Kinderen
alle pijlers
ruggeprik?
donderdag 7 oktober 2010 om 11:59
Mijn bevalling kan ieder moment beginnen (tweede kindje). De eerste bevalling heb ik als een hel ervaren en vanaf dat ik weet dat ik weer (zeer gewenst) zwanger ben roep ik al dat ik een ruggeprik wil. Alleen hoe dichter bij het allemaal komt hoe meer ik begin te twijfelen. De eerste keer is het toch ook zonder gelukt?
Mijn vraag: Ik zou graag zowel goede als slechte ervaringen horen over de ruggeprik. Het liefst dus van dames die er ook eentje hebben gehad bij de bevalling. Liever geen meningen... die heb ik nu al zo veel gehoord!
Mijn vraag: Ik zou graag zowel goede als slechte ervaringen horen over de ruggeprik. Het liefst dus van dames die er ook eentje hebben gehad bij de bevalling. Liever geen meningen... die heb ik nu al zo veel gehoord!
donderdag 7 oktober 2010 om 12:50
ik heb hem bij mijn 2e bevalling (ks) gehad.. Ik vond de prik zetten niet vervelend. Degene die het deed, deed het vakkundig dus was zo gepiept. Vond het een vreemd gevoel dat weer wel..
Wel daalde mijn bloeddruk heeel snel dus werd ik daar erg naar van en het het duurde lang voordat ze dat onder controle hadden en heb ik een tijdje op de IC gelegen. Verder ging het goed. KS ging prima, heb mijn kindje tijdens hechten bij me mogen houden en daarna dus ivm die bloeddruk op de IC.. Verder daarna relatief gezien snel hersteld en geen nadelige gevolgen gehad van de ruggenprik.
Wel daalde mijn bloeddruk heeel snel dus werd ik daar erg naar van en het het duurde lang voordat ze dat onder controle hadden en heb ik een tijdje op de IC gelegen. Verder ging het goed. KS ging prima, heb mijn kindje tijdens hechten bij me mogen houden en daarna dus ivm die bloeddruk op de IC.. Verder daarna relatief gezien snel hersteld en geen nadelige gevolgen gehad van de ruggenprik.
donderdag 7 oktober 2010 om 13:07
ik heb bij de eerste bevalling een pompje gehad. ook al heel fijn, dat haalt het scherpe randje van de weëen en je wordt er een beetje high van. daarop heb ik het grotendeels gered, maar op een gegeven moment wilde ik toch een ruggenprik (zo'n pompje is maar beperkt leuk). het duurde een uur voor de anesthesist kwam en toen voelde ik dat ik moest persen. te laat dus.
bij de tweede bevalling, 5 weken geleden, had ik net als bij eerste snel opeenvolgende (iedere twee minuten) weeën en schoten de eerste centimeters niet op. nu meteen om een ruggenprik gevraagd. helaas duurde het lang voor de ansthesist kwam (moest van huis komen en spoedgeval tussendoor), dus kreeg ik gelukkig wel alvast tijdelijk een pompje. daarna ruggenprik: wat heerlijk! ik voelde niks meer en heb liggen soezen tot de persweeën kwamen. door de ruggenprik zakten toen wel de weeën weg, dus die moesten weer opgewekt worden. en toen kreeg ik een soort halve pers-, halve ontsluitingsweeën, waardoor ik zelf mijn dochter eruit moest persen. dat ging in 4 keer, dus dat was vlotjes (het scheelde dat het een tweede was).
kortom: natuurlijk zijn er risico's verbonden aan een ruggenprik, net als bij iedere medische handeling. en iedereen kent wel een horror-verhaal waar het mis ging. wat mij betreft zijn de voordelen vele malen groter, dan de beperkte risico's. ik zou zeggen: geniet van je ruggenprik!
bij de tweede bevalling, 5 weken geleden, had ik net als bij eerste snel opeenvolgende (iedere twee minuten) weeën en schoten de eerste centimeters niet op. nu meteen om een ruggenprik gevraagd. helaas duurde het lang voor de ansthesist kwam (moest van huis komen en spoedgeval tussendoor), dus kreeg ik gelukkig wel alvast tijdelijk een pompje. daarna ruggenprik: wat heerlijk! ik voelde niks meer en heb liggen soezen tot de persweeën kwamen. door de ruggenprik zakten toen wel de weeën weg, dus die moesten weer opgewekt worden. en toen kreeg ik een soort halve pers-, halve ontsluitingsweeën, waardoor ik zelf mijn dochter eruit moest persen. dat ging in 4 keer, dus dat was vlotjes (het scheelde dat het een tweede was).
