Relaties
alle pijlers
Dilemma....
dinsdag 28 december 2010 om 09:28
Hoi Forummers,
Ik wil graag mijn 'dilemma' aan jullie voorleggen. Ik verwacht geen kant en klare oplossingen (gelukkig maar!), maar ik heb wel behoefte aan wat (kritische) noten die me hopelijk aan het denken zetten.
Vriend en ik waren 14 jaar samen, ik had al vaker aangegeven dat ik vond dat we veel als broer en zus leefden. Geen passie, en bijna geen seks. Hij vond het geen probleem, het zat toch goed? Achteraf had ik daar gewoon geen genoegen mee moeten nemen, maar blijbaar koos ik de makkelijke weg en liet het zo.
We hebben 2 jongen kinderen samen (2 en 4).
Inmiddels zijn we ruim een jaar uit elkaar. Hij is vreemd gegaan en dat heeft hij heel bewust opgezocht. Niet iemand in de kroeg tegengekomen, maar echt bewust via een relatiesite.
Ik zag het als 'openbaring'van: hehe, dat gebeurt alleen als je relatie niet goed zit, dus geeft toe dat het niet goed zit, dan doen we er wat aan.....(ff kort door de bocht gezegd ). Hij zag daar echter geen heil in, het was gewoon over, gevoel is weg.
We zijn uit elkaar gegaan. Ik heb het heel moeilijk los kunnen laten, omdat ik vond dat je 'maar zo' een relatie met kinderen weggooit zonder er moeite voor te doen.
Ik heb inmiddels een nieuwe vriend waar ik me ontzettend goed bij voel, alles klopt. Voor het eerst voel ik me echt 'gewild', mooi etc.
Maar toch: het beeld van dat een relatie waarin kids zijn gekomen kan ik niet loslaten. Het plaatje van "papa, mama en de kinderen'. Dat dat plaatje er niet meer is vind ik moeilijk, hoe blij ik ook ben met nieuwe vriend.
Maargoed: Ex heeft aangegeven enorme spijt te hebben. Hij weet nu dat ik de ideale vrouw voor hem ben en wil niks liever dan weer samen komen. We zijn op goede voet uit elkaar gegaan, en we doen er beide alles aan om het voor de kids zo goed mogelijk te laten verlopen. Er is geen ruzie o.i.d. Bovenstaande heeft hij ook pas aangegeven toen ik ontzettend doorvroeg, ik had ineens het gevoel dat het niet klopte. Hij voelt dit al een tijd zo, maar wil niet tussen mij en mijn huidige vriend staan.
Ik vind het een dilemma: moet ik het toch weer een kans geven, ben ik dat aan mijn kinderen verplicht en is dat wat ik echt wil? Ik wil mijn 'plaatje' weer compleet, maar word ik daar zelf echt gelukkig van? Ik was niet ongelukkig met hem, absoluut niet, maar nu ik heb gezien hoe het met een ander is is het de vraag of ik zoiets bij Ex vindt.
In relatie met ex zijn zij beide fout geweets, we hebben alles als vanzelfsprekend gezien en het maar aan laten modderen.
Hij is fout geweest met vreemdgaan, maar communiceren kan hij niet, en dit was zijn vlucht, lijkt wel.
Op dit moment heb ik alles bevroren: ik ben even gestopt met vriend omdat ik moet kijken wat ik wil. Blijkbaar ben ik nog niet klaar met ex en dan is dit geen basis voor een nieuwe relatie.
Ik kan met ex zo weer een relatie starten, maar dan zal er toch veel moeten veranderen. We kunnen beide best goed aangeven waar het mis is gegaan, maar kunnen we dit ook werkelijk veranderen?
Ik merk dat ik huidige vriend enorm slecht los kan laten, ik mis hem enorm en zoals ik me bij hem voel, zal ik volgens mij nooit bij ex voelen.
Maar ik heb 2 kinderen met ex, ben ik het aan de kinderen niet verplicht om hun vader nog een kans te geven? Als gezin zijnde klopt dan alles, ik ben alleen bang dat er gewoon geen passie meer inzit....en nu ik die passie gevoeld heb bij een ander, weet ik dat ik niet meer in die passieloze relatie wil.
Maarja: kinderen samen en ik weet dat we het ook wel gewoon leuk kunnen hebben samen.
Iemand wijze adviezen ?
Ik wil graag mijn 'dilemma' aan jullie voorleggen. Ik verwacht geen kant en klare oplossingen (gelukkig maar!), maar ik heb wel behoefte aan wat (kritische) noten die me hopelijk aan het denken zetten.
Vriend en ik waren 14 jaar samen, ik had al vaker aangegeven dat ik vond dat we veel als broer en zus leefden. Geen passie, en bijna geen seks. Hij vond het geen probleem, het zat toch goed? Achteraf had ik daar gewoon geen genoegen mee moeten nemen, maar blijbaar koos ik de makkelijke weg en liet het zo.
We hebben 2 jongen kinderen samen (2 en 4).
Inmiddels zijn we ruim een jaar uit elkaar. Hij is vreemd gegaan en dat heeft hij heel bewust opgezocht. Niet iemand in de kroeg tegengekomen, maar echt bewust via een relatiesite.
Ik zag het als 'openbaring'van: hehe, dat gebeurt alleen als je relatie niet goed zit, dus geeft toe dat het niet goed zit, dan doen we er wat aan.....(ff kort door de bocht gezegd ). Hij zag daar echter geen heil in, het was gewoon over, gevoel is weg.
We zijn uit elkaar gegaan. Ik heb het heel moeilijk los kunnen laten, omdat ik vond dat je 'maar zo' een relatie met kinderen weggooit zonder er moeite voor te doen.
Ik heb inmiddels een nieuwe vriend waar ik me ontzettend goed bij voel, alles klopt. Voor het eerst voel ik me echt 'gewild', mooi etc.
Maar toch: het beeld van dat een relatie waarin kids zijn gekomen kan ik niet loslaten. Het plaatje van "papa, mama en de kinderen'. Dat dat plaatje er niet meer is vind ik moeilijk, hoe blij ik ook ben met nieuwe vriend.
Maargoed: Ex heeft aangegeven enorme spijt te hebben. Hij weet nu dat ik de ideale vrouw voor hem ben en wil niks liever dan weer samen komen. We zijn op goede voet uit elkaar gegaan, en we doen er beide alles aan om het voor de kids zo goed mogelijk te laten verlopen. Er is geen ruzie o.i.d. Bovenstaande heeft hij ook pas aangegeven toen ik ontzettend doorvroeg, ik had ineens het gevoel dat het niet klopte. Hij voelt dit al een tijd zo, maar wil niet tussen mij en mijn huidige vriend staan.
Ik vind het een dilemma: moet ik het toch weer een kans geven, ben ik dat aan mijn kinderen verplicht en is dat wat ik echt wil? Ik wil mijn 'plaatje' weer compleet, maar word ik daar zelf echt gelukkig van? Ik was niet ongelukkig met hem, absoluut niet, maar nu ik heb gezien hoe het met een ander is is het de vraag of ik zoiets bij Ex vindt.
In relatie met ex zijn zij beide fout geweets, we hebben alles als vanzelfsprekend gezien en het maar aan laten modderen.
Hij is fout geweest met vreemdgaan, maar communiceren kan hij niet, en dit was zijn vlucht, lijkt wel.
Op dit moment heb ik alles bevroren: ik ben even gestopt met vriend omdat ik moet kijken wat ik wil. Blijkbaar ben ik nog niet klaar met ex en dan is dit geen basis voor een nieuwe relatie.
Ik kan met ex zo weer een relatie starten, maar dan zal er toch veel moeten veranderen. We kunnen beide best goed aangeven waar het mis is gegaan, maar kunnen we dit ook werkelijk veranderen?
Ik merk dat ik huidige vriend enorm slecht los kan laten, ik mis hem enorm en zoals ik me bij hem voel, zal ik volgens mij nooit bij ex voelen.
Maar ik heb 2 kinderen met ex, ben ik het aan de kinderen niet verplicht om hun vader nog een kans te geven? Als gezin zijnde klopt dan alles, ik ben alleen bang dat er gewoon geen passie meer inzit....en nu ik die passie gevoeld heb bij een ander, weet ik dat ik niet meer in die passieloze relatie wil.
Maarja: kinderen samen en ik weet dat we het ook wel gewoon leuk kunnen hebben samen.
Iemand wijze adviezen ?
dinsdag 28 december 2010 om 09:37
Heb je een reden om aan te nemen dat je ex nu ineens veranderd is in een leuke man?
Hij heeft je niet zo leuk behandeld, met die dame werd het niets en nu wil hij jou terug? En dan? Hoe lang tot hij here weer verlaat voor een internet date? Hij heeft welbewust naar anderen gezocht terwijl hij weigerde om iets van jullie relatie te maken.
Houd je eigenlijk nog wel van hem?
Hij heeft je niet zo leuk behandeld, met die dame werd het niets en nu wil hij jou terug? En dan? Hoe lang tot hij here weer verlaat voor een internet date? Hij heeft welbewust naar anderen gezocht terwijl hij weigerde om iets van jullie relatie te maken.
Houd je eigenlijk nog wel van hem?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
dinsdag 28 december 2010 om 09:46
Pas een jaar uit elkaar en nu alweer een vriend? Ook dat is even stil gelegd, omdat ex contact zoekt?
Tjonge, ik zou willen dat mensen met kinderen (die een scheiding doormaken) eens beter nadenken, voor ze zich direct weer ergens instorten.
Ik zou maar eens een tijd alleen gaan leven,nadenken over wát je nu precies wilt met jouw leven. Dit is heel slecht voor kinderen...heen en weer geslingerd.
Dan zou ik eerst maar eens relatietherapie voorstellen met je ex (mits je er uit bent dat jullie verder willen samen), want als verder niets is veranderd behalve het feit dat hij bewust vreemdging, zijn jullie op een punt dat je je moet afvragen: Wil ik met iemand verder die niet communiceert over de relatie maar i.p.v. het buiten de deur probeert op te lossen...
Tjonge, ik zou willen dat mensen met kinderen (die een scheiding doormaken) eens beter nadenken, voor ze zich direct weer ergens instorten.
Ik zou maar eens een tijd alleen gaan leven,nadenken over wát je nu precies wilt met jouw leven. Dit is heel slecht voor kinderen...heen en weer geslingerd.
Dan zou ik eerst maar eens relatietherapie voorstellen met je ex (mits je er uit bent dat jullie verder willen samen), want als verder niets is veranderd behalve het feit dat hij bewust vreemdging, zijn jullie op een punt dat je je moet afvragen: Wil ik met iemand verder die niet communiceert over de relatie maar i.p.v. het buiten de deur probeert op te lossen...
dinsdag 28 december 2010 om 09:47
Zo, snel al reacties...thanks!
Ik ben inderdaad al weer heel snel in een nieuwe relatie gestapt. Op dat moment dacht ik toen dat speelde 'blijkbaar ben ik allang klaar met Ex, anders stond ik er niet voor open'.
Maar het was gewoon te snel, absoluut.....
BWitched: dat zijn idd de vragen die mijzelf ook stel: wat gaat er ineens anders zijn. Maar we weten wel goed waar de schoen wringt. Ik vraag me alleen sterk af of we dit wel structureel kunnen veranderen.
Qua vreemdgaan: vreemdgaan op zich is 1 ding, maar de manier waarop vind ik bijna nog erger. Ik geloof echt dat hij spijt heeft, maar of dat voldoende is? Ik heb ook al aangegeven dat ik niet ambieer om dit over een jaar weer te hebben, zeg maar....Dus dan moet er echt iets anders. Is dat reeel, vraag ik me af...?
Angelaatje: ik hoop idd dat een pauze even goed is. En mijn ideaal beeld moet ik misschien ook wel gewoon loslaten....alleen daarvoor in een relatie stappen zou ik bij een ander heel dom vinden, maar bij mezelf is alles anders blijkbaar
Ik ben inderdaad al weer heel snel in een nieuwe relatie gestapt. Op dat moment dacht ik toen dat speelde 'blijkbaar ben ik allang klaar met Ex, anders stond ik er niet voor open'.
Maar het was gewoon te snel, absoluut.....
BWitched: dat zijn idd de vragen die mijzelf ook stel: wat gaat er ineens anders zijn. Maar we weten wel goed waar de schoen wringt. Ik vraag me alleen sterk af of we dit wel structureel kunnen veranderen.
Qua vreemdgaan: vreemdgaan op zich is 1 ding, maar de manier waarop vind ik bijna nog erger. Ik geloof echt dat hij spijt heeft, maar of dat voldoende is? Ik heb ook al aangegeven dat ik niet ambieer om dit over een jaar weer te hebben, zeg maar....Dus dan moet er echt iets anders. Is dat reeel, vraag ik me af...?
Angelaatje: ik hoop idd dat een pauze even goed is. En mijn ideaal beeld moet ik misschien ook wel gewoon loslaten....alleen daarvoor in een relatie stappen zou ik bij een ander heel dom vinden, maar bij mezelf is alles anders blijkbaar
dinsdag 28 december 2010 om 09:47
Waarom vind je het ´plaatje´ zo belangrijk? ik vraag me af of je zelf echt gelukkig zal worden met ex. Jullie zijn niet voor niets uit elkaar gegaan. Ik snap dat je je kinderen dit wel graag gunt, maar ik ben ervan overtuigd dat ook jou kinderen gelukkig kunnen zijn met gescheiden ouders.Kinderen zijn heel veerkrachtig en jullie zijn dan wel gescheiden, maar ik maak uit je post op dat jullie geen ruzie maken etc. Dat is het allerbelangrijkste voor jullie kinderen. Kunnen jij en ex ervoor zorgen dat jullie op een constructieve manier met elkaar omgaan, dan zal een scheiding de minste impact op de kinderen hebben. Desondanks zal er wel altijd een impact zijn voor kinderen, hoe klein dan ook!
Jullie gaan goed met elkaar om, maar er was toen geen basis meer voor een goede relatie en jullie zijn uit elkaar gegaan. Waarom denk je dat het nu wel zou kunnen werken? Hoe oud zijn je kinderen? Kennen ze vriend al?
Jullie gaan goed met elkaar om, maar er was toen geen basis meer voor een goede relatie en jullie zijn uit elkaar gegaan. Waarom denk je dat het nu wel zou kunnen werken? Hoe oud zijn je kinderen? Kennen ze vriend al?
dinsdag 28 december 2010 om 09:54
Maar dat weten we toch nog niet: Zijn kinderen al betrokken bij de nieuwe relatie...
ik ben er echt geen voorstander van om bij elkaar te blijven alleen voor de kinderen, terwijl er geen liefde meer is en je daar zelf niet gelukkig van wordt. Dat geef je net zo goed mee aan je kinderen.
Maar de kinderen al meteen betrekken in een nieuwe relatie terwijl je zelf nog geen orde op zaken hebt gesteld kan echt niet!
ik ben er echt geen voorstander van om bij elkaar te blijven alleen voor de kinderen, terwijl er geen liefde meer is en je daar zelf niet gelukkig van wordt. Dat geef je net zo goed mee aan je kinderen.
Maar de kinderen al meteen betrekken in een nieuwe relatie terwijl je zelf nog geen orde op zaken hebt gesteld kan echt niet!
dinsdag 28 december 2010 om 09:54
quote:hechicero schreef op 28 december 2010 @ 09:47:
Waarom vind je het ´plaatje´ zo belangrijk? ik vraag me af of je zelf echt gelukkig zal worden met ex. Jullie zijn niet voor niets uit elkaar gegaan. Ik snap dat je je kinderen dit wel graag gunt, maar ik ben ervan overtuigd dat ook jou kinderen gelukkig kunnen zijn met gescheiden ouders.Kinderen zijn heel veerkrachtig en jullie zijn dan wel gescheiden, maar ik maak uit je post op dat jullie geen ruzie maken etc. Dat is het allerbelangrijkste voor jullie kinderen. Kunnen jij en ex ervoor zorgen dat jullie op een constructieve manier met elkaar omgaan, dan zal een scheiding de minste impact op de kinderen hebben. Desondanks zal er wel altijd een impact zijn voor kinderen, hoe klein dan ook!
Jullie gaan goed met elkaar om, maar er was toen geen basis meer voor een goede relatie en jullie zijn uit elkaar gegaan. Waarom denk je dat het nu wel zou kunnen werken? Hoe oud zijn je kinderen? Kennen ze vriend al?
Vriend kennen ze nog niet, die hou ik nog even 'buiten de deur' voor ze.
Goeie vraag: waarom denk ik dat het nu gaat werken. Omdat we weten waar het ongeveer misging?
Ik heb daar niet eens een pasklaar antwoord op. Ga ik over nadenken, dankje.
Kids zijn 2 en 4.
