Burnout?

Ik ben er weer. Het weekend was lekker, maar ook wel heel vermoeiend merk ik nu ik thuis op de bank zit. Ik heb bewust eerst alles uitgepakt en opgeruimd zodat ik nu de rest van de dag niks meer hoef. Alleen nog twee wasjes draaien en dan is alles klaar.



Zaterdag hebben we lekker langs het strand gelopen. Heerlijk, lekker nieuwe warme jas, sjaal en handschoenen, prima te doen aan het strand. Ruim anderhalf uur gelopen en toen was ik ook wel kapot, qua conditie kon ik het wel aan (ook mijn kleine beetje sport doet dus al heel veel voor mijn conditie, het komt dus wel goed Annemie, gewoon 2x per week rustig door trainen, alle beetjes helpen), maar mijn heupen en knieën vonden het na een uur al niet meer leuk. Vooral mijn heupen deden erg zeer. Dat moet ik wel even in de gaten houden ivm erfelijke belastbaarheid met heupafwijking.



Zondag was ik kapot en werd ik meteen 's morgens al heel erg chagrijnig van de drukte van mijn schoonmoeder, die kan echt werkelijk niet langer dan vijf minuten haar mond houden en dat kan ik 's morgens heel slecht hebben. Ik was nog niet helemaal wakker en heupen deden nog zeer, dus ik voelde me niet echt prettig. Ik heb heel verstandig mijn boek gepakt en heb me afgesloten voor de rest van de wereld. Na een paar uur kwam ik wat bij, helemaal toen schoonouders gingen wandelen en vriend in bad ging. Toen had ik even echt tijd voor mezelf en daarna was het weer helemaal leuk.



Ik ben nu wel moe, ik heb een drukke week voor de boeg, dus ik hoop dat het met rust de rest van de dag en een lange nacht morgen weer beter is. Het bed daar was erg hard en daardoor heb ik dus niet heel goed geslapen.



Marriss, fijn dat je Oud & Nieuw dankzij de medicijnen toch leuk was, jammer (maar verwacht, neem ik aan) dat je er dan toch weer voor moet boeten. Baas inderdaad niks vertellen over hoe je O&N bent voor gekomen. Vakantie ook eerst met ba bespreken en daarna meedelen aan je baas.



Lief, wat stom dat je schoonfamilie geen rekening met je houdt. Er is zoveel lekkers wat je wel mag eten, even op de etiketten lezen en navragen en dan kunnen ze prima iets op tafel zetten wat iedereen mag hebben. Ik zorg altijd dat mijn schoonvader alles mag hebben (alleen eigen toastjes) wat ik op tafel zet als er meer mensen zijn. Als alleen schoonouders er zijn dan zorg ik juist bewust ook voor iets lekkers voor mijn schoonmoeder omdat zij zichzelf thuis geen lekkere dingen gunt die haar vriend niet mag hebben. Een tosti of pistoletje ofzo.



Ik had donderdagavond nog een brood gebakken voor mijn schoonvader, maar daar heeft hij het hele weekend niks van gehad. Ik had gezegd dat ik dat zou doen en die mee zou nemen, ging mijn schoonmoeder zaterdag tussen de middag pasta voor hem maken zodat hij wat lekkers te eten had. Ontbijten doet hij bijna niet en zondag heeft hij de rest van de pasta opgegeten. Vanmorgen dan maar wel een broodje gesmeerd om mee te nemen, maar die heeft hij ook niet opgegeten. Dat brood kan nu dus zo de prullenbak in volgens mij, die is nu echt niet meer lekker. Daar baal ik dan wel weer van, ik wacht nu dus lekker tot hij zelf om een brood vraagt. Ik ben er even klaar mee.



Annemie, loslaten heb ik ook moeite mee. Als ik jouw verhaal zo lees komt er meteen heel veel herkenning naar boven. Ik heb ook mijn handen nooit open, ik heb het liefst iets vast en al er niks is om vast te houden dan heb ik vaak vuisten (dan kan ik mijn duimen 'vasthouden') of houd ik met de ene hand de vingers van mijn andere hand vast. 's nacht heb ik altijd in de ene hand een zakdoek en in de andere een knuffeltje, zonder kan ik echt niet slapen. Bij yoga hebben we ook vaak oefeningen waarbij de handen open moeten liggen en ik weet nu waarom ik daar moeite mee heb en dat niet lekker voelt. Volgende week begint mijn yoga weer, dan zal ik er eens op gaan letten en juist heel bewust wel mijn handen open doen ipv te smokkelen en ze toch met mijn handpalmen naar beneden te leggen.



