Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
maandag 8 november 2010 om 20:41
Hallo,
Hier een zwaar en heftig weekend achter de rug.
Ik "betrapte" nr 1 vrijdag op het niet nakomen van een voor mij zo belangrijke afspraak. De hele vrijdag heb ik zitten denken, wat ik nou het beste kon doen. De relatie met nr.1, die maar slechter en slechter wordt. Mijn gevoel voor nr.2, dat alleen maar groeit. Ik besloot, dat als ik in het weekend niet van gedachten zou veranderen, dat ik dan vandaag een afspraak bij een advocaat zou maken.
Gisteren escaleerde de boel thuis flink. Veel verdriet en boosheid bij hem en mij. Beiden voelen we ons in de steek gelaten. De muur tussen ons in werd de afgelopen weken steeds dikker. Hij verwijt het mij zo, dat ik zoveel gevoel heb voor een andere man. Ik begrijp dat wel, zie het verdriet dat ik hem doe. Maar, ik heb de 2 jaar voordat ik nr. 2 leerde kennen, echt alles gedaan om tot hem door te dringen. Ik wilde samen met hem, vechten om mijn huwelijk te redden. Dit was lang tegen dovemansoren. Pas de laatste maanden, is de ernst van de situatie tot hem doorgedrongen. En wil hij alles doen om ons gezin bij elkaar te houden.
Ik heb gisteren verteld, dat ik niet zie, hoe ons huwelijk gered kan worden. Niet in de laatste plaats, omdat mijn gevoel voor nr. 2 heel erg groot is. Daarnaast is het onderling vertrouwen echt gereduceerd tot 0% denk ik. We hebben de hele middag strijd gevoerd. In de volle emotie, besefte ik, dat ik toch ook nog van hem houd. We eindigden, beiden in een flinke huilbui. Hij wil me niet kwijt en ik kan niet breken.
Vandaag, doe ik weer niks. Begint er gewoon weer een nieuwe week, En zo gaat het al maanden. Ik word echt moe van mezelf.
Krokus, gaat het met je?
Hier een zwaar en heftig weekend achter de rug.
Ik "betrapte" nr 1 vrijdag op het niet nakomen van een voor mij zo belangrijke afspraak. De hele vrijdag heb ik zitten denken, wat ik nou het beste kon doen. De relatie met nr.1, die maar slechter en slechter wordt. Mijn gevoel voor nr.2, dat alleen maar groeit. Ik besloot, dat als ik in het weekend niet van gedachten zou veranderen, dat ik dan vandaag een afspraak bij een advocaat zou maken.
Gisteren escaleerde de boel thuis flink. Veel verdriet en boosheid bij hem en mij. Beiden voelen we ons in de steek gelaten. De muur tussen ons in werd de afgelopen weken steeds dikker. Hij verwijt het mij zo, dat ik zoveel gevoel heb voor een andere man. Ik begrijp dat wel, zie het verdriet dat ik hem doe. Maar, ik heb de 2 jaar voordat ik nr. 2 leerde kennen, echt alles gedaan om tot hem door te dringen. Ik wilde samen met hem, vechten om mijn huwelijk te redden. Dit was lang tegen dovemansoren. Pas de laatste maanden, is de ernst van de situatie tot hem doorgedrongen. En wil hij alles doen om ons gezin bij elkaar te houden.
Ik heb gisteren verteld, dat ik niet zie, hoe ons huwelijk gered kan worden. Niet in de laatste plaats, omdat mijn gevoel voor nr. 2 heel erg groot is. Daarnaast is het onderling vertrouwen echt gereduceerd tot 0% denk ik. We hebben de hele middag strijd gevoerd. In de volle emotie, besefte ik, dat ik toch ook nog van hem houd. We eindigden, beiden in een flinke huilbui. Hij wil me niet kwijt en ik kan niet breken.
Vandaag, doe ik weer niks. Begint er gewoon weer een nieuwe week, En zo gaat het al maanden. Ik word echt moe van mezelf.
Krokus, gaat het met je?
donderdag 11 november 2010 om 09:41
quote:Krokus69 schreef op 29 oktober 2010 @ 21:17:
@ Jahoe: ik heb je verhaal inderdaad via het minnaar topic gevolgd; dacht alleen dat het over was met jouw nr 2.
Moeilijk he, 2 liefdes, altijd maar die drukte in je hoofd....
Ik heb mijn balans nog steeds niet gevonden en ik twijfel of die er ooit komt. Ik hou heel veel van mijn nr 2 en ik merk dat het verlangen naar meer blijft groeien; van mijn kant dan. Het is continu een strijd in mijzelf en ik merk dat ik er soms echt gek van wordt.Ooit moet het ergens eindigen want het kost mij nu teveel energie.
Oooooh ik zie dat er gereageerd is.... de eerste dagen kwamen er geen reacties dus ik heb hier niet meer gekeken.
(Ik heb verdere reacties nog niet gelezen dus het kan ook weer zijn dat ik mosterd ben)
Er is alweer wat veranderd: het is inderdaad over met nr. 2. (wat een klotewoord eigenlijk, hij stond de laatste tijd vooral op nr 1 in mijn gedachten)
Ik heb hem deze week gezien (pas de 2e keer irl), maar mennnn wat een man. Ik ben nog verliefder, maar het is gewoon onmogelijk.
Ja joh ooit moet het eindigen, het kost iedereen te veel energie. Hoe is het inmiddels met jou krokus?
@ Jahoe: ik heb je verhaal inderdaad via het minnaar topic gevolgd; dacht alleen dat het over was met jouw nr 2.
Moeilijk he, 2 liefdes, altijd maar die drukte in je hoofd....
Ik heb mijn balans nog steeds niet gevonden en ik twijfel of die er ooit komt. Ik hou heel veel van mijn nr 2 en ik merk dat het verlangen naar meer blijft groeien; van mijn kant dan. Het is continu een strijd in mijzelf en ik merk dat ik er soms echt gek van wordt.Ooit moet het ergens eindigen want het kost mij nu teveel energie.
