Relaties
alle pijlers
Eigenlijk heel alleen
dinsdag 26 oktober 2010 om 00:49
Ik weet niet zeker of het op relaties past, of meer op psyche...
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
Op één of andere manier wil 't niet vlotten in de liefde. Mannen willen graag een leuke vriendschap met mij, of ze willen seks - of toevallig allebei. Maar een relatie, nee, dat wordt 'm op één of andere manier niet.
Als ik vrienden vraag of zij weten waarom ik geen 'relatiemateriaal' ben, krijg ik te horen dat ik 'gewoon pech heb gehad', 'dat ze het ook niet weten', 'dat ik juist zo'n leuke meid ben'. Maar ja, zelf zien ze me ook gewoon als vriend en niet als relatiemateriaal.
Ik ben niet lelijk, niet wanhopig en ook niet vreselijk op zoek. Maar zo langzaamaan breekt het me echt op. Als dit zo doorgaat, blijf ik gewoon alleen - en dat doet best pijn eigenlijk.
Het is te makkelijk om te zeggen 'dat ik de juiste nog niet ben tegengekomen'. Anderen hebben makkelijk relaties, bij mij gebeurt het gewoon niet. Zelfs al gaat zo'n relatie fout, dan nog zijn ze een tijd samen met iemand en hebben ze een leuke tijd. Ik heb dat gewoon niet.
Ik heb leuke vrienden en leuke familie, ik geloof ook zeker dat mijn familie wel van me houdt - maar het doet pijn dat er niemand is die gewoon van me houdt, die er voor mij is (en ik voor hem).
Ik heb altijd het idee gehad dat ik ooit wil trouwen, maar misschien moet ik mijn hele toekomst beeld maar bijstellen en me erbij neerleggen dat ik nu eenmaal alleen ben en daardoor af en toe eenzaam. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik vind mezelf best leuk en anderen vinden mij ook best leuk, maar niet als relatie.
Ex bedacht ook dat ie me meer als goede vriend zag waar hij toevallig fijn mee kon neuken, en niet zozeer als 'relatie' of 'zijn vriendin'. (Is al een tijd uit trouwens.)
Ik ben het zat om altijd maar de oh-zo-goede vriend te zijn, of enkel neukmateriaal, of what the heck, eens allebei tegelijk.
Vrienden om mij heen gaan steeds meer settelen. Relatie, samenwonen, trouwen, kindje... En ik, ik blijf alleen.
Nu gaat het nog wel redelijk omdat ik leuke vrienden om me heen heb, maar die contacten worden natuurlijk uiteindelijk minder naarmate zij zich meer settelen. En dan blijf ik over.
Ik heb het er op het moment gewoon echt zwaar mee eigenlijk. Straks blijft het zo, dan ga ik eenzaam dood. Niet een fijn vooruitzicht.
Ik zie het nu echt somber in. Waarom lukt het mij niet in een relatie?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 01:58
Vind het een beetje een raar topic.. Kan natuurlijk ook gewoon te maken hebben met het weer van nu.. Vroeg donker.. Koud.. Treurig weer.. Dan voelt iedereen zich toch wel eens alleen.. Maar kom op, je bent 26.. En als je te erg opzoek gaat, wat je aangeeft niet te doen maar blijkbaar wel onbewust want anders zou je dit niet zo beschrijven, dan kom je echt niemand tegen.. Je komt pas iemand tegen als je het niet verwacht...
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:00
Ik vind het wel bijzonder Philein, ik heb eerder het gevoel dat jij heftig/ boos reageert.
Ik denk helemaal niet dat een relatie 'zaligmakend' is, en nogmaals: ik ben blij met mezelf en ik heb plezier met mezelf. Maar alleen is uiteindelijk maar alleen en het is andersom wel heel makkelijk om te roepen dat je het daar nooit ongelukkig over mag zijn.
Er is geen mens op de wereld 24/7, dag in dag uit, 100% gelukkig. Soms is een mens ongelukkig. Het overgrote merendeel van het jaar ben ik gelukkig, nu ben ik dat niet. Ik voel mij rot en verdrietig. Maakt me dat onzeker, depressief of wanhopig? Nee. Dat maakt me gewoonweg verdrietig. Mag ik?
