Relaties
alle pijlers
In de ban van de Man deel 2
maandag 4 oktober 2010 om 13:01
Heeeeyyyy!
Ik moest even zoeken, maar ik heb jullie gevonden...!
Ik heb een andere nick omdat ik herkent was. Op zich niet erg, maar wel als je over je kinderwens aan het blaten bent!
Nog een paar daagjes en dan gaan we samenwonen! We hebben er superveel zin in!
Kit; hoe ist?? Goed idee om het vorige topic te sluiten. Ook voor mij geldt; dingen daar besproken is verelden tijd. Ik heb nu weer samen en alles wat er toen gezegd is, hoeft niet te blijven staan.
Hoe is het verder met iedereen??
Ik moest even zoeken, maar ik heb jullie gevonden...!
Ik heb een andere nick omdat ik herkent was. Op zich niet erg, maar wel als je over je kinderwens aan het blaten bent!
Nog een paar daagjes en dan gaan we samenwonen! We hebben er superveel zin in!
Kit; hoe ist?? Goed idee om het vorige topic te sluiten. Ook voor mij geldt; dingen daar besproken is verelden tijd. Ik heb nu weer samen en alles wat er toen gezegd is, hoeft niet te blijven staan.
Hoe is het verder met iedereen??
maandag 4 oktober 2010 om 17:25
heej hallo, zitten jullie hier!
Tot mijn grote schrik was ons topic zomaar weg!!
Is nou alles wat we daar hebben geschreven weg...?
Boehoe, toch wel jammer, al las ik nooit terug ofzo. Maar het was toch 2 jaar (twee jaar lief en leed) uit ons leven
Wat is er eigenlijk a/d hand met dit forum en wat is het gedoe er om heen? (ben een beetje te lui om dat ergens hier op te zoeken...) Kan iemand mij dat vertellen? Ik las in een ander topic nl ook al bepaalde geruchten...
Tot mijn grote schrik was ons topic zomaar weg!!
Is nou alles wat we daar hebben geschreven weg...?
Boehoe, toch wel jammer, al las ik nooit terug ofzo. Maar het was toch 2 jaar (twee jaar lief en leed) uit ons leven
Wat is er eigenlijk a/d hand met dit forum en wat is het gedoe er om heen? (ben een beetje te lui om dat ergens hier op te zoeken...) Kan iemand mij dat vertellen? Ik las in een ander topic nl ook al bepaalde geruchten...
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
maandag 4 oktober 2010 om 20:28
Oh lekker dan. Tja, je gaat er altijd vanuit dat er altijd netjes en écht vertrouwelijk met je gegevens om wordt gesprongen, maar wie garandeert dat dat echt zo is... we zijn eigenlijk ook gek dat we zóveel súper persoonlijks op internet delen (maar ja, het lucht zo lekker op )
Wat een gek mens zeg, om zoiets bij te gaan houden.. waaróm vraag je je af... get a life. En hoe is dat ontdekt? Weet iemand dat?... intrigerend hoor...
alles goe met iedereen verder?
Wat een gek mens zeg, om zoiets bij te gaan houden.. waaróm vraag je je af... get a life. En hoe is dat ontdekt? Weet iemand dat?... intrigerend hoor...
alles goe met iedereen verder?
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
woensdag 3 november 2010 om 21:41
tjee kap, dit hierboven lees ik nu pas!! Ik moet het ook nog opzoeken en lezen wat er aan de hand is... al is het al bijna een maand geleden en hoop ik natuurlijk dat je weer helemaal het vrouwtje bent...
Ga ik zo dus opzoeken.
Ik kwam hier namelijk weer eens omdat ik heb besloten de teksten die ik hier op het forum en privé-hyves maar eens te kopiëren in Word... (God, waar begin ik aan?) Wat dat betreft vind ik het jammer dat inmiddels het oude IDBVDM-topic verdwenen is (maar begrijp het wel). Hier stonden toch heeeeel veel posts waar ik vooral wat betreft PG1 m'n hart ontzettend heb gelucht.
