Relaties
alle pijlers
Samenwonen - wat vinden jullie
dinsdag 14 september 2010 om 18:56
Mijn vriend en ik (beide 35) kennen elkaar 8 maanden en zijn nu sinds 2 maanden een stelletje. We vonden elkaar meteen al leuk, maar hebben een tijdje (vriendschappelijk) om elkaar heengedraaid. Toen was het onvermijdelijk en wat hebben we het nu geweldig met elkaar.
Nu zit ik in een onderhuur situatie waar ik te horen heb gekregen dat ik er uit moet op vrij korte termijn. Mijn vriend heeft gisteren gevraagd of ik met hem wil samenwonen. Hij wil dit niet uit praktische overwegingen, al zou het anders misschien iets langer geduurd hebben, maar dat hij los daarvan weet dat we samen oud gaan worden. En zijn theorie is: waarom zou je wachten? We zijn geen 18 jarigen meer die niet weten wat ze willen.
Aan de ene kant is dat natuurlijk fijn om te horen, want zo zeker is hij blijkbaar van mij. Mijn gevoel zegt ja, ik voel me heerlijk bij hem en had meteen het gevoel 'met deze man wil ik oud worden'. Hij zegt zelf dat als we zo zeker van elkaar zijn, waarom dan een jaar wachten om dat dat 'hoort' of 'beter is'. Allemaal argumenten voor, maar ik vraag me toch af of het nou wel verstandig is.
Kijk, als het niet werkt tussen 2 mensen, dan gaat het hoe dan ook niet slagen. Maar als het wel werkt tussen 2 mensen, slaagt het dan ook? Kan je relatie -die anders wel kans van slagen zou hebben- kapot gaan doordat je te snel gaat samenwonen?
Ik ben zo stapel op hem, dat ik het niet wil verpesten door misschien deze stap te snel te zetten.
We zijn vanaf het begin elke avond/nacht bij elkaar en dat gaat hartstikke goed. Dus eigenlijk wonen we al soort van samen, maar hoe anders is het als je echt maar 1 huis hebt?
Wat vinden jullie hiervan?
Hoe lang hebben jullie gewacht met samenwonen?
Graag jullie mening, advies, gedachten, wellicht dat ik dan beter de balans op kan maken voor mezelf.
Bedankt alvast voor het 'luisteren'!
Nu zit ik in een onderhuur situatie waar ik te horen heb gekregen dat ik er uit moet op vrij korte termijn. Mijn vriend heeft gisteren gevraagd of ik met hem wil samenwonen. Hij wil dit niet uit praktische overwegingen, al zou het anders misschien iets langer geduurd hebben, maar dat hij los daarvan weet dat we samen oud gaan worden. En zijn theorie is: waarom zou je wachten? We zijn geen 18 jarigen meer die niet weten wat ze willen.
Aan de ene kant is dat natuurlijk fijn om te horen, want zo zeker is hij blijkbaar van mij. Mijn gevoel zegt ja, ik voel me heerlijk bij hem en had meteen het gevoel 'met deze man wil ik oud worden'. Hij zegt zelf dat als we zo zeker van elkaar zijn, waarom dan een jaar wachten om dat dat 'hoort' of 'beter is'. Allemaal argumenten voor, maar ik vraag me toch af of het nou wel verstandig is.
Kijk, als het niet werkt tussen 2 mensen, dan gaat het hoe dan ook niet slagen. Maar als het wel werkt tussen 2 mensen, slaagt het dan ook? Kan je relatie -die anders wel kans van slagen zou hebben- kapot gaan doordat je te snel gaat samenwonen?
Ik ben zo stapel op hem, dat ik het niet wil verpesten door misschien deze stap te snel te zetten.
We zijn vanaf het begin elke avond/nacht bij elkaar en dat gaat hartstikke goed. Dus eigenlijk wonen we al soort van samen, maar hoe anders is het als je echt maar 1 huis hebt?
Wat vinden jullie hiervan?
Hoe lang hebben jullie gewacht met samenwonen?