Ik denk helemaal niet dat een relatie 'zaligmakend' is, en nogmaals: ik ben blij met mezelf en ik heb plezier met mezelf. Maar alleen is uiteindelijk maar alleen en het is andersom wel heel makkelijk om te roepen dat je het daar nooit ongelukkig over mag zijn.
Er is geen mens op de wereld 24/7, dag in dag uit, 100% gelukkig. Soms is een mens ongelukkig. Het overgrote merendeel van het jaar ben ik gelukkig, nu ben ik dat niet. Ik voel mij rot en verdrietig. Maakt me dat onzeker, depressief of wanhopig? Nee. Dat maakt me gewoonweg verdrietig. Mag ik?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:01
Julia, ik praat er bijna nooit over nee. Daarom gooi ik het ook op het forum.
carpediem, ik heb het jarenlang niet verwacht (en ben er weinig mee bezig geweest), maar merk nu een trend op. En die trend ('altijd maar vriendschappelijk') bevalt mij niet.
carpediem, ik heb het jarenlang niet verwacht (en ben er weinig mee bezig geweest), maar merk nu een trend op. En die trend ('altijd maar vriendschappelijk') bevalt mij niet.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:02
Carpediem, je hebt wel een punt dat het heel veel met het weer te maken kan hebben. Ik ben in de winter wel vaker niet op mijn best. Bovendien ben ik moe, slaap ik slecht, is het druk op het werk en moet ik veel trainen, dus er zijn wel meer dingetjes die niet 100% lekker lopen nu. Maar dit nekt me nu even eigenlijk.
Ik vind het fijn dat er een paar reacties zijn van mensen die het gevoel ook wel eens hebben.
Ik vind het fijn dat er een paar reacties zijn van mensen die het gevoel ook wel eens hebben.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:02
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 02:00:
Ik vind het wel bijzonder Philein, ik heb eerder het gevoel dat jij heftig/ boos reageert.
Ik denk helemaal niet dat een relatie 'zaligmakend' is, en nogmaals: ik ben blij met mezelf en ik heb plezier met mezelf. Maar alleen is uiteindelijk maar alleen en het is andersom wel heel makkelijk om te roepen dat je het daar nooit ongelukkig over mag zijn.
Er is geen mens op de wereld 24/7, dag in dag uit, 100% gelukkig. Soms is een mens ongelukkig. Het overgrote merendeel van het jaar ben ik gelukkig, nu ben ik dat niet. Ik voel mij rot en verdrietig. Maakt me dat onzeker, depressief of wanhopig? Nee. Dat maakt me gewoonweg verdrietig. Mag ik?Ik snap best wat je bedoeld.. maar als je zo lief, leuk, mooi enzo bent dan komt het echt wel goed.. En geloof me, in deze sombere koude dagen is het ook kut, vind ik ook hoor!! Maar echt.. Ik neem aan dat je niet voor de rest single blijft en alleen dood gaat, als dat je toekomst beeld is zou het zonde zijn voor iemand van 26!!
Ik vind het wel bijzonder Philein, ik heb eerder het gevoel dat jij heftig/ boos reageert.
Ik denk helemaal niet dat een relatie 'zaligmakend' is, en nogmaals: ik ben blij met mezelf en ik heb plezier met mezelf. Maar alleen is uiteindelijk maar alleen en het is andersom wel heel makkelijk om te roepen dat je het daar nooit ongelukkig over mag zijn.
Er is geen mens op de wereld 24/7, dag in dag uit, 100% gelukkig. Soms is een mens ongelukkig. Het overgrote merendeel van het jaar ben ik gelukkig, nu ben ik dat niet. Ik voel mij rot en verdrietig. Maakt me dat onzeker, depressief of wanhopig? Nee. Dat maakt me gewoonweg verdrietig. Mag ik?Ik snap best wat je bedoeld.. maar als je zo lief, leuk, mooi enzo bent dan komt het echt wel goed.. En geloof me, in deze sombere koude dagen is het ook kut, vind ik ook hoor!! Maar echt.. Ik neem aan dat je niet voor de rest single blijft en alleen dood gaat, als dat je toekomst beeld is zou het zonde zijn voor iemand van 26!!
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:03
Je spreekt jezelf een beetje tegen en ik vind het ook kinderachtig een en ander nu op mij te projecteren. Luister, ik heb geen probleem, jij opent dit topic, ik reageer erop.
