Kinderen
alle pijlers
ruggeprik?
donderdag 7 oktober 2010 om 11:59
Mijn bevalling kan ieder moment beginnen (tweede kindje). De eerste bevalling heb ik als een hel ervaren en vanaf dat ik weet dat ik weer (zeer gewenst) zwanger ben roep ik al dat ik een ruggeprik wil. Alleen hoe dichter bij het allemaal komt hoe meer ik begin te twijfelen. De eerste keer is het toch ook zonder gelukt?
Mijn vraag: Ik zou graag zowel goede als slechte ervaringen horen over de ruggeprik. Het liefst dus van dames die er ook eentje hebben gehad bij de bevalling. Liever geen meningen... die heb ik nu al zo veel gehoord!
Mijn vraag: Ik zou graag zowel goede als slechte ervaringen horen over de ruggeprik. Het liefst dus van dames die er ook eentje hebben gehad bij de bevalling. Liever geen meningen... die heb ik nu al zo veel gehoord!
donderdag 7 oktober 2010 om 12:11
beste TO,
ik was heel sceptisch over de ruggeprik ivm eventuele complicaties etc. Tot aan de bevalling en zelfs tijdens heb ik de ruggeprik geweigerd, maar uiteindelijk kon ik niet meer en was ik zooo blij dat ik het toch gedaan heb, wat een verlichting zeg! Ik heb hierdoor mijn bevalling als geweldig ervaren en was ook een stuk meer geconcentreerd op de baby en op het "wonder" zeg maar dan op de pijn en de ellende. Voor mij was het heel positief. P.s. en van die hele ruggeprik heb ik niks gevoeld!
succes met het maken van je keuze
ik was heel sceptisch over de ruggeprik ivm eventuele complicaties etc. Tot aan de bevalling en zelfs tijdens heb ik de ruggeprik geweigerd, maar uiteindelijk kon ik niet meer en was ik zooo blij dat ik het toch gedaan heb, wat een verlichting zeg! Ik heb hierdoor mijn bevalling als geweldig ervaren en was ook een stuk meer geconcentreerd op de baby en op het "wonder" zeg maar dan op de pijn en de ellende. Voor mij was het heel positief. P.s. en van die hele ruggeprik heb ik niks gevoeld!
succes met het maken van je keuze
donderdag 7 oktober 2010 om 12:11
Als jij op een gegeven moment denk dat je een ruggenprik wil dan neem je die toch. Je eerst bevalling noem je een hel. Als een ruggenprik dit bij de tweede bevalling kan voorkomen is dat toch prima.
Ik heb zelf ook een ruggenprik gehad. Na een weeenstorm van een paar uur was ik geen centimeter opgeschoten en kreeg ik weeenopwekkers. Er werd toen geadviseerd om een ruggenprik te zetten ik was er erg blij mee. De pijn putte me zo uit. Na het zetten van de ruggenprik heb ik nog even een paar uurtjes wat rustiger door kunnen brengen voordat ik anderhalf uur moest persen.
Ik heb zelf ook een ruggenprik gehad. Na een weeenstorm van een paar uur was ik geen centimeter opgeschoten en kreeg ik weeenopwekkers. Er werd toen geadviseerd om een ruggenprik te zetten ik was er erg blij mee. De pijn putte me zo uit. Na het zetten van de ruggenprik heb ik nog even een paar uurtjes wat rustiger door kunnen brengen voordat ik anderhalf uur moest persen.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:12
Bij mijn eerste bevalling heb ik een ruggeprik gehad en ik vond het na die uren van pijn echt een verademing en gaf me een hoop verlichting. Uiteindelijk is het een keizersnee geworden, maar dat terzijde...
Mijn 2e bevalling is nu bijna 6 weken geleden en hier heb ik geen ruggeprik gehad. Niet omdat ik het niet wilde maar omdat mijn ontsluiting te snel ging om nog pijnbestrijding te geven. Maar oh, wat had ik hem graag gehad. Zo'n pijn...