Toffe, hoe was jouw O&N?

Hier gaat het even wat minder.....

Heb wel alles meegelezen maar ben nu gewoon echt te moe om overal op te reageren.



O&N begon wel goed. Boodschappen gedaan, verjaardagfeestje gehad en was vroeg in de avond weer thuis. Dit was het zesde jaar dat ik de jaarwisseling alleen door breng. Heb echt de tranen in mijn ogen gehad toen het 0.00 uur was.... zag het vuurwerk de lucht in gaan, (over)buren en fam. stonden gezellig op straat. En ik voelde me ontzettend alleen opeens. Miste mijn dochter ook heel erg.

Had de hele avond al hoofdpijn gehad en heb zowel op nieuwjaar als zondag de hele dag beroerd op de bank gelegen.

Vannacht huilend in slaap gevallen... vandaag blijven de tranen ook maar over mijn wangen stromen. Zoals nu weer...



Ben vandaag dan ook maar thuis gebleven. Had echt geen zin om iedereen een handje te geven of van die kleffe kussen te krijgen.

Woensdag weer EMDR, donderdag ook weer therapie en meteen daarna naar de bedrijfsarts. Ben gewoon even heel erg moe. Voor mij is het gewoon de hele periode waar ik nu tegen aan loop te hikken. Dat raakt me weer heel erg....

Lieve lieve zonnestraaltje....

Klote dat je je zo rot voelt. En heel klote dat je je om 00.00 zo rot voelde. Heb je dan niet de neiging om gewoon om 2300 in je bed te kruipen en het over te slaan?

Ik weet niet som je op te beuren. Alleen maar dat ik met je te doen heb en dat dit NIET een voorbode gaat zijn voor dit jaar.



Ben bij de ba geweest vanmiddag, Probleemanalyse gemaakt. Heb er wat dingen in laten opnemen die me storen aan de huidige afdeling. Dat ik me niet zo thuis voel in de nieuwe organisatie, dat ik me ondergewaardeerd voel en dat mijn nieuwe werkplek niet zo goed is voor iemand met mijn karakter. Wellicht vervelend voor mijn baas, maar ik heb hem dat al meerdere keren gezegd en hij doet er niks mee, terwijl de ba er blijkbaar wel belang aan hecht. Dat vind ik fijn, toch het gevoel dat ik niet helemaal gek ben.

Wel is door ba voorgesteld om naar 2x3 te gaan. Morgen eerste keer. Dat betekent dus om 9:00 beginnen, mijn hemel wat vroeg. Maar ik ga het proberen en als het niet gaat, dan gaat het niet.



Ik vraag me trouwens af wanneer ik me dan gedeeltelijk moet gaan betermelden. Ben ik vergeten te vragen.

Ik ben trouwens bezig met wat organisatie voor het verjaarskadootje voor mijn man. Jemig, heb nog meer dan anders moeite om mijn mond te houden. Ben nogal een flapuit, dus dat wordt een zwaar maandje voor me....

Abc: Fijn dat je weer terug bent. Heerlijk he die strandwandelingen, ik zou ze niet willen missen hoor. Wel jammer dat het je dan gelijk weer meer pijn geeft.

Ik kan me wel voorstellen dat je echt even klaar bent met brood bakken. Ik vind het wel heel ondankbaar hoor.



Typisch dat het bij jou ook zo moeilijk is om je handen open te houden, ik weet eigenlijk niet wat ik 's nachts doe, ik word wel vaak wakker met slapende handen, dus ik verkramp ze misschien ook wel idd.

Het was voor mij ook echt wel een eyopener vanmorgen. Dit is dus weer zo een oefeningetje waardoor je jezelf bewust word, en wat je alleen al door er even bij stil te staan kan veranderen.



Zonnestraaltje: Meis . Wat jammer dat de oud en nieuwviering zo moeilijk voor je was. Ik kan me een beetje voorstellen hoe moeilijk je het nu even hebt, het doet zoveel pijn om je kindje te missen. Mij geeft het wel veel troost, dat ik er van overtuigd ben dat ze wel ergens nog steeds bij me is. Voel jij dat ook zo?

