Depressief van angst

hoi Salle,

ik heb ademhalings oefeningen gedaan bij een ervaringsdeskundige bij maatkracht (www.maatkracht.com)

Het helpt wel maar niet genoeg bij mij.



ik moet zo naar therapie en in totaal een uur fietsen, bah!

MIsschien staan er oefeningen op de hyperventilatiesite? Ik heb dat ook salle, dat ik gauw weer naar m'n huis wil. Misschien steeds de tijd wat langer maken dat we van huis zijn?

Ik doe zelf maar wat. Ik lig op bed en haal een paar keer diep adem. Dan concentreer ik me op m'n armen,benen,nek, etc. Op een gegeven moment haal ik echt heel diep en rustig adem en m'n gedachten zijn ver weg. Is wel lekker hoor...Maar in de efteling ,in de grot haha, merktte ik ook aan m'n ademhaling dat het begon...Ik ga ook eens naar ademhalingen zoeken op het web...



Oh ja, en ik heb van de week veel suiker gegeten, tumtum etc,chocolade, en ben meteen onrustiger. Dat is toch ook wel een trigger...

Jemig, hoe meer ik over hyperventilatie lees hoe meer ik herken...

In hyperv. ga ik me niet meer verdiepen. Ik kon gisteren alleen maar aan m'n ademhaling denken en kreeg er onderhand hyperv. van. Volgens mij moet je met ademhalen niet nadenken. Ik hou me bij m'n ontspanningsoefeningen.

Ik heb sneeuw...

Haha Madamemicmac, ik lig dubbel om je post!

Ik herken het hoor. En idd, niet overnadenken over dat ademhalen. Makkelijk gezegd dan gedaan als je hyperventilatie hebt



Hoevaak per dag doe jij die ontspanningsoefeningen? Ik heb, die jij doet, altijd gedaan als ik er echt door heen zat. Maar volgens mij is het de bedoeling dat je het 3 keer per dag doet, toch?



Ik heb gisteravond het eerste feestje in bijna 2 jaar gehad, zonder ook maar 1 klein dingetje te voelen. Ik geloof het ook bijna niet. Voorheen had ik erge last en was het puur overleven en ik heb zeer vaak gehad dat ik daar voor mijn gevoel dizzy sstond (zonder alcohol he!?).

En gisteravond.... het ging gewoon, ik had ook vooraf geen gedachten (ga ik het wel redden etc). Wel moet ik eerlijk zeggen dat het een feestje hier letterlijk om de hoek was, dus ik kon zo naar huis).

Maar het voelt zo raar (en zo fijn!!), hoe kan dat nou? Geen licht gevoel in mijn hoofd, geen gespannen lichaam, geen ademhaling perikelen. Alleen maar lol, wijn, gelach, rondrennende, vol met snoep en cola kinderen en genieten!



Sneeuw? Sneeuw? Je woont niet zo ver weg toch? Maar in amsterdam nog geen vlokje te bekennen! Geniet ervan! heb je kleine kinderen of zijn ze al wat ouder?

Wat goed van je feestje! Volgens mij scheelt het ook als je er al zonder gedachtes naar toe gaat. Dus niet van; als ik maar niet...als ik me maar goed voel..etc. Ik heb gisteren inkopen gedaan in de stad, alleen. En het was druk. En overal moest ik wachten en dan ga je denken....maar ik ben overal blijven staan en het ging steeds beter. En op een gegeven moment wilde ik naar huis maar ben expres nog naar een paar winkels gegaan. En er kwam gewoon rust over me, heerlijk!



Mijn kinderen zijn 18,16 en 10.



Weten jullie dat groene thee ook goed helpt bij angsten? En dan vooral de pillen met L-theanine.

Hoe gaat het met je st Janskruid?



De oefeningen doe ik iig 1x per dag. Maar toen ik heel onrustig was wel 2 of 3x.

Ben sinds een paar maanden gaan sporten en gisteravond op de bank had ik me de grootste openbaring ooit.



En ik ben dankbaar voor dat ik dit zelf heb bereikt.. zonder antidepressiva.. zonder andere drugs.



Ik voelde weer die onrust in mn maag.. in mn ademhaling.. duizelingen en…



Ik dacht gisteren letterlijk : Kom maar op paniekaanval.

Kom maar. Ik ben niet bang, als het zo moet, dan so be it!

Het interesseert me niet als ik nu een aanval krijg.

Ik voelde zo’n verlossing. Ongelovelijk.



Mensen met paniekaanvallen / angststoornissen zijn vooral bang voor een volgende aanval etc.



Ik heb hier 7 jaar lang van alles tegen geprobeerd.