kortom: natuurlijk zijn er risico's verbonden aan een ruggenprik, net als bij iedere medische handeling. en iedereen kent wel een horror-verhaal waar het mis ging. wat mij betreft zijn de voordelen vele malen groter, dan de beperkte risico's. ik zou zeggen: geniet van je ruggenprik!
donderdag 7 oktober 2010 om 13:08
Maar er is wel een verschil tussen een epidurale prik (bij een bevalling en soms bij een keizersnede) en een spinale prik (bij een keizersnede). De laatste prik gaat dieper. Zou dat geen verschil maken voor de complicaties? (In ieder geval wel voor het gevoel. Bij de eerste kan je nog van alles voelen, ligt aan de dosering. Bij de tweede ben je compleet verdoofd van onderen en kan je ook niet meer bewegen.)
donderdag 7 oktober 2010 om 13:11
donderdag 7 oktober 2010 om 13:16
quote:natadecoco schreef op 07 oktober 2010 @ 12:11:
Ik heb hierdoor mijn bevalling als geweldig ervaren en was ook een stuk meer geconcentreerd op de baby en op het "wonder" zeg maar dan op de pijn en de ellende. Ben het hier zo mee eens. Concentratie op de baby en het wonder: daar gaat het om. Niet te uitgeput zijn om je baby te verwelkomen. Wat fijn als je zo op je bevalling terug kunt kijken.
Ik heb hierdoor mijn bevalling als geweldig ervaren en was ook een stuk meer geconcentreerd op de baby en op het "wonder" zeg maar dan op de pijn en de ellende. Ben het hier zo mee eens. Concentratie op de baby en het wonder: daar gaat het om. Niet te uitgeput zijn om je baby te verwelkomen. Wat fijn als je zo op je bevalling terug kunt kijken.
donderdag 7 oktober 2010 om 13:16
Mijn bevalling duurde lang, met weeenopwekkers en ruggeprik, ik denk dat het zonder ruggeprik een keizersnede was geworden. Ik vind in ieder geval het idee dat er ik er één kan krijgen al een enorme geruststelling. Ik zou je aanraden één en ander te overleggen met je verloskundige. De verloskundigen uit de praktijk waar ik heen ga, werken goed samen met het ziekenhuis en hebben nooit moeilijk gedaan over de ruggeprik. Sterker nog; het is de verloskundige die me uiteindelijk naar het ziekenhuis heeft gestuurd en gezegd heeft dat ik niet met minder dan een ruggeprik genoegen moest nemen.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
donderdag 7 oktober 2010 om 13:33
Ik wilde bij de 2e ook perse in het ziekenhuis bevallen met ruggeprik omdat de 1e bevalling HEL was.
Die keuze (en dat met de vk besproken te hebben) gaf me zooo veel rust!
Uiteindelijk wle in zkh bevallen, geen ruggeprik omdat het allemaal zo snel ging dat het niet meer kon,maar de vk drong nog wel even aan bij het personeel dat ik dat graag wilde dus hebben ze het nog even extra gevraagd en heb ik zelf ingestemd om het niet te doen.
Dus als het jou rust brengt: DOEN!!! je ziet wel hoe het loopt en je kan er altijd nog vanaf zien tegen die tijd! Zorg dat je VK op de hoogte is zodat ze je op tijd naar het ziekenhuis kan sturen, en vanf daar zie je wel verder.
(trouwens, hoor iedereen altijd die een ruggeprik hebben gehad dat ze het zo weer zouden willen, het zijn vaak de mensen die het niet gehad hebben die het ook niet zouden willen ofzo. naja, snap je?)
Die keuze (en dat met de vk besproken te hebben) gaf me zooo veel rust!
Uiteindelijk wle in zkh bevallen, geen ruggeprik omdat het allemaal zo snel ging dat het niet meer kon,maar de vk drong nog wel even aan bij het personeel dat ik dat graag wilde dus hebben ze het nog even extra gevraagd en heb ik zelf ingestemd om het niet te doen.
Dus als het jou rust brengt: DOEN!!! je ziet wel hoe het loopt en je kan er altijd nog vanaf zien tegen die tijd! Zorg dat je VK op de hoogte is zodat ze je op tijd naar het ziekenhuis kan sturen, en vanf daar zie je wel verder.
