Relaties
alle pijlers
Eigenlijk heel alleen
dinsdag 26 oktober 2010 om 00:49
Ik weet niet zeker of het op relaties past, of meer op psyche...
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:13
quote:sienna79 schreef op 26 oktober 2010 @ 02:09:
vervelend voor je, dat je je alleen voelt, kan me voorstellen dat het niet altijd makkelijk is om te zien hoe de wereld om je heen verandert.(vrienden die wel settelen etc) Dan ga je toch mijmeren,piekeren etc.
Een vriendinnetje van me hoort eigenlijk sinds jaar en dag deze drie dingen; je bent lief,leuk en lekker.. ze zien haar alleen maar als n--k materiaal.
Ik heb dit onderwerp vaak met haar besproken maar ze blijft bij het standpunt dat ze alleen blijft en dat het haar angstig maakt.
Door deze houding merk ik dat ze vaak ook juist die mannen aantrekt die haar als scharrel zien en omdat ze vaak die aandacht mist en zo graag 'liefde"wil geeft ze dan ook toe en laat ze zich "gebruiken"als scharrel.
Ik merk aan haar dat ze onbewust die signalen ook aan mannen afgeeft: het te graag willen..
ben eigenlijk benieuwd wanneer in jouw relaties de kentering kwam van "verliefdheid"/elkaar erg leuk vinden naar sexscharrel etc. wellicht ontdek je een patroon?volgens mij hebben wij dezelfde vriendin...
vervelend voor je, dat je je alleen voelt, kan me voorstellen dat het niet altijd makkelijk is om te zien hoe de wereld om je heen verandert.(vrienden die wel settelen etc) Dan ga je toch mijmeren,piekeren etc.
Een vriendinnetje van me hoort eigenlijk sinds jaar en dag deze drie dingen; je bent lief,leuk en lekker.. ze zien haar alleen maar als n--k materiaal.
Ik heb dit onderwerp vaak met haar besproken maar ze blijft bij het standpunt dat ze alleen blijft en dat het haar angstig maakt.
Door deze houding merk ik dat ze vaak ook juist die mannen aantrekt die haar als scharrel zien en omdat ze vaak die aandacht mist en zo graag 'liefde"wil geeft ze dan ook toe en laat ze zich "gebruiken"als scharrel.
Ik merk aan haar dat ze onbewust die signalen ook aan mannen afgeeft: het te graag willen..
ben eigenlijk benieuwd wanneer in jouw relaties de kentering kwam van "verliefdheid"/elkaar erg leuk vinden naar sexscharrel etc. wellicht ontdek je een patroon?volgens mij hebben wij dezelfde vriendin...
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:15
CarpeDiem, single zijn kan ook echt hartstikke leuk zijn, ik heb er een flink aantal jaar van genoten .
Sienna, wat een fijne post!
Ik heb eigenlijk maar 2 relaties gehad. Bij de eerste was ik jong en dat ging uit door afstand (studeren in andere steden) en gewoon doordat we beiden veranderden. De tweede ging dus uit omdat hij 'bindingsangst had', het 'echt niet aan mij lag', 'ik heus heel leuk was', maar 'het werkte gewoon niet', 'het gevoel was weg' en 'hij was liever gewoon vrienden met me - maar dan wel graag met seks.'
Verder heb ik wat kortere en wat langere scharrels gehad. Dat heeft zich gewoon nooit ontwikkeld tot een relatie. Ik trek wat dat betreft niet veel mannen aan hoor.
Bij de kortere scharrels wilde ik ook niet dat het zich ontwikkelde tot een relatie, bij de wat langere soms wel (2x gebeurd). Bij de één was het mijn 'schuld', ik heb zelf veel te lang getwijfeld. Dus toen ik hem eindelijk écht leuk begon te vinden, was dat andersom alweer passé.
Ik ben wel eens verliefd geworden op vrienden van mij, juist omdat je iemand dan goed leert kennen. Maar dan ben je al vrienden en op één of andere manier ben ik dan in een stadium dat ze me hartstikke geweldig vinden - als gewone vriend.
Sienna, wat een fijne post!
