Kinderen
alle pijlers
Rammelende Eierstokken - DEEL 3!!!
vrijdag 27 augustus 2010 om 13:11
Wie wil er meepraten over haar kinderwens?
Heb jij ook rammelende eierstokken maar is je vriend nog niet toe aan kinderen, lucht hier je hart!
Hier kun je je 'ei' kwijt bij lotgenoten.
Er zijn inmiddels al flink wat dames zwanger, maar we gaan gewoon gezellig verder met deel 3!!!
NaamLeeftijdStart!!N.O.D.Zwanger!Uitgerekend!Boefje30December 2009Babyboef geboren!! 31/08/10Verkademeisje30Januari 2010Milkamannetje geboren!! 15/11/10Orchid34Begin 2010Orchidmannetje geboren!! 03/12/10janine2000131April 2010 Meisjes geboren!!! 13/12/10Nukje33April/Mei 201023/03/11Saartje3131Augustus 201014/06/11Assie7832December 201023/08/11Pauley312011 Moimoi30April 2010?/03/11Frutje30Oktober 201021/03/11Pipo32Oktober 201004/03/11Romorantin25201127/02/11Springstof30September 2011Orchis30Begin 2011Lavender32?Magz25(hopelijk heeeel snel) in 2011?Vicodin25?gember99926?
Als je iets wil veranderen in de tabel, dan hoor ik het graag!!
Deel 2
Heb jij ook rammelende eierstokken maar is je vriend nog niet toe aan kinderen, lucht hier je hart!
Hier kun je je 'ei' kwijt bij lotgenoten.
Er zijn inmiddels al flink wat dames zwanger, maar we gaan gewoon gezellig verder met deel 3!!!
NaamLeeftijdStart!!N.O.D.Zwanger!Uitgerekend!Boefje30December 2009Babyboef geboren!! 31/08/10Verkademeisje30Januari 2010Milkamannetje geboren!! 15/11/10Orchid34Begin 2010Orchidmannetje geboren!! 03/12/10janine2000131April 2010 Meisjes geboren!!! 13/12/10Nukje33April/Mei 201023/03/11Saartje3131Augustus 201014/06/11Assie7832December 201023/08/11Pauley312011 Moimoi30April 2010?/03/11Frutje30Oktober 201021/03/11Pipo32Oktober 201004/03/11Romorantin25201127/02/11Springstof30September 2011Orchis30Begin 2011Lavender32?Magz25(hopelijk heeeel snel) in 2011?Vicodin25?gember99926?
Als je iets wil veranderen in de tabel, dan hoor ik het graag!!
Deel 2
dinsdag 23 november 2010 om 11:56
Poeh, hier zit de schrik er even goed in... Gistermiddag verloor ik, echt opeens, heel veel bloed en stolsels. Ik stond op en voelde mijn hele spijkerbroek zo vollopen. Gelukkig was de kraamverzorgster er nog (ze zou een kwartier later weggaan), en zij heeft de verloskundige gebeld. Ondertussen ging het gewoon door, stolsels zo groot al tennisballen. Ik verloor minimaal 2-3 liter bloed. Echt heel eng. De verloskundige heeft meteen het ziekenhuis gebeld en ik ben met de ambulance weggebracht. Daar meteen geopereerd en is alles uit mijn baarmoeder verwijderd. Er was blijkbaar een stukje van de placenta achtergebleven, iets wat heel weinig gebeurt (waar heb ik dat vaker gehoord...). Daarna bloed, glucose, zuurstof en nog meer gekregen via het infuus. Gelukkig knapt mijn lichaam heel snel weer op en ben ik net weer thuisgekomen. Hier maar even rustig verder herstellen, maar de schrik zit er goed in. Ik vond het echt wel even heel eng om zoveel bloed te verliezen, was wel even bang dat ik het misschien niet zou redden ofzo.
Nou ja, gelukkig blijkt het allemaal nu mee te vallen, maar je krijgt geen garantie dat het nu niet meer gebeurt, he?
Later reageer ik weer op de rest, hoor!
Nou ja, gelukkig blijkt het allemaal nu mee te vallen, maar je krijgt geen garantie dat het nu niet meer gebeurt, he?
Later reageer ik weer op de rest, hoor!
dinsdag 23 november 2010 om 12:09
Zo Verkademeisje: Dat is zeker flink schrikken!!!! (ik schrik er zelfs van, van alleen je verhaal.....en jij ziet en voelt het ook nog eens gebeuren) Gelukkig was de kraamverzorgster erbij en is er snel gehandeld.....je moet er idd maar niet bij stil staan wat er anders had kunnen gebeuren. Tjee, zeg!!
Hopelijk is het nu helemaal klaar en kan het herstellen beginnen.Goed naar je eigen lichaam luisteren, is wel heeeel belangrijk! En laat je maar goed verwennen.
Hopelijk is het nu helemaal klaar en kan het herstellen beginnen.Goed naar je eigen lichaam luisteren, is wel heeeel belangrijk! En laat je maar goed verwennen.
dinsdag 23 november 2010 om 12:19
dinsdag 23 november 2010 om 12:36
@ Verkademeisje: Jee wat is dat schrikken zeg... brrr schrik dr zelf ook van!! Maar goed dat de kraamverzorgster er ook nog was en dat er zo snel gehandeld is!! Kan me voorstellen hoe je geschrokken bent (en ook achteraf nog, zoveel bloed ineens verliezen is niet niks..), maar gelukkig is het nu wel weer goed! Doe rustig aan en pas goed op jezelf (hoewel dit natuurlijk iets was waar je zelf niet veel aan kon doen... pech pech pech...) Hoe is t met de kleine man?
@ Frutje: Dankjewel!! Ik hoop ook echt dat ik gewoon snel weer helemaal fit ben en dan is t wel weer even genoeg geweest! Voor nu slaap ik maar zoveel mogelijk en eet ik de broodnodige vitamientjes, meer kan ik niet doen! Ik vind het echt dapper hoe jij je door je werk slaat... wat moet dat moeilijk zijn... net een nieuwe baan en dan zo niet naar je zin, respect hoor! Het zou wel erg mooi zijn als je van t weekend nu eens een verdiend oppeppertje krijgt in de vorm van een mooie test, spannend!! Misschien heb je het wel eens verteld, maar hoe willen Frutjeman en jij het gaan doen als er een kindje komt? Met werk etc.? Heel veel succes deze week die gelukkig wat relaxter is!
@ Pipo: Thanks, dat gaan we zeker doen!! Vriend zei ook al dat we nog maar even flink moeten gaan genieten en kwam gelijk met het voorstel om een weekendje weg te boek samen, goed plan!! Zoals het er nu uitziet blijft vriend tzt gewoon 4x9 werken en wat ik ga doen weet ik nog niet... in principe wil ik wel 4 dagen blijven werken, maar ik denk ook niet dat ik het heel erg zou vinden om (tijdelijk) 3 dagen te gaan werken. Hoe we het doen met opvang etc. daar moeten we echt nog goed over nadenken... Wat betreft de verdere taken in huis, dat gaat nu prima, dus daar maak ik me niet zo druk over...
@ Janine: Ook weer in het ziekenhuis... je blijft flink bezig zo! Maar gelukkig was het weer loos alarm... hoop echt heel erg dat de echo vanmiddag helemaal goed is en dat je weer naar huis kunt. Zou fijn zijn als janineman gewoon lekker bij je kan zijn! Succes!
@ Magz: voor jou, je komt zo verdrietig en moedeloos over... kan me voorstellen hoor!! Het is ook gewoon niet eerlijk ergens dat mannen altijd maar tijd nodig blijven hebben om aan het idee te wennen... Terwijl er in eerste instantie voor een vrouw veel meer verandert... Kan zijn broer niet eens met hem gaan praten? En dat 'stel je aan' vind ik echt een lompe opmerking, sorry hoor.. dat zeg je toch niet? Ik wil je echt heel veel sterkte wensen en hoop dat de knop bij hem snel om is!!
@ Frutje: Dankjewel!! Ik hoop ook echt dat ik gewoon snel weer helemaal fit ben en dan is t wel weer even genoeg geweest! Voor nu slaap ik maar zoveel mogelijk en eet ik de broodnodige vitamientjes, meer kan ik niet doen! Ik vind het echt dapper hoe jij je door je werk slaat... wat moet dat moeilijk zijn... net een nieuwe baan en dan zo niet naar je zin, respect hoor! Het zou wel erg mooi zijn als je van t weekend nu eens een verdiend oppeppertje krijgt in de vorm van een mooie test, spannend!! Misschien heb je het wel eens verteld, maar hoe willen Frutjeman en jij het gaan doen als er een kindje komt? Met werk etc.? Heel veel succes deze week die gelukkig wat relaxter is!
@ Pipo: Thanks, dat gaan we zeker doen!! Vriend zei ook al dat we nog maar even flink moeten gaan genieten en kwam gelijk met het voorstel om een weekendje weg te boek samen, goed plan!! Zoals het er nu uitziet blijft vriend tzt gewoon 4x9 werken en wat ik ga doen weet ik nog niet... in principe wil ik wel 4 dagen blijven werken, maar ik denk ook niet dat ik het heel erg zou vinden om (tijdelijk) 3 dagen te gaan werken. Hoe we het doen met opvang etc. daar moeten we echt nog goed over nadenken... Wat betreft de verdere taken in huis, dat gaat nu prima, dus daar maak ik me niet zo druk over...
@ Janine: Ook weer in het ziekenhuis... je blijft flink bezig zo! Maar gelukkig was het weer loos alarm... hoop echt heel erg dat de echo vanmiddag helemaal goed is en dat je weer naar huis kunt. Zou fijn zijn als janineman gewoon lekker bij je kan zijn! Succes!
@ Magz: voor jou, je komt zo verdrietig en moedeloos over... kan me voorstellen hoor!! Het is ook gewoon niet eerlijk ergens dat mannen altijd maar tijd nodig blijven hebben om aan het idee te wennen... Terwijl er in eerste instantie voor een vrouw veel meer verandert... Kan zijn broer niet eens met hem gaan praten? En dat 'stel je aan' vind ik echt een lompe opmerking, sorry hoor.. dat zeg je toch niet? Ik wil je echt heel veel sterkte wensen en hoop dat de knop bij hem snel om is!!
dinsdag 23 november 2010 om 15:20
Verkademeisje wat een naar bericht! Rustig aan hoor, het klinkt alsof het niet niks is...
@Magz: pffff, ik weet wel hoe je je voelt, alsof je geen steek verder komt. Ik ken je verhaal niet meer helemaal maar waarom wil je vriend nu nog niet beginnen, en wanneer wil hij dat dan eventueel wel? Bij de meeste mannen helpt het hele emotionele verhaal niet echt, zij voelen dat namelijk niet zo. Wat bij mijn man hielp om hem te overtuigen was het rationele gedeelte van hoe langer je wacht hoe minder kans dat het lukt hoe meer kans op afwijkingen. Dat kwam op een gegeven moment wel aan. Sterkte ermee in ieder geval. het is zo frustrerend.... weet er alles van. En meer meiden hier.
