Relaties
alle pijlers
Mijn broer
maandag 6 december 2010 om 18:28
Hoi iedereen,
Normaal lees ik altijd mee maar toch besloten om mijn probleem hier neer te zetten in de hoop dat ik praktische tips krijg.
Alvast mijn excuses voor het lange verhaal.
Ik zal bij het begin beginnen.
Ik was 4 jaar oud toen ik met mijn ouders en mijn broer naar Nederland ben gevlucht. Mijn broer was 8.
Wij waren toen asielzoekers en hebben in heel wat azc's gezeten.
Later kregen we een erg leuk huis in een leuke buurt.
Mijn broer en ik gingen naar school, hadden vriendjes en vriendinnetjes. We hadden het erg naar ons zin.
Mijn vader heeft nooit van mijn broer gehouden (het was niet zijn zoon trouwens). Hij was erg jaloers?? Ik weet niet wat hem bezielde om te doen wat hij heeft gedaan.
Toen mijn broer 14 jaar was kwam mijn vader op het idee om mijn broer naar ons land van herkomst te sturen voor een 'vakantie'. Mijn moeder vroeg visa aan en zij ging met hem mee.
In die tijd hadden wij nog steeds de nederlandse nationaliteit niet.
Mijn vader haalde mijn moeder toen over om terug te komen zonder mijn broer, zodat hij daar de taal en gebruiken zou leren.
Mijn moeder kwam inderdaad terug. Zonder mijn broer. Wat zij niet wist was dat mijn vader in haar afwezigheid mijn broer uit Nederland heeft uitgeschreven.
Een paar maanden later kregen wij het Nederlandse paspoort. Voor ons een hele opluchting. Alleen, mijn broer kreeg hem dus niet. Hij bestond als het ware niet voor de nederlandse overheid.
Toen begon de ellende, van rechtzaken tot brieven naar iedereen en alles wat maar iets betekend in Nederland.
Iedere keer werd mijn mijn broer afgewezen.
Mijn broer is later op zijn 18e op een illegale manier Nederland binnengekomen om bij zijn familie te zijn (inmiddels had ik er 2 zusjes en een broertje bij).
Hij heeft hier toen zwart gewerkt. En mijn moeder maar doorgaan met rechtzaken om hem op een legale manier bij haar te krijgen.
Mijn broer raakte erg depressief. Hij kon geen normale baan krijgen, geen huis, geen school. Hij zocht zijn heil in de drugs en later is hij naar een ander land gegaan om daar proberen asiel aan te vragen.
Om een lang verhaal kort te maken, mijn broer is nu 29. Hij zit al 5 jaar in de gevangenis (ander land) omdat hij daar illegaal is.
Mijn moeder trekt het niet meer. Ze heeft meerdere zelfmoordpogingen gedaan omdat haar gemis zo groot is. Ze is al 15 jaar ongelukkig. Ze haat het leven.
Zij kreeg deze week te horen dat mijn broer verder in de isolatiecel moet omdat er geen cellen beschikbaar zijn. De overheid daar weten niet wat ze met hem aanmoeten. Hij is staatloos.
Ik weet niet wat ik moet doen, het doet zo'n pijn om mijn moeder en broer zo te zien. Ik kan genieten van mijn leven, wetende dat mij zij zoveel pijn hebben.
Ik hoop dat iemand mij kan helpen??
Liefs
Normaal lees ik altijd mee maar toch besloten om mijn probleem hier neer te zetten in de hoop dat ik praktische tips krijg.
Alvast mijn excuses voor het lange verhaal.
Ik zal bij het begin beginnen.
Ik was 4 jaar oud toen ik met mijn ouders en mijn broer naar Nederland ben gevlucht. Mijn broer was 8.
Wij waren toen asielzoekers en hebben in heel wat azc's gezeten.
Later kregen we een erg leuk huis in een leuke buurt.
Mijn broer en ik gingen naar school, hadden vriendjes en vriendinnetjes. We hadden het erg naar ons zin.
Mijn vader heeft nooit van mijn broer gehouden (het was niet zijn zoon trouwens). Hij was erg jaloers?? Ik weet niet wat hem bezielde om te doen wat hij heeft gedaan.
Toen mijn broer 14 jaar was kwam mijn vader op het idee om mijn broer naar ons land van herkomst te sturen voor een 'vakantie'. Mijn moeder vroeg visa aan en zij ging met hem mee.