Waarom vind je het ´plaatje´ zo belangrijk? ik vraag me af of je zelf echt gelukkig zal worden met ex. Jullie zijn niet voor niets uit elkaar gegaan. Ik snap dat je je kinderen dit wel graag gunt, maar ik ben ervan overtuigd dat ook jou kinderen gelukkig kunnen zijn met gescheiden ouders.Kinderen zijn heel veerkrachtig en jullie zijn dan wel gescheiden, maar ik maak uit je post op dat jullie geen ruzie maken etc. Dat is het allerbelangrijkste voor jullie kinderen. Kunnen jij en ex ervoor zorgen dat jullie op een constructieve manier met elkaar omgaan, dan zal een scheiding de minste impact op de kinderen hebben. Desondanks zal er wel altijd een impact zijn voor kinderen, hoe klein dan ook!
Jullie gaan goed met elkaar om, maar er was toen geen basis meer voor een goede relatie en jullie zijn uit elkaar gegaan. Waarom denk je dat het nu wel zou kunnen werken? Hoe oud zijn je kinderen? Kennen ze vriend al?
Vriend kennen ze nog niet, die hou ik nog even 'buiten de deur' voor ze.
Goeie vraag: waarom denk ik dat het nu gaat werken. Omdat we weten waar het ongeveer misging?
Ik heb daar niet eens een pasklaar antwoord op. Ga ik over nadenken, dankje.
Kids zijn 2 en 4.
dinsdag 28 december 2010 om 09:56
Papa heeft ontdekt dat het gras op een ander echt niet groener is>
Dat terzijde, ga jij er echt voor de rest van je leven als broer en zus verder te leven? Je kan het samen nog zo gezellig hebben, maar als het tussen de lakens niet meer klopt houdt het gewoon op. Als je kinderen lang en breed de deur uit zijn en hun eigen leven hebben, zit jij nog steeds met deze broer/zus relatie.
Ja, je bent verantwoordelijk voor het geluk voor je kinderen, maar niet hun gehele leven! Wel voor dat van jezelf...voor de rest van je leven!
Dat terzijde, ga jij er echt voor de rest van je leven als broer en zus verder te leven? Je kan het samen nog zo gezellig hebben, maar als het tussen de lakens niet meer klopt houdt het gewoon op. Als je kinderen lang en breed de deur uit zijn en hun eigen leven hebben, zit jij nog steeds met deze broer/zus relatie.
Ja, je bent verantwoordelijk voor het geluk voor je kinderen, maar niet hun gehele leven! Wel voor dat van jezelf...voor de rest van je leven!
Nope
dinsdag 28 december 2010 om 09:59
quote:Nammma schreef op 28 december 2010 @ 09:46:
Pas een jaar uit elkaar en nu alweer een vriend? Ook dat is even stil gelegd, omdat ex contact zoekt?
Tjonge, ik zou willen dat mensen met kinderen (die een scheiding doormaken) eens beter nadenken, voor ze zich direct weer ergens instorten.
Ik zou maar eens een tijd alleen gaan leven,nadenken over wát je nu precies wilt met jouw leven. Dit is heel slecht voor kinderen...heen en weer geslingerd.
Dan zou ik eerst maar eens relatietherapie voorstellen met je ex (mits je er uit bent dat jullie verder willen samen), want als verder niets is veranderd behalve het feit dat hij bewust vreemdging, zijn jullie op een punt dat je je moet afvragen: Wil ik met iemand verder die niet communiceert over de relatie maar i.p.v. het buiten de deur probeert op te lossen...
Dat is idd de vraag ik mijzelf stel. Hij wil leren communiceren maar kan zelf niet aangeven hoe hij dat wil doen.
Relatie therapie is een optie,ik denk dat als we het traject inwillen dat bijna ook wel moeten, anders zitten we binnen een jaar weer in dezelfde situatie.
En dat wil ik sowieso de kids niet aandoen: als we ervoor kiezen om samen verder te gaan moet dat voor de rest van hun leven zijn, bij wijze van spreken. Nog een keer uit elkaar is helemaal vreselijk voor de kinderen.
Pas een jaar uit elkaar en nu alweer een vriend? Ook dat is even stil gelegd, omdat ex contact zoekt?
Tjonge, ik zou willen dat mensen met kinderen (die een scheiding doormaken) eens beter nadenken, voor ze zich direct weer ergens instorten.
Ik zou maar eens een tijd alleen gaan leven,nadenken over wát je nu precies wilt met jouw leven. Dit is heel slecht voor kinderen...heen en weer geslingerd.
Dan zou ik eerst maar eens relatietherapie voorstellen met je ex (mits je er uit bent dat jullie verder willen samen), want als verder niets is veranderd behalve het feit dat hij bewust vreemdging, zijn jullie op een punt dat je je moet afvragen: Wil ik met iemand verder die niet communiceert over de relatie maar i.p.v. het buiten de deur probeert op te lossen...
Dat is idd de vraag ik mijzelf stel. Hij wil leren communiceren maar kan zelf niet aangeven hoe hij dat wil doen.
Relatie therapie is een optie,ik denk dat als we het traject inwillen dat bijna ook wel moeten, anders zitten we binnen een jaar weer in dezelfde situatie.
En dat wil ik sowieso de kids niet aandoen: als we ervoor kiezen om samen verder te gaan moet dat voor de rest van hun leven zijn, bij wijze van spreken. Nog een keer uit elkaar is helemaal vreselijk voor de kinderen.
dinsdag 28 december 2010 om 09:59
quote:krokodilletjepokpok schreef op 28 december 2010 @ 09:54:
[...]
Vriend kennen ze nog niet, die hou ik nog even 'buiten de deur' voor ze.
.dat zou ik zeker zo doen... als je er weer een beetje uit bent in gedachgten en je zou weer eens daten.. niet meteen je vriend meenemen nee.. ik ken voorbeelden van die dat wel doen pfffff goed voorbeeld voor je kids
[...]
Vriend kennen ze nog niet, die hou ik nog even 'buiten de deur' voor ze.
.dat zou ik zeker zo doen... als je er weer een beetje uit bent in gedachgten en je zou weer eens daten.. niet meteen je vriend meenemen nee.. ik ken voorbeelden van die dat wel doen pfffff goed voorbeeld voor je kids
dinsdag 28 december 2010 om 10:23
Ik kan me je dilemma wel voorstellen...
Ik denk wel dat een relatie met Ex weer zou kunnen werken, ook al was het eerst meer broer-zus. Daar kom je gemakkelijk in terecht als je de relatie wat verwaarloost, allebei druk bent, etc. In relatietherapie zou je kunnen merken of een gevoel van passie weer terug komt, als je daar aandacht aan besteed en tijd voor neemt. Daarnaast kun jij dan bij jezelf merken of je hem e.e.a. kunt vergeven en of jullie de communicatie kunnen verbeteren. Ik zou dit traject heel rustig ingaan, zonder dat je kinderen dat weten. Anders krijgen ze weer hoop en als het dan toch niet blijkt te werken, is de teleurstelling des te groter.
Ik vind overigens dat je het alleen aan je kinderen verplicht bent, als je denkt dat het echt zou kunnen werken. Jij moet gelukkig zijn in je relatie en daarmee ben je ook een model voor je kinderen.
Ik denk wel dat een relatie met Ex weer zou kunnen werken, ook al was het eerst meer broer-zus. Daar kom je gemakkelijk in terecht als je de relatie wat verwaarloost, allebei druk bent, etc. In relatietherapie zou je kunnen merken of een gevoel van passie weer terug komt, als je daar aandacht aan besteed en tijd voor neemt. Daarnaast kun jij dan bij jezelf merken of je hem e.e.a. kunt vergeven en of jullie de communicatie kunnen verbeteren. Ik zou dit traject heel rustig ingaan, zonder dat je kinderen dat weten. Anders krijgen ze weer hoop en als het dan toch niet blijkt te werken, is de teleurstelling des te groter.
Ik vind overigens dat je het alleen aan je kinderen verplicht bent, als je denkt dat het echt zou kunnen werken. Jij moet gelukkig zijn in je relatie en daarmee ben je ook een model voor je kinderen.
There are only two ways to live your life. One is like nothing is a miracle, the other is like everything is - Albert Einstein
dinsdag 28 december 2010 om 10:24
Het bij elkaar blijven/ terugkomen voor de kinderen vind ik een slecht argument.
Wat hebben kinderen aan ouders die niet gelukkig zijn samen? Waar geen liefde bij te zien is?
