Relaties
alle pijlers
Nooit samenwonen
zondag 31 oktober 2010 om 03:53
Na een jaartje wikken en wegen hebben mijn vriend en ik het dan eindelijk tegen elkaar uitgesproken: we willen niet samenwonen, nooit.
Ik ben vrij veeleisend in mijn eigen huis en ik heb een eigen ruimte nodig. Als ik met iemand woon probeer ik me wel aan te passen, maar eigenlijk vreet ik me van binnen op bij het minste of geringste, dus echt relaxed vind ik het dan niet. In ons geval zijn we ook nog eens twee extremen: hij chaotisch, rommelig, komt afspraken niet na, ik supergeorganiseerd, altijd ruim op tijd etc. In onze relatie is dat trouwens een plus want we passen ons aan: hij wat netter, ik wat losser. Maar samenwonen lijkt me bij ons dus net die grens waarin al die eigenschappen opeens enorm irritant gaan worden.
Ik ben denk ik sowieso geen samenwoner, ik heb het in het verleden wel eens gedaan maar dan vond ik de kwaliteit van mijn relatie wel achteruit gaan: een groot deel van de communicatie draaide om het huishouden, altijd aanpassen. Verder hebben wij ook geen kinderwens of trouwwens dus ik kan gewoon echt geen voordelen van samenwonen bedenken. Hij denkt er hetzelfde over.
Maar...ik heb toch nog een beetje moeite met het plaatje in mijn hoofd: verliefd, verloofd, getrouwd. Als je dan in die eerste fase blijft hangen schiet soms nog wel door mijn hoofd dat het dan minder serieus zou zijn (puur gevoelsmatig want verstandelijk vind ik dat helemaal niet).
Ik ben benieuwd naar jullie meningen en vooral ervaringen. Zijn er mensen die helemaal voor lat gaan? Kan lat lang leuk blijven? Ben je van lat naar samenwonen gegaan? Heb je een relatie meegemaakt die door samenwonen om zeep is geholpen? Of was het dan toch wel stukgelopen?
Ik ben vrij veeleisend in mijn eigen huis en ik heb een eigen ruimte nodig. Als ik met iemand woon probeer ik me wel aan te passen, maar eigenlijk vreet ik me van binnen op bij het minste of geringste, dus echt relaxed vind ik het dan niet. In ons geval zijn we ook nog eens twee extremen: hij chaotisch, rommelig, komt afspraken niet na, ik supergeorganiseerd, altijd ruim op tijd etc. In onze relatie is dat trouwens een plus want we passen ons aan: hij wat netter, ik wat losser. Maar samenwonen lijkt me bij ons dus net die grens waarin al die eigenschappen opeens enorm irritant gaan worden.
Ik ben denk ik sowieso geen samenwoner, ik heb het in het verleden wel eens gedaan maar dan vond ik de kwaliteit van mijn relatie wel achteruit gaan: een groot deel van de communicatie draaide om het huishouden, altijd aanpassen. Verder hebben wij ook geen kinderwens of trouwwens dus ik kan gewoon echt geen voordelen van samenwonen bedenken. Hij denkt er hetzelfde over.
Maar...ik heb toch nog een beetje moeite met het plaatje in mijn hoofd: verliefd, verloofd, getrouwd. Als je dan in die eerste fase blijft hangen schiet soms nog wel door mijn hoofd dat het dan minder serieus zou zijn (puur gevoelsmatig want verstandelijk vind ik dat helemaal niet).
Ik ben benieuwd naar jullie meningen en vooral ervaringen. Zijn er mensen die helemaal voor lat gaan? Kan lat lang leuk blijven? Ben je van lat naar samenwonen gegaan? Heb je een relatie meegemaakt die door samenwonen om zeep is geholpen? Of was het dan toch wel stukgelopen?
zondag 31 oktober 2010 om 17:12
quote:Valk schreef op 31 oktober 2010 @ 16:53:
@Reiger: het zit in mijn hoofd maar dat komt natuurlijk oorspronkelijk wel van andere mensen. Het is nou eenmaal meer gebruikelijk om wel te trouwen en kindertjes te kijgen en de hele mikmak. Als je dan erachter komt dat je eigenlijk hele andere dingen wil voor jezelf, nou, ik vond dat best eng. Dat ik wel eens wakker lag en dan met zo'n nachtvisie opeens me af begon te vragen waarom ik dan geen kinderen wilde, en hoe eenzaam het eruit zou zien op mijn oude dag, en dat het toch veel "zekerder" is om gewoon lekker te conformeren. Ik weet wel dat dat soort dingen door angsten zijn ingegeven, maar ik moest wel wennen aan het feit dat ik een andere toekomst wilde dan gedacht. Nu dus ook met samenwonen, en dan komen er ook soms nog van die beelden bovendrijven van lekker elke avond uitgebreid aan de wijn en samen een leuke bank kopen en dat soort dingen.. Dan zeg ik het gewoon gedag hoor, het is niet een intense worsteling, maar bij mij is het wel een proces.
