Relaties
alle pijlers
gekke gedachte?
donderdag 18 november 2010 om 23:04
Onlangs is mijn relatie verbroken en zit nu in een stadium dat ik alles aan het overdenken ben. Een ding wat mij opviel tijdens onze relatie was dat als we samen in bed lagen we moeilijk in slaap konden komen. Weet dat het in het begin altijd even wennen is om samen in 1 bed te liggen, helemaal als je altijd alleen slaapt. Ben wel van mening dat dit na een tijdje toch wel enigszins normaal moet zijn en dat je lekker samen moet kunnen slapen. Misschien een gekke gedachte, maar kan dit te maken hebben een soort van spanningsveld die rondom mijn partner hangt/hing? Of ga ik nu te ver met deze gedachte? Heeft iemand hier ervaring mee?
donderdag 18 november 2010 om 23:14
Persoonlijk denk ik dat je te ver gaat met die gedachte. Ik ben het ook gewend om alleen te slapen en daarom slaap ik het liefst diagonaal in mijn bed en rol ik me in de hele dekens. Als ik met mijn vriend slaap dat moet ik er opeens aan wennen dat ik maar de helft van mijn bed en dekens mag gebruiken. Daardoor vind ik het ook moeilijker om in slaap te komen. Overigens kan hij daardoor midden in de nacht helaas ook rekenen op wat ellebogen en knietjes van mij hier en daar als ik in de onschuld van mijn slaap toch weer probeer de rest van het bed te incasseren en leidt het tot een heftige nachtelijke strijd om de dekens. Niet echt bevorderlijk voor de slaap. Maar dat heeft imo niks te maken met een spanningsveld dat tussen ons in hangt.
donderdag 18 november 2010 om 23:32
Hier herkenning, maar na een relatie met een rasechte snurkert, wist ik wel dat dit geen match ging worden, moest er niet aan denken weer iedere keer wakker te liggen, al was het deze keer in stilte.
Voor mij moet (in ieder geval in het begin) alles kloppen, je moet volledig jezelf zijn en thuis voelen. Tuurlijk ben je in het begin minder ontspannen, maar na een paar weken/maanden bij elkaar slapen, moet dat wel minder worden.
Voor mij moet (in ieder geval in het begin) alles kloppen, je moet volledig jezelf zijn en thuis voelen. Tuurlijk ben je in het begin minder ontspannen, maar na een paar weken/maanden bij elkaar slapen, moet dat wel minder worden.
donderdag 18 november 2010 om 23:37
Nee, geen herkenning. Hoewel mijn man de allerliefste is en ik echt wel goed slaap naast hem, slaap ik alleen nog lekkerder. Heerlijk dat grote bed voor mij alleen en alle dekens. De gezelligheid kan ik dan wel missen, het lepeltje lepeltje liggen, maar het echte slapen...nee, daar heb ik 'm echt niet bij nodig.
vrijdag 19 november 2010 om 00:35
Inmiddels slaap ik bij hem wel goed, maar in het begin was dat ook even wennen, maar had niets met hem te maken, maar alles met het bed.
Ik heb zelf een bed van 2.00m breed en zijn bed is 1.40m breed, wel ff een verschil.
Ik heb 2 losse matrassen in een bedbak, hij heeft een 2 persoonsmatras, dus als hij zich omdraait, dan merk ik dat zeker.
Maar.... daarentegen als ik alleen in zijn bed slaap, dan slaap ik nog lekkerder dan in mijn eigen bed, want hij heeft een beter matras dan ik.
Ik heb zelf een bed van 2.00m breed en zijn bed is 1.40m breed, wel ff een verschil.
Ik heb 2 losse matrassen in een bedbak, hij heeft een 2 persoonsmatras, dus als hij zich omdraait, dan merk ik dat zeker.
Maar.... daarentegen als ik alleen in zijn bed slaap, dan slaap ik nog lekkerder dan in mijn eigen bed, want hij heeft een beter matras dan ik.
vrijdag 19 november 2010 om 05:51
Ik kan ook nooit echt slapen als ik met iemand in bed of zelfs maar dezelfde kamer lig. Ben dat niet gewend en als ik wel 'ns een relatie heb dan ben ik blij dat het maar 'n paar nachten per week zijn, dan kan ik in de andere nachten mijn hoognodige slaap in halen. Op vakantie deel ik ook nooit m'n hotelkamer met 'n vriend(in) of hooguit als we alleen op weekend gaan. Ben gebroken als ik 3 weken 'n kamer moet delen. En dan hoeft m'n roommate nog niet eens te snurken, dan draai ik na 2 slapeloze nachten al door
vrijdag 19 november 2010 om 08:23
quote:coup113 schreef op 18 november 2010 @ 23:04:
Misschien een gekke gedachte, maar kan dit te maken hebben een soort van spanningsveld die rondom mijn partner hangt/hing? Of ga ik nu te ver met deze gedachte?