Oooooh ik zie dat er gereageerd is.... de eerste dagen kwamen er geen reacties dus ik heb hier niet meer gekeken.
(Ik heb verdere reacties nog niet gelezen dus het kan ook weer zijn dat ik mosterd ben)
Er is alweer wat veranderd: het is inderdaad over met nr. 2. (wat een klotewoord eigenlijk, hij stond de laatste tijd vooral op nr 1 in mijn gedachten)
Ik heb hem deze week gezien (pas de 2e keer irl), maar mennnn wat een man. Ik ben nog verliefder, maar het is gewoon onmogelijk.
Ja joh ooit moet het eindigen, het kost iedereen te veel energie. Hoe is het inmiddels met jou krokus?
donderdag 11 november 2010 om 09:45
quote:Devine schreef op 02 november 2010 @ 09:12:
Toch weet ik dat dit niet door kan zo. Er zit zoveel onrust in mijn hoofd. Steeds opnieuw ben ik aan het afwegen wat ik nou wil en hoe ik mijn toekomst zie, op het moment dat ik de stap denk te durven zetten. Komt er weer dat stemmetje. En doe ik het dus maar weer niet.
Dit had ik dus ook kunnen schrijven!!!! Precies hetzelfde.
Van de week stond ik op het punt: ik zet die stap.
Nr2 heeft me daarvan weerhouden. Gooide zijn eigen glazen in, maar hij had goede argumenten. Mijn gezin!!
Daar heb ik nog flink voor gestreden dat alles een oplossing had. Maar hij heeft gelijk. De praktische bezwaren zijn zoooo groot. En dan heb ik het nog niet over de emotionele bezwaren, want die zijn nog belangrijker.
Het doet pijn.... ik hoop dat het ooit gaat slijten.
Toch weet ik dat dit niet door kan zo. Er zit zoveel onrust in mijn hoofd. Steeds opnieuw ben ik aan het afwegen wat ik nou wil en hoe ik mijn toekomst zie, op het moment dat ik de stap denk te durven zetten. Komt er weer dat stemmetje. En doe ik het dus maar weer niet.
Dit had ik dus ook kunnen schrijven!!!! Precies hetzelfde.
Van de week stond ik op het punt: ik zet die stap.
Nr2 heeft me daarvan weerhouden. Gooide zijn eigen glazen in, maar hij had goede argumenten. Mijn gezin!!
Daar heb ik nog flink voor gestreden dat alles een oplossing had. Maar hij heeft gelijk. De praktische bezwaren zijn zoooo groot. En dan heb ik het nog niet over de emotionele bezwaren, want die zijn nog belangrijker.
Het doet pijn.... ik hoop dat het ooit gaat slijten.
donderdag 11 november 2010 om 09:48
quote:Krokus69 schreef op 03 november 2010 @ 10:45:
Mijn relatie met nummer 2 is over sinds een paar dagen; het is nu definitief. Mijn nr 2, ook getrouwd en kids, heeft voor zijn gezin gekozen. Als het aan hem had gelegen waren wij samen stiekem verder gegaan maar dat was nu net mijn struikelpunt. Ik wilde niet meer stiekem doen, niet meer liegen en bedriegen. Tevens vond ik het heel moeilijk dat hij elke nacht naast een andere vrouw lag....bij ons heerste heel veel onduidelijkheid over wel/niet voor elkaar kiezen. Ik kon gewoon niet meer, na anderhalf jaar was ik helemaal op. Ik merkte ook dat ik nog maar weinig energie had.
De breuk met nr 2 is definitief en ik ga aan mijn huwelijk met nr 1 werken. Nr 1 weet nu van nr 2 en steunt mij enorm! Wat de toekomst gaat brengen weet ik nog niet. Natuurlijk werk ik aan mijn relatie met nr 1 maar mijn gevoelens voor nr 1 zijn bijna helemaal weg en de tijd zal leren of deze terugkomen of dat wij uit elkaar gaan. Maar, dat pad bewandel ik nu samen met nr 1 en dat doet goed.
Oooooohhhh Krokus, wat ontzettend heavy!
Wist je nr1 de hele tijd niks van nr2 en heb je het hem verteld? Wat goed van hem dat ie jou zo steunt! Echt super!
Wat heeft jou doen besluiten om het je nr1 te vertellen trouwens? Want dit had natuurlijk ook gelijk het einde van je relatie kunnen betekenen.
Sterkte iig!!!
Mijn relatie met nummer 2 is over sinds een paar dagen; het is nu definitief. Mijn nr 2, ook getrouwd en kids, heeft voor zijn gezin gekozen. Als het aan hem had gelegen waren wij samen stiekem verder gegaan maar dat was nu net mijn struikelpunt. Ik wilde niet meer stiekem doen, niet meer liegen en bedriegen. Tevens vond ik het heel moeilijk dat hij elke nacht naast een andere vrouw lag....bij ons heerste heel veel onduidelijkheid over wel/niet voor elkaar kiezen. Ik kon gewoon niet meer, na anderhalf jaar was ik helemaal op. Ik merkte ook dat ik nog maar weinig energie had.
De breuk met nr 2 is definitief en ik ga aan mijn huwelijk met nr 1 werken. Nr 1 weet nu van nr 2 en steunt mij enorm! Wat de toekomst gaat brengen weet ik nog niet. Natuurlijk werk ik aan mijn relatie met nr 1 maar mijn gevoelens voor nr 1 zijn bijna helemaal weg en de tijd zal leren of deze terugkomen of dat wij uit elkaar gaan. Maar, dat pad bewandel ik nu samen met nr 1 en dat doet goed.
Oooooohhhh Krokus, wat ontzettend heavy!
