Peuterpuberteit?
zondag 12 december 2010 om 21:47
Hallo,
Ik vraag me af hoe jullie met sommige situaties omgaan.
Onze dochter is net 20 maanden en begint nu wat eigenzinniger te worden.
Brood eten gaat niet goed. Ze gooit vaak haar bordje weg en wil alleen hapjes van een ander mee-eten.
Tijdens het aankleden ineens in de overstrekking omdat ze niet wil dat ik de broek aandoe.
Bij het naar buiten gaan over de rooie omdat ze niet in de wagen/op de fiets/ in de auto wil.
Hoe gaan jullie met dit soort dingen om?
Tot nu toe forceer ik gewoon wat ik wil. Dus wel in de wagen zetten en gewoon die broek aansjorren. Eten forceer ik nooit, dat laat ik dan maar even zo.
Maar ik ben nu vooral benieuwd hoe andere ouders dit soort kleine dingen oplossen.
Ik vraag me af hoe jullie met sommige situaties omgaan.
Onze dochter is net 20 maanden en begint nu wat eigenzinniger te worden.
Brood eten gaat niet goed. Ze gooit vaak haar bordje weg en wil alleen hapjes van een ander mee-eten.
Tijdens het aankleden ineens in de overstrekking omdat ze niet wil dat ik de broek aandoe.
Bij het naar buiten gaan over de rooie omdat ze niet in de wagen/op de fiets/ in de auto wil.
Hoe gaan jullie met dit soort dingen om?
Tot nu toe forceer ik gewoon wat ik wil. Dus wel in de wagen zetten en gewoon die broek aansjorren. Eten forceer ik nooit, dat laat ik dan maar even zo.
Maar ik ben nu vooral benieuwd hoe andere ouders dit soort kleine dingen oplossen.
maandag 13 december 2010 om 23:03
maandag 13 december 2010 om 23:07
@Tiaraatje; ik ben van nature ook ongeduldig hoor, maar ik heb ondertussen wel geleerd dat ongeduld alleen maar tegenwerkt bij de omgang met mijn peuter. Hoe korter mijn lontje, hoe frequenter en heftiger zijn driftbruien. En andersom hoe rustiger ik ben/blijf hoe sneller hij weer tot rust komt.
Ik sta ook regelmatig heel beheerst tegen hem te praten terwijl ik van binnen zowat aan de kook ben, maar ik weet dat zo snel ik dat laat zien het hek van de dam is.
(Wat trouwens niet wil zeggen dat ik nooit ongeduldig of geïrriteerd op hem reageer hoor. Op een slechte dag kan het mij tijdens de vijfde driftbui ook echt teveel worden en snauw ik wel eens tegen hem.)
Ik sta ook regelmatig heel beheerst tegen hem te praten terwijl ik van binnen zowat aan de kook ben, maar ik weet dat zo snel ik dat laat zien het hek van de dam is.
(Wat trouwens niet wil zeggen dat ik nooit ongeduldig of geïrriteerd op hem reageer hoor. Op een slechte dag kan het mij tijdens de vijfde driftbui ook echt teveel worden en snauw ik wel eens tegen hem.)
The time is now
maandag 13 december 2010 om 23:18
Ik vind het eigenlijk ook wel heel gezond om als je geïrriteerd bent, dat ook te laten merken. Ik ga geen gevoelens verbergen of zo. Ik let er alleen wel op hoe ik het uit.
En eigenlijk ben ik ook nooit boos, en maar zelden geïrriteerd.
(terwijl ik van nature dus ook heel ongeduldig ben, ik vroeg me voor ik moeder werd wel eens af of dat wel goed zou komen)
En eigenlijk ben ik ook nooit boos, en maar zelden geïrriteerd.
(terwijl ik van nature dus ook heel ongeduldig ben, ik vroeg me voor ik moeder werd wel eens af of dat wel goed zou komen)
dinsdag 14 december 2010 om 05:07
En soms ligt het ook wel aan het kind. Zo merk ik - het is stom om het toe te geven, maar het is echt zo - dat ik van het ene kind meer kan hebben dan van het andere kind.
Mijn oudste is en was altijd heel makkelijk te sturen en/of af te leiden. Alle opvoedtheorieën werken perfect bij haar. De middelste is al veel eigenwijzer/bewerkelijker (bij hem begon ik soms al iets te twijfelen aan mezelf )en jongste en ik kunnen echt botsen (alhoewel ze ook ontzettend lief kan zijn).
Of mijn kwaliteiten als opvoeder nemen natuurlijk af .
Maar goed, het is wel iets waar ik op probeer te letten en me van bewust probeer te zijn, want eigenlijk vind ik dat ik op alle kinderen gelijk zou moeten reageren.
Mijn oudste is en was altijd heel makkelijk te sturen en/of af te leiden. Alle opvoedtheorieën werken perfect bij haar. De middelste is al veel eigenwijzer/bewerkelijker (bij hem begon ik soms al iets te twijfelen aan mezelf )en jongste en ik kunnen echt botsen (alhoewel ze ook ontzettend lief kan zijn).
Of mijn kwaliteiten als opvoeder nemen natuurlijk af .
Maar goed, het is wel iets waar ik op probeer te letten en me van bewust probeer te zijn, want eigenlijk vind ik dat ik op alle kinderen gelijk zou moeten reageren.
dinsdag 14 december 2010 om 09:42
Ik denk dat dat niet kan Anky, hoe zou je nu op verschillende karakters precies hetzelfde kunnen reageren? Dan zou je een soort robot-moeder zijn. Plus dat je zelf ook verandert natuurlijk, dus toen je eerste kind drie was reageerde je vast anders dan toen je jongste kind drie was (is?).
Op de ene buurvrouw reageer je toch ook anders dan op de andere buurvrouw?
Op de ene buurvrouw reageer je toch ook anders dan op de andere buurvrouw?
dinsdag 14 december 2010 om 10:50
Nee, uiteraard vereist ieder kind (karakter) een eigen aanpak, maar ik vind het wel heel vervelend dat ik merk dat bij het ene kind mijn irritatiegrens eerder bereikt is dan bij het andere kind. Dat is heel menselijk (het ene karakter ligt je gewoon meer dan het andere), maar ik vind het soms wel een lastige valkuil.
dinsdag 14 december 2010 om 20:20
dinsdag 14 december 2010 om 20:22
quote:wen schreef op 13 december 2010 @ 23:03:
Ik vind het een stuk makkelijker om geduldig te zijn als ik me realiseer hoe de verhoudingen liggen en dat zij dingen ook niet doet om mij dwars te zitten
(ik ben dan wel weer helemaal niet van de Triple P, al zie je het wel overal tegenwoordig)Maar dat moet je dan wel kunnen. En wat ik prettig vind aan triple p (de dvd tenminste) is dat ze de verschillende valkuilen eigenlijk gewoon benoemen en hoe je dingen voor kunt zijn. De hele dvd is eigenlijk voor iedereen die weleens nadenkt over hoe je "hoort" te reageren gesneden koek, maar als je dat even niet meer scherp voor ogen hebt, is dit heel prettig.
Ik vind het een stuk makkelijker om geduldig te zijn als ik me realiseer hoe de verhoudingen liggen en dat zij dingen ook niet doet om mij dwars te zitten
(ik ben dan wel weer helemaal niet van de Triple P, al zie je het wel overal tegenwoordig)Maar dat moet je dan wel kunnen. En wat ik prettig vind aan triple p (de dvd tenminste) is dat ze de verschillende valkuilen eigenlijk gewoon benoemen en hoe je dingen voor kunt zijn. De hele dvd is eigenlijk voor iedereen die weleens nadenkt over hoe je "hoort" te reageren gesneden koek, maar als je dat even niet meer scherp voor ogen hebt, is dit heel prettig.
dinsdag 14 december 2010 om 20:25
quote:krokusje schreef op 14 december 2010 @ 20:20:
[...]
Tuurlijk wil ik dat doen. Hoe kom ik met je in contact?Geweldig! Je kunt me mailen op banbaviva@yahoo.com. Bedankt!
[...]
Tuurlijk wil ik dat doen. Hoe kom ik met je in contact?Geweldig! Je kunt me mailen op banbaviva@yahoo.com. Bedankt!
The time is now
dinsdag 14 december 2010 om 20:26
wat een perfecte timing zeg! hier ook een 20 maanden oude puber
op zich een heerlijk ventje, vaak vrolijk, ondernemend en charmerend.. maar als even zijn pet de verkeerde kant op staat... brul, krijs.. vandaag weer zo'n dag gehad en ging nu uitgeteld op zoek naar tips. echt een goede timing dus. ik word zo onzeker van die driftbuien..
ik blijf dit topic nog even volgen!
dinsdag 14 december 2010 om 21:49
Nou mn goede hoop was onterecht.
vanaf de creche naar bed voor een slaapje tot 15 uur. Vanaf dat moment tot aan bedtijd huilen, jengelen, driftig enz.
Ben gewoon leuk blijven doen (met moeite) muziek opgezet en lekker gek gaan dansen. Toen deed ze vrolijk mee.
Lekker in badje, heel leuk.Tot ze eruit moest. gelijk weer boos en driftig.
Morgen weer een dag...
FASEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE
vanaf de creche naar bed voor een slaapje tot 15 uur. Vanaf dat moment tot aan bedtijd huilen, jengelen, driftig enz.
Ben gewoon leuk blijven doen (met moeite) muziek opgezet en lekker gek gaan dansen. Toen deed ze vrolijk mee.
Lekker in badje, heel leuk.Tot ze eruit moest. gelijk weer boos en driftig.
Morgen weer een dag...
FASEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE
dinsdag 14 december 2010 om 21:50
quote:nicks schreef op 14 december 2010 @ 20:26:
wat een perfecte timing zeg! hier ook een 20 maanden oude puber
op zich een heerlijk ventje, vaak vrolijk, ondernemend en charmerend.. maar als even zijn pet de verkeerde kant op staat... brul, krijs.. vandaag weer zo'n dag gehad en ging nu uitgeteld op zoek naar tips. echt een goede timing dus. ik word zo onzeker van die driftbuien..
ik blijf dit topic nog even volgen!