Na 2 turbulente jaren is het dan nu echt over en uit. Jaja, dat heb ik wel vaker geschreven, maar nu is hij al 2 weken uit huis, zijn bijna al z'n spullen weg en probeer ik de boel een beetje op een rijtje te zetten, te verwerken en daarbij leek het verzamelen van al m'n tekst dat ik over hem heb geschreven (waarvan dus het meeste helaas weg is) te verzamelen. Voor wat of wie weet ik ook niet. Ik zal het waarschijnlijk niet allemaal gaan terug lezen. Maar misschien zijn hier en daar de highlights handig om te hebben om te blijven herinneren aan waaróm we eigenlijk uit elkaar zijn, waarom het gewoon niet ging tussen ons...
Kit, hoe was je halloweenfeest van het weekend???
Zo, dan nu op zoek naar kaps topic...
Ga ik zo dus opzoeken.
Ik kwam hier namelijk weer eens omdat ik heb besloten de teksten die ik hier op het forum en privé-hyves maar eens te kopiëren in Word... (God, waar begin ik aan?) Wat dat betreft vind ik het jammer dat inmiddels het oude IDBVDM-topic verdwenen is (maar begrijp het wel). Hier stonden toch heeeeel veel posts waar ik vooral wat betreft PG1 m'n hart ontzettend heb gelucht.
Na 2 turbulente jaren is het dan nu echt over en uit. Jaja, dat heb ik wel vaker geschreven, maar nu is hij al 2 weken uit huis, zijn bijna al z'n spullen weg en probeer ik de boel een beetje op een rijtje te zetten, te verwerken en daarbij leek het verzamelen van al m'n tekst dat ik over hem heb geschreven (waarvan dus het meeste helaas weg is) te verzamelen. Voor wat of wie weet ik ook niet. Ik zal het waarschijnlijk niet allemaal gaan terug lezen. Maar misschien zijn hier en daar de highlights handig om te hebben om te blijven herinneren aan waaróm we eigenlijk uit elkaar zijn, waarom het gewoon niet ging tussen ons...
Kit, hoe was je halloweenfeest van het weekend???
Zo, dan nu op zoek naar kaps topic...
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
donderdag 4 november 2010 om 12:29
oh, wat jammer, maar verhuisd???? wat goed! (toch?) vertel!! en anders weer eens op onze hyves, of mail me even.
Ik voel me nogal k*t kan ik je zeggen, zoals alle keren hiervoor, maar omdat het nu alweer 2 weken is en dus toch wel voor het echie, begin ik er nu echt een soort maagzweer van te krijgen; ik heb al dagen buikpijn. Een soort verkrampt gevoel van dat het -hoe surrealistisch ook- écht voorbij is. Kan het eigenlijk niet geloven, dat de vader van mijn zoon gewoon weer door gaat naar de volgende... dat ik er nu alleen voor sta.
EN dat ik hem nog wél vaak zal zien ivm ons kind. Ik begin die gedachte steeds ondraaglijker te vinden. Hij wil niet meer praten. Ik wel. Maar hij weigert het gewoon. En doet net alsof het hem niets doet. En dat doet hij met veel overtuiging. Erg pijnlijk om te zien...
Ik had ondanks alles graag nóg een poging gedaan maar dan met therapie om eea op te lossen (stond hij zelfs voor open) maar heb daar schijnbaar te laat werk van gemaakt..
Nu is hij gister met vrijkaartjes die hij nota bene van mij had gekregen (ik dacht aardig te zijn, sukkel dat ik ben!) met een Mystery Woman uit geweest.... om gék van te worden!
Maar goed....
Hoe is het met jou verder? En je liefdesleven?
Ik voel me nogal k*t kan ik je zeggen, zoals alle keren hiervoor, maar omdat het nu alweer 2 weken is en dus toch wel voor het echie, begin ik er nu echt een soort maagzweer van te krijgen; ik heb al dagen buikpijn. Een soort verkrampt gevoel van dat het -hoe surrealistisch ook- écht voorbij is. Kan het eigenlijk niet geloven, dat de vader van mijn zoon gewoon weer door gaat naar de volgende... dat ik er nu alleen voor sta.