Mocht er ooit een derde komen dan ga ik zeker om pijnbestrijding vragen. Na 2 helse bevallingen ga ik geen 3e keer zo martelen
Mijn 2e bevalling is nu bijna 6 weken geleden en hier heb ik geen ruggeprik gehad. Niet omdat ik het niet wilde maar omdat mijn ontsluiting te snel ging om nog pijnbestrijding te geven. Maar oh, wat had ik hem graag gehad. Zo'n pijn...
Mocht er ooit een derde komen dan ga ik zeker om pijnbestrijding vragen. Na 2 helse bevallingen ga ik geen 3e keer zo martelen
donderdag 7 oktober 2010 om 12:17
Mijn verloskundige was niet voor pijnbestrijding, want vrouwen konden het heel volgens haar heel goed zelf. Pijn heeft een functie. Zij heeft mij voor de bevalling verteld dat we waarschijnlijk toch te laat in het ziekenhuis aan kwamen (half uur rijden), dus dat ik niet teveel moest hopen op pijnbestrijding. Ik was nogal bang geworden daardoor.
'Gelukkig' kwam ik in het ziekenhuis terecht en werd ik ingeleid met 38 weken. Tijdens de bevalling kwam de gynaecoloog de verloskamer binnen: 'weet dat je altijd om een ruggenprik mag vragen, als het te heftig wordt.' Dat vond ik zo fijn! Ik besloot te kijken hoe het zou lopen, maar op een gegeven moment werd de pijn echt te heftig. De klinisch verloskundige heeft met de gynaecoloog gebeld en ik mocht een ruggenprik. Op de verloskamer kreeg ik een OK jasje aan. En een urinecatheter in (viel me reuze mee). Met bed en al ben ik naar de recovery gereden. Ik kreeg nog wat toeters en bellen: een saturatiemeter op mijn vinger, en plakkers voor hartmonitoring op mijn borst en een bloeddrukmeter. Daarna kwam de anesthesist. Alles werd heel goed uitgelegd, en het was absoluut niet eng. Mijn huid werd verdoofd, met verdovingsvloeistof (prikt een beetje). Ik moest voorover gebogen op de bedrand komen zitten (best lastig met al die toeters en bellen). Daarna werd de ruggenprik geplaatst: eerst wordt met een holle naald geprikt (dit voel je niet, je 'hoort' het alleen een beetje schuiven). Door die holle naald wordt een slangetje in je ruggenmerg geleid. Dit voel je als een licht tintelend gevoel, net alsof je even statisch geladen bent. Daarna merk je niks meer. De prik wordt aangezet, je krijgt een plakker op je borst en je moet nog even een kwartier aan de monitors blijven om te kijken of het allemaal goed gaat. Na dat kwartier werkt de prik ook.
Ik kan het alleen maar aanraden, het was een hele positieve ervaring. Na dat kwartier voelde ik alles nog wel, maar heel erg 'gedempt.' Het deed geen echte pijn meer. Ik kon mijn benen ook nog gewoon bewegen, al voelde het wel een beetje doof (ik kreeg ook jeuk, een heel gek gevoel). Na een poos voelde ik flinke druk van onderen. Volgens de verpleegkundige konden dit geen persweeën zijn, ik was nog maar kort bezig. (Troela!) Na een half uur kwam de verloskundige terug van haar lunchpauze, en wat bleek... Tien centimeter ontstluiting! Ik mocht gaan persen (de prik stond nog aan), voelde alles heel goed en binnen twee keer was mijn dochter er. Vijf uur na het binnenkomen op de verloskamer!
Na afloop heeft het nog een paar uur geduurd voor de prik helemaal was uitgewerkt. Ik heb 's avonds voor het eerst weer geplast.
