Psyche
alle pijlers
pffff, moe van al die positiviteit!!!
dinsdag 28 december 2010 om 19:12
Ik word er zooooo moe van af en toe. Er zijn zoveel mensen die alles maar in een positief vaatje stoppen. En begrijp me niet verkeerd, positiviteit is goed maar soms zijn dingen gewoon kut!
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
en zo kan ik er nog wel wat voorbeelden opnoemen. Sommige dingen zijn gewoon klote en daar mag je best even meezitten. Altijd alles positief draaien, vind ik persoonlijk je kop in het zand steken. En ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen.
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
en zo kan ik er nog wel wat voorbeelden opnoemen. Sommige dingen zijn gewoon klote en daar mag je best even meezitten. Altijd alles positief draaien, vind ik persoonlijk je kop in het zand steken. En ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen.
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
dinsdag 28 december 2010 om 19:36
quote:bigann schreef op 28 december 2010 @ 19:35:
[...]
Nou ik wil niet zeggen dat ik zelf niet positief ben, maar ik zie niet in waarom we altijd de neiging hebben om mensen met verdriet of frustratie te troosten met iets positiefs.
Dat je zelf dingen positief kan draaien en je daarbij prettig voelt, vind ik helemaal goed. Dat is voor iedereen anders.
Om nog maar een voorbeeld te noemen van mijzelf: Mijn moeder was overleden toen ik 21 was en daar was ik helemaal kapot van. Er waren talloze mensen die zeiden dat ik blij moest zijn dat zij overleed toen ik 21 was (want zo had ik haar bewust meegemaakt) en dat ik wel al twee jaar afscheid (ziektebed) had kunnen nemen. Tja eerlijk gezegd zat ik toen niet op die positiviteit te wachten....
Ja, dat laatste is het soort positiviteit die misplaatst is, dat is onzinnig, er is niets positiefs aan een moeder die zo jong overlijdt.
Maar dat is beduidend anders dan de andere voorbeelden die je noemt.
Maar verder, je hebt het over 'verdraaien' van dingen zodat je ze positief ziet, en zo werkt het bij mij iig niet, ik ZIE dingen gewoon zo, zonder ze te verdraaien.
[...]
Nou ik wil niet zeggen dat ik zelf niet positief ben, maar ik zie niet in waarom we altijd de neiging hebben om mensen met verdriet of frustratie te troosten met iets positiefs.
Dat je zelf dingen positief kan draaien en je daarbij prettig voelt, vind ik helemaal goed. Dat is voor iedereen anders.
Om nog maar een voorbeeld te noemen van mijzelf: Mijn moeder was overleden toen ik 21 was en daar was ik helemaal kapot van. Er waren talloze mensen die zeiden dat ik blij moest zijn dat zij overleed toen ik 21 was (want zo had ik haar bewust meegemaakt) en dat ik wel al twee jaar afscheid (ziektebed) had kunnen nemen. Tja eerlijk gezegd zat ik toen niet op die positiviteit te wachten....
Ja, dat laatste is het soort positiviteit die misplaatst is, dat is onzinnig, er is niets positiefs aan een moeder die zo jong overlijdt.
Maar dat is beduidend anders dan de andere voorbeelden die je noemt.
Maar verder, je hebt het over 'verdraaien' van dingen zodat je ze positief ziet, en zo werkt het bij mij iig niet, ik ZIE dingen gewoon zo, zonder ze te verdraaien.
dinsdag 28 december 2010 om 19:43
quote:Hangmat schreef op 28 december 2010 @ 19:30:
Ik heb ook een vriendin die altijd alles om moet draaien naar iets positiefs. Dan bel je haar op om even flink uit te huilen of ergens je stoom over af te blazen en dan krijg je van die relativerende dooddoeners... Vreselijk.
Ik zeg dan ook wel letterlijk dat ik gewoon even zin heb om te zeiken maar ze heeft gewoon moeite met verdriet/boosheid.
Dus ik bel voortaan maar een andere vriendin
en deze houd ik voor de leuke dingenJa, soms vraag ik mij ook af of dat het zou zijn: moeite hebben met verdriet en boosheid?? Niets mis met een oppepper voor iemand die in de put zit en dit goed bedoelen, maar ga niet voorbij aan waarom diegene in de put zit, die erkenning moet er wel zijn.
Ik heb ook een vriendin die altijd alles om moet draaien naar iets positiefs. Dan bel je haar op om even flink uit te huilen of ergens je stoom over af te blazen en dan krijg je van die relativerende dooddoeners... Vreselijk.