(trouwens, hoor iedereen altijd die een ruggeprik hebben gehad dat ze het zo weer zouden willen, het zijn vaak de mensen die het niet gehad hebben die het ook niet zouden willen ofzo. naja, snap je?)
donderdag 7 oktober 2010 om 13:43
Op aanraden van de gyn heb ik mijn tweede wel een ruggeprik gehad. Mijn eerste bevalling is in een spoedkeizersnede geeindigd en duurde heel erg lang waarbij de ontsluiting niet snel genoeg vorderde.
De eerste drie centimeter bij de tweede bevalling heb ik nog redelijk makkelijk weg kunnen puffen. Daarna belandde ik in een weeenstorm en werd de ruggeprik mij aangeboden. Het duurde denk ik een uur voordat ik de ruggeprik had (eerst infuus, naar de verloskamers, prikken ging niet gelijk goed). Toen de prik eenmaal zat bleek dat ik al 7 cm ontsluiting had! Die weeenstorm had dus wel degelijk effect. Op dat moment vond ik het hemels dat ik niks meer voelde, maar de weeen vielen helaas ook helemaal weg. 's Ochtends om 5 uur heb ik de prik gekregen (en had ik dus al 7 cm ontsluiting) en mijn zoontje is uiteindelijk pas om twee uur 's middags geboren nadat ik was aangesloten op een wee opwekkend infuus. Uiteindelijk kreeg mijn zoontje het moeilijk en heb ik een flinke knip gehad om hem snel geboren te laten worden. Gelukkig heb ik hem er binnen drie persweeen uit weten te werken.
Op het moment van de prik vond ik het geweldig. Achteraf denk ik dat het beter was geweest als ik de prik niet had gehad. Dan was zoontje een stuk sneller geboren geworden en dat was voor hem beter geweest (hij heeft er overigens helemaal niks aan overgehouden hoor). Maar ik ging uit van weer een ellenlange bevalling en dacht dat ik nog minimaal een etmaal in een weeenstorm zou zitten. Achteraf ging ik dus in een uur van 3 naar 7 cm. Voor een volgende keer (als die er ooit komt) kies ik dus niet meer voor een ruggeprik omdat ik het dus blijkbaar wel snel kan.
Mijn schoonzusje heeft een hele nare ervaring met de ruggeprik. Ze hebben verkeerd geprikt waarbij ze een zenuw hebben geraakt. Daardoor heeft ze na de bevalling heel veel pijn aan één been gehad. De tweede keer hebben ze weer niet goed geprikt waardoor ze maar aan één kant verdoofd was. Als klap op de vuurpijl ging het gaatje van de prik niet goed dicht waardoor er lucht bij is gekomen. Hierdoor heeft ze de eerste paar dagen na de bevalling knallende hoofdpijn gehad. Geen leuke kraamtijd dus. Uiteindelijk is ze terug gegaan naar het ziekenhuis waar ze het gaatje dicht hebben kunnen maken.
De eerste drie centimeter bij de tweede bevalling heb ik nog redelijk makkelijk weg kunnen puffen. Daarna belandde ik in een weeenstorm en werd de ruggeprik mij aangeboden. Het duurde denk ik een uur voordat ik de ruggeprik had (eerst infuus, naar de verloskamers, prikken ging niet gelijk goed). Toen de prik eenmaal zat bleek dat ik al 7 cm ontsluiting had! Die weeenstorm had dus wel degelijk effect. Op dat moment vond ik het hemels dat ik niks meer voelde, maar de weeen vielen helaas ook helemaal weg. 's Ochtends om 5 uur heb ik de prik gekregen (en had ik dus al 7 cm ontsluiting) en mijn zoontje is uiteindelijk pas om twee uur 's middags geboren nadat ik was aangesloten op een wee opwekkend infuus. Uiteindelijk kreeg mijn zoontje het moeilijk en heb ik een flinke knip gehad om hem snel geboren te laten worden. Gelukkig heb ik hem er binnen drie persweeen uit weten te werken.
Op het moment van de prik vond ik het geweldig. Achteraf denk ik dat het beter was geweest als ik de prik niet had gehad. Dan was zoontje een stuk sneller geboren geworden en dat was voor hem beter geweest (hij heeft er overigens helemaal niks aan overgehouden hoor). Maar ik ging uit van weer een ellenlange bevalling en dacht dat ik nog minimaal een etmaal in een weeenstorm zou zitten. Achteraf ging ik dus in een uur van 3 naar 7 cm. Voor een volgende keer (als die er ooit komt) kies ik dus niet meer voor een ruggeprik omdat ik het dus blijkbaar wel snel kan.