'Gelukkig' kwam ik in het ziekenhuis terecht en werd ik ingeleid met 38 weken. Tijdens de bevalling kwam de gynaecoloog de verloskamer binnen: 'weet dat je altijd om een ruggenprik mag vragen, als het te heftig wordt.' Dat vond ik zo fijn! Ik besloot te kijken hoe het zou lopen, maar op een gegeven moment werd de pijn echt te heftig. De klinisch verloskundige heeft met de gynaecoloog gebeld en ik mocht een ruggenprik. Op de verloskamer kreeg ik een OK jasje aan. En een urinecatheter in (viel me reuze mee). Met bed en al ben ik naar de recovery gereden. Ik kreeg nog wat toeters en bellen: een saturatiemeter op mijn vinger, en plakkers voor hartmonitoring op mijn borst en een bloeddrukmeter. Daarna kwam de anesthesist. Alles werd heel goed uitgelegd, en het was absoluut niet eng. Mijn huid werd verdoofd, met verdovingsvloeistof (prikt een beetje). Ik moest voorover gebogen op de bedrand komen zitten (best lastig met al die toeters en bellen). Daarna werd de ruggenprik geplaatst: eerst wordt met een holle naald geprikt (dit voel je niet, je 'hoort' het alleen een beetje schuiven). Door die holle naald wordt een slangetje in je ruggenmerg geleid. Dit voel je als een licht tintelend gevoel, net alsof je even statisch geladen bent. Daarna merk je niks meer. De prik wordt aangezet, je krijgt een plakker op je borst en je moet nog even een kwartier aan de monitors blijven om te kijken of het allemaal goed gaat. Na dat kwartier werkt de prik ook.
Ik kan het alleen maar aanraden, het was een hele positieve ervaring. Na dat kwartier voelde ik alles nog wel, maar heel erg 'gedempt.' Het deed geen echte pijn meer. Ik kon mijn benen ook nog gewoon bewegen, al voelde het wel een beetje doof (ik kreeg ook jeuk, een heel gek gevoel). Na een poos voelde ik flinke druk van onderen. Volgens de verpleegkundige konden dit geen persweeën zijn, ik was nog maar kort bezig. (Troela!) Na een half uur kwam de verloskundige terug van haar lunchpauze, en wat bleek... Tien centimeter ontstluiting! Ik mocht gaan persen (de prik stond nog aan), voelde alles heel goed en binnen twee keer was mijn dochter er. Vijf uur na het binnenkomen op de verloskamer!
Na afloop heeft het nog een paar uur geduurd voor de prik helemaal was uitgewerkt. Ik heb 's avonds voor het eerst weer geplast.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:17
Mijn eerste bevalling heb ik ook zonder ruggenprik gedaan en idd, hel! Bij mijn tweede bevalling heb ik wel een ruggenprik gehad en ik vond het heerlijk. Ik heb ontspannen de ontsluitingsweeën kunnen ondergaan, toen ik volledige ontsluiting had voelde ik aan de druk dat het zo ver was. Tijdens de uitdrijving kreeg mijn dochter het benauwd (ze bleek de navelstreng 2x om haar nek te hebben zitten) en was het zaak om haar zo snel mogelijk geboren te laten worden. Omdat ik door de ruggenprik nog geen energie had 'verspild' aan het opvangen van de ontsluitingsweeën, had ik haar er met 3x persen uitgewerkt.
Toen ik later naar de OK bleek te moeten, omdat de placenta niet kwam, was ik ook blij dat de ruggenprik al was gezet. Anders had het toen alsnog gemoeten.
Kortom: aanrader dus! Succes.
Toen ik later naar de OK bleek te moeten, omdat de placenta niet kwam, was ik ook blij dat de ruggenprik al was gezet. Anders had het toen alsnog gemoeten.
Kortom: aanrader dus! Succes.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:21
Mijn anesthesist zei ook: er wordt vaak gesproken over de nadelen van de prik. Maar er zijn ook voordelen. Sommige vrouwen maken veel adrenaline aan doordat ze zich verzetten tegen de enorme pijn. Adrenaline kan de weeën doen afnemen, voor goede ontsluitingsweeën moet je eigenlijk juist ontspannen. Door een ruggenprik wordt je ook ontspannen. En vordert de ontsluit in veel gevallen juist sneller. Dat het langer duurt kan, maar is zeker niet standaard.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:21
Ik lees hier voornamelijk positieve ervaringen. Helemaal goed natuurlijk. Maar je moet wel in je achterhoofd houden dat het ook verkeerd kan gaan. Ik ken iemand in mijn naaste omgeving bij wie te diep geprikt is en dat had fataal kunnen aflopen. Is gelukkig niet gebeurd omdat er snel genoeg gereageerd is. Het komt niet vaak voor, maar het is wel iets om rekening mee te houden.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:23
quote:natadecoco schreef op 07 oktober 2010 @ 12:21:
P.s. Met een ruggeprik was het bij mij niet zo dat je geen pijn meer hebt, maar de pijn is gewoon zo goed te doen in vergelijking tot de pijn voor de ruggeprikBij mij was de pijn dus wel echt helemaal weg. Ik zag op de monitor dat ik weeën had, zelf voelde ik er niets meer van. Ook begon de prik bij mij meteen te werken en het zetten ervan stelde niets voor.
