Depressief van angst

16-09-2010 12:57 415 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo lieve Viva-forummers,



Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus ik val maar meteen met de deur in huis: Ik ben mezelf kwijt. Ik ben het vechten zat, en wil gewoon die knop omdraaien zodat ik weer helemaal normaal ben.



Van jongs af aan heb ik al last van hyperventilatie. Op mijn 9e voor het eerst bij een mensendieck gelopen. Op mijn 19e een angststoornis gekregen en cognitieve gedragstherapie gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. In die tussentijden ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging rustig in mijn eentje op reis en was gewoon lekker aan het genieten van mijn leven.



Nu ben ik 22 en ben ik zo diep gezonken dat ik geen uitgang meer zie. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik continue hyperventileer, ben bezeten van angst voor in feite alles en daardoor ook nog depressief geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga maandag naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer volgens normale banen te laten lopen.



Maar ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik ook niks opbouwen. Ik wil best wel een paar uurtjes werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten etc. Doordat ik zo ben geïsoleerd durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje fietsen. De psycholoog zit in de stad waar ik woon, dus daar moet ik elke 2 weken naar toe. Ik leef uit een koffer en pendel steeds heen en weer in volle angst, want reizen gaat ook absoluut niet vanzelf. Ik zoek een plek om echt tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Mijn ouders zijn me zat, en in mijn eigen huis zit ik de hele dag in spanning omdat ik domweg naar buiten moet om mezelf te kunnen onderhouden.



Het verhaal is nu wel even lang genoeg. Ik ben even m'n ei kwijt.



En ik zoek nu de gouden tip, lotgenoten of gewoon mensen die me heel even laten lachen.



Chocolate87
ja idd mini-shopaholic is leuk maar niet zo heel leuk als ik gewend ben. Beetje "te" allemaal. Maar toch blijft het wel leuk leesvoer!



Maar madammicmac, hoe leef jij je leven, nu met de paniekaanvallen? Heb je het al bij boodschappen doen bijvoorbeeld of als je de kinderen naar school brengt?

Dat is bij mij, afkloppen, afkloppen, over. Dat had ik in het begin wel heel erg. Maar dat moest, daar kon ik niet onderuit. Dus heb ik die dingen gedaan en idd het helpt, dingen gewoon doen. Nu denk ik er bijna niet meer bij na. En jij?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het niet bij boodschappen doen ofzo. Maar een ouderavond vol ouders in een klas is geen pretje voor me. Maar goed, dan kan je even gaan plassen.

Ik heb het dus op vakantie gekregen. Na een lange rit kwamen we in het donker aan bij een huis waar we moesten slapen op de bovenste verdieping, met schuine muren, kleine ramen, stikdonker aan de rand van een bos. Afijn, ik heb me door 1 nacht geworsteld en de volgende ochtend zijn we naar huis gegaan. ( Het waren de laatste nachten die we daar, in Duitsland, zouden doorbrengen na 2 weken Frankrijk).

Ik dacht eenmaal thuis is het wel over. Maar thuis heb ik een tijd lang last gehad van de donkerte in m'n slaapkamer en uberhaubt de avonden/nachten.

Nu is dat over, want ja, die situatie is niet te vermijden.

Maar soms bekruipt me nog het gevoel van onrust in me.

Even maar een jaartje niet op vakantie, haha.



Maar goed, de dagelijkse dingen hier gaan goed. Maar de angst blijft dat het weer komt, dus ben wel op m'n hoede. En dat moet slijten...
Alle reacties Link kopieren
bedankt voor de tips, maar dat heb ik allemaal geprobeerd om goed te slapen.



Het grootste probleem met slapen is dat ik een dwangklacht heb.

Ik ben heel erg gefocused op mn blaas en moet heeeel vaak plassen, soms val ik bijna in slaap en denk ik oh nee ik moet weer plassen, echt heeel irritant.

zo moeilijk om dat te negeren..



gelukkkig heb ik vannacht weer redelijk geslapen!!
Alle reacties Link kopieren
Elize_, dat heb ik ook gehad! Ik ben toen een paar keer getest op blaasontsteking, zelfs op vakantie in Frankrijk ben ik naar de dokter geweest. Het was uiteindelijk helemaal niets, en het is ook vanzelf over gegaan. Maar hoe kan het dat je zo gefocust daar op bent? Ben je bang voor een blaasontsteking? Of om in bed te plassen? Die focus moet toch ergens vandaar komen, en als je dat weet dan kun je het misschien oplossen. Probeer ook niet te veel te drinken voordat je naar bed gaat. Ik ben zelf een enorme thee-leut, maar weet dat ik daar altijd heel vaak van moet plassen dus ik beperk het thee drinken nu tot 2 kopjes (kan zo een hele pot leegdrinken )