Wist je nr1 de hele tijd niks van nr2 en heb je het hem verteld? Wat goed van hem dat ie jou zo steunt! Echt super!
Wat heeft jou doen besluiten om het je nr1 te vertellen trouwens? Want dit had natuurlijk ook gelijk het einde van je relatie kunnen betekenen.
Sterkte iig!!!
donderdag 11 november 2010 om 21:21
@ Jahoe: nr.2 zou het liefst vandaag nog willen dat ik voor hem zou kiezen. Stiekem hoop ik af en toe, dat hij zou reageren als jouw nr.2. Alhoewel ik dat eigenlijk ook niet wil, maar dan hoef ik in ieder geval niet te kiezen.
Meestal vind ik dit slap van mezelf. KIES! Denk ik dan en sta voor die keuze...
Hoe ga jij daarmee om? Word je ook niet af en toe gek, van jezelf?
Jij hebt nu ook gekozen voor je gezin, lees ik. Maar hoe doe je dat? Als nr.2 al zo belangrijk voor je is?
Krokus, hoe gaat het met je?
Meestal vind ik dit slap van mezelf. KIES! Denk ik dan en sta voor die keuze...
Hoe ga jij daarmee om? Word je ook niet af en toe gek, van jezelf?
Jij hebt nu ook gekozen voor je gezin, lees ik. Maar hoe doe je dat? Als nr.2 al zo belangrijk voor je is?
Krokus, hoe gaat het met je?
vrijdag 12 november 2010 om 12:19
@Devine.... mijn nr2 wil niks liever dan dat ik voor hem kies. Hij heeft het alleen maar gezegd dat ik voor mijn gezin moet kiezen omdat er anders zooooo belachelijk veel problemen op ons pad komen. Daar is haast niet uit te komen.
En toch..... toch wil ik hem. En hij mij. We zijn nog niet gestopt met ons kontakt (mail), dat kunnen we gewoon niet. Het is sterker dan ons verstand.
En ja ik word helemaal stapelgek van mezelf.
En ik heb nog helemaal niet gekozen want ik kan niet kiezen en ik sta nog elke keer op het punt. Ik kies voor nr2! Oftewel: ook voor mezelf!
Maar ik ben bang voor de toekomst. Stel dat ik kies voor hem, wat gaat er dan allemaal gebeuren?
Stel dat ik kies voor gezin.... ? Wat dan?
Oftewel.... CHAOS!!
Maar jouw nr1 weet van nr2 toch? Hoe is dat in zijn werk gegaan?
En toch..... toch wil ik hem. En hij mij. We zijn nog niet gestopt met ons kontakt (mail), dat kunnen we gewoon niet. Het is sterker dan ons verstand.
En ja ik word helemaal stapelgek van mezelf.
En ik heb nog helemaal niet gekozen want ik kan niet kiezen en ik sta nog elke keer op het punt. Ik kies voor nr2! Oftewel: ook voor mezelf!
Maar ik ben bang voor de toekomst. Stel dat ik kies voor hem, wat gaat er dan allemaal gebeuren?
Stel dat ik kies voor gezin.... ? Wat dan?
Oftewel.... CHAOS!!
Maar jouw nr1 weet van nr2 toch? Hoe is dat in zijn werk gegaan?
vrijdag 12 november 2010 om 13:58
@ Jahoe
Dat ik het nr 1 verteld heb was eigenlijk omdat ik mijn verdriet niet meer kon verbergen. Ik voelde mij zo slecht en verdrietig dat ik mij niet meer kon inhouden. Mijn nr 1 is een lieve maar ook net iets andere man (hierover heb ik al vaker iets geschreven maar kort samengevat 'nerd' die een hoog IQ heeft en een laag EQ, hij voelt anders dan ik). Hij heeft mij gesteund maar denkt wel dat het nu wel over is terwijl het rouwen voor mij nu pas in volle gang is. Mijn relatie met nr 2 heeft weleens vaker up en downs gehad (ivm thuissituatie) en ik vond het altijd moeilijk om met die stress/onzekerheid/chaos in mijn hoofd om te gaan zodat thuis niemand iets zou merken.
@devine/jahoe: Hoe doen jullie dat? Ik vond dat namelijk een hele opgave om te doen alsof opdat thuis niemand iets zou merken.
Ik weet niet of ik het met nr 1 ga redden. In mijn relatie ontbreekt het e.e.a.; iets wat ik altijd wist. Nr 2 heeft die leegte ingevuld en ik merk dat ik het nu extra moeilijk heb nu hij weg is. Met nr 1 heb ik wel gesprekken want ook hij mist iets bij mij. Wij willen er voor vechten ivm onze kinderen maar zijn ook eerlijk tegen elkaar en hebben ook uitgesproken dat als het niet gaat werken wij andere keuzes zullen moeten maken.
Een voordeel heeft alles wel en dat is dat het in mijn hoofd weer rustiger is. Ik begrijp jullie dus volledig! Hoe vaak ik wel niet gedacht heb 'aub nr 2, maak een keuze want dit moet eindigen'......
Nu voel ik pijn en verdriet; echt liefdesverdriet want mijn hart voelt aan alsof er een steen van 20kg aan hangt. Mijn gezin geeft mij afleiding en ik weet dat ik ooit weer bovenop kom.
Liefs, Krokus
Dat ik het nr 1 verteld heb was eigenlijk omdat ik mijn verdriet niet meer kon verbergen. Ik voelde mij zo slecht en verdrietig dat ik mij niet meer kon inhouden. Mijn nr 1 is een lieve maar ook net iets andere man (hierover heb ik al vaker iets geschreven maar kort samengevat 'nerd' die een hoog IQ heeft en een laag EQ, hij voelt anders dan ik). Hij heeft mij gesteund maar denkt wel dat het nu wel over is terwijl het rouwen voor mij nu pas in volle gang is. Mijn relatie met nr 2 heeft weleens vaker up en downs gehad (ivm thuissituatie) en ik vond het altijd moeilijk om met die stress/onzekerheid/chaos in mijn hoofd om te gaan zodat thuis niemand iets zou merken.