EN dat ik hem nog wél vaak zal zien ivm ons kind. Ik begin die gedachte steeds ondraaglijker te vinden. Hij wil niet meer praten. Ik wel. Maar hij weigert het gewoon. En doet net alsof het hem niets doet. En dat doet hij met veel overtuiging. Erg pijnlijk om te zien...
Ik had ondanks alles graag nóg een poging gedaan maar dan met therapie om eea op te lossen (stond hij zelfs voor open) maar heb daar schijnbaar te laat werk van gemaakt..
Nu is hij gister met vrijkaartjes die hij nota bene van mij had gekregen (ik dacht aardig te zijn, sukkel dat ik ben!) met een Mystery Woman uit geweest.... om gék van te worden!
Maar goed....
Hoe is het met jou verder? En je liefdesleven?
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
donderdag 4 november 2010 om 16:15
Hè Kit, weer ff lekker ouderwets 'klagen' op het IDBVDM-topic!! )
Dank voor je oppeppende woorden. Was altijd fijn van dit topic, al heeft het nooit zo mogen baten, wát jullie ook zeiden, maar dat lag natuurlijk volledig aan mezelf.
Goed te horen dat je blij bent met je nieuwe huis, kleefde er aan het vorige nog herinneringen van m.n. ex? (omdat je zo blij bent dat je daar weg bent). Ben benieuwd, is het sowieso een leuk huis?
Naar te horen dat je nog wel last van je schildklier hebt, hoe openbaart zich dat? Doe je iets met medicijnen, is het iets blijvends...?
Tja, dat liefdesleven.... is het voor jou een punt momenteel of heb je het gewoon ff in de koelkast gezet allemaal? In dat geval: respect! Want ik kan dat niet. Zou het graag willen, lekker genieten van alle tijd die ik nu kan invullen zoals ik het wil, bv boek lezen in bed, laat tv kijken, sowieso kijken wat IK wil, uuuren aan m'n laptop, eten wat ik wil (lekker weer Hollands!). Veel minder was (die sókken van hem! God, ik dacht soms dat ze zich zelf vermenigvuldigden ofzo!), veel minder haren en stof, geen rondslingerende kleding, jassen, schoenen, een onopgeruimd aanrecht, een 'ontploft' bankstel... je kent het wel...
Maar toch, maar toch... alsof ik al deze fijne dingen zó weer wil inruilen voor hoe het mét hem was, waarna het hele gedoe van voren af aan begint natuurlijk...
wordt zo moe van mezelf vooral.
Mannelijke collega heeft me even een beter gevoel te geven door wat meer to the point te zeggen wat goe dis om te doen. Wat ik zelf ook wel weet, maar gesterkt door een zelfde mening, de zijne, voelde ik me daarna toch meer opgelucht. Namelijk: bewaar je eigenwaarde!! Ga desnoods 2 maanden op je tanden bijten, maar probeer afstand te houden (na alles wat ie gedaan/gezegd heeft). Ook al mis je hem, wil je hem bellen en het hem zeggen... verlaag je niet door jezelf weer op te dringen...
Dat is idd iets wat ik nu graag zou willen, hem bellen, contact hebben... maar ik loop er alleen maar achteraan als een zichzelf niet respecterend schoothondje...
Ik was waarsch vanavond voor de bijl gegaan, maar wellicht, door zijn woorden, ga ik het nu volhouden iig vandaag geen contact op te nemen.
Maar morgen komt ie sowieso weer voor die kleine... moeilijke momenten. Omdat we het niet hebben uitgepraat...
Maar tsi niet anders...
Dank voor je oppeppende woorden. Was altijd fijn van dit topic, al heeft het nooit zo mogen baten, wát jullie ook zeiden, maar dat lag natuurlijk volledig aan mezelf.
Goed te horen dat je blij bent met je nieuwe huis, kleefde er aan het vorige nog herinneringen van m.n. ex? (omdat je zo blij bent dat je daar weg bent). Ben benieuwd, is het sowieso een leuk huis?
Naar te horen dat je nog wel last van je schildklier hebt, hoe openbaart zich dat? Doe je iets met medicijnen, is het iets blijvends...?
Tja, dat liefdesleven.... is het voor jou een punt momenteel of heb je het gewoon ff in de koelkast gezet allemaal? In dat geval: respect! Want ik kan dat niet. Zou het graag willen, lekker genieten van alle tijd die ik nu kan invullen zoals ik het wil, bv boek lezen in bed, laat tv kijken, sowieso kijken wat IK wil, uuuren aan m'n laptop, eten wat ik wil (lekker weer Hollands!). Veel minder was (die sókken van hem! God, ik dacht soms dat ze zich zelf vermenigvuldigden ofzo!), veel minder haren en stof, geen rondslingerende kleding, jassen, schoenen, een onopgeruimd aanrecht, een 'ontploft' bankstel... je kent het wel...
Maar toch, maar toch... alsof ik al deze fijne dingen zó weer wil inruilen voor hoe het mét hem was, waarna het hele gedoe van voren af aan begint natuurlijk...
wordt zo moe van mezelf vooral.
Mannelijke collega heeft me even een beter gevoel te geven door wat meer to the point te zeggen wat goe dis om te doen. Wat ik zelf ook wel weet, maar gesterkt door een zelfde mening, de zijne, voelde ik me daarna toch meer opgelucht. Namelijk: bewaar je eigenwaarde!! Ga desnoods 2 maanden op je tanden bijten, maar probeer afstand te houden (na alles wat ie gedaan/gezegd heeft). Ook al mis je hem, wil je hem bellen en het hem zeggen... verlaag je niet door jezelf weer op te dringen...
Dat is idd iets wat ik nu graag zou willen, hem bellen, contact hebben... maar ik loop er alleen maar achteraan als een zichzelf niet respecterend schoothondje...
Ik was waarsch vanavond voor de bijl gegaan, maar wellicht, door zijn woorden, ga ik het nu volhouden iig vandaag geen contact op te nemen.
Maar morgen komt ie sowieso weer voor die kleine... moeilijke momenten. Omdat we het niet hebben uitgepraat...
Maar tsi niet anders...
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
donderdag 4 november 2010 om 19:54
vrijdag 5 november 2010 om 13:51
he Ronnie, hoezo lullig? Ik vind er niets lulligs aan hoor, van wat je zegt. Tis ook iets waar ik ook aan denk. Ik moet immers alles op alles zetten om op afstand te blijven nu, maar tis on-ge-loof-lijk moeilijk. 'Gelukkig' doet hij verder ook helemaal geen pogingen in die richting naar mij toe... Waar ik me natuurlijk óók k*t door voel...
Ik wil juist dat hij, zoals alle andere keren het geval was, weer iets voorstelt, om iets samen doen bv, of een hand op de mijne, dat soort dingen. Kortom: dat ie zich weer eens kwetsbaar opstelt. (wat natuurlijk juist weer heel fout zou zijn!!).
Dan ligt de bal tenminste weer bij mij en kan IK weer eens bepalen hoe en wat, óf ik daar dan op in ga of niet. (niet dus!! Hoe moeilijk dat ook zal zijn. Ik denk dat dát m'n werkelijke probleem is, die zwakte).
Nu voel ik me nog zo afhankelijk van zijn daden en laat ik me daar telkens door uit het veld slaan, ipv dat ik het heft in eigen handen neem en bv zeg: 'nee, je kunt niet komen' of 'je moet nu weg, je bent hier al weer lang genoeg geweest' of 'kun je dan-en-dan op M. passen, ik ga nl de stad in (of uit eten met iemand)'....
Nu laat ie me telkens ontredderd achter als ie een uurtje voor (alléén) M. komt...
Ik wil juist dat hij, zoals alle andere keren het geval was, weer iets voorstelt, om iets samen doen bv, of een hand op de mijne, dat soort dingen. Kortom: dat ie zich weer eens kwetsbaar opstelt. (wat natuurlijk juist weer heel fout zou zijn!!).
Dan ligt de bal tenminste weer bij mij en kan IK weer eens bepalen hoe en wat, óf ik daar dan op in ga of niet. (niet dus!! Hoe moeilijk dat ook zal zijn. Ik denk dat dát m'n werkelijke probleem is, die zwakte).
Nu voel ik me nog zo afhankelijk van zijn daden en laat ik me daar telkens door uit het veld slaan, ipv dat ik het heft in eigen handen neem en bv zeg: 'nee, je kunt niet komen' of 'je moet nu weg, je bent hier al weer lang genoeg geweest' of 'kun je dan-en-dan op M. passen, ik ga nl de stad in (of uit eten met iemand)'....
Nu laat ie me telkens ontredderd achter als ie een uurtje voor (alléén) M. komt...
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
vrijdag 5 november 2010 om 13:52
Wat voor crisis op je werk heb je Kit? Is het in algemene zin crisis, in de zin van 'heel druk' of heeft het met jou persoonlijk te maken? Hoe zit het nou eigenlijk met die toenmalige bevriende collega's??
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
dinsdag 9 november 2010 om 20:36
Hey Klus.. ik had je vorige week een berichtje gestuurd, heb je hem gelezen?
Hoe gaat het nu met je? xxx
Kit hoe is het met jou? Verhuisd lees ik? Lekker huisje? Heb je het naar je zin? Ben je blij? Maar wat is dat nou weer op je werk dan?
Met mij wel oke. Afgelopen weekend was echt top. Ik had Pet al een week niet gezien omdat ik in het buitenland zit voor mijn werk en het was wel heel erg fijn om weer thuis te zijn. *vlinders*
Maar met vlagen voel ik me neerslachtig, depressief. Ik probeer die vlagen weg te drukken. Ik ben toch gelukkig? Heb alles waar ik altijd van heb gedroomd! Waarom dan toch die nare gedachten???
Voel me qua gezondheid ook niet helemaal top. Ben heel erg ziek geweest en voel me nu wel weer beter maar blijf maar ontzettend moe. Ik hoor met regelmaat heb je geen burnout of ben je misschien zwanger. Nou nee... Ik voel me niet opgebrand, ik heb geen stress, zit met vlagen niet zo lekker in mijn vel... oke... ben ook niet zwanger voorzover ik weet.
Ik hou me gewoon vast aan de leuke dingen die ik meemaak. Nu dus voor mijn werk in het buitenland (again) en dat is iets waar ik altijd al van gedroomd heb! Het is hier ook lekker warm en de zon doet me ook goed.
Mis alleen de chopchopbouncebounce Kapara... Ben mezelf een beetje kwijt...
Hoe gaat het nu met je? xxx
Kit hoe is het met jou? Verhuisd lees ik? Lekker huisje? Heb je het naar je zin? Ben je blij? Maar wat is dat nou weer op je werk dan?
Met mij wel oke. Afgelopen weekend was echt top. Ik had Pet al een week niet gezien omdat ik in het buitenland zit voor mijn werk en het was wel heel erg fijn om weer thuis te zijn. *vlinders*
Maar met vlagen voel ik me neerslachtig, depressief. Ik probeer die vlagen weg te drukken. Ik ben toch gelukkig? Heb alles waar ik altijd van heb gedroomd! Waarom dan toch die nare gedachten???
Voel me qua gezondheid ook niet helemaal top. Ben heel erg ziek geweest en voel me nu wel weer beter maar blijf maar ontzettend moe. Ik hoor met regelmaat heb je geen burnout of ben je misschien zwanger. Nou nee... Ik voel me niet opgebrand, ik heb geen stress, zit met vlagen niet zo lekker in mijn vel... oke... ben ook niet zwanger voorzover ik weet.
Ik hou me gewoon vast aan de leuke dingen die ik meemaak. Nu dus voor mijn werk in het buitenland (again) en dat is iets waar ik altijd al van gedroomd heb! Het is hier ook lekker warm en de zon doet me ook goed.
Mis alleen de chopchopbouncebounce Kapara... Ben mezelf een beetje kwijt...
woensdag 10 november 2010 om 22:31
Hee Kap, ja, heb ik ontvangen, heb ik niet geantwoord???? Niets voor mij!! Ik denk omdat ik er echt niet bij was met m'n hoofd hoor, erg afgeleid door al dat gedoe. Maar dank!! Lief van je!
Wat je schrijft, het laatste regeltje van hierboven, is denk ik ook wat er aan de hand is. Je vindt het misschien een beetje saai zo??? Ook al ben je happy en blij dat het niet meer van chopchopbouncebounce is. Een soort dubbel gevoel. Ik ken dat wel een beetje. Ik zit nu met ex-PG in rustiger vaarwater. Heb eind vorige week nl besloten de frustraties, boosheid etc aan de kant te schuiven en plaats te maken voor meer positiviteit, gezelligheid, niet meer zeuren, of rukken en sjorren aan hem. En dat werkt. We zijn niet weer samen ofzo, maar hij komt regelmatig langs (voor die kleine vooral he) en dat is nu goed te doen. Gister én vanavond was hij er, at mee en hoewel ik daar gister nog helemaal nerveus van werd, was dat vandaag al niet echt meer zo.
En wat merk ik dan? Dat ik dat eigenlijk wel weer jammer vind!! Want eigenlijk wil ik gewoon grootse en meeslepende gevoelens hebben, zélfs als dat op een negatieve manier is (hoewel ik dat toch echt wel k*t vind/vond hoor).
Nu ben ik bang dat het zo'n afgevlakte toestand wordt, waarbij de mooie/lelijke, maar iig héftige gevoelens verdwijnen...
Snap je hem? Herken je het mss een beetje?
Is toch raar??
Ik vrees, in die zin, dat ik een soort dramaqueen ben (of hadden jullie die conclusie al getrokken?
) Niet dat ik het léuk vind -allesbehalve! Óf dat die gevoelens niet écht heftig of oprecht zijn. Óf dat ik daarvoor vrijwillig de keuze maak (ben dus ook echt altijd erg blij geweest met jullie hulp). Maar gevoelsmatig werkt dat helaas wèl zo bij mij, vrees ik althans...
Wat je schrijft, het laatste regeltje van hierboven, is denk ik ook wat er aan de hand is. Je vindt het misschien een beetje saai zo??? Ook al ben je happy en blij dat het niet meer van chopchopbouncebounce is. Een soort dubbel gevoel. Ik ken dat wel een beetje. Ik zit nu met ex-PG in rustiger vaarwater. Heb eind vorige week nl besloten de frustraties, boosheid etc aan de kant te schuiven en plaats te maken voor meer positiviteit, gezelligheid, niet meer zeuren, of rukken en sjorren aan hem. En dat werkt. We zijn niet weer samen ofzo, maar hij komt regelmatig langs (voor die kleine vooral he) en dat is nu goed te doen. Gister én vanavond was hij er, at mee en hoewel ik daar gister nog helemaal nerveus van werd, was dat vandaag al niet echt meer zo.
En wat merk ik dan? Dat ik dat eigenlijk wel weer jammer vind!! Want eigenlijk wil ik gewoon grootse en meeslepende gevoelens hebben, zélfs als dat op een negatieve manier is (hoewel ik dat toch echt wel k*t vind/vond hoor).
Nu ben ik bang dat het zo'n afgevlakte toestand wordt, waarbij de mooie/lelijke, maar iig héftige gevoelens verdwijnen...
Snap je hem? Herken je het mss een beetje?
Is toch raar??
Ik vrees, in die zin, dat ik een soort dramaqueen ben (of hadden jullie die conclusie al getrokken?
) Niet dat ik het léuk vind -allesbehalve! Óf dat die gevoelens niet écht heftig of oprecht zijn. Óf dat ik daarvoor vrijwillig de keuze maak (ben dus ook echt altijd erg blij geweest met jullie hulp). Maar gevoelsmatig werkt dat helaas wèl zo bij mij, vrees ik althans...