@Magz: pffff, ik weet wel hoe je je voelt, alsof je geen steek verder komt. Ik ken je verhaal niet meer helemaal maar waarom wil je vriend nu nog niet beginnen, en wanneer wil hij dat dan eventueel wel? Bij de meeste mannen helpt het hele emotionele verhaal niet echt, zij voelen dat namelijk niet zo. Wat bij mijn man hielp om hem te overtuigen was het rationele gedeelte van hoe langer je wacht hoe minder kans dat het lukt hoe meer kans op afwijkingen. Dat kwam op een gegeven moment wel aan. Sterkte ermee in ieder geval. het is zo frustrerend.... weet er alles van. En meer meiden hier.
dinsdag 23 november 2010 om 15:39
Waarom hij het nu nog niet wil... tja. Dat is een goede vraag. Eerst was het altijd we moeten eerst werk... huis... enzovoorts. En nu hij een vaste baan heeft en ik ook een redelijk zeker inkomen heb, is hij het er wel met me over eens dat een kind opvoeden ook kan in een huurhuis. Dat is het niet meer, dus. Het is voor hem nu iets puur... emotioneels, denk ik. Hij vind dat 'we' nog niet aan kinderen toe zijn. Eerlijk gezegd denk ik dat hij bang is een bepaalde vrijheid op te moeten geven. Hij is sowieso niet zo van de veranderingen...
Wanneer hij het wel wil? Ik wou dat ik het wist, dat zou het voor mij een stuk draaglijker maken. Hij weet het zelf namelijk ook niet. Jaren geleden hadden we het vaak gekscherend over het 5-jaren-plan. Die 5 jaar zijn nu voorbij. Ik zou graag willen weten of ik moet denken in weken, maanden of jaren. Zelf denk ik het liefst in dagen, namelijk. Hij kan zelf niet eens aangeven wanneer hij er aan toe is, en dat begrijp ik ook wel. Hij kan nu eenmaal niet zeggen: over 2 jaar, 39 dagen en 4 minuten ben ik er wel aan toe. Zo werkt het niet.
Gelukkig praten we er wel veel over, en weet hij hoe ik me voel. Hij is niet iemand die zich laat opjagen, en ik ben 25, dus het argument dat langer wachten leidt tot grotere risico's gaat er bij hem niet echt in. Terwijl chromosomale afwijkingen bij mij in de familie zitten, evenals vervroegde overgang (mijn moeder was op haar 40ste in de overgang en sommige van mijn tantes al bij 35). Als ik dat ter sprake breng lijkt hij te denken dat ik er wel van alles bij wil halen om hem zo ver te krijgen.
Daarbovenop voel ik me nu nog eens extra klote, omdat ik niet gewoon alleen maar blij kan zijn voor zijn broer en schoonzusje, terwijl ik dat wel wil. Behalve dat ik blij voor ze ben, voelt het voor mezelf toch ook een beetje zuur. Vooral omdat zijn jongere zusje nu ook een kindje heeft, mijn eigen broer druk aan het reproducen is, en mijn eigen, jongere, zusje begin volgend jaar gaat trouwen.
Nu weet ik dat ik niet zo moet kijken nar wat anderen doen, want het gaat hier om ons. Maar het zijn wel dingen die er nog eens bovenop komen, en het maakt dat ik alles nog zoveel donkerder inzie dan dat het eigenlijk is...
Ik ga de rest van mijn Ben & Jerry's ijs opeten.
Wanneer hij het wel wil? Ik wou dat ik het wist, dat zou het voor mij een stuk draaglijker maken. Hij weet het zelf namelijk ook niet. Jaren geleden hadden we het vaak gekscherend over het 5-jaren-plan. Die 5 jaar zijn nu voorbij. Ik zou graag willen weten of ik moet denken in weken, maanden of jaren. Zelf denk ik het liefst in dagen, namelijk. Hij kan zelf niet eens aangeven wanneer hij er aan toe is, en dat begrijp ik ook wel. Hij kan nu eenmaal niet zeggen: over 2 jaar, 39 dagen en 4 minuten ben ik er wel aan toe. Zo werkt het niet.
Gelukkig praten we er wel veel over, en weet hij hoe ik me voel. Hij is niet iemand die zich laat opjagen, en ik ben 25, dus het argument dat langer wachten leidt tot grotere risico's gaat er bij hem niet echt in. Terwijl chromosomale afwijkingen bij mij in de familie zitten, evenals vervroegde overgang (mijn moeder was op haar 40ste in de overgang en sommige van mijn tantes al bij 35). Als ik dat ter sprake breng lijkt hij te denken dat ik er wel van alles bij wil halen om hem zo ver te krijgen.
Daarbovenop voel ik me nu nog eens extra klote, omdat ik niet gewoon alleen maar blij kan zijn voor zijn broer en schoonzusje, terwijl ik dat wel wil. Behalve dat ik blij voor ze ben, voelt het voor mezelf toch ook een beetje zuur. Vooral omdat zijn jongere zusje nu ook een kindje heeft, mijn eigen broer druk aan het reproducen is, en mijn eigen, jongere, zusje begin volgend jaar gaat trouwen.
Nu weet ik dat ik niet zo moet kijken nar wat anderen doen, want het gaat hier om ons. Maar het zijn wel dingen die er nog eens bovenop komen, en het maakt dat ik alles nog zoveel donkerder inzie dan dat het eigenlijk is...
Ik ga de rest van mijn Ben & Jerry's ijs opeten.
dinsdag 23 november 2010 om 16:54
Ha Magz mijn favoriete twee vrienden, doe je goed! Eet maar lekker even je frustraties weg! Ik snap je helemaal... het is zo lastig om te bepalen wanneer je ervoor gaat, want wanneer is dat perfecte moment er nu helemaal? En het argument van relatief jong zijn... tja ook dat ken ik en probeer ik wel eens te gebruiken! Nu lijkt het bij mij inmiddels wel te lukken en is er een startdatum in zicht dus wat dat betreft heb ik wat makkelijker praten nu. Ik denk wel dat het belangrijk is om gewoon te blijven praten en als ik jou was zou ik wel proberen te genieten van de kindjes om je heen. Die heb ik binnen de familie helemaal niet. Broers hebben nog geen concrete plannen.. eentje zelfs geen vriendin dus dat zal ook niet snel gebeuren haha! Sterkte ermee en kom lekker je verhaal hier doen als je daar behoefte aan hebt. Ik merk zelf dat het me goed doet om er over te praten hier!
dinsdag 23 november 2010 om 19:05
@vkmeisje: dat is schrikken zeg! Gelukkig dat het nu weer goed met je gaat.