Alles om het maar niet te krijgen.Psychologen.. ander voedsel, geen koffie, geen sigaretten, geen alcohol, geen slaaptekort en als ik dan toch een aanval voelde opkomen, wandelen

Afleiding zoeken, Rescue spray ALLES maar dan ook alles om het maar tegen te gaan.



Die tijd is nu voorbij.

Kom maar op paniekaanval. Ik ben er zo klaar mee om er maar bang voor te zijn!



En ik denk………….



Dat dit dé oplossing is.



Je gedachten bepalen je gevoel.

Als je je beter wilt voelen.. zul je anders moeten leren denken.

hoe moeilijk het ook lijkt, doe t stap voor stap.

Ja, het klopt shivaatje. Zo moet je er ook tegenover staan. De knop moet om.

daarom deel ik dit ook. Het is mogelijk om hierover heen te komen.



En geloof me ik heb lang en vaak gedacht dat ik dit voor altijd zou gaan hebben!

hey meiden,



ik heb deze topic net pas gevonden en ik ben er echt heel blij mee! Wat een herkenning!

Vooral wat jij beschrijft Salle, dat wanneer je van huis gaat naar een evenement, dat je soms één grote lange paniekaanval lijkt te hebben. Heb ik ook altijd!! zo fijn om te horen dat ik daarin niet de enige ben!

Het trillerige, aangespannen spieren ( lopen alsof ik een robot ben) het afwezige gevoel en dat snel kloppende hart, ik heb het ook allemaal! En dat dan een hele middag ofzo. Ben zo bang dat ik er een keer door flauwval.

Vooral wanneer ik afspraken bij de dokter of mijn coach heb, dat soort een- op -eengesprekken vind ik heel moeilijk. Ben me dan op de een of andere manier nog meer bewust van mezelf en hoe ik me voel waardoor ik nog meer in de stress schiet. Heb zometeen weer een afspraak dus ik kijk er al naar uit. not.

Vorige week had ik ook zo'n afspraak en toen heb ik me zo erg opgefokt dat ik in de anderhalf uur dat ik daar zat twee paniekaanvallen heb gehad. Ben er nog 4 dagen ziek van geweest.... Hebben jullie dit ook wel eens bij een op een gesprekken??



kus Lin

Hoi linn88, nee, ik heb dat niet met 1 op 1 gesprekken. Maar vervelend hé. Kan je je van te voren niet goed ontspannen? Misschien helpt dat. Of stel je de andere persoon voor dat ie daar zit in z'n onderbroek. Heb ik eens ergens gelezen...zo van; we zijn allemaal maar gewone mensen.



Ik ga eigenlijk wel lekker. Ben er net als shivaa wel klaar mee. Maar goed, volgende week kan ik me weer anders voelen, dat weet ik. Maar voel me nu al dagen relaxed. Ik heb wel eens een link gegeven van een stuk waar ik veel aan heb. Heb dat geprint en lees het veel. Is een heel boekwerk maar zóóó herkenbaar. Ik zal hier wat stukjes plaatsen.



Hoe is het salle?

VERMOEIDHEID VAN DE ZENUWEN (ANGST)

Vermoeidheid van de spieren (lichamelijke vermoeidheid)

Vermoeidheid van de emoties

Vermoeidheid van de geest

Vermoeidheid van de “levenskracht”



Om je symptomen te begrijpen, is het belangrijk om te begrijpen wat deze soorten van vermoeidheid zijn en inhouden. Het ene moment lijk je alles onder controle te hebben, het volgende moment lijk je die controle weer kwijt te zijn. Begrijpen waarom dit zo is, is de sleutel tot “genezing”.



De vier vormen van vermoeidheid komen vaak voor bij angsten, en vaak lopen ze in elkaar over. Heen en weer. Dat klinkt erg logisch, maar veel mensen herkennen deze stadia niet in zichzelf, omdat het zo geleidelijk is gegaan, zo onopgemerkt.



Terwijl je dit leest, lijkt morgen misschien zo ver weg, zo onmogelijk te beleven, teveel om over na te denken. En toch kon je dat enkele maanden geleden misschien wel nog. Je hebt misschien het gevoel dat je een stadium bereikt hebt waarop je liever je ogen sluit, om ze morgen niet meer open te moeten doen. Dit voelt allemaal misschien erg vreemd voor je en totaal niet als iets dat bij jou hoort. Misschien voel je je op dit moment erg verward. Nochtans, als je ze begrijpt, worden angsten veel minder beangstigend. Dan kan je zien dat ze geen voorstadium zijn van één of andere geestesziekte of lichamelijke ziekte.



Wat je moet begrijpen is dat er twee soorten angst zijn. Met andere woorden: je hebt misschien op dit moment geen paniekaanval of iets dergelijks. De eerste paniekaanval die je ooit beleefde, wordt gezien als de EERSTE ANGST. Die allereerste paniekaanval is er nu niet meer, maar toch blijf je er mee bezig. Je wordt bang van je symptomen. Je bent bang geworden van wat toen met je gebeurde, je blijft er in je hoofd mee bezig. Dat is de TWEEDE ANGST. Je houdt je symptomen in de gaten en wordt bang voor de angst. Je maakt de paniekaanval tot iets veel groters. Een hartziekte, een tumor, een geestesziekte,... Helaas, hoe meer je er mee bezig bent, hoe meer je je focust op je symptomen, hoe meer je symptomen je zullen opvallen en hoe meer stress je krijgt. En hoe meer angst en stress... <--- hoe langer de symptomen zullen blijven en hoe intenser ze misschien wel voelen.





VERMOEIDHEID VAN DE SPIEREN



Dit is de eerste vermoeidheid en vaak wordt ze niet herkend. Ze is het resultaat van een lange tijd van gespannen zijn en de spierpijn kan soms behoorlijk heftig worden. Iemand met vermoeide spieren kan bijvoorbeeld sneller het evenwicht verliezen of meer moeite hebben met wandelen. Toch is er lichamelijk niets mis. De spieren zijn enkel vermoeid door de spanning. Een gevoel van zwakte kan zo'n spierspanning opvolgen. Er is niets ernstigs aan de hand.



Wazig zicht, spierpijn, hoofdpijn, stijfheid,... zijn allemaal onschadelijke symptomen van spiervermoeidheid en -spanning.



VERMOEIDHEID VAN DE EMOTIES



Als zenuwen lange tijd onderhevig zijn aan stress, vooral aan emotionele stress zoals angst, kan het gebeuren dat alle emoties die binnenkomen veel heftiger lijken dan eerst en ook makkelijker switchen. Dit is een belangrijk stadium. Het is hier dat je gevoeliger gemaakt wordt. Het is op dit punt dat angst steeds heftiger lijkt te worden en vaak wordt dit gezien als iets gevaarlijks. Het lichaam en de geest slaan op hol, maar dit komt enkel door het feit dat je gevoeliger bent. Helaas denkt iemand die dit meemaakt al gauw dat er iets ernstigs aan de hand is. Hij/zij wordt verward en nog angstiger. Nochtans is dit nergens voor nodig. Het wordt enkel en alleen veroorzaakt door de angst – adrenaline – angst cyclus. Ofwel: angst voor de angst.



Met andere woorden: stress en angst kunnen zomaar opduiken en daar is niets engs of gevaarlijks aan. Je mag alleen niet de fout maken bang te worden voor die angst. Als je daar wel bang voor wordt, maakt je lichaam nog meer adrenaline aan en zo worden de zenuwen nog meer gespannen en krijg je nog meer angst. En doordat je nog meer angst krijgt, worden de symptomen waar je zo bang voor bent ook heviger. Dus probeer in te zien dat angst die zomaar komt absoluut ongevaarlijk is. Maak niet de fout er nog meer angst bij te krijgen door bang te worden van je angst.



Angst waar je niet bang voor bent, heelt zichzelf. Angst waar je wel bang voor bent, geeft meer angst en maakt je nog gevoeliger. Verwacht echter niet dat je meteen angstvrij zal zijn eens je tot dit besef bent gekomen. Sommige mensen genezen meteen van zodra ze weten hoe angst werkt, maar in de meeste gevallen vergt dit wat tijd. Gun jezelf die tijd.



Het gevoeliger worden voor angst (omdat je er bang voor bent) kan je het gevoel van uitputting geven. Je energie wordt steeds maar weer aangesproken (om te vechten tegen de angst) waardoor je soms het gevoel krijgt dat je te moe bent om nog door te gaan. Dit is geen depressie. Dit is een gevoel dat zonder problemen kan voorkomen bij angststoornissen en het gaat ook weer voorbij. Als je gevoeliger bent geworden, kan een triest gevoel opeens heel erg triest aanvoelen, een enge film kan plots nog veel enger lijken. Een klein probleem lijkt opeens onoverkomelijk. Ook dat is normaal. Het hoort er allemaal bij.



Gevoelens van schuld: onthoud dat elk gevoel zwaarder en heviger lijkt op dit moment. Verwijt jezelf niets en laat je door niemand iets verwijten.

Geluiden: geluiden kunnen opeens veel luider lijken. Je zenuwen zijn gewoon (tijdelijk) gevoeliger.

