Peuterpuberteit?
zondag 12 december 2010 om 21:47
Hallo,
Ik vraag me af hoe jullie met sommige situaties omgaan.
Onze dochter is net 20 maanden en begint nu wat eigenzinniger te worden.
Brood eten gaat niet goed. Ze gooit vaak haar bordje weg en wil alleen hapjes van een ander mee-eten.
Tijdens het aankleden ineens in de overstrekking omdat ze niet wil dat ik de broek aandoe.
Bij het naar buiten gaan over de rooie omdat ze niet in de wagen/op de fiets/ in de auto wil.
Hoe gaan jullie met dit soort dingen om?
Tot nu toe forceer ik gewoon wat ik wil. Dus wel in de wagen zetten en gewoon die broek aansjorren. Eten forceer ik nooit, dat laat ik dan maar even zo.
Maar ik ben nu vooral benieuwd hoe andere ouders dit soort kleine dingen oplossen.
Ik vraag me af hoe jullie met sommige situaties omgaan.
Onze dochter is net 20 maanden en begint nu wat eigenzinniger te worden.
Brood eten gaat niet goed. Ze gooit vaak haar bordje weg en wil alleen hapjes van een ander mee-eten.
Tijdens het aankleden ineens in de overstrekking omdat ze niet wil dat ik de broek aandoe.
Bij het naar buiten gaan over de rooie omdat ze niet in de wagen/op de fiets/ in de auto wil.
Hoe gaan jullie met dit soort dingen om?
Tot nu toe forceer ik gewoon wat ik wil. Dus wel in de wagen zetten en gewoon die broek aansjorren. Eten forceer ik nooit, dat laat ik dan maar even zo.
Maar ik ben nu vooral benieuwd hoe andere ouders dit soort kleine dingen oplossen.
maandag 13 december 2010 om 11:38
Xaloy, R's vader is een avondmens en jij een ochtendmens, toch? Kan het zijn dat R erfelijk belast is en gewoon op zijn vader lijkt? Dan is de oplossing simpel: gewoon Compli de ochtendsessie laten doen en ze lekker samen sikkeneurig laten wezen
Wij beginnen de dag tegenwoordig met een verhaaltje voorlezen in bed. Daarna is Pluis een stuk beter vooruit te branden dan wanneer we hem meteen na het wakker worden uit bed plukken. Kost even drie minuten extra, maar levert uiteindelijk juist heel veel tijdwinst op (en een boel krijsreductie). Is R voor zoiets vatbaar?
Anky, breathholding spells bij andermans kind lijkt me echt heel vervelend.
Wij beginnen de dag tegenwoordig met een verhaaltje voorlezen in bed. Daarna is Pluis een stuk beter vooruit te branden dan wanneer we hem meteen na het wakker worden uit bed plukken. Kost even drie minuten extra, maar levert uiteindelijk juist heel veel tijdwinst op (en een boel krijsreductie). Is R voor zoiets vatbaar?
Anky, breathholding spells bij andermans kind lijkt me echt heel vervelend.
maandag 13 december 2010 om 12:35
Hij staat om 7 uur zelf op en heeft dan tot 8 uur de tijd om allerlei dingen te doen die hij zelf wil. Vanaf 8 uur is het kleren aan, etc etc, tot dat hij om half 9 in de auto moet zitten voor school. Dat is een half uur, dat is echt heel vele tijd. Dat trek ik er al voor uit. Ik zorg er dus voor dat ik om 8 uur klaar ben met alles, dan heb ik alle tijd voor hem. Het maakt alleen geen bal uit!
maandag 13 december 2010 om 12:36
quote:Xaloy schreef op 13 december 2010 @ 11:13:
Daarom wordt er dus hele ochtenden hier niet gepraat, alleen maar gemopperd, gegild en gekrijst. Het begint met eten, dan de kleren aan, dan tandenpoetsen, en dan de auto in. Ben altijd zo opgelucht als de ochtend weer voorbij is!
Maar goed. Stickers.
Pff heftigde dagen dan he.
