Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
zaterdag 28 augustus 2010 om 11:51
Hoi allemaal,
Hoe gaat het hier ? Katara hoe is het met jou, is je nr2 nu je nr1 en hoe verloopt het? Nog steeds easy on? Ben benieuwd!
Ik heb inmiddels redelijk regelmatig weer sms contact en dat gaat leuk. Hij is nu 4 maanden alleen en vorige maand zijn zijn ex en de kids vertrokken naar haar thuisland.
Ik wil hem binnenkort vragen om samen te gaan lunchen en bijkletsen. Eens zien hoe de vlaggen erbij hangen. We hebben elkaar al 4 maanden niet gezien. Ik mis hem nog elke dag
Hoop te horen hoe het bij jullie gaat
x
Hoe gaat het hier ? Katara hoe is het met jou, is je nr2 nu je nr1 en hoe verloopt het? Nog steeds easy on? Ben benieuwd!
Ik heb inmiddels redelijk regelmatig weer sms contact en dat gaat leuk. Hij is nu 4 maanden alleen en vorige maand zijn zijn ex en de kids vertrokken naar haar thuisland.
Ik wil hem binnenkort vragen om samen te gaan lunchen en bijkletsen. Eens zien hoe de vlaggen erbij hangen. We hebben elkaar al 4 maanden niet gezien. Ik mis hem nog elke dag
Hoop te horen hoe het bij jullie gaat
x
zondag 29 augustus 2010 om 22:39
Frances,ben heel blij te lezen dat het weer wat de betere kant op gaat voor je.
Wat gaat de tijd trouwens snel...4 maanden,leek wel of je het gisteren allemaal schreef.
Ben heel benieuwd of hij op je uitnodiging in zal gaan om te lunchen,goed idee trouwens!
Ik zit momenteel nog steeds in crisis land,ik zal er niet teveel op in gaan,maar ik ben er dus nog niet.
T is allemaal heel verdrietig en moeilijk.
Liefs Katara
Wat gaat de tijd trouwens snel...4 maanden,leek wel of je het gisteren allemaal schreef.
Ben heel benieuwd of hij op je uitnodiging in zal gaan om te lunchen,goed idee trouwens!
Ik zit momenteel nog steeds in crisis land,ik zal er niet teveel op in gaan,maar ik ben er dus nog niet.
T is allemaal heel verdrietig en moeilijk.
Liefs Katara
maandag 30 augustus 2010 om 09:19
Ook ik ben niet meer heel actief, maar lees af en toe nog wel bij. Heftig allemaal, en weinig stabiliteit bij iedereen . Maar ja, dat is ook niet echt te verwachten ...
Ook hier niet, hoewel we gekozen hebben voor onze gezinnen, blijft het erg zwaar. Af en toe nog mailcontact, 2 weken geleden elkaar gezien op een feest van gezamenlijke vrienden. De opmerkingen naar elkaar toe zeiden genoeg!
Het doet pijn, maar weten dat er iemand is die zoveel van je houdt maakt het soms wat lichter op moeilijke momenten thuis!
Ook hier niet, hoewel we gekozen hebben voor onze gezinnen, blijft het erg zwaar. Af en toe nog mailcontact, 2 weken geleden elkaar gezien op een feest van gezamenlijke vrienden. De opmerkingen naar elkaar toe zeiden genoeg!
Het doet pijn, maar weten dat er iemand is die zoveel van je houdt maakt het soms wat lichter op moeilijke momenten thuis!
woensdag 1 september 2010 om 23:41
Hoi allebei,
Antilliaantje, dat heb je mooi gezegd
Katara, wat rot dat het weer moeilijk gaat !!
Mijn update
Ik heb hem uiteindelijk niet uitgenodigd, maar hij mij....
Beter dus. Hij begon ineens weer met mailen, vragen stellen en het werd een leuk, beetje aftast/gesprek. Hij heeft het goed, geniet van de rust en heeft geen spijt van de scheiding. Hij heeft alles aardig op de rit en met zn kids gaat het ook goed. Hij spreekt ze bijna dagelijks. Toen ik vroeg of hij foto´s wilde doorsturen van zijn nieuwe stulpje zei hij ´kom maar eens kijken ´
spannend !
Antilliaantje, dat heb je mooi gezegd
Katara, wat rot dat het weer moeilijk gaat !!
Mijn update
Ik heb hem uiteindelijk niet uitgenodigd, maar hij mij....
Beter dus. Hij begon ineens weer met mailen, vragen stellen en het werd een leuk, beetje aftast/gesprek. Hij heeft het goed, geniet van de rust en heeft geen spijt van de scheiding. Hij heeft alles aardig op de rit en met zn kids gaat het ook goed. Hij spreekt ze bijna dagelijks. Toen ik vroeg of hij foto´s wilde doorsturen van zijn nieuwe stulpje zei hij ´kom maar eens kijken ´
spannend !
vrijdag 10 september 2010 om 08:31
Hoi Katara,
Hoe gaat het met jou ?