Mijn schoonzusje heeft een hele nare ervaring met de ruggeprik. Ze hebben verkeerd geprikt waarbij ze een zenuw hebben geraakt. Daardoor heeft ze na de bevalling heel veel pijn aan één been gehad. De tweede keer hebben ze weer niet goed geprikt waardoor ze maar aan één kant verdoofd was. Als klap op de vuurpijl ging het gaatje van de prik niet goed dicht waardoor er lucht bij is gekomen. Hierdoor heeft ze de eerste paar dagen na de bevalling knallende hoofdpijn gehad. Geen leuke kraamtijd dus. Uiteindelijk is ze terug gegaan naar het ziekenhuis waar ze het gaatje dicht hebben kunnen maken.
donderdag 7 oktober 2010 om 13:48
Toen ik voor de eerste keer zwanger was, wilde ik liefst niet met pijnbestrijding bevallen. Alleen duurde het erg lang en kwamen er complicaties, zodat de arts mij uiteindelijk min of meer voor het blok zette: die ruggenprik moest er echt komen. Het zetten was niet fijn. Het deed op zich geen pijn (in ieder geval niet zodanig dat ik dat merkte tussen de weeën door...) maar het lukte steeds maar niet. Als ze prikken, moet je helemaal stil zitten en dat is behoorlijk lastig als je continu pijnlijke weeën hebt.
Maar toen hij eenmaal zat, was het heerlijk. Ik kon zelfs even slapen (was al 24 uur bezig). Ook de persweeën heb ik niet gevoeld, de ruggenprik deed het toen nog volop. Op de monitor zag het personeel dat er weer een wee aankwam, dan moest ik gaan persen. Een heel rare gewaarwording, je perst als het ware in het luchtledige.
Hoewel mijn eerste bevalling dus niet bepaald volgens het boekje verliep, besloot ik de tweede keer om het opnieuw aan te zien en pas tot pijnstilling te besluiten als ik het niet meer aankon. En deze bevalling liep totaal anders: ik kreeg een heftige weeënstorm en was binnen een paar uur bevallen. Zonder ruggenprik dus. Bij beide bevallingen was ik overigens al in het ziekenhuis wegens medische indicatie.
Het was wel prettig dat ik de tweede keer gewoon kon opstaan na de bevalling zonder dat ik nog overal aan vast zat aan allerlei snoeren en apparaten en dat ik niet hoefde te wachten met naar huis gaan totdat ik had geplast (bij een ruggenprik krijg je een catheter).
Ik kijk op beide bevallingen positief terug maar ben blij dat ik het ook een keer zonder pijnbestrijding heb gedaan. Ik had die oerkrachten niet graag willen missen.
Maar toen hij eenmaal zat, was het heerlijk. Ik kon zelfs even slapen (was al 24 uur bezig). Ook de persweeën heb ik niet gevoeld, de ruggenprik deed het toen nog volop. Op de monitor zag het personeel dat er weer een wee aankwam, dan moest ik gaan persen. Een heel rare gewaarwording, je perst als het ware in het luchtledige.
Hoewel mijn eerste bevalling dus niet bepaald volgens het boekje verliep, besloot ik de tweede keer om het opnieuw aan te zien en pas tot pijnstilling te besluiten als ik het niet meer aankon. En deze bevalling liep totaal anders: ik kreeg een heftige weeënstorm en was binnen een paar uur bevallen. Zonder ruggenprik dus. Bij beide bevallingen was ik overigens al in het ziekenhuis wegens medische indicatie.
Het was wel prettig dat ik de tweede keer gewoon kon opstaan na de bevalling zonder dat ik nog overal aan vast zat aan allerlei snoeren en apparaten en dat ik niet hoefde te wachten met naar huis gaan totdat ik had geplast (bij een ruggenprik krijg je een catheter).
Ik kijk op beide bevallingen positief terug maar ben blij dat ik het ook een keer zonder pijnbestrijding heb gedaan. Ik had die oerkrachten niet graag willen missen.
donderdag 7 oktober 2010 om 13:55
Bij mijn eerste had ik een ruggeprik. Heel zware bevalling, ontsluiting vorderde niet en omdat ik werd ingeleid waren de wee"en heel heftig. Ik wou het op eigen kracht doen, maar ik trok het niet en heb op dringend advies van de VK een ruggenprik gekregen. De weeen waren goed te hanteren daarna en ik kon even slapen en mijn krachten sparen, maar het had ook nadelen. Allereerst het zetten: die pijn was nog erger dan de weeen. De anasthesist prikte 3x (!!!) verkeerd. Ik kreeg na de bevalling koorts (als gevolg van de ruggenprik) en mijn baby ook, waardoor we nog een paar dagen in het zkh moesten blijven. En ik heb nog tijden hoofdpijn en een pijnlijke plek gehad in mijn rug.
