Gezondheid
alle pijlers
Ik ben een verrader.
dinsdag 14 december 2010 om 15:57
Dag Dames,
Ik voel mij hartstikke klote.
Naar aanleiding van een ander topic, biecht ik het volgende op.
Ik heb een collega aangegeven bij de kinderbescherming.
de situatie in het kort.
Ik werk in de horeca, met diensten van 10-19 of 19-0100.
Een collega van mij, wilde 's middags even weg, of ik haar werk kon overnemen.
Ze was met een kwartiertje terug.
Later vertelde ze mij, dat ze haar zoontje van school had gehaald.
Op mijn vraag, " waar is hij nu", zei ze "thuis".
Ik vroeg, wie past op hem?
Ze zei, niemand.
Het mannetje is net 4.
Ik zei dat ik dat niet vond kunnen, ze zei ik doe dat al een half jaar, ik kan de oppas niet meer betalen.
In het kort, ze zet hem achter de tv, met wat lekkers en is 's avonds om 19.45 thuis.
Als ze avonddienst draait, is hij ook alleen thuis.
Van 18.00 tot 01.30.
Gaat alleen naar bed.
Haar oudste kind is van haar weggenomen, en ze heeft hem gedreigd, dat als hij de deur openmaakt voor wie dan ook, met hem hetzelfde zal gebeuren.
Wederom heb ik mijn afkeer uitgesproken.
Eens in de maand werken we samen op zaterdag.
Het manneke was wederom alleen thuis.
Ik heb het verteld aan onze leidinggevende.
Die zei, " het zijn mijn zaken niet".
Ik heb mijn collega gezegd, dat ik met deze wetenschap niet langer met haar kon werken.
En aangeboden om samen met haar, een oplossing te zoeken.
Ze moest er om lachen.
Ik heb de kinderbescherming gebeld.
En het kindje is bij haar weggehaald.
Heb ik juist gehandeld, ik voel mij toch rot.
Graag jullie mening.
Ik voel mij hartstikke klote.
Naar aanleiding van een ander topic, biecht ik het volgende op.
Ik heb een collega aangegeven bij de kinderbescherming.
de situatie in het kort.
Ik werk in de horeca, met diensten van 10-19 of 19-0100.
Een collega van mij, wilde 's middags even weg, of ik haar werk kon overnemen.
Ze was met een kwartiertje terug.
Later vertelde ze mij, dat ze haar zoontje van school had gehaald.
Op mijn vraag, " waar is hij nu", zei ze "thuis".
Ik vroeg, wie past op hem?
Ze zei, niemand.
Het mannetje is net 4.
Ik zei dat ik dat niet vond kunnen, ze zei ik doe dat al een half jaar, ik kan de oppas niet meer betalen.
In het kort, ze zet hem achter de tv, met wat lekkers en is 's avonds om 19.45 thuis.
Als ze avonddienst draait, is hij ook alleen thuis.
Van 18.00 tot 01.30.
Gaat alleen naar bed.
Haar oudste kind is van haar weggenomen, en ze heeft hem gedreigd, dat als hij de deur openmaakt voor wie dan ook, met hem hetzelfde zal gebeuren.
Wederom heb ik mijn afkeer uitgesproken.
Eens in de maand werken we samen op zaterdag.
Het manneke was wederom alleen thuis.
Ik heb het verteld aan onze leidinggevende.
Die zei, " het zijn mijn zaken niet".
Ik heb mijn collega gezegd, dat ik met deze wetenschap niet langer met haar kon werken.
En aangeboden om samen met haar, een oplossing te zoeken.
Ze moest er om lachen.
Ik heb de kinderbescherming gebeld.
En het kindje is bij haar weggehaald.
Heb ik juist gehandeld, ik voel mij toch rot.
Graag jullie mening.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
dinsdag 14 december 2010 om 15:59
Eindeloos.
Ik kan me voorstellen dat je je rot voelt, omdat je je een verrader voelt. Toch vind ik dat je goed gehandeld hebt. Je hebt éérst met haar hierover gepraat. Je hebt geprobeerd met haar een oplossing te zoeken. Uiteindelijk heb je in het belang van het kind gehandeld, iets wat de moeder kennelijk niet van plan was te doen.
voor je gevoel
voor je daad!
Ik kan me voorstellen dat je je rot voelt, omdat je je een verrader voelt. Toch vind ik dat je goed gehandeld hebt. Je hebt éérst met haar hierover gepraat. Je hebt geprobeerd met haar een oplossing te zoeken. Uiteindelijk heb je in het belang van het kind gehandeld, iets wat de moeder kennelijk niet van plan was te doen.
voor je gevoel
voor je daad!
Later is nu
dinsdag 14 december 2010 om 16:03
Ik heb altijd gedacht, stel dat er wat gebeurd, brand, of iets anders ergs, dan heb ook ik dat op mijn geweten.
Bovendien woont ze op een galerijflat, de buren weten het ook.
In deze tijd, bah, wat kan er allemaal wel niet gebeuren?
Bovendien woont ze op een galerijflat, de buren weten het ook.
In deze tijd, bah, wat kan er allemaal wel niet gebeuren?
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
dinsdag 14 december 2010 om 16:03
Goh wat een vreselijk naar verhaal zeg!
Ik vind dat je echt super goed hebt gehandeld! Je hebt haar je hulp aangeboden, je afkeer uitgesproken over de situatie en uiteindelijk het enige juiste gedaan, namelijk handelen in belang van het kind. Het zal nu even rot aanvoelen maar ik vind je een topper! Menigeen had gereageerd zoals je leidinggevende waardoor kind nog jaren zo had moeten leven. Een kind van 4 hoort niet uren alleen thuis te zijn en zeker niet alleen naar bed te hoeven gaan zonder dat iemand voor hem zorgt...
Goed gehandeld!
Ik vind dat je echt super goed hebt gehandeld! Je hebt haar je hulp aangeboden, je afkeer uitgesproken over de situatie en uiteindelijk het enige juiste gedaan, namelijk handelen in belang van het kind. Het zal nu even rot aanvoelen maar ik vind je een topper! Menigeen had gereageerd zoals je leidinggevende waardoor kind nog jaren zo had moeten leven. Een kind van 4 hoort niet uren alleen thuis te zijn en zeker niet alleen naar bed te hoeven gaan zonder dat iemand voor hem zorgt...
Goed gehandeld!
dinsdag 14 december 2010 om 16:04
dinsdag 14 december 2010 om 16:05
Goed gedaan. Dit is ernstige verwaarlozing. Dit mannetje is op dit moment beter af bij een pleeggezin. Als moeder werkt aan zichzelf en de situatie verbetert, kan het kind weer teruggeplaatst. Je hebt dus gezorgd voor de veiligheid van een kind en je hebt niet een moeder en een kind voorgoed uit elkaar gehaald...
dinsdag 14 december 2010 om 16:06
dinsdag 14 december 2010 om 16:06