Laat het verdriet en de tranen er maar zijn hoor, het mag.

Is het wel verstandig om donderdag een emdr te doen, ik zou me voor kunnen stellen dat je nu even je handen vol hebt, in het hier en nu?



Lief: Wat goed van je, dat je aangegeven hebt wat volgens jou anders kan/moet op de afdeling. Negen uur morgen is idd wel heel vroeg, had je daar geen keus in? Bij ons was het zo, dat je zolang je nog niet volledig beter gemeld was, dat jezelf je uren in kon delen. Gedeeltelijk betermelden deed de ba altijd voor mij.

O, en lief het zou voor mij ook een ramp zijn, om een maand een geheim te bewaren hoor.

Zonnestraaltje, Weet even niks te zeggen, sorry.



Een collega van me belde net, ze is er morgen niet en wou me even persoonlijk een gelukkig nieuwjaar wensen. Vind ik echt lief. We hebben lang aan de telefoon gehangen en veel goede dingen besproken. Eén ding vind ik dan weer minder. Ze vertelde dat een bepaalde collega van ons gedeeltelijk bij ons op de kamer zit nu. Baas had vorige keer dat ik hem sprak al verteld dat die collega wat extra taken zou krijgen om ons team te ontlasten en dat vond ik al niet leuk, maar dat hij dan ook nog bij ons op de kamer zit, vind ik echt vreselijk. Deze collega deed toen ik bij deze werkgever begon ook dit werk en ik heb het eerste jaar dus heel vel met hem samengewerkt. Hij is niet echt mijn type, maar in het begin konden we wel prima samenwerken. Hij ging echter steeds raardere dingen doen (ik weet nu dat hij toen prive problemen had, toen ontkende hij dat heel hard als we er naar vroegen), maakte fouten in zijn werk, kletse achter onze rug om over andere collega en mij, enz, enz. Uiteindelijk is hij terug gezet in functie (terug de productie in), ook daar veel problemen opgeleverd, veel geroddel en onvrede, tijdelijk op andere afdeling gezet enz. enz. Op zich had ik toen geen last meer van hem, maar hij had mij erg zwart gemaakt bij een andere collega en op den duur wou hij die collega een heel gemene mail over mij sturen die hij per ongeluk naar mij stuurde (stom!). Ik ben toen als impulsieve reactie naar mijn baas gegaan en hem laten lezen wat ik had gekregen. Baas was heel boos en samen hebben we met hem gepraat, als ik toen had gewild dan was hij ontslagen om die mail (of op zijn minst overgeplaatst en in een outplacement traject terecht gekomen). Dat vond ik ook wel weer heel ver gaan, dus dat hoefde voor mij niet. Maar de relatie tussen ons is nooit weer goed gekomen (hij zegt nog geen hallo tegen me) en ik zie het dus helemaal niet zitten om nu met hem op één kamer te moeten zitten. En hij zit ook nog eens tegen over me neem ik aan (dat is de enige vrij plek op onze kamer). Of nog erger, hij heeft mijn plek ingepikt. Kan er echt heel kwaad om worden. Mijn twee directe collega's zijn pas bij ons gekomen toen hij al weg was, dus die hebben al zijn stomme, achterbakse acties niet meegekregen (die actie met die mail wel trouwens) en hebben veel minder problemen met hem en vinden het nu heel goed gaan met hem erbij. Ik ben nu echt heel kwaad en zie er vreselijk tegen op om met hem samen te moeten werken. Dat betekent voor mij namelijk dat ik elk woord dat ik zeg moet afwegen en daar heb ik nu helemaal geen zin in. Ik kijk wel uit om hem iets persoonlijks te vertellen en ook mijn andere collega's en baas moeten dan uitkijken wat ze over mij zeggen waar hij bij is. Ben blij dat ik morgen afspraak met mijn baas heb, dit kan nog een moeilijk onderwerp worden. Baas weet wel dat ik het niet zie zitten met die andere collega, maar ik weet niet of hij zich er zo bewust van is hoe dit nu voor mij is. Kan nog leuk worden morgen. Bah.



Sorry voor het ongetwijfeld niet te volgen verhaal, maar moest het even kwijt.