8 Weken geleden ben ik bevallen van mijn tweede. Ik had me voorgenomen de keuze voor al dan niet een ruggenprik pas te maken op het moment dat het aan de orde was, en niet een paar weken voor de bevalling. Die bevalling ging heel soepel en snel, een ruggenprik zou niet eens gekund hebben. En ik ben heel trots dat ik het dit keer op eigen kracht heb gered.
Succes met je keuze en met je bevalling!
8 Weken geleden ben ik bevallen van mijn tweede. Ik had me voorgenomen de keuze voor al dan niet een ruggenprik pas te maken op het moment dat het aan de orde was, en niet een paar weken voor de bevalling. Die bevalling ging heel soepel en snel, een ruggenprik zou niet eens gekund hebben. En ik ben heel trots dat ik het dit keer op eigen kracht heb gered.
Succes met je keuze en met je bevalling!
donderdag 7 oktober 2010 om 14:02
quote:Isadoortje schreef op 07 oktober 2010 @ 13:57:
Ik heb er een gehad en een heerlijke bevalling gehad. Niet teveel pijn, geen uitputting. En trots op mezelf ben ik nog steeds hoor, ook met pijnbestrijding! Ik zeg doen Even voor de duidelijkheid: ik vind dat elke vrouw na haar bevalling trots mag zijn hoor, met of zonder pijnstilling!! Het is een helse klus, hoe je het ook doet.
Ik heb er een gehad en een heerlijke bevalling gehad. Niet teveel pijn, geen uitputting. En trots op mezelf ben ik nog steeds hoor, ook met pijnbestrijding! Ik zeg doen Even voor de duidelijkheid: ik vind dat elke vrouw na haar bevalling trots mag zijn hoor, met of zonder pijnstilling!! Het is een helse klus, hoe je het ook doet.
donderdag 7 oktober 2010 om 14:04
Ik ben zeer binnenkort weer aan de beurt voor mijn derde bevalling. Mijn laatste is erg snel geboren. Ik verwacht dat het nu weer snel zal gaan. Nu is mijn vraag tot wanneer kan die prik gezet worden? Ik las dat iemand al 7 cm had toen ie net zat. Is dat normaal? Ik heb bij die andere twee bevallingen altijd te horen gekregen dat het te laat was voor een ruggeprik.
En vraag twee. Hadden jullie ook de keuze voor dat pompje en zo ja, waarom heb je daar niet voor gekozen? Ik ben er namelijk nog niet helemaal uit wat nu beter is.
En vraag twee. Hadden jullie ook de keuze voor dat pompje en zo ja, waarom heb je daar niet voor gekozen? Ik ben er namelijk nog niet helemaal uit wat nu beter is.
donderdag 7 oktober 2010 om 14:04
Mijn ervaring van mijn ruggenprik.
Ik wou geen pijnstilling, leek me niet goed voor de baby. Ik moest in het ziekenhuis bevallen. Dat is bij ons verplicht, omdat de ziekenhuizen te ver weg zijn. Afijn het liep niet allemaal lekker, te lang en te veel pijn. Ik kreeg een shot morfine in mijn been, maar die hielp niet. In het ziekenhuis is 24/7 uur een ruggenprik beschikbaar (zijn afspraken voor gemaakt, omdat iedereen dus in het ziekenhuis moet bevallen).
Ik kreeg een infuus voor vocht (ik had al een infuus voor "betere" weeën o.i.d.) en een blaascatheter. Ik vond het allemaal wel prima. Werd naar beneden gereden in mijn bed, door het ziekenhuis in een lift en kreeg ergens anders de ruggenprik. Ik moest stil liggen en heb er niks van gevoeld. Toen hij begon te werken, was het een verademing. Je voelt gewoon je benen nog, maar de weeën niet meer. De baby kreeg een draad op haar hoofd om zo op de monitor te worden aangesloten. Na een uurtje raakte de verdoving uitgewerkt. Dat was even k*t. Moest wel drie keer de verpleegkundige oproepen, toen ze me eindelijk serieus nam, want volgens haar kon dat niet. Ik denk achteraf dat ze de pomp niet goed had aangesloten (vond ik de enige bitch die daar werkte, de rest van het personeel was super). Tijdens het persen, hebben ze de pomp ervan af gehaald. Omdat ze willen dat je de persweeën goed voelt. Volgens mij heb ik die niet echt gevoeld, want het deed niet zo'n pijn. Ik heb geen spijt dat ik voor de ruggenprik heb gekozen. Ik moest blijven slapen, omdat het al nacht was en mocht naar huis toen ik geplast had. Ik heb wel drie wissels van personeel meegemaakt, omdat de bevalling zo lang duurde. Ik heb een knip gehad, die gehecht is. Het herstel na de bevalling is me ook meegevallen. Ik ben aardig ongeschonden uit de strijd gekomen.
