kan gemakkelijk nagaan hoe zijn bedrijf loopt) merk ik toch dat jij hem voorlopig niet los wil laten en wil blijven controleren.
En zakgeld van 10 euro per maand voor een puberkind? Dat vind ik te weinig maar dat kun alleen jij beoordelen. Ik weet niet wat ze ervan moeten betalen. (denk aan schoolgeld, mobiel etc)
Ik weet natuurlijk niet wat je man verdiend en hoeveel hij dus kan betalen. Dat kan alleen de rechter beslissen. Maar 250 euro per kind is wat ik hoor in mijn omgeving gemiddeld. Nogmaals, daarvoor moet je naar de rechter.
En jij bent niet degene die nagaat hoe zijn bedrijf loopt. Daarvoor neem je een advocaat. Zoals je beschrijft: ik kan gemakkelijk nagaan hoe zijn bedrijf loopt) merk ik toch dat jij hem voorlopig niet los wil laten en wil blijven controleren.
En zakgeld van 10 euro per maand voor een puberkind? Dat vind ik te weinig maar dat kun alleen jij beoordelen. Ik weet niet wat ze ervan moeten betalen. (denk aan schoolgeld, mobiel etc)