Lekker boeiend. Partner en ik zijn juist van het heel vroeg samenwonen en kinderen krijgen. Mensen verklaren ons ook voor gek(je bent jong, je moet nog genieten, feesten, carriere maken, etc...alsof die dingen niet kunnen als je samenwoont en een kind hebt. Ok, minder makkelijk, maar het kan wel degelijk. En we zijn zowiezo geen feestbeesten) omdat het toch "normaal" wordt gevonden om daar nog wat langer mee te wachten.
Maar wij willen dit en voelen ons daar prettig bij. Dus dan doen we dat. En dat raad ik jullie ook aan!
@Reiger: het zit in mijn hoofd maar dat komt natuurlijk oorspronkelijk wel van andere mensen. Het is nou eenmaal meer gebruikelijk om wel te trouwen en kindertjes te kijgen en de hele mikmak. Als je dan erachter komt dat je eigenlijk hele andere dingen wil voor jezelf, nou, ik vond dat best eng. Dat ik wel eens wakker lag en dan met zo'n nachtvisie opeens me af begon te vragen waarom ik dan geen kinderen wilde, en hoe eenzaam het eruit zou zien op mijn oude dag, en dat het toch veel "zekerder" is om gewoon lekker te conformeren. Ik weet wel dat dat soort dingen door angsten zijn ingegeven, maar ik moest wel wennen aan het feit dat ik een andere toekomst wilde dan gedacht. Nu dus ook met samenwonen, en dan komen er ook soms nog van die beelden bovendrijven van lekker elke avond uitgebreid aan de wijn en samen een leuke bank kopen en dat soort dingen.. Dan zeg ik het gewoon gedag hoor, het is niet een intense worsteling, maar bij mij is het wel een proces.
Lekker boeiend. Partner en ik zijn juist van het heel vroeg samenwonen en kinderen krijgen. Mensen verklaren ons ook voor gek(je bent jong, je moet nog genieten, feesten, carriere maken, etc...alsof die dingen niet kunnen als je samenwoont en een kind hebt. Ok, minder makkelijk, maar het kan wel degelijk. En we zijn zowiezo geen feestbeesten) omdat het toch "normaal" wordt gevonden om daar nog wat langer mee te wachten.
Maar wij willen dit en voelen ons daar prettig bij. Dus dan doen we dat. En dat raad ik jullie ook aan!
zondag 31 oktober 2010 om 17:24
zondag 31 oktober 2010 om 17:27
Mijn oma heeft, na het overlijden van mijn opa, 20 jaar ee lat relatie gehad... Hij is wel op een gegeven moment dichterbij gaan wonen (lees, boven haar, in een flatje dus) maar ze vonden het zalig, allebei hun eigen ruimte.
Ik ben zelf wel heel blij dat ik samen ben gaan wonen met mijn grote liefde, jaren terug.. Ook wij hebben geen kinderwens en trouwen willen we absoluut niet.
Ik ben zelf wel heel blij dat ik samen ben gaan wonen met mijn grote liefde, jaren terug.. Ook wij hebben geen kinderwens en trouwen willen we absoluut niet.
Winterpret: Mijn koude handen onder jouw warme trui
zondag 31 oktober 2010 om 17:29
quote:niekes schreef op 31 oktober 2010 @ 17:27:
Mijn oma heeft, na het overlijden van mijn opa, 20 jaar ee lat relatie gehad... Hij is wel op een gegeven moment dichterbij gaan wonen (lees, boven haar, in een flatje dus) maar ze vonden het zalig, allebei hun eigen ruimte.