Nog een keer dan: ja je mag je absoluut zo voelen, alleen ik vind het zorgwekkend (in het algemeen) als je gaat roepen dat het je opbreekt je leven te leiden zonder een relatie te hebben.
En dan vervolgens blijft ontkennen dat je misschien niet zo happy bent.
Nog een keer dan: ja je mag je absoluut zo voelen, alleen ik vind het zorgwekkend (in het algemeen) als je gaat roepen dat het je opbreekt je leven te leiden zonder een relatie te hebben.
En dan vervolgens blijft ontkennen dat je misschien niet zo happy bent.
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:04
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:05
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:06
CarpeDiem, het is ook nooit mijn toekomstbeeld geweest, 'alleen te eindigen'. Sterker nog, ik zag mezelf eigenljik altijd zo als veel mensen het hier schetsen: "je komt vanzelf iemand tegen, je bent nog jong, blablabla." Ik zou hem vanzelf tegenkomen, die leuke man om dingen mee te delen. Trouwen, dat is wel een wens, ik vind het huwelijk (ondanks alle scheidingen ) nog steeds een romantisch instrument.
En opeens ging ik denken, ik weet niet wanneer, gisteren of eergisteren: wat nou als het níet goedkomt? Wat nou als het wél zo blijft?
En opeens ging ik denken, ik weet niet wanneer, gisteren of eergisteren: wat nou als het níet goedkomt? Wat nou als het wél zo blijft?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
*
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:07
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:07
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 02:02:
Carpediem, je hebt wel een punt dat het heel veel met het weer te maken kan hebben. Ik ben in de winter wel vaker niet op mijn best. Bovendien ben ik moe, slaap ik slecht, is het druk op het werk en moet ik veel trainen, dus er zijn wel meer dingetjes die niet 100% lekker lopen nu. Maar dit nekt me nu even eigenlijk.
Ik vind het fijn dat er een paar reacties zijn van mensen die het gevoel ook wel eens hebben.
Dus je leven is niet helemaal perfect?
En daarbij, het is pas oktober, nog lang geen winter.
Carpediem, je hebt wel een punt dat het heel veel met het weer te maken kan hebben. Ik ben in de winter wel vaker niet op mijn best. Bovendien ben ik moe, slaap ik slecht, is het druk op het werk en moet ik veel trainen, dus er zijn wel meer dingetjes die niet 100% lekker lopen nu. Maar dit nekt me nu even eigenlijk.
Ik vind het fijn dat er een paar reacties zijn van mensen die het gevoel ook wel eens hebben.
Dus je leven is niet helemaal perfect?
En daarbij, het is pas oktober, nog lang geen winter.
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:08
TO, ik ben het in deze volledig met Philein eens. Als ik je posts lees ben je idd wel blij met jezelf, maar wil je op dit moment te graag een relatie, waardoor je onbewust verkeerde signalen uitzendt. trust me, die signalen pakken wij mannen heel snel op, en maken ons dan meestal heel snel uit de voeten.
Ik snap je gevoel, ik herken het ook wel, maar wat phileine ook zegt, t is prima om t even van je af te schrijven, maar met jammeren gebeurd er niets. je zult zien dat als je het loslaat dat t veel makkelijker gaat.
Ik snap je gevoel, ik herken het ook wel, maar wat phileine ook zegt, t is prima om t even van je af te schrijven, maar met jammeren gebeurd er niets. je zult zien dat als je het loslaat dat t veel makkelijker gaat.
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:08
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:08
quote:Gamayun schreef op 26 oktober 2010 @ 02:06:
CarpeDiem, het is ook nooit mijn toekomstbeeld geweest, 'alleen te eindigen'. Sterker nog, ik zag mezelf eigenljik altijd zo als veel mensen het hier schetsen: "je komt vanzelf iemand tegen, je bent nog jong, blablabla." Ik zou hem vanzelf tegenkomen, die leuke man om dingen mee te delen. Trouwen, dat is wel een wens, ik vind het huwelijk (ondanks alle scheidingen ) nog steeds een romantisch instrument.
