Overig
alle pijlers
Zo, die moet eruit!
maandag 27 september 2010 om 18:40
Ik loop al de hele week met pijn. Pijn in mijn kaak, en angst.
Het was een goed geplande groepstreffer. Onder het motto: kill and attack. De Chinees, De Afghaan en de Israelier. Een vreemdere combinatie mensen kan je je niet voorstellen.
En toch moesten ze mij hebben. Ja, de afspraak was gepland. Nee, ik was niet op de hoogte van de consequenties.
De Chinees begon. Met een schamper lachje en een opmerking over mijn mooie mond begon hij te wroeten. Ik snapte hem niet, begreep niet wat er gebeurde, maar vertrouwde hem nog. Tot er foto's gemaakt werden. Dit was niet afgesproken. Het was pijnlijk. Maar het moest.
Daarna was de beurt aan de Afghaanse. Afkeurend keek ze me aan. Ik verzorgde mezelf niet goed, er lag vanalles open en bloot. Nee, dat moest anders. Ik moest weer puur worden. Lijdzaam onderging ik haar behandeling. Ik had immers weinig keus, liggend op een stoel.
En toen kwam de Israelier. Eerst kreeg ik een prik. Zo een waarvan je *woopsie* in de zevende hemel bent. Ik zag niks meer, er zat een doek voor mijn ogen. Ik voelde niks meer. Mijn verzet was gebroken. Verder dan vragen of ik alsjeblieft muziek mocht luisteren kwam ik niet. Gekraak, getrek en gewroet. Ik neuriede mee met de muziek, om mijn ademhaling onder controle te krijgen. Tot hij klaar was.
Mijn opluchting was voelbaar. Naar huis! Dat warme, veilige plekje.
En toch, ik weet dat ik terug moet. Ik moet terug naar de Chinees, omdat ik daar nou eenmaal elk halfjaar onder controle sta voor mijn gebit. Ik moet terug naar de Afghaanse, omdat haar mondhygienistische behandelingen nu eenmaal nodig zijn na mijn periode van medicatie. Ik moet terug naar de kaakchirurg, omdat er nog 3 verstandskiezen inzitten.
En nog snel ook, dankzij de aanpassingen in de verzekeringen. Den Haag, Bedankt!
Het was een goed geplande groepstreffer. Onder het motto: kill and attack. De Chinees, De Afghaan en de Israelier. Een vreemdere combinatie mensen kan je je niet voorstellen.
En toch moesten ze mij hebben. Ja, de afspraak was gepland. Nee, ik was niet op de hoogte van de consequenties.
De Chinees begon. Met een schamper lachje en een opmerking over mijn mooie mond begon hij te wroeten. Ik snapte hem niet, begreep niet wat er gebeurde, maar vertrouwde hem nog. Tot er foto's gemaakt werden. Dit was niet afgesproken. Het was pijnlijk. Maar het moest.
Daarna was de beurt aan de Afghaanse. Afkeurend keek ze me aan. Ik verzorgde mezelf niet goed, er lag vanalles open en bloot. Nee, dat moest anders. Ik moest weer puur worden. Lijdzaam onderging ik haar behandeling. Ik had immers weinig keus, liggend op een stoel.
En toen kwam de Israelier. Eerst kreeg ik een prik. Zo een waarvan je *woopsie* in de zevende hemel bent. Ik zag niks meer, er zat een doek voor mijn ogen. Ik voelde niks meer. Mijn verzet was gebroken. Verder dan vragen of ik alsjeblieft muziek mocht luisteren kwam ik niet. Gekraak, getrek en gewroet. Ik neuriede mee met de muziek, om mijn ademhaling onder controle te krijgen. Tot hij klaar was.
Mijn opluchting was voelbaar. Naar huis! Dat warme, veilige plekje.
En toch, ik weet dat ik terug moet. Ik moet terug naar de Chinees, omdat ik daar nou eenmaal elk halfjaar onder controle sta voor mijn gebit. Ik moet terug naar de Afghaanse, omdat haar mondhygienistische behandelingen nu eenmaal nodig zijn na mijn periode van medicatie. Ik moet terug naar de kaakchirurg, omdat er nog 3 verstandskiezen inzitten.
En nog snel ook, dankzij de aanpassingen in de verzekeringen. Den Haag, Bedankt!
maandag 27 september 2010 om 18:49
maandag 27 september 2010 om 18:50
quote:Liezebetje schreef op 27 september 2010 @ 18:47:
godallemachtig het klinkt alsof je verkracht wordt..
Ik moest erg lachen om je OP UCchick! Hopelijk voel je je snel beter.
*is weer superdankbaar voor haar tot nu toe onverwoestbare gebit*
godallemachtig het klinkt alsof je verkracht wordt..
Ik moest erg lachen om je OP UCchick! Hopelijk voel je je snel beter.
*is weer superdankbaar voor haar tot nu toe onverwoestbare gebit*
We ask ourselves, 'Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous?' Actually,who are you not to be?
maandag 27 september 2010 om 18:50
quote:haarklover schreef op 27 september 2010 @ 18:49:
Ja, bij het trekken van 2 verstandskiezen hoorde ik ook kraken.
Verder helemaal geen pijn, de verdoving werkte nog lang na, dus van de zakjes morfine heb ik thuis maar 2 gebruikt i.p.v. 20.
(jammer, want het was best lekkere limonade).2 van de 20? Man, dat klinkt als een overdosis!
Ja, bij het trekken van 2 verstandskiezen hoorde ik ook kraken.
Verder helemaal geen pijn, de verdoving werkte nog lang na, dus van de zakjes morfine heb ik thuis maar 2 gebruikt i.p.v. 20.
(jammer, want het was best lekkere limonade).2 van de 20? Man, dat klinkt als een overdosis!
maandag 27 september 2010 om 18:52
quote:vooroverdepasta schreef op 27 september 2010 @ 18:50:
[...]
Ik moest erg lachen om je OP UCchick! Hopelijk voel je je snel beter.
*is weer superdankbaar voor haar tot nu toe onverwoestbare gebit*Mooi, zo was t ook bedoeld! Ik heb altijd een goed gebit gehad, tot mijn verstandskiezen doorkwamen en ik medicijnen slikte die mn speeksel aantastten... Nog steeds geen gaatjes, meer aanslag en dergelijke, maar wel medelijden met hen die niet gezegend zijn met een goed gebit!
[...]
Ik moest erg lachen om je OP UCchick! Hopelijk voel je je snel beter.
*is weer superdankbaar voor haar tot nu toe onverwoestbare gebit*Mooi, zo was t ook bedoeld! Ik heb altijd een goed gebit gehad, tot mijn verstandskiezen doorkwamen en ik medicijnen slikte die mn speeksel aantastten... Nog steeds geen gaatjes, meer aanslag en dergelijke, maar wel medelijden met hen die niet gezegend zijn met een goed gebit!
maandag 27 september 2010 om 19:25
Ow, ik ben vandaag ook naar de tandarts geweest! Van het weekend geconfronteerd met een aantal slechte gebitjes (je weet wel, waar je de vullingen en ijzeren rekjes gewoon ziet zitten tussen de bruine stompies) en gelijk maar besloten tot vulling van alles en daarna een stevige bleekbeurt. Van de tandjes natuurlijk.
Ik zit ook bij een "fabriek" maar verder dan een Hollander en Surinaamse kom ik niet.
Ik zit ook bij een "fabriek" maar verder dan een Hollander en Surinaamse kom ik niet.