We hebben over 2 weken afgesproken. Eerdere avond lukte niet omdat hij op reis moet voor zn werk en hij gaat zn kids opzoeken in hun nieuwe land. Maar toen we dus weer leuk aan het mailen waren vroeg hij of we anders konden koffie drinken om elkaar eerder te zien. Nou, de ochtend erna was hij hier al. Het was heel onwennig en we waren allebei zenuwachtig hihi om elkaar weer te zien (hadden we de avond ervoor ook tegen elkaar gezegd op de mail), maar het was heel gezellig en vertrouwd. Veel gepraat en hij vertelde over de breuk en hoe het met hem gaat. Hij is nu een maand alleen, is lekker gesetteld in zn nieuwe huis en geniet van het alleen zijn. Alles is heel soepel gegaan en met de kids gaat het goed.
Toen hij weer de deur uit was voelde ik me wel wat verdrietig omdat ik had gehoopt op een verzoening uit-de-film met liefdesverklaring en dat het allemaal goed zou komen en dat zei hij natuurlijk niet.....Dus we hebben ook niet gezoend of zo. Heb bewust die afstand gehouden. Maar wel dat hij zin had in ons etentje en wat ik wilde eten etc..
Daarna die middag hebben we ook weer gemaild. Dat we het leuk vonden etc. Dus geen spannend verhaal, maar wel oke, het was zijn initiatief, dat voelt goed en ik, ja, ben nog even gek op hem...
Hoe is het bij jou ?
Hoe gaat het met jou ?
We hebben over 2 weken afgesproken. Eerdere avond lukte niet omdat hij op reis moet voor zn werk en hij gaat zn kids opzoeken in hun nieuwe land. Maar toen we dus weer leuk aan het mailen waren vroeg hij of we anders konden koffie drinken om elkaar eerder te zien. Nou, de ochtend erna was hij hier al. Het was heel onwennig en we waren allebei zenuwachtig hihi om elkaar weer te zien (hadden we de avond ervoor ook tegen elkaar gezegd op de mail), maar het was heel gezellig en vertrouwd. Veel gepraat en hij vertelde over de breuk en hoe het met hem gaat. Hij is nu een maand alleen, is lekker gesetteld in zn nieuwe huis en geniet van het alleen zijn. Alles is heel soepel gegaan en met de kids gaat het goed.
Toen hij weer de deur uit was voelde ik me wel wat verdrietig omdat ik had gehoopt op een verzoening uit-de-film met liefdesverklaring en dat het allemaal goed zou komen en dat zei hij natuurlijk niet.....Dus we hebben ook niet gezoend of zo. Heb bewust die afstand gehouden. Maar wel dat hij zin had in ons etentje en wat ik wilde eten etc..
Daarna die middag hebben we ook weer gemaild. Dat we het leuk vonden etc. Dus geen spannend verhaal, maar wel oke, het was zijn initiatief, dat voelt goed en ik, ja, ben nog even gek op hem...
Hoe is het bij jou ?
zondag 12 september 2010 om 15:28
Frances,
Ben heel blij te horen dat er weer hoop voor je is!
En nu kan je op een normale manier aan een relatie met hem beginnen.
Heel goed dat je niet te hard van stapel loopt ook al zou je dat heel graag willen.
En wat mannen betreft,die liefdes verklaringen komen er vaak toch niet van,wij hebben een veel te romantisch beeld voor ogen.
dat kan natuurlijk aan van alles liggen,ze durven niet,kunnen het niet maar meestal is er gewoon geen romantische inslag!
van die mannen die aan verjaardagen denken,trouwdagen etc...
Mijn broertje is er een van,maar daar zijn er volgens mij niet veel van.
Maar goed,hier gaat alles nog steeds moeizaam,nr 1 is zich aan het op maken om weg te gaan,voorlopig nog steeds in een huis met de nodige spanning.
Nr2 zie ik zo heel af en toe,en dat is goed zo..zoals ik al eerder zei wil onze toekomstige relatie niet verpesten door nu al hele drama's door te maken.
Hij kan me toch niet helpen,we praten er wel over natuurlijk maar met mate.
Nou frances,ik ga voor je duimen dat alles soepel voor je gaat verlopen,en dat hij zijn romantische kant gaat ontdekken(ha,ha)
Ik vindt het al super dat jullie uit eten gaan en dat hij je eerder wilde zien,heel positief! hij ziet je echt wel zitten!
Ben heel blij te horen dat er weer hoop voor je is!
En nu kan je op een normale manier aan een relatie met hem beginnen.
Heel goed dat je niet te hard van stapel loopt ook al zou je dat heel graag willen.
En wat mannen betreft,die liefdes verklaringen komen er vaak toch niet van,wij hebben een veel te romantisch beeld voor ogen.
dat kan natuurlijk aan van alles liggen,ze durven niet,kunnen het niet maar meestal is er gewoon geen romantische inslag!
van die mannen die aan verjaardagen denken,trouwdagen etc...
Mijn broertje is er een van,maar daar zijn er volgens mij niet veel van.