P.s. Met een ruggeprik was het bij mij niet zo dat je geen pijn meer hebt, maar de pijn is gewoon zo goed te doen in vergelijking tot de pijn voor de ruggeprikBij mij was de pijn dus wel echt helemaal weg. Ik zag op de monitor dat ik weeën had, zelf voelde ik er niets meer van. Ook begon de prik bij mij meteen te werken en het zetten ervan stelde niets voor.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:24
Ik mag nog een week of vier wachten totdat nummer 2 komt. Nummer 1 was in het ziekenhuis en toen ik vroeg om pijnstilling was het al te laat. Is uiteindelijk dus echt een hel geweest.
Nu roep ik al een maand of acht dat ik in principe thuis wil bevallen (en dus niet voor een ruggenprik kan kiezen) omdat ik in de overtuiging was dat dat niet meer dan normaal is (alsof dat belangrijk is).
Afgelopen zaterdag bij 'ik hou van holland' er achter gekomen dat slechts 25% van de bevallingen thuis is en dat heeft me flink aan het twijfelen gezet. Ik overweeg ook serieus toch naar het ziekenhuis te gaan en voor een ruggenprik te kiezen, dus ik blijf dit topic even volgen.
Nu roep ik al een maand of acht dat ik in principe thuis wil bevallen (en dus niet voor een ruggenprik kan kiezen) omdat ik in de overtuiging was dat dat niet meer dan normaal is (alsof dat belangrijk is).
Afgelopen zaterdag bij 'ik hou van holland' er achter gekomen dat slechts 25% van de bevallingen thuis is en dat heeft me flink aan het twijfelen gezet. Ik overweeg ook serieus toch naar het ziekenhuis te gaan en voor een ruggenprik te kiezen, dus ik blijf dit topic even volgen.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:25
Ik ben zelf afgelopen april bevallen van een prachtige dochter. Mijn bevalling was helaas ook niet prettig, was zeer pijnlijk door dagen lang zeer pijnlijke weeën...
Na ruim 4 dagen om de 6 minuten weeën gehad te hebben (en amper ontsluiting), ben ik naar het ziekenhuis gestuurd en hebben de artsen besloten mij een ruggeprik te geven, omdat ik zodanig uitgeput/verzwakt was...dat ik op eigen kracht de gehele bevalling niet meer zou gaan redden. Ik had al 4 cm ontsluiting, toen ik de ruggeprik kreeg.
De beste beslissing ooit! Ik kon weer een beetje mijn krachten bundelen, zodat ik de laatste 2 cm ontsluiting en persweeën (die je wel degelijk voelt, want de ruggeprik wordt dan weer uitgezet) op eigen kracht kon voltooien.
Het zetten van de ruggeprik deed geen pijn en ook het effect van de prik was niet naar, je onderlichaam wordt alleen gevoelloos (tintelen, net alsof je benen en voeten slapen...) Na de bevalling ook geen last of bijwerkingen van de prik gehad.
Mijn advies: doen!
En wat anderen van je keuze denken is totaal onbelangrijk. Elke bevalling is anders, bij de ene vrouw is de bevalling zeer pijnlijk en bij de ander weer niet. Geen mens/lichaam is hetzelfde, daardoor kan niemand oordelen over de pijn die men ervaart bij de bevalling.
Na ruim 4 dagen om de 6 minuten weeën gehad te hebben (en amper ontsluiting), ben ik naar het ziekenhuis gestuurd en hebben de artsen besloten mij een ruggeprik te geven, omdat ik zodanig uitgeput/verzwakt was...dat ik op eigen kracht de gehele bevalling niet meer zou gaan redden. Ik had al 4 cm ontsluiting, toen ik de ruggeprik kreeg.
