Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zondag 9 januari 2011 om 21:58
Hee PJ! moeilijk is het he.. je maakt een nieuwe start, maar het is zeker geen makkelijke.. ik snap heel goed hoe je je voelt, maar weet helaas niets anders te zeggen dan heel cliché dat het tijd nodig heeft.. je bent al zo ontzettend op de goede weg. en die momenten dat je je eenzaam voelt, die worden vanzelf minder.. geef je af en toe gewoon over aan die momenten, kijk een jankfilm maar ga dan weer door, en zorg goed voor jezelf! bel een vriendin, ga klusjes doen of post hier en ga gewoon door met hoe je bezig bent je leven te leven, ik vind je super bezig!
-
maandag 10 januari 2011 om 00:02
Hallo lieve allemaal,
Was even het weekend offline, maar wat een gezelligheid hier en wat een verhalen weer!
Gezellig ook, aantal nieuwe mensen erbij!
Mootje, wanneer gaan we? En waarheen?
Goed van je dat je niet meer gesms-ed hebt van de week en ik ben het met PJ eens, ik zou ook niks tegen het teamgenootje zeggen. Maar dat is eigenlijk vooral omdat ik denk dat jij het niet goed kan doen in haar ogen (zij zal je of niet geloven, of denken dat je wilt stoken etc) en ex zal dat weer horen en dan mss verhaal bij jou willen halen of wat dan ook. In ieder geval denk ik dat het alleen maar ingewikkeld wordt...
Maarreh.... wat een gezoen hier zeg! IK BEN JALOEOEOEOERS! Ik wil ook hahahahaha! Hoewel ik ook moet toegeven dat ik er niet aan moet denken nu, maar ja, dat lijkt wel een criterium te zijn ofzo, want dat hadden jullie zelf ook!
PJ: Als eerste: gefeliciteerd met je nieuwe huisje! Wat heerlijk voor je! Dit gaat het plekje worden waar jij je helemaal thuis gaat voelen. En tja, het is nu nog nieuw en je hebt er nog geen herinneringen dus mss voelt het nu nog niet als jouw thuis, maar dat komt vanzelf! En ik herken het eenzame gevoel wel hoor, ik heb soms ook moeite met het alleen wonen. Weet soms niet wat ik moet doen, voel me rusteloos en saai. En denk dan aan hoe het was toen ex hier nog was. Eerlijk gezegd idealiseer ik dat wel eens een beetje, want ik kon me behoorlijk irriteren aan hem ook.
Maar het alleen koken, alleen eten, alleen in bed liggen... alleen technische issues op moeten lossen, op nieman meer terug kunnen vallen... daar moet ik erg aan wennen en beangstigd me soms een beetje. Is het voor jou ook de eerste keer dat je echt alleen woont? Voor mij wel nl en wss moet ik daarom zo wennen.
Ik probeer er het beste van te maken, ik ben begonnen met opruimen en soppen en elke keer doe ik weer wat. En heb leuke nieuwe dingen gekocht voor mijn huis.
Ik zou je aanraden om vooral leuke dingen in je nieuwe huisje te doen. Vraag vriendinnen over om drankjes te doen, nodig mensen uit voor het eten etc...
Muisje: vertel! vertel!
Was even het weekend offline, maar wat een gezelligheid hier en wat een verhalen weer!
Gezellig ook, aantal nieuwe mensen erbij!
Mootje, wanneer gaan we? En waarheen?
Goed van je dat je niet meer gesms-ed hebt van de week en ik ben het met PJ eens, ik zou ook niks tegen het teamgenootje zeggen. Maar dat is eigenlijk vooral omdat ik denk dat jij het niet goed kan doen in haar ogen (zij zal je of niet geloven, of denken dat je wilt stoken etc) en ex zal dat weer horen en dan mss verhaal bij jou willen halen of wat dan ook. In ieder geval denk ik dat het alleen maar ingewikkeld wordt...
Maarreh.... wat een gezoen hier zeg! IK BEN JALOEOEOEOERS! Ik wil ook hahahahaha! Hoewel ik ook moet toegeven dat ik er niet aan moet denken nu, maar ja, dat lijkt wel een criterium te zijn ofzo, want dat hadden jullie zelf ook!
PJ: Als eerste: gefeliciteerd met je nieuwe huisje! Wat heerlijk voor je! Dit gaat het plekje worden waar jij je helemaal thuis gaat voelen. En tja, het is nu nog nieuw en je hebt er nog geen herinneringen dus mss voelt het nu nog niet als jouw thuis, maar dat komt vanzelf! En ik herken het eenzame gevoel wel hoor, ik heb soms ook moeite met het alleen wonen. Weet soms niet wat ik moet doen, voel me rusteloos en saai. En denk dan aan hoe het was toen ex hier nog was. Eerlijk gezegd idealiseer ik dat wel eens een beetje, want ik kon me behoorlijk irriteren aan hem ook.
Maar het alleen koken, alleen eten, alleen in bed liggen... alleen technische issues op moeten lossen, op nieman meer terug kunnen vallen... daar moet ik erg aan wennen en beangstigd me soms een beetje. Is het voor jou ook de eerste keer dat je echt alleen woont? Voor mij wel nl en wss moet ik daarom zo wennen.
Ik probeer er het beste van te maken, ik ben begonnen met opruimen en soppen en elke keer doe ik weer wat. En heb leuke nieuwe dingen gekocht voor mijn huis.
Ik zou je aanraden om vooral leuke dingen in je nieuwe huisje te doen. Vraag vriendinnen over om drankjes te doen, nodig mensen uit voor het eten etc...
Muisje: vertel! vertel!
maandag 10 januari 2011 om 00:04
PJ: wilde nog even zeggen dat ik het alleen wonen persoonlijk als iets heel goeds voor mezelf zie. Ik bedoel: ik denk dat ik er sterker van word en zelfverzekerder in een eventuele volgende relatie kan staan. Ik zie het als een leerproces en echt alsof er een nieuwe periode in mijn leven aanbreekt.
Hahaha klinkt misschien heel dramatisch hoor voor mensen die alleen wonen heel normaal vinden, maar ik ben begin dertig en heb nog nooit alleen gewoond... vind het best spannend.
Hahaha klinkt misschien heel dramatisch hoor voor mensen die alleen wonen heel normaal vinden, maar ik ben begin dertig en heb nog nooit alleen gewoond... vind het best spannend.
maandag 10 januari 2011 om 00:09
Welkom vuurvliegje! Wat een rotsituatie waar jij ook in zit. Soms lijkt het wel alsof er alleen maar verdrietige dingen gebeuren...
Ik had ook een "helder" moment bij Amy's post. Ik heb ook moeite met dingen accepteren e.d. en had op e.o.a. manier bedankt dat accepteren hetzelfde is als loslaten. Maar zoals Amy het stelt is dat helemaal niet zo. En idd, het klinkt nu heel anders...
Ik heb veel moeite met het begrijpen dat mijn ex en ik een FANTASTISCHE reis hebben gemaakt waar we ontzettend veel lol en liefde hebben gedeeld samen (zegt hij ook) en toch verbreekt hij 3 weken later onze relatie. Daar kan ik heel boos om worden omdat ik het niet begrijp.
Omdat ik mezelf dan in de weg zit zeg ik tegen mezelf dat ik het maar moet accepteren omdat ik er toch niks aan kan veranderen, maar heb daar moeite mee.
Ga proberen het los te laten... en hopelijk lukt dat dan beter.
Thanks Amy!
Ik had ook een "helder" moment bij Amy's post. Ik heb ook moeite met dingen accepteren e.d. en had op e.o.a. manier bedankt dat accepteren hetzelfde is als loslaten. Maar zoals Amy het stelt is dat helemaal niet zo. En idd, het klinkt nu heel anders...