Ik had als kind 1 grote wens: dat mijn ouders gingen scheiden. En mijn ouders deden dat maar niet vanwege de kinderen.
En toen, op een dag, kreeg ik de mededeling dat mijn ouders toch gingen scheiden.
Voor mij was het een groot cadeau.
Rust in de tent, geen ruzies meer, geen spanningen, geen ontevreden ouders om mij heen.
Je geeft als ouders geen goed voorbeeld door ongelukkig bij elkaar te blijven. Straks denken jullie kinderen nog dat dat afstandelijke, passieloze gedrag van jullie liefde is.
Wat hebben kinderen aan ouders die niet gelukkig zijn samen? Waar geen liefde bij te zien is?
Ik had als kind 1 grote wens: dat mijn ouders gingen scheiden. En mijn ouders deden dat maar niet vanwege de kinderen.
En toen, op een dag, kreeg ik de mededeling dat mijn ouders toch gingen scheiden.
Voor mij was het een groot cadeau.
Rust in de tent, geen ruzies meer, geen spanningen, geen ontevreden ouders om mij heen.
Je geeft als ouders geen goed voorbeeld door ongelukkig bij elkaar te blijven. Straks denken jullie kinderen nog dat dat afstandelijke, passieloze gedrag van jullie liefde is.
dinsdag 28 december 2010 om 10:41
quote:krokodilletjepokpok schreef op 28 december 2010 @ 09:28:
Geen passie, en bijna geen seks. Hij vond het geen probleem, het zat toch goed? Achteraf had ik daar gewoon geen genoegen mee moeten nemen, maar blijbaar koos ik de makkelijke weg en liet het zo.
Inmiddels zijn we ruim een jaar uit elkaar. Hij is vreemd gegaan en dat heeft hij heel bewust opgezocht. Niet iemand in de kroeg tegengekomen, maar echt bewust via een relatiesite.
Ik merk dat ik huidige vriend enorm slecht los kan laten, ik mis hem enorm en zoals ik me bij hem voel, zal ik volgens mij nooit bij ex voelen.
.
Beste krokodilletjepokpok,
Tipisch een geval van: het gras (lijkt) is groener aan de overkant.
Nu valt zijn “dame” via de relatiesite (zwaar) tegen en heeft hij spijt en wil terugkomen.
Maar als zijn “dame” nu eens niet was tegengevallen. Stel dat hij het geweldig met haar had kunnen vinden?
Denk je dat hij dan ook op hangende pootjes terug was gekomen?
Ik denk het absoluut niet.
En ja, voor de kinderen. Maar wat zou beter zijn, een leuke vriend en een fijne sfeer in huis?
Of je ex terug. Maar wie zegt jou dat hij over een tijdje hetzelfde niet weer flikt?
Dit is toch iets om over na te denken nu je zelf een leuke/mooie/fijne/nieuwe vriend heb gevonden.
Sterke met je keuze, Dave
Geen passie, en bijna geen seks. Hij vond het geen probleem, het zat toch goed? Achteraf had ik daar gewoon geen genoegen mee moeten nemen, maar blijbaar koos ik de makkelijke weg en liet het zo.
Inmiddels zijn we ruim een jaar uit elkaar. Hij is vreemd gegaan en dat heeft hij heel bewust opgezocht. Niet iemand in de kroeg tegengekomen, maar echt bewust via een relatiesite.
Ik merk dat ik huidige vriend enorm slecht los kan laten, ik mis hem enorm en zoals ik me bij hem voel, zal ik volgens mij nooit bij ex voelen.
.
Beste krokodilletjepokpok,
Tipisch een geval van: het gras (lijkt) is groener aan de overkant.
Nu valt zijn “dame” via de relatiesite (zwaar) tegen en heeft hij spijt en wil terugkomen.
Maar als zijn “dame” nu eens niet was tegengevallen. Stel dat hij het geweldig met haar had kunnen vinden?
Denk je dat hij dan ook op hangende pootjes terug was gekomen?
Ik denk het absoluut niet.
En ja, voor de kinderen. Maar wat zou beter zijn, een leuke vriend en een fijne sfeer in huis?
Of je ex terug. Maar wie zegt jou dat hij over een tijdje hetzelfde niet weer flikt?
Dit is toch iets om over na te denken nu je zelf een leuke/mooie/fijne/nieuwe vriend heb gevonden.
Sterke met je keuze, Dave