In die tijd hadden wij nog steeds de nederlandse nationaliteit niet.
Mijn vader haalde mijn moeder toen over om terug te komen zonder mijn broer, zodat hij daar de taal en gebruiken zou leren.
Mijn moeder kwam inderdaad terug. Zonder mijn broer. Wat zij niet wist was dat mijn vader in haar afwezigheid mijn broer uit Nederland heeft uitgeschreven.
Een paar maanden later kregen wij het Nederlandse paspoort. Voor ons een hele opluchting. Alleen, mijn broer kreeg hem dus niet. Hij bestond als het ware niet voor de nederlandse overheid.
Toen begon de ellende, van rechtzaken tot brieven naar iedereen en alles wat maar iets betekend in Nederland.
Iedere keer werd mijn mijn broer afgewezen.
Mijn broer is later op zijn 18e op een illegale manier Nederland binnengekomen om bij zijn familie te zijn (inmiddels had ik er 2 zusjes en een broertje bij).
Hij heeft hier toen zwart gewerkt. En mijn moeder maar doorgaan met rechtzaken om hem op een legale manier bij haar te krijgen.
Mijn broer raakte erg depressief. Hij kon geen normale baan krijgen, geen huis, geen school. Hij zocht zijn heil in de drugs en later is hij naar een ander land gegaan om daar proberen asiel aan te vragen.
Om een lang verhaal kort te maken, mijn broer is nu 29. Hij zit al 5 jaar in de gevangenis (ander land) omdat hij daar illegaal is.
Mijn moeder trekt het niet meer. Ze heeft meerdere zelfmoordpogingen gedaan omdat haar gemis zo groot is. Ze is al 15 jaar ongelukkig. Ze haat het leven.
Zij kreeg deze week te horen dat mijn broer verder in de isolatiecel moet omdat er geen cellen beschikbaar zijn. De overheid daar weten niet wat ze met hem aanmoeten. Hij is staatloos.
Ik weet niet wat ik moet doen, het doet zo'n pijn om mijn moeder en broer zo te zien. Ik kan genieten van mijn leven, wetende dat mij zij zoveel pijn hebben.
Ik hoop dat iemand mij kan helpen??
Liefs
maandag 6 december 2010 om 18:42
maandag 6 december 2010 om 18:43
quote:Frankie33 schreef op 06 december 2010 @ 18:42:
Ik zou kamerleden e-mailen. Als ze geen sjoege geven: houd aan, vind zo veel mogelijk medestanders, bestook de kamerleden met brieven, be an ass (die netjes blijft), zodat ze je zat worden en iets gaan doen.
Want dit is onmenselijk.Haar broer zit in het buitenland, NL bemoeit zich niet met vreemdelingen in andere landen. Als het binnen de EU valt zou ze het nog kunnen proberen in Brussel.
Ik zou kamerleden e-mailen. Als ze geen sjoege geven: houd aan, vind zo veel mogelijk medestanders, bestook de kamerleden met brieven, be an ass (die netjes blijft), zodat ze je zat worden en iets gaan doen.
Want dit is onmenselijk.Haar broer zit in het buitenland, NL bemoeit zich niet met vreemdelingen in andere landen. Als het binnen de EU valt zou ze het nog kunnen proberen in Brussel.
maandag 6 december 2010 om 18:45
quote:eefie1 schreef op 06 december 2010 @ 18:44:
Ik zat er aan te denken om de krant op te bellen om dit verhaal aan het Nederlandse publiek te vertellen. Mijn vriend vond het geen goed idee, omdat het een politieke kwestie is.
Wat vinden jullie?
Ik weet niet of het een goed idee is, publiciteit kan helpen bij zo'n zaak. Hij zit alleen niet in NL vast, dan zou ik het eerder aan een krant of een ander medium in het land doen waar hij zit.
Waar zit hij eigenlijk?
Ik zat er aan te denken om de krant op te bellen om dit verhaal aan het Nederlandse publiek te vertellen. Mijn vriend vond het geen goed idee, omdat het een politieke kwestie is.
Wat vinden jullie?
Ik weet niet of het een goed idee is, publiciteit kan helpen bij zo'n zaak. Hij zit alleen niet in NL vast, dan zou ik het eerder aan een krant of een ander medium in het land doen waar hij zit.
Waar zit hij eigenlijk?