Ik heb eigenlijk maar 2 relaties gehad. Bij de eerste was ik jong en dat ging uit door afstand (studeren in andere steden) en gewoon doordat we beiden veranderden. De tweede ging dus uit omdat hij 'bindingsangst had', het 'echt niet aan mij lag', 'ik heus heel leuk was', maar 'het werkte gewoon niet', 'het gevoel was weg' en 'hij was liever gewoon vrienden met me - maar dan wel graag met seks.'
Verder heb ik wat kortere en wat langere scharrels gehad. Dat heeft zich gewoon nooit ontwikkeld tot een relatie. Ik trek wat dat betreft niet veel mannen aan hoor.
Bij de kortere scharrels wilde ik ook niet dat het zich ontwikkelde tot een relatie, bij de wat langere soms wel (2x gebeurd). Bij de één was het mijn 'schuld', ik heb zelf veel te lang getwijfeld. Dus toen ik hem eindelijk écht leuk begon te vinden, was dat andersom alweer passé.
Ik ben wel eens verliefd geworden op vrienden van mij, juist omdat je iemand dan goed leert kennen. Maar dan ben je al vrienden en op één of andere manier ben ik dan in een stadium dat ze me hartstikke geweldig vinden - als gewone vriend.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:16
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 02:10:
Frankz, aangezien ik hier sinds 3 dagen echt mee zit en daarvoor eigenlijk niet mee bezig was, denk ik niet dat het daardoor komt dat ik geen relatie heb.. misschien is het de reden dat ik de afgelopen 3 dagen geen relatie heb opgedaan () maar daar houdt het wel mee op....
Philein, nee, nu zit ik idd evne niet zo lekker in me vel. De conclusie dat ik dús niet blij met mezelf ben, klopt echter niet.
dat je jezelf er pas 3 dagen van bewust bent wil niet zeggen dat je onbewust de signalen niet al veel langer afgeeft..trust me, been there, done that.
at is het verschil tussen niet lekker in je vel zitten en niet happy zijn met jezelf? volgens mij is dat hetzelfde..het een kan niet zpnder het ander imo..
Frankz, aangezien ik hier sinds 3 dagen echt mee zit en daarvoor eigenlijk niet mee bezig was, denk ik niet dat het daardoor komt dat ik geen relatie heb.. misschien is het de reden dat ik de afgelopen 3 dagen geen relatie heb opgedaan () maar daar houdt het wel mee op....
Philein, nee, nu zit ik idd evne niet zo lekker in me vel. De conclusie dat ik dús niet blij met mezelf ben, klopt echter niet.
dat je jezelf er pas 3 dagen van bewust bent wil niet zeggen dat je onbewust de signalen niet al veel langer afgeeft..trust me, been there, done that.
at is het verschil tussen niet lekker in je vel zitten en niet happy zijn met jezelf? volgens mij is dat hetzelfde..het een kan niet zpnder het ander imo..
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:18
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:21
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:25
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 02:15:
CarpeDiem, single zijn kan ook echt hartstikke leuk zijn, ik heb er een flink aantal jaar van genoten .
Sienna, wat een fijne post!
Ik heb eigenlijk maar 2 relaties gehad. Bij de eerste was ik jong en dat ging uit door afstand (studeren in andere steden) en gewoon doordat we beiden veranderden. De tweede ging dus uit omdat hij 'bindingsangst had', het 'echt niet aan mij lag', 'ik heus heel leuk was', maar 'het werkte gewoon niet', 'het gevoel was weg' en 'hij was liever gewoon vrienden met me - maar dan wel graag met seks.'
Verder heb ik wat kortere en wat langere scharrels gehad. Dat heeft zich gewoon nooit ontwikkeld tot een relatie. Ik trek wat dat betreft niet veel mannen aan hoor.
Bij de kortere scharrels wilde ik ook niet dat het zich ontwikkelde tot een relatie, bij de wat langere soms wel (2x gebeurd). Bij de één was het mijn 'schuld', ik heb zelf veel te lang getwijfeld. Dus toen ik hem eindelijk écht leuk begon te vinden, was dat andersom alweer passé.
Ik ben wel eens verliefd geworden op vrienden van mij, juist omdat je iemand dan goed leert kennen. Maar dan ben je al vrienden en op één of andere manier ben ik dan in een stadium dat ze me hartstikke geweldig vinden - als gewone vriend.
meid, ach wat kan ik je vertellen..ik kan natuurlijk zeggen je bent 26 en je bent nog jong..er verandert nog zoveel!!! maar dat heb je al te vaak gehoord.