@Janine: hoe lang ben je nu eigenlijk al zwanger en hoe lang "moet" je nog? Blijft allemaal spannend zeg.
Dames doet het rustig aan.
Ik moet ff reageren op Magz. Toen ik jou post last moest ik echt bijna huilen. Die pijn, die letterlijke pijn heb ik ook echt gevoeld. Echt krijg nu weer tranen... En zo machteloos... Ach lieverd, ik ken je niet maar ik zou je zo graag echt een dikke knuffel willen geven. Je beschrijft precies hoe ik me ook gevoeld heb. Ik weet nog goed dat een goed bevriend stel kwam vertellen dat ze zwanger waren. Lekker gebakjes gegeten, blij geweest, maar ze waren weg en ik ben in tranen uitgebarsten. En ook dat vond ik weer zo erg. Ik hoopte zo dat ze er niks van gemerkt hadden...
Maar lieve Magz. Bij mij is het goed gekomen. En echt wat je schrijft:
"Het had zo mooi kunnen zijn, maar door al dit wordt het mooie ervan, ook als hij er straks wel aan toe is, er vanaf gepraat."
Hier was ik ook zo bang voor. Maar zelfs dat is goed gekomen. Het heeft toen hij "om" was even geduurd maar nu is het echt iets moois van ons samen en zijn we gelukkiger dan ooit (nu nog zwanger worden).
Je voelt het waarschijnlijk nu niet maar het komt goed! Dikke knuffel voor jou.
Sorry voor mijn lange post richting Magz maar het was zo herkenbaar....
Voor de rest: iedereen bedankt voor het duimen. Deze maand is het allemaal niet zo spannend. We hebben elkaar wegens weekendjes weg, werk, etc. weinig gezien en weinig gesekst. Ik heb me ook (bijna) niet bezig gehouden met mijn vruchtbare periode dus deze maand tel ik niet zo mee.
(Hoewel ik NATUURLIJK weer van alles voel in mn buik, maarja zijn vaak gewoon mn darmen).
Ik wacht deze maand rustig af....
@Janine: hoe lang ben je nu eigenlijk al zwanger en hoe lang "moet" je nog? Blijft allemaal spannend zeg.
Dames doet het rustig aan.
Ik moet ff reageren op Magz. Toen ik jou post last moest ik echt bijna huilen. Die pijn, die letterlijke pijn heb ik ook echt gevoeld. Echt krijg nu weer tranen... En zo machteloos... Ach lieverd, ik ken je niet maar ik zou je zo graag echt een dikke knuffel willen geven. Je beschrijft precies hoe ik me ook gevoeld heb. Ik weet nog goed dat een goed bevriend stel kwam vertellen dat ze zwanger waren. Lekker gebakjes gegeten, blij geweest, maar ze waren weg en ik ben in tranen uitgebarsten. En ook dat vond ik weer zo erg. Ik hoopte zo dat ze er niks van gemerkt hadden...
Maar lieve Magz. Bij mij is het goed gekomen. En echt wat je schrijft:
"Het had zo mooi kunnen zijn, maar door al dit wordt het mooie ervan, ook als hij er straks wel aan toe is, er vanaf gepraat."
Hier was ik ook zo bang voor. Maar zelfs dat is goed gekomen. Het heeft toen hij "om" was even geduurd maar nu is het echt iets moois van ons samen en zijn we gelukkiger dan ooit (nu nog zwanger worden).
Je voelt het waarschijnlijk nu niet maar het komt goed! Dikke knuffel voor jou.
Sorry voor mijn lange post richting Magz maar het was zo herkenbaar....
Voor de rest: iedereen bedankt voor het duimen. Deze maand is het allemaal niet zo spannend. We hebben elkaar wegens weekendjes weg, werk, etc. weinig gezien en weinig gesekst. Ik heb me ook (bijna) niet bezig gehouden met mijn vruchtbare periode dus deze maand tel ik niet zo mee.
(Hoewel ik NATUURLIJK weer van alles voel in mn buik, maarja zijn vaak gewoon mn darmen).
Ik wacht deze maand rustig af....
dinsdag 23 november 2010 om 19:32
@Magz: ik herinner me ook nog wel voorvallen waarbij ik in tranen ben uitgebarsten: mijn jongere zusje die voor mij -onverwachts- aankondigde zwanger te zijn. Ik was ZO blij voor haar maar vond het ZO confronterend... Het zoveelste geboortekaartje op de mat. Ik probeerde altijd maar te slikken en weer doorgaan, wat kun je anders. Ik dacht ook altijd 'hun leven is het mijne niet' daar bedoel ik mee dat andere stellen er dan kennelijk wel al klaar voor zijn en jij op dat moment nog niet. Dat is dan zo en komt dan wel. Klinkt nu als makkelijk praten, maar het hielp mij wel.
dinsdag 23 november 2010 om 19:41
dinsdag 23 november 2010 om 19:45
@moimoi: ik heb bij Sensitest de dipsticks gebruikt. Ik vond het niks en heb hier op het forum nog niet echt positieve verhalen gehoord. Zat zelf te denken om -mocht het na een tijdje nog niet lukken- die van Clearblue of Predictor te gaan gebruiken al zijn die een stuk duurder. Oja en misschien zijn die van Kruidvat ook wel een optie, zijn niet zo duur en volgens mij wel aardig goed. Ik merkte dat ik arelaxt werd van het feit dat ik geen echt positieve ovulatietest kreeg, dus vandaar dat ik er maar mee kap voorlopig
Hmm, een maandje niet zoveel gesekst, aan de ene kant wel fijn dat je rust hebt omdat er waarschijnlijk toch niks aan de hand is. Aan de andere kant zou ik ook wel balen dat er weer een maand voorbij is... Maar met de ovutesten lekker aan de slag en hoppa!!