Graag jullie mening, advies, gedachten, wellicht dat ik dan beter de balans op kan maken voor mezelf.
Bedankt alvast voor het 'luisteren'!
dinsdag 14 september 2010 om 19:02
dinsdag 14 september 2010 om 19:03
Ik heb genoeg opties om weer zelfstandig te gaan wonen, dat is het probleem niet. Het is alleen daardoor nu wel ter sprake gekomen.
De overweging is dus niet praktisch, maar als je in een relatie zit waarin je zo zeker bent van elkaar, is het dan alsnog te snel? Kan je daarmee iets de verkeerde kant op forceren wat anders wel zou werken?
De overweging is dus niet praktisch, maar als je in een relatie zit waarin je zo zeker bent van elkaar, is het dan alsnog te snel? Kan je daarmee iets de verkeerde kant op forceren wat anders wel zou werken?
dinsdag 14 september 2010 om 19:05
Ben het zeker eens met colalight, maar lees ook in de post van TO, dat haar gevoel voor deze man heel echt is, maar dat ze niet te snel wil gaan, bang dat het alles kapotmaakt wat nu zo leuk is.
Als, als, als. Als morgen de lucht valt, hebben we allemaal een blauwe hoed.
Je weet nooit hoe iets lopen gaat immers!
Snap heel goed de gedachten die je nu hebt
Laat het even een paar dagen bezinken, de vraag van hem is nog warm
en wanneer je dan nog denkt dat je met deze man best wel oud wil worden, wat houdt jullie dan tegen om officieel jouw tandenborstel op zijn plancetje te laten liggen
Als, als, als. Als morgen de lucht valt, hebben we allemaal een blauwe hoed.
Je weet nooit hoe iets lopen gaat immers!
Snap heel goed de gedachten die je nu hebt
Laat het even een paar dagen bezinken, de vraag van hem is nog warm
en wanneer je dan nog denkt dat je met deze man best wel oud wil worden, wat houdt jullie dan tegen om officieel jouw tandenborstel op zijn plancetje te laten liggen
dinsdag 14 september 2010 om 19:07
Heb je die opties nog steeds wanneer jullie een tijdje samenwonen en het niet blijkt te werken? Zo ja, dan zou ik lekker voor gaan. Mezelf kennende anders ook wel eigenlijk.
Ondanks dat duurde het jaren en jaren voordat mijn man en ik zijn gaan samenwonen, ook dat kwam door omstandigheden, niet omdat ik niet wilde.
Ondanks dat duurde het jaren en jaren voordat mijn man en ik zijn gaan samenwonen, ook dat kwam door omstandigheden, niet omdat ik niet wilde.
dinsdag 14 september 2010 om 19:09
dinsdag 14 september 2010 om 19:10
quote:meissiemeissie schreef op 14 september 2010 @ 19:03:
Kan je daarmee iets de verkeerde kant op forceren wat anders wel zou werken?Als je nou 20 jaar oud zou zijn dan zou ik zeggen "Ja" omdat het nogal verschilt of je nou wel of niet ooit alleen hebt gewoond vind ik. Maar als je op je 35e vanuit een alleen-woon-situatie gaat samenwonen dan denk ik niet dat je iets forceert wat anders wel zou werken. Je bent niet over twee jaar een stuk volwassener/anders ofzo namelijk.
Kan je daarmee iets de verkeerde kant op forceren wat anders wel zou werken?Als je nou 20 jaar oud zou zijn dan zou ik zeggen "Ja" omdat het nogal verschilt of je nou wel of niet ooit alleen hebt gewoond vind ik. Maar als je op je 35e vanuit een alleen-woon-situatie gaat samenwonen dan denk ik niet dat je iets forceert wat anders wel zou werken. Je bent niet over twee jaar een stuk volwassener/anders ofzo namelijk.
dinsdag 14 september 2010 om 19:10
Mijn eerste gevoel is ja! Als ik niet had hoeven verhuizen, dan was het waarschijnlijk nog niet ter sprake gekomen, maar ik sta stiekem wel te popelen.
Maar mijn verstand.... ik ben een verstandige dame, niet iemand die dit soort dingen makkelijk doet. Maar toch, steeds als ik argumenten verzin waarom het niet verstandig zou zijn (of als mijn zus dat doet haha), werp ik meteen al iets positiefs op. Misschien zegt dat wel genoeg.
Je weet inderdaad nooit hoe iets gaat lopen, dat is waar. Ook al ben je snel gaan samenwonen en is het uitgegaan of ben je laat gaan samenwonen en zijn jullie nog bij elkaar, je weet nooit hoe het was gelopen als je iets eerder of later had gedaan.
Maar mijn verstand.... ik ben een verstandige dame, niet iemand die dit soort dingen makkelijk doet. Maar toch, steeds als ik argumenten verzin waarom het niet verstandig zou zijn (of als mijn zus dat doet haha), werp ik meteen al iets positiefs op. Misschien zegt dat wel genoeg.
Je weet inderdaad nooit hoe iets gaat lopen, dat is waar. Ook al ben je snel gaan samenwonen en is het uitgegaan of ben je laat gaan samenwonen en zijn jullie nog bij elkaar, je weet nooit hoe het was gelopen als je iets eerder of later had gedaan.
dinsdag 14 september 2010 om 19:11
Valt niks over te zeggen. Ben een keer na vier jaar gaan samenwonen en na vier maanden. Beide relaties zijn na een paar jaar uitgegaan. Ik zou wel essentiële wensen voor de toekomst met elkaar bespreken gezien jullie leeftijd. Hebben jullie daar dezelfde visie op en dan doel ik voornamelijk op normen en waarden en het krijgen van kinderen. Mijn vorige relaties zijn namelijk fout gelopen vanwege verkeerde verwachtingen. Denk hier niet te licht over, mocht dit niet overeenkomen. Vroeg of laat komt de man met de hamer en wil je dat risico nemen.
dinsdag 14 september 2010 om 19:11
Ik ben nu 15 jaar bij mijn partner en we zijn na 3 maanden gaan samenwonen. Dat is niet altijd even makkelijk, maar door schade en schande leert men en zo. Heel belangrijk om te blijven communiceren: je moet namelijk wel leren omgaan met elkaars hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Dat duurt wel een tijdje, maar ach, dat is ook zo als je na 3 jaar gaan samenwonen.....
Overigens was de reden van ons voornamelijk praktisch: we zaten al 24/7 bij elkaar en konden een woninkje krijgen voor veel minder geld dan we beiden apart kwijt waren... Keus was snel gemaakt.
Overigens was de reden van ons voornamelijk praktisch: we zaten al 24/7 bij elkaar en konden een woninkje krijgen voor veel minder geld dan we beiden apart kwijt waren... Keus was snel gemaakt.
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
dinsdag 14 september 2010 om 19:12
Het hangt niet alleen af van hoe lang jullie bij elkaar zijn, maar ook: hoe vaak zijn jullie thuis? Is er een mogelijkheid je even terug te trekken of zitten jullie juist veel in dezelfde ruimte? Zou je relatie het overleven als het samenwonen niet bevalt en jullie weer gaan LAT-ten?
Als je nu niet je huis uit zou moeten, hoe lang had je dan nog willen wachten?
Op basis van je openingspost zou ik zeggen dat het wel gaat lukken. Tussen te snel samenwonen en een kapotte relatie zit nog een tijd van niet snel genoeg en niet adequaat reageren op spanning die kan ontstaan; het gaat niet pats boem kapot door één beslissing die ook weer terug te draaien is (al is dat wel een hoop gedoe).
Als je nu niet je huis uit zou moeten, hoe lang had je dan nog willen wachten?
Op basis van je openingspost zou ik zeggen dat het wel gaat lukken. Tussen te snel samenwonen en een kapotte relatie zit nog een tijd van niet snel genoeg en niet adequaat reageren op spanning die kan ontstaan; het gaat niet pats boem kapot door één beslissing die ook weer terug te draaien is (al is dat wel een hoop gedoe).
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
dinsdag 14 september 2010 om 19:13
Ik ben ook na 5 maanden gaan samenwonen, al woonden we eigenlijk na 3 maanden al samen, omdat we de laatste 2 maanden aan het klussen waren in zijn nieuwe huis.
Ik zou het doen. Ik ben blij dat we zo snel zijn gaan samenwonen. We hebben bijna 2 jaar een relatie gehad. Door het samenwonen kwamen we er uiteindelijk achter dat we andere dingen verwachten in het leven en andere behoeften hadden naar elkaar toe. Als we er lang mee gewacht hadden, hadden we best een leuke relatie gehad, maar was het uiteindelijk als we dan zouden gaan samenwonen, toch mis gegaan. Nu kwam we daar "nog redelijk snel" achter en hebben we geen "tijd verspild" aan elkaar.
Praktisch gezien hebben jullie niks te verliezen. Jij hoeft geen huis op te zeggen, je kan er meteen bij hem in. Werkt het niet, trek je er ook zo weer uit.
Gewoon de gok wagen! Als je 35 bent, weet je wel beter wat je wel en niet wilt.
Ik zou het doen. Ik ben blij dat we zo snel zijn gaan samenwonen. We hebben bijna 2 jaar een relatie gehad. Door het samenwonen kwamen we er uiteindelijk achter dat we andere dingen verwachten in het leven en andere behoeften hadden naar elkaar toe. Als we er lang mee gewacht hadden, hadden we best een leuke relatie gehad, maar was het uiteindelijk als we dan zouden gaan samenwonen, toch mis gegaan. Nu kwam we daar "nog redelijk snel" achter en hebben we geen "tijd verspild" aan elkaar.
Praktisch gezien hebben jullie niks te verliezen. Jij hoeft geen huis op te zeggen, je kan er meteen bij hem in. Werkt het niet, trek je er ook zo weer uit.
Gewoon de gok wagen! Als je 35 bent, weet je wel beter wat je wel en niet wilt.
dinsdag 14 september 2010 om 19:13
Wij woonde de eerste dag al samen
Een relatie die werkt loopt niet stuk op dingen te snel doen, als het langzamer had gelopen had het ook niet gelopen (het had alleen langer geduurd voor je dat merkte) Is mijn idee er over.
Als je weer redelijk snel aan een huis komen kan als het niet blijkt te werken en jullie zien het beide zitten zou ik er wel voor gaan in ieder geval.
Een relatie die werkt loopt niet stuk op dingen te snel doen, als het langzamer had gelopen had het ook niet gelopen (het had alleen langer geduurd voor je dat merkte) Is mijn idee er over.
Als je weer redelijk snel aan een huis komen kan als het niet blijkt te werken en jullie zien het beide zitten zou ik er wel voor gaan in ieder geval.
dinsdag 14 september 2010 om 19:17
Hmmm..ik kan me die gevoelens die je beschrijft wel een beetje voorstellen! Ik denk dat het vooral ook afhangt van hoe je erin zit..
Zelf hecht ik echt waarde aan een "eigen" plekje. Mijn vriend heeft een tijdje bij mij ingewoond, maar uiteindelijk hebben we nu samen een huis gekocht. Iets van ons samen. Zelf zou ik niet zo snel bij iemand intrekken, dan zou ik eerder samen iets anders uitzoeken, zodat het een huis wordt wat van jullie samen is.
En sja, het is al gezegd: eigenlijk weet je allang wat je wilt!!
Succes!
Zelf hecht ik echt waarde aan een "eigen" plekje. Mijn vriend heeft een tijdje bij mij ingewoond, maar uiteindelijk hebben we nu samen een huis gekocht. Iets van ons samen. Zelf zou ik niet zo snel bij iemand intrekken, dan zou ik eerder samen iets anders uitzoeken, zodat het een huis wordt wat van jullie samen is.
En sja, het is al gezegd: eigenlijk weet je allang wat je wilt!!
Succes!
