Help? Verliefd? Op collega?
maandag 6 december 2010 om 16:20
Hey allemaal,
Sinds dit schooljaar heb ik een nieuwe collega op de basisschool waar ik werk, opzich niets raars zou je zeggen wil het niet zo zijn dat ik hem steeds leuker begin te vinden...
Ik heb zelf al een vriend, we zijn nu al 6 jaar samen, wonen samen en onze relatie is prima. Hij is lief en zorgzaam en wil alles voor me doen en verteld me vaak dat hij me mooi vindt en van mij houdt.
Sinds dit jaar werk ik nu samen met deze collega, en ik merk dat ik hem steeds leuker begin te vinden. In de teamkamer zit ik vaak tegenover hem en is er veel oogcontact, we kunnen professioneel over het werk praten maar ook lachen met elkaar.
We kunnen het goed met elkaar vinden maar ik merk ook dat ik hem meer dan alleen als collega zie. Van het weekend was ik uit met mijn vriendinnen en hij was er toevallig ook. We hebben samen een drankje gedronken en ik voelde me net zoals op mijn eerste date met mijn vriend.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hiermee moet...Ik hou van mijn vriend, en wil hem absoluut geen pijn doen... Mijn collega heeft zelf ook een relatie en ik weet totaal niet wat hij van mij vindt...
Nu is het lastig om onze samenwerking ineens anders vorm te geven... maar ik weet ook niet wat ik hiermee moet...
Soms overkomt verliefd worden je..... maar ik wil dit niet......wat nu?
Liefs,
Rachel
Sinds dit schooljaar heb ik een nieuwe collega op de basisschool waar ik werk, opzich niets raars zou je zeggen wil het niet zo zijn dat ik hem steeds leuker begin te vinden...
Ik heb zelf al een vriend, we zijn nu al 6 jaar samen, wonen samen en onze relatie is prima. Hij is lief en zorgzaam en wil alles voor me doen en verteld me vaak dat hij me mooi vindt en van mij houdt.
Sinds dit jaar werk ik nu samen met deze collega, en ik merk dat ik hem steeds leuker begin te vinden. In de teamkamer zit ik vaak tegenover hem en is er veel oogcontact, we kunnen professioneel over het werk praten maar ook lachen met elkaar.
We kunnen het goed met elkaar vinden maar ik merk ook dat ik hem meer dan alleen als collega zie. Van het weekend was ik uit met mijn vriendinnen en hij was er toevallig ook. We hebben samen een drankje gedronken en ik voelde me net zoals op mijn eerste date met mijn vriend.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hiermee moet...Ik hou van mijn vriend, en wil hem absoluut geen pijn doen... Mijn collega heeft zelf ook een relatie en ik weet totaal niet wat hij van mij vindt...
Nu is het lastig om onze samenwerking ineens anders vorm te geven... maar ik weet ook niet wat ik hiermee moet...
Soms overkomt verliefd worden je..... maar ik wil dit niet......wat nu?
Liefs,
Rachel
maandag 6 december 2010 om 16:23
Niets doen en je bedenken dat je dit niet wilt.
en dat zal zeker moeilijk zijn. Maar bedenk je dan wat er gebeurt als je (tegen je huidige idee in) wél iets doet en wat dat allemaal oplevert.
Maak een plussen-minnen lijstje over wel iets doen desnoods. En wees zo eerlijk om, als de plussen de overhand hebben, eerst netjes met je vriend te gaan praten.
en dat zal zeker moeilijk zijn. Maar bedenk je dan wat er gebeurt als je (tegen je huidige idee in) wél iets doet en wat dat allemaal oplevert.
Maak een plussen-minnen lijstje over wel iets doen desnoods. En wees zo eerlijk om, als de plussen de overhand hebben, eerst netjes met je vriend te gaan praten.
maandag 6 december 2010 om 16:31
Wat wil je er mee?
Dat is misschien de vraag...
Je zegt je vriend geen pijn te willen doen maar dat staat los van wat je WEL wilt. Kijk ik weet niet of het realistisch om te denken dat het wat wordt want hij heeft ook een vriendin en tja...