Dan verlang ik wel naar mn werk op woe, don en vrij...
Daarom wordt er dus hele ochtenden hier niet gepraat, alleen maar gemopperd, gegild en gekrijst. Het begint met eten, dan de kleren aan, dan tandenpoetsen, en dan de auto in. Ben altijd zo opgelucht als de ochtend weer voorbij is!
Maar goed. Stickers.
Pff heftigde dagen dan he.
Dan verlang ik wel naar mn werk op woe, don en vrij...
maandag 13 december 2010 om 12:44
Ja, dat ochtendritueel doen we hier ook altijd. Ze moeten hier doordeweeks om 6.30 uur uit bed (best wel vroeg dus), dus ik neem per kind altijd even een paar minuten de tijd om even te knuffelen, even op schoot zitten enzovoorts. Vooral jongste moet ik niet zomaar uit bed plukken, want dan zijn de rapen gaar.
Maar ik mag niet klagen, want sinds augustus gaat jongste elke morgen naar de Kindergarten. Ideaal. Kan ze daar gillen en krijsen .
Maar ik mag niet klagen, want sinds augustus gaat jongste elke morgen naar de Kindergarten. Ideaal. Kan ze daar gillen en krijsen .
maandag 13 december 2010 om 12:45
quote:anky schreef op 13 december 2010 @ 12:44:
Ja, dat ochtendritueel doen we hier ook altijd. Ze moeten hier doordeweeks om 6.30 uur uit bed (best wel vroeg dus), dus ik neem per kind altijd even een paar minuten de tijd om even te knuffelen, even op schoot zitten enzovoorts. Vooral jongste moet ik niet zomaar uit bed plukken, want dan zijn de rapen gaar.
Maar ik mag niet klagen, want sinds augustus gaat jongste elke morgen naar de Kindergarten. Ideaal. Kan ze daar gillen en krijsen .Wat een genot voor je haha
Ja, dat ochtendritueel doen we hier ook altijd. Ze moeten hier doordeweeks om 6.30 uur uit bed (best wel vroeg dus), dus ik neem per kind altijd even een paar minuten de tijd om even te knuffelen, even op schoot zitten enzovoorts. Vooral jongste moet ik niet zomaar uit bed plukken, want dan zijn de rapen gaar.
Maar ik mag niet klagen, want sinds augustus gaat jongste elke morgen naar de Kindergarten. Ideaal. Kan ze daar gillen en krijsen .Wat een genot voor je haha
maandag 13 december 2010 om 17:11
hier ook een kereltje van bijna (nog 10 dagen) twee, gelukkig is hij (nog) erg makkelijk en ik laat hem ook kiezen tussen twee opties. sommige dingen moeten gewoon en die laat hij dan gelukkig ook wel redelijk gebeuren. aankleden moet en nu heeft hij bedacht dat hij zelf zijn broek aan wil doen... dan laat ik hem daar sochtend mee stoeien tot hij zegt 'mama, helpen?'. met spullen/eten gooien mag niet en dan krijgt hij 1 waarschuwing dat het niet mag (soms met reden als het stuk gaat bijvoorbeeld of omdat het niet gemaakt is om mee te gooien maar om op te eten) en zeggen we erbij dat als hij het weer doet hij een tik op zijn vingers krijgt, 9 van de 10 keer doet hij het dan nog een keer en steekt zijn hand uit om te kijken of we het echt doen en dan geven we er een tik op (niet hard maar wel dat hij het voelt) dan zegt hij 'auw, (eigen naam) niet gooien'. en dan zeggen we dat hij inderdaad niet met eten mag gooien.
wat ik wel moeilijk vind is als ik hem bij kdv breng dan maakt hij drama en wil alleen maar aan me hangen... als er dan een kindje in de buurt komt krijgt die gelijk een duw van hem. dan zeg ik wel streng dat dat niet mag en dat hij sorry moet zeggen maar vind het ook zielig voor hem... al blijkt als ik dan een half uur later bel dat ik nog niet in de auto zat of hij zat al lief te puzzelen...
tiaraatje; ik heb veel gekookt met zoon in draagdoek op mijn rug en tegenwoordig probeer ik de aardappels sochtends of tijdens slaaptijd al te schillen en ook de groente al klaar te hebben staan in een pan met water. rond vijf uur alleen het vuur aanzetten en af en toe roeren...
wat ik wel moeilijk vind is als ik hem bij kdv breng dan maakt hij drama en wil alleen maar aan me hangen... als er dan een kindje in de buurt komt krijgt die gelijk een duw van hem. dan zeg ik wel streng dat dat niet mag en dat hij sorry moet zeggen maar vind het ook zielig voor hem... al blijkt als ik dan een half uur later bel dat ik nog niet in de auto zat of hij zat al lief te puzzelen...
tiaraatje; ik heb veel gekookt met zoon in draagdoek op mijn rug en tegenwoordig probeer ik de aardappels sochtends of tijdens slaaptijd al te schillen en ook de groente al klaar te hebben staan in een pan met water. rond vijf uur alleen het vuur aanzetten en af en toe roeren...
maandag 13 december 2010 om 17:15
quote:wen schreef op 13 december 2010 @ 17:09:
Mijn antwoord weet je al denk ik? Maar dat vind ik ook serieus de beste optie in dat soort gevallen!
DOEK
Maar heb je los van die doek ook een tip? Niet eens qua koken. maar de hele dag door hoor ik OPTILLEN MAMA.
Kan pas savonds mn werk doen. ben de hele dag bezig met doen wat zij vraagt. Laten jullie ook weleens huilen? Of jengelen?
Mijn antwoord weet je al denk ik? Maar dat vind ik ook serieus de beste optie in dat soort gevallen!
DOEK
Maar heb je los van die doek ook een tip? Niet eens qua koken. maar de hele dag door hoor ik OPTILLEN MAMA.
Kan pas savonds mn werk doen. ben de hele dag bezig met doen wat zij vraagt. Laten jullie ook weleens huilen? Of jengelen?
maandag 13 december 2010 om 17:21
Wij hebben wel eens dat soort dagen, dan knoop ik haar dus veel op in. Dat helpt vaak een hoop.
Ze speelt verder best wel wat alleen, als ze aandacht wil komt ze het wel halen en dat krijgt ze het ook. Mijn ervaring is dat als ik bewust een half uur of een uur met haar doorbreng, ze veel makkelijker even zelf speelt dan wanneer ik tussendoor steeds 2 minuutjes aandacht geef. Laten huilen en jengelen doe ik niet aan mijn idee is dat als ze op die manier om aandacht moet vragen, ik een eerdere vraag om aandacht over het hoofd heb gezien (en dat klopt hier eigenlijk vrijwel altijd).
Als ik wil werken zorg ik dat iemand anders met haar bezig is (of kdv) of ik doe het als ze slaapt. Of: ze kijkt mee over mijn schouder vindt ze vaak ook wel leuk.
Ze speelt verder best wel wat alleen, als ze aandacht wil komt ze het wel halen en dat krijgt ze het ook. Mijn ervaring is dat als ik bewust een half uur of een uur met haar doorbreng, ze veel makkelijker even zelf speelt dan wanneer ik tussendoor steeds 2 minuutjes aandacht geef. Laten huilen en jengelen doe ik niet aan mijn idee is dat als ze op die manier om aandacht moet vragen, ik een eerdere vraag om aandacht over het hoofd heb gezien (en dat klopt hier eigenlijk vrijwel altijd).
Als ik wil werken zorg ik dat iemand anders met haar bezig is (of kdv) of ik doe het als ze slaapt. Of: ze kijkt mee over mijn schouder vindt ze vaak ook wel leuk.
maandag 13 december 2010 om 18:22
Tiaraatje, mijn oudste wilde ook altijd en overal gedragen worden, en toen ik weer zwanger was, ben ik daar toch de strijd over aan gegaan, want het werd gewoon echt te zwaar. Ik zie ons nog staan in het park in de sneeuw: hij krijsend, en ik alsmaar zeggen dat hij echt te zwaar werd om te dragen. En toen kwam er een andere moeder aan hem vragen wat er was, en wist hij niet hoe snel hij weg moest lopen. In de goede richting Daarna ging het beter.
Die bank klinkt herkenbaar: hoe vaak ik m daar wel niet afgeplukt heb...
Die bank klinkt herkenbaar: hoe vaak ik m daar wel niet afgeplukt heb...
maandag 13 december 2010 om 20:25
Hier een meisje dat al talloze malen van de bank is gevallen en er regelmatig nogal gehavend uitziet. En echt leren doet ze er niet van helaas.
Koken probeer ik zo vaak mogelijk zonder kinderen te doen (meestal als ze op bed liggen, ik kook dan vooruit). Zoon heeft al een keer zijn hand behoorlijk verbrand toen hij met stoel en al op het kookeiland kukelde, dus sindsdien wil ik geen jonge kinderen meer bij het fornuis.
De oudste twee zette ik nog weleens voor de tv tijdens het koken, maar jongste is helaas totaal niet in TV geïnteresseerd, dus die truc werkt bij haar niet.
Koken probeer ik zo vaak mogelijk zonder kinderen te doen (meestal als ze op bed liggen, ik kook dan vooruit). Zoon heeft al een keer zijn hand behoorlijk verbrand toen hij met stoel en al op het kookeiland kukelde, dus sindsdien wil ik geen jonge kinderen meer bij het fornuis.
De oudste twee zette ik nog weleens voor de tv tijdens het koken, maar jongste is helaas totaal niet in TV geïnteresseerd, dus die truc werkt bij haar niet.
maandag 13 december 2010 om 22:21
quote:tiaraatje schreef op 13 december 2010 @ 18:00:
En wat doen jullie tegen constant uitdagend op de bank staan. Ben bang dat ze valt.Net zo vaak zeggen dat dat gevaarlijk is, en zeggen dat we op de bank op onze billen zitten terwijl ik haar op haar billen zet (inmiddels vraag ik het haar, en dan gaat ze meestal ook wel zitten). Maar hoe bedoel je uitdagend?
En wat doen jullie tegen constant uitdagend op de bank staan. Ben bang dat ze valt.Net zo vaak zeggen dat dat gevaarlijk is, en zeggen dat we op de bank op onze billen zitten terwijl ik haar op haar billen zet (inmiddels vraag ik het haar, en dan gaat ze meestal ook wel zitten). Maar hoe bedoel je uitdagend?
maandag 13 december 2010 om 22:41
quote:tiaraatje schreef op 13 december 2010 @ 17:15:
[...]
DOEK
Maar heb je los van die doek ook een tip? Niet eens qua koken. maar de hele dag door hoor ik OPTILLEN MAMA.
Kan pas savonds mn werk doen. ben de hele dag bezig met doen wat zij vraagt. Laten jullie ook weleens huilen? Of jengelen?
De hele dag doen wat zij vraagt lijkt me geen goed idee. Natuurlijk moet je rekening houden met de wensen en behoeftes van je kind, maar je moet wel zelf de leiding in handen houden.
Ik ben dus heel erg van het uitleggen. Als zoon (nu 33 maanden) bijvoorbeeld 'een boekje wil lezen terwijl ik iets anders moet/wil doen zeg ik; Mama gaat nu eerst even deze boodschappen opruimen en een kop koffie zetten. Als ik klaar ben gaan we een boekje lezen.' Terwijl ik die dingen doe blijf ik met hem in gesprek. 'Mama is bijna klaar met de boodschappen, daarna ga ik koffie zetten. Zoek jij maar vast een boekje uit.' enz. enz.
[...]
DOEK
Maar heb je los van die doek ook een tip? Niet eens qua koken. maar de hele dag door hoor ik OPTILLEN MAMA.
Kan pas savonds mn werk doen. ben de hele dag bezig met doen wat zij vraagt. Laten jullie ook weleens huilen? Of jengelen?