Salle en Madamemicmac, hebben jullie Eten, bidden, beminnen al gelezen? Ook zo'n leuk boek! Ik ben over een maandje jarig, misschien moet ik dan eens een shopaholic boek vragen, die heb ik nog niet gelezen! Ben wel een beetje van die vrouwenverhalen





Hier gaat alles redelijk. Probeer heel langzaam alles een beetje op te pakken. Ik ben al een tijdje bezig om de dwang-handelingen langzaam te stoppen. Is erg moeilijk, maar ik ben er al een paar kwijt. Vanmiddag heb ik weer pianoles, heb er zin in! En ik zie er niet eens echt tegenop, ook zo fijn! Waar ik wel tegen op zie is de verf-winkel en slager. Daar moet ik nog naar toe. De verf-winkel vind ik niet zo spannend, maar de slager wel. En ik weet nu ook waarom. De laatste keer dat ik in de verfwinkel was, had ik wel last maar ik kon rustig blijven. Gisteren in de slager was ik enorm gestresst en ben ik bijna naar huis gerend. De gedachtes dat ik daar straks weer sta maken me bang. Het is dus echt de angst voor de angst. Eind van de middag heb ik nog een telefonisch gesprek met mijn moeder en de psycholoog. Even een evaluatie van het vorige gesprek met mijn ouders en hoe het de afgelopen week ging. Het is telefonisch omdat ik anders weer naar die stad moest reizen (2,5 uur in de bus).



Gisteren trouwens nog het GGZ gebeld. Er was iets mis gegaan waardoor ik nog niet was gebeld. Maar nu wel een afspraak kunnen maken voor een intake, over 2 weken! Duurt allemaal erg lang, helaas!
Alle reacties Link kopieren
Pfff, dat duurt zeker lang! Maar goed hoor, dat je wel alles gaat doen.

Ik had gisterenavond een rotavond, voelde me zo gestresst. En waar dat gevoel vandaan komt, al sla je me dood. Het voelt heel onrustig en ontspanningsoefeningen helpen niet. Voel me dan zo opgefokt. Nu voel ik me wel weer goed. Nieuwe dag, nieuwe ronde, nieuwe kansen!
Alle reacties Link kopieren
Madamemicmac, ik had dat ook gisteravond, en ook géén idee waar dat gevoel dan vandaan komt. Ben toen een stukje gaan fietsen, en daarna was het over. Even de spanning eruit gehaald zeg maar. Het schijnt dat touwtjespringen ook werkt...



Kan vandaag nog niet zo goed op gang komen. Heb ik sowieso heel veel moeite mee de laatste tijd. Heb eigenlijk nog steeds niets gedaan vandaag en moet zo naar pianoles. En dan nog naar de winkels... Maargoed, meestal gaat het 's middags wat beter, dus daar ga ik dan maar vanuit!
Alle reacties Link kopieren
Ik ga ook maar meer lopen, lekker wandelen ofzo. Ik merk dat ik daar ook behoefte aan heb, terwijl ik eigenlijk lui ben.

Alleen die regen....

Maar goed, doen jullie eigenlijk aan yoga? Ik doe wel eens een poging zelf, maar ga er nu serieus wat mee doen.

Voel me weer wat beter...
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen meiden,



Hoe gaat het met jullie? Hier erg wisselend. Kan nog steeds erg moeilijk van start komen 's ochtends. Ben meestal pas na de lunch wat actiever. Maarja, dat neem ik nu nog maar voor lief. Ben deze week veel bezig met schilderen van meubels, geeft me wat afleiding! Gisteren ben ik in mijn eentje in een kleding winkel geweest en heb nog wat gekocht ook! En hoewel ik wel erg onrustig en "zweverig" was, had ik geen last van paniek. Gisteravond weer een stuk gefietst, gaat ook best wel goed.