Ik wou geen pijnstilling, leek me niet goed voor de baby. Ik moest in het ziekenhuis bevallen. Dat is bij ons verplicht, omdat de ziekenhuizen te ver weg zijn. Afijn het liep niet allemaal lekker, te lang en te veel pijn. Ik kreeg een shot morfine in mijn been, maar die hielp niet. In het ziekenhuis is 24/7 uur een ruggenprik beschikbaar (zijn afspraken voor gemaakt, omdat iedereen dus in het ziekenhuis moet bevallen).
Ik kreeg een infuus voor vocht (ik had al een infuus voor "betere" weeën o.i.d.) en een blaascatheter. Ik vond het allemaal wel prima. Werd naar beneden gereden in mijn bed, door het ziekenhuis in een lift en kreeg ergens anders de ruggenprik. Ik moest stil liggen en heb er niks van gevoeld. Toen hij begon te werken, was het een verademing. Je voelt gewoon je benen nog, maar de weeën niet meer. De baby kreeg een draad op haar hoofd om zo op de monitor te worden aangesloten. Na een uurtje raakte de verdoving uitgewerkt. Dat was even k*t. Moest wel drie keer de verpleegkundige oproepen, toen ze me eindelijk serieus nam, want volgens haar kon dat niet. Ik denk achteraf dat ze de pomp niet goed had aangesloten (vond ik de enige bitch die daar werkte, de rest van het personeel was super). Tijdens het persen, hebben ze de pomp ervan af gehaald. Omdat ze willen dat je de persweeën goed voelt. Volgens mij heb ik die niet echt gevoeld, want het deed niet zo'n pijn. Ik heb geen spijt dat ik voor de ruggenprik heb gekozen. Ik moest blijven slapen, omdat het al nacht was en mocht naar huis toen ik geplast had. Ik heb wel drie wissels van personeel meegemaakt, omdat de bevalling zo lang duurde. Ik heb een knip gehad, die gehecht is. Het herstel na de bevalling is me ook meegevallen. Ik ben aardig ongeschonden uit de strijd gekomen.
donderdag 7 oktober 2010 om 14:07
Toen ik zwanger was van de eerste neigde ik naar het niet nemen van een ruggenprik, wilde wel 'de natuur' ervaren. Maar de ontsluiting ging langzaam en de weeën waren heftig (al zou ik ze niet omschrijven als hel) en ik voelde ze zowel in mijn buik, heupen als rug. Op een gegeven moment moest ik nog zes cm en dat kon nog wel zes uur duren. Toen is me voorgesteld om een ruggenprik te nemen. Het zetten van de prik ging probleemloos al kostte het me veel moeite om stil te blijven zitten. De anesthesieassistent ging me daarom heel stevig omhelzen wat ik echt als zacht en moederlijk heb ervaren. Het was een hele verademing dat ik de weeën in buik, heupen en rug niet meer voelde. Maar er kwam een nieuw soort weeëngevoel bij. Want ondanks de ruggenprik voelde ik het hoofdje stevig tegen mijn endeldarm aanduwen. Ik heb nog heel wat weg moeten puffen, maar ik was wel blij dat ik dat niet bovenop de andere weeënpijn had.
Bij mijn aankomende bevalling zal ik niet heel terughoudend zijn wb ruggenprik, maar ik ga er niet vooraf over beslissen.
Bij mijn aankomende bevalling zal ik niet heel terughoudend zijn wb ruggenprik, maar ik ga er niet vooraf over beslissen.
donderdag 7 oktober 2010 om 14:08
quote:pinky_1980 schreef op 07 oktober 2010 @ 14:04:
Ik ben zeer binnenkort weer aan de beurt voor mijn derde bevalling. Mijn laatste is erg snel geboren. Ik verwacht dat het nu weer snel zal gaan. Nu is mijn vraag tot wanneer kan die prik gezet worden? Ik las dat iemand al 7 cm had toen ie net zat. Is dat normaal? Ik heb bij die andere twee bevallingen altijd te horen gekregen dat het te laat was voor een ruggeprik.
