Relaties
alle pijlers
Tja, weer een schoonmodertopic...
donderdag 4 november 2010 om 11:41
Pffffff, ik weet het, er zijn al meerder topics over geopend, maar ik moet denk ik gewoon mijn ei even kwijt en zou graag reacties krijgen op de situatie die ik ga omschrijven. En prima als die reacties ongezouten zijn;-)…
Ook ik kan niet zo heel goed door een deur met mijn schoonouders. Ik heb vooral ‘last’ van mijn schoonmoeder. In de eerste plaats zijn we simpelweg heel verschillend. We staan anders in het leven, vinden andere dingen interessant. Dat kan en is ook prima. Ik heb, vind ik zelf, behoorlijk mijn best gedaan om me te interesseren voor haar hobby’s etc., maar ben er ook altijd eerlijk in geweest dat niet alles me evenveel interesseert. Ergens had ik de verwachting dat er van haar uit dan ook wel interesse zou zijn voor wat ik interessant vind, maar helaas is dat niet zo. Ik begin me nu steeds meer te ergeren aan continue de verhalen over haar interesses, terwijl me nooit gevraagd wordt waar de mijne liggen. Ik ben nu geneigd om telkens heel bot te reageren en dingen af te kappen of haar gewoon te negeren. Dat vind ik heel naar en erg van mezelf, maar ik heb geen energie meer om telkens maar weer dezelfde dingen aan te horen, terwijl ze dus weet dat ik andere interesses heb. Even ter illustratie: ze heeft bijvoorbeeld geen flauw benul wat voor werk ik doe. Ik vertel er wel eens wat uit mezelf over, maar meestal wordt dit afgekapt en gaat het vervolgens weer over iets wat in haar straatje ligt. Voorbeeld: ik heb eens verteld dat ik erover dacht weer te gaan studeren: ze vroeg toen welke studie ik dan wilde doen. Op het antwoord reageerde ze met: ‘oh, daar lijkt me niets aan’ en ging vervolgens over op een ander onderwerp. Prima, dat het onderwerp je niet aanstaat, maar gewoon eens wat interesse… nou ja, snappen jullie het nog?
Mijn man vindt het contact met zijn ouders ook heel lastig. Op zich is het nu redelijk, we zien ze geregeld en dat is al heel wat. Er is een tijd weinig tot geen contact geweest, voordat hij mij kende, lang verhaal. Toch zijn er wel dingen die onderhuids spelen en die vooral mij dwars zitten. Mijn man heeft nooit geleed om tegen zijn ouders in te gaan, zijn vader is vrij autoritair, zijn moeder doet wat vader zegt en er is sprake van een sterk man- vrouw rollenpatroon. Daarom ook wil mijn schoonmoeder altijd met mij kletsen (want dat hoort zo) en mijn schoonvader met mijn man. Terwijl ik het leuker vind om samen te kletsen, zeker omdat mijn schoonvader gewoon wat meer te vertellen heeft. Maar goed…
Verder zijn we inmiddels ouders geworden en dat maakt het allemaal nog wat lastiger. Mijn schoonmoeder loopt over van de goedbedoelde adviezen, maar ik ben het gewoon vaak met haar oneens. Ze vraagt als ze oppassen of ik precies wil opschrijven wat ze moeten doen qua eten en slapen enz, maar vervolgens trekt ze toch haar eigen plan. Ze luistert simpelweg niet naar wat wij zeggen. Ik weet dat het allemaal goed bedoeld, dat is ook net het probleem. Het is allemaal zo goed bedoeld dat het des te moeilijker is om er wat van te zeggen. Voorbeeld:
Ik vraag haar om groente en aardappelen niet te pureren en te mengen, maar zoonlief losse stukjes te laten proeven, omdat hij zo beter smaken leert kennen. Zij zegt:’oh ja, da’s inderdaad wel een goede manier’. De volgende dag eten wij mee en prakt ze alles door elkaar. Als ik er wat van zeg: ‘oh ja, maar ik dacht dat dit lekkerder voor hem was…’ Het gaat er me dan niet om dat hij een keer iets geprakt krijgt, maar dat ik iets anders heb gevraagd, zij daar mee instemt en toch iets compleet anders doet…
Ze maakt ook haar eigen waarheid van verhalen. Voorbeeld: we zijn naar een bruiloft bij hun in de buurt geweest en hebben bij mijn schoonouders overnacht: ze vraagt hoe het was. Ik zeg: ‘leuk, maar ik vond de muziek niet zo geweldig’. Zij: ‘ja, ik vind het ook altijd zo vervelend als de muziek te hard staat’. Ik:’nee de muziek stond niet te hard, ik vond de muziekstijl niet zo leuk’. Zij: ‘Oh ja, ja, da snap ik, van die harde muziek is echt heel vervelend….’ Vervolgens tegen haar man: ‘Punkie vond er niks aan, de muziek stond veel te hard’
Wat een lang verhaal en volgens mij maak ik het er niet duidelijk op. Er zijn bovendien ook nog een aantal best moeilijke voorvallen die spelen waarin ze mijn man behoorlijk hebben laten vallen. Ivm herkenbaarheid vind ik het lastig om deze hier te beschrijven, terwijl ze wel heel belangrijk zijn…Hij heeft daar last van, maar weet niet hoe er iets van moet zeggen, omdat hij nog nooit tegen zijn ouders in is gegaan. En ik lig me er intussen ’s nachts druk om te maken…
Ook ik kan niet zo heel goed door een deur met mijn schoonouders. Ik heb vooral ‘last’ van mijn schoonmoeder. In de eerste plaats zijn we simpelweg heel verschillend. We staan anders in het leven, vinden andere dingen interessant. Dat kan en is ook prima. Ik heb, vind ik zelf, behoorlijk mijn best gedaan om me te interesseren voor haar hobby’s etc., maar ben er ook altijd eerlijk in geweest dat niet alles me evenveel interesseert. Ergens had ik de verwachting dat er van haar uit dan ook wel interesse zou zijn voor wat ik interessant vind, maar helaas is dat niet zo. Ik begin me nu steeds meer te ergeren aan continue de verhalen over haar interesses, terwijl me nooit gevraagd wordt waar de mijne liggen. Ik ben nu geneigd om telkens heel bot te reageren en dingen af te kappen of haar gewoon te negeren. Dat vind ik heel naar en erg van mezelf, maar ik heb geen energie meer om telkens maar weer dezelfde dingen aan te horen, terwijl ze dus weet dat ik andere interesses heb. Even ter illustratie: ze heeft bijvoorbeeld geen flauw benul wat voor werk ik doe. Ik vertel er wel eens wat uit mezelf over, maar meestal wordt dit afgekapt en gaat het vervolgens weer over iets wat in haar straatje ligt. Voorbeeld: ik heb eens verteld dat ik erover dacht weer te gaan studeren: ze vroeg toen welke studie ik dan wilde doen. Op het antwoord reageerde ze met: ‘oh, daar lijkt me niets aan’ en ging vervolgens over op een ander onderwerp. Prima, dat het onderwerp je niet aanstaat, maar gewoon eens wat interesse… nou ja, snappen jullie het nog?
Mijn man vindt het contact met zijn ouders ook heel lastig. Op zich is het nu redelijk, we zien ze geregeld en dat is al heel wat. Er is een tijd weinig tot geen contact geweest, voordat hij mij kende, lang verhaal. Toch zijn er wel dingen die onderhuids spelen en die vooral mij dwars zitten. Mijn man heeft nooit geleed om tegen zijn ouders in te gaan, zijn vader is vrij autoritair, zijn moeder doet wat vader zegt en er is sprake van een sterk man- vrouw rollenpatroon. Daarom ook wil mijn schoonmoeder altijd met mij kletsen (want dat hoort zo) en mijn schoonvader met mijn man. Terwijl ik het leuker vind om samen te kletsen, zeker omdat mijn schoonvader gewoon wat meer te vertellen heeft. Maar goed…
Verder zijn we inmiddels ouders geworden en dat maakt het allemaal nog wat lastiger. Mijn schoonmoeder loopt over van de goedbedoelde adviezen, maar ik ben het gewoon vaak met haar oneens. Ze vraagt als ze oppassen of ik precies wil opschrijven wat ze moeten doen qua eten en slapen enz, maar vervolgens trekt ze toch haar eigen plan. Ze luistert simpelweg niet naar wat wij zeggen. Ik weet dat het allemaal goed bedoeld, dat is ook net het probleem. Het is allemaal zo goed bedoeld dat het des te moeilijker is om er wat van te zeggen. Voorbeeld:
Ik vraag haar om groente en aardappelen niet te pureren en te mengen, maar zoonlief losse stukjes te laten proeven, omdat hij zo beter smaken leert kennen. Zij zegt:’oh ja, da’s inderdaad wel een goede manier’. De volgende dag eten wij mee en prakt ze alles door elkaar. Als ik er wat van zeg: ‘oh ja, maar ik dacht dat dit lekkerder voor hem was…’ Het gaat er me dan niet om dat hij een keer iets geprakt krijgt, maar dat ik iets anders heb gevraagd, zij daar mee instemt en toch iets compleet anders doet…
Ze maakt ook haar eigen waarheid van verhalen. Voorbeeld: we zijn naar een bruiloft bij hun in de buurt geweest en hebben bij mijn schoonouders overnacht: ze vraagt hoe het was. Ik zeg: ‘leuk, maar ik vond de muziek niet zo geweldig’. Zij: ‘ja, ik vind het ook altijd zo vervelend als de muziek te hard staat’. Ik:’nee de muziek stond niet te hard, ik vond de muziekstijl niet zo leuk’. Zij: ‘Oh ja, ja, da snap ik, van die harde muziek is echt heel vervelend….’ Vervolgens tegen haar man: ‘Punkie vond er niks aan, de muziek stond veel te hard’
Wat een lang verhaal en volgens mij maak ik het er niet duidelijk op. Er zijn bovendien ook nog een aantal best moeilijke voorvallen die spelen waarin ze mijn man behoorlijk hebben laten vallen. Ivm herkenbaarheid vind ik het lastig om deze hier te beschrijven, terwijl ze wel heel belangrijk zijn…Hij heeft daar last van, maar weet niet hoe er iets van moet zeggen, omdat hij nog nooit tegen zijn ouders in is gegaan. En ik lig me er intussen ’s nachts druk om te maken…
donderdag 4 november 2010 om 12:31
Mijn moeder en schoonmoeder zijn volgens mij allebei bang om claimerig over te komen, ze roepen beide vaak dat we iets vooral niet als een verplichting moeten zien.
Lijkt wel of het gewoon niet geloofd wordt als ik vertel dat ik heel graag kerst met ze wil vieren....
Of zitten zij op het Libelle forum tips te zoeken om een beetje van mij af te komen......hmmm.
Lijkt wel of het gewoon niet geloofd wordt als ik vertel dat ik heel graag kerst met ze wil vieren....
Of zitten zij op het Libelle forum tips te zoeken om een beetje van mij af te komen......hmmm.
donderdag 4 november 2010 om 12:32
quote:blijfgewoonbianca schreef op 04 november 2010 @ 12:24:
[...]
Ach, onzin.
Dan kun je net zo goed stellen dat een partner er moeite mee heeft dat haar kerel nog steeds van zijn moeder houdt, ipv haar moeder te omarmen.
Tuurlijk is dat onzin. Ik zeg maar wat, ik kan alleen maar gissen. Natuurlijk zou ik het ook nog aan mijn schoonmoeder kunnen vragen maar ik denk niet dat dat erg bevorderlijk is voor onze toch al beroerde situatie.
Ik zou het ook nog aan mijn moeder kunnen vragen maar zij heeft juist weer een hele goede band met haar schoonzoons.
Misschien zou het verfrissend zijn als in een van de schoonmoedertopics een schoonmoeder reageerde...
[...]
Ach, onzin.
Dan kun je net zo goed stellen dat een partner er moeite mee heeft dat haar kerel nog steeds van zijn moeder houdt, ipv haar moeder te omarmen.
Tuurlijk is dat onzin. Ik zeg maar wat, ik kan alleen maar gissen. Natuurlijk zou ik het ook nog aan mijn schoonmoeder kunnen vragen maar ik denk niet dat dat erg bevorderlijk is voor onze toch al beroerde situatie.
Ik zou het ook nog aan mijn moeder kunnen vragen maar zij heeft juist weer een hele goede band met haar schoonzoons.
Misschien zou het verfrissend zijn als in een van de schoonmoedertopics een schoonmoeder reageerde...
donderdag 4 november 2010 om 12:33
Ik heb één hele leuke schoonmoeder gehad en nu een hele onaardige. Het is jammer, maar het is niet anders. Ik reageer niet op de venijnige steken onder en boven water, ik knik vriendelijk en vraag belangstellend naar de bingo, de kerk en de staat van de kamerplanten. Het is een oefening in zelfbeheersing, maar het gaat me ondertussen aardig af.
donderdag 4 november 2010 om 12:34
quote:Guinevieve schreef op 04 november 2010 @ 12:32:
[...]
Tuurlijk is dat onzin. Ik zeg maar wat, ik kan alleen maar gissen. Natuurlijk zou ik het ook nog aan mijn schoonmoeder kunnen vragen maar ik denk niet dat dat erg bevorderlijk is voor onze toch al beroerde situatie.
Ik zou het ook nog aan mijn moeder kunnen vragen maar zij heeft juist weer een hele goede band met haar schoonzoons. Ja, dat is het rare he? Dat schoonmoeders het wél vaak met hun schoonzoons kunnen vinden? Zou het dan toch niet aan de schoondochters liggen? Misschien zou jouw moeder wel een heks gevonden worden als ze een schoondochter had gehad, ipv alleen schoonzoons. En dan is het toch nog steeds dezelfde vrouw.
Misschien zou het verfrissend zijn als in een van de schoonmoedertopics een schoonmoeder reageerde...
[...]
Tuurlijk is dat onzin. Ik zeg maar wat, ik kan alleen maar gissen. Natuurlijk zou ik het ook nog aan mijn schoonmoeder kunnen vragen maar ik denk niet dat dat erg bevorderlijk is voor onze toch al beroerde situatie.
Ik zou het ook nog aan mijn moeder kunnen vragen maar zij heeft juist weer een hele goede band met haar schoonzoons. Ja, dat is het rare he? Dat schoonmoeders het wél vaak met hun schoonzoons kunnen vinden? Zou het dan toch niet aan de schoondochters liggen? Misschien zou jouw moeder wel een heks gevonden worden als ze een schoondochter had gehad, ipv alleen schoonzoons. En dan is het toch nog steeds dezelfde vrouw.
Misschien zou het verfrissend zijn als in een van de schoonmoedertopics een schoonmoeder reageerde...
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 4 november 2010 om 12:38
quote:Heegajemee schreef op 04 november 2010 @ 12:36:
De relatie tussen moeder en zoon ligt nou eenmaal wat anders dan moeders en dochter. Daar ligt volgens mij echt een deel van de 'problematiek'.
Ik vind dat altijd zo'n flauwekul.
Maar goed, ik heb geen dochters....... dus misschien zie ik het verkeerd.
De relatie tussen moeder en zoon ligt nou eenmaal wat anders dan moeders en dochter. Daar ligt volgens mij echt een deel van de 'problematiek'.
Ik vind dat altijd zo'n flauwekul.
Maar goed, ik heb geen dochters....... dus misschien zie ik het verkeerd.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 4 november 2010 om 12:39
"Ja, dat is het rare he? Dat schoonmoeders het wél vaak met hun schoonzoons kunnen vinden? Zou het dan toch niet aan de schoondochters liggen? Misschien zou jouw moeder wel een heks gevonden worden als ze een schoondochter had gehad, ipv alleen schoonzoons. En dan is het toch nog steeds dezelfde vrouw. "
Leuke hypothese. Mijn moeder als de heks van een schoonmoeder. Ik kan me het bij mijn moeder helemaal niet voorstellen!
Maar zijn er hier forummers die een broer hebben, die een vrouw heeft met wie hun moeder het niet goed kan vinden??
>hoe steekt het in elkaar?
Leuke hypothese. Mijn moeder als de heks van een schoonmoeder. Ik kan me het bij mijn moeder helemaal niet voorstellen!
Maar zijn er hier forummers die een broer hebben, die een vrouw heeft met wie hun moeder het niet goed kan vinden??
>hoe steekt het in elkaar?
donderdag 4 november 2010 om 12:40
quote:blijfgewoonbianca schreef op 04 november 2010 @ 12:38:
[...]
Ik vind dat altijd zo'n flauwekul.
Maar goed, ik heb geen dochters....... dus misschien zie ik het verkeerd.Dat is makkelijk, afdoen met flauwekul. Ik zeg helemaal niet dat het probleem altijd bij de schoonmoeder ligt, maar mijn ervaring is dat moeders het moeilijk vinden om hun zoon los te laten wanneer zij een vrouw tegenkomen waar ze mee verder willen.
[...]
Ik vind dat altijd zo'n flauwekul.
Maar goed, ik heb geen dochters....... dus misschien zie ik het verkeerd.Dat is makkelijk, afdoen met flauwekul. Ik zeg helemaal niet dat het probleem altijd bij de schoonmoeder ligt, maar mijn ervaring is dat moeders het moeilijk vinden om hun zoon los te laten wanneer zij een vrouw tegenkomen waar ze mee verder willen.
donderdag 4 november 2010 om 12:40
Tja, ik heb een schoonzoon en een schoondochter. Niets aan de hand, met beide een goede band. Met mijn schoonzoon maak ik voornamelijk grapjes en mijn schoondochter vraagt wel eens om mijn advies. Beide zie ik gemiddeld 1 maal in de 1 a 2 weken. Bellen doen we gemiddeld 2 keer per week.
Toch heb ik een hele moeilijke schoonmoeder, die meer dan eens grensoverschrijdend gedrag heeft vertoond. Zoals uitschelden, proberen de relatie te saboteren en continue maar laten weten hoe slecht ik wel niet ben en dat mijn vriend zoveel beter kan krijgen. Ik heb echt wel gesprekken met haar gehad, maar ze vervalt telkens weer in haar oude gedrag.
Toch heb ik een hele moeilijke schoonmoeder, die meer dan eens grensoverschrijdend gedrag heeft vertoond. Zoals uitschelden, proberen de relatie te saboteren en continue maar laten weten hoe slecht ik wel niet ben en dat mijn vriend zoveel beter kan krijgen. Ik heb echt wel gesprekken met haar gehad, maar ze vervalt telkens weer in haar oude gedrag.
donderdag 4 november 2010 om 12:41
quote:Guinevieve schreef op 04 november 2010 @ 12:39:
Maar zijn er hier forummers die een broer hebben, die een vrouw heeft met wie hun moeder het niet goed kan vinden??
>hoe steekt het in elkaar?
Ja, ik.
Alle aanhang vindt mijn moeder een lieve vrouw en één schoonzus vindt het een takkenwijf. Die zou een afschuwelijk topic kunnen openen vol met voorbeelden. En dat zijn dan dingen die de anderen wél lief bedoelde dingen vinden.
Maar zijn er hier forummers die een broer hebben, die een vrouw heeft met wie hun moeder het niet goed kan vinden??
>hoe steekt het in elkaar?
Ja, ik.
Alle aanhang vindt mijn moeder een lieve vrouw en één schoonzus vindt het een takkenwijf. Die zou een afschuwelijk topic kunnen openen vol met voorbeelden. En dat zijn dan dingen die de anderen wél lief bedoelde dingen vinden.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 4 november 2010 om 12:43
quote:Heegajemee schreef op 04 november 2010 @ 12:40:
[...]
Dat is makkelijk, afdoen met flauwekul. Ik zeg helemaal niet dat het probleem altijd bij de schoonmoeder ligt, maar mijn ervaring is dat moeders het moeilijk vinden om hun zoon los te laten wanneer zij een vrouw tegenkomen waar ze mee verder willen.Mijn ervaring is dat schoondochters alles afkeuren van hún " koude kant " , die nemen hun eigen afkomst als voorbeeld en alles wat daarvan afwijkt is kil, of te weinig-los-kunnen-laten, of claimend, of wat voor negatiefs dan maar ook.
[...]
Dat is makkelijk, afdoen met flauwekul. Ik zeg helemaal niet dat het probleem altijd bij de schoonmoeder ligt, maar mijn ervaring is dat moeders het moeilijk vinden om hun zoon los te laten wanneer zij een vrouw tegenkomen waar ze mee verder willen.Mijn ervaring is dat schoondochters alles afkeuren van hún " koude kant " , die nemen hun eigen afkomst als voorbeeld en alles wat daarvan afwijkt is kil, of te weinig-los-kunnen-laten, of claimend, of wat voor negatiefs dan maar ook.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 4 november 2010 om 12:45
quote:Taha schreef op 04 november 2010 @ 12:42:
O, en een schoonzoon is geen concurrentie, een schoondochter wel. Mijn schoonmoeder vind haar schoonzoon ook oké, mits hij goed geslaagd is in het leven en genoeg status heeft.Mijn zwager (de schoonzoon van mijn schoonmoeder) kan ook geen goed doen, net als een ex van mijn man, dus zo persoonlijk zal het niet zijn. Ik heb het jaren geprobeerd, maar ze zijn nu echt te ver gegaan, dus lampje uit, iig tijdelijk. En heerlijk, wat geeft dat een rust.
O, en een schoonzoon is geen concurrentie, een schoondochter wel. Mijn schoonmoeder vind haar schoonzoon ook oké, mits hij goed geslaagd is in het leven en genoeg status heeft.Mijn zwager (de schoonzoon van mijn schoonmoeder) kan ook geen goed doen, net als een ex van mijn man, dus zo persoonlijk zal het niet zijn. Ik heb het jaren geprobeerd, maar ze zijn nu echt te ver gegaan, dus lampje uit, iig tijdelijk. En heerlijk, wat geeft dat een rust.
donderdag 4 november 2010 om 12:45
donderdag 4 november 2010 om 12:48
Mijn nieuwe zwager kan ook geen goed doen. De oude wel, die was advocaat.
Ik heb eigenlijk nooit problemen gehad met schoonfamilie. Altijd een warm welkom gevoeld. Daarom vind ik het ook zo schrijnend dat het nu allemaal zo naar is. Behalve mijn kinderen heb ik verder geen familie meer. Daardoor is het des te meer zo jammer dat het niet gaat met mijn schoonmoeder/schoonzus.
Ik heb eigenlijk nooit problemen gehad met schoonfamilie. Altijd een warm welkom gevoeld. Daarom vind ik het ook zo schrijnend dat het nu allemaal zo naar is. Behalve mijn kinderen heb ik verder geen familie meer. Daardoor is het des te meer zo jammer dat het niet gaat met mijn schoonmoeder/schoonzus.
donderdag 4 november 2010 om 12:48
quote:blijfgewoonbianca schreef op 04 november 2010 @ 12:43:
[...]
Mijn ervaring is dat schoondochters alles afkeuren van hún " koude kant " , die nemen hun eigen afkomst als voorbeeld en alles wat daarvan afwijkt is kil, of te weinig-los-kunnen-laten, of claimend, of wat voor negatiefs dan maar ook.Geloof me, ik ben zeer kritisch op mijn eigen ouders. Ik accepteer hun tekortkomingen, zoals zij dat ook van mij doen, want ik heb er genoeg En zo keutelen we lekker door. Ik pik dingen uit mijn opvoeding waar ik wat aan heb gehad en zet de mindere punten aan de kant. Het is een kwestie van acceptatie, aan beide kanten en vaststellen dat het er elders anders aan toe gaat, maar dat dat niet minder hoeft te zijn.
[...]
Mijn ervaring is dat schoondochters alles afkeuren van hún " koude kant " , die nemen hun eigen afkomst als voorbeeld en alles wat daarvan afwijkt is kil, of te weinig-los-kunnen-laten, of claimend, of wat voor negatiefs dan maar ook.Geloof me, ik ben zeer kritisch op mijn eigen ouders. Ik accepteer hun tekortkomingen, zoals zij dat ook van mij doen, want ik heb er genoeg En zo keutelen we lekker door. Ik pik dingen uit mijn opvoeding waar ik wat aan heb gehad en zet de mindere punten aan de kant. Het is een kwestie van acceptatie, aan beide kanten en vaststellen dat het er elders anders aan toe gaat, maar dat dat niet minder hoeft te zijn.
donderdag 4 november 2010 om 12:52
De moeder van mijn partner vind mij drie keer niks. Ik haar ook niet, dus dat scheelt. Met de (inmiddels ex-)partner van haar andere zoon heeft ze hetzelfde probleem. Volgens haar zijn wij heksen, dominant, hersenspoelen (haar letterlijke woorden) wij haar zoons etc. Ze kan niet wachten tot we weer uit haar leven zijn. En dat lijkt haar met haar geziek en gestook prima te lukken ook.
donderdag 4 november 2010 om 12:52
quote:Superhuisvrouw schreef op 04 november 2010 @ 12:05:
Is er dan wel iemand met een leuke schoonmoeder?
Bij de meesten is het bagger,je krijgt ze er nou eenmaal bij .Ja hoor, ik heb een prima schoonmoeder die ook nog eens heel lief is. Ook onhandig, soms bot en irritant, maar hé schoonmoeders zijn net mensen
Is er dan wel iemand met een leuke schoonmoeder?
Bij de meesten is het bagger,je krijgt ze er nou eenmaal bij .Ja hoor, ik heb een prima schoonmoeder die ook nog eens heel lief is. Ook onhandig, soms bot en irritant, maar hé schoonmoeders zijn net mensen
donderdag 4 november 2010 om 12:53
quote:Heegajemee schreef op 04 november 2010 @ 12:48:
[...]
Ik pik dingen uit mijn opvoeding waar ik wat aan heb gehad en zet de mindere punten aan de kant. Het is een kwestie van acceptatie, aan beide kanten en vaststellen dat het er elders anders aan toe gaat, maar dat dat niet minder hoeft te zijn.Precies, zo doe ik dat ook. Het is hier thuis dan ook een mix van beide achtergronden. En een beetje van onszelf.....
[...]
Ik pik dingen uit mijn opvoeding waar ik wat aan heb gehad en zet de mindere punten aan de kant. Het is een kwestie van acceptatie, aan beide kanten en vaststellen dat het er elders anders aan toe gaat, maar dat dat niet minder hoeft te zijn.Precies, zo doe ik dat ook. Het is hier thuis dan ook een mix van beide achtergronden. En een beetje van onszelf.....
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 4 november 2010 om 12:53
donderdag 4 november 2010 om 12:54
quote:Guinevieve schreef op 04 november 2010 @ 12:39:
"Ja, dat is het rare he? Dat schoonmoeders het wél vaak met hun schoonzoons kunnen vinden? Zou het dan toch niet aan de schoondochters liggen? Misschien zou jouw moeder wel een heks gevonden worden als ze een schoondochter had gehad, ipv alleen schoonzoons. En dan is het toch nog steeds dezelfde vrouw. "
Leuke hypothese. Mijn moeder als de heks van een schoonmoeder. Ik kan me het bij mijn moeder helemaal niet voorstellen!
Maar zijn er hier forummers die een broer hebben, die een vrouw heeft met wie hun moeder het niet goed kan vinden??
>hoe steekt het in elkaar?
Mijn schoonzus kon het idd ook niet zo goed vinden met mijn moeder, terwijl mijn broer en ik heel close met haar waren. Ik had altijd de indruk dat dat meer aan haar dan aan mijn moeder lag, ik kreeg vaak het idee dat zij het nogal vervelend kon vinden dat mijn broertje zo close met mijn moeder was. Datzelfde merk ik trouwens ook in mijn eigen relatie met haar. Ze gaf me vroeger vaak het gevoel dat ze me niet zo leuk vindt, terwijl ik eigenlijk vooral nieuwsgierig was naar de vrouw op wie mijn broertje zo dol was. Mijn broer en ik zijn erg close samen, kunnen soms (vaak) wel 5 uur met elkaar aan de telefoon hangen en liggen altijd dubbel met elkaar, maar tot op heden ken ik mijn schoonzus eigenlijk nauwelijks. Mijn broer zegt dat het verlegenheid is, ik denk soms dat ze het gewoon vervelend vind hem niet voor zich "alleen" te hebben. Ze is aardig hoor, maar doet ook echt geen enkele moeite om echt "bij ons" te horen en dat vind ik soms heel lastig om mee om te gaan. Mijn broer doet dat namelijk wel met haar familie, en wij ook met haar familie, en haar ouders ook met ons.
Tegenwoordig hebben we wel een soort modus operandi die voor iedereen werkt, maar toen mijn moeder nog leefde heb ik haar vaak maar een trut gevonden omdat mijn moeder veel verdriet had van haar afwerende en afwijzende houding. En echt, mijn moeder was zeker in dat soort dingen echt een schat, zo eentje die dan hele buffetten ging maken en cadeautjes voor haar kocht en dan zat zij met zo'n stemmetje "nee, ik hoef niks..." en dat liet ze dan bij voorkeur ook nog door mijn broertje zeggen omdat ze zogenaamd te verlegen was om het zelf te zeggen. En dan stond mijn moeder weer beteuterd in die keuken met mijn schoonzusjes lievelingseten omdat ze mijn broertje dan had gebeld "wat vindt ze eigenlijk lekker? dan maak ik dat lekker als jullie komen".
"Ja, dat is het rare he? Dat schoonmoeders het wél vaak met hun schoonzoons kunnen vinden? Zou het dan toch niet aan de schoondochters liggen? Misschien zou jouw moeder wel een heks gevonden worden als ze een schoondochter had gehad, ipv alleen schoonzoons. En dan is het toch nog steeds dezelfde vrouw. "
Leuke hypothese. Mijn moeder als de heks van een schoonmoeder. Ik kan me het bij mijn moeder helemaal niet voorstellen!
Maar zijn er hier forummers die een broer hebben, die een vrouw heeft met wie hun moeder het niet goed kan vinden??
>hoe steekt het in elkaar?
Mijn schoonzus kon het idd ook niet zo goed vinden met mijn moeder, terwijl mijn broer en ik heel close met haar waren. Ik had altijd de indruk dat dat meer aan haar dan aan mijn moeder lag, ik kreeg vaak het idee dat zij het nogal vervelend kon vinden dat mijn broertje zo close met mijn moeder was. Datzelfde merk ik trouwens ook in mijn eigen relatie met haar. Ze gaf me vroeger vaak het gevoel dat ze me niet zo leuk vindt, terwijl ik eigenlijk vooral nieuwsgierig was naar de vrouw op wie mijn broertje zo dol was. Mijn broer en ik zijn erg close samen, kunnen soms (vaak) wel 5 uur met elkaar aan de telefoon hangen en liggen altijd dubbel met elkaar, maar tot op heden ken ik mijn schoonzus eigenlijk nauwelijks. Mijn broer zegt dat het verlegenheid is, ik denk soms dat ze het gewoon vervelend vind hem niet voor zich "alleen" te hebben. Ze is aardig hoor, maar doet ook echt geen enkele moeite om echt "bij ons" te horen en dat vind ik soms heel lastig om mee om te gaan. Mijn broer doet dat namelijk wel met haar familie, en wij ook met haar familie, en haar ouders ook met ons.
Tegenwoordig hebben we wel een soort modus operandi die voor iedereen werkt, maar toen mijn moeder nog leefde heb ik haar vaak maar een trut gevonden omdat mijn moeder veel verdriet had van haar afwerende en afwijzende houding. En echt, mijn moeder was zeker in dat soort dingen echt een schat, zo eentje die dan hele buffetten ging maken en cadeautjes voor haar kocht en dan zat zij met zo'n stemmetje "nee, ik hoef niks..." en dat liet ze dan bij voorkeur ook nog door mijn broertje zeggen omdat ze zogenaamd te verlegen was om het zelf te zeggen. En dan stond mijn moeder weer beteuterd in die keuken met mijn schoonzusjes lievelingseten omdat ze mijn broertje dan had gebeld "wat vindt ze eigenlijk lekker? dan maak ik dat lekker als jullie komen".
Am Yisrael Chai!
donderdag 4 november 2010 om 12:57
donderdag 4 november 2010 om 12:57
BGB; het is deels biologisch bepaald; jij als google koninging moet dat wel kunnen vinden
Overigens vind ik het niet echt een excuus, ook aan je basisgevoel hoef je niet mee te werken, zoals je je kan inhouden iemand niet te slaan als je kwaad ben kan je ook netjes en beleefd doen tegen schoonfamilie.
Overigens vind ik het niet echt een excuus, ook aan je basisgevoel hoef je niet mee te werken, zoals je je kan inhouden iemand niet te slaan als je kwaad ben kan je ook netjes en beleefd doen tegen schoonfamilie.
