Kinderen
alle pijlers
Ik ben zwanger...
donderdag 11 november 2010 om 23:17
Zo vaak verhalen gelezen of gehoord over ongewenst zwangere vrouwen... en altijd had ik een oordeel erover... hoe krijg je het zover? Waarom kijk je dan niet beter uit? etc.
En nu ben ik het die ongewenst zwanger is...
De feiten op een rijtje..
Ruim een maand geleden onbeschermde seks gehad,
volgende dag een morning afterpil.
Na de morning after pil een paar dagen een soort van ongesteldheid.
Daarna meteen opnieuw begonnen met de pil slikken.
Meerder keren seks gehad(ook onbeschermd).
Afgelopen dagen, wel ongesteld moeten worden... maar het bleef uit.
Na een paar dagen mezelf ervan overtuigd te hebben dat een verandering in de ongesteldheid na de morning after pil wel logisch is, en mijn ongesteldheid heus wel zou komen, vanmorgen toch maar een zwangerschapstest gehaald...
De minuut die hij volgens de verpakking nodig had bleek niet nodig, al binnen 10 sec kon de test mij vertellen waar ik bang voor was. Zwanger...
OMG! Wat moet ik nou.. Ik ken de opties... Maar wat is voor mij en optie... :S
Een abortus is een 'makkelijke' uitweg... Ik ben tenslotte nog maar 21, woon op een studentenkamer, heb geen vaste relatie, geen geld... plus wat moet mijn omgeving ervan denken... ik zit bij een kerk, waar men best wel traditioneel is over seks voor het huwelijk, en mijn familie... die zitten volgens mij ook nog niet op een kleine te wachten.
Maar... het is wel een kind dat in mij groeit.. En ik hou van kinderen. Mijn grootste wens voor de toekomt is om een moeder te worden. En als ik het echt zou willen, dan zijn er altijd wel oplossingen voor de mogelijke problemen toch?
Ik ben momenteel zo vol gedachtes en emoties.. En ik weet niet met wie ik het moet delen.. Heb wel morgenochtend een afspraak bij de huisarts... Dat eerst maar afwachten. En verder tobben...
En nu ben ik het die ongewenst zwanger is...
De feiten op een rijtje..
Ruim een maand geleden onbeschermde seks gehad,
volgende dag een morning afterpil.
Na de morning after pil een paar dagen een soort van ongesteldheid.
Daarna meteen opnieuw begonnen met de pil slikken.
Meerder keren seks gehad(ook onbeschermd).
Afgelopen dagen, wel ongesteld moeten worden... maar het bleef uit.
Na een paar dagen mezelf ervan overtuigd te hebben dat een verandering in de ongesteldheid na de morning after pil wel logisch is, en mijn ongesteldheid heus wel zou komen, vanmorgen toch maar een zwangerschapstest gehaald...
De minuut die hij volgens de verpakking nodig had bleek niet nodig, al binnen 10 sec kon de test mij vertellen waar ik bang voor was. Zwanger...
OMG! Wat moet ik nou.. Ik ken de opties... Maar wat is voor mij en optie... :S
Een abortus is een 'makkelijke' uitweg... Ik ben tenslotte nog maar 21, woon op een studentenkamer, heb geen vaste relatie, geen geld... plus wat moet mijn omgeving ervan denken... ik zit bij een kerk, waar men best wel traditioneel is over seks voor het huwelijk, en mijn familie... die zitten volgens mij ook nog niet op een kleine te wachten.
Maar... het is wel een kind dat in mij groeit.. En ik hou van kinderen. Mijn grootste wens voor de toekomt is om een moeder te worden. En als ik het echt zou willen, dan zijn er altijd wel oplossingen voor de mogelijke problemen toch?
Ik ben momenteel zo vol gedachtes en emoties.. En ik weet niet met wie ik het moet delen.. Heb wel morgenochtend een afspraak bij de huisarts... Dat eerst maar afwachten. En verder tobben...
zondag 14 november 2010 om 23:58
In je OP lees ik vooral angst. En dat is hartstikke logisch. Maar zoals je overkomt (je houdt veel van kinderen, wilt graag moeder worden) denk ik dat je heel veel spijt gaat krijgen als je kiest voor een abortus.