Vandaag weer even wat onrustiger. Heb last van mijn darmen wat weer voor onrust zorgt. Voel me gelijk ziek en energieloos, waarvan het grootste deel van die gevoelens toch echt tussen mijn oren zitten! Ik hoop dat ik het wat kan uitschakelen vandaag. Straks weer verder met schilderen en vanmiddag ga ik (op de fiets!) bij een vriendin langs. Het fijne daarvan is dat ik daar eigenlijk niet erg tegen op zie, terwijl dat 2 weken geleden nog wel zo was. Maar die darmproblemen maken me wel wat gespannen nu...



Ik heb me gisteren trouwens opgegeven voor een naai-cursus! Lijkt me zo leuk om mijn eigen kleding te kunnen maken. En dan ben ik nog lekker met mijn handen bezig ook!
Alle reacties Link kopieren
Hartstikke goed chocolate! En die darmproblemen zijn misschien wel een bijwerking van de ad.

Ik voel me eigenlijk wel goed. Ben het ook zat om me soms angstig en onrustig te voelen. Hebben jullie dat ook wel eens, zo'n bui? Ik voel strijdkracht in me en ga vanaf nu alles aan waar ik tegenop zie of wat me eventueel angstig maakt! Zo!



Leuk zo'n naaicursus! Heb ik vroeger ook op gezeten, bij zo'n buurthuis. Was reuze gezellig maar ik snapte er de ballen van, haha.
Alle reacties Link kopieren
Ja dat boze gevoel ken ik wel.



laatst lag ik in bed en steeds te concentreren op mn ademhaling.

En dat hield maar niet op en op een gegeven moment werd ik kwaad op mezelf en riep ik: "wil je dan verdomme echt de hele nacht opblijven? huh?!!"



ik werd echt pissed op mezelf.



kort daarna sliep ik ook.
Alle reacties Link kopieren
Misschien is dat het dan shivaatje. Misschien is dit een moment dat de knop omgaat. Dat je tegen je angst ingaat.

Ik werd vannacht wakker en ook meteen goed wakker. Maar het was pas 5 uur. En opeens kreeg ik weer zo'n angstvlaag over me, maar niet zo heftig, dus ik meteen; rustig ademen, ontspannen, in en uit, in en uit,pfffff. Opeens was ik het zat! Ik eruit,plassen, liggen,aan wat vrolijks denken en ik was rustig en werd weer moe...
Alle reacties Link kopieren
Wat ik gisterennog aan mijn vriend heb uitgelegd is het volgende.



Ik ben zo alert op mijn lichaam (hypergevoelig) dat ik zelf het in slaap vallen heel bewust meemaak.



En dan bedoel ik niet die schok voordat je in slaap valt maar gewoon intern, in mijn hoofd.



ik heb zeg maar van die droombeelden op de grens van wakker en slaap, en dan voel ik dat ik weg glijd, van bewustzijn naar slaap. er zijn dagen dat ik van dat moment dus ook in paniekraak omdat ik voel dat ik "out" ga.



de laatste dagen denk ik dan nee das in slaapvallen, niks aan de hand en ploep weg ben ik.



Heel apart dat ik dat dus bewust kan voelen.



maar laatst was dat ook zo'n moment dat ik wegviel en dat resulteerde in paniek, ik rende naar de badkamer en voelde me vaag.



Ik dacht toen nog, het zal toch verdorie niet zover zijn dat ik zelfs IN MIJN SLAAP paniekaanvallen krijg?



maar gelukkig *klopt af* gaat het nu beter de afgelopen weken. Ik relativeer die momenten nu met niks aan de hand, ga maar lekker slapen.



en als ik de volgende ochtend gewoon wakker word dan realiseer ik me ook: "als het gisteravond menes was (met dat ik dacht dat mn hart ermee zou stoppen ofzow :-S) dan was ik er nu niet geweest.



Dat bevestigd dan dat het tussen mn oren zit, en maakt me sterker.
Alle reacties Link kopieren
Misschien denken we bij alles te veel na.
Alle reacties Link kopieren
quote:madamemicmac schreef op 22 oktober 2010 @ 18:14:

Misschien denken we bij alles te veel na.



dat is een groot deel van het probleem bij ons allemaal!

maar ja zie dat maar eens af te leren..
Hoe is het met iedereen???



Even een kort berichtje van hier. Hier gaat het wel "goed'. Net terug van vakantie. Ik heb dan wel last van allerlei angsten en ben gespannen maar kan wel mijn "ding" doen. Dat betekent een dagje pretpark (ik ga natuurlijk nergens in!), dagje stad, dagje in en om het huisje.