Ik zeg dan ook wel letterlijk dat ik gewoon even zin heb om te zeiken maar ze heeft gewoon moeite met verdriet/boosheid.
Dus ik bel voortaan maar een andere vriendin
en deze houd ik voor de leuke dingenJa, soms vraag ik mij ook af of dat het zou zijn: moeite hebben met verdriet en boosheid?? Niets mis met een oppepper voor iemand die in de put zit en dit goed bedoelen, maar ga niet voorbij aan waarom diegene in de put zit, die erkenning moet er wel zijn.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
dinsdag 28 december 2010 om 19:48
Evelynsalt ik heb het ook al het nodige moeten verwerken en ik probeer ook de zin in het leven te behouden maar dat is niet altijd makkelijk. En mijn ervaring is dat mensen die het het hardst roepen het minst hebben meegemaakt. Uitzonderingen daar gelaten. Het is wel makkelijker om alles positief te blijven benaderen maar er mag ook wel eens gewoon gezegd worden dat het allemaal heel erg is!
dinsdag 28 december 2010 om 19:52
Ik ben op zich wel een positivo maar ook een groot voorstander van klagen.
Je moet gewoon af en toe even je verhaal kwijt kunnen.
Het leven is niet alleen maar lollig, lijden hoort ook bij het leven, dus waarom zou je het er niet over mogen hebben?
Bovendien, de zwarte kant van het leven is een grote inspiratiebron voor schrijvers, kunstenaars, muzikanten, etc.
Dus zo slecht is het allemaal niet .
Juist interessant.
Je moet gewoon af en toe even je verhaal kwijt kunnen.
Het leven is niet alleen maar lollig, lijden hoort ook bij het leven, dus waarom zou je het er niet over mogen hebben?
Bovendien, de zwarte kant van het leven is een grote inspiratiebron voor schrijvers, kunstenaars, muzikanten, etc.
Dus zo slecht is het allemaal niet .
Juist interessant.
dinsdag 28 december 2010 om 19:53
Als ik moet kiezen: ik heb liever positieve mensen om me heen dan negatieve.
Ik heb een zus, die altijd negatief is. Vreselijk! Ze is zo verbitterd en heeft niet in de gaten (terwijl het een leuke vrouw is om te zien), dat juist die negativiteit haar "lelijk" maakt.
Ik ben zelf vrij positief ingesteld. Ik rook al 41 jaar en moest vorige week een longfoto laten maken. Ik ben wel realistisch, dus ik dacht: Het kán zijn dat men iets ziet. De uitslag viel dus erg mee, niets te zien, zelfs niet dat ik rook! (Ik ga trouwens stoppen).
Maar ik ben liever positief over dingen. Als het dan nodig is, kan ik me altijd zorgen gaan maken...
Als je zo negatief in je leven staat, beïnvloedt dat je gedachten en worden dingen vaak ook negatief....
Ik heb een zus, die altijd negatief is. Vreselijk! Ze is zo verbitterd en heeft niet in de gaten (terwijl het een leuke vrouw is om te zien), dat juist die negativiteit haar "lelijk" maakt.
Ik ben zelf vrij positief ingesteld. Ik rook al 41 jaar en moest vorige week een longfoto laten maken. Ik ben wel realistisch, dus ik dacht: Het kán zijn dat men iets ziet. De uitslag viel dus erg mee, niets te zien, zelfs niet dat ik rook! (Ik ga trouwens stoppen).
Maar ik ben liever positief over dingen. Als het dan nodig is, kan ik me altijd zorgen gaan maken...
Als je zo negatief in je leven staat, beïnvloedt dat je gedachten en worden dingen vaak ook negatief....
dinsdag 28 december 2010 om 19:54
ik ben een rasoptimist, echt positief en vind dat heerlijk. Dat heeft er geen donder mee te maken dat ik anderen niet in de shit kan zien zitten of daar niet mee om kan gaan.
Overigens hebben ook rasoptimisten wel eens een kutdag hoor... zeker wel.
En het wil ook niet zeggen dat mensen die optimistisch zijn, dit niet zijn als ze zelf in de shit zitten...
Ik zie echt een aantal tenenkrommende reacties hier, waarom moet er een reden voor zijn? Het is zoals het is. Ik ben een optimist en goddomme wat vind ik dat heerlijk. Ook als ik zelf tot tien meter diep in de stront ben gevallen, dan vind ik het heerlijk dat ik kan denken 'gelukkig is het geen 20 meter'. Huilen kan ik ook, ook van verdriet... maar ben zo blij dat mijn uiteindelijke gevoel altijd iets positiefs is om weer verder te gaan, hoe klote de issue ook is.
