Gezondheid
alle pijlers
Maagband/verkleining
maandag 12 januari 2009 om 11:13
dinsdag 21 september 2010 om 22:24
Ik wil er ook graag even op reageren. Ik ben het slechts voor een deel met je eens. Ik geloof ook dat eten een verslaving kán zijn. Maar, zoals bij elke verslaving, kun je op allerlei manieren hulp zoeken en krijgen.
En met het voor- en natraject in Nederland toch helemaal? Ik weet niet of ik eetverslaafd ben. Ik ben in ieder geval niet verslaafd aan suiker of vet. Ik eet zeer zoutarm. Maar ik eet wél veel. Omdat ik gewoon na een dag werken erg moe ben en aardig wat energie verbruikt heb.
Is de oplossing voor mensen met een echte eetverslaving dan een maagverkleining of -bandje? Of zou er dan (ook) op psychologisch gebied iets meer moeten gebeuren?
En ik heb moeite met mensen die erdoorheen eten, omdat ik door nogal streng voor mezelf te zijn, nu op dit moment niet 'zwaar' genoeg ben voor een operatie... Ik moet er dus nog iets, wellicht ernstigs, bíj hebben. Thank goodness voor mijn te hoge bloeddruk dan maar.
Ik doe er nu al van alles aan, om níét ipv 112 kilo, 125 te wegen.
Dat er met mijn gewrichten langzaamaan nauwelijks meer fatsoenlijk te werken valt (en dat moet wel 40 uur per week), wordt niet meegenomen, omdat de klachten niet ernstig genoeg zijn???
En ik beschouw een operatie niet als iets dat vanzelf spreekt, ik vind het een enorm kado. Waarmee ik dus zo zorgvuldig mogelijk mee om wil gaan. Ik weet dat er, ook voor mij, heel moeilijke momenten zullen komen! Daar ben ik me heel erg van bewust. Ook van het feit dat het geen feestje is!
Ik heb in mijn omgeving een paar mensen die 'erdoorheen' gegeten hebben. En ook (veel meer) mensen die zich er wel 'aan houden'. En ik zie helaas bij de mensen die grondig de fout ingaan een soort van: kan mij het schelen?
Ik heb nu een heleboel opgetikt, zo uit de losse pols. Ik weet niet of het mijn blik erop enigszins verduidelijkt?
Is de psychologische test goed genoeg? Is het voortraject grondig genoeg? Mij lijkt het voor sommige mensen niet voldoende. En het zou fijn zijn, voorál voor die mensen, als dat voor het hele gebeuren aan het licht kwam. Zodat er in voor- en natraject extra aandacht en/of therapie voor mensen kan zijn.
Maar je kunt toch ook zélf om hulp vragen, als het zelfs met bariatrische chirurgie niet lukt?
Of zie ik dat fout?
Hoe wordt er gedacht over mensen die blijven roken, als ze zwanger zijn? Of door blijven paffen, als ze een longkwaal hebben? (ik weet niet hoe jullie daarover denken) Daar heb ik grooooote moeite mee! En die mensen kan ik ook heel goed begrijpen, omdat ik zelf rook.
Maar omdat ik hoop over een poos een nogal heftige, life changing operatie te ondergaan en ik daar zo gezond mogelijk voor wil zijn, stop ik wel as maandag met roken.
En als me dat niet zelf lukt, ga ik hulp bij huisarts, apotheek of het groene kruis vragen. Of duw af en toe een nicotine kauwgompie in mijn mond.
En heus niet iedereen hoeft altijd alleen maar 'flink' en een doorzetter te zijn, dat ben ik ook echt niet. Maar het is zó zonde van álles, als mensen zichzelf zo saboteren.
Nou, poeh poeh, ik hoop dat ik niet vervelend over ben gekomen. Want dat was niet de bedoeling! Alleen proberen om mijn kijk erop te verduidelijken.
En het is ook oké als mensen het over dingen niet eens zijn of kunnen worden.
Ik hou ermee op, ga nog een sigaretje roken en dan naar bed. Morgen vroeg eruit om te werken.
Welterusten!
En met het voor- en natraject in Nederland toch helemaal? Ik weet niet of ik eetverslaafd ben. Ik ben in ieder geval niet verslaafd aan suiker of vet. Ik eet zeer zoutarm. Maar ik eet wél veel. Omdat ik gewoon na een dag werken erg moe ben en aardig wat energie verbruikt heb.
Is de oplossing voor mensen met een echte eetverslaving dan een maagverkleining of -bandje? Of zou er dan (ook) op psychologisch gebied iets meer moeten gebeuren?
En ik heb moeite met mensen die erdoorheen eten, omdat ik door nogal streng voor mezelf te zijn, nu op dit moment niet 'zwaar' genoeg ben voor een operatie... Ik moet er dus nog iets, wellicht ernstigs, bíj hebben. Thank goodness voor mijn te hoge bloeddruk dan maar.
Ik doe er nu al van alles aan, om níét ipv 112 kilo, 125 te wegen.
Dat er met mijn gewrichten langzaamaan nauwelijks meer fatsoenlijk te werken valt (en dat moet wel 40 uur per week), wordt niet meegenomen, omdat de klachten niet ernstig genoeg zijn???
En ik beschouw een operatie niet als iets dat vanzelf spreekt, ik vind het een enorm kado. Waarmee ik dus zo zorgvuldig mogelijk mee om wil gaan. Ik weet dat er, ook voor mij, heel moeilijke momenten zullen komen! Daar ben ik me heel erg van bewust. Ook van het feit dat het geen feestje is!
Ik heb in mijn omgeving een paar mensen die 'erdoorheen' gegeten hebben. En ook (veel meer) mensen die zich er wel 'aan houden'. En ik zie helaas bij de mensen die grondig de fout ingaan een soort van: kan mij het schelen?
Ik heb nu een heleboel opgetikt, zo uit de losse pols. Ik weet niet of het mijn blik erop enigszins verduidelijkt?
Is de psychologische test goed genoeg? Is het voortraject grondig genoeg? Mij lijkt het voor sommige mensen niet voldoende. En het zou fijn zijn, voorál voor die mensen, als dat voor het hele gebeuren aan het licht kwam. Zodat er in voor- en natraject extra aandacht en/of therapie voor mensen kan zijn.
Maar je kunt toch ook zélf om hulp vragen, als het zelfs met bariatrische chirurgie niet lukt?
Of zie ik dat fout?
Hoe wordt er gedacht over mensen die blijven roken, als ze zwanger zijn? Of door blijven paffen, als ze een longkwaal hebben? (ik weet niet hoe jullie daarover denken) Daar heb ik grooooote moeite mee! En die mensen kan ik ook heel goed begrijpen, omdat ik zelf rook.