Ik merk dat ik een ienieminie stapje verder ben in het "denkproces" (het begrijpen wat er nou gebeurd en waarom).

Elke keer als ik zo'n vlaag voelde opkomen dacht ik aan de woorden (lach me niet uit ajb! ); "wat wil deze paniek mij nou vertellen?".

En dan dacht ik; oja, ik sta nu op een groot plein, het is koud, ik span mijn spieren aan, dan krijg ik een stijve nek, dan ben ik bang dat ik duizelig word van de stijve nek, en van dat duizelig zijn, kan ik (in mijn beleving) flauwvallen. En voor dat flauwvallen ben ik bang.



Nou hoop dat jullie het niet te vaag vinden, maar kort gezegd heb ik door hoe je het moment moet analyseren.

Dat betekent niet dat het allemaal oke gaat. De dag na zo'n stadsbezoek, heb ik spierpijn in mijn benen en rug van het onbewust aanspannen van de spieren.



Ik zit nu te denken om naast mijn cognitieve therapie (1 keer in de 2 weken) nog iets te doen.

Ik denk dan aan;

emdr of acupunctuur of iets met fysiotherapie. En ik ga naar de kraker, want mijn rug is zo krakkemikkig dat alles weer even recht gezet moet worden.

Ik dacht daar opeens aan. Jaren geleden (zo'n 10 jaar geleden), ben ik ook eens naar een kraker geweest en ik weet nog dat ik letterlijk meer adem kreeg).



Oke, genoeg over mij; hoe is het met jullie??? Chocolate, vertel over de werking vd AD!!! Ben zo benieuwd!

Liefs sal



I
Alle reacties Link kopieren
Salle, ik lach je absoluut niet uit. Ik herken het!

En jij durft nog op vakantie. Ik hoef voorlopig niet meer , maar ja, kreeg ook m'n paniek in de vakantie.

Ik merk wel dat het beter gaat met mij, maar ik ben me nog steeds elke dag er van bewust dat ik me afvraag; hoe voel ik me nu? En nu? En nu? En dat had ik hiervoor nooit...

Ik ben na zoeken op het internet rhodolia gaan slikken, het is nu dag 2. Ik hoop op meer rust. Ook lees ik van alles over verstoorde hormonen. Ik heb zo'n 15 jaar prednison geslikt, zelfs nu nog een 1/2 tabletje voor m'n crohn. En dat kan van alles verstoren in je lichaam en je bijnieren.

Daar kan je ook onrust van krijgen.



Chocolate, hoe is het met jou?
Alle reacties Link kopieren
Hier gaat het op en neer. Het ene moment beter dan de andere. Afgelopen weekend was mijn vriend hier. Vond ik erg spannend, want ik moest nu met iemand rekening houden wat ook inhoud dat mijn ritme werd verstoord. Dit merkte ik wel, en werd daardoor wat prikkelbaarder. Maar al met al viel het me heel erg mee. Ben zelfs met hem naar het winkelcentrum geweest, en ik ben niet weggerend! Vond het fijn dat hij weer even hier was, ik ben nu weer zekerder van onze relatie.



Ben nu nog wat ontregeld van het weekend. Ben erg moe, en mijn darmen zijn ook nog erg onrustig, de ene dag moet ik 3x en de andere dag helemaal niet maar wel erge krampen....vervelend! Ik hoop dat het snel overgaat, want tja...ik word daar natuurlijk niet rustig van! Verder slaap ik niet al te best, maar dat komt niet door de angsten. Het huis waar ik nu woon is erg oud en tochtig en 's nachts piept het nogal, en vooral wanneer het waait. Nu staat de wind al een paar dagen pal op mijn slaapkamer, met als gevolg enorm veel gepiep en gekraak. Oordopjes helpen zelfs amper... Gelukkig gaan we over een maandje verhuizen!





Salle, goed dat je al die dingen hebt gedaan op vakantie! En ook fijn dat je je angst nu dus onder ogen durft te zien. Dat is een stap in de goede richting! Misschien is psychosomatische fysiotherapie wel iets voor jou. Hier leer je je lichaam echt ontspannen, ondanks angst en paniek-gedachten. Ook krijg je oefeningen tegen bijvoorbeeld een stijve nek. En omdat het een soort van fysiotherapie betreft wordt je ook nog gemasseerd als je dat wilt! Als het goed is worden er elk jaar 8 á 10 afspraken vergoed door de verzekering.