En het gaat moeilijk worden, je familie, de reacties, je vriend die er misschien niet achter staat.
Maar laat dat niet de reden zijn om het kindje weg te halen!
Ik denk dat het je zal verbazen hoeveel steun je wellicht krijgt uit onverwachte hoeken.
En het gaat moeilijk worden, je familie, de reacties, je vriend die er misschien niet achter staat.
Maar laat dat niet de reden zijn om het kindje weg te halen!
Ik denk dat het je zal verbazen hoeveel steun je wellicht krijgt uit onverwachte hoeken.
maandag 15 november 2010 om 00:05
Ik zou je graag een persoonlijk berichtje willen sturen.
En anders mag je me mailen (vivasterretje@live.nl)
Ik ken een meisje van 19, lid van evangelische gemeente, one night stand met jongen en zwanger.
Misschien vind je het fijn om haar verhaal te horen.
Kijk maar of je er behoefte aan hebt.
Ik ga nu slapen, hoop dat jou dit ook lukt.
Groetjes!
En anders mag je me mailen (vivasterretje@live.nl)
Ik ken een meisje van 19, lid van evangelische gemeente, one night stand met jongen en zwanger.
Misschien vind je het fijn om haar verhaal te horen.
Kijk maar of je er behoefte aan hebt.
Ik ga nu slapen, hoop dat jou dit ook lukt.
Groetjes!
maandag 15 november 2010 om 00:25
quote:LunaSter schreef op 14 november 2010 @ 23:55:
Als je besluit om het kindje te houden, zijn er veel mogelijkheden van instanties om hulp aan te vragen. Ze zijn hier vast genoemd, anders zal ik eens zoeken.
Alsjeblieft, laat je kindje leven.
Sterkte.
Hoezo alsjeblieft laat je kindje leven?
Dat is toch niet jou beslissing. Dat mag TO nog wel zelf beslissen.
De vader van het kind wil het sowieso al niet, zelf ziet TO ook weinig mogelijkheden om haar kindje op te voeden.
Waarom zou ze het dan moeten houden?
TO veel sterkte met een keuze maken meid. Weeg alles goed af, rationeel en emotioneel. Alleenstaande moeder zijn is erg zwaar, mijn moeder heeft het moeten doen.
Als je besluit om het kindje te houden, zijn er veel mogelijkheden van instanties om hulp aan te vragen. Ze zijn hier vast genoemd, anders zal ik eens zoeken.
Alsjeblieft, laat je kindje leven.
Sterkte.
Hoezo alsjeblieft laat je kindje leven?
Dat is toch niet jou beslissing. Dat mag TO nog wel zelf beslissen.
De vader van het kind wil het sowieso al niet, zelf ziet TO ook weinig mogelijkheden om haar kindje op te voeden.
Waarom zou ze het dan moeten houden?
TO veel sterkte met een keuze maken meid. Weeg alles goed af, rationeel en emotioneel. Alleenstaande moeder zijn is erg zwaar, mijn moeder heeft het moeten doen.
maandag 15 november 2010 om 09:19
quote:Rogue_22 schreef op 15 november 2010 @ 00:25:
[...]
Hoezo alsjeblieft laat je kindje leven?
Dat is toch niet jou beslissing. Dat mag TO nog wel zelf beslissen.
De vader van het kind wil het sowieso al niet, zelf ziet TO ook weinig mogelijkheden om haar kindje op te voeden.
Waarom zou ze het dan moeten houden?
TO veel sterkte met een keuze maken meid. Weeg alles goed af, rationeel en emotioneel. Alleenstaande moeder zijn is erg zwaar, mijn moeder heeft het moeten doen.Waarom zou ze het weg moeten laten halen?
[...]
Hoezo alsjeblieft laat je kindje leven?
Dat is toch niet jou beslissing. Dat mag TO nog wel zelf beslissen.
De vader van het kind wil het sowieso al niet, zelf ziet TO ook weinig mogelijkheden om haar kindje op te voeden.
Waarom zou ze het dan moeten houden?