Ik had 3 cm geloof ik toen de prik werd gezet. Ik dacht inderdaad dat ze het bij 7cm niet meer doen omdat je dan 'bijna' volledige ontsluiting hebt en ze voor de persweeen het infuus toch weer uitzetten.
En vraag twee. Hadden jullie ook de keuze voor dat pompje en zo ja, waarom heb je daar niet voor gekozen? Welk pompje? Nee, die keuze had ik dus niet, want het zegt me niets. Ik ben er namelijk nog niet helemaal uit wat nu beter is.
Ik ben zeer binnenkort weer aan de beurt voor mijn derde bevalling. Mijn laatste is erg snel geboren. Ik verwacht dat het nu weer snel zal gaan. Nu is mijn vraag tot wanneer kan die prik gezet worden? Ik las dat iemand al 7 cm had toen ie net zat. Is dat normaal? Ik heb bij die andere twee bevallingen altijd te horen gekregen dat het te laat was voor een ruggeprik.
Ik had 3 cm geloof ik toen de prik werd gezet. Ik dacht inderdaad dat ze het bij 7cm niet meer doen omdat je dan 'bijna' volledige ontsluiting hebt en ze voor de persweeen het infuus toch weer uitzetten.
En vraag twee. Hadden jullie ook de keuze voor dat pompje en zo ja, waarom heb je daar niet voor gekozen? Welk pompje? Nee, die keuze had ik dus niet, want het zegt me niets. Ik ben er namelijk nog niet helemaal uit wat nu beter is.
donderdag 7 oktober 2010 om 14:15
quote:FullHouse schreef op 07 oktober 2010 @ 12:24:
Ik mag nog een week of vier wachten totdat nummer 2 komt. Nummer 1 was in het ziekenhuis en toen ik vroeg om pijnstilling was het al te laat. Is uiteindelijk dus echt een hel geweest.
Nu roep ik al een maand of acht dat ik in principe thuis wil bevallen (en dus niet voor een ruggenprik kan kiezen) omdat ik in de overtuiging was dat dat niet meer dan normaal is (alsof dat belangrijk is).
Afgelopen zaterdag bij 'ik hou van holland' er achter gekomen dat slechts 25% van de bevallingen thuis is en dat heeft me flink aan het twijfelen gezet. Ik overweeg ook serieus toch naar het ziekenhuis te gaan en voor een ruggenprik te kiezen, dus ik blijf dit topic even volgen.
Ik begrijp waarom je thuis zou willen bevallen, o.a. lekker in je eigen omgeving. Maar een tijdje geleden zag ik een programma (netwerk?) waarin thuisbevalling ook werd besproken. Ik schrok daar een beetje van. Pin mij niet vast op exacte percentages, maar daarin werd verteld dat 50% van alle thuisbevallingen evengoed nog in het ziekenhuis eindigen.
50% van die baby's komt op de intensive care terecht omdat er dus iets niet goed ging. Dat de moeder alsnog naar het ziekenhuis moest, wat tijd kost was een van de oorzaken. Maar het gaat natuurlijk ook vaak goed, ik wil je niet bang maken!
Ik mag nog een week of vier wachten totdat nummer 2 komt. Nummer 1 was in het ziekenhuis en toen ik vroeg om pijnstilling was het al te laat. Is uiteindelijk dus echt een hel geweest.
Nu roep ik al een maand of acht dat ik in principe thuis wil bevallen (en dus niet voor een ruggenprik kan kiezen) omdat ik in de overtuiging was dat dat niet meer dan normaal is (alsof dat belangrijk is).
Afgelopen zaterdag bij 'ik hou van holland' er achter gekomen dat slechts 25% van de bevallingen thuis is en dat heeft me flink aan het twijfelen gezet. Ik overweeg ook serieus toch naar het ziekenhuis te gaan en voor een ruggenprik te kiezen, dus ik blijf dit topic even volgen.
Ik begrijp waarom je thuis zou willen bevallen, o.a. lekker in je eigen omgeving. Maar een tijdje geleden zag ik een programma (netwerk?) waarin thuisbevalling ook werd besproken. Ik schrok daar een beetje van. Pin mij niet vast op exacte percentages, maar daarin werd verteld dat 50% van alle thuisbevallingen evengoed nog in het ziekenhuis eindigen.