Wakker worden: veel angstige mensen hebben het zowel emotioneel als fysiek het zwaarst in de ochtend. Dat heeft te maken met het ontspannen en dan weer opspannen van het lichaam. Toch heb je je rust nodig. Om diezelfde reden kan sporten ook weerzin opwekken bij een angstig persoon: de symptomen kunnen even erger lijken. Toch is sporten gezond en helpt het om beter te worden. Laat je niet misleiden door niets betekenende symptomen!

Niet in slaap raken: door bang of geënerveerd te raken als je niet in slaap kunt komen, zorg je voor nog meer stress. Laat komen wat komt. Uiteindelijk val je toch in slaap. Wees rustig en kalm.



Soms kan je het gevoel krijgen dat je geen beslissingen kan nemen, dat je je alles veel te hard aantrekt, en dat je geen zelfvertrouwen meer over hebt. Je kan een gevoel van onwerkelijkheid krijgen, zowel over jezelf als over de wereld. Je kan het gevoel krijgen dat je jezelf niet meer bent. Al deze dingen zijn absoluut ongevaarlijk. Dat geldt ook voor hartkloppingen, overmatig zweten,... en alle andere angstsymptomen.

VERMOEIDHEID VAN DE GEEST



Een angstig persoon is vanuit zijn toestand van nature bezorgd om zichzelf, om hoe hij/zij zich voelt, en dus keren zijn angstige gedachten vaak naar binnen. Veel introspectie en voortdurend op je hoede zijn zorgt voor mentale vermoeidheid. Als de geest wakker is, is het makkelijk om over alles mee te praten, om logisch na te kunnen denken,... Als de geest vermoeid is daarentegen kunnen gedachten heel traag komen of net gaan racen. Het kan moeilijk zijn om woorden of zinnen te vormen, je kan je verward voelen en je concentratie en geheugen kunnen net een zeef lijken. Het vergeten van zaken die je normaal zo weet, kan je zelfs het gevoel geven dat je dement wordt. Dit is echter allemaal niets ergs. Je geest is vermoeid door het vele piekeren en bang zijn. Word hier niet bang van.



Je kan het gevoel krijgen dat je gedachten blijven hangen. Dat is één van de redenen waarom je het zo moeilijk vindt om zorgen los te laten. Wees niet kwaad op jezelf. Geef je geest de ruimte om moe te zijn. Er is niets aan de hand. Elke gedachte die komt met angst, maakt je bang en lijkt erg belangrijk te zijn. Je kan opeens bang worden iemand anders of jezelf iets aan te doen bijvoorbeeld. Of het kan zijn dat je de gedachte aan een hartaanval maar niet uit je hoofd krijgt. Je wil dan geloven dat deze gedachten wel waar moeten zijn, maar niets is minder waar. Het zijn normale gedachten, die iedereen wel eens krijgt, maar omdat jij steeds op je hoede bent (door de angst) blijven die gedachten plakken. Meer is dat niet.



Een warrig, vaag hoofd: je kan het gevoel krijgen dat je niet meer kunt denken, of dat je net heel snel of heel traag gaat denken.

Zelfbewust: je kan het gevoel hebben dat je jezelf steeds maar in de gaten houdt. Je gevoelens, je gedachten, je lichaam,...

Derealisatie/depersonalisatie: door het voortdurend denken krijg je een vervreemd gevoel.





VERMOEIDHEID VAN DE “LEVENSKRACHT”



Wanneer een angstig mens het gevoel krijgt dat elke actie, elke gedachte zoveel moeite vergt, kan hij zich gaan afvragen of het allemaal wel het vechten waard is. De zin om steeds maar weer te vechten kan op sommige momenten wel erg klein worden. Wees niet bang, je bent enkel vermoeid. Dit is geen echte depressie. Zelfs wanneer je aan de beterhand bent, kun je nog steeds het gevoel hebben dat je het allemaal even niet meer ziet zitten. Genezing gaat in de meeste gevallen niet van de ene dag op de andere. Gun jezelf de ruimte om het even niet meer te zien zitten. Je levenskracht komt zeker terug. Je hebt gewoon even rust nodig.

_________________

HERSTEL



-het probleem onder ogen zien

-aanvaarden

-het over je heen laten komen/niet tegen vechten

-geef het tijd





Als angst, door onwetendheid, de controle krijgt over je leven kan je een erg verward gevoel krijgen. Dan is het niet makkelijk om nog te weten waar je moet beginnen om van je angst af te raken. De methode zoals hierboven beschreven, heeft al heel vaak bewezen te werken.



zie het probleem onder ogen. Besef dat je angstig bent

aanvaard je angst. Voel je niet schuldig of slecht. Aanvaard dat je je niet 100% voelt.

als je je angstig voelt, loop dan niet weg voor dat gevoel. Het kan je geen kwaad doen. Laat het over je heen komen.

en vooral: zet jezelf niet onder druk. Genezing heeft (in het overgrote merendeel van de gevallen) tijd nodig.