Maar goed,hier gaat alles nog steeds moeizaam,nr 1 is zich aan het op maken om weg te gaan,voorlopig nog steeds in een huis met de nodige spanning.
Nr2 zie ik zo heel af en toe,en dat is goed zo..zoals ik al eerder zei wil onze toekomstige relatie niet verpesten door nu al hele drama's door te maken.
Hij kan me toch niet helpen,we praten er wel over natuurlijk maar met mate.
Nou frances,ik ga voor je duimen dat alles soepel voor je gaat verlopen,en dat hij zijn romantische kant gaat ontdekken(ha,ha)
Ik vindt het al super dat jullie uit eten gaan en dat hij je eerder wilde zien,heel positief! hij ziet je echt wel zitten!
maandag 20 september 2010 om 22:06
Doorelkaargeschud, dank nog voor je reactie een tijdje terug.
Ik worstel al heel lang met dat ene verlangen van een ontmoeting.Het is denk ik angst voor de gevoelens die weer oprakelen, de risico's die eraan kleven en ook voor mij geldt de wederzijdse belofte om elkaar niet meer te storen.De belofte aan hem /aan elkaar én aan m'n man.
Dus zo herkenbaar wat jij beschrijft!
Soms denk ik wel eens.. zouden we allebei op elkaar wachten, wie durft het aan, wie is sterk genoeg?
Knap hoe "sterk" je bent, voor jezelf, voor die ander.
Soms zou ik hem willen bellen, alleen even z'n stem horen.
Praten net als vroeger over van alles en nog wat.
Maar ik durf niet, bijna gedaan.. maar nog net op tijd opgehangen.Ik moest aan jou denken, jij hebt aan de ander gedacht en niet aan jezelf.Wie ben ik om hem te storen, al geloof ik dat we inmiddels beiden best weten dat ons huwelijk een heel kostbaar goed is geworden!
Ik worstel al heel lang met dat ene verlangen van een ontmoeting.Het is denk ik angst voor de gevoelens die weer oprakelen, de risico's die eraan kleven en ook voor mij geldt de wederzijdse belofte om elkaar niet meer te storen.De belofte aan hem /aan elkaar én aan m'n man.
Dus zo herkenbaar wat jij beschrijft!
Soms denk ik wel eens.. zouden we allebei op elkaar wachten, wie durft het aan, wie is sterk genoeg?
Knap hoe "sterk" je bent, voor jezelf, voor die ander.
Soms zou ik hem willen bellen, alleen even z'n stem horen.
Praten net als vroeger over van alles en nog wat.
Maar ik durf niet, bijna gedaan.. maar nog net op tijd opgehangen.Ik moest aan jou denken, jij hebt aan de ander gedacht en niet aan jezelf.Wie ben ik om hem te storen, al geloof ik dat we inmiddels beiden best weten dat ons huwelijk een heel kostbaar goed is geworden!
dinsdag 21 september 2010 om 08:18
Marla, heel mooi wat je schrijft, dat je huwelijk een heel kostbaar goed is geworden. Je verwoordt precies wat ik voel. Mijn relatie met mijn man is goed, ik hou van hem en hij van mij en als ik naar mijn dochter kijk, weet ik zeker dat ik de goede keuze heb gemaakt.
Ik zou ook nooit meer terug willen naar die periode van leugens en bedrog. Als ik eraan denk hoe gespannen ik toen was, en hoeveel onrecht ik mijn man en dochter toen aan heb gedaan met mijn gedrag, dan schaam ik me diep.
Daarnaast blijft ik mijn nr2 missen. Het doet pijn als ik me er in ga verdiepen hoe onze levens eruit zouden hebben gezien als we samen zouden zijn geweest. Meestal druk ik deze gevoelens en gedachten weg.
Ik ben dankbaar dat mijn man me een nieuwe kans heeft gegeven, en dat we samen de kracht hebben aan ons huwelijk te blijven werken.
Pinky, Katara, hoe is het met jullie?
Ik zou ook nooit meer terug willen naar die periode van leugens en bedrog. Als ik eraan denk hoe gespannen ik toen was, en hoeveel onrecht ik mijn man en dochter toen aan heb gedaan met mijn gedrag, dan schaam ik me diep.
Daarnaast blijft ik mijn nr2 missen. Het doet pijn als ik me er in ga verdiepen hoe onze levens eruit zouden hebben gezien als we samen zouden zijn geweest. Meestal druk ik deze gevoelens en gedachten weg.
Ik ben dankbaar dat mijn man me een nieuwe kans heeft gegeven, en dat we samen de kracht hebben aan ons huwelijk te blijven werken.
Pinky, Katara, hoe is het met jullie?
dinsdag 21 september 2010 om 22:14
Flamenco, in veel opzichten hebben wij dezelfde gedachten en gevoelens over ons huwelijk en nr 2.
Ik vraag me af of we ooit helemaal los komen/ willen komen.
Ik houd gewoon van twee mannen, op mijn eigen manier!