Ik ben zelf wel heel blij dat ik samen ben gaan wonen met mijn grote liefde, jaren terug.. Ook wij hebben geen kinderwens en trouwen willen we absoluut niet.Wat lief
Mijn oma heeft, na het overlijden van mijn opa, 20 jaar ee lat relatie gehad... Hij is wel op een gegeven moment dichterbij gaan wonen (lees, boven haar, in een flatje dus) maar ze vonden het zalig, allebei hun eigen ruimte.
Ik ben zelf wel heel blij dat ik samen ben gaan wonen met mijn grote liefde, jaren terug.. Ook wij hebben geen kinderwens en trouwen willen we absoluut niet.Wat lief
zondag 31 oktober 2010 om 17:31
quote:Friezin71 schreef op 31 oktober 2010 @ 17:24:
[...]
Yep, wel een beetje ruimte inderdaad, niet alsnog op elkaars lip.als je naast elkaar woont krijg je dat je elkaar (onbewust) toch gaat controleren denk ik, dat je je afvraagt van wie die auto was bij hem op de oprit of waar hij de hele avond uit hing omdat je zijn auto niet thuis zag staan
[...]
Yep, wel een beetje ruimte inderdaad, niet alsnog op elkaars lip.als je naast elkaar woont krijg je dat je elkaar (onbewust) toch gaat controleren denk ik, dat je je afvraagt van wie die auto was bij hem op de oprit of waar hij de hele avond uit hing omdat je zijn auto niet thuis zag staan
zondag 31 oktober 2010 om 18:29
quote:elninjoo schreef op 31 oktober 2010 @ 17:31:
[...]
als je naast elkaar woont krijg je dat je elkaar (onbewust) toch gaat controleren denk ik, dat je je afvraagt van wie die auto was bij hem op de oprit of waar hij de hele avond uit hing omdat je zijn auto niet thuis zag staanDat is voor ons helemaal geen issue. Samenwonen of niet, heeft wat mij betreft niks te maken met globaal te weten wat de ander voor plannen heeft die dag of die week. Ook als wij 1 of 2 dagen niet samen zijn, weet ik meestal nog wel wat de plannen zijn van mijn vriend. En hij van mij. Dat is niet geheim ofzo.
[...]
als je naast elkaar woont krijg je dat je elkaar (onbewust) toch gaat controleren denk ik, dat je je afvraagt van wie die auto was bij hem op de oprit of waar hij de hele avond uit hing omdat je zijn auto niet thuis zag staanDat is voor ons helemaal geen issue. Samenwonen of niet, heeft wat mij betreft niks te maken met globaal te weten wat de ander voor plannen heeft die dag of die week. Ook als wij 1 of 2 dagen niet samen zijn, weet ik meestal nog wel wat de plannen zijn van mijn vriend. En hij van mij. Dat is niet geheim ofzo.
zondag 31 oktober 2010 om 20:57
quote:Valk schreef op 31 oktober 2010 @ 16:16:
Ik wist trouwens niet dat je ook kunt trouwen en latten, bedankt voor degenen die me daarop attent maakten. Ik had in mijn hoofd dat je dan ook in 1 huis moest wonen. Wij willen op zich niet trouwen maar het zou me wel tegenstaan als het niet MAG, ik heb liever dat het gewoon onze beslissing is.echt, je hebt de keuze, sinds 2001.
Ik wist trouwens niet dat je ook kunt trouwen en latten, bedankt voor degenen die me daarop attent maakten. Ik had in mijn hoofd dat je dan ook in 1 huis moest wonen. Wij willen op zich niet trouwen maar het zou me wel tegenstaan als het niet MAG, ik heb liever dat het gewoon onze beslissing is.echt, je hebt de keuze, sinds 2001.
zondag 31 oktober 2010 om 22:25
Voor mij zou "weten wat de ander doet" ook geen probleem zijn, het gaat echt alleen om een eigen ruimte hebben, en dan niet één eigen ruimte, maar gewoon alle ruimtes voor mezelf. Muziek luisteren of doodse stilte, vrienden op bezoek of alleen zijn, film of programma kijken, eten koken of bestellen, alles netjes aan kant of kleren op een grote hoop, meubels, hoe laat eten: dat soort dingen wil ik helemaal zelf bepalen. Maar ik vind het wel leuk om vaak samen te zijn - zo lang er maar een andere optie is. Voor mij zou naast elkaar wonen dus wel aantrekkelijk zijn.
zondag 31 oktober 2010 om 23:05
quote:Valk schreef op 31 oktober 2010 @ 15:34:
Dus het feit dat hij zo rommelig is maakt idd dat ik zo'n vooruitzicht van "sloven" krijg en ervoor pas.
grappig; dat iets wat je voor jezelf toch al van plan was te doen (opruimen) ...."sloven" wordt als je het voor 2 doet.
bij partners lijkt me " de som der delen is groter" ....toch het meest aantrekkelijk. "Ruimte" in iedere vorm; zit naar mijn mening voornamelijk in je hoofd; de rest is praktisch uit te spreken/voeren......