HET PROBLEEM ONDER OGEN ZIEN



Dit houdt in dat je beseft dat de genezing van binnenuit zal komen. Natuurlijk kan je hulp van buitenaf goed gebruiken, maar uiteindelijk hangt alles af van jouw inspanningen. Het probleem onder ogen zien betekent ook dat je probeert niet langer bang te worden van je symptomen. Het zijn symptomen van angst en meer zijn ze ook niet.



Probeer niet weg te lopen voor je angst. Durf haar onder ogen komen. Alleen door met haar “in zee te durven gaan” kan je haar leren kennen en begrijpen. Het helpt niet om steeds maar weer van haar weg te lopen. Dat maakt je angst voor de angst steeds groter. Het is ook mogelijk dat je na verloop van tijd gewoon raakt aan bepaalde symptomen. Ze verontrusten je dan niet langer. Als je er lang genoeg op zo'n manier mee om gaat, verdwijnen ze in de meeste gevallen vanzelf.





AANVAARDEN



Aanvaard dat je je op dit moment (en misschien al veel langer) niet 100% voelt. Laat de druk die je op jezelf legt los. Aanvaard dat je angstig bent. Er kan niet over schuld of zwakte gesproken worden.



Zelfs het kleinste moment van aanvaarding legt een goede basis. Misschien voel je er in eerste instantie niets van, maar je onderbewuste neemt die ervaring wel mee. Het is de eerste stap naar herstel. Ook als je accepteert, kan je overigens niet verwachten dan de symptomen meteen verdwijnen. Er kan in veel gevallen zelfs maanden over gaan voor je je weer helemaal je oude zelf voelt. Raak daardoor niet ontmoedigd. Het is een heel normaal proces.



Het is moeilijk om zomaar je symptomen te aanvaarden en als dat in het begin niet lukt, probeer dan op z'n minst af en toe eens na te denken over aanvaarding. Dit alleen al kan de druk wat verlichten. Aan de andere kant; als je je steeds gespannen terugtrekt, geef je je zenuwen de verkeerde signalen. Namelijk dat er écht iets is om bang voor te zijn, dat er écht iets fout is. Bij gevolg spannen je zenuwen zich harder aan en worden je symptomen heviger. Besef dat al deze “vreemde” symptomen die je voelt bij angst horen en dat ze nooit van ook maar enige betekenis zijn. Als er niet langer angst voor de angst is, zal de angst langzaam verdwijnen. Genezing ligt voor een groot deel in het verliezen van angst voor de angst. Aanvaard wat je voelt en relax, wees bereid om traag beter te worden (jaag jezelf niet op!). Dit is actieve overgave.





NIET VECHTEN



Vechten zorgt voor meer spanning en doordat je daardoor meer symptomen krijgt waar je bang voor bent, krijg je angst voor de angst. Je kan zelfs zo hard vechten tegen de angst dat je het gevoel krijgt dat je geest blokkeert, je weet dan niet meer wat te doen, je denkt dat je alle controle verliest, zowel over je lichaam als over je geest. Dit is paniek ten volle. Wees ook hier niet bang voor. Laat het over je heen komen. Het verdwijnt vanzelf.



Als je valt en je hebt een wonde, dan zal je merken dat je lichaam die wonde vanzelf geneest. Zo gaat dat ook met je angstsymptomen, maar je moet je lichaam wel een kans geven. Als je tegen je lichaam gaat vechten, vecht je eigenlijk tegen een bondgenoot en dan raakt niemand vooruit.





GEEF HET TIJD



Zoals al vaker gezegd heeft je lichaam tijd nodig om te helen. Je kan genezing niet overhaasten. Net zoals het geen zin heeft om te proberen een gebroken been sneller te laten genezen, zo heeft het ook geen zin om je angsten sneller dan mogelijk weg te willen. Bovendien heb je ook tijd nodig om de herinnering aan zoveel angst en paniek te laten helen. Het geheugen heeft ook een eigen ritme. Als je opeens opnieuw beseft hoe bang je al geweest bent, word dan van die gedachte niet bang. Het betekent niet dat je voor altijd zo bang zal blijven en het betekent ook niet dat je in een terugval zit. Het betekent enkel dat de angst diep in je geheugen staat gegrift en dat ze tijd nodig heeft om daar te helen.