Hmm, een maandje niet zoveel gesekst, aan de ene kant wel fijn dat je rust hebt omdat er waarschijnlijk toch niks aan de hand is. Aan de andere kant zou ik ook wel balen dat er weer een maand voorbij is... Maar met de ovutesten lekker aan de slag en hoppa!!
dinsdag 23 november 2010 om 21:16
@Pipo
Wat lief! Ja, het is weer erg spannend en een opsteker zou zeker niet verkeerd zijn. Ik gun het jou ook Heel Erg trouwens.
Denk je dat Pman misschien van gedachte verandert als er een klein hummeltje in jou groeit wat betreft het vijf dagen werken. Ik vind dat je deze beslissing toch echt samen maakt en dus ook de consequenties samen draagt.
@janine
Jeetje, weer spannend voor jou. Was het vruchtwater? Ik hoop het niet voor je…
@Assie
Aan de slag jij! Dat wordt een hele feestelijke verjaardag en je kunt nu al wat voorwerk doen, hè.
@Magz
Wat een rotsituatie is het toch… Fijn dat je het hier iig van je af kunt schrijven. Verder heb ik geen wijze woorden voor je. Wel een knuffel.
@VKM
Jeetje, wat een schrik! Dat is hartstikke gevaarlijk! En wat raar dat dit zo weinig voorkomt en ik het nu persoonlijk binnen een jaar twee keer hoor uit een clubje van een stuk of 10 mensen die ik ken dat zwanger waren. Das dus 2 op 10. Hmmm. Hoe voel je je? Was je vriend erg geschrokken? Gelukkig was de kraam er nog.
@Romo
Wat ontzettend lief wat je schrijft over mijn werk. Dat doet me echt goed, dankjewel. Soms voel ik me een beetje een zeur, denk ik niet zeiken en schouders eronder. Gelukkig lukt dat inmiddels wat beter, maar leuk is anders. Hopelijk heb ik zondag een hele leuke dag… Haha. En Frutjeman en ik wilde het eerst zo doen: ik 30 uur (drie weken 32, een week 24) en hij werkt als kok en kan 36 uur in drie dagen werken (waarvan één in het weekend). Dan hebben we twee dagen kinderopvang nodig. Maar zoals het nu gaat, droom ik ervan om straks voor mezelf te beginnen… We zullen zien hoe het loopt.
@moimoi
Dat zou wat zijn als je deze maand juist helemaal geen rekening hebt gehouden met je vruchtbare periode en dan zwanger blijkt. Dan is wel weer bewezen dat ‘loslaten’ werkt. Ik had ook Sensitest en was er net als Pipo niet zo over te spreken.
Hier nog steeds hetzelfde als gisteren. Zeurderig gevoel in mijn onderbuik, moe en zware borsten. Maarja, dat hoeft dus niets te betekenen. Zit nu op dag 22.
Fijne avond allemaal!
Wat lief! Ja, het is weer erg spannend en een opsteker zou zeker niet verkeerd zijn. Ik gun het jou ook Heel Erg trouwens.
Denk je dat Pman misschien van gedachte verandert als er een klein hummeltje in jou groeit wat betreft het vijf dagen werken. Ik vind dat je deze beslissing toch echt samen maakt en dus ook de consequenties samen draagt.
@janine
Jeetje, weer spannend voor jou. Was het vruchtwater? Ik hoop het niet voor je…
@Assie
Aan de slag jij! Dat wordt een hele feestelijke verjaardag en je kunt nu al wat voorwerk doen, hè.
@Magz
Wat een rotsituatie is het toch… Fijn dat je het hier iig van je af kunt schrijven. Verder heb ik geen wijze woorden voor je. Wel een knuffel.
@VKM
Jeetje, wat een schrik! Dat is hartstikke gevaarlijk! En wat raar dat dit zo weinig voorkomt en ik het nu persoonlijk binnen een jaar twee keer hoor uit een clubje van een stuk of 10 mensen die ik ken dat zwanger waren. Das dus 2 op 10. Hmmm. Hoe voel je je? Was je vriend erg geschrokken? Gelukkig was de kraam er nog.
@Romo
Wat ontzettend lief wat je schrijft over mijn werk. Dat doet me echt goed, dankjewel. Soms voel ik me een beetje een zeur, denk ik niet zeiken en schouders eronder. Gelukkig lukt dat inmiddels wat beter, maar leuk is anders. Hopelijk heb ik zondag een hele leuke dag… Haha. En Frutjeman en ik wilde het eerst zo doen: ik 30 uur (drie weken 32, een week 24) en hij werkt als kok en kan 36 uur in drie dagen werken (waarvan één in het weekend). Dan hebben we twee dagen kinderopvang nodig. Maar zoals het nu gaat, droom ik ervan om straks voor mezelf te beginnen… We zullen zien hoe het loopt.
@moimoi
Dat zou wat zijn als je deze maand juist helemaal geen rekening hebt gehouden met je vruchtbare periode en dan zwanger blijkt. Dan is wel weer bewezen dat ‘loslaten’ werkt. Ik had ook Sensitest en was er net als Pipo niet zo over te spreken.
Hier nog steeds hetzelfde als gisteren. Zeurderig gevoel in mijn onderbuik, moe en zware borsten. Maarja, dat hoeft dus niets te betekenen. Zit nu op dag 22.
Fijne avond allemaal!
dinsdag 23 november 2010 om 22:07
@frutje: nee, het was geen vruchtwater maar waarschijnlijk dunne slijm (sommige vrouwen schijnen dat te hebben in laatste trimester).. zo dun als water was het. Ben nu weer thuis. En zeuren over je werk.. zo zie ik het niet hoor. Je bent er immers zo'n beetje 8 uur per dag.. dus mag het een beetje leuk zijn??
@moimoi: ik ben nu 30 weken 2 dagen en als het zo goed blijft gaan worden ze bij 33 weken gehaald.. dus nog 3 weekjes.. spannend! En ovutesten.. ik heb ze via internet besteld.. matcare (goedkope variant) en zowel de zwangerschapstest als ovutest deden het goed..!