TO veel sterkte met een keuze maken meid. Weeg alles goed af, rationeel en emotioneel. Alleenstaande moeder zijn is erg zwaar, mijn moeder heeft het moeten doen.Waarom zou ze het weg moeten laten halen?
maandag 15 november 2010 om 09:58
Ik kan je één advies geven; ga je gevoel achterna, welke beslissing je ook maakt. Maar sta er wel zelf achter en laat je (voor zover mogelijk) niet leiden door anderen.
In het verleden heb ik ook een abortus gehad, was zelfs nog wat jonger dan jij bent. Deze heb ik goed kunnen verwerken, al is het een periode ook niet gemakkelijk geweest (vooral rond de uitgerekende datum). Maar er op terug kijkend, wel de beste beslissing die ik toen heb kunnen maken. En heb ik geen spijt van die beslissing. Maar die geldt niet voor iedereen.. Daarom is het ook zo belangrijk dat je je eigen keuze maakt. Mocht je het wel houden, dan redt je het ook wel weer (ik heb nog een babykamer staan die je zo mag hebben).
Kortom, doe waar je je goed bij voelt (al voelt het tegenstrijdig..).
Sterkte met je beslissing!
In het verleden heb ik ook een abortus gehad, was zelfs nog wat jonger dan jij bent. Deze heb ik goed kunnen verwerken, al is het een periode ook niet gemakkelijk geweest (vooral rond de uitgerekende datum). Maar er op terug kijkend, wel de beste beslissing die ik toen heb kunnen maken. En heb ik geen spijt van die beslissing. Maar die geldt niet voor iedereen.. Daarom is het ook zo belangrijk dat je je eigen keuze maakt. Mocht je het wel houden, dan redt je het ook wel weer (ik heb nog een babykamer staan die je zo mag hebben).
Kortom, doe waar je je goed bij voelt (al voelt het tegenstrijdig..).
Sterkte met je beslissing!
maandag 15 november 2010 om 12:38
Hallo Malam,
Ik heb je topic van de zijlijn gevolgd, en ben benieuwd hoe het met je is. Hoe ging het vandaag?
Zelf was ik 19 toen ik zwanger raakte, geen werk, opleiding, woning of wat dan ook. Gelukkig had ik een vriend (ondertussen al weer bijn a 9 jaar mijn man) die het wel goed voor elkaar had. We hebben nu een prachtzoon van (je raad het al...) ook bijna 9.
Maar ik wil eigenlijk alleen maar zeggen, doe wat je hart je ingeeft, of dat nou het kindje laten kome of abortus is. Beide keuzes zijn zwaar, maar jij weet waar je voor staat. Doe waar jij je het beste bij voelt en niet wat andere zeggen.
Succes en sterkte
Ik heb je topic van de zijlijn gevolgd, en ben benieuwd hoe het met je is. Hoe ging het vandaag?
Zelf was ik 19 toen ik zwanger raakte, geen werk, opleiding, woning of wat dan ook. Gelukkig had ik een vriend (ondertussen al weer bijn a 9 jaar mijn man) die het wel goed voor elkaar had. We hebben nu een prachtzoon van (je raad het al...) ook bijna 9.
Maar ik wil eigenlijk alleen maar zeggen, doe wat je hart je ingeeft, of dat nou het kindje laten kome of abortus is. Beide keuzes zijn zwaar, maar jij weet waar je voor staat. Doe waar jij je het beste bij voelt en niet wat andere zeggen.
Succes en sterkte
maandag 15 november 2010 om 12:46
Vanmorgen ben ik bij de abortuskliniek geweest voor een intake. Een gesprek gehad en een echo. Daaruit bleek dat ik 7 weken zwanger ben op dit moment. Dus ik ben zwanger geraakt voor de MAP, de MAP heeft niet gewerkt.
Was tijdens het gesprek daar nogal emotieloos. Heb vooral informatie tot me door laten dringen. Heb een informatiefolder gekregen en kan nu bellen als ik een afspraak wil maken om de abortus te laten plaats vinden.
Toen ik thuis kwam heb ik wat gegeten, maar dat ging even snel er weer uit... Heb erg veel last van misselijkheid. Sommige dagen wel, andere dagen niet.