Dat van dat spanningsveld geloof ik persoonlijk niet.
Denk dat het met "gewenning" heeft te maken.
En natuurlijk hoe je je bij elkaar op je gemak voelt.
Misschien een gekke gedachte, maar kan dit te maken hebben een soort van spanningsveld die rondom mijn partner hangt/hing? Of ga ik nu te ver met deze gedachte?
Dat van dat spanningsveld geloof ik persoonlijk niet.
Denk dat het met "gewenning" heeft te maken.
En natuurlijk hoe je je bij elkaar op je gemak voelt.
vrijdag 19 november 2010 om 09:17
vrijdag 19 november 2010 om 09:47
Ik voel me bij de één dus heerlijk ontspannen en bij een ander gaan mijn nekharen overeind staan. Mensen hebben zeker invloed op elkaar. Of het nu door een aura komt, iemands uitstraling, de spanning die iemand uitstraalt, iemands afwerende houding als tie in bed ligt, de sfeer die er ontstaat, het nadenken over ruzies of spanning die de ander overdag bij je opgeroepen heeft, je kan je ergens niet goed bij voelen.
Het kan nooit kwaad na te denken waarom en voor jezelf de mensen op te zoeken waarbij jij je prettig voelt.
Sommigen slapen overigens bij iedereen slecht, het kan ook aan matrassen liggen, snurken, de dekens wegtrekken zijn maar ik kan mij niet voorstellen dat iedereen zich even prettig voelt bij iedereen als je samen zwijgt en het dus niet afhangt van wat je elkaar te vertellen hebt. Van sommige mensen voel je je ook enorm leeggezogen en van anderen krijg je spontaan zin. Desnoods geef je de schuld aan huidsgeur maar dat het bestaat lijkt me zeker wel.
Het kan nooit kwaad na te denken waarom en voor jezelf de mensen op te zoeken waarbij jij je prettig voelt.
Sommigen slapen overigens bij iedereen slecht, het kan ook aan matrassen liggen, snurken, de dekens wegtrekken zijn maar ik kan mij niet voorstellen dat iedereen zich even prettig voelt bij iedereen als je samen zwijgt en het dus niet afhangt van wat je elkaar te vertellen hebt. Van sommige mensen voel je je ook enorm leeggezogen en van anderen krijg je spontaan zin. Desnoods geef je de schuld aan huidsgeur maar dat het bestaat lijkt me zeker wel.
vrijdag 19 november 2010 om 09:50
quote:moeilijkenaam schreef op 19 november 2010 @ 09:45:
ja dat denk ik wel, alle gevoelens straal je af. zoals nu bij ons, vriend is op van de spanningen en wij kunnen beide niet slapen.
Maar komt dat niet omdat jij eea gewoon weet omdat jullie het erover hebben en dat het daarom ook in jouw gedachten steeds speelt?
Als mijn man niet kan slapen dan kan ik het meestal ook niet maar dat komt dan niet omdat ie dan rustig naast me ligt te stralen zeg maar.
ja dat denk ik wel, alle gevoelens straal je af. zoals nu bij ons, vriend is op van de spanningen en wij kunnen beide niet slapen.
Maar komt dat niet omdat jij eea gewoon weet omdat jullie het erover hebben en dat het daarom ook in jouw gedachten steeds speelt?
Als mijn man niet kan slapen dan kan ik het meestal ook niet maar dat komt dan niet omdat ie dan rustig naast me ligt te stralen zeg maar.
vrijdag 19 november 2010 om 22:50
Met mijn laatste vriendje had ik dat. Ik kon niet slapen doordat hij niet kon slapen; de energie van zijn seksuele frustratie zoog namelijk alle mogelijkheid tot ontspanning weg. Uiteraard voelde ik me allerminst geroepen om door die spanning dan maar de beentjes te spreiden. Hij wilde gewoon eigenlijk helemaal niet wachten tot ik ook klaar was voor seks, ondanks al zijn gevleugelde woorden over integriteit. Met als gevolg dat ik seks juist op een nog grotere afstand hield en hij het uiteindelijk permanent kon schudden, althans met mij.
Ik slaap weer heerlijk.
Ik slaap weer heerlijk.