Het maakt niet uit hoe lang je al lijdt, het maakt ook niet uit hoeveel dokters en pillen en boeken je (succesloos) al geprobeerd hebt. Als je hoop hebt (ook al is het soms maar een klein beetje) dan kàn je genezen. Je hebt àlle mogelijkheden in je om helemaal beter te worden. Maar... geef het tijd.



Wanneer je merkt dat het af en toe wat beter gaat, kan het erg pijnlijk zijn om plots opnieuw wat meer in de put te zitten. Herinner jezelf er dan aan dat genezing meestal niet van de ene op de andere dag gaat en dat je er al eens uit bent gekomen, voor hoe kort ook. Herinner jezelf er aan dat je het kan.



Op een gegeven moment kan het zijn dat je niet langer geeft om wat er gebeurt en dat het je allemaal niet meer kan schelen. Je verliest zelfs de moed om nog door te gaan en de hoop dat je ooit weer beter wordt. Laat die gevoelens toe en besef dat ze er zijn doordat je (tijdelijk) uitgeput bent. Ze hebben geen verdere betekenis en ze gaan ook weer weg van zodra je je weer wat beter gaat voelen. Misschien heb je schrik voor de toekomst en ben je bang dat je niet aan de eisen van het leven zal kunnen voldoen. Er moet gewoon genoeg tijd voorbij gaan voordat je opnieuw een soort evenwicht en zelfvertrouwen vindt. Als je dit lang genoeg doet, word je vanzelf stilaan rustiger en wordt ook de toekomst een stuk minder bedreigend. Wees niet bang voor morgen, leef vandaag.



Heb geduld met jezelf. Net zoals je niet van de ene op de andere dag angstig werd, zo heb je ook tijd nodig om aan genezing te wennen. Het kan zijn dat je bang wordt van het gevoel plots minder bang te zijn. Dit is normaal, ook dit is weer wennen. Accepteer en geef het tijd.

_________________

En zo heb ik een boekwerk van 64 blz.

@Choco..



Ik vecht er juist niet meer tegen.

Als ik iets voel wat er wel eens op zou kunnen lijken haal ik me schouders op en vervolg ik me mn weg. en het lijkt wel hoe vaker ik dat doe hoe beter het gaat.



ik had t net nog.



En ik dacht letterlijk, fok toch op hej. geen tijd, geen zin.

Voel ook totaal geen angst als t wel zou komen. Heerlijk!

En geloof me, ben jarenlang een angsthaas geweest hoor!

en dan gaat het ook echt meteen weg.



Misschien helpt dit ook bij jullie.



Realiseer je je dat je zo'n paniekaanval kunt oproepen? Denk dat een ieder die daar last van heeft, het op kan roepen.. als je die "gave" bezit.. dan kun je het dus ook wegdenken!



doordat het een paar keer lukt dat wegdenken, maakt dat je sterker en geloof je er steeds meer in dat je eroverheen aan het komen bent.



kheb 7 jaar last gehad, en zeg nu. Niets is onmogelijk.



"You can change your destiny, just by changing your mind"

Maar nu druk je ze weg shivaa. Je moet ze juist accepteren, toch?

Net als onrustige gevoelens. Niet denken;oh nee hé, ik wordt weer onrustig!!! Maar; oh ja, dat hoort erbij..en dan geen aandacht meer aan schenken. ( Dit helpt mij).



You go Chocolate! Lekker hé?

Hej hej... ja je hebt gelijk.. ik voel het persoonlijk niet als wegdrukken. meer van, tis no big deal.

als t komt dan komt het.. kga me er niet meer druk om maken

hallo allemaal!



Tjee, wat een reacties!

Fijn chocolate om iets van je te horen en te lezen dat het oke gaat!

Welkom Lin (en fijn dat je dingen van mij herkent, ben ik niet de enige gek )

Madamemicmac; zo jij bent actief geweest met je lappen tekst! Als de kids vanavond op bed liggen, ga ik het eens rustig doorlezen!

Shivaatje; ik snap wat je bedoelt met "no big deal, laa maar komen!". Ik zit nu ook in de fase dat ik dat een beetje begin te kunnen. Maar had me dit een jaar geleden gezegd en ik had er om gelachen als een boer met kiespijn, Persoonlijk denk ik dat je verschillende stadia meot doorlopen om te komen waar je wilt zijn (geen last meer). Ben je in het eerste stadium dan kan je deze instelling totaal nog niet overzien (geldt voor mij persoonlijk dan).



Ik ga later nog even uitgebreid reageren.

Gisteravond met een vriendin uiteten geweest in de stad.

Ik had nergens last van, nergens, nergens, nergens, nergens, niets, niets, niets!!!!