Ik ben nu 4x naar zo'n therapeut geweest, en moet zeggen dat het al een beetje werkt!



Madamemicmac, ik ben ook elke dag bezig met hoe ik me voel. Heel erg moeilijk er van af te komen volgens mij! Wat is rhodolia precies? Een AD? Of iets homeopatisch?
Alle reacties Link kopieren
BREDE AANPAK VAN OVERBELASTING VAN LICHAAM & GEEST

Rhodiola

We ervaren in deze tijd veel meer stress en spanningen dan voorheen. De snelle maatschappij, ons gezin en sociale leven... het kan allemaal net even teveel worden.



Dan kan Rhodiola een extra steuntje in de rug bieden!





Rhodiola rosea (Arctic root, golden root, Rozewortel) wordt al duizenden jaren toegepast in de natuurgeneeskunde, voornamelijk als algemeen versterkend middel. Rhodiola werkt adap-togeen, d.w.z. als een kruid dat lichaam en geest zich laat aanpassen aan extreme situaties. Van alle adaptogene middelen, zoals bijvoorbeeld Siberische en Rode Ginseng, heeft Rhodiola de meest brede werking die heel goed past bij de moderne overbelaste mens.





Hoe werkt Rhodiola



Rhodiola is in staat de hormonale reacties op stress van het lichaam te reguleren. Dit gebeurt niet alleen door invloed op de bijnieren, maar ook via de hypothalamus in de hersenen, van waaruit de eigenlijke reactie op stress begint.



De brede ondersteunende werking van Rhodiola op lichaam en geest, is met name een gevolg van de beschermende invloed op neurotransmitters in de hersenen, zoals "voel-je-goed-hormoon" serotonine en het pijnstillende dopamine. Neurotransmitters zijn chemische boodschappers die de communicatie tussen zenuwcellen verzorgen.



Rhodiola verbetert de werking van neurotransmitters door de afbraak ervan tegen te gaan en te voorkomen dat lage spiegels ontstaan door teveel (anti)stresshormonen. Daarnaast verbetert Rhodiola het transport van de voorlopers van serotonine (tryptofaan en 5-hydroxy tryptofaan) in de hersenen. Onderzoek heeft aangetoond dat Rhodiola het gehalte serotonine met liefst 30% kan doen stijgen.





Stress en overbelasting



Het is bekend dat de weerstand tegen stress afhankelijk is van de mate waarin iemand kan voldoen aan de verhoogde eisen, die aan het lichaam en geest gesteld worden. De allereerste reacties van lichaam en geest in een stress-situatie zijn terug te voeren op wat het zogenaamde 'fight or flight' mechanisme wordt genoemd. Dit gebeurt als men schrikt of aan direct gevaar bloot staat. Het lichaam bereidt zich dan bliksemsnel voor op het 'vluchten of vechten'. Onder invloed van het hormoon ACTH uit de hypofyse krijgen de bijnieren een impuls om zelf hormonen af te geven, die ook weer tal van lichaamsreacties veroorzaken. ACTH onderdrukt de aanmaak en activiteit van witte bloedcellen, wat de directe aanslag op de weerstand bij acute stress verklaart. Het bijniermerg scheidt adrenaline en noradrenaline af. Zij laten de bloeddruk, de bloedsuikerspiegel en het hartritme stijgen, onttrekken bloed aan op dat moment minder belangrijke organen en sturen dit naar hart, spieren, longen en hersenen. De bijnierschors scheidt corticosteroïden af, die o.a. alertheid en agressie stimuleren, die de activiteit van de spieren verhogen en het immuunsysteem onderdrukken. Hoge bloeddruk, depressiviteit, ontregelde bloedsuikerspiegel, verhoging van het cholesterol gehalte, verhoogd risico op een infarct, verstoorde spijsvertering en toename van allergieën zijn enkele van de meest bekende gevolgen van langdurige blootstelling aan stress. Op den duur kan deze situatie leiden tot uitputting van de bijnieren, wat resulteert in het inmiddels bekende "burned out syndroom".



Extracten van de Rhodiola wortel (rosavidine en salidrosine) werken direct op de hypothalamus en verhogen daardoor de anti-stress respons.