De beste beslissing ooit! Ik kon weer een beetje mijn krachten bundelen, zodat ik de laatste 2 cm ontsluiting en persweeën (die je wel degelijk voelt, want de ruggeprik wordt dan weer uitgezet) op eigen kracht kon voltooien.
Het zetten van de ruggeprik deed geen pijn en ook het effect van de prik was niet naar, je onderlichaam wordt alleen gevoelloos (tintelen, net alsof je benen en voeten slapen...) Na de bevalling ook geen last of bijwerkingen van de prik gehad.
Mijn advies: doen!
En wat anderen van je keuze denken is totaal onbelangrijk. Elke bevalling is anders, bij de ene vrouw is de bevalling zeer pijnlijk en bij de ander weer niet. Geen mens/lichaam is hetzelfde, daardoor kan niemand oordelen over de pijn die men ervaart bij de bevalling.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:26
quote:Vera77 schreef op 07 oktober 2010 @ 12:21:
Ik lees hier voornamelijk positieve ervaringen. Helemaal goed natuurlijk. Maar je moet wel in je achterhoofd houden dat het ook verkeerd kan gaan. Ik ken iemand in mijn naaste omgeving bij wie te diep geprikt is en dat had fataal kunnen aflopen. Is gelukkig niet gebeurd omdat er snel genoeg gereageerd is. Het komt niet vaak voor, maar het is wel iets om rekening mee te houden.
Hoe is het uiteindelijk opgelost dan? Wat spannend zeg.
Natuurlijk moet je de risico's in acht nemen. Elke ingreep brengt risico's met zich mee. Op de zoveel gevallen zijn er altijd wel een paar met complicaties. Maar dat zou voor mij geen reden zijn het niet meer te doen. Omdat de voordelen op wegen tegen de nadelen (in het algemeen dan).
Ik lees hier voornamelijk positieve ervaringen. Helemaal goed natuurlijk. Maar je moet wel in je achterhoofd houden dat het ook verkeerd kan gaan. Ik ken iemand in mijn naaste omgeving bij wie te diep geprikt is en dat had fataal kunnen aflopen. Is gelukkig niet gebeurd omdat er snel genoeg gereageerd is. Het komt niet vaak voor, maar het is wel iets om rekening mee te houden.
Hoe is het uiteindelijk opgelost dan? Wat spannend zeg.
Natuurlijk moet je de risico's in acht nemen. Elke ingreep brengt risico's met zich mee. Op de zoveel gevallen zijn er altijd wel een paar met complicaties. Maar dat zou voor mij geen reden zijn het niet meer te doen. Omdat de voordelen op wegen tegen de nadelen (in het algemeen dan).
donderdag 7 oktober 2010 om 12:28
2x bevallen, 2x een ruggeprik. Helemaal fantastisch. Pijn bij een bevalling heeft geen functie, alleen om te laten weten dat het begonnen is. Verder niet. Dus waarom onnodig pijn lijden?
Lees je goed in, kijk ook naar de risico's en kijk zelf of je dat toelaatbaar vind of niet. Maar wil je ervaringen? Ja die van mij zijn alleen maar positief en ik zou het iedereen aanraden.
Lees je goed in, kijk ook naar de risico's en kijk zelf of je dat toelaatbaar vind of niet. Maar wil je ervaringen? Ja die van mij zijn alleen maar positief en ik zou het iedereen aanraden.
donderdag 7 oktober 2010 om 12:31
Ik heb bij de 1e een ruggeprik gehad, na een nacht weeen met nauwelijks ontsluiting tot gevolg. De 2e wordt binnenkort geboren en ik wil graag weer een ruggeprik. Ik heb er geen nadelen van ondervonden, ik snap ook niet zo goed wat de functie van pijn is. Vooral omdat mijn weeen wel pijnlijk waren, maar niet tot ontsluiting leidden. Ik heb dan ook weeen stimulatie gekregen. Natuurlijk weet ik niet of ik deze keer een ruggeprik krijg; als de bevalling heel snel gaat, is er waarschijnlijk geen tijd meer voor.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
donderdag 7 oktober 2010 om 12:44
Ik heb ook een ruggeprik gehad, en toen hij eindelijk zat was het inderdaad een verlichting..