En hoe dat nou komt? Geen idee, verder in het proces ofzo? Het is misschien helemaal uitgeanalyseerd bij de psych ofzo, dat ik het snap, whatever!

Toen ik gisteravond naar huis fietste, voelde het als zo'n grote rijkdom, zo'n gevoel van vrijheid, van geluk!

Volgende maand begin ik met een training loopbaanbegeleiding en een cursus Engels. Ik ben een bezig bijtje (maar ook wel lui), kids naar school, ik begin een beetje afleiding te missen. Een jaar geleden had ik een moord gedaan voor hele dagen thuis, voor rust, voor alleen zijn etc.



Staat er hier iemand open voor een date?

Daten? Wie weet, ergens in het nieuwe jaar dan.

Heb je hyves? En de anderen? Zal ik een besloten hyvesgroep maken? Voor de angstige-viva-dames?

Kunnen we elkaar zo alvast zien.

DE BOM ONTMANTELEN



Sommige mensen denken dat ze “accepteren” als ze “leren leven met hun ziekte”. Sommige mensen zijn bereid om compromissen te maken. Dit is niet de juiste manier van aanvaarden. Ik wil je leren te leven met je angsten tot je er vrij van bent – geen compromissen. Ik wil niet dat de agorafoben dan maar besluiten dat ze “daar” niet zullen gaan en “daar ook niet”, dat ze die reis niet zullen maken en die ook niet.



Ware aanvaarding is vooruit gaan, de gevreesde zaken aanpakken en ze doen met volkomen aanvaarding van welke symptomen er ook komen. Het betekent zelfs aanvaarden dat je iets op dat moment absoluut niet durft of er heel erg tegenop ziet en het toch doen. Haal diep adem – laat los – ga maar vooruit.



Steeds maar piekeren over dingen die je vreest en wat mis kan gaan, is hetzelfde als een citroen in je maag hebben die je maar voortdurend uit zit te knijpen. En hoe meer je knijpt, hoe meer sap (stress) er vrij komt. Met andere woorden: haal je hand van die citroen af!



Elke keer dat je een gevreesde situatie aangaat, elke keer dat je recht in je angsten durft gaan,... ontmantel je de bom een klein beetje meer. Elke keer dat je weer uit een terugval stapt, heb je de bom weer een beetje ontmanteld. Elke keer dat je op de goede manier oefent, ontmantel je de bom weer. En ooit op een dag, als je een dappere uitdaging aangaat, zal je merken dat de paniek niet komt. Je aanvaarding heeft het dan gewonnen op de angst. Dit betekent niet dat je nooit meer in paniek zal raken, helemaal niet, die oude duivel zal nog wel terugkeren, maar eens je de bom ontmanteld hebt, heeft de paniek haar macht over jou verloren.



En ook: in plaats van ontgoocheld te zijn door een terugval, wil ik dat je beseft dat een terugval betekent dat je toch al vooruitgang hebt geboekt. Wees daar blij om en zie de terugval als een noodzakelijk onderdeeltje naar herstel.



Ook vermoeidheid kan vreemde dingen met je uithalen. Het kan gebeuren dat je de ene dag veel dingen kan doen, en je er de volgende dag niet eens gewoon aan kan denken. Maak niet de fout jezelf te veroordelen als je moe bent. Als je vermoeid bent, kan je minder. Dat is normaal.

“Geleidelijk” is het kernwoord. Alles komt geleidelijk. Zet jezelf een doel, en ga er rustig op af. Je kan jezelf niet beter maken door kwaad te zijn op jezelf. Als je in discussie gaat met je angst, kan je blijven discussiëren. Beter worden is iets dat aan de tijd en aanvaarding moet overgelaten worden. Ga gewillig door, draag al je vervelende symptomen gewillig, ga gewillig door al je vervelende gevoelens.



Geef nooit op. Probeer de bom nog wat verder te ontmantelen. Begrijp goed wat hier allemaal gezegd is.

IN DE VUURLINIE



Sommigen van jullie willen zo graag al jullie symptomen verliezen dat je jezelf bijna voortdurend in een staat van angst houdt en door de stress die angst brengt, blijven de symptomen aanhouden. Kan je dat begrijpen? Je bent als een hond aan wiens staart een blikje is gebonden. Hij gaat rond en rond, probeert het blik zo weg te krijgen. Je gaat rond in een cirkel, angstig proberend om je symptomen kwijt te raken en natuurlijk achtervolgen ze je dan! Dus, als je je symptomen moe bent:

probeer dan eerst minder angstig te zijn voor je symptomen. Als je er in slaagt een klein beetje minder angstig te zijn, is er een klein beetje minder stress en dus zullen de symptomen hierdoor ook een klein beetje afnemen.



