Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
maandag 19 november 2007 om 22:58
Weten jullie wat ik het leukst vind aan mijn nieuwe baan?
Nou?
Dat ik morgen lekker de sociale dienst kan bellen om mijn bijstandsuitkering te beëindigen. No longer, joehoe! deze volwassen vrouw gaat weer op haar eigen benen staan, financieel gezien. En dat is fijn...
Maar eigenlijk; eigenlijk baal ik gewoon....
Baal ik dat ik dit niet kan delen met Hero.
Dat Hero geen opvang voor Mopsey zal zijn als ik werk.
Dat ik mijn eerste dag niet thuis zal komen en aan de eettafel honderduit kan vertellen aan een kerel die het gewoon begrijp.
Dat ik na mijn eerste werkdag geen knuffel krijg en een kop koffie.
Dat ik vanavond met niemand kan proosten met de champagne die we al een jaar voor dit soort momenten in de koelkast hadden liggen.
Dat ik niet met Hero kan delen wat er op mijn werk speelt, terwijl de werkzaamheden deels tegen zijn opleidingsgebied aanschurken.
Dat Hero me nu niet tegemoetglunderd en me in alles laat voelen en weten dat hij trots op me is.
Dat ik dit alleen moet doen, alleen moet regelen.
Dat hij niet zegt; "Goede actie, lady".
En dat ik van mijn eerste salaris geen mooi kadootje voor hem kan kopen...
Ik ben blij met mijn nieuwe baan...maar ben gewoon even niet blij....
Nou?
Dat ik morgen lekker de sociale dienst kan bellen om mijn bijstandsuitkering te beëindigen. No longer, joehoe! deze volwassen vrouw gaat weer op haar eigen benen staan, financieel gezien. En dat is fijn...
Maar eigenlijk; eigenlijk baal ik gewoon....
Baal ik dat ik dit niet kan delen met Hero.
Dat Hero geen opvang voor Mopsey zal zijn als ik werk.
Dat ik mijn eerste dag niet thuis zal komen en aan de eettafel honderduit kan vertellen aan een kerel die het gewoon begrijp.
Dat ik na mijn eerste werkdag geen knuffel krijg en een kop koffie.
Dat ik vanavond met niemand kan proosten met de champagne die we al een jaar voor dit soort momenten in de koelkast hadden liggen.
Dat ik niet met Hero kan delen wat er op mijn werk speelt, terwijl de werkzaamheden deels tegen zijn opleidingsgebied aanschurken.
Dat Hero me nu niet tegemoetglunderd en me in alles laat voelen en weten dat hij trots op me is.
Dat ik dit alleen moet doen, alleen moet regelen.
Dat hij niet zegt; "Goede actie, lady".
En dat ik van mijn eerste salaris geen mooi kadootje voor hem kan kopen...
Ik ben blij met mijn nieuwe baan...maar ben gewoon even niet blij....
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 19 november 2007 om 23:09
Meis, allereerst gefeliciteerd met je baan!
Maar ik kan me je tegenstrijdige gevoelen zó goed voorstellen. Helemaal logisch dat je je zo voelt.
Natuurlijk wil je dit delen met Hero. En het is zo kut dat dat niet kan.
(kan natuurlijk wel zeggen dat je ook best voor mij een kadootje mag kopen van je eerste salaris, maar daar heb je niet zo veel aan )
Ik hoop dat je er uit hebt kunnen slepen wat je er uit wilde slepen en weet dat mijn aanbod nog geldt he, opvangsgewijs dus
Maar ik kan me je tegenstrijdige gevoelen zó goed voorstellen. Helemaal logisch dat je je zo voelt.
Natuurlijk wil je dit delen met Hero. En het is zo kut dat dat niet kan.
(kan natuurlijk wel zeggen dat je ook best voor mij een kadootje mag kopen van je eerste salaris, maar daar heb je niet zo veel aan )
Ik hoop dat je er uit hebt kunnen slepen wat je er uit wilde slepen en weet dat mijn aanbod nog geldt he, opvangsgewijs dus
woensdag 21 november 2007 om 11:48
shit, het is dat ik moet werken maandagavond. anders kwam ik hoogstpersoonlijk die champagne ontkurken als je thuiskwam van je werk. Lieverd, ik snap hoe rot het is. Ook om ergens beginnen waar ze jouw verhaal niet kennen en hebben meegemaakt zal niet makkelijk zijn denk ik....
Heb je al gebeld naar de sociale dienst, lekker gevoel?
Heb je al gebeld naar de sociale dienst, lekker gevoel?
woensdag 21 november 2007 om 19:08
Hee, wat goed Mims, een baan! Van harte, ook al geeft het een dubbel gevoel!
Denk dat er hier maandag heel wat virtuele flessen ontkurkt gaan worden (weer eens wat anders dan bloemen ).
Goed zeg!
Ely, idd. leuk dat jullie elkaar zo gevonden hebben. Ik hoef voorlopig even niet meer te verhuizen, maar bejaardenvivadorp lijkt me wel wat
Denk dat er hier maandag heel wat virtuele flessen ontkurkt gaan worden (weer eens wat anders dan bloemen ).
Goed zeg!
Ely, idd. leuk dat jullie elkaar zo gevonden hebben. Ik hoef voorlopig even niet meer te verhuizen, maar bejaardenvivadorp lijkt me wel wat
donderdag 22 november 2007 om 11:12
Vandaag 3 maanden....
Drie maanden leef ik al verder, drie maanden leef ik al door.
Time flies when you're having fun...maar zoveel fun have ik helemaal niet!
Drie maanden.
Een kwartaal!
Het is een kwartaal geleden dat Hero voor het laatst tegen me sprak, me voor het laatst terugkuste.
Het is een kwartaal geleden dat ik zijn grote, gekwetste lijf waste, terwijl hij niet meer meebewoog. Hem naar me toedraaide zodat de verpleegkundige zijn rug kon wassen, en ik zijn zware gewicht als lood tegen mijn borst voelde drukken. Dat ik het ziekenhuis uitliep zonder kushandjes te geven, en buiten overvallen werd door de storm die tekeer ging. De afgelopen 24 uur had ik naast Hero's bed doorgebracht, en was alles wat er buiten gebeurde langs me heen gegaan. En nu waaide het, was het onstuimig voor een augustusdag...Alsof mijn binnenste een aandeel had gekregen in het weer.
Drie maanden geleden.
22 Augustus 2007.
Het leven is bizar!
Drie maanden leef ik al verder, drie maanden leef ik al door.
Time flies when you're having fun...maar zoveel fun have ik helemaal niet!
Drie maanden.
Een kwartaal!
Het is een kwartaal geleden dat Hero voor het laatst tegen me sprak, me voor het laatst terugkuste.
Het is een kwartaal geleden dat ik zijn grote, gekwetste lijf waste, terwijl hij niet meer meebewoog. Hem naar me toedraaide zodat de verpleegkundige zijn rug kon wassen, en ik zijn zware gewicht als lood tegen mijn borst voelde drukken. Dat ik het ziekenhuis uitliep zonder kushandjes te geven, en buiten overvallen werd door de storm die tekeer ging. De afgelopen 24 uur had ik naast Hero's bed doorgebracht, en was alles wat er buiten gebeurde langs me heen gegaan. En nu waaide het, was het onstuimig voor een augustusdag...Alsof mijn binnenste een aandeel had gekregen in het weer.
Drie maanden geleden.
22 Augustus 2007.
Het leven is bizar!
Wat wilde ik nou toch typen?