Ben jij nog gelukkig met je vriend? Want dan kan jullie relatie op het eerste oog wel kloppen en doet hij misschien alles wat jou zoekt in een vent... maar misschien is het gevoel voor hem toch klaar ?
Dat is misschien de vraag...
Je zegt je vriend geen pijn te willen doen maar dat staat los van wat je WEL wilt. Kijk ik weet niet of het realistisch om te denken dat het wat wordt want hij heeft ook een vriendin en tja...
Ben jij nog gelukkig met je vriend? Want dan kan jullie relatie op het eerste oog wel kloppen en doet hij misschien alles wat jou zoekt in een vent... maar misschien is het gevoel voor hem toch klaar ?
maandag 6 december 2010 om 16:47
Wat ik uit je post opmaak:
- je bent gelukkig met je vriend
- je collega heeft ook een relatie
- jij bent verliefd, van je collega weet je dit niet.
Ben je bereid je huidige relatie en het geluk en de liefde die daarbij horen op te geven omdat je nu verliefd bent? Voor de kans dat eventueel misschien er een kansje is dat je collega dat ook zou kunnen doen als (en ik zeg als) hij hetzelfde voelt als jij? Als ik dit zo lees, ik zou het er niet voor over hebben!
Niets mee doen dus, maar ik denk dat je dit wel aan je collega moet vertellen, als reden dat je afstand neemt. En er duidelijk bij zeggen dat je voor je relatie gaat, en dat het dus de reden is dat je afstand neemt!
Liefde opgeven voor verliefdheid en 'misschiens' is het stomste wat je ooit zou kunnen doen.
- je bent gelukkig met je vriend
- je collega heeft ook een relatie
- jij bent verliefd, van je collega weet je dit niet.
Ben je bereid je huidige relatie en het geluk en de liefde die daarbij horen op te geven omdat je nu verliefd bent? Voor de kans dat eventueel misschien er een kansje is dat je collega dat ook zou kunnen doen als (en ik zeg als) hij hetzelfde voelt als jij? Als ik dit zo lees, ik zou het er niet voor over hebben!
Niets mee doen dus, maar ik denk dat je dit wel aan je collega moet vertellen, als reden dat je afstand neemt. En er duidelijk bij zeggen dat je voor je relatie gaat, en dat het dus de reden is dat je afstand neemt!
Liefde opgeven voor verliefdheid en 'misschiens' is het stomste wat je ooit zou kunnen doen.
maandag 6 december 2010 om 16:49
Het gras is altijd groener aan de overkant.
Ik weet dat als ik hals overkop mijn vriend zou verlaten om met deze collega een relatie te beginnen het na verloop van tijd net zo wordt als wat ik nu heb. Je raakt aan elkaar gewend, het spannende is eraf...
Soms voel ik me opgesloten in mijn relatie, maar ik denk dat iedereen dit wel eens heeft en terug verlangt naar vrijgezel zijn.
Ik ben nu net 26 en ben dus al vanaf mijn 19 met mijn vriend samen... hij is 34 en was 27 toen wij een relatie kregen. Soms voelt het of het te snel gaat, het huisje, boompje, beestje maar aan de andere kant wil ik dit ook graag met mijn vriend!
en vraag ik mij af of dit niet vluchtgedrag is en onzekerheid die iedereen mee maakt voordat ze zich definitief settelen.
(en dan bedoel ik: huis kopen, kinderen krijgen, trouwen)
Mijn collega is 25, dus zelfs jonger dan dat ik ben.... misschien wil ik iets compenseren? Ik weet het niet...
Ik weet dat als ik hals overkop mijn vriend zou verlaten om met deze collega een relatie te beginnen het na verloop van tijd net zo wordt als wat ik nu heb. Je raakt aan elkaar gewend, het spannende is eraf...
Soms voel ik me opgesloten in mijn relatie, maar ik denk dat iedereen dit wel eens heeft en terug verlangt naar vrijgezel zijn.
Ik ben nu net 26 en ben dus al vanaf mijn 19 met mijn vriend samen... hij is 34 en was 27 toen wij een relatie kregen. Soms voelt het of het te snel gaat, het huisje, boompje, beestje maar aan de andere kant wil ik dit ook graag met mijn vriend!
en vraag ik mij af of dit niet vluchtgedrag is en onzekerheid die iedereen mee maakt voordat ze zich definitief settelen.
(en dan bedoel ik: huis kopen, kinderen krijgen, trouwen)
Mijn collega is 25, dus zelfs jonger dan dat ik ben.... misschien wil ik iets compenseren? Ik weet het niet...
maandag 6 december 2010 om 16:54
Tuurlijk kan dat. Maar is de vraag dan of je iets moet beginnen met je collega - die zelf gewoon een relatie heeft en daar misschien wel heel gelukkig in is - of dat je de relatie die je nu hebt onder de loep moet gaan nemen.
Ik bedoel, wat wil je dan? Een paar jaar de vrijgezel uithangen kan leuk zijn. Maar vaak kom je dan weer op een punt uit dat je verlangt naar een fijne relatie. Die heb je op dit moment al. Heeft het zin om dat op te geven?
Ik bedoel, wat wil je dan? Een paar jaar de vrijgezel uithangen kan leuk zijn. Maar vaak kom je dan weer op een punt uit dat je verlangt naar een fijne relatie. Die heb je op dit moment al. Heeft het zin om dat op te geven?
maandag 6 december 2010 om 17:11
quote:Rachellauren schreef op 06 december 2010 @ 16:49:
Het gras is altijd groener aan de overkant. Bij mij niet!quote:Soms voel ik me opgesloten in mijn relatie, maar ik denk dat iedereen dit wel eens heeft en terug verlangt naar vrijgezel zijn.
Nee, als ik dat had was het tijd om uit de relatie te stappen of eens ernstig te gaan praten. In mijn huidige relatie heb ik dat gevoel nog NOOIT gehad en dat gaat denk ik zo blijven. Ook verlang ik niet naar vrijgezel zijn, omdat ik alles kan doen wat ik kon doen toen ik vrijgezel was. Behalve de one-nighstands en oeverloos geflirt, maar daar staan zó veel andere 'vaste relatie dingen' tegenover dat ik me er niet druk over kan maken.
quote:Ik ben nu net 26 en ben dus al vanaf mijn 19 met mijn vriend samen... hij is 34 en was 27 toen wij een relatie kregen. Soms voelt het of het te snel gaat, het huisje, boompje, beestje maar aan de andere kant wil ik dit ook graag met mijn vriend!
en vraag ik mij af of dit niet vluchtgedrag is en onzekerheid die iedereen mee maakt voordat ze zich definitief settelen.
(en dan bedoel ik: huis kopen, kinderen krijgen, trouwen)Wat anderen voor mij al zeiden, je hebt al topics geopend over twijfels, over verliefd op je zwager, al vanaf dat je amper drie jaar samen bent met je vriend. Waarom zou je hiermee verder gaan als je dat al zo lang hebt?
Het gras is altijd groener aan de overkant. Bij mij niet!quote:Soms voel ik me opgesloten in mijn relatie, maar ik denk dat iedereen dit wel eens heeft en terug verlangt naar vrijgezel zijn.
Nee, als ik dat had was het tijd om uit de relatie te stappen of eens ernstig te gaan praten. In mijn huidige relatie heb ik dat gevoel nog NOOIT gehad en dat gaat denk ik zo blijven. Ook verlang ik niet naar vrijgezel zijn, omdat ik alles kan doen wat ik kon doen toen ik vrijgezel was. Behalve de one-nighstands en oeverloos geflirt, maar daar staan zó veel andere 'vaste relatie dingen' tegenover dat ik me er niet druk over kan maken.
quote:Ik ben nu net 26 en ben dus al vanaf mijn 19 met mijn vriend samen... hij is 34 en was 27 toen wij een relatie kregen. Soms voelt het of het te snel gaat, het huisje, boompje, beestje maar aan de andere kant wil ik dit ook graag met mijn vriend!
en vraag ik mij af of dit niet vluchtgedrag is en onzekerheid die iedereen mee maakt voordat ze zich definitief settelen.