Een vrouw herinnerde mij aan een aspect van angst dat ik niet genoeg kan benadrukken: het vreemde gevoel dat je krijgt als je aan het herstellen bent. Deze vrouw, die erover klaagde zich onwerkelijk te voelen, zei dat ze zich, van zodra ze aanvaarding probeerde te oefenen, steeds vreemder ging voelen. Ze was nu in de war en maakte zich zorgen, want ze was zeker dat ze alles had geoefend zoals het hoorde. Ze zei dat ze het gevoel had geaccepteerd, dat ze niet had proberen uitvissen wat het gevoel te betekenen had en dat ze zelfs geprobeerd had het niet weg te willen. Ze was zelfs bereid geweest ermee samen te werken. En toch bleef het gevoel. Ze kon dit niet begrijpen. Deze vrouw had NIET alles gedaan: ze was vergeten dat dit zeker en vast zou gebeuren en dat dit ontmoedigend werkt. Van zodra je je af gaat vragen of je alles wel precies doet zoals het moet, raak je in de war en word je ontmoedigd. Tijdens het herstel neem je plaats in de vuurlinie en zo moet het ook zijn. In plaats van het gevoel weg te willen, ga je het in de ogen kijken. Leren omgaan met gevoelens betekent vaak dat je je er op moet durven concentreren. Als je hiermee doorgaat, worden de gevoelens geleidelijk aan minder en minder belangrijk.





EEN MIRAKEL VAN BINNENUIT



Wacht niet altijd om dingen te doen tot je er zin in hebt. Als je niet langer wacht, voel je je sneller beter. Zoek het oog van de orkaan. Schippers zeggen dat er in het midden van een orkaan een plaats van vrede is: het oog van de orkaan. Om het te vinden, moet het schip eerst dwars door de storm. Kijk de angst in de ogen, en aanvaard, en hoewel je symptomen niet meteen zullen verdwijnen, zul je er wel de vrede van overwinning vinden. Als je deze innerlijke rust vindt, kunnen je symptomen geleidelijk kalmeren. Vind het oog van de orkaan, ga recht door de storm heen, op weg naar het oog, maar doe het met acceptatie.





WEG MET DE MIST



In een brief schreef een vrouw: “Niemand kan me overtuigen dat ik niet gek ga worden, ineen ga stuiken, als ik me in een situatie bevind die ik niet aan kan en als ik ver van huis ben. Hoe kan ik er mee omgaan als ik het gevoel heb dat ik het geen minuut langer volhoud en er geen ontsnappingsweg is?”



Met andere woorden, zij verlangt een remedie die buiten haar ligt. Het zou helpen als ze zich voor zou stellen wat er echt zou gebeuren als ze zich in zo'n situatie bevindt. Nu ziet ze het nog altijd doorheen een mistig gordijn.



Wanneer deze vrouw een reis maakt in een voertuig dat ze niet zomaar kan stoppen, moet ze de reis beginnen met het besef dat ze wellicht wel wat paniek zal voelen – angst voor de angst zorgt er voor dat de angst komt – maar ook met het besef dat, wanneer ze bereid is de paniek gewoon door haar heen te laten gaan, de paniek niet uit de hand zal lopen. Het kan niet tot voorbij een bepaald punt groeien. Herstel ligt in de plaatsen en ervaringen die je mijdt. Loop nooit weg van zo'n ervaringen of plaatsen want het herstel ligt in hen. Laat geen enkele illusie je leven vergallen.





BLIJF DOORGAAN



Zoals ik al vaak gezegd heb, is het meest enge van gevoelig geworden zenuwen de intensiteit van de lichamelijke reacties op de kleinste angstige gedachte, en vervolgens de grote angst voor deze reactie, zelfs tot het punt dat je het gevoel kan krijgen dat je gek wordt.



Vrede en rust... Je verlangt er zo naar en je vindt ze maar niet.



Vrede ligt in het vinden van een goede manier van kijken naar om het even welk probleem dat je angstig houdt, in het vinden van een manier om er mee om te gaan en vervolgens in het volhouden van deze manier. Maar push jezelf niet, je hebt niets te bewijzen! Neem rust als je die nodig hebt. Wees niet bang omdat je bang bent, voel je niet triestig omdat je je triestig voelt: accepteer.



En ook: probeer met mensen om te gaan. Hoe moeilijk en pijnlijk het ook kan zijn om je aandacht op iemand anders te richten, hun enthousiasme te delen,... probeer toch menselijk contact niet uit de weg te gaan en probeer niet teveel medelijden met jezelf te hebben terwijl je daarmee bezig bent.