Ik heb voor mijn gezin gekozen, nr2 en ik hebben elkaar laten gaan.Maar dat doet niets af aan mijn gevoel voor nr 2.
Toen niet, nu niet, nooit niet!
Ik dacht ooit dat het zou slijten door de tijd, maar dat is niet zo.
Ik vraag me af of we ooit helemaal los komen/ willen komen.
Ik houd gewoon van twee mannen, op mijn eigen manier!
Ik heb voor mijn gezin gekozen, nr2 en ik hebben elkaar laten gaan.Maar dat doet niets af aan mijn gevoel voor nr 2.
Toen niet, nu niet, nooit niet!
Ik dacht ooit dat het zou slijten door de tijd, maar dat is niet zo.
woensdag 22 september 2010 om 09:15
@flamenco,
lief dat je vraagt hoe het gaat. Lees hier nog wel mee maar schrijf eigenlijk niet of nauwelijks meer. Alles is al zoveel keer gezegd. Maar bij mij gaat het nog steeds met ups en downs, en nog steeds geen keus gemaakt en dus erg onrustig in mn hoofd. Heb echt bewondering voor jou en Marla dat jullie voor je huwelijk hebt gekozen, of in ieder geval een keus hebben gemaakt. Betwijfel of ik ooit zal kiezen, of net zo lang wacht tot er voor me gekozen wordt.... zo zit ik wel een beetje in elkaar.
lfs P.
lief dat je vraagt hoe het gaat. Lees hier nog wel mee maar schrijf eigenlijk niet of nauwelijks meer. Alles is al zoveel keer gezegd. Maar bij mij gaat het nog steeds met ups en downs, en nog steeds geen keus gemaakt en dus erg onrustig in mn hoofd. Heb echt bewondering voor jou en Marla dat jullie voor je huwelijk hebt gekozen, of in ieder geval een keus hebben gemaakt. Betwijfel of ik ooit zal kiezen, of net zo lang wacht tot er voor me gekozen wordt.... zo zit ik wel een beetje in elkaar.
lfs P.
zondag 26 september 2010 om 20:22
quote:katara schreef op 12 september 2010 @ 15:28:
Frances,
Ben heel blij te horen dat er weer hoop voor je is!
En nu kan je op een normale manier aan een relatie met hem beginnen.
Heel goed dat je niet te hard van stapel loopt ook al zou je dat heel graag willen.
En wat mannen betreft,die liefdes verklaringen komen er vaak toch niet van,wij hebben een veel te romantisch beeld voor ogen.
dat kan natuurlijk aan van alles liggen,ze durven niet,kunnen het niet maar meestal is er gewoon geen romantische inslag!
van die mannen die aan verjaardagen denken,trouwdagen etc...
Mijn broertje is er een van,maar daar zijn er volgens mij niet veel van.
Maar goed,hier gaat alles nog steeds moeizaam,nr 1 is zich aan het op maken om weg te gaan,voorlopig nog steeds in een huis met de nodige spanning.
Nr2 zie ik zo heel af en toe,en dat is goed zo..zoals ik al eerder zei wil onze toekomstige relatie niet verpesten door nu al hele drama's door te maken.
Hij kan me toch niet helpen,we praten er wel over natuurlijk maar met mate.
Nou frances,ik ga voor je duimen dat alles soepel voor je gaat verlopen,en dat hij zijn romantische kant gaat ontdekken(ha,ha)
Ik vindt het al super dat jullie uit eten gaan en dat hij je eerder wilde zien,heel positief! hij ziet je echt wel zitten!
Hoi Katara (en andere dames),
Wat jammer dat het toch nog moeizaam gaat, maar dat het contact met je GM oke is. Is je man er eigenlijk achtergekomen of weet hij van niets ?
Ik ben donderdag bij mijn GM gaan eten in zijn nieuwe huis en we hebben een superleuke, gezellige avond gehad. Veel gepraat, gelachen en uiteindelijk op de bank ook gezoend. Het leek wel alsof het voor het eerst was. Ging heel spannend. Ik had ook een cadeautje meegebracht voor zn nieuwe huis en dat viel in de smaak. Geslaagde avond dus. Nu afwachten hoe het verder gaat lopen. We hebben wel chat-contact, maar nog geen nieuwe afspraak.
Ik durf ook niet goed initiatief te nemen, omdat hij duidelijk heeft gezegd dat hij niet van de ene naar de andere relatie wil gaan, rustig aan dus. Ik wil dus de sex ook nog even niet, als hij mij nu niet wil als zijn vriendin (heb dat uitgesproken toen we over sex aan het dollen waren in een mailwisseling). En dat is wel raar. Het is nu zo anders dan toen.
Liefs van mij !
Frances,
Ben heel blij te horen dat er weer hoop voor je is!
En nu kan je op een normale manier aan een relatie met hem beginnen.
Heel goed dat je niet te hard van stapel loopt ook al zou je dat heel graag willen.