50% van die baby's komt op de intensive care terecht omdat er dus iets niet goed ging. Dat de moeder alsnog naar het ziekenhuis moest, wat tijd kost was een van de oorzaken. Maar het gaat natuurlijk ook vaak goed, ik wil je niet bang maken!
donderdag 7 oktober 2010 om 14:20
donderdag 7 oktober 2010 om 14:28
wow dames! Ik ben overweldigd door de reacties. Die inderdaad over het algemeen positief zijn, wat mij wel een beetje over mijn angst heen geholpen heeft. Een paar dingen heb ik nu geleerd: Een beslissing maak ik tijdens de bevalling (verloskundige is op de hoogte van mijn wens/ twijfel) en hopenlijk gaat het de tweede keer soepeler en zo snel dat het 'vanzelf' gaat.
Ik hoop dat jullie nog even blijven doorschrijven want ik vind het heel interessant, al heb ik zelf natuurlijk niets toe te voegen. Mocht mijn bevalling snel beginnen dan zal ik jullie op de hoogte houden!
Ik hoop dat jullie nog even blijven doorschrijven want ik vind het heel interessant, al heb ik zelf natuurlijk niets toe te voegen. Mocht mijn bevalling snel beginnen dan zal ik jullie op de hoogte houden!
donderdag 7 oktober 2010 om 14:28
quote:pinky_1980 schreef op 07 oktober 2010 @ 14:04:
Ik ben zeer binnenkort weer aan de beurt voor mijn derde bevalling. Mijn laatste is erg snel geboren. Ik verwacht dat het nu weer snel zal gaan. Nu is mijn vraag tot wanneer kan die prik gezet worden? Ik las dat iemand al 7 cm had toen ie net zat. Is dat normaal? Ik heb bij die andere twee bevallingen altijd te horen gekregen dat het te laat was voor een ruggeprik.
En vraag twee. Hadden jullie ook de keuze voor dat pompje en zo ja, waarom heb je daar niet voor gekozen? Ik ben er namelijk nog niet helemaal uit wat nu beter is.Ik denk dat je mij bedoelt. Bij 3cm ontsluiting werd besloten dat ik een ruggeprik kreeg. Op het moment dat die eenmaal zat bleek ik al 7 cm ontsluiting te hebben. Als je al 7 cm ontsluiting hebt op het moment dat ze moeten beslissen is het inderdaad te laat denk ik.
Ik ben zeer binnenkort weer aan de beurt voor mijn derde bevalling. Mijn laatste is erg snel geboren. Ik verwacht dat het nu weer snel zal gaan. Nu is mijn vraag tot wanneer kan die prik gezet worden? Ik las dat iemand al 7 cm had toen ie net zat. Is dat normaal? Ik heb bij die andere twee bevallingen altijd te horen gekregen dat het te laat was voor een ruggeprik.
En vraag twee. Hadden jullie ook de keuze voor dat pompje en zo ja, waarom heb je daar niet voor gekozen? Ik ben er namelijk nog niet helemaal uit wat nu beter is.Ik denk dat je mij bedoelt. Bij 3cm ontsluiting werd besloten dat ik een ruggeprik kreeg. Op het moment dat die eenmaal zat bleek ik al 7 cm ontsluiting te hebben. Als je al 7 cm ontsluiting hebt op het moment dat ze moeten beslissen is het inderdaad te laat denk ik.
donderdag 7 oktober 2010 om 14:41
quote:Pipoo schreef op 07 oktober 2010 @ 14:07:
De anesthesieassistent ging me daarom heel stevig omhelzen wat ik echt als zacht en moederlijk heb ervaren.
Wat herkenbaar!
Ik trof een geweldige Surinaamse supermoederlijke vrouw, heel groot en dik, zij omhelsde mij en ik kon helemaal in haar wegkruipen. Ik werd er op slag enorm rustig van. Ik ben normaal gesproken totaal niet aanrakerig dus ik vond dit een heel bijzondere ervaring. Het is een van de redenen dat ik toch positief terugkijk op mijn eerste bevalling.
De anesthesieassistent ging me daarom heel stevig omhelzen wat ik echt als zacht en moederlijk heb ervaren.
Wat herkenbaar!
Ik trof een geweldige Surinaamse supermoederlijke vrouw, heel groot en dik, zij omhelsde mij en ik kon helemaal in haar wegkruipen. Ik werd er op slag enorm rustig van. Ik ben normaal gesproken totaal niet aanrakerig dus ik vond dit een heel bijzondere ervaring. Het is een van de redenen dat ik toch positief terugkijk op mijn eerste bevalling.