En opeens ging ik denken, ik weet niet wanneer, gisteren of eergisteren: wat nou als het níet goedkomt? Wat nou als het wél zo blijft?Ik ben 23... Ik was 16 toen ik voor 2,5 jaar een ralatie had.. Jaren lang leuke vriendjes gehad enz.. En nu ben ik single.. Zie al mijn vrienden ook samen wonen, trouwen en kinderen krijgen.. Maar ik geniet zo van mijn leventje, mijn vrienden, mijn katten, mijn VRIJHEID.. Want hoe je het ook went of keert.. Als je een relatie hebt, zit je vaak met het idee in je hoofd.. Pf... Was ik maar vrijgezel..
CarpeDiem, het is ook nooit mijn toekomstbeeld geweest, 'alleen te eindigen'. Sterker nog, ik zag mezelf eigenljik altijd zo als veel mensen het hier schetsen: "je komt vanzelf iemand tegen, je bent nog jong, blablabla." Ik zou hem vanzelf tegenkomen, die leuke man om dingen mee te delen. Trouwen, dat is wel een wens, ik vind het huwelijk (ondanks alle scheidingen ) nog steeds een romantisch instrument.
En opeens ging ik denken, ik weet niet wanneer, gisteren of eergisteren: wat nou als het níet goedkomt? Wat nou als het wél zo blijft?Ik ben 23... Ik was 16 toen ik voor 2,5 jaar een ralatie had.. Jaren lang leuke vriendjes gehad enz.. En nu ben ik single.. Zie al mijn vrienden ook samen wonen, trouwen en kinderen krijgen.. Maar ik geniet zo van mijn leventje, mijn vrienden, mijn katten, mijn VRIJHEID.. Want hoe je het ook went of keert.. Als je een relatie hebt, zit je vaak met het idee in je hoofd.. Pf... Was ik maar vrijgezel..
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:09
vervelend voor je, dat je je alleen voelt, kan me voorstellen dat het niet altijd makkelijk is om te zien hoe de wereld om je heen verandert.(vrienden die wel settelen etc) Dan ga je toch mijmeren,piekeren etc.
Een vriendinnetje van me hoort eigenlijk sinds jaar en dag deze drie dingen; je bent lief,leuk en lekker.. ze zien haar alleen maar als n--k materiaal.
Ik heb dit onderwerp vaak met haar besproken maar ze blijft bij het standpunt dat ze alleen blijft en dat het haar angstig maakt.
Door deze houding merk ik dat ze vaak ook juist die mannen aantrekt die haar als scharrel zien en omdat ze vaak die aandacht mist en zo graag 'liefde"wil geeft ze dan ook toe en laat ze zich "gebruiken"als scharrel.
Ik merk aan haar dat ze onbewust die signalen ook aan mannen afgeeft: het te graag willen..
ben eigenlijk benieuwd wanneer in jouw relaties de kentering kwam van "verliefdheid"/elkaar erg leuk vinden naar sexscharrel etc. wellicht ontdek je een patroon?
Een vriendinnetje van me hoort eigenlijk sinds jaar en dag deze drie dingen; je bent lief,leuk en lekker.. ze zien haar alleen maar als n--k materiaal.
Ik heb dit onderwerp vaak met haar besproken maar ze blijft bij het standpunt dat ze alleen blijft en dat het haar angstig maakt.
Door deze houding merk ik dat ze vaak ook juist die mannen aantrekt die haar als scharrel zien en omdat ze vaak die aandacht mist en zo graag 'liefde"wil geeft ze dan ook toe en laat ze zich "gebruiken"als scharrel.
Ik merk aan haar dat ze onbewust die signalen ook aan mannen afgeeft: het te graag willen..
ben eigenlijk benieuwd wanneer in jouw relaties de kentering kwam van "verliefdheid"/elkaar erg leuk vinden naar sexscharrel etc. wellicht ontdek je een patroon?
dinsdag 26 oktober 2010 om 02:10
Frankz, aangezien ik hier sinds 3 dagen echt mee zit en daarvoor eigenlijk niet mee bezig was, denk ik niet dat het daardoor komt dat ik geen relatie heb.. misschien is het de reden dat ik de afgelopen 3 dagen geen relatie heb opgedaan () maar daar houdt het wel mee op....
Philein, nee, nu zit ik idd evne niet zo lekker in me vel. De conclusie dat ik dús niet blij met mezelf ben, klopt echter niet.
Philein, nee, nu zit ik idd evne niet zo lekker in me vel. De conclusie dat ik dús niet blij met mezelf ben, klopt echter niet.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson