grrrr kerels :s
woensdag 22 december 2010 om 08:42
hoi dames,
alvast sorry, maar ik ga jullie even als mijn klaagmuurtje gebruiken.
afgelopen nacht bleef onze mezemans maar huilen (hij is pas een weekje oud) dus ik hem de hele tijd proberen te troosten en lekker bij mij neergelegd zodat hij (en ik) mss in slaap viel. helaas. om half zes was ik zo kapot , en mezemans dubbel zo wakker, dat ik mijn lief vroeg of hij mss het flesje wilde geven zodat ik even een kwartiertje kon dutten. nou kreeg me toch een reactie, ja hij moest toch zo op en werken dus waar
alvast sorry, maar ik ga jullie even als mijn klaagmuurtje gebruiken.
afgelopen nacht bleef onze mezemans maar huilen (hij is pas een weekje oud) dus ik hem de hele tijd proberen te troosten en lekker bij mij neergelegd zodat hij (en ik) mss in slaap viel. helaas. om half zes was ik zo kapot , en mezemans dubbel zo wakker, dat ik mijn lief vroeg of hij mss het flesje wilde geven zodat ik even een kwartiertje kon dutten. nou kreeg me toch een reactie, ja hij moest toch zo op en werken dus waar
woensdag 22 december 2010 om 15:37
quote:JohnnyCake schreef op 22 december 2010 @ 15:31:
[...]
Leuk en aardig maar wie betaalt dan de huur, de hypotheek, de aflossing van de auto? Als je al vaderschapsverlof kunt krijgen dan is het onbetaald in veel gevallen.Dan zit er dus niks anders op dan als je beiden werkt je om de beurt 's nachts voor de baby opstaat.
[...]
Leuk en aardig maar wie betaalt dan de huur, de hypotheek, de aflossing van de auto? Als je al vaderschapsverlof kunt krijgen dan is het onbetaald in veel gevallen.Dan zit er dus niks anders op dan als je beiden werkt je om de beurt 's nachts voor de baby opstaat.
woensdag 22 december 2010 om 15:39
quote:luna1 schreef op 22 december 2010 @ 15:34:
Zullen we weer on-topic gaan? TO's vriend is geen chirurg of piloot en kan blijkbaar wèl eens zonder gevaar voor de medemens een uurtje per nacht minder slapen.
.TO heeft andere problemen. Betekent niet dat je de discussie niet aan hoeft te gaan. De teneur van dit topic is namelijk dat mannen mietjes zijn en werk als excuus gebruiken. Dat wil ik graag nuanceren. Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven op de piloot, de chirurg, de bankier, de buschauffeur, de plaatsnijder, noem maar op.
Zullen we weer on-topic gaan? TO's vriend is geen chirurg of piloot en kan blijkbaar wèl eens zonder gevaar voor de medemens een uurtje per nacht minder slapen.
.TO heeft andere problemen. Betekent niet dat je de discussie niet aan hoeft te gaan. De teneur van dit topic is namelijk dat mannen mietjes zijn en werk als excuus gebruiken. Dat wil ik graag nuanceren. Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven op de piloot, de chirurg, de bankier, de buschauffeur, de plaatsnijder, noem maar op.
woensdag 22 december 2010 om 15:41
quote:JohnnyCake schreef op 22 december 2010 @ 15:35:
Nogmaals, zoals ik eerder zei, door beide partners zal er harder moeten worden gewerkt als er een kind bij komt. Ik zou als werkende partner het grootste deel van het huishouden op me neme. Maar ik zou, als werkende partner niet mijn bed uitkomen. Dat kan gewoon niet. Ik compenseer het wel elders.
Evengoed zou ik wél mijn bed uitkomen als we besluiten dat ik voor de kleine zorg en mijn vriendin weer full time werkt. Dan zou ik haar lekker laten slapen, geen haar op mijn hoofd die eraan zou denken om haar het bed uit te schoppen omdat het haar beurt is. Zo moeilijk is het toch niet? Hoe doen die single moeders het anders?
Kijk als jij thuisblijfvader wordt en je vriendin blijft werken dan heb je groot gelijk dat je haar 's nachts het bed niet uitschopt.
Maar werken jullie samen dan zal je de taken ook 's nachts moeten verdelen zolang de kleine nog niet doorslaapt.
In het geval van to: ze is net een week geleden bevallen en dus nog herstellende is het dan zoveel moeite om even een half uurtje eerder op te staan om de kleine de fles te geven zodat to kan doorslapen?
Is het dan zoveel moeite om even de stofzuiger te pakken of de wc een keertje te poetsen?
Nogmaals, zoals ik eerder zei, door beide partners zal er harder moeten worden gewerkt als er een kind bij komt. Ik zou als werkende partner het grootste deel van het huishouden op me neme. Maar ik zou, als werkende partner niet mijn bed uitkomen. Dat kan gewoon niet. Ik compenseer het wel elders.
Evengoed zou ik wél mijn bed uitkomen als we besluiten dat ik voor de kleine zorg en mijn vriendin weer full time werkt. Dan zou ik haar lekker laten slapen, geen haar op mijn hoofd die eraan zou denken om haar het bed uit te schoppen omdat het haar beurt is. Zo moeilijk is het toch niet? Hoe doen die single moeders het anders?
Kijk als jij thuisblijfvader wordt en je vriendin blijft werken dan heb je groot gelijk dat je haar 's nachts het bed niet uitschopt.
Maar werken jullie samen dan zal je de taken ook 's nachts moeten verdelen zolang de kleine nog niet doorslaapt.
In het geval van to: ze is net een week geleden bevallen en dus nog herstellende is het dan zoveel moeite om even een half uurtje eerder op te staan om de kleine de fles te geven zodat to kan doorslapen?
Is het dan zoveel moeite om even de stofzuiger te pakken of de wc een keertje te poetsen?
woensdag 22 december 2010 om 15:45
quote:JohnnyCake schreef op 22 december 2010 @ 15:29:
[...]
Ik vind het kortzichtig om van de werkende partner te verwachten dat hij 's nachts ook uit zijn/haar bed komt. Ik neem aan dat ik hierin gelijk heb omdat er nog niemand is opgestaan die zegt: 'ja hoor, die piloot die mij morgen naar Mallorca vliegt die moet ook meehelpen met zijn kindje, het is niet erg dat hij al de hele week zijn ogen niet open kan houden.' Niemand die dat durft te zeggen.
Of wel? Soms moet je de dingen heel simpel bekijken, zonder emotie.
Nu speelt er zoveel meer binnen jouw relatie, dus over jouw specifieke situatie kan ik vrij weinig zeggen wat dit betreft.
Nou wat er verder in mijn relatie speelt staat hier buiten, ik ben momenteel erg emotioneel en merk dat mijn vriend ook niet helemaal gewend is aan de nieuwe situatie. Ik heb toen straks erg emotioneel gereageerd op alles, maar nu ik weer een beetje hormoonloos naar de situatie kan kijken, zie ik zeker wel oplossingen. Ook met dank aan de dames van het forum natuurlijk !
die piloot zal ook voor zijn kind moeten opstaan, want er wordt gemakkelijk gezegd dat de vrouw verlof heeft maar zij moet ook bijkomen van zowel de bevalling als van de zwangerschap. Niet iedere vrouw voelt zich al weer fit genoeg om na 2 dagen naar de winkel te wandelen. Ik heb geluk dat ik jong ben en altijd een bezige bij ben geweest.
Ook dokters staan s'nachts voor hun kinderen op, het maakt niet uit welk beroep je hebt, je kiest samen voor een kind en moet er dan ook samen voor opkomen. wat voor een beroep je ook hebt. En mijn vriend heeft wel een risicovol beroep, hij werkt namelijk met gassen en gevaarlijke stoffen dus moet zijn hoofd erbij kunnen houden. Maar ik moet de hele dag mijn oog op een klein hummeltje houden en dat is ook niet nix. alhoewel ik toch enorm geniet van mijn mannetje hoor !
[...]
Ik vind het kortzichtig om van de werkende partner te verwachten dat hij 's nachts ook uit zijn/haar bed komt. Ik neem aan dat ik hierin gelijk heb omdat er nog niemand is opgestaan die zegt: 'ja hoor, die piloot die mij morgen naar Mallorca vliegt die moet ook meehelpen met zijn kindje, het is niet erg dat hij al de hele week zijn ogen niet open kan houden.' Niemand die dat durft te zeggen.
Of wel? Soms moet je de dingen heel simpel bekijken, zonder emotie.
Nu speelt er zoveel meer binnen jouw relatie, dus over jouw specifieke situatie kan ik vrij weinig zeggen wat dit betreft.
Nou wat er verder in mijn relatie speelt staat hier buiten, ik ben momenteel erg emotioneel en merk dat mijn vriend ook niet helemaal gewend is aan de nieuwe situatie. Ik heb toen straks erg emotioneel gereageerd op alles, maar nu ik weer een beetje hormoonloos naar de situatie kan kijken, zie ik zeker wel oplossingen. Ook met dank aan de dames van het forum natuurlijk !
die piloot zal ook voor zijn kind moeten opstaan, want er wordt gemakkelijk gezegd dat de vrouw verlof heeft maar zij moet ook bijkomen van zowel de bevalling als van de zwangerschap. Niet iedere vrouw voelt zich al weer fit genoeg om na 2 dagen naar de winkel te wandelen. Ik heb geluk dat ik jong ben en altijd een bezige bij ben geweest.
Ook dokters staan s'nachts voor hun kinderen op, het maakt niet uit welk beroep je hebt, je kiest samen voor een kind en moet er dan ook samen voor opkomen. wat voor een beroep je ook hebt. En mijn vriend heeft wel een risicovol beroep, hij werkt namelijk met gassen en gevaarlijke stoffen dus moet zijn hoofd erbij kunnen houden. Maar ik moet de hele dag mijn oog op een klein hummeltje houden en dat is ook niet nix. alhoewel ik toch enorm geniet van mijn mannetje hoor !
woensdag 22 december 2010 om 15:45
quote:JohnnyCake schreef op 22 december 2010 @ 15:39:
[...]
TO heeft andere problemen. Betekent niet dat je de discussie niet aan hoeft te gaan. De teneur van dit topic is namelijk dat mannen mietjes zijn en werk als excuus gebruiken. Dat wil ik graag nuanceren. Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven op de piloot, de chirurg, de bankier, de buschauffeur, de plaatsnijder, noem maar op.Dat is jouw perceptie. Ik zie dat men tegen TO zegt dat haar vriend haar wel wat meer mag helpen in het huishouden en ook wel eens 's nachts er uit kan om kind een flesje te geven. Niet dat die vriend dat altijd moet doen.
[...]
TO heeft andere problemen. Betekent niet dat je de discussie niet aan hoeft te gaan. De teneur van dit topic is namelijk dat mannen mietjes zijn en werk als excuus gebruiken. Dat wil ik graag nuanceren. Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven op de piloot, de chirurg, de bankier, de buschauffeur, de plaatsnijder, noem maar op.Dat is jouw perceptie. Ik zie dat men tegen TO zegt dat haar vriend haar wel wat meer mag helpen in het huishouden en ook wel eens 's nachts er uit kan om kind een flesje te geven. Niet dat die vriend dat altijd moet doen.
woensdag 22 december 2010 om 15:48
quote:superstar_2 schreef op 22 december 2010 @ 15:41:
[...]
Kijk als jij thuisblijfvader wordt en je vriendin blijft werken dan heb je groot gelijk dat je haar 's nachts het bed niet uitschopt.
Maar werken jullie samen dan zal je de taken ook 's nachts moeten verdelen zolang de kleine nog niet doorslaapt.
In het geval van to: ze is net een week geleden bevallen en dus nog herstellende is het dan zoveel moeite om even een half uurtje eerder op te staan om de kleine de fles te geven zodat to kan doorslapen?
Is het dan zoveel moeite om even de stofzuiger te pakken of de wc een keertje te poetsen?
precies het zijn de kleine dingetjes, een half uurtje van je tijd. ik snap heel goed dat mijn vriend geen zin heeft om iedere 2u (want zo vaak eet ons meesje) op te staan en vervolgens de hele dag werken. Maar als hij thuis is kan hij ofwel de kleine een uurtje van me overnemen ofwel het huishouden voor een gedeelte overnemen zodat ook ik even kan bijkomen, daar vind ik niets vreemds aan !
gelukkig zijn we komend weekend bij zijn ouders (vieren kerst bij hen) en kan ik me even lekker in de watten laten leggen
[...]
Kijk als jij thuisblijfvader wordt en je vriendin blijft werken dan heb je groot gelijk dat je haar 's nachts het bed niet uitschopt.
Maar werken jullie samen dan zal je de taken ook 's nachts moeten verdelen zolang de kleine nog niet doorslaapt.
In het geval van to: ze is net een week geleden bevallen en dus nog herstellende is het dan zoveel moeite om even een half uurtje eerder op te staan om de kleine de fles te geven zodat to kan doorslapen?
Is het dan zoveel moeite om even de stofzuiger te pakken of de wc een keertje te poetsen?
precies het zijn de kleine dingetjes, een half uurtje van je tijd. ik snap heel goed dat mijn vriend geen zin heeft om iedere 2u (want zo vaak eet ons meesje) op te staan en vervolgens de hele dag werken. Maar als hij thuis is kan hij ofwel de kleine een uurtje van me overnemen ofwel het huishouden voor een gedeelte overnemen zodat ook ik even kan bijkomen, daar vind ik niets vreemds aan !
gelukkig zijn we komend weekend bij zijn ouders (vieren kerst bij hen) en kan ik me even lekker in de watten laten leggen
woensdag 22 december 2010 om 16:23
Niet 2 keer per week je huis van boven naar beneden schoonmaken kan echt geen kwaad hoor.
Het lijkt mij veel belangrijker dat je nu van mees geniet, misschien als je je vriend een beetje opweg helpt met de kleine komt het vanzelf goed. Iedereen moet het leren maar de een is daar net wat makkelijk in dan de ander.
Wanneer je vriend zich dan vertrouwd genoeg voelt met mees om hem in bad te doen heb jij tijd over voor je zelf of voor de schoonmaak oid. En zo ook met bijv. s ochtends een flesje geven, hij kan natuurlijk wel gewoon een half uutjes eerder opstaan zodat hij een voeding kan doen dan kan jij nog eventjes verder slapen.
Het lijkt mij veel belangrijker dat je nu van mees geniet, misschien als je je vriend een beetje opweg helpt met de kleine komt het vanzelf goed. Iedereen moet het leren maar de een is daar net wat makkelijk in dan de ander.
Wanneer je vriend zich dan vertrouwd genoeg voelt met mees om hem in bad te doen heb jij tijd over voor je zelf of voor de schoonmaak oid. En zo ook met bijv. s ochtends een flesje geven, hij kan natuurlijk wel gewoon een half uutjes eerder opstaan zodat hij een voeding kan doen dan kan jij nog eventjes verder slapen.
woensdag 22 december 2010 om 16:29
quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 15:48:
[...]
precies het zijn de kleine dingetjes, een half uurtje van je tijd. ik snap heel goed dat mijn vriend geen zin heeft om iedere 2u (want zo vaak eet ons meesje) op te staan en vervolgens de hele dag werken. Maar als hij thuis is kan hij ofwel de kleine een uurtje van me overnemen ofwel het huishouden voor een gedeelte overnemen zodat ook ik even kan bijkomen, daar vind ik niets vreemds aan !
gelukkig zijn we komend weekend bij zijn ouders (vieren kerst bij hen) en kan ik me even lekker in de watten laten leggen
Des_ree et al, dat zeg ik toch ook. Ik zou alle huishoudtaken overnemen, de kleine een uurtje of meer overnemen etc. etc. Wat dat betreft geef ik je alle gelijk.
Zie mijn posts als een reactie op de even felle reacties op werkende mannen in het algemeen zoals te lezen op pagina 1 en verder. Jouw probleem zit iets dieper, dat geef ik gelijk toe.
[...]
precies het zijn de kleine dingetjes, een half uurtje van je tijd. ik snap heel goed dat mijn vriend geen zin heeft om iedere 2u (want zo vaak eet ons meesje) op te staan en vervolgens de hele dag werken. Maar als hij thuis is kan hij ofwel de kleine een uurtje van me overnemen ofwel het huishouden voor een gedeelte overnemen zodat ook ik even kan bijkomen, daar vind ik niets vreemds aan !
gelukkig zijn we komend weekend bij zijn ouders (vieren kerst bij hen) en kan ik me even lekker in de watten laten leggen
Des_ree et al, dat zeg ik toch ook. Ik zou alle huishoudtaken overnemen, de kleine een uurtje of meer overnemen etc. etc. Wat dat betreft geef ik je alle gelijk.
Zie mijn posts als een reactie op de even felle reacties op werkende mannen in het algemeen zoals te lezen op pagina 1 en verder. Jouw probleem zit iets dieper, dat geef ik gelijk toe.
woensdag 22 december 2010 om 16:39
quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 08:42:
hoi dames,
alvast sorry, maar ik ga jullie even als mijn klaagmuurtje gebruiken.
afgelopen nacht bleef onze mezemans maar huilen (hij is pas een weekje oud) dus ik hem de hele tijd proberen te troosten en lekker bij mij neergelegd zodat hij (en ik) mss in slaap viel. helaas. om half zes was ik zo kapot , en mezemans dubbel zo wakker, dat ik mijn lief vroeg of hij mss het flesje wilde geven zodat ik even een kwartiertje kon dutten. nou kreeg me toch een reactie, ja hij moest toch zo op en werken dus waar
Pardon? Jij ligt eerst uren wakker met je kind en dan moet je man hem de fles geven, zodat jij 15 minuten kunt slapen? Waarom had je dat flesje niet eerder gegeven? Zo moeilijk is dat niet.
Volgens mij zit jou iets anders dwars.
hoi dames,
alvast sorry, maar ik ga jullie even als mijn klaagmuurtje gebruiken.
afgelopen nacht bleef onze mezemans maar huilen (hij is pas een weekje oud) dus ik hem de hele tijd proberen te troosten en lekker bij mij neergelegd zodat hij (en ik) mss in slaap viel. helaas. om half zes was ik zo kapot , en mezemans dubbel zo wakker, dat ik mijn lief vroeg of hij mss het flesje wilde geven zodat ik even een kwartiertje kon dutten. nou kreeg me toch een reactie, ja hij moest toch zo op en werken dus waar
Pardon? Jij ligt eerst uren wakker met je kind en dan moet je man hem de fles geven, zodat jij 15 minuten kunt slapen? Waarom had je dat flesje niet eerder gegeven? Zo moeilijk is dat niet.
Volgens mij zit jou iets anders dwars.
woensdag 22 december 2010 om 16:41
quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 08:46:
om niet ? nou het sarcasme droop eraf ! en dat terwijl ik hem nog nooit gevraagd heb snachts op te staan. doe het vanaf dag 1 alleen omdat hij werken moet en zijn slaap nodig heeft. s'avonds neemt hij de kleine ook niet van me over en heeft steeds een andere smoes. kwam er net ook achter dat hij onze auto nog steeds niet heeft laten keuren terwijl dat gisteren had moeten gebeuren ! krijg soms zo de schijt ervan dat ik alles maar moet regelen :s
iemand mss nog een goeie marteltechniek voor straks ?
En nu wil je een marteltechniek. Luister, je bent een week geleden bevallen, waarschijnlijk nog bekaf en helemaal niet gewend aan het nieuwe ritme.
Dat kun je rustig uitleggen aan je man. Veel constructiever.
Tip: Als jij zorgt dat je je man niet het idee geeft dat hij het allemaal verkeerd doet, zal hij vast willen helpen. Geef hem ook de ruimte om een ritme te krijgen en te wennen.
om niet ? nou het sarcasme droop eraf ! en dat terwijl ik hem nog nooit gevraagd heb snachts op te staan. doe het vanaf dag 1 alleen omdat hij werken moet en zijn slaap nodig heeft. s'avonds neemt hij de kleine ook niet van me over en heeft steeds een andere smoes. kwam er net ook achter dat hij onze auto nog steeds niet heeft laten keuren terwijl dat gisteren had moeten gebeuren ! krijg soms zo de schijt ervan dat ik alles maar moet regelen :s
iemand mss nog een goeie marteltechniek voor straks ?
En nu wil je een marteltechniek. Luister, je bent een week geleden bevallen, waarschijnlijk nog bekaf en helemaal niet gewend aan het nieuwe ritme.
Dat kun je rustig uitleggen aan je man. Veel constructiever.
Tip: Als jij zorgt dat je je man niet het idee geeft dat hij het allemaal verkeerd doet, zal hij vast willen helpen. Geef hem ook de ruimte om een ritme te krijgen en te wennen.
woensdag 22 december 2010 om 16:44
quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 08:59:
we hadden hele duidelijke afspraken gemaakt, en hij was het er ook helemaal mee eens. alleen in de praktijk werkt het niet
dus doe ik kind, (zijn) kat, financieen, huishouden en volg ondertussen mijn eigen studie. maar manlief vindt dat hij wel helpt in de hh, hij swiffert toch 1x in de week ? grrr hoop dat ie moet overwerken !Je bent nog in je kraamdagen, neem rust (had je al moeten doen) dan kun je veel meer aan straks. Echt absurd dit. Het komt op me over alsof je dingen niet los kunt laten, en dan krijg je dat je man je niet gaat helpen (want jij kunt het toch veel beter en allemaal wel aan).
we hadden hele duidelijke afspraken gemaakt, en hij was het er ook helemaal mee eens. alleen in de praktijk werkt het niet
woensdag 22 december 2010 om 16:58
Van harte met jullie zoon!
Heb net even de posts doorgelezen, vond eerst je vriend ook wel wat onverantwoordelijk over komen, Maar toen bedacht ik me dat de meeste mannen van 23 in mijn omgeving ook nog echt jongens zijn.
Ik denk dat zijn situatie de het laatste jaar ook wel heel sterk veranderd is, van een moeder die z'n huis doet, naar de grote verantwoordelijkheid van een baan en een echt gezin.
Ik denk dat een zwangere vrouw daar iets makkelijker in groeit dan een jonge man.
M'n eigen vriend is ook vaak wat onzeker met zulke kleine kindjes.
Ik denk dat het vanzelf wel goed met m komt hoor.
Misschien helpt het als je de verantwoordelijkheden wat meer bij hem neer legt. Sommige dingen mogen best een keer in de soep lopen, zoals het eten of het huishouden(je klinkt wel veeleisend hoor), en hij rijdt toch zelf in die auto, misschien helpt een bekeuring wel heel veel.
Voor de rest echt petje af voor jou natuurlijk, volgens mij doe je het super en kan je echt trots zijn op jezelf!
Heb net even de posts doorgelezen, vond eerst je vriend ook wel wat onverantwoordelijk over komen, Maar toen bedacht ik me dat de meeste mannen van 23 in mijn omgeving ook nog echt jongens zijn.
Ik denk dat zijn situatie de het laatste jaar ook wel heel sterk veranderd is, van een moeder die z'n huis doet, naar de grote verantwoordelijkheid van een baan en een echt gezin.
Ik denk dat een zwangere vrouw daar iets makkelijker in groeit dan een jonge man.
M'n eigen vriend is ook vaak wat onzeker met zulke kleine kindjes.
Ik denk dat het vanzelf wel goed met m komt hoor.
Misschien helpt het als je de verantwoordelijkheden wat meer bij hem neer legt. Sommige dingen mogen best een keer in de soep lopen, zoals het eten of het huishouden(je klinkt wel veeleisend hoor), en hij rijdt toch zelf in die auto, misschien helpt een bekeuring wel heel veel.
Voor de rest echt petje af voor jou natuurlijk, volgens mij doe je het super en kan je echt trots zijn op jezelf!
woensdag 22 december 2010 om 17:05
quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 09:27:
sja hij is dan ook pas 23, maarja ik ben 21 en manage mezelf ook ! heb afbetalingen geregeld en we redden het financieel prima (+- 150 euro in de week te besteden).quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 15:05:
Ook zonder schulden zouden we dan niet rond kunnen komen, of met ongeveer 35-, in de week moeten zien rond te komen.
Wat is het nou? Want volgens mij speelt je topic van de 16e over het loonbeslag ook mee. Financiële problemen. Dat zorgt voor stress ja, maar blijkbaar zijn die regelingen (die rust zouden moeten geven) niet goed gegaan.
In ieder geval. Jullie zijn jong, en door je gedrag en woorden kom je op mij behoorlijk onvolwassen over. Iedereen geeft de tip om een goed gesprek aan te gaan en jij gaat boze smsjes sturen. Wat wil je daarmee bereiken? Wat dénk je dat je daar mee gaat bereiken?
Jullie hebben een kind, en een verantwoordelijkheid. Ga op een volwassen manier bekijken hoe jullie deze verantwoordelijkheid samen gaan dragen.
sja hij is dan ook pas 23, maarja ik ben 21 en manage mezelf ook ! heb afbetalingen geregeld en we redden het financieel prima (+- 150 euro in de week te besteden).quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 15:05:
Ook zonder schulden zouden we dan niet rond kunnen komen, of met ongeveer 35-, in de week moeten zien rond te komen.
Wat is het nou? Want volgens mij speelt je topic van de 16e over het loonbeslag ook mee. Financiële problemen. Dat zorgt voor stress ja, maar blijkbaar zijn die regelingen (die rust zouden moeten geven) niet goed gegaan.
In ieder geval. Jullie zijn jong, en door je gedrag en woorden kom je op mij behoorlijk onvolwassen over. Iedereen geeft de tip om een goed gesprek aan te gaan en jij gaat boze smsjes sturen. Wat wil je daarmee bereiken? Wat dénk je dat je daar mee gaat bereiken?
Jullie hebben een kind, en een verantwoordelijkheid. Ga op een volwassen manier bekijken hoe jullie deze verantwoordelijkheid samen gaan dragen.
woensdag 22 december 2010 om 17:28
Madhe, je eerste posts zijn nogal mosterd en je laatste post maakt dingen nodeloos ingewikkeld. Desree geeft aan wat ze nú samen te besteden hebben en wat ze ongeveer te besteden zou hebben wanneer zij niet zou werken, in een reactie op (ik dacht) Franky. Heel duidelijk dus, niet iets waar nog verdere uitleg over hoeft te komen.
Desree, je zegt dat je vriend zegt dat hij bang is dat hij iets fout doet, en dat jij denk dat dat wel meevalt. Misschien moet je daar nog eens wat beter over nadenken bij jezelf.
Als ik lees wat je allemaal in het huishouden wilt doen in een week, mèn, dat doe ik nog niet eens zónder kind! Laat staan dat ik man daarin mee krijg... Hoe erg is het, als je iets minder vaak onder de tafel stofzuigt? Echt, daar wordt niemand slechter van hoor! Ik kan me ook voorstellen dat je vriend het allemaal veels te veel vindt, ander tempo dan jij, misschien andere prioriteiten. Als jij dan aan zijn kop 'zeurt' over wat er allemaal nog moet gebeuren, kan ik me voorstellen dat het in jouw ogen snel niet goed is, waardoor hij dus het gevoel krijgt dat hij het net zo goed niet kan doen. Snap je?
En als Mees zijn rompertje binnenstebuiten aan heeft, 'dan is het zo weer omgedraaid'. Stel dat dit zou gebeuren: je vriend komt beneden met baby in binnenstebuiten rompertje. Jij neemt de baby over, trekt het rompertje uit en draait het weer om. "Is niet erg hoor lief, tis zo weer verholpen'. Laat in dat geval je baby gewoon eventjes rondlopen in een binnenstebuiten romper! Daar wordt hij geen spat slechter van, en daarmee heeft je vriend niet het gevoel dat hij het weer fout heeft gedaan.
Begrijp je een beetje waar ik heen wil? Misschien kun je proberen dingen eens écht los te laten.
Desree, je zegt dat je vriend zegt dat hij bang is dat hij iets fout doet, en dat jij denk dat dat wel meevalt. Misschien moet je daar nog eens wat beter over nadenken bij jezelf.
Als ik lees wat je allemaal in het huishouden wilt doen in een week, mèn, dat doe ik nog niet eens zónder kind! Laat staan dat ik man daarin mee krijg... Hoe erg is het, als je iets minder vaak onder de tafel stofzuigt? Echt, daar wordt niemand slechter van hoor! Ik kan me ook voorstellen dat je vriend het allemaal veels te veel vindt, ander tempo dan jij, misschien andere prioriteiten. Als jij dan aan zijn kop 'zeurt' over wat er allemaal nog moet gebeuren, kan ik me voorstellen dat het in jouw ogen snel niet goed is, waardoor hij dus het gevoel krijgt dat hij het net zo goed niet kan doen. Snap je?
En als Mees zijn rompertje binnenstebuiten aan heeft, 'dan is het zo weer omgedraaid'. Stel dat dit zou gebeuren: je vriend komt beneden met baby in binnenstebuiten rompertje. Jij neemt de baby over, trekt het rompertje uit en draait het weer om. "Is niet erg hoor lief, tis zo weer verholpen'. Laat in dat geval je baby gewoon eventjes rondlopen in een binnenstebuiten romper! Daar wordt hij geen spat slechter van, en daarmee heeft je vriend niet het gevoel dat hij het weer fout heeft gedaan.
Begrijp je een beetje waar ik heen wil? Misschien kun je proberen dingen eens écht los te laten.
woensdag 22 december 2010 om 17:46
quote:Kastanjez schreef op 22 december 2010 @ 17:28:
Madhe, je eerste posts zijn nogal mosterd en je laatste post maakt dingen nodeloos ingewikkeld. Desree geeft aan wat ze nú samen te besteden hebben en wat ze ongeveer te besteden zou hebben wanneer zij niet zou werken, in een reactie op (ik dacht) Franky. Heel duidelijk dus, niet iets waar nog verdere uitleg over hoeft te komen. Dat laatste was me niet duidelijk, de eerdere berichten waren mijn reactie op wat zij als probleem aankaartte. Mij lijkt het toch met elkaar te maken te hebben. Jong zijn, financiële problemen, alles naar zich toetrekken, iets van de ander verwachten maar dit niet uitspreken. Niet bedoeld om het nodeloos ingewikkeld te maken, maar om een lampje te doen branden bij TO.
Madhe, je eerste posts zijn nogal mosterd en je laatste post maakt dingen nodeloos ingewikkeld. Desree geeft aan wat ze nú samen te besteden hebben en wat ze ongeveer te besteden zou hebben wanneer zij niet zou werken, in een reactie op (ik dacht) Franky. Heel duidelijk dus, niet iets waar nog verdere uitleg over hoeft te komen. Dat laatste was me niet duidelijk, de eerdere berichten waren mijn reactie op wat zij als probleem aankaartte. Mij lijkt het toch met elkaar te maken te hebben. Jong zijn, financiële problemen, alles naar zich toetrekken, iets van de ander verwachten maar dit niet uitspreken. Niet bedoeld om het nodeloos ingewikkeld te maken, maar om een lampje te doen branden bij TO.
woensdag 22 december 2010 om 17:52
quote:Madhe schreef op 22 december 2010 @ 17:46:
[...]
Dat laatste was me niet duidelijk, de eerdere berichten waren mijn reactie op wat zij als probleem aankaartte. Mij lijkt het toch met elkaar te maken te hebben. Jong zijn, financiële problemen, alles naar zich toetrekken, iets van de ander verwachten maar dit niet uitspreken. Niet bedoeld om het nodeloos ingewikkeld te maken, maar om een lampje te doen branden bij TO.
Weet je, er waren twee redenen waarom ik eigenlijk een beetje geïrriteerd reageerde. Ten eerste vind ik het gewoon irritant als mensen op pagina 5 met adviezen op de OP komen, terwijl hetzelfde advies én al vaak genoemd is én al weer antwoord heeft gehad van TO (niks persoonlijks verder! ).
Het tweede wou ik even noemen, omdat ik zo vaak zie gebeuren dat iemand de TO verkeerd begrijpt, dan iets roept, dan voelt de TO zich beledigd/aangevallen, gaat zich verdedigen, krijgt dan weer kritiek dat ze ondankbaar reageert en voor je het weet loopt een topic compleet uit de klauwen. Herken je het? (gelukkig is het nu bij voorbaat al opgelost )
[...]
Dat laatste was me niet duidelijk, de eerdere berichten waren mijn reactie op wat zij als probleem aankaartte. Mij lijkt het toch met elkaar te maken te hebben. Jong zijn, financiële problemen, alles naar zich toetrekken, iets van de ander verwachten maar dit niet uitspreken. Niet bedoeld om het nodeloos ingewikkeld te maken, maar om een lampje te doen branden bij TO.
Weet je, er waren twee redenen waarom ik eigenlijk een beetje geïrriteerd reageerde. Ten eerste vind ik het gewoon irritant als mensen op pagina 5 met adviezen op de OP komen, terwijl hetzelfde advies én al vaak genoemd is én al weer antwoord heeft gehad van TO (niks persoonlijks verder! ).
Het tweede wou ik even noemen, omdat ik zo vaak zie gebeuren dat iemand de TO verkeerd begrijpt, dan iets roept, dan voelt de TO zich beledigd/aangevallen, gaat zich verdedigen, krijgt dan weer kritiek dat ze ondankbaar reageert en voor je het weet loopt een topic compleet uit de klauwen. Herken je het? (gelukkig is het nu bij voorbaat al opgelost )
woensdag 22 december 2010 om 17:59
Effe offtopic, maar ik vind het wel zo netjes te reageren quote:Kastanjez schreef op 22 december 2010 @ 17:52:
[...]
Weet je, er waren twee redenen waarom ik eigenlijk een beetje geïrriteerd reageerde. Ten eerste vind ik het gewoon irritant als mensen op pagina 5 met adviezen op de OP komen, terwijl hetzelfde advies én al vaak genoemd is én al weer antwoord heeft gehad van TO (niks persoonlijks verder! ).
Ik had wel al wat doorgescrolld, maar kreeg sterk de indruk dat TO de mening niet deelt dat ze het daadwerkelijk allemaal zelf doet. Verder heb ik inderdaad niet veel gelezen en was ik mosterd.
Het tweede wou ik even noemen, omdat ik zo vaak zie gebeuren dat iemand de TO verkeerd begrijpt, dan iets roept, dan voelt de TO zich beledigd/aangevallen, gaat zich verdedigen, krijgt dan weer kritiek dat ze ondankbaar reageert en voor je het weet loopt een topic compleet uit de klauwen. Herken je het? (gelukkig is het nu bij voorbaat al opgelost )
Ik begrijp wat je hiermee bedoelt. Het was niet mijn bedoeling om iemand aan te vallen in ieder geval. Wat ik zag was een heel gefrustreerde jonge vrouw, die nét bevallen is en verdorie eens even wat rust moest nemen. Dan wordt het probleem weer het probleem en kan dat worden opgelost in plaats van tig kleine andere dingen die zijn gaan irriteren als gevolg van het probleem.
Ze kan zich nu gaan inzetten om haar man snachts wakker te krijgen of om zich erbij neer te leggen dat hij zijn slaap nodig heeft en hij in de vroege avond (na zijn werk) wat kan laten bijspringen. Een hele tijd wakker liggen met kind en dan uiteindelijk te moe zijn om een fles te geven wat je eerder had kunnen geven lijkt me echt het probleem niet. De irritatie hieromheen ook niet. Wel het feit dat ze een ritme moeten vinden en daar allebei in moeten kunnen groeien.
Een week, 10 dagen.. sommigen wonen dan nog half in hun bed hoor.
[...]
Weet je, er waren twee redenen waarom ik eigenlijk een beetje geïrriteerd reageerde. Ten eerste vind ik het gewoon irritant als mensen op pagina 5 met adviezen op de OP komen, terwijl hetzelfde advies én al vaak genoemd is én al weer antwoord heeft gehad van TO (niks persoonlijks verder! ).
Ik had wel al wat doorgescrolld, maar kreeg sterk de indruk dat TO de mening niet deelt dat ze het daadwerkelijk allemaal zelf doet. Verder heb ik inderdaad niet veel gelezen en was ik mosterd.
Het tweede wou ik even noemen, omdat ik zo vaak zie gebeuren dat iemand de TO verkeerd begrijpt, dan iets roept, dan voelt de TO zich beledigd/aangevallen, gaat zich verdedigen, krijgt dan weer kritiek dat ze ondankbaar reageert en voor je het weet loopt een topic compleet uit de klauwen. Herken je het? (gelukkig is het nu bij voorbaat al opgelost )
Ik begrijp wat je hiermee bedoelt. Het was niet mijn bedoeling om iemand aan te vallen in ieder geval. Wat ik zag was een heel gefrustreerde jonge vrouw, die nét bevallen is en verdorie eens even wat rust moest nemen. Dan wordt het probleem weer het probleem en kan dat worden opgelost in plaats van tig kleine andere dingen die zijn gaan irriteren als gevolg van het probleem.
Ze kan zich nu gaan inzetten om haar man snachts wakker te krijgen of om zich erbij neer te leggen dat hij zijn slaap nodig heeft en hij in de vroege avond (na zijn werk) wat kan laten bijspringen. Een hele tijd wakker liggen met kind en dan uiteindelijk te moe zijn om een fles te geven wat je eerder had kunnen geven lijkt me echt het probleem niet. De irritatie hieromheen ook niet. Wel het feit dat ze een ritme moeten vinden en daar allebei in moeten kunnen groeien.
Een week, 10 dagen.. sommigen wonen dan nog half in hun bed hoor.
woensdag 22 december 2010 om 18:39
dat klopt idd van dat loonbeslag. maar doordat ons vakantiegeld deze maand wordt uitbetaald zijn we daar in januari weer vanaf. deze maand even doorbijten dus. en dan hebben we weer een schuld minder. daarbij ben ik aan het kijken of ik een poetsplek erbij kan nemen zodat we nog sneller kunnen aflossen en schuldenvrij verder kunnen. idd had hem niet moeten smsen maar moest het gewoon kwijt. we hebben behoorlijk gepraat en hij lijkt het nu te snappen. was een fijn gesprek zonder gescheld maar wel met tranen
woensdag 22 december 2010 om 18:45
quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 15:05:
@ johnycake: Ik vind het een beetje onzinnig dat de man maar lekker mag slapen en je als vrouw zijnde maar alle taken op je moet nemen. Je hebt samen gekozen voor een kindje en dat betekend ook dat je er s'nachts samen voor je kleintje moet zijn. Als mijn vriend een half uurtje eerder opstaat dan hij gewend is dan kan ik 6 uurtjes aan een stuk doorslapen (in theorie dan, mees wordt tussendoor ook wel eens wakker), ben ik uitgerust en kan ik er de hele dag weer tegen aan. Is voor hem leuker, voor de kleine leuker en voor mij leuker. De late voeding en de nachtvoeding neem ik dan wel op me. Ik kan tenslotte smiddags nog een halfuurtje gaan liggen nu ik verlof heb.
Je zegt ook dat mensen teveel willen, maar sorry hoor als ik thuis zou blijven zouden we het bar slecht hebben ! Ook zonder schulden zouden we dan niet rond kunnen komen, of met ongeveer 35-, in de week moeten zien rond te komen. Het leven is nu eenmaal duur en ik ben dan al vrij alternatief en vindingrijk in mijn in en aankopen en ben er niet vies van om dingen op te knappen of tweedehands te kopen (met uitzonderen van kleding en stoffen spulletjes zoals matrassen,beddengoed of kleding). Maar met 1 inkomen is gewoon moeilijk rond te komen als je nog eens wat leuks wilt kunnen doen.
Vind ik een hele goede post van jezelf!
Ik zou zeggen; bespreek het met hem en daarmee bedoel ik niet dat je moet vragen of hij dat wil, maar dat je moet zeggen dat jullie dit gaan proberen. -> Heb het nu even over de verdeling van de nachtdienst.
@ johnycake: Ik vind het een beetje onzinnig dat de man maar lekker mag slapen en je als vrouw zijnde maar alle taken op je moet nemen. Je hebt samen gekozen voor een kindje en dat betekend ook dat je er s'nachts samen voor je kleintje moet zijn. Als mijn vriend een half uurtje eerder opstaat dan hij gewend is dan kan ik 6 uurtjes aan een stuk doorslapen (in theorie dan, mees wordt tussendoor ook wel eens wakker), ben ik uitgerust en kan ik er de hele dag weer tegen aan. Is voor hem leuker, voor de kleine leuker en voor mij leuker. De late voeding en de nachtvoeding neem ik dan wel op me. Ik kan tenslotte smiddags nog een halfuurtje gaan liggen nu ik verlof heb.
Je zegt ook dat mensen teveel willen, maar sorry hoor als ik thuis zou blijven zouden we het bar slecht hebben ! Ook zonder schulden zouden we dan niet rond kunnen komen, of met ongeveer 35-, in de week moeten zien rond te komen. Het leven is nu eenmaal duur en ik ben dan al vrij alternatief en vindingrijk in mijn in en aankopen en ben er niet vies van om dingen op te knappen of tweedehands te kopen (met uitzonderen van kleding en stoffen spulletjes zoals matrassen,beddengoed of kleding). Maar met 1 inkomen is gewoon moeilijk rond te komen als je nog eens wat leuks wilt kunnen doen.
Vind ik een hele goede post van jezelf!
Ik zou zeggen; bespreek het met hem en daarmee bedoel ik niet dat je moet vragen of hij dat wil, maar dat je moet zeggen dat jullie dit gaan proberen. -> Heb het nu even over de verdeling van de nachtdienst.
woensdag 22 december 2010 om 18:45
quote:Des_ree schreef op 22 december 2010 @ 18:39:
dat klopt idd van dat loonbeslag. maar doordat ons vakantiegeld deze maand wordt uitbetaald zijn we daar in januari weer vanaf. deze maand even doorbijten dus. en dan hebben we weer een schuld minder. daarbij ben ik aan het kijken of ik een poetsplek erbij kan nemen zodat we nog sneller kunnen aflossen en schuldenvrij verder kunnen. idd had hem niet moeten smsen maar moest het gewoon kwijt. we hebben behoorlijk gepraat en hij lijkt het nu te snappen. was een fijn gesprek zonder gescheld maar wel met tranenGoed om te horen dat jullie uit de penarie komen binnenkort en dat er een goed gesprek is geweest. Keep up the good work, en probeer een beetje te ontspannen en uit te rusten. Hebben jullie het er ook over gehad hoe jullie dat kunnen bereiken samen?
dat klopt idd van dat loonbeslag. maar doordat ons vakantiegeld deze maand wordt uitbetaald zijn we daar in januari weer vanaf. deze maand even doorbijten dus. en dan hebben we weer een schuld minder. daarbij ben ik aan het kijken of ik een poetsplek erbij kan nemen zodat we nog sneller kunnen aflossen en schuldenvrij verder kunnen. idd had hem niet moeten smsen maar moest het gewoon kwijt. we hebben behoorlijk gepraat en hij lijkt het nu te snappen. was een fijn gesprek zonder gescheld maar wel met tranenGoed om te horen dat jullie uit de penarie komen binnenkort en dat er een goed gesprek is geweest. Keep up the good work, en probeer een beetje te ontspannen en uit te rusten. Hebben jullie het er ook over gehad hoe jullie dat kunnen bereiken samen?
woensdag 22 december 2010 om 18:45
van mijn kant omdat hij het nu eindelijk ook inziet, tenminste zo lijkt het. en over dat flesje: ik wist dat hij toch moest opstaan en dus kon ik ffkes blijven liggen en slapen tot mees zijn volgende voeding. zo is het uiteindelijk ook gegaan en ik was idd een stuk fitter dan eerst. en ja ik hoop dat het nu goed gaat en ook blijft gaan want niets is fijner dan een gelukkige pappa en mamma hebben !
woensdag 22 december 2010 om 20:38
Hoi,
Ik heb niet je hele topic gelezen dus misschien zeg ik dingen die al gezegd zijn. Wat ik sowieso zou doen als ik jou was, is een ernstig gesprek met hem aangaan. Als je zegt dat je man overbezorgd was tijdens je zwangerschap en nu ineens niet thuisgeeft, dan is hij misschien wel bang? Misschien weet hij niet wat hij met jullie ventje aanmoet? Het is iets waar hij toch doorheen zal moeten. Misschien denkt hij dat jij het met je moederinstinct allemaal veel beter weet, misschien is hij overrompeld door zijn gevoelens?
Ik vind het een lastig geval. Mijn man was vanaf het moment dat onze kleine geboren werd er niet vandaan te krijgen en tot op de dag van vandaag doet hij alles voor haar.
Er 's nachts niet uit willen. Tja, ergens begrijp ik zijn redenering wel, maar ipv er kwaad om te worden zou je kunnen afspreken wie er wanneer uit gaat. Wij hadden bijv de afspraak dat de een er de ene nacht uitging, en de ander de andere nacht. Zo kom je allebei toch een beetje aan je slaap toe in die eerste zware periode.
En echt, over een paar maanden is het allemaal veel makkelijker, maar je moet wel het gevoel hebben dat je dit samen doet, anders trekt het onherroepelijk een wissel op je relatie.
Veel sterkte, maar probeer vooral ook te genieten.
Ik heb niet je hele topic gelezen dus misschien zeg ik dingen die al gezegd zijn. Wat ik sowieso zou doen als ik jou was, is een ernstig gesprek met hem aangaan. Als je zegt dat je man overbezorgd was tijdens je zwangerschap en nu ineens niet thuisgeeft, dan is hij misschien wel bang? Misschien weet hij niet wat hij met jullie ventje aanmoet? Het is iets waar hij toch doorheen zal moeten. Misschien denkt hij dat jij het met je moederinstinct allemaal veel beter weet, misschien is hij overrompeld door zijn gevoelens?
Ik vind het een lastig geval. Mijn man was vanaf het moment dat onze kleine geboren werd er niet vandaan te krijgen en tot op de dag van vandaag doet hij alles voor haar.
Er 's nachts niet uit willen. Tja, ergens begrijp ik zijn redenering wel, maar ipv er kwaad om te worden zou je kunnen afspreken wie er wanneer uit gaat. Wij hadden bijv de afspraak dat de een er de ene nacht uitging, en de ander de andere nacht. Zo kom je allebei toch een beetje aan je slaap toe in die eerste zware periode.
En echt, over een paar maanden is het allemaal veel makkelijker, maar je moet wel het gevoel hebben dat je dit samen doet, anders trekt het onherroepelijk een wissel op je relatie.
Veel sterkte, maar probeer vooral ook te genieten.
woensdag 22 december 2010 om 22:17
Des_ree Er speelt veel bij jullie en dat zorgt voor de nodige stress. Ik snap dat je je soms wel gefrustreerd moet voelen. Je vriend komt op mij over alsof hij overdonderd is door het hele gebeuren. Dat kan, maar hij zal toch mee moeten, want 'het leven heeft zich gemeld' (klinkt dramatisch, maar hoop dat je begrijpt wat ik bedoel). Dus hij zal (met wat hulp van jou inderdaad, want hoe anders?) toch z'n verantwoordelijkheden moeten gaan nemen. En daar is hij ook al voorzichtig mee begonnen, lees ik.
Aan de andere kant, wat anderen ook al schrijven, je komt op mij ook wel enigszins veeleisend over. Probeer hem niet teveel te bekritiseren en hem daardoor vertrouwen in zichzelf te geven: voorbeeld van het rompertje: gewoon lekker binnenstebuiten laten zitten als het gebeurt en wanneer hij eens heeft gestofzuigd en een hoekje gemist, niet demonstratief erachter aan gaan met de swiffer. Dat het in actie krijgen van de beste man wat aanmoediging nodig heeft, is iets wat je (zeker in het begin) toch echt voor lief zult moeten nemen (is - geheel mijn mening/ervaring- bij véél meer mannen zo).
Aan de andere kant, wat anderen ook al schrijven, je komt op mij ook wel enigszins veeleisend over. Probeer hem niet teveel te bekritiseren en hem daardoor vertrouwen in zichzelf te geven: voorbeeld van het rompertje: gewoon lekker binnenstebuiten laten zitten als het gebeurt en wanneer hij eens heeft gestofzuigd en een hoekje gemist, niet demonstratief erachter aan gaan met de swiffer. Dat het in actie krijgen van de beste man wat aanmoediging nodig heeft, is iets wat je (zeker in het begin) toch echt voor lief zult moeten nemen (is - geheel mijn mening/ervaring- bij véél meer mannen zo).