Kinderen
alle pijlers
Borstvoedingsterrorist
dinsdag 28 september 2010 om 13:31
Mijn peuter (net 2 jaar) heeft er een zusje bijgekregen. Mijn man en ik vinden het leuk. Onze peuter vindt het minder leuk. Op sommige momenten - als ze mag helpen - is de oudste nog wel lief voor haar zusje. Maar op momenten dat ik klem zit en de oudste geen aandacht kan geven - met name op het moment dat ik borstvoeding geef - wordt de oudste een kleine terrorist. Ze richt haar woede dan vooral op haar zusje en begint haar hard te slaan. Ik kan niet meer doen dan de klappen af te weren (met 1 hand).
Uiteraard snap ik waar dit vandaan komt (aandacht opeens moeten delen etc), maar ik heb nog geen oplossing.
Heeft iemand tips om dit slaan (tijdens de borstvoeding met name) om te buigen in lief gedrag?
Uiteraard snap ik waar dit vandaan komt (aandacht opeens moeten delen etc), maar ik heb nog geen oplossing.
Heeft iemand tips om dit slaan (tijdens de borstvoeding met name) om te buigen in lief gedrag?
woensdag 29 september 2010 om 12:33
Pinky, ik zie dat echt niet. Waarom stickers? Gewoon benoemen dat je het gezellig vond is voldoende (zou voldoende moeten zijn). Ik merk dat kinderen steeds meer een beloning verwachten voor normaal gedrag. Als je extra je best doet of iets speciaals gebeurd, dan is niets mis met belonen. Maar voor normale dingen? Waar ligt dan de grens? Daar kweek je mijns inziens hele materialistische kinderen mee. Want je gedragen of helpen of lief zijn voor kleinere kinderen omdat dat de manier is van met elkaar omgaan kennen/leren ze dan niet.
woensdag 29 september 2010 om 12:42
quote:Ennelin schreef op 28 september 2010 @ 14:03:
Ha, toevallig had ik het er hier als bijna- mama laatst over met m'n eigen moeder:
zij vertelde dat de borstvoeding altijd een gezellig, rustig moment was voor alle kinderen: ze las ons dan een boekje voor terwijl ze de borst gaf. Dus wij kregen alle aandacht, en de baby de borst. Klinkt heel ideaal, ik weet het... Scheelt natuurlijk wel dat wij nooit jaloers hebben gereageerd. Maar door er een samen-momentje van te maken, is het misschien minder jaloezie-makend?Dit vind ik een hele goede tip! Ben over 3 weken uitgerekend en dochter is dan 21 maanden. Voorzie hier precies hetzelfde probleem zoals TO omschrijft (ook al heb ik echt overwicht, ook al luistert dochter over het algemeen hartstikke goed, op bepaalde momenten transformeert ze in terror-japie en ik heb allemaal zo'n voorgevoel dat het borstvoedingsmoment aan baby zo'n situatie gaat worden........). Op deze manier maak je van het bv moment, ook een aandacht moment voor de oudste. Soms ligt een goede tip zo voor de hand. Nu alleen nog hopen dat het werkt
Ha, toevallig had ik het er hier als bijna- mama laatst over met m'n eigen moeder:
zij vertelde dat de borstvoeding altijd een gezellig, rustig moment was voor alle kinderen: ze las ons dan een boekje voor terwijl ze de borst gaf. Dus wij kregen alle aandacht, en de baby de borst. Klinkt heel ideaal, ik weet het... Scheelt natuurlijk wel dat wij nooit jaloers hebben gereageerd. Maar door er een samen-momentje van te maken, is het misschien minder jaloezie-makend?Dit vind ik een hele goede tip! Ben over 3 weken uitgerekend en dochter is dan 21 maanden. Voorzie hier precies hetzelfde probleem zoals TO omschrijft (ook al heb ik echt overwicht, ook al luistert dochter over het algemeen hartstikke goed, op bepaalde momenten transformeert ze in terror-japie en ik heb allemaal zo'n voorgevoel dat het borstvoedingsmoment aan baby zo'n situatie gaat worden........). Op deze manier maak je van het bv moment, ook een aandacht moment voor de oudste. Soms ligt een goede tip zo voor de hand. Nu alleen nog hopen dat het werkt
woensdag 29 september 2010 om 14:13
quote:pinky_1980 schreef op 29 september 2010 @ 10:54:
Supermollie, tuurlijk geef je geen sticker omdat de zus geen hersenschudding heeft. Zeg ook niet dat je dat niet moet bestraffen maar een sticker omdat ze zo goed geholpen heeft en het zo gezellig was met de thee en het boekje is naar mijn idee niet zo raar.Waarom kun je dat niet gewoon zeggen? "Wat was het gezellig zo he, met een kopje thee en het boekje wat we samen gingen lezen?" Daar is mijn 2-jarige echt wel gevoelig voor hoor. Stickers plakken doet zij gewoon voor de fun, in een stickerboek, of op een gewoon blaadje waar ze ook lekker met haar kleurpotloden op kleurt.