De hele dag doen wat zij vraagt lijkt me geen goed idee. Natuurlijk moet je rekening houden met de wensen en behoeftes van je kind, maar je moet wel zelf de leiding in handen houden.
Ik ben dus heel erg van het uitleggen. Als zoon (nu 33 maanden) bijvoorbeeld 'een boekje wil lezen terwijl ik iets anders moet/wil doen zeg ik; Mama gaat nu eerst even deze boodschappen opruimen en een kop koffie zetten. Als ik klaar ben gaan we een boekje lezen.' Terwijl ik die dingen doe blijf ik met hem in gesprek. 'Mama is bijna klaar met de boodschappen, daarna ga ik koffie zetten. Zoek jij maar vast een boekje uit.' enz. enz.
The time is now
maandag 13 december 2010 om 22:55
quote:Xaloy schreef op 13 december 2010 @ 06:54:
Die van ons is 3,5 en een echte draak. Dat van die films herken ik, ga ik ook niet in mee. Hij mag dan de TV uitzetten als hij het niet meer wil zien.
Hier zijn het de standaardsituaties die enorm veel energie vergen. Broek aan, shirt aan, jas aan. Altijd weer goed voor een huilbui en boosheid. Tanden poetsen, op je stoel zitten tijdens het eten, schoenen aan. In de auto gaan zitten (net als bij de films wil hij dan altijd in een andere stoel zitten). Echt álles is aanleiding voor wilde driftbuien en gekrijs. Word er echt doodmoe van!
Ik forceer veel, want het zijn dus voornamelijk die standaardsituaties die gewoon moéten. Je kan niet bij -5 zonder kleren naar buiten. Tanden poetsen moét. Autostoel ook. enzovoort. We hebben dus veel ruzie en veel woede hier in huis, en heb werkelijk geen idee hoe ik dat anders moet doen. Afleiden helpt allang niet meer. Dreigen helpt soms, maar ik baal van dat dreigen. Alleen baal ik nog meer van alle krijspartijen. Dus dan dreig ik soms. Of stop hem soms met harde handen in de autostoel of dwing hem met kracht zijn broek aan te trekken.
Ik heb alle begrip voor het proces waar hij doormoet. Echt. Maar na 2 jaar steeds erger wordende pubertijd heb ik amper nog geduld over!
Ik snak dus naar goede tips!
Ik weet niet of je hier nog leest, maar ik heb veel gehad aan een opvoedmethode "triple p". Wij hebben vorig jaar hulp ingeschakeld omdat we niet wisten hoe we met zoon zijn zeer heftige peuterpubergedrag om moesten gaan. Bij woedeaanval 1 kun je nog proberen om dingen om te buigen en positief te zijn, maar bij aanval 8 om 15 uur 's middags, stond ik briezend van woede in de woonkamer.
Triple p gaat uit van positief opvoeden. Minder zweverig dan het klinkt trouwens. Wanneer je er wat over zoekt op internet, lijkt het heel veel informatie. Wij hebben er een dvd van. Mocht je die willen, dan kan ik hem voor je kopieren. Het was voor ons echt een uitkomst. En dat hij bijna 4 is helpt ook trouwens. Hij accepteert een grens ineens, terwijl elke willekeurige grens tot een half jaar terug garant stond voor een huilbui, woedeaanval of wat dan ook.
Die van ons is 3,5 en een echte draak. Dat van die films herken ik, ga ik ook niet in mee. Hij mag dan de TV uitzetten als hij het niet meer wil zien.
Hier zijn het de standaardsituaties die enorm veel energie vergen. Broek aan, shirt aan, jas aan. Altijd weer goed voor een huilbui en boosheid. Tanden poetsen, op je stoel zitten tijdens het eten, schoenen aan. In de auto gaan zitten (net als bij de films wil hij dan altijd in een andere stoel zitten). Echt álles is aanleiding voor wilde driftbuien en gekrijs. Word er echt doodmoe van!