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
woensdag 10 november 2010 om 22:46
Maar wat er aan te doen??
En ben je jezelf kwijt of ben je nú juist jezelf en mis je de andere, misschien wat 'spannendere' Kapara?
Je bent natuurlijk gewoon nog steeds dezelfde kapara, alleen de situatie waarin je zit is anders. Dat maakt dat je je anders voelt. Onrustig. Saai (?)...
Maar wat daaraan te doen dus?
Je bent gek op Pet, wilt hem niet kwijt en je hebt eigenlijk ook geen zin om eeuwig van man naar man te blijven hoppen. Dus je oude leventje terug is geen echte optie.
Dan is idd misschien een idee om te proberen op de een of andere manier vrede te vinden in je huidige situatie.
Nou ja, zover was je zelf ook wel.
Met iemand praten die er verstand van heeft.
Alle plussen en minnen van toen en nu op een rij zetten, count your blessings!
En je bent niet saai nu!!! Als jij nu saai bent (al voor de 2e keer voor je werk naar het buitenland, hallo!?) dan is iedereen saai.
Tjonge meid, ik wou dat ik met je kon ruilen! Wat is er uiteindelijk nou fijner dan een leuke, avontuurlijke, stoere, knappe en vooral ook lieve man voor wie jij numero 1 bent! Die thuis op je wacht, je belt, smst, en tegen wiens liefhebbende, warme, sexy lichaam je 's avonds aan kunt kruipen. Die ligt daar helemaal alleen voor jóu te liggen... ooh, heerlijk toch!?
Verder gewoon je vrijheidsding blijven doen! Uitgaan, eventueel zonder hem, en flirten mag toch nog wel?
Ga een heftige hobby doen; ga zingen in een band waarmee je af en toe moet optreden (lekker eng). Doe mee met een tv-programma (daar kun je ook lekker weken van slag van zijn, ik spreek uit ervaring)... van dat soort dingen...
ik hoop iig dat je snel weer van dat vervelende, onbestendige gevoel af komt....
En ben je jezelf kwijt of ben je nú juist jezelf en mis je de andere, misschien wat 'spannendere' Kapara?
Je bent natuurlijk gewoon nog steeds dezelfde kapara, alleen de situatie waarin je zit is anders. Dat maakt dat je je anders voelt. Onrustig. Saai (?)...
Maar wat daaraan te doen dus?
Je bent gek op Pet, wilt hem niet kwijt en je hebt eigenlijk ook geen zin om eeuwig van man naar man te blijven hoppen. Dus je oude leventje terug is geen echte optie.
Dan is idd misschien een idee om te proberen op de een of andere manier vrede te vinden in je huidige situatie.
Nou ja, zover was je zelf ook wel.
Met iemand praten die er verstand van heeft.
Alle plussen en minnen van toen en nu op een rij zetten, count your blessings!
En je bent niet saai nu!!! Als jij nu saai bent (al voor de 2e keer voor je werk naar het buitenland, hallo!?) dan is iedereen saai.
Tjonge meid, ik wou dat ik met je kon ruilen! Wat is er uiteindelijk nou fijner dan een leuke, avontuurlijke, stoere, knappe en vooral ook lieve man voor wie jij numero 1 bent! Die thuis op je wacht, je belt, smst, en tegen wiens liefhebbende, warme, sexy lichaam je 's avonds aan kunt kruipen. Die ligt daar helemaal alleen voor jóu te liggen... ooh, heerlijk toch!?
Verder gewoon je vrijheidsding blijven doen! Uitgaan, eventueel zonder hem, en flirten mag toch nog wel?
Ga een heftige hobby doen; ga zingen in een band waarmee je af en toe moet optreden (lekker eng). Doe mee met een tv-programma (daar kun je ook lekker weken van slag van zijn, ik spreek uit ervaring)... van dat soort dingen...
ik hoop iig dat je snel weer van dat vervelende, onbestendige gevoel af komt....
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
donderdag 11 november 2010 om 11:20
Halloowww!