@magz: ja, vreselijk.. het verdriet.. ik ken het. Heb ook een behoorlijke tijd moeten wachten (heb niet voor niks een schildpad als avatar...). Was alleen niet jaloers op andere stellen en heb ook nooit gedacht: waarom zij wel en ik niet. Ik was gewoon bang dat het niet zou lukken (lang verhaal, maar ooit diagnose pcos). Maar ik kan me er wel wat bij voorstellen.. zij zijn zo blij en willen het met je delen maar weten niet hoe graag jij wil... Probeer toch met je vriend te praten en begin misschien over een gulden middenweg. Mijn vriend wilde op mijn 32ste beginnen en ik op mijn 30ste.. dus is het pcies 31 geworden! Wens je veel succes..
en ow.. ben en jerry ice... mmmmmmmm
maar ik snoep echt veel de laatste tijd.. echt erg. Weeg nu 2,5 kilo meer dan vorige week.. dat kan toch niet? Mijn buik is huge en zelfs het vel van mijn rug staat strak.. pfffffff.
@moimoi: ik ben nu 30 weken 2 dagen en als het zo goed blijft gaan worden ze bij 33 weken gehaald.. dus nog 3 weekjes.. spannend! En ovutesten.. ik heb ze via internet besteld.. matcare (goedkope variant) en zowel de zwangerschapstest als ovutest deden het goed..!
@magz: ja, vreselijk.. het verdriet.. ik ken het. Heb ook een behoorlijke tijd moeten wachten (heb niet voor niks een schildpad als avatar...). Was alleen niet jaloers op andere stellen en heb ook nooit gedacht: waarom zij wel en ik niet. Ik was gewoon bang dat het niet zou lukken (lang verhaal, maar ooit diagnose pcos). Maar ik kan me er wel wat bij voorstellen.. zij zijn zo blij en willen het met je delen maar weten niet hoe graag jij wil... Probeer toch met je vriend te praten en begin misschien over een gulden middenweg. Mijn vriend wilde op mijn 32ste beginnen en ik op mijn 30ste.. dus is het pcies 31 geworden! Wens je veel succes..
en ow.. ben en jerry ice... mmmmmmmm
maar ik snoep echt veel de laatste tijd.. echt erg. Weeg nu 2,5 kilo meer dan vorige week.. dat kan toch niet? Mijn buik is huge en zelfs het vel van mijn rug staat strak.. pfffffff.
dinsdag 23 november 2010 om 22:26
Even een snelle reactie op een paar van 'ons'.
VKmeisje: wat een megaschrik!!! Kan me voorstellen dat je nu even niet alleen thuis wil zijn. Gelukkig is het goed afgelopen...
@janine: nog 3 weken, en tot nu toe gaat alles goed, joehoe!
@magz: ja, we kennen het... helaas...
Goede vrienden van ons hebben een kindje, het liefst kindje dat ik ken! Elke keer als ik foto's zie op facebook gaat er een steek van jaloezie door me heen. Ik gun ze echt alle geluk van de wereld, dus het is geen kwade jaloezie, maar meer een soort pijn die jij ook beschrijft...
@de proberenden: we duimen weer!
Tot de volgende keer maar weer. En bij minder leuke dingen helot altijd: troostvoer van deze periode: pepernootjes, chocoladeletters, vergezeld door een heerlijke melancholie en de zoete herinneringen van vroeger toen de Sint-tijd nog zooo spannend was.
En zwijmelen over hoe spannend en leuk het zal zijn voor onze kindjes later!
VKmeisje: wat een megaschrik!!! Kan me voorstellen dat je nu even niet alleen thuis wil zijn. Gelukkig is het goed afgelopen...
@janine: nog 3 weken, en tot nu toe gaat alles goed, joehoe!
@magz: ja, we kennen het... helaas...
Goede vrienden van ons hebben een kindje, het liefst kindje dat ik ken! Elke keer als ik foto's zie op facebook gaat er een steek van jaloezie door me heen. Ik gun ze echt alle geluk van de wereld, dus het is geen kwade jaloezie, maar meer een soort pijn die jij ook beschrijft...
@de proberenden: we duimen weer!
Tot de volgende keer maar weer. En bij minder leuke dingen helot altijd: troostvoer van deze periode: pepernootjes, chocoladeletters, vergezeld door een heerlijke melancholie en de zoete herinneringen van vroeger toen de Sint-tijd nog zooo spannend was.
En zwijmelen over hoe spannend en leuk het zal zijn voor onze kindjes later!
woensdag 24 november 2010 om 08:54
quote:Frutje schreef op 23 november 2010 @ 21:16:
@Assie
Aan de slag jij! Dat wordt een hele feestelijke verjaardag en je kunt nu al wat voorwerk doen, hè.
Haha. Frutje: ja met dat voorwerk zit het goed. Heb Assieman zondag en gisteravond "verleid" Dus laat die eisprong maar komen! haha
En een eigen bedrijfje zou ook wel heeel mooi zijn. Je kan nu al al het voorwerk gaan doen; wat is er nodig, startersdag KvK, business plan, etc.
Magz: ik herken ook heel veel van wat je schrijft......en ook hier is het goed gekomen! Ik dacht dat ik Assieman ruimte gaf door er een hele tijd niet meer over te praten. Bij hem werkte dat achteraf juist niet en vanaf het moment dat we het er meer over hadden, maakte hij ineeens hele grote sprongen voorwaards. Zinnen als "ik heb er vertrouwen in dat we het met z'n tweetjes kunnen" doen het altijd goed De mijne was juist minder vatbaar voor alle argumenten over leeftijd. Op een gegeven moment wist hij dat wel, maar wilde juist weten waarom ik het wou, wat voor gevoel ik erbij had etc. Hij voelde dat namelijk niet en moest 'rationeel' een keuze maken. We hebben dus ook naar financien gekeken, besproken hoe te handelen bij een zwaar gehandicapt kindje, etc.
En nu maar afwachten voor ronde 1. Ergens vind ik het toch wel raar dat we er nu echt voor gaan.......je moet zo lang wachten op enige vorm van vooruitgang en dan "ineens" is het zover.
Janine: heb je toevallig nog een buikfoto in de 'aanbieding'? Ben wel heel erg benieuwd!!!
Werkse/luierse allemaal!!!
@Assie
Aan de slag jij! Dat wordt een hele feestelijke verjaardag en je kunt nu al wat voorwerk doen, hè.
Haha. Frutje: ja met dat voorwerk zit het goed. Heb Assieman zondag en gisteravond "verleid" Dus laat die eisprong maar komen! haha
En een eigen bedrijfje zou ook wel heeel mooi zijn. Je kan nu al al het voorwerk gaan doen; wat is er nodig, startersdag KvK, business plan, etc.
Magz: ik herken ook heel veel van wat je schrijft......en ook hier is het goed gekomen! Ik dacht dat ik Assieman ruimte gaf door er een hele tijd niet meer over te praten. Bij hem werkte dat achteraf juist niet en vanaf het moment dat we het er meer over hadden, maakte hij ineeens hele grote sprongen voorwaards. Zinnen als "ik heb er vertrouwen in dat we het met z'n tweetjes kunnen" doen het altijd goed De mijne was juist minder vatbaar voor alle argumenten over leeftijd. Op een gegeven moment wist hij dat wel, maar wilde juist weten waarom ik het wou, wat voor gevoel ik erbij had etc. Hij voelde dat namelijk niet en moest 'rationeel' een keuze maken. We hebben dus ook naar financien gekeken, besproken hoe te handelen bij een zwaar gehandicapt kindje, etc.
En nu maar afwachten voor ronde 1. Ergens vind ik het toch wel raar dat we er nu echt voor gaan.......je moet zo lang wachten op enige vorm van vooruitgang en dan "ineens" is het zover.
Janine: heb je toevallig nog een buikfoto in de 'aanbieding'? Ben wel heel erg benieuwd!!!
Werkse/luierse allemaal!!!
woensdag 24 november 2010 om 10:59
Bedankt allemaal voor de virtuele knuffels en lieve berichtjes
Het helpt al enorm om te horen dat ik niet de enige ben. Eerder kon ik er met vriendinnen en mijn zusje ook wel over praten, maar ik merk de laatste tijd steeds meer een ' heb je haar weer' houding als ik er over begin, dus dat doe ik dan ook maar niet meer... Dus dan maar hier! Het helpt ook enorm om het gewoon even van je af te schrijven, merk ik.
We hebben het regelmatig over kinderen en alles wat er bij komt kijken. We zaten in dubio over waar we sinterklaas moesten gaan vieren, we hadden ongeveer 4 uitnodigingen gekregen, en hij was het roerend met me eens toen ik zei dat we beter snel zelf kinderen konden krijgen, zodat we het lekker zelf thuis kunnen vieren, komen de mensen maar naar ons toe, ha! Van dat soort kleine gesprekjes, dingetjes en opmerkingen word ik altijd wel blij van binnen
Ik voel me vandaag ook al weer een stuk beter. na al jullie lieve berichtjes heb ik in ieder geval het gevoel dat ik er komend weekend bij mijn broer en 2 maanden oude nichtje, en met sinterklaas bij mijn zwangere schoonzusje en anderhalf jaar oude nichtje tegen op gewassen ben. Kan ik er in ieder geval van genieten!
Misschien helpt het ook wel als mijn vriend me ziet hoe lief ik ben met kinderen :p. Hijzelf durft nog geeneens een baby vast te houden. Veel te bang dat hij het laat vallen, zegtie altijd. Ook wel weer schattig... Ik zal eens tegen mijn broer zeggen dat hij de kleine maar gewoon in zijn armen moet drukken zodra hij op de bank zit. Hups, aanpakken die handel!
Wat betreft ovulatie, testen en zo, ik heb altijd begrepen dat het vaak gebeurd als je er niet zo mee bezig bent! Collega vertelde ook dat zodra ze de ovutesten aan de kant gooide, ze zonder het echt te proberen binnen 2 maanden zwanger was! Misschien dat stresslevels er echt mee te maken hebben...
Het helpt al enorm om te horen dat ik niet de enige ben. Eerder kon ik er met vriendinnen en mijn zusje ook wel over praten, maar ik merk de laatste tijd steeds meer een ' heb je haar weer' houding als ik er over begin, dus dat doe ik dan ook maar niet meer... Dus dan maar hier! Het helpt ook enorm om het gewoon even van je af te schrijven, merk ik.
We hebben het regelmatig over kinderen en alles wat er bij komt kijken. We zaten in dubio over waar we sinterklaas moesten gaan vieren, we hadden ongeveer 4 uitnodigingen gekregen, en hij was het roerend met me eens toen ik zei dat we beter snel zelf kinderen konden krijgen, zodat we het lekker zelf thuis kunnen vieren, komen de mensen maar naar ons toe, ha! Van dat soort kleine gesprekjes, dingetjes en opmerkingen word ik altijd wel blij van binnen
Ik voel me vandaag ook al weer een stuk beter. na al jullie lieve berichtjes heb ik in ieder geval het gevoel dat ik er komend weekend bij mijn broer en 2 maanden oude nichtje, en met sinterklaas bij mijn zwangere schoonzusje en anderhalf jaar oude nichtje tegen op gewassen ben. Kan ik er in ieder geval van genieten!
Misschien helpt het ook wel als mijn vriend me ziet hoe lief ik ben met kinderen :p. Hijzelf durft nog geeneens een baby vast te houden. Veel te bang dat hij het laat vallen, zegtie altijd. Ook wel weer schattig... Ik zal eens tegen mijn broer zeggen dat hij de kleine maar gewoon in zijn armen moet drukken zodra hij op de bank zit. Hups, aanpakken die handel!