Ik kan je wel vertellen wat ik mijn vriendin al jaren vertel:
doe alles wat je wilt doen, maak je studie af en ga lekker op reis..leer nieuwe mensen kennen..niet in je bestaande clubje met vrienden blijven(dan heb je namelijk het gevoel alsof je constant de enige bent die alleen is, best confronterend als je er aan herinnert wordt).
Zij heeft een soort van ideaalbeeld in haar hoofd van mannen, ik heb haar vaak gezegd: stap eens van dat ideaalbeeld af, date eens iemand waarvan je van te voren zou hebben gezegd...nee is niets voor mij.
Maar ja, ze is koppig dus doet het allemaal niet..heb haar vaak gekoppeld maar de jongens kwamen allemaal met hetzelfde terug bij mij: ze wil te graag, te afhankelijk(ook al is ze dat totaal niet bij mij of bij vrienden etc),
Dus soms kun je toch best signalen afgeven waarvan je je dus totaal niet bewust bent.
CarpeDiem, single zijn kan ook echt hartstikke leuk zijn, ik heb er een flink aantal jaar van genoten .
Sienna, wat een fijne post!
Ik heb eigenlijk maar 2 relaties gehad. Bij de eerste was ik jong en dat ging uit door afstand (studeren in andere steden) en gewoon doordat we beiden veranderden. De tweede ging dus uit omdat hij 'bindingsangst had', het 'echt niet aan mij lag', 'ik heus heel leuk was', maar 'het werkte gewoon niet', 'het gevoel was weg' en 'hij was liever gewoon vrienden met me - maar dan wel graag met seks.'
Verder heb ik wat kortere en wat langere scharrels gehad. Dat heeft zich gewoon nooit ontwikkeld tot een relatie. Ik trek wat dat betreft niet veel mannen aan hoor.
Bij de kortere scharrels wilde ik ook niet dat het zich ontwikkelde tot een relatie, bij de wat langere soms wel (2x gebeurd). Bij de één was het mijn 'schuld', ik heb zelf veel te lang getwijfeld. Dus toen ik hem eindelijk écht leuk begon te vinden, was dat andersom alweer passé.
Ik ben wel eens verliefd geworden op vrienden van mij, juist omdat je iemand dan goed leert kennen. Maar dan ben je al vrienden en op één of andere manier ben ik dan in een stadium dat ze me hartstikke geweldig vinden - als gewone vriend.
meid, ach wat kan ik je vertellen..ik kan natuurlijk zeggen je bent 26 en je bent nog jong..er verandert nog zoveel!!! maar dat heb je al te vaak gehoord.
Ik kan je wel vertellen wat ik mijn vriendin al jaren vertel:
doe alles wat je wilt doen, maak je studie af en ga lekker op reis..leer nieuwe mensen kennen..niet in je bestaande clubje met vrienden blijven(dan heb je namelijk het gevoel alsof je constant de enige bent die alleen is, best confronterend als je er aan herinnert wordt).
Zij heeft een soort van ideaalbeeld in haar hoofd van mannen, ik heb haar vaak gezegd: stap eens van dat ideaalbeeld af, date eens iemand waarvan je van te voren zou hebben gezegd...nee is niets voor mij.
Maar ja, ze is koppig dus doet het allemaal niet..heb haar vaak gekoppeld maar de jongens kwamen allemaal met hetzelfde terug bij mij: ze wil te graag, te afhankelijk(ook al is ze dat totaal niet bij mij of bij vrienden etc),
Dus soms kun je toch best signalen afgeven waarvan je je dus totaal niet bewust bent.
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:26
Frankz, dat vind ik niet. Ik denk dat iedereen weleens mindere dagen heeft, maar dat dat zeker niet direct hoeft te betekenen dat je dús niet happy bent met jezelf. Mindere dagen horen er gewoon bij. Net zoals er super dagen bij horen.
CarpeDiem, over het algemeen geniet ik van het leven, maar niet all day, every day. Geniet jij all day, every day?