(en dan bedoel ik: huis kopen, kinderen krijgen, trouwen)Wat anderen voor mij al zeiden, je hebt al topics geopend over twijfels, over verliefd op je zwager, al vanaf dat je amper drie jaar samen bent met je vriend. Waarom zou je hiermee verder gaan als je dat al zo lang hebt?
maandag 6 december 2010 om 17:12
quote:Rachellauren schreef op 06 december 2010 @ 17:04:
ik begrijp niet helemaal waar sommigen het over hebben en niet gewoon op mijn topic kunnen reageren, ik bedoel:
Ik post dit bericht natuurlijk niet onder mijn eigen naam...
lijkt me duidelijk!In groep vier is waarschijnlijk iedereen slimmer dan deze juf...
ik begrijp niet helemaal waar sommigen het over hebben en niet gewoon op mijn topic kunnen reageren, ik bedoel:
Ik post dit bericht natuurlijk niet onder mijn eigen naam...
lijkt me duidelijk!In groep vier is waarschijnlijk iedereen slimmer dan deze juf...
maandag 6 december 2010 om 17:16
helaas zijn er op dit topic mensen alleen maar bezig om andere onderuit te halen en op zoek te gaan naar vreemde en rare verhalen inplaats van het verhaal te lezen dat in dit topic staat.
Ik vraag om een mening of een advies en niet om zinloze en kleinerende opmerkingen. Helaas is niet iedereen even volwassen wat mij weer even doet realiseren dat ik er wel weer klaar mee ben. Voor degene die wel een fatsoenlijke reactie heeft gegeven: Bedankt,
voor de kleine zieltjes onder ons die detective aan het spelen zijn: Jammer...dit topic en forum is volgens mij voor totaal andere dingen bedoelt dan iemand bewust kleineren en vervelend reageren.
Ik vraag om een mening of een advies en niet om zinloze en kleinerende opmerkingen. Helaas is niet iedereen even volwassen wat mij weer even doet realiseren dat ik er wel weer klaar mee ben. Voor degene die wel een fatsoenlijke reactie heeft gegeven: Bedankt,
voor de kleine zieltjes onder ons die detective aan het spelen zijn: Jammer...dit topic en forum is volgens mij voor totaal andere dingen bedoelt dan iemand bewust kleineren en vervelend reageren.
maandag 6 december 2010 om 17:16
maandag 6 december 2010 om 17:20
Ach kom mensen! Waarom wordt verliefdheid hier altijd zo overschat? Een paar vlinders en oepserdefloeps, de goede relatie van zeven jaar zit in de waagschaal. Ik snaper werkelijk niks van. Ik word ook wel eens verliefd om een leuke collega. Ik kijk mezelf dan in de spiegel aan en zeg tegen mezelf: doe normaal! Na een weekje of twee is het dan voorbij.
TO, je kent die hele vent niet eens buiten de lerarenkamer en je overweegt nu al serieus om je goede relatie ervoor in te ruilen? Voor een paar kriebels in je buik? Het gaat wel over meid, tenzij je hem blijft opzoeken.
TO, je kent die hele vent niet eens buiten de lerarenkamer en je overweegt nu al serieus om je goede relatie ervoor in te ruilen? Voor een paar kriebels in je buik? Het gaat wel over meid, tenzij je hem blijft opzoeken.
maandag 6 december 2010 om 17:34
@Rachellauren:
Bedenk dit:
- Het is ook maar een mens. Maak hem niet tot een heilige. Neem ongemerkt wat afstand van je collega, zoek niet bewust oogcontact, ga niet meer tegenover hem zitten.
Verder blijf ik erbij dat je naar je relatie moet kijken. Als de twijfel vaker toeslaat, dan zit er waarschijnlijk iets niet goed.
Bedenk dit:
- Het is ook maar een mens. Maak hem niet tot een heilige. Neem ongemerkt wat afstand van je collega, zoek niet bewust oogcontact, ga niet meer tegenover hem zitten.
Verder blijf ik erbij dat je naar je relatie moet kijken. Als de twijfel vaker toeslaat, dan zit er waarschijnlijk iets niet goed.
maandag 6 december 2010 om 17:40