En wat mannen betreft,die liefdes verklaringen komen er vaak toch niet van,wij hebben een veel te romantisch beeld voor ogen.
dat kan natuurlijk aan van alles liggen,ze durven niet,kunnen het niet maar meestal is er gewoon geen romantische inslag!
van die mannen die aan verjaardagen denken,trouwdagen etc...
Mijn broertje is er een van,maar daar zijn er volgens mij niet veel van.
Maar goed,hier gaat alles nog steeds moeizaam,nr 1 is zich aan het op maken om weg te gaan,voorlopig nog steeds in een huis met de nodige spanning.
Nr2 zie ik zo heel af en toe,en dat is goed zo..zoals ik al eerder zei wil onze toekomstige relatie niet verpesten door nu al hele drama's door te maken.
Hij kan me toch niet helpen,we praten er wel over natuurlijk maar met mate.
Nou frances,ik ga voor je duimen dat alles soepel voor je gaat verlopen,en dat hij zijn romantische kant gaat ontdekken(ha,ha)
Ik vindt het al super dat jullie uit eten gaan en dat hij je eerder wilde zien,heel positief! hij ziet je echt wel zitten!
Hoi Katara (en andere dames),
Wat jammer dat het toch nog moeizaam gaat, maar dat het contact met je GM oke is. Is je man er eigenlijk achtergekomen of weet hij van niets ?
Ik ben donderdag bij mijn GM gaan eten in zijn nieuwe huis en we hebben een superleuke, gezellige avond gehad. Veel gepraat, gelachen en uiteindelijk op de bank ook gezoend. Het leek wel alsof het voor het eerst was. Ging heel spannend. Ik had ook een cadeautje meegebracht voor zn nieuwe huis en dat viel in de smaak. Geslaagde avond dus. Nu afwachten hoe het verder gaat lopen. We hebben wel chat-contact, maar nog geen nieuwe afspraak.
Ik durf ook niet goed initiatief te nemen, omdat hij duidelijk heeft gezegd dat hij niet van de ene naar de andere relatie wil gaan, rustig aan dus. Ik wil dus de sex ook nog even niet, als hij mij nu niet wil als zijn vriendin (heb dat uitgesproken toen we over sex aan het dollen waren in een mailwisseling). En dat is wel raar. Het is nu zo anders dan toen.
Liefs van mij !
donderdag 21 oktober 2010 om 14:45
Hallo allemaal,
ik kom hier maar even binnenvallen om mijn verhaal te doen.
Ik ga er geen lang verhaal van maken. Ik heb al genoeg op het minnaar topic verteld, maar voel me daar niet meer thuis, omdat het niet meer om de sex alleen gaat.
Ik ben dus jahoe, 40+, paar kinderen, getrouwd (ongeveer 25 jaar samen met dezelfde partner.
Vorig jaar via internet in kontakt gekomen met een geweldig interessante man. Nooit de bedoeling geweest om er meer van te maken dan zo nu en dan eens ff chatten.
Maar onze gesprekken gingen niet alleen over sex, maar heel veel over gevoelens en tja..... na ruim een half jaar mailen hebben we een date gehad (met sex
)
Ik had het nog niet in de gaten: dacht dat ik verlust was op deze man, maar ik ben 'gewoon' verliefd. En hij stapelverliefd. En single....
We wonen ver van elkaar, hebben bijna geen vrije tijd die gelijk loopt, dus is het moeilijk afspreken.
Ondertussen hebben we bijna dagelijks mailcontact...
Vind het heel moeilijk. Heb het idee dat ik mezelf nu pas leer kennen.
greetzzzz....
(ik ga gauw jullie verhalen lezen)
ik kom hier maar even binnenvallen om mijn verhaal te doen.
Ik ga er geen lang verhaal van maken. Ik heb al genoeg op het minnaar topic verteld, maar voel me daar niet meer thuis, omdat het niet meer om de sex alleen gaat.
Ik ben dus jahoe, 40+, paar kinderen, getrouwd (ongeveer 25 jaar samen met dezelfde partner.
Vorig jaar via internet in kontakt gekomen met een geweldig interessante man. Nooit de bedoeling geweest om er meer van te maken dan zo nu en dan eens ff chatten.
Maar onze gesprekken gingen niet alleen over sex, maar heel veel over gevoelens en tja..... na ruim een half jaar mailen hebben we een date gehad (met sex
)Ik had het nog niet in de gaten: dacht dat ik verlust was op deze man, maar ik ben 'gewoon' verliefd. En hij stapelverliefd. En single....
We wonen ver van elkaar, hebben bijna geen vrije tijd die gelijk loopt, dus is het moeilijk afspreken.
Ondertussen hebben we bijna dagelijks mailcontact...
Vind het heel moeilijk. Heb het idee dat ik mezelf nu pas leer kennen.
greetzzzz....
(ik ga gauw jullie verhalen lezen)
vrijdag 29 oktober 2010 om 21:17
@ Jahoe: ik heb je verhaal inderdaad via het minnaar topic gevolgd; dacht alleen dat het over was met jouw nr 2.