Toen de arts de echo deed vroeg ze of ik het ook wilde zien. Het scherm zat normaal gesproken zo gekeerd dat de patient het niet kon zien. Ik heb toen ervoor gekozen om het te zien. Vond het erg onwerkelijk.
Was tijdens het gesprek daar nogal emotieloos. Heb vooral informatie tot me door laten dringen. Heb een informatiefolder gekregen en kan nu bellen als ik een afspraak wil maken om de abortus te laten plaats vinden.
Toen ik thuis kwam heb ik wat gegeten, maar dat ging even snel er weer uit... Heb erg veel last van misselijkheid. Sommige dagen wel, andere dagen niet.
Toen de arts de echo deed vroeg ze of ik het ook wilde zien. Het scherm zat normaal gesproken zo gekeerd dat de patient het niet kon zien. Ik heb toen ervoor gekozen om het te zien. Vond het erg onwerkelijk.
maandag 15 november 2010 om 15:12
quote:evelynsalt schreef op 15 november 2010 @ 09:19:
[...]
Waarom zou ze het weg moeten laten halen?
Dat zeg ik toch nergens? word beetje moe van die over enthousiaste "hou je kindje alsjeblieft "mensen op dit soort topics.
TO mag zelf bepalen wat ze doet, als ze het houd, prima. Zo niet, ook prima. Haar keuze.
Waarom moet er dan weer zo gepushd worden hier.
[...]
Waarom zou ze het weg moeten laten halen?
Dat zeg ik toch nergens? word beetje moe van die over enthousiaste "hou je kindje alsjeblieft "mensen op dit soort topics.
TO mag zelf bepalen wat ze doet, als ze het houd, prima. Zo niet, ook prima. Haar keuze.
Waarom moet er dan weer zo gepushd worden hier.
maandag 15 november 2010 om 23:01
quote:Rogue_22 schreef op 15 november 2010 @ 15:12:
[...]
Dat zeg ik toch nergens? word beetje moe van die over enthousiaste "hou je kindje alsjeblieft "mensen op dit soort topics.
TO mag zelf bepalen wat ze doet, als ze het houd, prima. Zo niet, ook prima. Haar keuze.
Waarom moet er dan weer zo gepushd worden hier.Vervelend voor je dat je moe van me wordt.
[...]
Dat zeg ik toch nergens? word beetje moe van die over enthousiaste "hou je kindje alsjeblieft "mensen op dit soort topics.
TO mag zelf bepalen wat ze doet, als ze het houd, prima. Zo niet, ook prima. Haar keuze.
Waarom moet er dan weer zo gepushd worden hier.Vervelend voor je dat je moe van me wordt.
maandag 15 november 2010 om 23:28
Malam, zoals al velen zeiden: het is jouw keuze.. doe wat jou het beste lijkt! Niemand die voor jou een keuze wil maken kan voor de gevolgen ervan opdraaien. Dat zul jij moeten doen. Dus de keus is ook echt aan jou.
Ik vind het heel sterk van je dat je toch naar het beeldscherm hebt gekeken. Ik weet niet of ik dat had gekund.
Ik vind het heel sterk van je dat je toch naar het beeldscherm hebt gekeken. Ik weet niet of ik dat had gekund.
maandag 22 november 2010 om 11:56
Deze morgen heb ik een abortus gehad. Al snel heb ik mijn keuze gemaakt afgelopen week en meteen daarna een afspraak gepland. Ik en mijn (inmiddels) vriend stonden allebei achter deze beslissing. 100% is misschien teveel, maar ik ben wel erg zeker over het besluit en voel me nu na de behandeling opgelucht.
De afgelopen dagen ging ik steeds meer opzien tegen de behandeling. Op internet las ik veel verhalen van mensen die ook een abortus hebben gehad. Ik was bang voor de pijn. En hoe dichterbij het kwam hoe moeilijker ik het vond.
Afgelopen nacht heb ik erg slecht geslapen. Ik was vanmorgen al vroeg wakker. De afspraak bij de kliniek stond om half 10 en ik woon op 10 minuten loopafstand. Maar al om half 6 was ik wakker. Nog een uur heb ik het uitgehouden in bed, daara toch maar opgestaan. Om kwart over 9 ging ik met een naar gevoel naar de kliniek toe. Bang voor wat me te wachten stond.