Ik forceer veel, want het zijn dus voornamelijk die standaardsituaties die gewoon moéten. Je kan niet bij -5 zonder kleren naar buiten. Tanden poetsen moét. Autostoel ook. enzovoort. We hebben dus veel ruzie en veel woede hier in huis, en heb werkelijk geen idee hoe ik dat anders moet doen. Afleiden helpt allang niet meer. Dreigen helpt soms, maar ik baal van dat dreigen. Alleen baal ik nog meer van alle krijspartijen. Dus dan dreig ik soms. Of stop hem soms met harde handen in de autostoel of dwing hem met kracht zijn broek aan te trekken.
Ik heb alle begrip voor het proces waar hij doormoet. Echt. Maar na 2 jaar steeds erger wordende pubertijd heb ik amper nog geduld over!
Ik snak dus naar goede tips!
Ik weet niet of je hier nog leest, maar ik heb veel gehad aan een opvoedmethode "triple p". Wij hebben vorig jaar hulp ingeschakeld omdat we niet wisten hoe we met zoon zijn zeer heftige peuterpubergedrag om moesten gaan. Bij woedeaanval 1 kun je nog proberen om dingen om te buigen en positief te zijn, maar bij aanval 8 om 15 uur 's middags, stond ik briezend van woede in de woonkamer.
Triple p gaat uit van positief opvoeden. Minder zweverig dan het klinkt trouwens. Wanneer je er wat over zoekt op internet, lijkt het heel veel informatie. Wij hebben er een dvd van. Mocht je die willen, dan kan ik hem voor je kopieren. Het was voor ons echt een uitkomst. En dat hij bijna 4 is helpt ook trouwens. Hij accepteert een grens ineens, terwijl elke willekeurige grens tot een half jaar terug garant stond voor een huilbui, woedeaanval of wat dan ook.
maandag 13 december 2010 om 22:57
quote:Banba schreef op 13 december 2010 @ 22:41:
[...]
De hele dag doen wat zij vraagt lijkt me geen goed idee. Natuurlijk moet je rekening houden met de wensen en behoeftes van je kind, maar je moet wel zelf de leiding in handen houden.
Ik ben dus heel erg van het uitleggen. Als zoon (nu 33 maanden) bijvoorbeeld 'een boekje wil lezen terwijl ik iets anders moet/wil doen zeg ik; Mama gaat nu eerst even deze boodschappen opruimen en een kop koffie zetten. Als ik klaar ben gaan we een boekje lezen.' Terwijl ik die dingen doe blijf ik met hem in gesprek. 'Mama is bijna klaar met de boodschappen, daarna ga ik koffie zetten. Zoek jij maar vast een boekje uit.' enz. enz.
Ik maak onderscheid tussen behoeften en wensen behoeften vervul ik (als ze dat zelf niet kan natuurlijk), bij wensen bekijk ik of het mogelijk is op dat moment. En verder ook wel zoals hierboven.
Geven en nemen, van beide kanten, dat gaat hier prima.
[...]
De hele dag doen wat zij vraagt lijkt me geen goed idee. Natuurlijk moet je rekening houden met de wensen en behoeftes van je kind, maar je moet wel zelf de leiding in handen houden.
Ik ben dus heel erg van het uitleggen. Als zoon (nu 33 maanden) bijvoorbeeld 'een boekje wil lezen terwijl ik iets anders moet/wil doen zeg ik; Mama gaat nu eerst even deze boodschappen opruimen en een kop koffie zetten. Als ik klaar ben gaan we een boekje lezen.' Terwijl ik die dingen doe blijf ik met hem in gesprek. 'Mama is bijna klaar met de boodschappen, daarna ga ik koffie zetten. Zoek jij maar vast een boekje uit.' enz. enz.
Ik maak onderscheid tussen behoeften en wensen behoeften vervul ik (als ze dat zelf niet kan natuurlijk), bij wensen bekijk ik of het mogelijk is op dat moment. En verder ook wel zoals hierboven.
Geven en nemen, van beide kanten, dat gaat hier prima.