Maargoed.......ieder zijn ding
Dus het feit dat hij zo rommelig is maakt idd dat ik zo'n vooruitzicht van "sloven" krijg en ervoor pas.
grappig; dat iets wat je voor jezelf toch al van plan was te doen (opruimen) ...."sloven" wordt als je het voor 2 doet.
bij partners lijkt me " de som der delen is groter" ....toch het meest aantrekkelijk. "Ruimte" in iedere vorm; zit naar mijn mening voornamelijk in je hoofd; de rest is praktisch uit te spreken/voeren......
Maargoed.......ieder zijn ding
zondag 31 oktober 2010 om 23:11
Nou rational, koken, afwassen, kleding wassen en vouwen etc voor 2 mensen is toch echt wel meer dan voor 1. Als je zelf heel geordend bent en de ander niet dan ga je dat dus ook voor hem doen. Niet omdat dat moet, maar omdat je zelf graag een opgeruimd huis hebt. Voor mij geen reden om niet samen te gaan wonen(ben namelijk wel van het samenwonen, huisje, boompje, beestje en dat weegt zwaarder dan die extra rommel) maar ik kan me heel goed voorstellen dat dat voor anderen een van de redenen kan zijn om het niet te doen.
zondag 31 oktober 2010 om 23:56
Ik worstel er ook mee. En woon samen. Omdat mijn vriend dat graag wil - en zijn mening ook meetelt. En omdat ik het ook heel erg prettig vind om elkaar gewoon terloops tegen te komen, zonder dat je afspraken moet maken. Soms ben je moe, heb je geen zin om echt een hele avond af te spreken maar wil je wel even lekker tegen hem aanhangen...
Het lijkt me ook vermoeiend om steeds met spullen te moeten slepen. Thuis heb ik alles lekker bij de hand. Ja, nadelen zijn er ook - ik hou van stilte op zn tijd en hij heeft graag de tv aan. Ik draai minder muziek (want: tv staat aan). Bellen en thuis afspreken met vriendinnnen is minder geworden.
Nadelen hebben we beperkt door elk onze eigen was te doen (handdoeken enzo gooien we er allebei af en toe in) en koken en boodschappen doen we ook vaak voor onszelf. Ook wel samen, maar dat is geen verplichting. Het huishouden doen we samen maar leidt evengoed nog wel tot discussies en ergenissen (van beide kanten). We hebben allebei een eigen kamer waar we onze kleding enzo hebben, zodat we ons niet ergeren aan elkaars kledingrotzooi.
Financieel is het gunstiger maar dat speelt voor mij eigenlijk geen enkele rol. Trouwens als ik alleen zou wonen zou ik een kleiner en dus goedkoper huis hebben.
Al met al wegen de voordelen van samenwonen voor mij op tegen de nadelen, maar er zijn dagen dat ik ernaar verlang om weer alleen te wonen. Maar als ik alleen zou wonen zouden er weer dagen zijn dat ik zou willen dat-ie er gewoon was. Perfect wordt het dus nooit.
Het lijkt me ook vermoeiend om steeds met spullen te moeten slepen. Thuis heb ik alles lekker bij de hand. Ja, nadelen zijn er ook - ik hou van stilte op zn tijd en hij heeft graag de tv aan. Ik draai minder muziek (want: tv staat aan). Bellen en thuis afspreken met vriendinnnen is minder geworden.
Nadelen hebben we beperkt door elk onze eigen was te doen (handdoeken enzo gooien we er allebei af en toe in) en koken en boodschappen doen we ook vaak voor onszelf. Ook wel samen, maar dat is geen verplichting. Het huishouden doen we samen maar leidt evengoed nog wel tot discussies en ergenissen (van beide kanten). We hebben allebei een eigen kamer waar we onze kleding enzo hebben, zodat we ons niet ergeren aan elkaars kledingrotzooi.
Financieel is het gunstiger maar dat speelt voor mij eigenlijk geen enkele rol. Trouwens als ik alleen zou wonen zou ik een kleiner en dus goedkoper huis hebben.
Al met al wegen de voordelen van samenwonen voor mij op tegen de nadelen, maar er zijn dagen dat ik ernaar verlang om weer alleen te wonen. Maar als ik alleen zou wonen zouden er weer dagen zijn dat ik zou willen dat-ie er gewoon was. Perfect wordt het dus nooit.
.
maandag 1 november 2010 om 00:01
mijn collega woont 2 blokken van haar vriend, na jaren een rotrelatie te hebben gehad wilde ze niet meer samenwonen.
Ook verschillen ze teveel van elkaar, ook chaotisch en de andere moet alles perfect hebben.
Inmiddels zijn ze 9 jaar samen en wonen nog steeds apart.
Werkt het dan is het prima toch? Ze zijn super met elkaar en hebben een mooie relatie.
Ook verschillen ze teveel van elkaar, ook chaotisch en de andere moet alles perfect hebben.
Inmiddels zijn ze 9 jaar samen en wonen nog steeds apart.
Werkt het dan is het prima toch? Ze zijn super met elkaar en hebben een mooie relatie.
maandag 1 november 2010 om 00:35
quote:Friezin71 schreef op 31 oktober 2010 @ 16:46:
Overigens vind ik het wel een voorrecht dat we deze keuzes tegenwoordig kunnen maken. Financieel onafhankelijk en alles. Dat je niet meer per sé in 1 huis moet wonen als je getrouwd bent, dat je niet meer per sé samen moet wonen als je een relatie hebt.
ja heerlijk he
Wat een keuzevrijheid. (al zou ik het soms ook fijn vinden als ik gewoon gelukkig kon zijn met het huisje-boompje-beestje, scheelt een hoop uitleggen aan de buitenwereld
herken ik, net zoals uit leggen dat er geen kinderen komen...zucht)
Overigens vind ik het wel een voorrecht dat we deze keuzes tegenwoordig kunnen maken. Financieel onafhankelijk en alles. Dat je niet meer per sé in 1 huis moet wonen als je getrouwd bent, dat je niet meer per sé samen moet wonen als je een relatie hebt.
ja heerlijk he
Wat een keuzevrijheid. (al zou ik het soms ook fijn vinden als ik gewoon gelukkig kon zijn met het huisje-boompje-beestje, scheelt een hoop uitleggen aan de buitenwereld
herken ik, net zoals uit leggen dat er geen kinderen komen...zucht)
maandag 1 november 2010 om 18:19
quote:Zamirah schreef op 31 oktober 2010 @ 10:01:
Meestal komt het er op neer, dat de vrouw de man verzorgt. Mannen vinden het vaak fijn om samen te wonen, dan wordt alles "gedaan", inclusief weekendwip.
Vrouwen daarentegen worden meer belast als ze samenwonen. Logisch dus dat je daar geen zin in hebt.Voortreffelijk samengevat!
Meestal komt het er op neer, dat de vrouw de man verzorgt. Mannen vinden het vaak fijn om samen te wonen, dan wordt alles "gedaan", inclusief weekendwip.
Vrouwen daarentegen worden meer belast als ze samenwonen. Logisch dus dat je daar geen zin in hebt.Voortreffelijk samengevat!
maandag 1 november 2010 om 19:03
quote:roosje4 schreef op 31 oktober 2010 @ 12:33:
Heb van mijn 20ste tot mijn 37ste alleen gewoon en heb het financieel altijd gered. Sterker nog, ik hield toen meer over dan nu
Ik vind dat je veel aannames doet
Eh, roosje, ik had het niet over jou of over je vriendinnen Ik had het over de gemiddelde vrouw en de dingen die ik schreef zijn allemaal onderzocht, zijn niet mijn persoonlijke aannames
Heb van mijn 20ste tot mijn 37ste alleen gewoon en heb het financieel altijd gered. Sterker nog, ik hield toen meer over dan nu
Ik vind dat je veel aannames doet
Eh, roosje, ik had het niet over jou of over je vriendinnen Ik had het over de gemiddelde vrouw en de dingen die ik schreef zijn allemaal onderzocht, zijn niet mijn persoonlijke aannames
dinsdag 2 november 2010 om 18:36
http://www.nu.nl/lifestyl ... een-probleem-vrouwen.html