Maar omdat ik hoop over een poos een nogal heftige, life changing operatie te ondergaan en ik daar zo gezond mogelijk voor wil zijn, stop ik wel as maandag met roken.
En als me dat niet zelf lukt, ga ik hulp bij huisarts, apotheek of het groene kruis vragen. Of duw af en toe een nicotine kauwgompie in mijn mond.
En heus niet iedereen hoeft altijd alleen maar 'flink' en een doorzetter te zijn, dat ben ik ook echt niet. Maar het is zó zonde van álles, als mensen zichzelf zo saboteren.
Nou, poeh poeh, ik hoop dat ik niet vervelend over ben gekomen. Want dat was niet de bedoeling! Alleen proberen om mijn kijk erop te verduidelijken.
En het is ook oké als mensen het over dingen niet eens zijn of kunnen worden.
Ik hou ermee op, ga nog een sigaretje roken en dan naar bed. Morgen vroeg eruit om te werken.
Welterusten!
woensdag 22 september 2010 om 13:52
Beste Maaike, je kunt geen appels met peren vergelijken een eter is een eter en een roker een roker ( potverdorie ik doe beide)
een advies: blijf bij jezelf en kijk niet naar een ander. geef zelf het goede voorbeeld en erger je niet. Je kunt en mag niet oordelen over hoe een ander omgaat mn een maagband of bv een eetverslaving.
Je kunt best grote moeite hebben met rokers die zwanger zijn. het is niet aan jou om hier een oordeel over te geven ( ik heb overigens bij de zwangerschappen niet gerookt) maar weet hoe verschrikkelijk moeilijk dit is. Je weet ook niet hoe het jou zal vergaan als je eenmaal een operatie achter de rug hebt!
Hulp vragen is niet makkelijk dat was het voor mij ook niet, ben een jaar bezig geweest om te overdenken of ik dit nu wel of niet zou doen. de uitslag van dat denkwerk is inmiddels bekend .
Dat wilde ik even kwijt
een advies: blijf bij jezelf en kijk niet naar een ander. geef zelf het goede voorbeeld en erger je niet. Je kunt en mag niet oordelen over hoe een ander omgaat mn een maagband of bv een eetverslaving.
Je kunt best grote moeite hebben met rokers die zwanger zijn. het is niet aan jou om hier een oordeel over te geven ( ik heb overigens bij de zwangerschappen niet gerookt) maar weet hoe verschrikkelijk moeilijk dit is. Je weet ook niet hoe het jou zal vergaan als je eenmaal een operatie achter de rug hebt!
Hulp vragen is niet makkelijk dat was het voor mij ook niet, ben een jaar bezig geweest om te overdenken of ik dit nu wel of niet zou doen. de uitslag van dat denkwerk is inmiddels bekend .
Dat wilde ik even kwijt
woensdag 22 september 2010 om 13:58
Maaike, ik snap het punt ook wel. En het is ook niet mijn bedoeling om hier een rel te starten of wat dan ook, maar ik wilde het wel delen.
Ik denk namelijk dat JUIST wij begrip zouden moeten kunnen opbrengen voor die mensen bij wie afvallen ondanks bariatrische chirurgie toch niet lukt. Omdat wij als geen ander weten wat een gevecht het is, afvallen.
Ik snap echt wel dat het frustrerend is om iemand na een operatie te zijn vreten als voordien, maar ik denk dan; zouden juist wij niet moeten zien wat een leed daarachter schuil gaat? Zouden juist wij niet met die mensen mee moeten voelen? Omdat juist wij weten hoe wanhopig je moet zijn om te kiezen voor bariatrische chirurgie? En omdat juist wij weten hoezeer je hoopt nu éindelijk eens van dat godvergetenklote overgewicht af te zijn.
En als het dan nóg niet lukt.... Als er dan iemand zou zijn die moet snappen hoeveel pijn dat doet, dan moeten wij het toch zijn? De mensen die voor hetzelfde traject kiezen, omdat ze hun lijf zo kotsbeu zijn?
Dat is mijn punt een beetje.
Ik denk namelijk dat JUIST wij begrip zouden moeten kunnen opbrengen voor die mensen bij wie afvallen ondanks bariatrische chirurgie toch niet lukt. Omdat wij als geen ander weten wat een gevecht het is, afvallen.
Ik snap echt wel dat het frustrerend is om iemand na een operatie te zijn vreten als voordien, maar ik denk dan; zouden juist wij niet moeten zien wat een leed daarachter schuil gaat? Zouden juist wij niet met die mensen mee moeten voelen? Omdat juist wij weten hoe wanhopig je moet zijn om te kiezen voor bariatrische chirurgie? En omdat juist wij weten hoezeer je hoopt nu éindelijk eens van dat godvergetenklote overgewicht af te zijn.
En als het dan nóg niet lukt.... Als er dan iemand zou zijn die moet snappen hoeveel pijn dat doet, dan moeten wij het toch zijn? De mensen die voor hetzelfde traject kiezen, omdat ze hun lijf zo kotsbeu zijn?
Dat is mijn punt een beetje.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 22 september 2010 om 14:46
Ik ga hierop ook nog even in.
Maar het is mijn mening en dat wil niet zeggen dat iedereen er het over eens moet wezen.
Ikzelf heb heel lang nagedacht over wel/niet/wel/niet middels opereren iets te doen aan het overgewicht.
Ook ik heb dieet na dieet gedaan en al die keren is het dus niet het gewenste resultaat geweest.
Zoals Marels al zegt zijn we daar gewoon te zwak voor.
Of te ziek voor.....noem het zoals jezelf wil.
Maar oke, het dieeten heeft niet geholpen en toch wil je verder.
Verder met een gezond lichaam. Zonder risico op hart en vaatziekten, hersenbloedingen, suikerziekte, gewrichtsklachten en de verdere dingen die men wereldwijd roept en schrijft.
We zijn gewoon een tijdbom, door ons overgewicht.
Maar dan komt de vraag........... laat ik me snijden in een gezond lichaam. Dat is voor mij een heeel groot punt geweest.
Iets wat gezond is moet je niet verminken door erin te snijden, was mijn motto. Maar aan de andere kant......
HOE GEZOND IS DAT LICHAAM????? NU en ook STRAKS.
Dat heeft me wel aan het denken gezet.
Ik heb geen gezond lichaam ( had hoge bloeddruk, verhoogde suiker, gewrichtsklachten)
Zelf ben ik te ziek( lees zwak) om het zelfstandig op te lossen. Bovendien is het al TE VER doorgeslagen om het op eigen kracht te doen. Puur door gewoonte en wilskrachtvermindering lukt dat ons niet. Anders zaten we hier immers niet onder ons " dikkerts"
Voor mij is de toekomst van mijn gezondheid doorslaggevend geweest om toch in mijn " gezonde lijf" te laten snijden, overigens na veel wikken en wegen.