Het zetten was vreselijk..
1e keer prikken, alles zat goed, medicatie d'r in, wachten..
Werkte niet..volgens de anestesist was het medicijn weggelopen?
Alles dr weer uit..
2e keer prikken, mis, weer alles d'r uit.
3e keer prikken, zat goed, weer medicatie dr door..
En toen ging het meteen mis, ik voelde me wegzakken, mijn hartslag werd steeds trager, bovendruk van de bloeddruk daalde naar onder de 60, en de hartslag van de baby daalde ineens erg snel.
Anestesist was alweer door naar de volgende patient. assistent belde in paniek hem weer op, en rende naar een kastje, pakt iets en spoot dat in waardoor mn bloeddruk weer omhoog ging..
Uiteindelijk werkte die prik wel, heerlijk was dat hoor, kon even bijkomen. Helaas is het uiteindlijk een keizersnede geworden (waar weer het zetten van de ruggeprik mis ging, maar dat even daar gelaten.)
Het zetten was vreselijk..
1e keer prikken, alles zat goed, medicatie d'r in, wachten..
Werkte niet..volgens de anestesist was het medicijn weggelopen?
Alles dr weer uit..
2e keer prikken, mis, weer alles d'r uit.
3e keer prikken, zat goed, weer medicatie dr door..
En toen ging het meteen mis, ik voelde me wegzakken, mijn hartslag werd steeds trager, bovendruk van de bloeddruk daalde naar onder de 60, en de hartslag van de baby daalde ineens erg snel.
Anestesist was alweer door naar de volgende patient. assistent belde in paniek hem weer op, en rende naar een kastje, pakt iets en spoot dat in waardoor mn bloeddruk weer omhoog ging..
Uiteindelijk werkte die prik wel, heerlijk was dat hoor, kon even bijkomen. Helaas is het uiteindlijk een keizersnede geworden (waar weer het zetten van de ruggeprik mis ging, maar dat even daar gelaten.)
donderdag 7 oktober 2010 om 12:46
Bij de eerste kwam ik in aanmerking voor een ruggenprik, maar door een spoedoperatie (in het weekend) was er geen tijd meer. Toen de operatie klaar was, was ik bijna klaar om te gaan persen. Werd uiteindelijk een spoedkeizersnee.
Bij de tweede op vrijdagavond binnengebracht, de zaken doorgesproken, en toen had ik de keus: nu een ruggenprik (ik vond de pijn nog goed te doen), of later (als het volgens mij echt nodig was, met het risico dat de anesthesist naar huis is en opgeroepen moet worden. Ik was overdonderd door de keus, heb voor een ruggenprik gekozen en heb er geen spijt van gehad. Hij zat er zo in, en heb echt een tijd niks gevoeld. Op een gegeven moment dacht ik dat hij niet meer goed werkte, bleek ik te mogen persen. Het is uiteindelijk een totaalruptuur geworden, maar dat lag aan het dwarse kind. Ik heb de tweede bevalling wel als 'leuker' ervaren dan de eerste.
Ik zou zeggen: doen!
Bij de tweede op vrijdagavond binnengebracht, de zaken doorgesproken, en toen had ik de keus: nu een ruggenprik (ik vond de pijn nog goed te doen), of later (als het volgens mij echt nodig was, met het risico dat de anesthesist naar huis is en opgeroepen moet worden. Ik was overdonderd door de keus, heb voor een ruggenprik gekozen en heb er geen spijt van gehad. Hij zat er zo in, en heb echt een tijd niks gevoeld. Op een gegeven moment dacht ik dat hij niet meer goed werkte, bleek ik te mogen persen. Het is uiteindelijk een totaalruptuur geworden, maar dat lag aan het dwarse kind. Ik heb de tweede bevalling wel als 'leuker' ervaren dan de eerste.
Ik zou zeggen: doen!
Home is where your wifi connects automatically.