Supermollie, tuurlijk geef je geen sticker omdat de zus geen hersenschudding heeft. Zeg ook niet dat je dat niet moet bestraffen maar een sticker omdat ze zo goed geholpen heeft en het zo gezellig was met de thee en het boekje is naar mijn idee niet zo raar.Waarom kun je dat niet gewoon zeggen? "Wat was het gezellig zo he, met een kopje thee en het boekje wat we samen gingen lezen?" Daar is mijn 2-jarige echt wel gevoelig voor hoor. Stickers plakken doet zij gewoon voor de fun, in een stickerboek, of op een gewoon blaadje waar ze ook lekker met haar kleurpotloden op kleurt.
woensdag 29 september 2010 om 14:19
quote:Botervliegje schreef op 29 september 2010 @ 12:33:
Pinky, ik zie dat echt niet. Waarom stickers? Gewoon benoemen dat je het gezellig vond is voldoende (zou voldoende moeten zijn). Ik merk dat kinderen steeds meer een beloning verwachten voor normaal gedrag. Als je extra je best doet of iets speciaals gebeurd, dan is niets mis met belonen. Maar voor normale dingen? Waar ligt dan de grens? Daar kweek je mijns inziens hele materialistische kinderen mee. Want je gedragen of helpen of lief zijn voor kleinere kinderen omdat dat de manier is van met elkaar omgaan kennen/leren ze dan niet.Dat bedoelde ik ook inderdaad, alleen jij zegt het beter
Pinky, ik zie dat echt niet. Waarom stickers? Gewoon benoemen dat je het gezellig vond is voldoende (zou voldoende moeten zijn). Ik merk dat kinderen steeds meer een beloning verwachten voor normaal gedrag. Als je extra je best doet of iets speciaals gebeurd, dan is niets mis met belonen. Maar voor normale dingen? Waar ligt dan de grens? Daar kweek je mijns inziens hele materialistische kinderen mee. Want je gedragen of helpen of lief zijn voor kleinere kinderen omdat dat de manier is van met elkaar omgaan kennen/leren ze dan niet.Dat bedoelde ik ook inderdaad, alleen jij zegt het beter
zondag 3 oktober 2010 om 20:19
quote:gizz schreef op 28 september 2010 @ 13:38:
Slaan is bij ons echt een no go. Zoon heeft dat 1x gedaan. Ik heb toen de jongste even afgekoppeld, oudste in de gang gezet en na 5 minuten weer opgehaald. Hij heeft het nooit meer gedaan. Door alleen af te weren, maar verder geen consequentie aan haar gedrag te verbinden komt de boodschap bij haar niet aan dat ze iets doet dat niet mag.Lijkt mij ook. Dus niet meer afweren, maar er een direct gevolg als bv. gang/trap.stoutstoel, weet ik het op laten volgen.
Slaan is bij ons echt een no go. Zoon heeft dat 1x gedaan. Ik heb toen de jongste even afgekoppeld, oudste in de gang gezet en na 5 minuten weer opgehaald. Hij heeft het nooit meer gedaan. Door alleen af te weren, maar verder geen consequentie aan haar gedrag te verbinden komt de boodschap bij haar niet aan dat ze iets doet dat niet mag.Lijkt mij ook. Dus niet meer afweren, maar er een direct gevolg als bv. gang/trap.stoutstoel, weet ik het op laten volgen.
zondag 3 oktober 2010 om 20:22
quote:Stijntje schreef op 28 september 2010 @ 13:52:
[...]
Het is maar hoe je het wil benoemen. Ik ben het overwicht kwijt (zoals jij dat noemt) sinds het moment dat mijn peuter in de fase is gekomen dat ze zich realiseert dat ze een eigen wil heeft en dwars kan zijn en overal nee op wil zeggen. En dus niet altijd naar mij luistert. Op zich vind ik dat geheel niet verontrustend gedrag, maar juist normaal voor een kind om een karakter te ontwikkelen. En ik ben zeker niet bang om haar verdriet te doen. Ik corrigeer veel en keer op keer, maar kennelijk heeft het soms tijd nodig om neer te dalen (in dit geval waarschijnlijk veel tijd).Dan nog kun je als ouder het statement neerzetten dat kleine of grote zusjes niet geslagen worden. En slaan = gang, hoe vaak het ook nodig is. Alleen afweren en verder geen gevolgen eraan verbinden helpen niet.
[...]
Het is maar hoe je het wil benoemen. Ik ben het overwicht kwijt (zoals jij dat noemt) sinds het moment dat mijn peuter in de fase is gekomen dat ze zich realiseert dat ze een eigen wil heeft en dwars kan zijn en overal nee op wil zeggen. En dus niet altijd naar mij luistert. Op zich vind ik dat geheel niet verontrustend gedrag, maar juist normaal voor een kind om een karakter te ontwikkelen. En ik ben zeker niet bang om haar verdriet te doen. Ik corrigeer veel en keer op keer, maar kennelijk heeft het soms tijd nodig om neer te dalen (in dit geval waarschijnlijk veel tijd).Dan nog kun je als ouder het statement neerzetten dat kleine of grote zusjes niet geslagen worden. En slaan = gang, hoe vaak het ook nodig is. Alleen afweren en verder geen gevolgen eraan verbinden helpen niet.