Het is een grote stap waar ik veeel bewuster mee bezig ben geweest dan alle vorige lijnpogingen.
Dit voelt voor mij een definitieve stap. Een nieuw leven.
Dat ik daarbij geholpen wordt door een bandje vind ik klasse.
Ik denk wel dat een uitgebreid voortraject daar zeker bij nodig is.
Ben ook heeel blij dat er een goed traject is geweest. Echt goed door de molen gehaald waar nu het eetprobleem zit.
Bij mij zit het probleem in de hoeveelheid eten, de zgn categorie BULK-ETERS. Ik ben geen snoeper, geen emotie eter en geen stress eter. Puur de hoeveelheden die parten speelt. In mijn geval is een maagband de goede oplossing.
Puur omdat er dan minder inkan en je gesignaleerd wordt op: STOPPPP-JE- ZIT- VOL-STOP-Gevoel. ( ben dus nu nog op weg om dat signaal te voelen en te ervaren.)
Ik denk zelf dat je wel zelf bewust moet worden dat je er DAADWERKELIJK aan wil werken.
Ik vind het persoonlijk dan ook verkeerd om ten koste van alles daar weer doorheen te gaan eten. Ik hoor over vloeibare puree, gemalen frikandellen, gepureerde loempia's. Dat vind ik jezelf voor de gek houden, het moet wel in normale dingen blijven.
Het kan goed zijn, zoals marels zegt dat ik de behoefte heb om toch weer naar mc donalds te gaan, gewoon omdat we dat vroeger vaker deden en de verleiding niet kunnen weerstaan.
Ik hoop dat ik dan een signaal krijg en desnoods moet braken ter plekke. Zodat ik weet dat het niet meer kan en niet meer mag.
Dat geheugensteuntje van : HEEEE HOLA< WEET WAAR JE MEE BEZIG BENT........DUS KAPPEN HET KAN NIET MEER.
Die zelfdiscipline zul je wel moeten hebben als je hetvoortraject op de goede manier hebt doorlopen.
Ik hoor hier regelmatig dat het wachten zolang duurt......
En dat men naar Belgie of elders gaat en je daar binnen enkele weken geopereerd wordt. Op je eigen verzoek een GPB of SLEEVE zonder onderzoek naar je eetgewoonte en probleemstelling te onderzoeken.
Het is namelijk geen volgende dieetpoging die je gaat uitproberen. Het is een ingreep die voor de rest van je leven geld. NOOIT MEER MC DONALDS ALLAH VROEGER, NOOIT MEER 10X OPSCHEPPEN BIJ DE WOK........neee ook niet dat ene keertje, en het tweede keertje zoals we al zovaak ervaren hebben.
Dat bewustwordingsproces is een heel grooot punt en zeker weten wordt dat te vaak dusdanig onderschat in zijn waarde.
Ik persoonlijk ben dankbaar dat ik een zo rigoreus hulpmiddel heb gekregen. Maar makkelijk is het vooralsnog niet. De eerste dagen, weken,.....maanden gingen fantastisch. Zoals bij vele dieten die ik al geprobeerd heb.
Maar nu, de volgende stap...... het volhouden..... het accepteren van NOOIT MEER, het anders denken, het herkennen, het ervaren van een signaal als braken of pijn in je lijf.
Ook het denken over de risico's op gevolgen van dooreten.......zoals kantelen van het bandje, oprekken van het voormaagje......allemaal dingen die me nu bezig houden, meer dan ooit tevoren.
Maar ik blijf zeggen : DIT IS WAT IK GEWILD HEB, WAT IK ZELF GEKOZEN HEB, HEEL BEWUST.
EN HET GAAT LUKKEN, zeker weten
Hopelijk is mijn uit de hnd geschud relaas een beetje duidelijk wat ik voel en ervaar.
Maar het is mijn mening en dat wil niet zeggen dat iedereen er het over eens moet wezen.
Ikzelf heb heel lang nagedacht over wel/niet/wel/niet middels opereren iets te doen aan het overgewicht.
Ook ik heb dieet na dieet gedaan en al die keren is het dus niet het gewenste resultaat geweest.
Zoals Marels al zegt zijn we daar gewoon te zwak voor.
Of te ziek voor.....noem het zoals jezelf wil.
Maar oke, het dieeten heeft niet geholpen en toch wil je verder.
Verder met een gezond lichaam. Zonder risico op hart en vaatziekten, hersenbloedingen, suikerziekte, gewrichtsklachten en de verdere dingen die men wereldwijd roept en schrijft.
We zijn gewoon een tijdbom, door ons overgewicht.
Maar dan komt de vraag........... laat ik me snijden in een gezond lichaam. Dat is voor mij een heeel groot punt geweest.
Iets wat gezond is moet je niet verminken door erin te snijden, was mijn motto. Maar aan de andere kant......
HOE GEZOND IS DAT LICHAAM????? NU en ook STRAKS.
Dat heeft me wel aan het denken gezet.
Ik heb geen gezond lichaam ( had hoge bloeddruk, verhoogde suiker, gewrichtsklachten)
Zelf ben ik te ziek( lees zwak) om het zelfstandig op te lossen. Bovendien is het al TE VER doorgeslagen om het op eigen kracht te doen. Puur door gewoonte en wilskrachtvermindering lukt dat ons niet. Anders zaten we hier immers niet onder ons " dikkerts"
Voor mij is de toekomst van mijn gezondheid doorslaggevend geweest om toch in mijn " gezonde lijf" te laten snijden, overigens na veel wikken en wegen.
Het is een grote stap waar ik veeel bewuster mee bezig ben geweest dan alle vorige lijnpogingen.
Dit voelt voor mij een definitieve stap. Een nieuw leven.
Dat ik daarbij geholpen wordt door een bandje vind ik klasse.
Ik denk wel dat een uitgebreid voortraject daar zeker bij nodig is.
Ben ook heeel blij dat er een goed traject is geweest. Echt goed door de molen gehaald waar nu het eetprobleem zit.
Bij mij zit het probleem in de hoeveelheid eten, de zgn categorie BULK-ETERS. Ik ben geen snoeper, geen emotie eter en geen stress eter. Puur de hoeveelheden die parten speelt. In mijn geval is een maagband de goede oplossing.
Puur omdat er dan minder inkan en je gesignaleerd wordt op: STOPPPP-JE- ZIT- VOL-STOP-Gevoel. ( ben dus nu nog op weg om dat signaal te voelen en te ervaren.)