Nou laten we elkaar de hand schudden..
Vermoeiend he, en ik word ook onzeker.
wat een perfecte timing zeg! hier ook een 20 maanden oude puber
Nou laten we elkaar de hand schudden..
Vermoeiend he, en ik word ook onzeker.
dinsdag 14 december 2010 om 22:21
De dvd ken ik niet Krokusje, die is misschien best ok. Het programma an sich geeft me de kriebels, maar dat valt buiten dit topic
Tiaraatje, grappig, vandaag hier net zo'n dag. Na het na-de-creche slaapje hangerig, huilerig, ze wilde niets, alleen bij mij hangen, onder haar voorwaarden. Dus ik heb haar een tijdje alles laten bepalen wat we gingen doen, en daarna haar op mijn rug geknoopt. Zo zijn we de middag wel doorgekomen. Toen ze er weer af kwam was ze nog steeds huilerig, maar toen hadden we toch al weer een paar uur rust gehad.
(ze is heel erg verkouden ook nu)
Tiaraatje, grappig, vandaag hier net zo'n dag. Na het na-de-creche slaapje hangerig, huilerig, ze wilde niets, alleen bij mij hangen, onder haar voorwaarden. Dus ik heb haar een tijdje alles laten bepalen wat we gingen doen, en daarna haar op mijn rug geknoopt. Zo zijn we de middag wel doorgekomen. Toen ze er weer af kwam was ze nog steeds huilerig, maar toen hadden we toch al weer een paar uur rust gehad.
(ze is heel erg verkouden ook nu)
dinsdag 14 december 2010 om 22:24
dinsdag 14 december 2010 om 22:29
Wen heb je misschien ook een suggestie hoe om te gaan met een peuter die zijn zusje (14 mnd) voortdurend slaat en duwt?
Het gaat dan voornamelijk om speelgoed dat zij heeft en hij wil (terwijl hij dat 5 min. daarvoor of daarna totaal oninteressant vindt).
Afleiden en uitleggen werkt niet, hij blijft gefocust op het stuk speelgoed en zodra ik me omdraai begint het opnieuw.
Nu zetten we hem op het 'strafkrukje', maar als hij daar na 2 min. af is vervalt hij meestal vrij snel weer in hetzelfde gedrag.
Met andere 'misdragingen' komen we er vaak wel uit, maar dit slaan e.d. van zus krijgen we er niet uit.
Het gaat dan voornamelijk om speelgoed dat zij heeft en hij wil (terwijl hij dat 5 min. daarvoor of daarna totaal oninteressant vindt).
Afleiden en uitleggen werkt niet, hij blijft gefocust op het stuk speelgoed en zodra ik me omdraai begint het opnieuw.
Nu zetten we hem op het 'strafkrukje', maar als hij daar na 2 min. af is vervalt hij meestal vrij snel weer in hetzelfde gedrag.
Met andere 'misdragingen' komen we er vaak wel uit, maar dit slaan e.d. van zus krijgen we er niet uit.
The time is now
dinsdag 14 december 2010 om 22:41
Voordoen hoe hij het anders kan oplossen misschien? In een soort van rollenspelletje, of leren ruilmateriaal aan te bieden? Als het zo vaak voorkomt, lijkt het me dat er iets achter zit, dus niet zo gek dat hij hetzelfde blijft doen ook al komt er straf.
En een lange adem tot het voorbij is komt vast ook van pas
En een lange adem tot het voorbij is komt vast ook van pas
dinsdag 14 december 2010 om 22:41
knuffelen deed ik in het verleden vaak en hielp toen super (stevig vasthouden tot hij rustig werd) nu wordt hij alleen bozer en probeert zich los te worstelen en als ik daar niet op reageer gaat hij slaan... pfoe, hij zat echt bijna achter het behang geplakt vandaag. de doek, is dat een speciale doek?
dinsdag 14 december 2010 om 22:43
quote:wen schreef op 14 december 2010 @ 22:41:
Voordoen hoe hij het anders kan oplossen misschien? In een soort van rollenspelletje, of leren ruilmateriaal aan te bieden? Als het zo vaak voorkomt, lijkt het me dat er iets achter zit, dus niet zo gek dat hij hetzelfde blijft doen ook al komt er straf.
En een lange adem tot het voorbij is komt vast ook van pas Maar wat zou er dan bijvoorbeeld achter kunnen zitten? Ik hoor van andere ouders wel dat het 'normaal' is de strijd onderling, maar ik word er soms echt wanhopig van.
Voordoen hoe hij het anders kan oplossen misschien? In een soort van rollenspelletje, of leren ruilmateriaal aan te bieden? Als het zo vaak voorkomt, lijkt het me dat er iets achter zit, dus niet zo gek dat hij hetzelfde blijft doen ook al komt er straf.
En een lange adem tot het voorbij is komt vast ook van pas Maar wat zou er dan bijvoorbeeld achter kunnen zitten? Ik hoor van andere ouders wel dat het 'normaal' is de strijd onderling, maar ik word er soms echt wanhopig van.
The time is now