Wat betreft ovulatie, testen en zo, ik heb altijd begrepen dat het vaak gebeurd als je er niet zo mee bezig bent! Collega vertelde ook dat zodra ze de ovutesten aan de kant gooide, ze zonder het echt te proberen binnen 2 maanden zwanger was! Misschien dat stresslevels er echt mee te maken hebben...
woensdag 24 november 2010 om 11:18
@Assie: goed bezig Laat dat ei maar komen heheh.
@Magz: misschien heb je wel gelijk. Ben zelf nu al steeds relaxter omdat ik merk dat de kans dat je niet zwanger wordt ook heel groot is iedere maand. Dus nu heb ik zoiets van 'ik zie wel' en de ovutesten die ik 1 maand gebruikt heb, gaan gelijk weer aan de kant. Ik vind die twee wachtweken al spannend genoeg. Enneh: je wil het waarschijnlijk niet horen, maar jou tijd komt nog wel, echt.
@Janine: aftellen geblazen. Ben je er helemaal klaar voor? Krijg je trouwen ook extra hulp na de geboorte? Of blijf je misschien langer in het ziekenhuis omdat ze nog klein zijn?
@Orchis: hmmm troostvoedsel ja! Ik probeer wat op mijn lijn te letten, dus breng me niet op ideeen ja!
@Magz: misschien heb je wel gelijk. Ben zelf nu al steeds relaxter omdat ik merk dat de kans dat je niet zwanger wordt ook heel groot is iedere maand. Dus nu heb ik zoiets van 'ik zie wel' en de ovutesten die ik 1 maand gebruikt heb, gaan gelijk weer aan de kant. Ik vind die twee wachtweken al spannend genoeg. Enneh: je wil het waarschijnlijk niet horen, maar jou tijd komt nog wel, echt.
@Janine: aftellen geblazen. Ben je er helemaal klaar voor? Krijg je trouwen ook extra hulp na de geboorte? Of blijf je misschien langer in het ziekenhuis omdat ze nog klein zijn?
@Orchis: hmmm troostvoedsel ja! Ik probeer wat op mijn lijn te letten, dus breng me niet op ideeen ja!
woensdag 24 november 2010 om 13:00
Aaaah hoor ik daar nu nog steeds Ben & Jerry berichtjes?? vind toch eigenlijk dat ik met mn zere keel ook wel een portie verdiend heb *gaat vriend lief aankijken vanavond* en dan graag Chunky Monkey!!!
@ Magz: ik sluit me aan bij Pipo en hoewel het de allergrootste dooddoener is misschien op dit moment; jouw tijd komt echt! Kijk naar een aantal dames hier... en hoe ver de mannen nu (al zal ik niet zeggen, misschien eerder eindelijk...) zijn! Het gaat gewoon goedkomen! Laat de komende tijd maar lekker zien hoe dol je op de kindjes om jullie heen bent, dat kan alleen maar positief werken! En inderdaad, 'gooi' eens een baby op zn schoot en laat t hem eens een uurtje/avondje meemaken, weet dat vriend hier helemaal smolt van het kleintje van een collega (die ook nog eens heel enthousiast ging vertellen hoe leuk t allemaal wel niet was, fijn!). Succes en hou je taai!
@ Frutje: Lief dat je dat zegt, maar ik meen het serieus hoor! Zal straks eens op de mail mijn verhaal gooien, misschien begrijp je mn opmerking dan nog iets beter, k heb wel een klein beetje ervaring met het met een rotgevoel naar je werk gaan...
@ Pipo & Assie: Spannende tijden!!!! Assie is al goed bezig zo te horen, nu Pipo nog!! Ik weet dat het (veel!) makkelijker gezegd dan gedaan is, maar probeer gewoon vooral te genieten van deze tijd ook!! Het is tenslotte al helemaal super dat jullie er nu allebei samen met jullie mannen voor gaan en het is voor zo'n mooi 'doel'... Ik blijf duimen!!!
@ Magz: ik sluit me aan bij Pipo en hoewel het de allergrootste dooddoener is misschien op dit moment; jouw tijd komt echt! Kijk naar een aantal dames hier... en hoe ver de mannen nu (al zal ik niet zeggen, misschien eerder eindelijk...) zijn! Het gaat gewoon goedkomen! Laat de komende tijd maar lekker zien hoe dol je op de kindjes om jullie heen bent, dat kan alleen maar positief werken! En inderdaad, 'gooi' eens een baby op zn schoot en laat t hem eens een uurtje/avondje meemaken, weet dat vriend hier helemaal smolt van het kleintje van een collega (die ook nog eens heel enthousiast ging vertellen hoe leuk t allemaal wel niet was, fijn!). Succes en hou je taai!
@ Frutje: Lief dat je dat zegt, maar ik meen het serieus hoor! Zal straks eens op de mail mijn verhaal gooien, misschien begrijp je mn opmerking dan nog iets beter, k heb wel een klein beetje ervaring met het met een rotgevoel naar je werk gaan...
@ Pipo & Assie: Spannende tijden!!!! Assie is al goed bezig zo te horen, nu Pipo nog!! Ik weet dat het (veel!) makkelijker gezegd dan gedaan is, maar probeer gewoon vooral te genieten van deze tijd ook!! Het is tenslotte al helemaal super dat jullie er nu allebei samen met jullie mannen voor gaan en het is voor zo'n mooi 'doel'... Ik blijf duimen!!!
woensdag 24 november 2010 om 13:05
Romo: daar ben ik het helemaal mee eens! Deze tijd alleen is gewoon al hartstikke leuk.....alleen al dat je niet meer moeilijk hoeft te doen over "wanneer is het veilig te vrijen" en "wel of geen condoom". Maar daarnaast blijven we natuurlijk lekker hopen op superzaad en -eitjes haha
Lijkt me zo geweldig om overal te kunnen vertellen dat je zwanger bent......droom, droom.....hopelijk nog op mijn 32e
Lijkt me zo geweldig om overal te kunnen vertellen dat je zwanger bent......droom, droom.....hopelijk nog op mijn 32e