CarpeDiem, over het algemeen geniet ik van het leven, maar niet all day, every day. Geniet jij all day, every day?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:27
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:29
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 02:26:
Frankz, dat vind ik niet. Ik denk dat iedereen weleens mindere dagen heeft, maar dat dat zeker niet direct hoeft te betekenen dat je dús niet happy bent met jezelf. Mindere dagen horen er gewoon bij. Net zoals er super dagen bij horen.
CarpeDiem, over het algemeen geniet ik van het leven, maar niet all day, every day. Geniet jij all day, every day?ben je op die mindere dagen dan wel of niet happy met jezelf? of t nu een dag een week of een maand 'wat minder gaat', op die momenten ben je imo niet happy met jezelf. punt.
Frankz, dat vind ik niet. Ik denk dat iedereen weleens mindere dagen heeft, maar dat dat zeker niet direct hoeft te betekenen dat je dús niet happy bent met jezelf. Mindere dagen horen er gewoon bij. Net zoals er super dagen bij horen.
CarpeDiem, over het algemeen geniet ik van het leven, maar niet all day, every day. Geniet jij all day, every day?ben je op die mindere dagen dan wel of niet happy met jezelf? of t nu een dag een week of een maand 'wat minder gaat', op die momenten ben je imo niet happy met jezelf. punt.
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:31
Sienna, aan het Perfecte Ideaalbeeld heb ik me lange tijd schuldig gemaakt. Inmiddels is mijn "ideaalbeeld" behoorlijk bijgesteld en bijgeschaafd. Er zijn wel een paar dingen die ik nog steeds heel belangrijk vindt, qua normen en waarden, karakter, gesprekspartner zijn. Maar ja, ik wil best een relatie, maar ik wil niet settelen om het settelen, dat dan weer niet. (Zodra ik dat wel wil doen, vind ik mezelf pas wanhopig )
Ik date eigenlijk niet, dus daar kan ik niets over zeggen (en anderen ook niet). Ik ontmoet gewoon mensen. En daar praat ik mee. En soms is dat éénmalig, soms wordt 't een kennis, en soms wordt't een vriend. En soms een scharrel oid.
Nieuwe mensen leren kennen, ja, dat zou ik misschien moeten doen.
Ik date eigenlijk niet, dus daar kan ik niets over zeggen (en anderen ook niet). Ik ontmoet gewoon mensen. En daar praat ik mee. En soms is dat éénmalig, soms wordt 't een kennis, en soms wordt't een vriend. En soms een scharrel oid.
Nieuwe mensen leren kennen, ja, dat zou ik misschien moeten doen.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:31
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:32
Frankz, ik kijk naar het totaalplaatje. Ook al loop ik nu al de halve dag te janken, ik vind mezelf nog steeds niet stom. Hooguit wat emotioneel incontinent op het moment.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:32
Ik geniet eigenlijk elke dag.. En als ik niet geniet, is het niet omdat ik een vriend mis maar dan heb ik een tegenslag gehad.. Ik geniet echt van mijn leven.. Heb genoeg dingen in mijn leven mee gemaakt dat ik niet meer zeur om kleine dingen.. Mijn vrienden, mijn familie en mijn gezondheid vind ik belangrijker als een vriend!!
Ik ga liever dood zonder vriend.. Dan zonder mijn familie en vrienden door kanker..
Ik ga liever dood zonder vriend.. Dan zonder mijn familie en vrienden door kanker..
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:35
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:35
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 02:32:
Frankz, ik kijk naar het totaalplaatje. Ook al loop ik nu al de halve dag te janken, ik vind mezelf nog steeds niet stom. Hooguit wat emotioneel incontinent op het moment.
oftewel, je bent niet happy met jezelf nu.
ik zeg toch ook nergens dat je dat bent of dat je dat van jezelf vind of moet vinden? je hebt een dipje op dit moment. gaat wel weer over.
Frankz, ik kijk naar het totaalplaatje. Ook al loop ik nu al de halve dag te janken, ik vind mezelf nog steeds niet stom. Hooguit wat emotioneel incontinent op het moment.
oftewel, je bent niet happy met jezelf nu.
ik zeg toch ook nergens dat je dat bent of dat je dat van jezelf vind of moet vinden? je hebt een dipje op dit moment. gaat wel weer over.
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:37
Frankz, sommige mensen hier denken blijkbaar dat je overall niet happy met jezelf bent als je ff niet goed in je vel zit. Ik wil graag benadrukken dat dat niet het geval is.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