Moeilijk he, 2 liefdes, altijd maar die drukte in je hoofd....
Ik heb mijn balans nog steeds niet gevonden en ik twijfel of die er ooit komt. Ik hou heel veel van mijn nr 2 en ik merk dat het verlangen naar meer blijft groeien; van mijn kant dan. Het is continu een strijd in mijzelf en ik merk dat ik er soms echt gek van wordt.Ooit moet het ergens eindigen want het kost mij nu teveel energie.
Moeilijk he, 2 liefdes, altijd maar die drukte in je hoofd....
Ik heb mijn balans nog steeds niet gevonden en ik twijfel of die er ooit komt. Ik hou heel veel van mijn nr 2 en ik merk dat het verlangen naar meer blijft groeien; van mijn kant dan. Het is continu een strijd in mijzelf en ik merk dat ik er soms echt gek van wordt.Ooit moet het ergens eindigen want het kost mij nu teveel energie.
dinsdag 2 november 2010 om 09:12
Hallo,
Ik ben Devine, getrouwd midden 30, kinderen, en heb sinds 2 jaar een nummer 2.
Mijn nummer 2 en ik hebben eerst lange tijd contact gehad via de mail en msn. De eerste keer dat we elkaar zagen, sloeg de bliksem in.
De klik van beide kanten was zo goed, een periode van stiekeme afspraakjes volgde. Maar ook een periode van verwarring. Mijn relatie met nummer 1 verkeerde in zwaar weer, toch voelde ik me schuldig naar hem toe. Maar het contact met nummer 2, leverde zoveel positiviteit op, dat ik hem bleef zien en spreken.
Er zijn een aantal periodes geweest, dat we beiden besloten dat het beter was ons contact te verbreken, uiteindelijk heeft geen van beide het echt vol gehouden.
De liefde die er tussen ons is, voelt zo echt en stevig.
Maar, dan is er ook nog het leven thuis, met nummer 1 en kinderen.
Gevoelsmatig wil ik bij nummer 2 zijn. Maar, er zijn altijd weer die stemmetjes, die me wijzen op mijn verantwoordelijkheidsgevoel naar de kinderen. Het gezinsleven verloopt harmonieus en rustig,
Toch weet ik dat dit niet door kan zo. Er zit zoveel onrust in mijn hoofd. Steeds opnieuw ben ik aan het afwegen wat ik nou wil en hoe ik mijn toekomst zie, op het moment dat ik de stap denk te durven zetten. Komt er weer dat stemmetje. En doe ik het dus maar weer niet.
Ik ben Devine, getrouwd midden 30, kinderen, en heb sinds 2 jaar een nummer 2.
Mijn nummer 2 en ik hebben eerst lange tijd contact gehad via de mail en msn. De eerste keer dat we elkaar zagen, sloeg de bliksem in.
De klik van beide kanten was zo goed, een periode van stiekeme afspraakjes volgde. Maar ook een periode van verwarring. Mijn relatie met nummer 1 verkeerde in zwaar weer, toch voelde ik me schuldig naar hem toe. Maar het contact met nummer 2, leverde zoveel positiviteit op, dat ik hem bleef zien en spreken.
Er zijn een aantal periodes geweest, dat we beiden besloten dat het beter was ons contact te verbreken, uiteindelijk heeft geen van beide het echt vol gehouden.
De liefde die er tussen ons is, voelt zo echt en stevig.
Maar, dan is er ook nog het leven thuis, met nummer 1 en kinderen.
Gevoelsmatig wil ik bij nummer 2 zijn. Maar, er zijn altijd weer die stemmetjes, die me wijzen op mijn verantwoordelijkheidsgevoel naar de kinderen. Het gezinsleven verloopt harmonieus en rustig,
Toch weet ik dat dit niet door kan zo. Er zit zoveel onrust in mijn hoofd. Steeds opnieuw ben ik aan het afwegen wat ik nou wil en hoe ik mijn toekomst zie, op het moment dat ik de stap denk te durven zetten. Komt er weer dat stemmetje. En doe ik het dus maar weer niet.
woensdag 3 november 2010 om 09:10
@ Krolus: Mijn nummer 2, was getrouwd. Maar dat huwelijk was op sterven na dood. Begin dit jaar is hij bij zijn vrouw weggegaan. Een stap die hij onafhankelijk van mij heeft gezet.Hij is daar ook vanaf het begin heel duidelijk in geweest. Ook als hij mij niet had leren kennen, was de scheiding er gekomen.
Hij heeft de stap gezet, toen er een langere periode van geen contact tussen hem en mij was.
Ondertussen is hij alleen, heeft een goed contact met zijn kind en hij wil niks liever dan aan een toekomst met mij gaan bouwen, stap voor stap.
Soms denk ik zijn ongeduld te voelen, al begrijpt hij heel goed, dat mijn proces een andere is dan het proces waar hij doorheen is gegaan. En dat ik het dus ook in mijn tijd op mijn manier moet doen. Ik ben ook heel eerlijk naar hem toe, dat ik niet weet of ik de stap durf/wil zetten uiteindelijk.