Na een gesprek met ditmaal een andere arts en de kennismaking met de verpleegkundige onderging ik de abortus. In totaal duurde het maar een kwartiertje of zoiets. De pijn viel in mijn ogen reuze mee. Daar waar ik van te voren bang was, was ik naderhand opgelucht. Na nog ruim een halfuur op de uitrust kamer gezeten te hebben verliet ik anderhalf uur na binnenkomst weer de kliniek.
Opnieuw voelt het onwerkelijk. Ik denk dat ik het op bepaalde momenten moeilijk zal hebben met dit besluit, maar mijn gevoel is nu goed. Ik voel me werkelijk opgelucht. Ik heb een aantal mensen hierover in vertrouwen genomen, zowel christelijke vrienden als niet christelijke vrienden. Ik denk dat zij en mijn vriend mij op momenten dat ik het er moeilijk mee heb kunnen steunen.
De afgelopen dagen ging ik steeds meer opzien tegen de behandeling. Op internet las ik veel verhalen van mensen die ook een abortus hebben gehad. Ik was bang voor de pijn. En hoe dichterbij het kwam hoe moeilijker ik het vond.
Afgelopen nacht heb ik erg slecht geslapen. Ik was vanmorgen al vroeg wakker. De afspraak bij de kliniek stond om half 10 en ik woon op 10 minuten loopafstand. Maar al om half 6 was ik wakker. Nog een uur heb ik het uitgehouden in bed, daara toch maar opgestaan. Om kwart over 9 ging ik met een naar gevoel naar de kliniek toe. Bang voor wat me te wachten stond.
Na een gesprek met ditmaal een andere arts en de kennismaking met de verpleegkundige onderging ik de abortus. In totaal duurde het maar een kwartiertje of zoiets. De pijn viel in mijn ogen reuze mee. Daar waar ik van te voren bang was, was ik naderhand opgelucht. Na nog ruim een halfuur op de uitrust kamer gezeten te hebben verliet ik anderhalf uur na binnenkomst weer de kliniek.
Opnieuw voelt het onwerkelijk. Ik denk dat ik het op bepaalde momenten moeilijk zal hebben met dit besluit, maar mijn gevoel is nu goed. Ik voel me werkelijk opgelucht. Ik heb een aantal mensen hierover in vertrouwen genomen, zowel christelijke vrienden als niet christelijke vrienden. Ik denk dat zij en mijn vriend mij op momenten dat ik het er moeilijk mee heb kunnen steunen.
maandag 22 november 2010 om 13:16
quote:SharryK schreef op 11 november 2010 @ 23:22:
maar haar eigen toekomst is weg. Ze kan niet werken, gestopt met opleiding en leeft van de bijstand... kortom, toekomst weg. Maar natuurlijk kan het ook anders...
Het kan zeker anders. Met een kind houdt het leven niet op hoor. Ik ben 25 en ik studeer nog en ben gepland zwanger. Ik heb gemiddeld genomen twee dagen per week les, de ene dag past mijn schoonmoeder op en de andere dag gaat de kleine straks naar een KDV. Als ik mijn diploma heb, zal ik ook echt blijven werken. Dus het is onzin dat je moet stoppen met je opleiding en in de bijstand terechtkomt...ligt er ook maar aan hoe je overal mee omgaat.
maar haar eigen toekomst is weg. Ze kan niet werken, gestopt met opleiding en leeft van de bijstand... kortom, toekomst weg. Maar natuurlijk kan het ook anders...
Het kan zeker anders. Met een kind houdt het leven niet op hoor. Ik ben 25 en ik studeer nog en ben gepland zwanger. Ik heb gemiddeld genomen twee dagen per week les, de ene dag past mijn schoonmoeder op en de andere dag gaat de kleine straks naar een KDV. Als ik mijn diploma heb, zal ik ook echt blijven werken. Dus het is onzin dat je moet stoppen met je opleiding en in de bijstand terechtkomt...ligt er ook maar aan hoe je overal mee omgaat.