Depressiviteit en concentratie



Depressiviteit kan meerdere fysiologische en psychologische oorzaken hebben. Aangenomen wordt, dat een depressie (mede) het gevolg is van een lage spiegel van serotonine en andere neurotransmitters in de hersenen, dat vaak optreedt na lange perioden van stress. Een laag gehalte aan serotonine wordt in verband gebracht met depressiviteit, chronische vermoeidheid, eetstoornissen, slaapstoornissen, hoofdpijn, rusteloosheid, geïrriteerdheid, desinteresse, lusteloosheid, stemmingswisselingen, woedeaanvallen en gevoelens van onbehagen. Veel reguliere middelen die worden ingezet bij slapeloosheid of depressiviteit beïnvloeden de aanmaak of afbraak van serotonine. Serotonine heeft weliswaar een eenvou­dige chemische structuur, maar bezit zeer complexe farmacologische eigenschappen. Uit gedegen en langdurig onderzoek blijkt dat Rhodiola enerzijds het transport van bijvoor­beeld tryptofaan, een van de voorlopers van serotonine, verbetert en anderzijds de afbraak van serotonine vermindert, wat resulteert in een toename van serotonine in de hersenen met wel 30%. Overigens kan ook St.Johns Worth Extract (St. Janskruid) hierbij een positieve rol spelen, net als een complex product als Multi Stress.





Spanningshoofdpijn en migraine



Rhodiola kan door het verhogen van het serotonine gehalte vaatvernauwing en daardoor

hoofdpijn, mede helpen voorkomen. Serotonine speelt namelijk ook een rol bij het samen­

trekken van de bloedvatwanden. Te sterke samentrekking leidt tot vaatvernauwing, waardoor

hoofdpijn en migraine kunnen ontstaan. Hierbij kunnen ook andere producten van nut zijn,

zoals Magnesium en vitamine B6 bijvoorbeeld.





Werkzame bestanddelen



De belangrijkste werkzame stoffen in Rhodiola zijn fenylpropanoïden, waaronder salidroside, rosavine, rhodioline, rosarine en rosine. Deze stoffen worden vooral in de wortel aangetroffen en hebben invloed op diverse mechanismen die bij stress en aan de hersenstofwisseling en immuunsysteem gerelateerde klachten betrokken zijn.





Conclusie



Rhodiola is typisch zo'n kruid dat niet voor maar één specifieke aandoening inzetbaar is, maar bij bijna alle bekende aandoeningen ondersteuning kan bieden. Rhodiola wordt natuurlijk tevens gebruikt door gezonde mensen, juist om ziekte te voorkomen, met name tijdens perioden van stress.





Rhodiola is apart verkrijgbaar, maar ook in complexe samenstellingen.



Rhodiola is zeer veilig, zelfs bij hoge doses. Daarnaast kan het veilig en effectief met andere (natuurlijke) geneesmiddelen en multi-preparaten worden gecombineerd, zodat aan ieders persoonlijke behoefte voldaan kan worden.



Zoals u weet is het natuurlijk ook belangrijk om te blijven zorgen voor goede voeding en andere leefmaatregelen, zoals voldoende beweging, maar vooral het aanpakken van de oorzaak van stress en overbelasting.





Soms kan het wenselijk zijn de op de verpakking geadviseerde doseringen op maat aan te passen. Daarnaast kan het goed zijn, extra aanvullende supplementen te gebruiken.





Disclaimer/uitsluiting van aansprakelijkheid: Deze tekst is met de grootst mogelijke zorgvuldigheid samengesteld. Wij stellen ons niet aansprakelijk voor eventuele schade, voortvloeiend uit het onjuist of onvolledig gebruik van de adviezen of uit drukfouten, eventuele onjuistheden of onvolledigheden.
Hoe is het met iedereen?
Alle reacties Link kopieren
Nou, niet zo. Die rhodolia heb ik de deur uitgeknikkerd. Ik werd er nou niet vrolijker van. Verder ga ik vrijdag naar een psycholoog, waarschijnlijk voor cognitieve therapie. Het blijft maar in m'n hoofd zitten en het bedrukt m'n stemming en m'n eetlust. Wil het geen depressie noemen maar wel een dip en het moet worden aangepakt. Uit m'n hoofd.

Verder loop ik nu elke dag een flink stuk en dat is wel lekker voor m'n hoofd.

En hoe gaat ie bij jullie?
Hey madamemicmac,



Hoelang heb je de thodolia geslikt?