@devine/jahoe: Hoe doen jullie dat? Ik vond dat namelijk een hele opgave om te doen alsof opdat thuis niemand iets zou merken.
Ik weet niet of ik het met nr 1 ga redden. In mijn relatie ontbreekt het e.e.a.; iets wat ik altijd wist. Nr 2 heeft die leegte ingevuld en ik merk dat ik het nu extra moeilijk heb nu hij weg is. Met nr 1 heb ik wel gesprekken want ook hij mist iets bij mij. Wij willen er voor vechten ivm onze kinderen maar zijn ook eerlijk tegen elkaar en hebben ook uitgesproken dat als het niet gaat werken wij andere keuzes zullen moeten maken.
Een voordeel heeft alles wel en dat is dat het in mijn hoofd weer rustiger is. Ik begrijp jullie dus volledig! Hoe vaak ik wel niet gedacht heb 'aub nr 2, maak een keuze want dit moet eindigen'......
Nu voel ik pijn en verdriet; echt liefdesverdriet want mijn hart voelt aan alsof er een steen van 20kg aan hangt. Mijn gezin geeft mij afleiding en ik weet dat ik ooit weer bovenop kom.
Liefs, Krokus
vrijdag 12 november 2010 om 14:18
Hai Krokus...
ik zit nu dus in hetzelfde schuitje als jij. Mijn tranen zitten zo belachelijk hoog.... dit moet op gaan vallen. Ik snap niet dat hij het niet ziet.
(van de week met het sporten kreeg ik zo'n ontzettende brok in mijn keel dat ik bijna aan het hyperventileren was)
Dus hoe doe ik dat.... ik laat mijn ware gezicht niet zien, blijf oppervlakkig. Ben eigenlijk mezelf niet.
nr2 en ik hebben elkaar nog zoveel te vertellen en te vragen, we kunnen nog geen afscheid nemen. Het lukt gewoon niet. Ook al weten we dat dat het verstandigste zou zijn voor alle partijen.
Aan de ene kant denk ik: kies voor je gezin.
Maar aan de andere kant: waarom blijf ik bij een man waarvoor ik niet zo veel voel als hij voor mij? Uit medelijden? Dat lijkt me ook geen goed iets.
Afleiding is inderdaad het keyword. Dus veel sporten, naar vriendinnen enz....
Liefs, Jahoe (ja-hoe nu verder? Ik heb mijn naam destijds goed gekozen
)
ik zit nu dus in hetzelfde schuitje als jij. Mijn tranen zitten zo belachelijk hoog.... dit moet op gaan vallen. Ik snap niet dat hij het niet ziet.
(van de week met het sporten kreeg ik zo'n ontzettende brok in mijn keel dat ik bijna aan het hyperventileren was)
Dus hoe doe ik dat.... ik laat mijn ware gezicht niet zien, blijf oppervlakkig. Ben eigenlijk mezelf niet.
nr2 en ik hebben elkaar nog zoveel te vertellen en te vragen, we kunnen nog geen afscheid nemen. Het lukt gewoon niet. Ook al weten we dat dat het verstandigste zou zijn voor alle partijen.
Aan de ene kant denk ik: kies voor je gezin.
Maar aan de andere kant: waarom blijf ik bij een man waarvoor ik niet zo veel voel als hij voor mij? Uit medelijden? Dat lijkt me ook geen goed iets.
Afleiding is inderdaad het keyword. Dus veel sporten, naar vriendinnen enz....
Liefs, Jahoe (ja-hoe nu verder? Ik heb mijn naam destijds goed gekozen
)
vrijdag 12 november 2010 om 15:07
Ik vraag mij dus ook heel vaak af "voel ik nog wel iets (of genoeg) voor nr 1" of is dit beeld vertroebeld door de komst van nr 2. Ik heb dus ook thuis aangegeven dat ik eerst mijn verdriet/gemis een plekje moet hebben gegeven alvorens ik kan beoordelen of echt alle gevoelens weg zijn. Nr 1 vind dit heel moeilijk wat natuurlijk ook begrijpelijk is. Pas als ik weer objectief naar mijn relatie met nr 1 kan kijken ga ik hierover verder denken.
Hoe schrijven ze ook alweer op het minnaar topic 'boom voor boom'.
Liefs, Krokus
Hoe schrijven ze ook alweer op het minnaar topic 'boom voor boom'.
Liefs, Krokus
vrijdag 12 november 2010 om 15:21
Hallo,
Ik kwam dit topic tegen en wil graag ook mijn verhaal hier doen. Hopelijk kunnen jullie me advies geven? Ik denk namelijk dat ik ook van 2 mannen hou..
Mijn verhaal is anders dan die van jullie...ik woon nog niet samen, heb nog niet heel lang een relatie (7 mnd). Bovendien is mijn nr. 2 mijn ex-vriend. Sinds vorig jaar december heb ik het voor de 3de en laatste keer uitgemaakt met mijn ex-vriend. Hij is vrij extreem in denken en doen, heeft kindjes, woont in Belgie...onze relatie liep gewoon niet. Ik werd er niet gelukkig van. En toch hou ik nog van hem! Waarom?? Dit voorjaar heb ik een heel leuke man ontmoet waarmee ik nu samen ben, en gelukkig mee ben. Ik mis mijn ex-vriend alleen teveel. Ik heb nog contact met hem, maar zie hem niet. Elke keer weer zegt hij dat hij nog van me houdt en dat we ooit weer samen komen. Het stomme is..dat voelt zooo fijn als hij dat zegt! Ik kan beide mannen goed los van elkaar zien, en daardoor beide liefdes ook. Maar wat moet ik? Verder gaan met m'n huidige vriend en de liefde voor m'n ex laten doodbloeden? Of toch een keer m'n ex weer ontmoeten en kijken wat er van komt? Als ik dat doe, ben ik bang dat ik het voor mezelf en voor hem alleen maar moeilijker maak.