Wanneer ik in mijn kracht zit, ben ik de voorzichtige eerste schreden aan het zetten, naar een leven met de kinderen alleen. Het idee van rust lonkt dan. Vanuit die situatie, zal ik lekker rustig kunnen gaan daten met nummer 2, zonder stiekem te hoeven doen, al zou ik natuurlijk de kinderen er nog ver van vandaan houden.
Maar, ik realiseer me ook, dat wanneer ik definitief breek met nummer 2, ik uiteindelijk de rust ook wel weer zal vinden. Een toekomst met nummer 1, zal in ieder geval het gezin niet uit elkaar halen. De stabiliteit voor de kinderen blijft gewaarborgd. Maar, zie ik mezelf oud worden met nummer 1?
Hoe zit jij er nu in? Krokus. Hoe deal jij er momenteel mee?
Hij heeft de stap gezet, toen er een langere periode van geen contact tussen hem en mij was.
Ondertussen is hij alleen, heeft een goed contact met zijn kind en hij wil niks liever dan aan een toekomst met mij gaan bouwen, stap voor stap.
Soms denk ik zijn ongeduld te voelen, al begrijpt hij heel goed, dat mijn proces een andere is dan het proces waar hij doorheen is gegaan. En dat ik het dus ook in mijn tijd op mijn manier moet doen. Ik ben ook heel eerlijk naar hem toe, dat ik niet weet of ik de stap durf/wil zetten uiteindelijk.
Wanneer ik in mijn kracht zit, ben ik de voorzichtige eerste schreden aan het zetten, naar een leven met de kinderen alleen. Het idee van rust lonkt dan. Vanuit die situatie, zal ik lekker rustig kunnen gaan daten met nummer 2, zonder stiekem te hoeven doen, al zou ik natuurlijk de kinderen er nog ver van vandaan houden.
Maar, ik realiseer me ook, dat wanneer ik definitief breek met nummer 2, ik uiteindelijk de rust ook wel weer zal vinden. Een toekomst met nummer 1, zal in ieder geval het gezin niet uit elkaar halen. De stabiliteit voor de kinderen blijft gewaarborgd. Maar, zie ik mezelf oud worden met nummer 1?
Hoe zit jij er nu in? Krokus. Hoe deal jij er momenteel mee?
woensdag 3 november 2010 om 10:45
Mijn relatie met nummer 2 is over sinds een paar dagen; het is nu definitief. Mijn nr 2, ook getrouwd en kids, heeft voor zijn gezin gekozen. Als het aan hem had gelegen waren wij samen stiekem verder gegaan maar dat was nu net mijn struikelpunt. Ik wilde niet meer stiekem doen, niet meer liegen en bedriegen. Tevens vond ik het heel moeilijk dat hij elke nacht naast een andere vrouw lag....bij ons heerste heel veel onduidelijkheid over wel/niet voor elkaar kiezen. Ik kon gewoon niet meer, na anderhalf jaar was ik helemaal op. Ik merkte ook dat ik nog maar weinig energie had.
De breuk met nr 2 is definitief en ik ga aan mijn huwelijk met nr 1 werken. Nr 1 weet nu van nr 2 en steunt mij enorm! Wat de toekomst gaat brengen weet ik nog niet. Natuurlijk werk ik aan mijn relatie met nr 1 maar mijn gevoelens voor nr 1 zijn bijna helemaal weg en de tijd zal leren of deze terugkomen of dat wij uit elkaar gaan. Maar, dat pad bewandel ik nu samen met nr 1 en dat doet goed.
De breuk met nr 2 is definitief en ik ga aan mijn huwelijk met nr 1 werken. Nr 1 weet nu van nr 2 en steunt mij enorm! Wat de toekomst gaat brengen weet ik nog niet. Natuurlijk werk ik aan mijn relatie met nr 1 maar mijn gevoelens voor nr 1 zijn bijna helemaal weg en de tijd zal leren of deze terugkomen of dat wij uit elkaar gaan. Maar, dat pad bewandel ik nu samen met nr 1 en dat doet goed.
woensdag 3 november 2010 om 13:51
Wow, wat heftig voor je zeg. Wel goed dat je uiteindelijk deze keuze hebt gemaakt. Is er nu helemaal geen contact meer tussen jullie? Want volgens mij is dat de enige manier, om hem dan ook echt los te kunnen laten.
Als hij de stap om zijn huwelijk te beëindigen wel had gezet. Had jij er dan samen met hem voor willen gaan, of zat er bij jou ook twijfel? Of zat de twijfel meer, in dat je van hem niet meer kon verwachten dan altijd nr 2 te zijn?
De keren dat ik vond, dat ik me op thuis en dus op nr 1 moest richten, voelde ik alleen maar meer de leegte. En het gebrek aan liefde dat ik voor hem voel. Iedere keer, word ik dan weer geconfronteerd, met dat er haast niks meer is. Hoe voelt dat voor jou? De openheid is er, hij steunt je, maar, je schrijft ook dat je gevoelens al bijna helemaal weg zijn.
