Relaties
alle pijlers
In shock...
dinsdag 26 oktober 2010 om 05:06
Pppfff hoe ga ik dit kort houden?!
Ik heb een relatie van 13 jaar achter de rug. Wij hadden een grote kinderwens. Mijn lichaam werkte niet mee en we zijn in de medische molen van hormonen, IUI en ga zo maar verder terecht gekomen. Na 3 jaar waren wij zwanger... dit eindigde in een miskraam. Ik zat er door heen kon niet meer. In plaats van dat mijn vent er voor mij kon zijn vluchten hij in de armen van een ander... hij ging vreemd. Hier kwam ik achter, wilde knokken, wilde 13 jaar niet zomaar weggooien. HIj besliste anders en zette een punt achter ons. Dit is een kleine 7 maanden geleden gebeurd.
Hij is vrij snel na onze breuk naar haar gegaan met wie hij ook vreemd is gegaan. Hij sprak niet serieus over deze relatie t.o.v. mij maar ook familie en vrienden... in de trant we zien wel!!
In die periode zocht hij nog vaak contact met mij, kon mij niet loslaten. Ook hebben wij tot enkele weken geleden nog diverse keren het bed gedeeld (maar dat is weer een ander verhaal).
Praktisch is nog steeds niet alles afgehandeld.
Gisteren een telefoontje of ik langs kon komen... ZE ZIJN ZWANGER!!! Geraakt zoals ik nog nooit geraakt ben. Mijn wens is zo groot zo sterk... dit is zo oneerlijk. Hij zegt dat het een bewuste keuze is. Kleine rekensom, gemaakt na ongeveer 3/4 mnd samen zijn. Ze wonen niet samen, en weten ook niet of ze dat nu wel gaan doen. Bewust misschien doet dit nog wel meer pijn als dat wanneer dat het niet in de planning had gezeten... BEWUST dat betekend dat je er over nagedacht hebt. Hier is toch niet over nagedacht?! Toeval of niet uitgeteld in dezelfde periode dat wij dat ook waren...
Ik ben in shock en weet niet hoe ik hier mee om moet gaan....
Ik heb een relatie van 13 jaar achter de rug. Wij hadden een grote kinderwens. Mijn lichaam werkte niet mee en we zijn in de medische molen van hormonen, IUI en ga zo maar verder terecht gekomen. Na 3 jaar waren wij zwanger... dit eindigde in een miskraam. Ik zat er door heen kon niet meer. In plaats van dat mijn vent er voor mij kon zijn vluchten hij in de armen van een ander... hij ging vreemd. Hier kwam ik achter, wilde knokken, wilde 13 jaar niet zomaar weggooien. HIj besliste anders en zette een punt achter ons. Dit is een kleine 7 maanden geleden gebeurd.
Hij is vrij snel na onze breuk naar haar gegaan met wie hij ook vreemd is gegaan. Hij sprak niet serieus over deze relatie t.o.v. mij maar ook familie en vrienden... in de trant we zien wel!!
In die periode zocht hij nog vaak contact met mij, kon mij niet loslaten. Ook hebben wij tot enkele weken geleden nog diverse keren het bed gedeeld (maar dat is weer een ander verhaal).
Praktisch is nog steeds niet alles afgehandeld.
Gisteren een telefoontje of ik langs kon komen... ZE ZIJN ZWANGER!!! Geraakt zoals ik nog nooit geraakt ben. Mijn wens is zo groot zo sterk... dit is zo oneerlijk. Hij zegt dat het een bewuste keuze is. Kleine rekensom, gemaakt na ongeveer 3/4 mnd samen zijn. Ze wonen niet samen, en weten ook niet of ze dat nu wel gaan doen. Bewust misschien doet dit nog wel meer pijn als dat wanneer dat het niet in de planning had gezeten... BEWUST dat betekend dat je er over nagedacht hebt. Hier is toch niet over nagedacht?! Toeval of niet uitgeteld in dezelfde periode dat wij dat ook waren...
Ik ben in shock en weet niet hoe ik hier mee om moet gaan....
dinsdag 26 oktober 2010 om 10:37
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 26 oktober 2010 @ 08:36:
Daffy vind jou wel erg hard voor TO moet ik zeggen.
TO, ik zou idd afstand nemen van je ex. Zijn er nog praktische zaken die geregeld moeten worden (schulden, verkoop huis enz) waardoor je echt nog contact met ex moet hebben?Het is niet hard bedoelt,maar meer om haar ogen te openen....
Daffy vind jou wel erg hard voor TO moet ik zeggen.
TO, ik zou idd afstand nemen van je ex. Zijn er nog praktische zaken die geregeld moeten worden (schulden, verkoop huis enz) waardoor je echt nog contact met ex moet hebben?Het is niet hard bedoelt,maar meer om haar ogen te openen....
dinsdag 26 oktober 2010 om 12:55
quote:daffyduck schreef op 26 oktober 2010 @ 10:37:
[...]
Het is niet hard bedoelt,maar meer om haar ogen te openen....Haar ogen zijn niet dicht. Ze heeft de seksuele relatie beëindigd, beiden hebben onder ogen gezien dat vrienden blijven geen optie is en na de afspraak bij de notaris is alles afgerond. Misschien dat jouw ogen ook een ietsiepietsie stukje verder open kunnen.
[...]
Het is niet hard bedoelt,maar meer om haar ogen te openen....Haar ogen zijn niet dicht. Ze heeft de seksuele relatie beëindigd, beiden hebben onder ogen gezien dat vrienden blijven geen optie is en na de afspraak bij de notaris is alles afgerond. Misschien dat jouw ogen ook een ietsiepietsie stukje verder open kunnen.
dinsdag 26 oktober 2010 om 12:59
quote:MJ1979 schreef op 26 oktober 2010 @ 09:36:
In een van de topics zegt iemand het is niet eerlijk dat hij vader mag worden en ik geen moeder en daarmee sla je de spijker op z'n kop. Hier maak je het definitiever dan nodig is. Ik begrijp je gevoel van onrechtvaardigheid, maar de realiteit is vooralsnog dat het oneerlijk voelt dat hij nu vader mag worden en jij nu nog geen moeder. En dat is echt iets heel anders ).
In een van de topics zegt iemand het is niet eerlijk dat hij vader mag worden en ik geen moeder en daarmee sla je de spijker op z'n kop. Hier maak je het definitiever dan nodig is. Ik begrijp je gevoel van onrechtvaardigheid, maar de realiteit is vooralsnog dat het oneerlijk voelt dat hij nu vader mag worden en jij nu nog geen moeder. En dat is echt iets heel anders ).
dinsdag 26 oktober 2010 om 13:51
quote:twinkeling schreef op 26 oktober 2010 @ 07:15:
De kinderwens van je vriend is net zo onmenselijk bewust als die van jou. Als je zo lang als jullie in hyperfocus naar een doel toewerkt is het heel moeilijk om niet 'op te gaan' in je doel. Ik geloof dus absoluut dat hij heel erg goed heeft nagedacht over de stap an sich. Maar ik denk dat hij dat in al zijn verdriet, wanhoop en gekreukeld mannelijk ego verwart met het idee dat hij zou hebben nagedacht over deze baby, met deze dame, in deze situatie.
Daar koop jij nu natuurlijk niks voor. Voor jou is het leven gewoon tijdelijk hels. Misschien helpt het je later wat te relativeren. Sta jezelf toe om te zien dat de afgelopen jaren bij je ex ook niet in zijn koude kleren zijn gaan zitten. Niet omdat dat zijn handelen goedpraat, maar omdat het de boel een klein beetje begrijpelijker maakt.
Qua fatsoensnormen is wat hij doet natuurlijk abject. Maar fatsoen is alleen ons gepolijste bovenlaagje. Als er onder dat laagje in de kern wordt gekrast dan nemen veel instinctievere processen het roer over. En in een situatie met vruchtbaarheidsproblematiek worden bij mannen nou eenmaal andere gevoelige snaren geraakt dan bij vrouwen.
Ik hoop dat je snel weer kan voelen dat er na al deze ellende voor jou ook weer ruimte komt om gelukkig te zijn. Heel veel sterkte.
De kinderwens van je vriend is net zo onmenselijk bewust als die van jou. Als je zo lang als jullie in hyperfocus naar een doel toewerkt is het heel moeilijk om niet 'op te gaan' in je doel. Ik geloof dus absoluut dat hij heel erg goed heeft nagedacht over de stap an sich. Maar ik denk dat hij dat in al zijn verdriet, wanhoop en gekreukeld mannelijk ego verwart met het idee dat hij zou hebben nagedacht over deze baby, met deze dame, in deze situatie.
Daar koop jij nu natuurlijk niks voor. Voor jou is het leven gewoon tijdelijk hels. Misschien helpt het je later wat te relativeren. Sta jezelf toe om te zien dat de afgelopen jaren bij je ex ook niet in zijn koude kleren zijn gaan zitten. Niet omdat dat zijn handelen goedpraat, maar omdat het de boel een klein beetje begrijpelijker maakt.
Qua fatsoensnormen is wat hij doet natuurlijk abject. Maar fatsoen is alleen ons gepolijste bovenlaagje. Als er onder dat laagje in de kern wordt gekrast dan nemen veel instinctievere processen het roer over. En in een situatie met vruchtbaarheidsproblematiek worden bij mannen nou eenmaal andere gevoelige snaren geraakt dan bij vrouwen.
Ik hoop dat je snel weer kan voelen dat er na al deze ellende voor jou ook weer ruimte komt om gelukkig te zijn. Heel veel sterkte.
dinsdag 26 oktober 2010 om 16:22
die allereerst voor jou.
verder ben ik het heel erg eens met Twinkeling.
en denk ik dat je heel sterk bent als ik lees hoe je het nu verder hebt aangepakt.
ik heb alleen toch iets wat ik niet snap. als zij is uitgerekend in dezelfde periode als waarin jij was uitgerekend voor de miskraam dan was hij dus al met haar voor de miskraam.
maar goed ik denk dat Twinkeling de spijker op zijn kop slaat. dat het een man weer hele andere dingen doet dan een vrouw als er geen kinderen komen. het is zo'n oerding.
en verder is het inderdaad gewoon klote. daar mag je best een periode van slag van zijn. je moet hiervan herstellen. je bent je man kwijt en ik weet niet hoe oud je bent maar misschien daarmee ook de kans om nog moeder te worden.
nu ken ik ook een paar verhalen waarin mensen lang geprobeerd hebben zwanger te worden in de ene relatie, er van uit gingen dat dat niet kon, en het vervolgens met een andere partner zomaar gebeurde.
ik wens jou gewoon het allerbeste en snel.
verder ben ik het heel erg eens met Twinkeling.
en denk ik dat je heel sterk bent als ik lees hoe je het nu verder hebt aangepakt.
ik heb alleen toch iets wat ik niet snap. als zij is uitgerekend in dezelfde periode als waarin jij was uitgerekend voor de miskraam dan was hij dus al met haar voor de miskraam.
maar goed ik denk dat Twinkeling de spijker op zijn kop slaat. dat het een man weer hele andere dingen doet dan een vrouw als er geen kinderen komen. het is zo'n oerding.
en verder is het inderdaad gewoon klote. daar mag je best een periode van slag van zijn. je moet hiervan herstellen. je bent je man kwijt en ik weet niet hoe oud je bent maar misschien daarmee ook de kans om nog moeder te worden.
nu ken ik ook een paar verhalen waarin mensen lang geprobeerd hebben zwanger te worden in de ene relatie, er van uit gingen dat dat niet kon, en het vervolgens met een andere partner zomaar gebeurde.
ik wens jou gewoon het allerbeste en snel.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:54
[quote]Sam32 schreef op 26 oktober 2010 @ 05:35:
Dat vind ik ook raar. Sowieso het hele verhaal dat je daarna nog met hem naar bed bent geweest na wat hij je heeft aangedaan. Waar is je eigenwaarde?
Dat is nu juist de ellende met dit soort gevallen. Het niet willen loslaten en hopen dat het allemaal wel weer goed komt door hem overal zijn zin in te geven. Daar speculeren die mannen op. En de meeste vrouwen trappen er nog in ook. Gewoon omdat men bang is om alleen te zijn.
Laat ze beiden lekker het heen en weer krijgen en ga voor jezelf. Sterkte
Dat vind ik ook raar. Sowieso het hele verhaal dat je daarna nog met hem naar bed bent geweest na wat hij je heeft aangedaan. Waar is je eigenwaarde?
Dat is nu juist de ellende met dit soort gevallen. Het niet willen loslaten en hopen dat het allemaal wel weer goed komt door hem overal zijn zin in te geven. Daar speculeren die mannen op. En de meeste vrouwen trappen er nog in ook. Gewoon omdat men bang is om alleen te zijn.
Laat ze beiden lekker het heen en weer krijgen en ga voor jezelf. Sterkte
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:09