Ik denk zelf dat je wel zelf bewust moet worden dat je er DAADWERKELIJK aan wil werken.
Ik vind het persoonlijk dan ook verkeerd om ten koste van alles daar weer doorheen te gaan eten. Ik hoor over vloeibare puree, gemalen frikandellen, gepureerde loempia's. Dat vind ik jezelf voor de gek houden, het moet wel in normale dingen blijven.
Het kan goed zijn, zoals marels zegt dat ik de behoefte heb om toch weer naar mc donalds te gaan, gewoon omdat we dat vroeger vaker deden en de verleiding niet kunnen weerstaan.
Ik hoop dat ik dan een signaal krijg en desnoods moet braken ter plekke. Zodat ik weet dat het niet meer kan en niet meer mag.
Dat geheugensteuntje van : HEEEE HOLA< WEET WAAR JE MEE BEZIG BENT........DUS KAPPEN HET KAN NIET MEER.
Die zelfdiscipline zul je wel moeten hebben als je hetvoortraject op de goede manier hebt doorlopen.
Ik hoor hier regelmatig dat het wachten zolang duurt......
En dat men naar Belgie of elders gaat en je daar binnen enkele weken geopereerd wordt. Op je eigen verzoek een GPB of SLEEVE zonder onderzoek naar je eetgewoonte en probleemstelling te onderzoeken.
Het is namelijk geen volgende dieetpoging die je gaat uitproberen. Het is een ingreep die voor de rest van je leven geld. NOOIT MEER MC DONALDS ALLAH VROEGER, NOOIT MEER 10X OPSCHEPPEN BIJ DE WOK........neee ook niet dat ene keertje, en het tweede keertje zoals we al zovaak ervaren hebben.
Dat bewustwordingsproces is een heel grooot punt en zeker weten wordt dat te vaak dusdanig onderschat in zijn waarde.
Ik persoonlijk ben dankbaar dat ik een zo rigoreus hulpmiddel heb gekregen. Maar makkelijk is het vooralsnog niet. De eerste dagen, weken,.....maanden gingen fantastisch. Zoals bij vele dieten die ik al geprobeerd heb.
Maar nu, de volgende stap...... het volhouden..... het accepteren van NOOIT MEER, het anders denken, het herkennen, het ervaren van een signaal als braken of pijn in je lijf.
Ook het denken over de risico's op gevolgen van dooreten.......zoals kantelen van het bandje, oprekken van het voormaagje......allemaal dingen die me nu bezig houden, meer dan ooit tevoren.
Maar ik blijf zeggen : DIT IS WAT IK GEWILD HEB, WAT IK ZELF GEKOZEN HEB, HEEL BEWUST.
EN HET GAAT LUKKEN, zeker weten
Hopelijk is mijn uit de hnd geschud relaas een beetje duidelijk wat ik voel en ervaar.
woensdag 22 september 2010 om 16:45
ik kan daar heel kort op reageren, mijn gezondheid is top! perfecte bloeddruk verder geen klachten op enkel eens zere gewrichten oid. mijn uiterlijk heb ik geen problemen mee, sterker nog ik zie er goed uit en ben trots op wie ik ben en hoe ik eruit zie. ik heb gekozen voor de operatie omdat ik bang ben voor de gevolgen op de lange termijn. Net als Limburger ben ik heel bang om in dit prima functionerende lijf te laten snijden. maar ik stop niet met eten....ben ik dan ziek? ben ik verslafd? ik weet het niet. wat ik wel weet is dat ik zo niet door kan gaan dat ik wil springen dansen zingen met mn kinderen dat wil ik. uiterlijk zegt me geen fuck ( sorry)
ik ben ook bang voor de complicaties maar uiteindelijk moeten we het gewoon zelf doen. Die keus hebben we gemaakt en dat maakt ons tot bondgenoten. Wij gaan het wel redden !
ik had vanmiddag weer zo'n kut gevoel. ik was met de twee jongste kids naar de speeltuin en ze wilden schommelen ik duwen maar eigenlijk wil ik ook gewoon schommelen en dat kan met mn dikke lijf niet. Ik ben gewoon zo blij dat ik een maagbandje krijg, ik zie het als een nieuwe kans nieuw lijf, nieuwe gewoontes een new en improved Maaike zoiets
ik ben ook bang voor de complicaties maar uiteindelijk moeten we het gewoon zelf doen. Die keus hebben we gemaakt en dat maakt ons tot bondgenoten. Wij gaan het wel redden !
ik had vanmiddag weer zo'n kut gevoel. ik was met de twee jongste kids naar de speeltuin en ze wilden schommelen ik duwen maar eigenlijk wil ik ook gewoon schommelen en dat kan met mn dikke lijf niet. Ik ben gewoon zo blij dat ik een maagbandje krijg, ik zie het als een nieuwe kans nieuw lijf, nieuwe gewoontes een new en improved Maaike zoiets
woensdag 22 september 2010 om 19:37
woensdag 22 september 2010 om 19:41
Hoi allemaal,
Ik ga verder niet meer reageren op de wel-of-niet-door-bandje-heeneten discussie.
Niet omdat ik geen mening meer heb , maar omdat ik het jammer zou vinden als er een soort van 'rel' ontstaat! Het fijne van dit forum is nu net, dat we elkaar zo goed kunnen steunen!
Ik respecteer ieders mening over het onderwerp, al ben ik het niet eens met sommige.
We gaan allemaal voor het gezondere leven en we weten intussen allemaal, dat ook dit pad niet alleen maar over rozen gaat.
@Limburger;
Hou je taai, je komt ook weer door deze moeilijke periode heen. Vandaag of morgen gaat je lichaam in de gaten krijgen, dat er signalen worden gewenst als het buikje vol is. En anders kun je tussendoor toch eens bellen met Marina (van SMILE) of met je obesitasverpleegkundige? Of is dat not done?
Sterkte van die andere Limburger
Ik ga verder niet meer reageren op de wel-of-niet-door-bandje-heeneten discussie.
Niet omdat ik geen mening meer heb , maar omdat ik het jammer zou vinden als er een soort van 'rel' ontstaat! Het fijne van dit forum is nu net, dat we elkaar zo goed kunnen steunen!
Ik respecteer ieders mening over het onderwerp, al ben ik het niet eens met sommige.
We gaan allemaal voor het gezondere leven en we weten intussen allemaal, dat ook dit pad niet alleen maar over rozen gaat.
@Limburger;
Hou je taai, je komt ook weer door deze moeilijke periode heen. Vandaag of morgen gaat je lichaam in de gaten krijgen, dat er signalen worden gewenst als het buikje vol is. En anders kun je tussendoor toch eens bellen met Marina (van SMILE) of met je obesitasverpleegkundige? Of is dat not done?
Sterkte van die andere Limburger
woensdag 22 september 2010 om 20:08
@ Maaike, houd je vooral niet in omdat ik wel eens een beetje wil bijten, we hebben beide een mening en die hoeft echt niet hetzelfde te zijn wat mij betreft 
wat dat kutgevoel betreft ik sta daar niet zolang bij stil dat verpest nl veel en verbeterd weinig ( ik ben soms zoooo wijs )
@ Limburger you go girl! het gaat je echt lukken hoor!
@ Brenda, mooie foto van je gezien vandaag, je bent zo geweldig goed bezig!
wat dat kutgevoel betreft ik sta daar niet zolang bij stil dat verpest nl veel en verbeterd weinig ( ik ben soms zoooo wijs )
@ Limburger you go girl! het gaat je echt lukken hoor!
@ Brenda, mooie foto van je gezien vandaag, je bent zo geweldig goed bezig!
woensdag 22 september 2010 om 20:45
@Pudding,
O nee, ik ben niet zo bang voor bijtende mensen Kan er zelf ook wat van af en toe... En volgens mij lijken we best op elkaar wat betreft levensinstelling (what's in a name, hihi).
Maar ik ben ook wijs (geworden met de jaren) en ik zou het zo zonde vinden als een forumdiscussie uitloopt op een welles-nietes spelletje. Het is prima als we (of wie dan ook) het niet met elkaar eens kunnen zijn! Maar soms kan het zo verkeerd overkomen wat er opgetikt wordt. (daar bedoel ik niet in deze discussie mee)
En nu moet ik je wel erg gelijk geven: het is zó zonde om vervelende dingen je dag of zelfs leven te laten verpesten!!!
Fijne avond allemaal en tot de volgende ronde
O nee, ik ben niet zo bang voor bijtende mensen Kan er zelf ook wat van af en toe... En volgens mij lijken we best op elkaar wat betreft levensinstelling (what's in a name, hihi).
Maar ik ben ook wijs (geworden met de jaren) en ik zou het zo zonde vinden als een forumdiscussie uitloopt op een welles-nietes spelletje. Het is prima als we (of wie dan ook) het niet met elkaar eens kunnen zijn! Maar soms kan het zo verkeerd overkomen wat er opgetikt wordt. (daar bedoel ik niet in deze discussie mee)
En nu moet ik je wel erg gelijk geven: het is zó zonde om vervelende dingen je dag of zelfs leven te laten verpesten!!!
Fijne avond allemaal en tot de volgende ronde
woensdag 22 september 2010 om 21:23
Ik moet eigenlijk ook weer een foto maken.
Maar ben niet zo van de camera's Krijg overal complimenten, dat ik zo goed uitzie en bijna onherkenbaar ben.
en jaaaaaaazeker ben ik ook trots op mezelf.
@ Brenda, het is bij jou ook een metamorfose......dat heb ik al egens tegen je verteld.
Zeker weten een heeel verschil.
En wat zijn er opeens leuke kleren te koop he
Rekken vol voor een prikkie.
Gewoon op de markt ipv grote maten winkels.
Maar ik voel me ook veeel fitter en energieker.
En dat is toch de hoofdzaak voor mij.
Dat de kilo's minder ook aardiger uitzien is daarbij meegenomen maar zeker nooit het overwegingspunt geweest.
Dat is en blijft mijn gezondheid nu en ook op langere termijn.
Maar ben niet zo van de camera's Krijg overal complimenten, dat ik zo goed uitzie en bijna onherkenbaar ben.
en jaaaaaaazeker ben ik ook trots op mezelf.
@ Brenda, het is bij jou ook een metamorfose......dat heb ik al egens tegen je verteld.
Zeker weten een heeel verschil.
En wat zijn er opeens leuke kleren te koop he
Rekken vol voor een prikkie.
Gewoon op de markt ipv grote maten winkels.
Maar ik voel me ook veeel fitter en energieker.
En dat is toch de hoofdzaak voor mij.
Dat de kilo's minder ook aardiger uitzien is daarbij meegenomen maar zeker nooit het overwegingspunt geweest.
Dat is en blijft mijn gezondheid nu en ook op langere termijn.
woensdag 22 september 2010 om 21:34
O jee, jullie maken me wel nieuwsgierig naar die foto's!
Maar ik kan me zo goed voorstellen hoeveel lekkerder jullie je nu al voelen. En het is nog niet eens het eind van de reis...
Ik kan het zelf ook al bijna voelen: de knie en heupen die niet meer zo ontzettend moeilijk doen, veel minder last van mijn rug.
En ik vind mezelf er wel gewoon echt leuker uitzien als ik dunner ben! Dat is niet de motivatie, want wat dat betreft zit ik nu ook goed in mijn vel, maar als ik mag kiezen...
Jullie gaan goed. Het is geen weg die zonder hobbels en bobbels is. Maar jullie mogen echt trots zijn op jezelf.
Over een jaar ofzo, mogen jullie mij coachen, als ik het moeilijk heb!
Maar ik kan me zo goed voorstellen hoeveel lekkerder jullie je nu al voelen. En het is nog niet eens het eind van de reis...
Ik kan het zelf ook al bijna voelen: de knie en heupen die niet meer zo ontzettend moeilijk doen, veel minder last van mijn rug.
En ik vind mezelf er wel gewoon echt leuker uitzien als ik dunner ben! Dat is niet de motivatie, want wat dat betreft zit ik nu ook goed in mijn vel, maar als ik mag kiezen...
Jullie gaan goed. Het is geen weg die zonder hobbels en bobbels is. Maar jullie mogen echt trots zijn op jezelf.
Over een jaar ofzo, mogen jullie mij coachen, als ik het moeilijk heb!
donderdag 23 september 2010 om 08:15
zooo nieuwe dag, nieuwe kansen zullen we maar zeggen.
@Ratpatrem...... hoe is het inmiddels.
Kom je nog omhoog uit je bed, of houdt de spierpijn je nog in zijn macht. Heb je steun van je steunkousen?
En...... hoe gaat het met eten en drinken?
Ik weet dat ik de eerste dagen na de operatie niet goed durfde te eten....... Dat verdween wel snel hoor.
Heb toen lekker stampotjes gemaakt met veel groente.
En wat pudding en yoghurtjes gegeten.
Niet te veel op de weegschaal gaan staan, want het gaat nu wel snel naar beneden....dan schrik je te veel haha
Heb je al ontdekt waar het kastje zit? Meestal bij het grootste litteken.
@ Maaike en ook anderen.
Je hebt het over het gevoel van je heupen en knieen....
Hadden jullie voorheen ook dat je vaak wakker werd op een nacht en je moest omdraaien omdat je heupen en schouders pijn deden van de onderdruk van de matras?
Geloof me of niet........dat heb ik nu niet meer en ik kan jullie zeggen......het slaaapt heerlijk.
@ Brenda.
Ik ben benieuwd hoe het met jou eetpatroon gaat.
Voel je wat gebeuren nadat je opgespoten bent?
Is je eetpatroon nu anders en zijn er nieuwe beperkingen van dingen die nu niet meer gaan en eerst wel?
Ikzelf kan nog alles eten, niets uitgezonderd.
@Ratpatrem...... hoe is het inmiddels.
Kom je nog omhoog uit je bed, of houdt de spierpijn je nog in zijn macht. Heb je steun van je steunkousen?
En...... hoe gaat het met eten en drinken?
Ik weet dat ik de eerste dagen na de operatie niet goed durfde te eten....... Dat verdween wel snel hoor.
Heb toen lekker stampotjes gemaakt met veel groente.
En wat pudding en yoghurtjes gegeten.
Niet te veel op de weegschaal gaan staan, want het gaat nu wel snel naar beneden....dan schrik je te veel haha
Heb je al ontdekt waar het kastje zit? Meestal bij het grootste litteken.
@ Maaike en ook anderen.
Je hebt het over het gevoel van je heupen en knieen....
Hadden jullie voorheen ook dat je vaak wakker werd op een nacht en je moest omdraaien omdat je heupen en schouders pijn deden van de onderdruk van de matras?
Geloof me of niet........dat heb ik nu niet meer en ik kan jullie zeggen......het slaaapt heerlijk.
@ Brenda.
Ik ben benieuwd hoe het met jou eetpatroon gaat.
Voel je wat gebeuren nadat je opgespoten bent?
Is je eetpatroon nu anders en zijn er nieuwe beperkingen van dingen die nu niet meer gaan en eerst wel?
Ikzelf kan nog alles eten, niets uitgezonderd.
donderdag 23 september 2010 om 09:24
Limburger,
Had er sporadisch last van s'nacts of dat het "knapte"
Het is nu wel anders met slapen.
En ik kan wel alles eten maar krijg een seintje van STOP!
Dat is en blijft wel apart hoor.
Het gaat wel langzaam maar goed het gaat eraf.
Morgen gaan we naar een sportschoolhier bij stadion en dan maar eens kijken wat ze te bieden hebben.
(sowieso 1 maand gratis)
Maaike
We gaan jou ook coachen!
En heb je hyves?
Of een MSN adres?
Ratpatrem
Hoe gaat het nu?
Had er sporadisch last van s'nacts of dat het "knapte"
Het is nu wel anders met slapen.
En ik kan wel alles eten maar krijg een seintje van STOP!
Dat is en blijft wel apart hoor.
Het gaat wel langzaam maar goed het gaat eraf.
Morgen gaan we naar een sportschoolhier bij stadion en dan maar eens kijken wat ze te bieden hebben.
(sowieso 1 maand gratis)
Maaike
We gaan jou ook coachen!
En heb je hyves?
Of een MSN adres?
Ratpatrem
Hoe gaat het nu?
donderdag 23 september 2010 om 09:28
Hoiiiii
De spierpijn is grotendeels weg en heb nu beetje trekpijn van de wondjes. Ik vermoed dat het kastje net onder borstbeen zit. Van yoghurt krijg ik last qua oprispingen. Dus eet nu van die bakjes appelmoes en omdat de staafmixer ff te veel trillingen veroorzaakte waar ik last van had, heb ik gister een half potje babay-voeding op (sperziebonen, rundvlees en aardappels) was nog best lekker ook haha.
Ik ben de hele dag aan het lopen, zitten en staan dus die steunkousen....uhh die zitten in de was en de andere nog ingepakt. Ik ga bewust niet op de weegschaal staan, dan kan het ook niet tegenvallen want gevoelsmatig is er weinig af.
De spierpijn is grotendeels weg en heb nu beetje trekpijn van de wondjes. Ik vermoed dat het kastje net onder borstbeen zit. Van yoghurt krijg ik last qua oprispingen. Dus eet nu van die bakjes appelmoes en omdat de staafmixer ff te veel trillingen veroorzaakte waar ik last van had, heb ik gister een half potje babay-voeding op (sperziebonen, rundvlees en aardappels) was nog best lekker ook haha.
Ik ben de hele dag aan het lopen, zitten en staan dus die steunkousen....uhh die zitten in de was en de andere nog ingepakt. Ik ga bewust niet op de weegschaal staan, dan kan het ook niet tegenvallen want gevoelsmatig is er weinig af.
donderdag 23 september 2010 om 09:41
Ratpatrem
Zo ging het met mijn steunkousen ook na 1 dag.
Net als de fraxiparine, die heb ik na een klein weekje ook aan de kant gezet. Ik had beweging genoeg om geen trombose te krijgen.
De weegschaal wordt de eerste tijd je grootste vriendin, naast het bandje natuurlijk. Zij samen geven je een kick en laten je beseffen waarvoor je het doet.
Ik zat gisteren op hyves te snuffelen en via via kom je erachter dat er diverse maagbandforums zijn.
Snuffelen jullie daar ook wel eens op?
En zijn er favorieten bij, die de moeite waard zijn?
Van alle forums die ik bezocht heb is dit viva-forum veruit de meest favoriete en gezelligste
Zo ging het met mijn steunkousen ook na 1 dag.
Net als de fraxiparine, die heb ik na een klein weekje ook aan de kant gezet. Ik had beweging genoeg om geen trombose te krijgen.
De weegschaal wordt de eerste tijd je grootste vriendin, naast het bandje natuurlijk. Zij samen geven je een kick en laten je beseffen waarvoor je het doet.
Ik zat gisteren op hyves te snuffelen en via via kom je erachter dat er diverse maagbandforums zijn.
Snuffelen jullie daar ook wel eens op?
En zijn er favorieten bij, die de moeite waard zijn?
Van alle forums die ik bezocht heb is dit viva-forum veruit de meest favoriete en gezelligste
donderdag 23 september 2010 om 09:47
@ Brenda, ik stuur je mijn adres, kun je dat signaal van stop even oversturen.
Raar he, dat het systeem toch bij iedereen anders werkt.
Jullie moeten nu niet denken dat ik weer borden met een berg erop naar binnen schuif, zo erg is het helemaal niet hoor.
Maar het is wel verrekte moeilijk om bij je nieuwe portiegrootte te stoppen.
Hoe doen jij dat eigenlijk met eten?
Heb je een kleiner bord, klein bestek?
Ik gebruik een boterhammebordje met een gebaksvorkje.
Menigeen zegt dat ik mezelf op deze manier voor de gek hou.
Toch ben ik van mening dat je dan veeel minder opschept.
Op een groot bord past nu eenmaal meer op.
Kun jij aangeven wat je hoeveelheid middageten is.
Past het in een grote koffiemok?
Of in een klein senseokopjeformaat?
En hoe doe je het met drinken?
Kun je nog grote glazen water of thee op?
Je ziet, ik heb 1001 vragen, maar daar is dit forum toch voor.
En de starters kunnen er hun deel uithalen en straks ook gebruiken.
Raar he, dat het systeem toch bij iedereen anders werkt.
Jullie moeten nu niet denken dat ik weer borden met een berg erop naar binnen schuif, zo erg is het helemaal niet hoor.
Maar het is wel verrekte moeilijk om bij je nieuwe portiegrootte te stoppen.
Hoe doen jij dat eigenlijk met eten?
Heb je een kleiner bord, klein bestek?
Ik gebruik een boterhammebordje met een gebaksvorkje.
Menigeen zegt dat ik mezelf op deze manier voor de gek hou.
Toch ben ik van mening dat je dan veeel minder opschept.
Op een groot bord past nu eenmaal meer op.
Kun jij aangeven wat je hoeveelheid middageten is.
Past het in een grote koffiemok?
Of in een klein senseokopjeformaat?
En hoe doe je het met drinken?
Kun je nog grote glazen water of thee op?
Je ziet, ik heb 1001 vragen, maar daar is dit forum toch voor.
En de starters kunnen er hun deel uithalen en straks ook gebruiken.
donderdag 23 september 2010 om 09:52
@@@
Dan voor allen hier.
* Hoeveel bewegen jullie nu?
*Neem je al vaker de trap ( ik voordien niet, nu wel)
*Sporten jullie?
*Fietsen
*Wandelen?
* zijn jullie van plan om dadelijk wel te gaan sporten?
Thuis op steppers, wij computer, loopbanden of hometrainers of toch de sportschool in.
Ben benieuwd naar jullie gedachtengang daarover.
Dan voor allen hier.
* Hoeveel bewegen jullie nu?
*Neem je al vaker de trap ( ik voordien niet, nu wel)
*Sporten jullie?
*Fietsen
*Wandelen?
* zijn jullie van plan om dadelijk wel te gaan sporten?
Thuis op steppers, wij computer, loopbanden of hometrainers of toch de sportschool in.
Ben benieuwd naar jullie gedachtengang daarover.
donderdag 23 september 2010 om 10:54
ik geef zelf een voorzetje
* Bewegen: dat gaat natuurlijk moeilijker dan bij een slanke den.
Alles gaat trager, kost meer inspanning.
Nu, na de ingreep en 20 kilo minder te dragen gaat dat vele malen beter. Mekrbaar beter, waardoor je ook de neiging hebt meer te bewegen.
*De trap was eerst mijn vijand. Had ik 2 trappen van een trappenhuis op mijn werk gelopen, moest ik eerst uitpuffen en op adem komen eer ik bij een client binnenging om te verzorgen.
Nu ....20 kg minder...... gaat dat vele malen beter. Mijn conditie is duidelijk verbeterd
*Sporten, is niet mijn favoriete bezigheid. Geen voetbal, handbal, volleybal of weet ik wat. Is niet aan mij besteed
*Fietsen deed ik voorheen en nu. Ik woon dicht bij een stadscentrum en doe veel op de fiets.
Het fietsen gaat nu wel een stuk makkelijker, niet te geloven wat 20 kilo wat je kan doen.
NOTE: mijn goede 7 versnellingsfiets is onlangs gestolen. Momenteel fiets ik dus even op een oud krakkie met 3 versnellingen. Ook te doen, maar mijn nieuwe fietstte comfortabeler
* Wandelingen maak ik wel, maar ik loop echt geen 4 daagse.
Korte zomerse wandelingen in een rustig tempo.
* Sporten moet eigenlijk, maar ik heb niets wat ik leuk zou vinden.
Een sportschool/fitnesschool lijkt me heeeel saai, maar ik ben wel van plan om dat te gaan doen in de toekomst.
De drempel door mijn omvang is nu nog te groot om erover heen te stappen. Zie me al puffen tussen al die grassprietjes in.
Heb thuis wel een stepper en een buikspierapparaat ( ooit via tell sell gekocht, maar zeer weinig gebruikt) Ga deze geloof ik maar eerst van zolder vissen en daar mee aan de slag, als voorbereiding op het echte werk in de fitnesszaal
Toos.
* Bewegen: dat gaat natuurlijk moeilijker dan bij een slanke den.
Alles gaat trager, kost meer inspanning.
Nu, na de ingreep en 20 kilo minder te dragen gaat dat vele malen beter. Mekrbaar beter, waardoor je ook de neiging hebt meer te bewegen.
*De trap was eerst mijn vijand. Had ik 2 trappen van een trappenhuis op mijn werk gelopen, moest ik eerst uitpuffen en op adem komen eer ik bij een client binnenging om te verzorgen.
Nu ....20 kg minder...... gaat dat vele malen beter. Mijn conditie is duidelijk verbeterd
*Sporten, is niet mijn favoriete bezigheid. Geen voetbal, handbal, volleybal of weet ik wat. Is niet aan mij besteed
*Fietsen deed ik voorheen en nu. Ik woon dicht bij een stadscentrum en doe veel op de fiets.
Het fietsen gaat nu wel een stuk makkelijker, niet te geloven wat 20 kilo wat je kan doen.
NOTE: mijn goede 7 versnellingsfiets is onlangs gestolen. Momenteel fiets ik dus even op een oud krakkie met 3 versnellingen. Ook te doen, maar mijn nieuwe fietstte comfortabeler
* Wandelingen maak ik wel, maar ik loop echt geen 4 daagse.
Korte zomerse wandelingen in een rustig tempo.
* Sporten moet eigenlijk, maar ik heb niets wat ik leuk zou vinden.
Een sportschool/fitnesschool lijkt me heeeel saai, maar ik ben wel van plan om dat te gaan doen in de toekomst.
De drempel door mijn omvang is nu nog te groot om erover heen te stappen. Zie me al puffen tussen al die grassprietjes in.
Heb thuis wel een stepper en een buikspierapparaat ( ooit via tell sell gekocht, maar zeer weinig gebruikt) Ga deze geloof ik maar eerst van zolder vissen en daar mee aan de slag, als voorbereiding op het echte werk in de fitnesszaal
Toos.
donderdag 23 september 2010 om 11:00
@Limburger,
Ja nou! Ik dacht al dat ik de enige was die ook pijn aan haar schouder kreeg, omdat ik te zwaar ben... Ik heb het laatst nog tegen mijn man gezegd: ik ben te zwaar voor mijn schouder, als ik op mijn zij lig. Heupen is helemaal verschrikkelijk! Ik kan inderdaad niet langer dan een half uur op één zij liggen. Links is erger dan rechts.
Toen ik vrijdagnacht in het ziekenhuis lag en moest slapen, ging het helemaal slecht. Terwijl ze daar toch tegenwoordig goede matrassen hebben.
Ook als ik mijn benen op een bepaalde manier leg, krijg ik vreselijk pijn in mijn knie of enkel.
En ik ga hier toch een beter punt van maken bij de chirurg! Want dat komt dus ook hoofdzakelijk door overgewicht. Als het nu bij jou zo goed als over is...
Dank je voor deze openbaring!
@Brenda,
Ja, ik heb een hyves. Ik weet niet goed hoe het werkt, maar als je zoekt naar Maaike Temmink in Jabeek, moet je me kunnen vinden. Ik vind het leuk als je me uitnodigt om 'vriendjes' te worden!
Mijn hyves is trouwens helemaal openbaar, dus... be my guest!
@Ratpatrem,
Fijn om te lezen dat het zo goed gaat! Gelukkig heb je weinig last, muv van yoghurt en de staafmixer dan
Heb je geen blender? Zo'n ding waar je ook smoothies en milkshakes in kunt maken. Die staat gewoon vast op het aanrecht.
Maar als je je ook kunt redden met babyeten. Ik moet er persoonlijk niet aan denken, vind dat zó vies! :puke:
Maar wie weet wat ik allemaal nog lekker ga vinden, als ik eenmaal mijn band of gbp heb
Ja nou! Ik dacht al dat ik de enige was die ook pijn aan haar schouder kreeg, omdat ik te zwaar ben... Ik heb het laatst nog tegen mijn man gezegd: ik ben te zwaar voor mijn schouder, als ik op mijn zij lig. Heupen is helemaal verschrikkelijk! Ik kan inderdaad niet langer dan een half uur op één zij liggen. Links is erger dan rechts.
Toen ik vrijdagnacht in het ziekenhuis lag en moest slapen, ging het helemaal slecht. Terwijl ze daar toch tegenwoordig goede matrassen hebben.
Ook als ik mijn benen op een bepaalde manier leg, krijg ik vreselijk pijn in mijn knie of enkel.
En ik ga hier toch een beter punt van maken bij de chirurg! Want dat komt dus ook hoofdzakelijk door overgewicht. Als het nu bij jou zo goed als over is...
Dank je voor deze openbaring!
@Brenda,
Ja, ik heb een hyves. Ik weet niet goed hoe het werkt, maar als je zoekt naar Maaike Temmink in Jabeek, moet je me kunnen vinden. Ik vind het leuk als je me uitnodigt om 'vriendjes' te worden!
Mijn hyves is trouwens helemaal openbaar, dus... be my guest!
@Ratpatrem,
Fijn om te lezen dat het zo goed gaat! Gelukkig heb je weinig last, muv van yoghurt en de staafmixer dan
Heb je geen blender? Zo'n ding waar je ook smoothies en milkshakes in kunt maken. Die staat gewoon vast op het aanrecht.
Maar als je je ook kunt redden met babyeten. Ik moet er persoonlijk niet aan denken, vind dat zó vies! :puke:
Maar wie weet wat ik allemaal nog lekker ga vinden, als ik eenmaal mijn band of gbp heb
donderdag 23 september 2010 om 22:05
quote:limburger schreef op 23 september 2010 @ 09:47:
@ Brenda, ik stuur je mijn adres, kun je dat signaal van stop even oversturen.
Raar he, dat het systeem toch bij iedereen anders werkt.
Jullie moeten nu niet denken dat ik weer borden met een berg erop naar binnen schuif, zo erg is het helemaal niet hoor.
Maar het is wel verrekte moeilijk om bij je nieuwe portiegrootte te stoppen.
Hoe doen jij dat eigenlijk met eten?
Heb je een kleiner bord, klein bestek?
Ik gebruik een boterhammebordje met een gebaksvorkje.
Menigeen zegt dat ik mezelf op deze manier voor de gek hou.
Toch ben ik van mening dat je dan veeel minder opschept.
Op een groot bord past nu eenmaal meer op.
Kun jij aangeven wat je hoeveelheid middageten is.
Past het in een grote koffiemok?
Of in een klein senseokopjeformaat?
En hoe doe je het met drinken?
Kun je nog grote glazen water of thee op?
Je ziet, ik heb 1001 vragen, maar daar is dit forum toch voor.
En de starters kunnen er hun deel uithalen en straks ook gebruiken.
Wil best adres sturen
Leg na elke hap bestek neer en gebruik kleiner bord en je houd jezelf niet voor de gek dat is een fabeltje.
1 broodje of cracker en met warm eten is het bijna 2 kofiiekopjes.
Maar dan zit je ook vol.
Drinken doe ik half uur ervoor niet en erna niet en drinken gaat verder erg goed.
Vragen gewoon vragen.
Oja dit is wel enigste forum waar het zo gezellig is.
Zoek wel eens.
@ Brenda, ik stuur je mijn adres, kun je dat signaal van stop even oversturen.
Raar he, dat het systeem toch bij iedereen anders werkt.
Jullie moeten nu niet denken dat ik weer borden met een berg erop naar binnen schuif, zo erg is het helemaal niet hoor.
Maar het is wel verrekte moeilijk om bij je nieuwe portiegrootte te stoppen.
Hoe doen jij dat eigenlijk met eten?
Heb je een kleiner bord, klein bestek?
Ik gebruik een boterhammebordje met een gebaksvorkje.
Menigeen zegt dat ik mezelf op deze manier voor de gek hou.
Toch ben ik van mening dat je dan veeel minder opschept.
Op een groot bord past nu eenmaal meer op.
Kun jij aangeven wat je hoeveelheid middageten is.
Past het in een grote koffiemok?
Of in een klein senseokopjeformaat?
En hoe doe je het met drinken?
Kun je nog grote glazen water of thee op?
Je ziet, ik heb 1001 vragen, maar daar is dit forum toch voor.
En de starters kunnen er hun deel uithalen en straks ook gebruiken.
Wil best adres sturen
Leg na elke hap bestek neer en gebruik kleiner bord en je houd jezelf niet voor de gek dat is een fabeltje.
1 broodje of cracker en met warm eten is het bijna 2 kofiiekopjes.
Maar dan zit je ook vol.
Drinken doe ik half uur ervoor niet en erna niet en drinken gaat verder erg goed.
Vragen gewoon vragen.
Oja dit is wel enigste forum waar het zo gezellig is.
Zoek wel eens.