En wat blijft er in je hoofd zitten? In hoeverre belemmert het je leven?



hier gaat het wel oke. Afgelopen weekend 3 feestjes. 1 feestje had ik nergens last van. Veel gelachen en heel ontspannen. 2e feestje had ik erge last. Benauwd en warm in het cafeetje en ik had hoge pumps aan (en mooi dat ze waren ). Ik had de hele tijd een wankel gevoel, alsof ik onwel ging worden. Dan ga ik een beetje trillen. Gelukkig hadden we oppas thuis,die het niet laat wilde maken. Dan houd ik dus de hele tijd de tijd in de gaten ("hoelang moet ik nog?). Ik word dan benauwd-achtig en krijg een "zwaar" hoofd. Als ik zit, is het een stuk minder.

Het 3e feestje ging goed, was hier thuis (gewoon een verjaardag hoor, niet dat je denkt dat ik het hele weekend in de kroeg hang ).



Ben heel benieuwd naar jullie ervaringen met feestjes enzo.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb de rhodolia een paar dagen geslikt, maar voel me zonder veel beter.

Ja, het spookt aldoor door m'n hoofd. Kan ik nog wel op vakantie, want daar kreeg ik het. Wat als ik in Spanje zit en ik krijg het weer. Ik wil ooit wel weer een weekendje weg en dan ergens anders slapen...Blijf ik altijd alles checken op grootte, donkerte, of er ramen zijn etc...Dat soort dingen. Wordt het weer normaal...

Ik zit er aan te denken om zaterdag naar dat vakantiehuis te rijden bij Keulen. Niet om te slapen, maar gewoon daar kijken, rondlopen, ik wéét dat het niet zo erg was als mijn herrinnering nu is. Dus om een nieuwe herinnering te maken zeg maar.

De confrontatie aan...m'n beeld van nu verzachten.
Alle reacties Link kopieren
Hier gaat het redelijk. Schrijf niet zoveel meer omdat ik het wat drukker heb, en ik ook geen "zin" heb er altijd mee bezig te zijn. Maandag had ik een intake bij het GGZ, was erg spannend, vooral het wachten vond ik erg moeilijk. De intake was ruim een uur lang vragen beantwoorden. Ze wilde echt álles van me weten. Over 2 weken krijg ik een diagnose en een behandelplan voorgesteld. Ik vind het woord diagnose nogal zwaar eigenlijk. Alsof ik dan een stempel op mijn hoofd geplakt krijg...



Met de AD gaat het goed. Vrijwel geen last meer van bijwerkingen en ik krijg ook steeds meer het gevoel alsof het de echte paniek onderdrukt. Of het door de AD komt, of dat het tussen mijn oren zit weet ik natuurlijk niet, maar het is prettig om niet steeds overal dat vluchtgevoel te krijgen. De afgelopen dagen wel wat onrustig, heb erg last van een bonzend hart, en ik weet diep van binnen dat het de hyperventilatie is, maar ik kan het niet loslaten. Ik ben bang voor een hartaanval en ben hier dan de laatste dagen ook veel mee bezig geweest, erg vervelend! Hebben jullie ook last van dat bonzende gevoel soms?



Morgenochtend heb ik mijn eerste naailes, vind het spannend maar heb er ook zin in! Het is erg vroeg, en ik ben 's ochtends niet op mijn best, en hoe ik er naar toe ga (fiets of auto) weet ik ook nog niet. Dus dat is nog wel ff spannend!



Ik zal morgen nog wel wat meer posten, ga nu lekker op tijd naar bed!
Alle reacties Link kopieren
Feestjes heb ik gelukkig op het moment niet meer. De laatste was een kinderfeestje waar ik van weg ben gegaan omdat het me te druk was.

Heb een heel stuk gelezen over traumaverwerking. Het kwam zó overeen met wat ik doormaak! Ook met de lichamelijke klachten en de ontkenning en dan weer het herbeleven.

Het wás voor mij ook een trauma. Vannacht schrok ik opeens heel bezweet wakker en in paniek! Zo eng, ik dacht ik moet hier weg! Langzaam kwam ik bij, even naar het toilet en toen in bed ademhalingsoefeningen gedaan en dat hielp! Pfff...dat is dus herbeleving.

Vrijdag naar de psycholoog, want ik moet ook van de claustrofobie af...
Alle reacties Link kopieren
Chocolate, dat bonzende gevoel ken ik niet. Wel fijn dat het wat beter met je gaat!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven