Relaties
alle pijlers
Nooit samenwonen
zondag 31 oktober 2010 om 03:53
Na een jaartje wikken en wegen hebben mijn vriend en ik het dan eindelijk tegen elkaar uitgesproken: we willen niet samenwonen, nooit.
Ik ben vrij veeleisend in mijn eigen huis en ik heb een eigen ruimte nodig. Als ik met iemand woon probeer ik me wel aan te passen, maar eigenlijk vreet ik me van binnen op bij het minste of geringste, dus echt relaxed vind ik het dan niet. In ons geval zijn we ook nog eens twee extremen: hij chaotisch, rommelig, komt afspraken niet na, ik supergeorganiseerd, altijd ruim op tijd etc. In onze relatie is dat trouwens een plus want we passen ons aan: hij wat netter, ik wat losser. Maar samenwonen lijkt me bij ons dus net die grens waarin al die eigenschappen opeens enorm irritant gaan worden.
Ik ben denk ik sowieso geen samenwoner, ik heb het in het verleden wel eens gedaan maar dan vond ik de kwaliteit van mijn relatie wel achteruit gaan: een groot deel van de communicatie draaide om het huishouden, altijd aanpassen. Verder hebben wij ook geen kinderwens of trouwwens dus ik kan gewoon echt geen voordelen van samenwonen bedenken. Hij denkt er hetzelfde over.
Maar...ik heb toch nog een beetje moeite met het plaatje in mijn hoofd: verliefd, verloofd, getrouwd. Als je dan in die eerste fase blijft hangen schiet soms nog wel door mijn hoofd dat het dan minder serieus zou zijn (puur gevoelsmatig want verstandelijk vind ik dat helemaal niet).
Ik ben benieuwd naar jullie meningen en vooral ervaringen. Zijn er mensen die helemaal voor lat gaan? Kan lat lang leuk blijven? Ben je van lat naar samenwonen gegaan? Heb je een relatie meegemaakt die door samenwonen om zeep is geholpen? Of was het dan toch wel stukgelopen?
Ik ben vrij veeleisend in mijn eigen huis en ik heb een eigen ruimte nodig. Als ik met iemand woon probeer ik me wel aan te passen, maar eigenlijk vreet ik me van binnen op bij het minste of geringste, dus echt relaxed vind ik het dan niet. In ons geval zijn we ook nog eens twee extremen: hij chaotisch, rommelig, komt afspraken niet na, ik supergeorganiseerd, altijd ruim op tijd etc. In onze relatie is dat trouwens een plus want we passen ons aan: hij wat netter, ik wat losser. Maar samenwonen lijkt me bij ons dus net die grens waarin al die eigenschappen opeens enorm irritant gaan worden.
Ik ben denk ik sowieso geen samenwoner, ik heb het in het verleden wel eens gedaan maar dan vond ik de kwaliteit van mijn relatie wel achteruit gaan: een groot deel van de communicatie draaide om het huishouden, altijd aanpassen. Verder hebben wij ook geen kinderwens of trouwwens dus ik kan gewoon echt geen voordelen van samenwonen bedenken. Hij denkt er hetzelfde over.
Maar...ik heb toch nog een beetje moeite met het plaatje in mijn hoofd: verliefd, verloofd, getrouwd. Als je dan in die eerste fase blijft hangen schiet soms nog wel door mijn hoofd dat het dan minder serieus zou zijn (puur gevoelsmatig want verstandelijk vind ik dat helemaal niet).
Ik ben benieuwd naar jullie meningen en vooral ervaringen. Zijn er mensen die helemaal voor lat gaan? Kan lat lang leuk blijven? Ben je van lat naar samenwonen gegaan? Heb je een relatie meegemaakt die door samenwonen om zeep is geholpen? Of was het dan toch wel stukgelopen?
zondag 31 oktober 2010 om 12:33
quote:Lllilaaa schreef op 31 oktober 2010 @ 12:25:
[...]
Klopt helemaal. Samenwonende vrouwen eten ook ongezonder dan voordat ze gingen samenwonen, bij mannen is dat juist andersom . Ik geloof (maar het is lang geleden dat ik het heb gelezen) dat mannen ook afvallen na samenwonen, vrouwen komen aan.
Nee hoor, ik kookte altijd vers, mijn hubbie ook toen hij alleen was en nu eten we nog steeds gezond. Ik ben nog steeds net zo slank.
Vrouwen gaan er in diverse aspecten dus op achteruit als ze gaan samenwonen, mannen op vooruit. Daar staat echter tegenover dat vrouwen er in financieel opzicht gemiddeld meer op vooruitgaan dan mannen als ze gaan samenwonen.
Nee hoor, heb altijd hetzelfde verdiend, een goed salaris. Hubbie ook
Dat is wel een nadeel van LATten: je moet het je financieel kunnen veroorloven. Alleenwonenden hebben in hun leven drie ton (!) meer kosten aan wonen, eten, kabel, telefoon, verzekeringen enz. dan samenwonenden.Heb van mijn 20ste tot mijn 37ste alleen gewoon en heb het financieel altijd gered. Sterker nog, ik hield toen meer over dan nu
Ik vind dat je veel aannames doet
[...]
Klopt helemaal. Samenwonende vrouwen eten ook ongezonder dan voordat ze gingen samenwonen, bij mannen is dat juist andersom . Ik geloof (maar het is lang geleden dat ik het heb gelezen) dat mannen ook afvallen na samenwonen, vrouwen komen aan.
Nee hoor, ik kookte altijd vers, mijn hubbie ook toen hij alleen was en nu eten we nog steeds gezond. Ik ben nog steeds net zo slank.
Vrouwen gaan er in diverse aspecten dus op achteruit als ze gaan samenwonen, mannen op vooruit. Daar staat echter tegenover dat vrouwen er in financieel opzicht gemiddeld meer op vooruitgaan dan mannen als ze gaan samenwonen.
Nee hoor, heb altijd hetzelfde verdiend, een goed salaris. Hubbie ook
Dat is wel een nadeel van LATten: je moet het je financieel kunnen veroorloven. Alleenwonenden hebben in hun leven drie ton (!) meer kosten aan wonen, eten, kabel, telefoon, verzekeringen enz. dan samenwonenden.Heb van mijn 20ste tot mijn 37ste alleen gewoon en heb het financieel altijd gered. Sterker nog, ik hield toen meer over dan nu
Ik vind dat je veel aannames doet
zondag 31 oktober 2010 om 13:00
Dus als je beide nog bij je ouders woont en graag op eigen benen wil staan maar het financieel lastig is om dan allebei een eigen huis te kopen dan is dit een slecht motief om daarom te beslissen samen 1 huis te kopen? Kijk als je alleen gaat samenwonen vanwege economische redenen is dat wat anders, maar als het meespeelt in je afwegingen om tot het voor beide meest wenselijke resultaat te komen is dat toch prima. Bijvoordeeld eigenlijk liever apart wonen maar als je samen gaat wonen zal je x bedrag overhouden waardoor je de gezamelijke passie voor verre en veel reizen kunt waarmaken en daarom toch besluit samen te gaan wonen. Is toch niets mis mee. Ieder zijn afweging en waar je het meeste gelukkig van wordt samen.
zondag 31 oktober 2010 om 13:02
quote:Boarn schreef op 31 oktober 2010 @ 12:07:
Het is niet altijd direct over met je vrijheid, zelfstandigheid en onafhankelijkheid als je gaat samenwonen. Als je maar bespreekbaar maakt wat voor jou belangrijk is. Wij wonen hier ook als 2 individuen, het is niet alsof we opeens onszelf moeten opgeven voor de ander.Tuurlijk houd je wat rekening met de ander. Maar dat heb je ook als je gaat latten lijkt me. Of hoef je dan opeens geen rekening meer met elkaar te houden?Niet als waarde-oordeel. Maar jouw manier van samen wonen klinkt mij meer in de oren als huisgenoten. Want jullie koken zelfs ieder voor zich. Dat doen wij bijvoorbeeld nooit, ook niet lattend
Het is niet altijd direct over met je vrijheid, zelfstandigheid en onafhankelijkheid als je gaat samenwonen. Als je maar bespreekbaar maakt wat voor jou belangrijk is. Wij wonen hier ook als 2 individuen, het is niet alsof we opeens onszelf moeten opgeven voor de ander.Tuurlijk houd je wat rekening met de ander. Maar dat heb je ook als je gaat latten lijkt me. Of hoef je dan opeens geen rekening meer met elkaar te houden?Niet als waarde-oordeel. Maar jouw manier van samen wonen klinkt mij meer in de oren als huisgenoten. Want jullie koken zelfs ieder voor zich. Dat doen wij bijvoorbeeld nooit, ook niet lattend
zondag 31 oktober 2010 om 13:06
quote:Aranea schreef op 31 oktober 2010 @ 12:47:
Laat latten dan duurder zijn..............Dat heb ik er wel voor over.
Ik vind economische redenen trouwens een heel fout motief om samen te gaan wonen, maar dit ter zijde.Nou ja, een klein deeltje vd reden om voor ons te gaan samenwonen is ook een economische reden. Vind ik niks mis mee op zich. Ik red het financieel prima. Maar mijn partner moet vreselijk veel werken om zijn huis en alles te kunnen betalen. Zouden we gaan samenwonen, dan wordt het leven goedkoper en hopelijk geeft dat ook een minder gestresste partner die altijd maar moet werken. Hij kan dan wat minder werken en dat komt waarschijnlijk de kwaliteit van samen zijn ook ten goede.
Laat latten dan duurder zijn..............Dat heb ik er wel voor over.
Ik vind economische redenen trouwens een heel fout motief om samen te gaan wonen, maar dit ter zijde.Nou ja, een klein deeltje vd reden om voor ons te gaan samenwonen is ook een economische reden. Vind ik niks mis mee op zich. Ik red het financieel prima. Maar mijn partner moet vreselijk veel werken om zijn huis en alles te kunnen betalen. Zouden we gaan samenwonen, dan wordt het leven goedkoper en hopelijk geeft dat ook een minder gestresste partner die altijd maar moet werken. Hij kan dan wat minder werken en dat komt waarschijnlijk de kwaliteit van samen zijn ook ten goede.
zondag 31 oktober 2010 om 13:19
als jullie er allebei tevreden mee zijn is er toch niks aan de hand. lekker blijven doen wat je wilt.
persoonlijk kies ik voor samenwonen, al zijn er zeker voordelen bij latten!
als je elkaar ziet dan ben je er ook echt voor elkaar.
relatie blijft spannender.
maar lekker alles delen is ook fijn. fijn dat er iemand op je wacht. fijn dat je je verhaal kwijt kunt aan iemand.
maar het blijft ieders eigen keuze. iets doen waar je niet achter staat is niet goed.
persoonlijk kies ik voor samenwonen, al zijn er zeker voordelen bij latten!
als je elkaar ziet dan ben je er ook echt voor elkaar.
relatie blijft spannender.
maar lekker alles delen is ook fijn. fijn dat er iemand op je wacht. fijn dat je je verhaal kwijt kunt aan iemand.
maar het blijft ieders eigen keuze. iets doen waar je niet achter staat is niet goed.
zondag 31 oktober 2010 om 13:37
quote:Friezin71 schreef op 31 oktober 2010 @ 10:05:
[...]
Helemaal mee eens, Zamirah. En zo jammer dat het daar altijd op lijkt it te draaien. Ik ken, eerlijk, geen enkele relatie waarbij de vrouw minder te doen kreeg toen ze ging samenwonen. Het redelijk evenredig samen delen van de dagelijkse dingen als koken, boodschappen en schoonmaken heb ik nog bij geen van de relaties die ik ken gezien.Dan ken je er nu een, namelijk ondergetekende
[...]
Helemaal mee eens, Zamirah. En zo jammer dat het daar altijd op lijkt it te draaien. Ik ken, eerlijk, geen enkele relatie waarbij de vrouw minder te doen kreeg toen ze ging samenwonen. Het redelijk evenredig samen delen van de dagelijkse dingen als koken, boodschappen en schoonmaken heb ik nog bij geen van de relaties die ik ken gezien.Dan ken je er nu een, namelijk ondergetekende
zondag 31 oktober 2010 om 13:49
quote:Zamirah schreef op 31 oktober 2010 @ 13:30:
Roosje, het gaat om gemiddelden, niet om jou in het bijzonder.
Deze opmerking had ik verwacht:
Ik zie het echter niet anders om me heen, mijn vriendinnen hebben ook op 35plus een relatie gekregen en gaan samenwonen. Ze zijn niet dikker geworden, niet gestopt met werken, doen niet meer in het huishouden dan wat ze deden toen ze alleen woonden (weinig tot zeer weinig). Ze zijn ook op ruimere voet gaan leven, nog vaker uiteten, reizen etc, dus minder geld.
Dus het gaat niet alleen om mij. Of zijn mijn vriendinnen en ik uitzonderingen?
Roosje, het gaat om gemiddelden, niet om jou in het bijzonder.
Deze opmerking had ik verwacht:
Ik zie het echter niet anders om me heen, mijn vriendinnen hebben ook op 35plus een relatie gekregen en gaan samenwonen. Ze zijn niet dikker geworden, niet gestopt met werken, doen niet meer in het huishouden dan wat ze deden toen ze alleen woonden (weinig tot zeer weinig). Ze zijn ook op ruimere voet gaan leven, nog vaker uiteten, reizen etc, dus minder geld.
Dus het gaat niet alleen om mij. Of zijn mijn vriendinnen en ik uitzonderingen?
zondag 31 oktober 2010 om 13:50
quote:Aranea schreef op 31 oktober 2010 @ 12:04:
Samenwonen zou ik ook nooit willen. Ik moet er niet aan denken. Daarvoor ben ik veel te veel op mijn vrijheid gesteld en te onafhankelijk.
.
Ik vind de reden die je aangeeft (vrijheid, onafhankelijkheid) niet noodzakelijk kloppen. Ik ben ook ontzettend (extreem zelfs) op mijn vrijheid en onafhankelijkheid gesteld. Maar die kun je ook behouden als je samenwoont. Het hangt allemaal van je partner af: zit je met hem op één lijn betreffende de belangrijkste zaken en is hij bereid je die vrijheid te geven?
In mijn eerste huwelijk heb ik erg geleden onder de 'bemoeizucht' van mijn ex. Na mijn scheiding nam ik me dus voor om nóóóóit meer te gaan samenwonen (en trouwen al helemaal niet...) , want ik dacht dat samenwonen dus automatisch met minder vrijheid gepaard ging.
Maar met mijn huidige man is het net omgekeerd. Er is niets wat ik in mijn eentje zou doen, dat ik niet kan doen als hij bij me is. En als ik een keer een ander tv-programma wil kijken, gaat 1 van ons dat in de (gezellige) slaapkamer doen. Ik kan me echt niets voorstellen waar ik beperkt in zou zijn doordat we samenwonen.
Integendeel, doordat we de huishoudelijke klussen delen, hou ik meer tijd over voor mijn hobby's en doordat we het huis delen, houden we meer geld over voor leuke dingen.
Mijn conclusie is dat niet het samenwonen zelf er de oorzaak van is dat je je minder vrij voelt, maar de interactie met je partner.
Samenwonen zou ik ook nooit willen. Ik moet er niet aan denken. Daarvoor ben ik veel te veel op mijn vrijheid gesteld en te onafhankelijk.
.
Ik vind de reden die je aangeeft (vrijheid, onafhankelijkheid) niet noodzakelijk kloppen. Ik ben ook ontzettend (extreem zelfs) op mijn vrijheid en onafhankelijkheid gesteld. Maar die kun je ook behouden als je samenwoont. Het hangt allemaal van je partner af: zit je met hem op één lijn betreffende de belangrijkste zaken en is hij bereid je die vrijheid te geven?
In mijn eerste huwelijk heb ik erg geleden onder de 'bemoeizucht' van mijn ex. Na mijn scheiding nam ik me dus voor om nóóóóit meer te gaan samenwonen (en trouwen al helemaal niet...) , want ik dacht dat samenwonen dus automatisch met minder vrijheid gepaard ging.
Maar met mijn huidige man is het net omgekeerd. Er is niets wat ik in mijn eentje zou doen, dat ik niet kan doen als hij bij me is. En als ik een keer een ander tv-programma wil kijken, gaat 1 van ons dat in de (gezellige) slaapkamer doen. Ik kan me echt niets voorstellen waar ik beperkt in zou zijn doordat we samenwonen.
Integendeel, doordat we de huishoudelijke klussen delen, hou ik meer tijd over voor mijn hobby's en doordat we het huis delen, houden we meer geld over voor leuke dingen.
Mijn conclusie is dat niet het samenwonen zelf er de oorzaak van is dat je je minder vrij voelt, maar de interactie met je partner.
zondag 31 oktober 2010 om 13:52
O, en Friezin: ik ben nog minder in het huishouden gaan doen. Heb nu een werkster genomen. Net als mijn vriendinnen. Dat is wel raar eigenlijk. Waarom nu wel en toen niet? Dus wat ik wil aantonen is dat latten niet perse duurder is. Het geld wat je bespaart met huur, hypotheek vliegt er aan de andere kant weer uit.
zondag 31 oktober 2010 om 14:31
quote:roosje4 schreef op 31 oktober 2010 @ 13:49:
[...]
Deze opmerking had ik verwacht:
Ik zie het echter niet anders om me heen, mijn vriendinnen hebben ook op 35plus een relatie gekregen en gaan samenwonen. Ze zijn niet dikker geworden, niet gestopt met werken, doen niet meer in het huishouden dan wat ze deden toen ze alleen woonden (weinig tot zeer weinig). Ze zijn ook op ruimere voet gaan leven, nog vaker uiteten, reizen etc, dus minder geld.
Dus het gaat niet alleen om mij. Of zijn mijn vriendinnen en ik uitzonderingen?
Daarom gaat het nu juist om gemiddelden! Snap je het nu een beetje?
Trouwens nergens staat dat samenwonende vrouwen stoppen met werken. Waar haal je die wijsheid vandaan?
[...]
Deze opmerking had ik verwacht:
Ik zie het echter niet anders om me heen, mijn vriendinnen hebben ook op 35plus een relatie gekregen en gaan samenwonen. Ze zijn niet dikker geworden, niet gestopt met werken, doen niet meer in het huishouden dan wat ze deden toen ze alleen woonden (weinig tot zeer weinig). Ze zijn ook op ruimere voet gaan leven, nog vaker uiteten, reizen etc, dus minder geld.
Dus het gaat niet alleen om mij. Of zijn mijn vriendinnen en ik uitzonderingen?
Daarom gaat het nu juist om gemiddelden! Snap je het nu een beetje?
Trouwens nergens staat dat samenwonende vrouwen stoppen met werken. Waar haal je die wijsheid vandaan?
zondag 31 oktober 2010 om 14:32
quote:roosje4 schreef op 31 oktober 2010 @ 13:52:
O, en Friezin: ik ben nog minder in het huishouden gaan doen. Heb nu een werkster genomen. Net als mijn vriendinnen. Dat is wel raar eigenlijk. Waarom nu wel en toen niet? Dus wat ik wil aantonen is dat latten niet perse duurder is. Het geld wat je bespaart met huur, hypotheek vliegt er aan de andere kant weer uit.Omdat je nu geld overhoudt.
O, en Friezin: ik ben nog minder in het huishouden gaan doen. Heb nu een werkster genomen. Net als mijn vriendinnen. Dat is wel raar eigenlijk. Waarom nu wel en toen niet? Dus wat ik wil aantonen is dat latten niet perse duurder is. Het geld wat je bespaart met huur, hypotheek vliegt er aan de andere kant weer uit.Omdat je nu geld overhoudt.
zondag 31 oktober 2010 om 15:19
quote:Zamirah schreef op 31 oktober 2010 @ 14:32:
[...]
Omdat je nu geld overhoudt.
Nee, want toen kon ik het ook gemakkelijk betalen. Aanname. Vond het niet nodig toen. Mijn man is veel netter. Dus misschien vandaar. En van dat minder werken, ik dacht dat iemand dat hier schreef, maar dat was niet zo. Vergiste me met een ander topic. Sorry.
En ja, ik begrijp wat je schrijft over 'het gemiddelde'. Maar ik schreef wat ik zie om me heen.
[...]
Omdat je nu geld overhoudt.
Nee, want toen kon ik het ook gemakkelijk betalen. Aanname. Vond het niet nodig toen. Mijn man is veel netter. Dus misschien vandaar. En van dat minder werken, ik dacht dat iemand dat hier schreef, maar dat was niet zo. Vergiste me met een ander topic. Sorry.
En ja, ik begrijp wat je schrijft over 'het gemiddelde'. Maar ik schreef wat ik zie om me heen.
zondag 31 oktober 2010 om 15:34
Allemaal heel erg bedankt voor de reacties, ik ben er erg blij mee. Ik probeer er even algemeen op in te gaan.
Over meer doen in huis: bij ons zou dat zeker zo zijn. Ik zie hoe hij zijn huishouden doet en dat is heel losjes. Als ik het al een troep vind, vindt hij dat pas drie dagen later zo. Ik zou dan met samenwonen natuurlijk proberen niets ervan te zeggen (ieder heeft zo zijn standaard), maar ik zou dan toch drie dagen me ergeren, en waarschijnlijk de tweede dag toch alles opruimen en bonje maken en dat soort dingen. Dus het feit dat hij zo rommelig is maakt idd dat ik zo'n vooruitzicht van "sloven" krijg en ervoor pas.
Maar het belangrijkste is wel dat is gewoon in zijn algemeen geen plus zie. We zijn allebei leuker als we het part-time doen, zeg maar. Het economische is ook geen aspect.
Andere mensen zullen het wel vreemd vinden (we krijgen nu ook geregeld opmerkingen als er iemand zwanger is ofzo: jullie zijn de volgende! "haha"), zeker omdat wij in een wat traditioneler land wonen, maar daar heb ik geen boodschap aan. Het is meer het plaatje in mijn eigen hoofd wat nog af en toe tegensputtert.
Ik waardeer dan ook de tips over samenwonen met een eigen ruimte, daar hebben wij ook wel over nagedacht, maar vinden we allebei eigenlijk toch nog te veel op elkaars lip. Nu wil ik eerst gewoon voluit gaan latten, maar wel volgend jaar of bij elkaar in de straat of in hetzelfde flatgebouw gaan wonen. Best of both worlds, hoop ik dan natuurlijk.
Over meer doen in huis: bij ons zou dat zeker zo zijn. Ik zie hoe hij zijn huishouden doet en dat is heel losjes. Als ik het al een troep vind, vindt hij dat pas drie dagen later zo. Ik zou dan met samenwonen natuurlijk proberen niets ervan te zeggen (ieder heeft zo zijn standaard), maar ik zou dan toch drie dagen me ergeren, en waarschijnlijk de tweede dag toch alles opruimen en bonje maken en dat soort dingen. Dus het feit dat hij zo rommelig is maakt idd dat ik zo'n vooruitzicht van "sloven" krijg en ervoor pas.
Maar het belangrijkste is wel dat is gewoon in zijn algemeen geen plus zie. We zijn allebei leuker als we het part-time doen, zeg maar. Het economische is ook geen aspect.
Andere mensen zullen het wel vreemd vinden (we krijgen nu ook geregeld opmerkingen als er iemand zwanger is ofzo: jullie zijn de volgende! "haha"), zeker omdat wij in een wat traditioneler land wonen, maar daar heb ik geen boodschap aan. Het is meer het plaatje in mijn eigen hoofd wat nog af en toe tegensputtert.
Ik waardeer dan ook de tips over samenwonen met een eigen ruimte, daar hebben wij ook wel over nagedacht, maar vinden we allebei eigenlijk toch nog te veel op elkaars lip. Nu wil ik eerst gewoon voluit gaan latten, maar wel volgend jaar of bij elkaar in de straat of in hetzelfde flatgebouw gaan wonen. Best of both worlds, hoop ik dan natuurlijk.
zondag 31 oktober 2010 om 15:46
quote:Aranea schreef op 31 oktober 2010 @ 12:47:
Laat latten dan duurder zijn..............Dat heb ik er wel voor over.
Ik vind economische redenen trouwens een heel fout motief om samen te gaan wonen, maar dit ter zijde.
Ik heb 't er ook graag voor over. Heb het zelf prima voor elkaar, woon vrijstaand in bosrijke omgeving. Dat ga ik nooit opgeven voor 'n relatie in elk geval.
Lijkt me ook helemaal geen prettig gevoel om 2 salarissen nodig te hebben voor je huis, dan weet je wat je weer kwijt raakt als de relatie kapot gaat.
Laat latten dan duurder zijn..............Dat heb ik er wel voor over.
Ik vind economische redenen trouwens een heel fout motief om samen te gaan wonen, maar dit ter zijde.
Ik heb 't er ook graag voor over. Heb het zelf prima voor elkaar, woon vrijstaand in bosrijke omgeving. Dat ga ik nooit opgeven voor 'n relatie in elk geval.
Lijkt me ook helemaal geen prettig gevoel om 2 salarissen nodig te hebben voor je huis, dan weet je wat je weer kwijt raakt als de relatie kapot gaat.
zondag 31 oktober 2010 om 16:14
Valk, als je denkt dat je je aan zijn slordigheid gaat ergeren én jullie hebben geen kinderwens én jullie vinden elkaar leuker als jullie elkaar een tijdje niet gezien hebben, dan lijkt het me inderdaad het beste om te latten. Aleen jammer dat dat plaatje in je hoofd nog tegensputtert. Is dat echt iets van jezelf of heeft het toch met de mening van de buitenwereld te maken?
zondag 31 oktober 2010 om 16:16
zondag 31 oktober 2010 om 16:46
Overigens vind ik het wel een voorrecht dat we deze keuzes tegenwoordig kunnen maken. Financieel onafhankelijk en alles. Dat je niet meer per sé in 1 huis moet wonen als je getrouwd bent, dat je niet meer per sé samen moet wonen als je een relatie hebt. Wat een keuzevrijheid. (al zou ik het soms ook fijn vinden als ik gewoon gelukkig kon zijn met het huisje-boompje-beestje, scheelt een hoop uitleggen aan de buitenwereld )
zondag 31 oktober 2010 om 16:53
@Reiger: het zit in mijn hoofd maar dat komt natuurlijk oorspronkelijk wel van andere mensen. Het is nou eenmaal meer gebruikelijk om wel te trouwen en kindertjes te kijgen en de hele mikmak. Als je dan erachter komt dat je eigenlijk hele andere dingen wil voor jezelf, nou, ik vond dat best eng. Dat ik wel eens wakker lag en dan met zo'n nachtvisie opeens me af begon te vragen waarom ik dan geen kinderen wilde, en hoe eenzaam het eruit zou zien op mijn oude dag, en dat het toch veel "zekerder" is om gewoon lekker te conformeren. Ik weet wel dat dat soort dingen door angsten zijn ingegeven, maar ik moest wel wennen aan het feit dat ik een andere toekomst wilde dan gedacht. Nu dus ook met samenwonen, en dan komen er ook soms nog van die beelden bovendrijven van lekker elke avond uitgebreid aan de wijn en samen een leuke bank kopen en dat soort dingen.. Dan zeg ik het gewoon gedag hoor, het is niet een intense worsteling, maar bij mij is het wel een proces.
zondag 31 oktober 2010 om 17:03
quote:Jojo80 schreef op 31 oktober 2010 @ 16:57:
Ik zou eigenlijk het liefste twee appartementen naast elkaar hebben met binnen een tussendeur om van het ene naar het andere huis te lopen. Dat zou ik echt ideaal vinden.
dat zou mij nog te dicht bij elkaar zijn
zelfde dorp zou ik wel 'n pré vinden trouwens, zodat je binnen 5 minuten rijden bij elkaar kunt zijn
Ik zou eigenlijk het liefste twee appartementen naast elkaar hebben met binnen een tussendeur om van het ene naar het andere huis te lopen. Dat zou ik echt ideaal vinden.
dat zou mij nog te dicht bij elkaar zijn
zelfde dorp zou ik wel 'n pré vinden trouwens, zodat je binnen 5 minuten rijden bij elkaar kunt zijn