Je schrijft:
Ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen...
Wat een verschrikkelijke kolder.
Ik ben overigens blij dat ik ben zoals ik ben.
Overigens hebben ook rasoptimisten wel eens een kutdag hoor... zeker wel.
En het wil ook niet zeggen dat mensen die optimistisch zijn, dit niet zijn als ze zelf in de shit zitten...
Ik zie echt een aantal tenenkrommende reacties hier, waarom moet er een reden voor zijn? Het is zoals het is. Ik ben een optimist en goddomme wat vind ik dat heerlijk. Ook als ik zelf tot tien meter diep in de stront ben gevallen, dan vind ik het heerlijk dat ik kan denken 'gelukkig is het geen 20 meter'. Huilen kan ik ook, ook van verdriet... maar ben zo blij dat mijn uiteindelijke gevoel altijd iets positiefs is om weer verder te gaan, hoe klote de issue ook is.
Je schrijft:
Ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen...
Wat een verschrikkelijke kolder.
Ik ben overigens blij dat ik ben zoals ik ben.
DTEEZ!
dinsdag 28 december 2010 om 19:55
Dat bedoel ik Sprokkelientje, ik krijg op dat moment het gevoel dat ik niet gehoord wordt en dat ik maar snel weer vooruit moet kijken. Terwijl ik me dan gewoon boos/verdrietig voel en even wil horen dat het echt wel even KUT voor me is.
Ik ben een positief persoon, ik heb al veel doorstaan zonder er een verbitterd mens van te worden. Soms is het leven wel kut, so be it.
Ik ben een positief persoon, ik heb al veel doorstaan zonder er een verbitterd mens van te worden. Soms is het leven wel kut, so be it.
dinsdag 28 december 2010 om 19:55
dinsdag 28 december 2010 om 19:58
quote:Djoels schreef op 28 december 2010 @ 19:54:
ik ben een rasoptimist, echt positief en vind dat heerlijk. Dat heeft er geen donder mee te maken dat ik anderen niet in de shit kan zien zitten of daar niet mee om kan gaan.
Overigens hebben ook rasoptimisten wel eens een kutdag hoor... zeker wel.
En het wil ook niet zeggen dat mensen die optimistisch zijn, dit niet zijn als ze zelf in de shit zitten...
Ik zie echt een aantal tenenkrommende reacties hier, waarom moet er een reden voor zijn? Het is zoals het is. Ik ben een optimist en goddomme wat vind ik dat heerlijk. Ook als ik zelf tot tien meter diep in de stront ben gevallen, dan vind ik het heerlijk dat ik kan denken 'gelukkig is het geen 20 meter'. Huilen kan ik ook, ook van verdriet... maar ben zo blij dat mijn uiteindelijke gevoel altijd iets positiefs is om weer verder te gaan, hoe klote de issue ook is.
Je schrijft:
Ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen...
Wat een verschrikkelijke kolder.
Ik ben overigens blij dat ik ben zoals ik ben.
He, fijn dat een ander het al gezegd heeft.
Wat een titel ook. Zelfs kunnen klagen over positiviteit. Bijna hilarisch
ik ben een rasoptimist, echt positief en vind dat heerlijk. Dat heeft er geen donder mee te maken dat ik anderen niet in de shit kan zien zitten of daar niet mee om kan gaan.
Overigens hebben ook rasoptimisten wel eens een kutdag hoor... zeker wel.
En het wil ook niet zeggen dat mensen die optimistisch zijn, dit niet zijn als ze zelf in de shit zitten...
Ik zie echt een aantal tenenkrommende reacties hier, waarom moet er een reden voor zijn? Het is zoals het is. Ik ben een optimist en goddomme wat vind ik dat heerlijk. Ook als ik zelf tot tien meter diep in de stront ben gevallen, dan vind ik het heerlijk dat ik kan denken 'gelukkig is het geen 20 meter'. Huilen kan ik ook, ook van verdriet... maar ben zo blij dat mijn uiteindelijke gevoel altijd iets positiefs is om weer verder te gaan, hoe klote de issue ook is.
Je schrijft:
Ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen...
Wat een verschrikkelijke kolder.
Ik ben overigens blij dat ik ben zoals ik ben.
He, fijn dat een ander het al gezegd heeft.
Wat een titel ook. Zelfs kunnen klagen over positiviteit. Bijna hilarisch
dinsdag 28 december 2010 om 19:59
quote:Yoie schreef op 28 december 2010 @ 19:18:
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.
Dit zegt niets over de positieve mensen......
Hoe zwaar ervaringen ook zijn.....ervaren,relativeren,plaatsen en ga verder....met een positieve start.....blijf niet hangen in pijn en verdriet, want dan is je leven al bepaald.
Voor mij is het niet onrealistisch om positief verder te gaan.....zonder mezelf voor de gek te houden......
Al is het logisch dat je eerst even stuk zit.....maar dat is ook nodig om te beseffen dat je aan je grens zit.
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.
Dit zegt niets over de positieve mensen......
Hoe zwaar ervaringen ook zijn.....ervaren,relativeren,plaatsen en ga verder....met een positieve start.....blijf niet hangen in pijn en verdriet, want dan is je leven al bepaald.
Voor mij is het niet onrealistisch om positief verder te gaan.....zonder mezelf voor de gek te houden......
Al is het logisch dat je eerst even stuk zit.....maar dat is ook nodig om te beseffen dat je aan je grens zit.
dinsdag 28 december 2010 om 19:59
ik heb iedereen gedelete die me na t overlijden van mijn man vertelden dat het wel weer goed kwam, ja vast. of dat het een geluk was dat mijn kids nog zo klein waren, tuurlijk, echte mazzel om je papa nooit goed gekend te hebben. ik ben 1 van de meest optimistische mensen die ik ken, moest daarvoor zelfs psychisch getest worden, maar ellende is gewoon ellende, mag best over gepraat worden, en ook over de kleinere nare dingen. zijn vaak mensen die zelf weinig hoeven regelen.
wij slapen nooit.
dinsdag 28 december 2010 om 20:02
quote:Waldorf114 schreef op 28 december 2010 @ 19:27:
Dat noemen ze bagatalliseren.
Yep.
Ik ben een optimist tot in de kist. Echt. Maar dat geldt voor mijzelf. Ik vind niet dat ik het recht heb op het bagataliseren van een andermans leed of het nauw in mijn ogen "overdreven" is of niet. Het gaat om die persoon niet om mij.
Ik kan mij nog herinneren dat ik net mijn arm behoorlijk ernstig had beschadigd, blijvend letsel (kan mijn arm niet meer goed gebruiken), in het begin had ik ook weleens moeite met mensen die zeiden "gelukkig is het je linker". Nou kneed jij maar eens brood met een hand
Dat noemen ze bagatalliseren.
Yep.
Ik ben een optimist tot in de kist. Echt. Maar dat geldt voor mijzelf. Ik vind niet dat ik het recht heb op het bagataliseren van een andermans leed of het nauw in mijn ogen "overdreven" is of niet. Het gaat om die persoon niet om mij.
Ik kan mij nog herinneren dat ik net mijn arm behoorlijk ernstig had beschadigd, blijvend letsel (kan mijn arm niet meer goed gebruiken), in het begin had ik ook weleens moeite met mensen die zeiden "gelukkig is het je linker". Nou kneed jij maar eens brood met een hand
Optimist tot in de kist!
dinsdag 28 december 2010 om 20:04
dus mensen die positief zijn, die praten nooit over nare ervaringen. Wuiven ál het verdriet van anderen weg?
Nou weet je, laat het nu zo zijn dat in mijn heerlijke positieve cirkel, ook heel veel heerlijke positieve mensen leven. Deze mensen gaan ook dood, krijgen ook kanker, verliezen ook ouders, verliezen kinderen, huisdieren, hun baan..... en dan lachen we wat af zeg, want zeg nu zelf.
Oh nee, wacht.
Dan praten we.
Veel.
Bieden we schouders aan.
Drogen we tranen.
Zijn we er.
Proberen we toch dat zonnestraaltje even te grijpen, hoe grijs het ook is. Dat lukt niet altijd.
Oh wacht.
Ik ben net een mens.
Nou weet je, laat het nu zo zijn dat in mijn heerlijke positieve cirkel, ook heel veel heerlijke positieve mensen leven. Deze mensen gaan ook dood, krijgen ook kanker, verliezen ook ouders, verliezen kinderen, huisdieren, hun baan..... en dan lachen we wat af zeg, want zeg nu zelf.
Oh nee, wacht.
Dan praten we.
Veel.
Bieden we schouders aan.
Drogen we tranen.
Zijn we er.
Proberen we toch dat zonnestraaltje even te grijpen, hoe grijs het ook is. Dat lukt niet altijd.