Binnenkort ga ik op vakantie met m'n vriend en ik hoop gewoon dat dat zo'n waanzinnig leuke vakantie wordt dat ik zeker weet dat ik met hem verder wil, en de liefde voor nr. 2 opzij wil zetten. Maar is dat wel realistisch?
Ik sta op een tweesprong en wil en kan nu geen keuze maken...
Ik kwam dit topic tegen en wil graag ook mijn verhaal hier doen. Hopelijk kunnen jullie me advies geven? Ik denk namelijk dat ik ook van 2 mannen hou..
Mijn verhaal is anders dan die van jullie...ik woon nog niet samen, heb nog niet heel lang een relatie (7 mnd). Bovendien is mijn nr. 2 mijn ex-vriend. Sinds vorig jaar december heb ik het voor de 3de en laatste keer uitgemaakt met mijn ex-vriend. Hij is vrij extreem in denken en doen, heeft kindjes, woont in Belgie...onze relatie liep gewoon niet. Ik werd er niet gelukkig van. En toch hou ik nog van hem! Waarom?? Dit voorjaar heb ik een heel leuke man ontmoet waarmee ik nu samen ben, en gelukkig mee ben. Ik mis mijn ex-vriend alleen teveel. Ik heb nog contact met hem, maar zie hem niet. Elke keer weer zegt hij dat hij nog van me houdt en dat we ooit weer samen komen. Het stomme is..dat voelt zooo fijn als hij dat zegt! Ik kan beide mannen goed los van elkaar zien, en daardoor beide liefdes ook. Maar wat moet ik? Verder gaan met m'n huidige vriend en de liefde voor m'n ex laten doodbloeden? Of toch een keer m'n ex weer ontmoeten en kijken wat er van komt? Als ik dat doe, ben ik bang dat ik het voor mezelf en voor hem alleen maar moeilijker maak.
Binnenkort ga ik op vakantie met m'n vriend en ik hoop gewoon dat dat zo'n waanzinnig leuke vakantie wordt dat ik zeker weet dat ik met hem verder wil, en de liefde voor nr. 2 opzij wil zetten. Maar is dat wel realistisch?
Ik sta op een tweesprong en wil en kan nu geen keuze maken...
vrijdag 12 november 2010 om 17:17
Ook ik heb alles al geprobeerd. Wel contact, geen contact. Stoppen, om na een week toch maar weer contact te zoeken. Een prachtige dure ver weg vakantie, met nr. 1 om dan te romantiseren hoe het geweest zou zijn als ik daar met nr. 2 zou zijn geweest. Ik schaam me, als ik daarover nadenk. Het overgrote deel van mijn hart behoort toe aan nr.2, maar het stukje dat nog aan nr.1 behoort, maakt de eeuwige twijfel.
@ Krokus & Jahoe, mijn nr.1 is achter het bestaan van nr.2 gekomen, nadat ik gebroken had met nr.2. Ik was zo intens verdrietig en probeerde uit alle macht me goed te houden. Nr. 1 deed iets wat me irriteerde en ik kon niet meer, maar brak. Alle verdriet kwam eruit en de wetenschap, dat ik niet verder wilde met nr.1, juist omdat ik me zo bewust was van het gemis van nr.2. Natuurlijk schrok nr.1 zich rot. Wel was voor hem heel duidelijk dat hij mij niet kwijt wilde. Eerlijk heb ik verteld, dat ik niet kan kiezen. Hij kent mijn twijfels.
Ik herken zo goed, wat je zegt Jahoe: Kiezen voor de liefde, en dus voor jezelf. Kiezen voor jezelf voelt zo vreselijk egoïstisch.. Kiezen voor je gezin, betekent stabiliteit voor hen. Maar ook, het grote verdriet waar Krokus nu mee moet dealen.Blijven uit medelijden is ook niet echt een goede basis voor een verdere toekomst.
Krokus schrijft, dat ze zich zo vaak afvraagt of ze nog wel genoeg liefde voelt. Of die liefde niet teveel vertroebeld is doordat nr. 2 nog in haar hart zit. Hoeveel tijd moet erover heen gaan, voordat je hem uit je hart hebt en er ruimte ontstaat om zuiver te kunnen kijken naar je liefde en relatie met nr1?
@Pien05: Moeilijke situatie ook. Op vakantie gaan en hopen, dat je, je ex vriend uit je hoofd gaat krijgen is lastig als je hem toelaat in je leven, op welke manier dan ook. Misschien kun je je vasthouden aan het feit, dat je het al 3 keer hebt uitgemaakt. Dat zul je niet zomaar hebben gedaan.Dit betekent ook, dat je het al een paar keer opnieuw hebt geprobeerd met hem. je hebt toen toch besloten, dat het niet ging lukken en het weer uitgemaakt. Focus je op je nieuwe vriend, Verbreek al het contact met je exvriend. Vraag hem ook geen contact met jou op te nemen meer. En geniet van je vakantie...
@ Krokus & Jahoe, mijn nr.1 is achter het bestaan van nr.2 gekomen, nadat ik gebroken had met nr.2. Ik was zo intens verdrietig en probeerde uit alle macht me goed te houden. Nr. 1 deed iets wat me irriteerde en ik kon niet meer, maar brak. Alle verdriet kwam eruit en de wetenschap, dat ik niet verder wilde met nr.1, juist omdat ik me zo bewust was van het gemis van nr.2. Natuurlijk schrok nr.1 zich rot. Wel was voor hem heel duidelijk dat hij mij niet kwijt wilde. Eerlijk heb ik verteld, dat ik niet kan kiezen. Hij kent mijn twijfels.
Ik herken zo goed, wat je zegt Jahoe: Kiezen voor de liefde, en dus voor jezelf. Kiezen voor jezelf voelt zo vreselijk egoïstisch.. Kiezen voor je gezin, betekent stabiliteit voor hen. Maar ook, het grote verdriet waar Krokus nu mee moet dealen.Blijven uit medelijden is ook niet echt een goede basis voor een verdere toekomst.
Krokus schrijft, dat ze zich zo vaak afvraagt of ze nog wel genoeg liefde voelt. Of die liefde niet teveel vertroebeld is doordat nr. 2 nog in haar hart zit. Hoeveel tijd moet erover heen gaan, voordat je hem uit je hart hebt en er ruimte ontstaat om zuiver te kunnen kijken naar je liefde en relatie met nr1?
@Pien05: Moeilijke situatie ook. Op vakantie gaan en hopen, dat je, je ex vriend uit je hoofd gaat krijgen is lastig als je hem toelaat in je leven, op welke manier dan ook. Misschien kun je je vasthouden aan het feit, dat je het al 3 keer hebt uitgemaakt. Dat zul je niet zomaar hebben gedaan.Dit betekent ook, dat je het al een paar keer opnieuw hebt geprobeerd met hem. je hebt toen toch besloten, dat het niet ging lukken en het weer uitgemaakt. Focus je op je nieuwe vriend, Verbreek al het contact met je exvriend. Vraag hem ook geen contact met jou op te nemen meer. En geniet van je vakantie...
vrijdag 12 november 2010 om 18:20
Pien, wat geeft jouw hart je in? Je zult jouw redenen hebben gehad waarom je het hebt uitgemaakt met jouw exvriend. Nadat het uit was ben je weer vrij snel in een relatie gestapt dus ik denk dat jij bepaalde dingen nog geen plekje hebt gegeven waardoor jouw nieuwe vriend niet de plaats kan innemen die hij zou moeten innemen. In hoeverre kun je echt objectief naar jouw huidige relatie kijken?
Sterkte ermee!
Sterkte ermee!
vrijdag 12 november 2010 om 19:30
@Krokus69 en @Devine, bedankt voor jullie reacties!
Ik ben inderdaad snel een andere relatie ingestapt, dat is zeker waar. Ik wilde het rustig aan doen, hem eerst beter leren kennen en misschien dan een relatie beginnen, maar ik voelde me zo goed bij hem. Geborgen, fijn, mezelf...
De reden waarom het tot 3x toe uit is gegaan met m'n ex is dat ik me keer op keer niet gelukkig voelde. We hadden vaak woorden met elkaar, ik kon niet wennen aan zijn extreme gewoonten en gedachtes, vond het ook moeilijk dat hij kinderen heeft en daardoor nog jaren gebonden is aan zijn woonplaats. Tegelijkertijd vind ik hem enorm spannend, romantisch, lief, passievol, een mooie verschijning. Sommige van die eigenschappen mis ik bij mijn huidige vriend.
Wat ik vreemd vind, is dat het al bijna een jaar uit is en nog droom ik soms over hem, denk ik aan hem, speel ik met de gedachte om naar hem toe te gaan. Ik denk echt dat ik van beide mannen hou, maar misschien verwar ik het ook wel en ben ik te snel in een andere relatie gestapt. Dus ja, moeilijk om objectief naar deze situatie te kijken. Vandaar mijn roep om advies van jullie kant!
(sorry dat ik nog niet op jullie berichten reageer; ik ben even iets te druk met m'n eigen situatie bezig)
Ik ben inderdaad snel een andere relatie ingestapt, dat is zeker waar. Ik wilde het rustig aan doen, hem eerst beter leren kennen en misschien dan een relatie beginnen, maar ik voelde me zo goed bij hem. Geborgen, fijn, mezelf...
De reden waarom het tot 3x toe uit is gegaan met m'n ex is dat ik me keer op keer niet gelukkig voelde. We hadden vaak woorden met elkaar, ik kon niet wennen aan zijn extreme gewoonten en gedachtes, vond het ook moeilijk dat hij kinderen heeft en daardoor nog jaren gebonden is aan zijn woonplaats. Tegelijkertijd vind ik hem enorm spannend, romantisch, lief, passievol, een mooie verschijning. Sommige van die eigenschappen mis ik bij mijn huidige vriend.
Wat ik vreemd vind, is dat het al bijna een jaar uit is en nog droom ik soms over hem, denk ik aan hem, speel ik met de gedachte om naar hem toe te gaan. Ik denk echt dat ik van beide mannen hou, maar misschien verwar ik het ook wel en ben ik te snel in een andere relatie gestapt. Dus ja, moeilijk om objectief naar deze situatie te kijken. Vandaar mijn roep om advies van jullie kant!
(sorry dat ik nog niet op jullie berichten reageer; ik ben even iets te druk met m'n eigen situatie bezig)
vrijdag 12 november 2010 om 20:12
@Pien, het lijkt inderdaad alsof je nog niet los bent van je ex vriend. Je hebt gemerkt dat hij, of de situatie rond hem, niet verandert. Zou je dit nu kunnen accepteren? Idealiseer je hem nu niet doordat je niet direct meer geconfronteerd wordt, met de reden, waardoor jij het 3 keer hebt uitgemaakt?
Je woont nog thuis, is het een idee, dat je een rust pauze inlast? Een aantal weken waarin je met beide mannen geen contact hebt. Wellicht dat je dan met iets meer afstand naar de situatie kunt gaan kijken.
Als je vrijuit zou mogen kiezen, wat zegt je hart dan?
Knuffel!
Je woont nog thuis, is het een idee, dat je een rust pauze inlast? Een aantal weken waarin je met beide mannen geen contact hebt. Wellicht dat je dan met iets meer afstand naar de situatie kunt gaan kijken.
Als je vrijuit zou mogen kiezen, wat zegt je hart dan?
Knuffel!
vrijdag 12 november 2010 om 20:37
Ik vind dit zo herkenbaar, ook die gekte in je hoofd. Mijn verhaal is wat anders, ik kwam 18 maanden geleden weer in contact met mijn jeugdliefde en vooral in het begin vlogen de vonken ervan af. Na onze eerste sexdate hielden we sms, mail, msn contact maar persoonlijk werd ik er helemaal gek van, het wachten op reacties, de drukte in je hoofd, herkennen jullie dit. Ik wist ook niet wat ervan moest komen, wilde mijn gezin niet opbreken en gek genoeg door de spanning van deze "affaire" werd de relatie met mijn man beter. Na de 2e sexdate ben ik ermee gekapt maar het heeft me een hoop verdriet gedaan, denk nog dagelijks aan hem. Na de 1e keer heb ik het ook gelijk aan mijn man bekend maar heel gemeen van mij daarna toch weer met contact met no2 verder gegaan maar nu is het echt over hoor. Ik denk dat het bij ons toch meer seksueel was en de herinnering aan vroeger, geen liefde dus misschien zit ik op het verkeerde forum, het klinkt alleen allemaal zo herkenbaar, begrijpen jullie mij? Ik heb alle sympathie voor de verhalen op dit forum, je weet dat het fout is maar je kan niet anders.
vrijdag 12 november 2010 om 22:09
@Devine, ik woon niet meer thuis hoor. Volgende week ga ik met Vriend op vakantie, dus het is onmogelijk om afstand te nemen. Bovendien zou hij dat niet begrijpen. Hij weet wel dat Ex nog steeds in mijn hoofd en hart zit, maar ik heb hem niet alles verteld. Wel dat we af en toe nog contact hebben, en het tijd nodig heeft om hem uit mijn hart te laten verdwijnen.
Je hebt wel een punt. Misschien ben ik de relatie met Ex aan t idealiseren? Ik word idd niet meer direct geconfronteerd met de redenen waarom ik het heb uitgemaakt. Hij stuurt me liefdesbetuigingen (en ik word daar warm van). Hij gaat t zelfs dit weekend uitmaken met z'n nwe vriendin omdat hij nog van mij houdt.
Als je me nu voor t blok zou zetten, zou ik kiezen voor mijn huidige vriend. Een veilige keus vind ik. Ik ben mezelf bij hem, we hebben veel lol samen, zien eenzelfde toekomst, ik hou van hem. Maar ik hou ook van Ex, want hij is alles wat mijn vriend niet is.....
Je hebt wel een punt. Misschien ben ik de relatie met Ex aan t idealiseren? Ik word idd niet meer direct geconfronteerd met de redenen waarom ik het heb uitgemaakt. Hij stuurt me liefdesbetuigingen (en ik word daar warm van). Hij gaat t zelfs dit weekend uitmaken met z'n nwe vriendin omdat hij nog van mij houdt.
Als je me nu voor t blok zou zetten, zou ik kiezen voor mijn huidige vriend. Een veilige keus vind ik. Ik ben mezelf bij hem, we hebben veel lol samen, zien eenzelfde toekomst, ik hou van hem. Maar ik hou ook van Ex, want hij is alles wat mijn vriend niet is.....
zaterdag 13 november 2010 om 12:14
@Anna, de drukte in je hoofd herkent iedereen wel die in een soortgelijke situatie zit. Het lijkt wel of het nooit rustig is. En uiteindelijk doen we dat zelf. We laten het toe, omdat we niet in staat zijn een knoop door te hakken. Knap, dat jij het wel hebt stop gezet en het ten gunste van je relatie heb kunnen keren! (ik heb een bijdrage gelezen van je op het minaar topic) Misschien kun je het gaan koesteren als een mooie herinnering en verder proberen te los te laten?
@Pien, Ik nam aan dat je nog thuis woonde omdat je schreef dat je nog niet samen woonde. Dom van me, natuurlijk kun je ook gewoon op jezelf wonen Maar uiteindelijk gaat het om jouw gevoel en jouw keuze in deze. Dat hij het gaat uitmaken met zijn nieuwe vriendin is zijn keuze. Je schrijft dat je zou gaan voor de veilige keuze van je nieuwe vriend. Is veiligheid verkeerd? Is dat voor je gevoel second best? En wil je dat?
@Pien, Ik nam aan dat je nog thuis woonde omdat je schreef dat je nog niet samen woonde. Dom van me, natuurlijk kun je ook gewoon op jezelf wonen Maar uiteindelijk gaat het om jouw gevoel en jouw keuze in deze. Dat hij het gaat uitmaken met zijn nieuwe vriendin is zijn keuze. Je schrijft dat je zou gaan voor de veilige keuze van je nieuwe vriend. Is veiligheid verkeerd? Is dat voor je gevoel second best? En wil je dat?
zaterdag 13 november 2010 om 12:46
@ Pien, ik denk dat het een utopie is te denken dat je in 1 persoon alles kunt vinden. Je zult keuzes moeten maken wat op dit moment het beste bij jou past en misschien dat je later ooit behoefte hebt aan een andere persoon. Ik heb lang geleden voor mijn nr 1 gekozen omdat hij mij ook veiligheid, vriendschap, respect en heel veel goeds heeft gebracht wat ik op dat moment heel erg nodig had. Op het gebied van intimiteit en passie was het wat minder. Ik heb lang geleden dezelfde vragen gehad als jij nu, weliswaar was er geen ex maar ik had wel zoiets van 'is het dat nu met nr 1'; toch heb ik voor alles gekozen wat nr 1 mij te bieden had. Ik heb een hele leuke nr 1 maar nu ik 'wat' ouder wordt merk ik dat ik juist heel veel behoefte heb aan intimiteit, aantrekkingskracht, passie..... maar ik besef maar al te goed dat 'perfectie' niet bestaat...wel dat je misschien dicht in de buurt ervan kunt komen.