Oh abc, ik zou het ook op mijn heupen krijgen als ik jou was. Getver, dan vergaat de zin om te werken meteen he. Soms, in sommige situaties, beschrijf ik een voor mij neit prettige situatie als "niet bevorderlijk voor mijn herstel". Het is een beetje gemeen, maar uiteindelijk is het wel waar toch? Misschien kan je er wat mee. Dat de stress die hij met zich meebrengt, jouw herstel nadelig kan beinvloeden en dat je meer waarde hecht aan je herstel dan aan het goedkomen van je relatie met hem. Daar kan een werkgever niet onderuit toch?



annemie, ik bepaal zelf mijn werktijden, maar ik wil het nog graag bij de ochtend houden. Ik moet wat aan mijn ritme werken, dat is ook beter voor mijn diabetes en een uur langer blijven tijdens de lunch is ook niet handig. Ik wil ook nog niet naar de kantine. Dus het is òf van 1 tot 4 werken (en dan kan ik mezelf vast niet losscheuren van mijn werk) en uitslapen en dus mijn ritme niet herzien, òf dus van 9 tot 12. Het is maar twee ochtenden per week, de andere vijf kan ik nog uitslapen

Zonnestraaltje, wat naar dat je je zo verdrietig en eenzaam voelt... ook hier niets zinnigs te zeggen behalve een digitale knuffel. Ik hoop dat 2011 een goed jaar voor je wordt!



Abc, ik kan me voorstellen dat je daar enórm van baalt en vind dat je ook geheel in je recht staat als je aangeeft dat je niet met hem op één kamer wilt zitten. Hij is een schoft en daar heb je nog bewijs van ook! Wat bezielt ze om dit zo te doen? Ik vind het belachelijk en denk ook niet dat dit goed is voor jouw re-integratie. Hopelijk heb je morgen een goed gesprek met je baas hierover. Ik zou als ik jou was voet bij stuk houden, en heel overtuigd zijn en blijven dat je dat niet wilt, dat gaat je zoveel energie kosten, en dat heb je al nauwelijks. Sterkte



Lief, fijn dat je een goed gesprek hebt gehad. 9u is inderdaad vroeg, aan de andere kant heb je dan sochtends nauwelijks tijd om er tegen op te zien, en heb je daarna de hele middag om bij te komen. Succes. En wil je vertellen wat je voor je vriend in petto hebt? Ik moet over een paar week ook weer wat leuks verzinnen voor 'm...



Annemie, balen dat het sporten niet ging. Je sport toch onder begeleiding? Ik neem aan dat je dit ook bespreekt, wat zeggen zij ervan? Ik kan je helaas geen tips geven... maar denk wel dat het goed is om te blijven sporten, alles is mee genomen voor je conditie...



Nou mijn lg heeft voor de 3e week op rij niet gebeld. Ass

Fijne lg jij ook maris. Moet er niet een keer iets aan de wet poortwachter worden gedaan? Je bent toch al meer dan 6 weken thuis? Na 6 weken moet de ba een probleemanalyse opstellen en na 8 weken moeten jij en je baas een plan van aanpak hebben gemaakt. Een beetje baas neemt daartoe het initiatief. Wanneer moet je weer naar de ba? Kun je het bij hem aankaarten?

Aan mijn kado-idee heb jij helemaal niets. Man heeft recentelijk twee casettebandjes gevonden met opnames van toen hij 16 was en met twee vrienden op een kamertje muziek maakte. Ik laat dat nu op CD zetten. Heb dus eerst die bandjes moeten stelen en nu met bibberbenen op de post gedaan. Bang dat ze kwijtraken of stukgaan ofzo.

Dus ik bedacht na het wegbrengen in de auto dat ik ook wel een leuk CD-hoesje wil maken met oude fotos ofzo, wilde dat opstarten als ik thuis was.... Wassie al thuis! Owww!!!!!! En dan kan ik het niet kwijt he. Moet ik echt mijn mond afplakken.

Lief: Wat een superleuk idee! Als je hulp nodig hebt met je hoesje moet je maar even roepen, ik ben behoorlijk handig met photoshop cs4.



Abc: Wat een ontzettend vervelende situatie. Alleen probeer het voor nu maar even los te laten, dingen in je hoofd halen dat hij zelfs misschien jou plaats wel ingenomen heeft, kost je nu alleen maar heel veel energie.

Ik vind wat Lief zegt wel een hele goede, benadrukken dat deze situatie niet bevorderlijk is voor jou reintegratieproces.

Sterkte meis, dit kan je er eigenlijk nu absoluut niet bij hebben.



Marriss: Wat is dat toch met die baas van jou? Ik denk dat het voor jou ook wel belangrijk is om een keer een gesprek aan te vragen met een vertrouwenspersoon erbij ofzo. Dit kost je alleen maar heel veel energie.



Ik ben nu weer wel een beetje bijgekomen van het sporten. Ik krijg idd wel goede begeleiding in de sportschool. De instructeur hamert er ook op, dat ik het gewoon de tijd moet geven. Ik zou wel graag ook roeien en crosstrainen, maar dat zijn dingen die ik echt nog niet kan, en daar baal ik van, en het maakt me heel erg boos. Want het had niet zo hoeven zijn, als die hufter niet gezopen had.

Dan weet ik dat ik dat ook los moet laten, maar dat lukt me dus echt niet.

Lief, ik zit al 10 weken thuis. Moet volgende week weer naar ba. In het verslag van de ba stond dat er binnen twee weken na het vorige gesprek (dat is inmiddels drie weken geleden) een plan van aanpak moest worden opgesteld, maar dat is dus niet gebeurd omdat ik niet één keer contact heb gehad met mijn lg. We hebben een hele duidelijke afspraak dat hij mij iedere maandag rond 17u belt, maar blijkbaar is dat te moeilijk voor hem. Hij zal wel vakantie hebben denk ik, maar dan nog, was het zo'n moeite geweest om mij daar even van op de hoogte te brengen?!?! Ik ga donderdag weer naar mw en zoals gezegd volgende week ba, en tot die tijd zakt mn lg er maar even in. Had trouwens nog wel een hele lieve mail van mn collega, dat was dan wel weer fijn.



Lief, leuk idee zeg!! Kan me voorstellen dat je dat maar moeilijk voor je kunt houden. Ik had laatst 5 kaartjes gekocht voor cabaret, voor mn ouders, broer en vriend. Die zou ik met sinterklaas geven met een leuk gedichtje erbij. Maar drie weken vóór sinterklaas wisten mn moeder en vriend het al, kon het niet voor me houden...



Ik merk dat de verveling wat toeslaat. Had ik tot nu toe geen last van, maar ik ben wel een beetje klaar met het aanrommelen in huis..... van te lang tv kijken / internetten / lezen krijg ik hoofdpijn, het breien kan me nog niet erg boeien, creatief ben ik ook niet echt en bakken/koken heb ik ook niet altijd zin in, bovendien groei ik dicht als ik aan het bakken blijf. En grotere dingen waar ik wel mee bezig wil, zie ik nog niet zitten (zolder opknappen bijv.) Wat doen jullie allemaal op een dag?

quote:annemie800 schreef op 03 januari 2011 @ 20:29:

Lief: Wat een superleuk idee! Als je hulp nodig hebt met je hoesje moet je maar even roepen, ik ben behoorlijk handig met photoshop cs4.

Dat aanbod ga ik denk ik wel aannemen. Ik heb al een foto van de andere twee gevonden op internet van die tijd, maar van manlief moet ik nog even zoeken. Is al een tijdje terug he....... En het valt zo op als ik hem vraag op welke school hij ook alweer zat.

Annemie, ik vind loslaten / accepteren dat de situatie zo is, zoals hij is, al vreselijk moeilijk, laat staan hoe het voor jou is. Het is voor jou nog véél oneerlijker allemaal...

Maris, toen ik me begon te vervelen, ben ik 2x2 gaan werken. Maar dat meot je niet zoveel stress opleveren hoor! Mijn week deze week: Vandaag ba verplicht en pakketje versturen als optie. eventueel boodschappen (niet gered). Dinsdag 3uur werken, auto wassen, boodschappen. Woensdag therapie, Liefdag (uitslapen, koffie, broodje, koffie, theetje, boek, internet, thee...), afwas. Donderdag 3uur werk, verder geen idee, boodschappen denk ik en afwas/slaapkamer opruimen. Vrijdag opticien in een andere dorp, iets lekkers koken (pizza?). Tussendoor kadoproject, wasjes draaien, drogen, vouwen, strijken. Als ik me goed voel, beetje huishouden (maar door die plotse woonkamerverhuizing is de hele benedenboel ineens al goed gedaan).

Ohja, en als ik echt tijd en energie overheb, dan wil i keen leuk behangetje uitzoeken voor een klein muurtje in de woonkamer.

hmmmm, dat is ook wel zo'n beetje wat ik doe. Alleen geen auto wassen en ook zeker niet werken, dat zie ik ook absoluut nog niet zitten. Als ik zie hoeveel stress en spanningsklachten simpele dingen als kerst en oud&nieuw me al opleveren...

Misschien ga ik toch maar eens voorzichtig aan beginnen met de zolder... moet daar eerst nog behang krabben en schuren. Maar ja, dat vind ik niet zulke leuke klusjes, dus dan kan ik me er ook niet zo goed toe zetten. De keuken zou eigenlijk ook wel een flinke schoonmaakbeurt kunnen gebruiken, maar dat is meteen zo'n grote klus... en aangezien mn hele omgeving (incl.jullie...) zeggen dat ik het nóg rustiger aan moet doen...

de keuken kun je toch kastje voor kastje doen?

en de zolder kun je meter voor meter doen, tot je geen zin meer hebt. Daar staat een halflege muur niemand in de weg.



Weet je, ik bedoelde, dat je veel afspraken hebt waar je het (waarschijnlijk alleen naar eigen mening) niet kunt maken om stil/verdrietig/chagrijnig/moe te zijn. Afspraken waar je aan jezelf een bepaalde verwachting stelt: die leuke maris die mag niet stil/verdrietig/chagrijnig/moe zijn, die moet leuk zijn, want dat zijn de mensen van haar gewend. En ze moet ook niet voortijdig afhaken omdat ze moe is want dan verpest ze het voor de ander. Dan is maris niet gezellig genoeg. (ohohohoh hoe weet ik dat toch allemaal.....)



In het geval van de zolder/keuken maakt het niemand iets uit of je blij kijkt of niet, dus dat kun je ook niet van jezelf eisen dan.

Bovendien kun je er wat agressie in kwijt....

Maar ik zou het wel in stukjes verdelen, dus neit van jezelf verwachten dat je deze week even de zolder opknapt, maar dat je de muur aan het noorden helemaal afkrabt en klaarzet om geverfd/behangen te worden. En dan een week niks (want dan heb je er geen zin meer in, want het is een k*tklus waar je moe van wordt) en dan weer eens de volgende muur, waar je ook een week voor uittrekt. Dan heb je haalbare doelen, waardoor je, als je ze haalt, je beter voelt, maar er is niet een keiharde deadline (die je jezelf het liefst zou opleggen).

Op de een of andere manier kom ik ook niet tot het schoonmaken van mijn keukenkastjes, of de zolder opruimen hoor. Ik kan me er gewoon niet toe zetten.

Mijn week: Maandagochtend therapie, middag, sportschool hond uitlaten eten zorgen.

Dinsdagochtend: poetsen, wassen strijken enz. middag: tandarts, hond uitlaten eten zorgen.

Woensdagochtend: om een bakkie bij een vriendin. Middag: sportschool, hond uitlaten, eten zorgen.

Donderdagochtend: poetsen, wassen en strijken. Middag therapie, hond uitlaten en eten zorgen.

Vrijdagochtend: Sportschool, middag samen met vriendin honden uitlaten, bakkie doen en eten zorgen.

Best eentonig he? Maar juist daarom kan ik het nu wel behappen.



Marriss: ik lees uit je post, een stuk onrust. Je moet bezig zijn voor jezelf, je moet nog een planning hebben. Klopt dat?

Ik herken het wel heel erg uit mijn begin periode, het was voor mij vluchtgedrag, of ik ging weg, of ik ging bellen met iemand. Een dag niet weg, of niemand spreken kon ik echt niet, dat vloog me aan. Terwijl ik het nu echt heerlijk vind, om een dag thuis te zijn.