Oh wacht.
Ik ben net een mens.
DTEEZ!
dinsdag 28 december 2010 om 20:05
Toen ik 16 was overleed mijn moeder. dat vond ik -toen- echt niet positief. En ik dénk ook dat mijn leven anders was verlopen, als zij was blijven leven. Maar ik kan ervoor kiezen daar in te blijven hangen en daar alles aan te wijten wat me is overkomen. Maar ik kan er ook voor kiezen om te proberen het positief te máken. Inmiddels is dit 41 jaar geleden en heb ik sinds die tijd best wel wat mee gemaakt.
Maar toch blijf ik liever positief, zonder mijn ogen te sluiten voor verdriet: Niet dat van mezelf en niet dat van anderen.
Maar toch blijf ik liever positief, zonder mijn ogen te sluiten voor verdriet: Niet dat van mezelf en niet dat van anderen.
dinsdag 28 december 2010 om 20:08
quote:Djoels schreef op 28 december 2010 @ 20:04:
dus mensen die positief zijn, die praten nooit over nare ervaringen. Wuiven ál het verdriet van anderen weg?
Nou weet je, laat het nu zo zijn dat in mijn heerlijke positieve cirkel, ook heel veel heerlijke positieve mensen leven. Deze mensen gaan ook dood, krijgen ook kanker, verliezen ook ouders, verliezen kinderen, huisdieren, hun baan..... en dan lachen we wat af zeg, want zeg nu zelf.
Oh nee, wacht.
Dan praten we.
Veel.
Bieden we schouders aan.
Drogen we tranen.
Zijn we er.
Proberen we toch dat zonnestraaltje even te grijpen, hoe grijs het ook is. Dat lukt niet altijd.
Oh wacht.
Ik ben net een mens.
En denk jij nou echt dat positieve mensen niets meegemaakt hebben.....wil je mn lijstje?
Kracht zit in jezelf...of niet.
Al mag je de tijd nemen die je nodig hebt om te verwerken......maar ik zie het leven als een positief iets.
dus mensen die positief zijn, die praten nooit over nare ervaringen. Wuiven ál het verdriet van anderen weg?
Nou weet je, laat het nu zo zijn dat in mijn heerlijke positieve cirkel, ook heel veel heerlijke positieve mensen leven. Deze mensen gaan ook dood, krijgen ook kanker, verliezen ook ouders, verliezen kinderen, huisdieren, hun baan..... en dan lachen we wat af zeg, want zeg nu zelf.
Oh nee, wacht.
Dan praten we.
Veel.
Bieden we schouders aan.
Drogen we tranen.
Zijn we er.
Proberen we toch dat zonnestraaltje even te grijpen, hoe grijs het ook is. Dat lukt niet altijd.
Oh wacht.
Ik ben net een mens.
En denk jij nou echt dat positieve mensen niets meegemaakt hebben.....wil je mn lijstje?
Kracht zit in jezelf...of niet.
Al mag je de tijd nemen die je nodig hebt om te verwerken......maar ik zie het leven als een positief iets.
dinsdag 28 december 2010 om 20:09
quote:Yoie schreef op 28 december 2010 @ 19:18:
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.Mijn ervaring : Ja.
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.Mijn ervaring : Ja.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 28 december 2010 om 20:12
dinsdag 28 december 2010 om 20:12
quote:Yoie schreef op 28 december 2010 @ 19:18:
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.
Nee, als ik in de shit zit dan zit ik dus echt in de shit. Maar als ik achteraf terug kijk dan ben ik extra positief omdat ik weet dat ik er uit ben gekomen.
Ik vind het best beledigend om positiviteit af te meten op de narigheidschaal... hoe meer shit hoe minder positief? Ofzoiets?
Iedereen gaat op zijn eigen manier om met narigheid. Positiviteit is hoe je in het leven staat niet alleen maar hoe je in je ellende staat.
Herkenbaar, ik vraag mij altijd af of
die mensen ook zo positief blijven als
ze zelf in de shit zitten.
Nee, als ik in de shit zit dan zit ik dus echt in de shit. Maar als ik achteraf terug kijk dan ben ik extra positief omdat ik weet dat ik er uit ben gekomen.
Ik vind het best beledigend om positiviteit af te meten op de narigheidschaal... hoe meer shit hoe minder positief? Ofzoiets?
Iedereen gaat op zijn eigen manier om met narigheid. Positiviteit is hoe je in het leven staat niet alleen maar hoe je in je ellende staat.
Optimist tot in de kist!