In ieder geval een hele dikke knuffel!!!!
Als hij de stap om zijn huwelijk te beëindigen wel had gezet. Had jij er dan samen met hem voor willen gaan, of zat er bij jou ook twijfel? Of zat de twijfel meer, in dat je van hem niet meer kon verwachten dan altijd nr 2 te zijn?
De keren dat ik vond, dat ik me op thuis en dus op nr 1 moest richten, voelde ik alleen maar meer de leegte. En het gebrek aan liefde dat ik voor hem voel. Iedere keer, word ik dan weer geconfronteerd, met dat er haast niks meer is. Hoe voelt dat voor jou? De openheid is er, hij steunt je, maar, je schrijft ook dat je gevoelens al bijna helemaal weg zijn.
In ieder geval een hele dikke knuffel!!!!
woensdag 3 november 2010 om 15:00
Nee, er is geen contact meer met nr 2 want anders kom ik inderdaad niet los. Bij mij zat geen twijfel, ik had met hem verder willen gaan. Ik wilde geen nr 2 meer zijn; enerzijds zit dit in mij en van de andere kant waren er ook veel onduidelijkheden van zijn kant (welles/nietes).
Ik voel die leegte en het gebrek aan liefde nu ook. Maar, ik moet er doorheen. Misschien komt mijn liefde voor nr 1 weer terug en als niet dan zullen er andere stappen gezet worden. Zover is het nu nog niet. Ik praat er nu wel met nr 1 er over en samen zullen wij kijken wat de toekomst brengt.
Wel voel ik naast al het verdriet een soort van berusting omdat er een keuze is gemaakt.
Liefs Krokus
Ik voel die leegte en het gebrek aan liefde nu ook. Maar, ik moet er doorheen. Misschien komt mijn liefde voor nr 1 weer terug en als niet dan zullen er andere stappen gezet worden. Zover is het nu nog niet. Ik praat er nu wel met nr 1 er over en samen zullen wij kijken wat de toekomst brengt.
Wel voel ik naast al het verdriet een soort van berusting omdat er een keuze is gemaakt.
Liefs Krokus
woensdag 3 november 2010 om 15:24
@krokus, erg goed van je!! wou dat ik zover was...
om in ieder geval een keuze te maken, welke dan ook!
lfs P.
@ Devine en voor alle anderen die meelezen, heb geen puf meer om mn hele verhaal hier te doen. Schrijf al een jaar of 2 mee hier, maar de laatste paar maanden eigenlijk niet meer. Lees nog wel mee hier af en toe. Weet precies wat het is om met 2 liefdes te dealen... niet te doen dus
om in ieder geval een keuze te maken, welke dan ook!
lfs P.
@ Devine en voor alle anderen die meelezen, heb geen puf meer om mn hele verhaal hier te doen. Schrijf al een jaar of 2 mee hier, maar de laatste paar maanden eigenlijk niet meer. Lees nog wel mee hier af en toe. Weet precies wat het is om met 2 liefdes te dealen... niet te doen dus
woensdag 3 november 2010 om 19:27
@ Krokus: Sta voor de keuze die je gemaakt hebt. Wat de toekomst zal brengen weet je toch niet. Hoe langer, je in deze situatie had gebleven, hoe dieper je gevoel was gegaan. Probeer inderdaad de rust te zoeken, en te houden. Stap voor stap zal het duidelijk worden, welke weg je verder moet inslaan.
@ Pinky8: Ik heb de afgelopen week, stukje bij beetje, bijna dit hele topic doorgelezen. De herkenning, die ik in veel postings vond was groot. Om te lezen, dat er zoveel meer mensen in dezelfde soort situatie zitten, met dezelfde soort vragen, worstelingen en vooral gevoelens, was prettig. Soms ook confronterend, eerlijk gezegd.
Ik heb nr 2, vandaag uitgebreid gesproken, hield de laatste week de boot behoorlijk af. Kon niet schakelen tussen mijn gevoel voor hem en thuis. Vandaag wilde ik hem graag even horen. Zijn stem alleen al maakte, dat mijn hart een sprongetje maakte. En als ik dan de telefoon weer neerleg, begint het denken ook meteen weer.
@ Pinky8: Ik heb de afgelopen week, stukje bij beetje, bijna dit hele topic doorgelezen. De herkenning, die ik in veel postings vond was groot. Om te lezen, dat er zoveel meer mensen in dezelfde soort situatie zitten, met dezelfde soort vragen, worstelingen en vooral gevoelens, was prettig. Soms ook confronterend, eerlijk gezegd.
Ik heb nr 2, vandaag uitgebreid gesproken, hield de laatste week de boot behoorlijk af. Kon niet schakelen tussen mijn gevoel voor hem en thuis. Vandaag wilde ik hem graag even horen. Zijn stem alleen al maakte, dat mijn hart een sprongetje maakte. En als ik dan de telefoon weer neerleg, begint het denken ook meteen weer.