Liefs Krokus
Liefs Krokus
zaterdag 13 november 2010 om 14:46
Hallo allemaal
Erg bedankt voor de begrijpende reacties. Logistiek gezien was het heel lastig om elkaar te zien en dat is ook maar een paar keer gelukt dus het was mail, msn en af en toe sms (niet te vaak want hij maakte zich erg zorgen dat zijn vrouw erachter kwam) Ik wist dat ik het af moest kappen, ten eerste voor mijn eigen gemoedsrust en ten tweede voor mijn eigenwaarde want vond dat ik te weinig aandacht kreeg op het laatst. Laatste keer dat ik hem zag zei hij "ik zal echt mijn best om meer te mailen schat" Toen heb ik er een punt achter gezet maar veel verdriet over gehad en nooit weer!!! Kan hier nog wel veel meer over vertellen maar wil jullie niet vervelen!! Groetjes A
Erg bedankt voor de begrijpende reacties. Logistiek gezien was het heel lastig om elkaar te zien en dat is ook maar een paar keer gelukt dus het was mail, msn en af en toe sms (niet te vaak want hij maakte zich erg zorgen dat zijn vrouw erachter kwam) Ik wist dat ik het af moest kappen, ten eerste voor mijn eigen gemoedsrust en ten tweede voor mijn eigenwaarde want vond dat ik te weinig aandacht kreeg op het laatst. Laatste keer dat ik hem zag zei hij "ik zal echt mijn best om meer te mailen schat" Toen heb ik er een punt achter gezet maar veel verdriet over gehad en nooit weer!!! Kan hier nog wel veel meer over vertellen maar wil jullie niet vervelen!! Groetjes A
dinsdag 16 november 2010 om 10:40
*egopost* (en kopie van bericht op slapende lust)
jahoe heeft gisteren de beslissing genomen om open kaart te spelen thuis.
Dat was vreselijk heavy. Maar het beste wat ik ooit had kunnen doen.
We zijn er nog lang niet, maar ik heb goede hoop.
Nr1 is echt superlief. Hij is kapot en toch blij.
Kortom: een wake-up-call
(minnaar gaf van de week aan dat ik voor mijn gezin moest gaan, ik had hem gemaild vanmorgen dat ik dat nu doe. Krijg ik gelijk verwijten naar mijn hoofd........ erg fijn)
jahoe heeft gisteren de beslissing genomen om open kaart te spelen thuis.
Dat was vreselijk heavy. Maar het beste wat ik ooit had kunnen doen.
We zijn er nog lang niet, maar ik heb goede hoop.
Nr1 is echt superlief. Hij is kapot en toch blij.
Kortom: een wake-up-call
(minnaar gaf van de week aan dat ik voor mijn gezin moest gaan, ik had hem gemaild vanmorgen dat ik dat nu doe. Krijg ik gelijk verwijten naar mijn hoofd........ erg fijn)
dinsdag 16 november 2010 om 13:44
Hoi allemaal,
Ik heb dit topic ondertussen al vaak gelezen en ga toch even jullie ervaringen vragen. Uit jullie verhalen blijkt dat er bij jullie vaak ook een gezin bij komt kijken, hier heb ik nog niet mee te maken, maar nr1 en nr2 wel! Mijn nr1 is mijn huidige vriend (3,5 jaar), maar is wel een knipperrelatie. Mijn nr 2 is een man die ik een aantal maanden geleden heb ontmoet, hij wist van nr 1 af maar wilde toch contact met me houden.
Ik hou ontzettend veel van nr 1, maar zijn gebreken in de relatie waardoor ik me afvraag of houden van nog wel genoeg is.
Heb al vaak tegen mezelf gezegd dat ik t contact met nr 2 moet verbreken, maar t lukt me niet! Kan nr 2 niet loslaten! Nr 2 snapt hoe ik echt ben, vult dingen aan die ik bij nr 1 mis. En hij snapt mijn twijfel!
Maar ik blijf telkens op t zelfde punt uitkomen! Moet ik nog meer in de relatie met nr 1 stoppen en hopen dat t uiteindelijk een keer goedkomt, of wordt nr 2 mijn enige nr1???
Ik weet dat mijn hart momenteel vooral aan nr2 toebehoort, maar een klein deel van mijn hart kan nr1 niet loslaten!
Hoop op wat reacties van jullie
Ik heb dit topic ondertussen al vaak gelezen en ga toch even jullie ervaringen vragen. Uit jullie verhalen blijkt dat er bij jullie vaak ook een gezin bij komt kijken, hier heb ik nog niet mee te maken, maar nr1 en nr2 wel! Mijn nr1 is mijn huidige vriend (3,5 jaar), maar is wel een knipperrelatie. Mijn nr 2 is een man die ik een aantal maanden geleden heb ontmoet, hij wist van nr 1 af maar wilde toch contact met me houden.
Ik hou ontzettend veel van nr 1, maar zijn gebreken in de relatie waardoor ik me afvraag of houden van nog wel genoeg is.
Heb al vaak tegen mezelf gezegd dat ik t contact met nr 2 moet verbreken, maar t lukt me niet! Kan nr 2 niet loslaten! Nr 2 snapt hoe ik echt ben, vult dingen aan die ik bij nr 1 mis. En hij snapt mijn twijfel!
Maar ik blijf telkens op t zelfde punt uitkomen! Moet ik nog meer in de relatie met nr 1 stoppen en hopen dat t uiteindelijk een keer goedkomt, of wordt nr 2 mijn enige nr1???
Ik weet dat mijn hart momenteel vooral aan nr2 toebehoort, maar een klein deel van mijn hart kan nr1 niet loslaten!
Hoop op wat reacties van jullie