Lief: Wat een goede inzichten heb jij vandaag, ik kan niet anders dan het alleen maar weer heel erg met je eens zijn.

je hebt gelijk lief... helemaal wat betreft dat leuk doenerij...

weet je wat zo lastig is? Ik leg constant druk op mezelf. Als ik met de keuken begin, vind ik het heel moeilijk om maar één of twee kastjes te doen, want als ik na 2 kastjes stop en ik ga op de bank zitten, dan word ik onrustig en denk ik: ik maak het wel gewoon even af...

en ik vind het ook niet echt leuke dingen om te doen, dus kan me er én moeilijk toe zetten om ermee te beginnen, én ik vraag me af of het echt ontspanning biedt...

Ja, ik ben een complex geval

Oh ik had jouw berichten gemist Annemie. Ik weet niet of het vluchtgedrag is, ik hoef niet persé mensen te zien/spreken elke dag. Maar ik wil wel graag iets doen. Iets wat niet te inspannend is (want snel hoofdpijn) en liefst ook iets wat ik wel leuk vind (dus niet keuken poetsen) ofzo iets. Ik kan het ook niet zo goed uitleggen, maar ik geloof dat onrust wel een goed woord is. Morgen heb ik bijvoorbeeld de hele dag niets. Vriend is aan het werk. Aan de ene kant vind ik het heerlijk, aan de andere kant vliegt het me een beetje aan: wat moet ik morgen nu doen??

behangetje uitzoeken voor de zolder. Allemaal van die proefpapiertjes verzamelen zodat je ze aan vriend kan voorleggen.

je kan het maar vast hebben. Schuurpapier kopen. Lijm. Bedenken waar je op gaat behangen (tafel?). Of verf kopen, weet neit wat je wilt.

Bij mij werkt het zo dat dan het restant van de klus kleiner lijkt te worden als ik dat soort dingen al heb voorbereid. Dan wordt de drempel ook lager.

De meeste projecten start je bij het begin. Maar als je een klein stukje van het eind alvast doet, dan is de eindstreep heel dichtbij (want dat is die rol behang die de hele dag naar je ligt te lachen.... hij is zo mooi.... oh wat wordt de zolder mooi......weet je wat, vandaag deze week doe ik de noordmuur).



Wat ik laatst heb gedaan: Alleen het kruidenkastje poetsen. Hell of a job, enorme voldoening, en ik heb heel veel kruiden dubbel dus die allemaal samengevoegd.

Die laatste zin is eigenlijk precies wat ik bedoel maris, ik had het met mensen, jij met dingen. Als er maar iets op de planning staat.

En nou word het de kunst om de dag leeg te kunnen beginnen, dan komt er vanzelf wel iets op je paadje. Maar dat is zo godvergeten moeilijk, want ja dan heb je de controle niet over de dag.

Er komt geen nieuw behang, dat krabben de katten eraf, ga het gewoon verven en de kleuren zijn al in huis

Maar ik ga geloof ik toch maar wat huishoudelijke dingen doen morgen. Paar keukenkastjes schoonmaken, administratie bijwerken, en ik denk een taart bakken, ook nog iets leuks Van het idee dat ik NIETS ga doen, word ik wat onrustig. stom eigenlijk.

Klopt annemie. Ik ben een enorme planner. Daarom weet ik ook niet of ik er nou wel of niet aan moet toegeven dat ik iets in de planning moet wil hebben voor een dag als morgen. Aan de ene kant wel, want ik hou daar van en het geeft mij rust als ik weet wat de dag me ongeveer gaat brengen. Aan de andere kant wil ik juist iets relaxter leren leven en het leven wat meer nemen zoals het komt, dus zou het misschien wel goed voor mij zijn als ik niets plan voor morgen.

*ik kom zo schrijvende met jullie echt tot inzichten zeg, thanks...

quote:_maris_ schreef op 03 januari 2011 @ 21:39:

Als ik met de keuken begin, vind ik het heel moeilijk om maar één of twee kastjes te doen, want als ik na 2 kastjes stop en ik ga op de bank zitten, dan word ik onrustig en denk ik: ik maak het wel gewoon even af...





Dat is nou wat ik bedoel met die lepels. Jij denkt dat je vierhonderd lepels hebt, en als je ze niet hebt, dan doe je gewoon alsof, tot je neerstort.

Dus als je die twee kastjes af hebt, dan ga je zitten, en heel hard aan mijn enorm wijze woorden denken