Klus.... Hoe is het met je??? Wat een narigheid allemaal. Ik weet hoe je je voelt.... Maar ik weet ook dat het weer goedkomt. En niet in de zin van weer bij elkaar komen, maar puur op jezelf gericht. Dit is niet een kwestie van dagen of weken voordat je je weer mens gaat voelen. Een geliefd mens.
Sterk zijn en blijven is je enige optie voor nu. Doorgaan met leven. Natuurlijk ga je je een avondje opsluiten met een Bridget Jones film en je jankend gaan zitten volproppen. Doen!
En natuurlijk hier je verhaal doen. Ook erg goed!
Sterkte meid!
Kit; Hoe gaat het met je? Morgen de uitslag? Ik hoop dat er duidelijkheid voor je komt en dat het behandeld gaat worden! Kun je wel werken? Beterschap!
Kap; Djeez.... ik weet eigenlijk niet goed wat te zeggen. Enerzijds herken ik mij enorm in je, maar toch ook weer niet. Domme uitspraak waar niemand wat aan heeft maar dat roept het wel bij op. Ik heb totaal niks nuttigs om bij te dragen... Ik wou dat ik iets voor je kon betekenen.... Jezelf zo voelen... vreselijk!
Heel veel sterkte...
Met mij gaat het goed!!! We wonen nu een maand samen en het gaat super! Er moet heel veel gebeuren hier in huis, maar daar hebben we allemaal geen geld voor. Als ons geld zit in een achteraf nutteloze scheiding.... , en 2 totaal onzinnige verhuizingen (ik weg, en weer terug)
Over een mega screw-up gesproken....
En als we een kindje willen, moeten we toch echt keuzes maken. Dus hard werken en sparen voor ons huisje!
Volgende week komt een ergotherapeut mijn huis bekijken en eventueel aanpassingen adviseren. Ik ben benieuwd! Verder ben ik nog maar net met hem bezig, dus kan er nog niet veel over zeggen. Als het goed is, moet hij mij een heel eind op weg gaan helpen!
Toedels!
Klus.... Hoe is het met je??? Wat een narigheid allemaal. Ik weet hoe je je voelt.... Maar ik weet ook dat het weer goedkomt. En niet in de zin van weer bij elkaar komen, maar puur op jezelf gericht. Dit is niet een kwestie van dagen of weken voordat je je weer mens gaat voelen. Een geliefd mens.
Sterk zijn en blijven is je enige optie voor nu. Doorgaan met leven. Natuurlijk ga je je een avondje opsluiten met een Bridget Jones film en je jankend gaan zitten volproppen. Doen!
En natuurlijk hier je verhaal doen. Ook erg goed!
Sterkte meid!
Kit; Hoe gaat het met je? Morgen de uitslag? Ik hoop dat er duidelijkheid voor je komt en dat het behandeld gaat worden! Kun je wel werken? Beterschap!
Kap; Djeez.... ik weet eigenlijk niet goed wat te zeggen. Enerzijds herken ik mij enorm in je, maar toch ook weer niet. Domme uitspraak waar niemand wat aan heeft maar dat roept het wel bij op. Ik heb totaal niks nuttigs om bij te dragen... Ik wou dat ik iets voor je kon betekenen.... Jezelf zo voelen... vreselijk!
Heel veel sterkte...
Met mij gaat het goed!!! We wonen nu een maand samen en het gaat super! Er moet heel veel gebeuren hier in huis, maar daar hebben we allemaal geen geld voor. Als ons geld zit in een achteraf nutteloze scheiding.... , en 2 totaal onzinnige verhuizingen (ik weg, en weer terug)
Over een mega screw-up gesproken....
En als we een kindje willen, moeten we toch echt keuzes maken. Dus hard werken en sparen voor ons huisje!
Volgende week komt een ergotherapeut mijn huis bekijken en eventueel aanpassingen adviseren. Ik ben benieuwd! Verder ben ik nog maar net met hem bezig, dus kan er nog niet veel over zeggen. Als het goed is, moet hij mij een heel eind op weg gaan helpen!
Toedels!