Ik heb veel moeite met het begrijpen dat mijn ex en ik een FANTASTISCHE reis hebben gemaakt waar we ontzettend veel lol en liefde hebben gedeeld samen (zegt hij ook) en toch verbreekt hij 3 weken later onze relatie. Daar kan ik heel boos om worden omdat ik het niet begrijp.
Omdat ik mezelf dan in de weg zit zeg ik tegen mezelf dat ik het maar moet accepteren omdat ik er toch niks aan kan veranderen, maar heb daar moeite mee.
Ga proberen het los te laten... en hopelijk lukt dat dan beter.
Thanks Amy!
maandag 10 januari 2011 om 09:11
Brugge! morgen? oh lijkt me zo fijn. even lekker weg, nergens aan hoeven denken!
jij bent toch ook met je ex op reis geweest? verre reis? (als het te persoonlijk word,sorry). kun je wel aan die reis terugdenken? merk bij mezelf dat ik daar best een beetje moeite mee heb...
oh en ja wel gezoend. en nee was/ben er eigenlijk nog niet klaar voor. was ook te merken op het moment zelf (bah! moest bijna huilen toen). maar toch helpt het denk ik.. en stiekem, ben ik erg benieuwd hoe ex reageert als ie het te horen krijgt.. heb besloten scharrel van ex niets te zeggen.. het is niet mijn zaak!
En pj. hoe ging je 2de nacht in je nieuwe huisje? wel een beetje fijn geslapen? verder vind ik dat brugge het allemaal goed verwoord voor je
en dat loslaten/accepteren blijft lastig! ik wil het loslaten door je accepteren dat ex zn eigen leven lijdt en zn eigen beslissingen maakt die ik niet kan snappen. maar dat het mijn zaak ook niet meer is. afstand dus!
en nu, weer een nieuwe week om er tegen aan te gaan!!
jij bent toch ook met je ex op reis geweest? verre reis? (als het te persoonlijk word,sorry). kun je wel aan die reis terugdenken? merk bij mezelf dat ik daar best een beetje moeite mee heb...
oh en ja wel gezoend. en nee was/ben er eigenlijk nog niet klaar voor. was ook te merken op het moment zelf (bah! moest bijna huilen toen). maar toch helpt het denk ik.. en stiekem, ben ik erg benieuwd hoe ex reageert als ie het te horen krijgt.. heb besloten scharrel van ex niets te zeggen.. het is niet mijn zaak!
En pj. hoe ging je 2de nacht in je nieuwe huisje? wel een beetje fijn geslapen? verder vind ik dat brugge het allemaal goed verwoord voor je
en dat loslaten/accepteren blijft lastig! ik wil het loslaten door je accepteren dat ex zn eigen leven lijdt en zn eigen beslissingen maakt die ik niet kan snappen. maar dat het mijn zaak ook niet meer is. afstand dus!
en nu, weer een nieuwe week om er tegen aan te gaan!!
-
maandag 10 januari 2011 om 09:27
@Anoniempje, wat lekker!
Tekenen bij de notaris is het ontbinden van je samenlevingscontract?
Enig idee hoe snel je iets kunt vinden?
@Ragazza, fijn dat je er weer bent. Tja, je gaat je toch een beetje zorgen maken als je een tijd niets hoort he. Maar fijn dat het goed met je gaat. Eenzaamheid is niet lekker. Je kan je soms inderdaad zo ontzettend alleen voelen!
Maar het klinkt alsof het beperkt blijft tot een enkel moment en je het verder wel goed voor elkaar hebt.
@Paarsjurkje, fijn dat je verhuizing goed ging. Hoop dat je er snel een lekker plekje voor jezelf van maakt.
@Mootje, bedankt voor je openhartige post. Ik vind t een hartstikke goed berichtje.
Kijk nou wat je schrijft: je moet klaar zijn met ex (klinkt nog als een moeilijke keus) en even verderop geeft je aan dat je je ex eigenlijk helemaal niet zo leuk vindt. Maarre... waarom zou je hem sowieso nog willen?
En ja, je moet heb wel accepteren zoals hij is.
Maar je hoeft zijn gedrag naar jou toe niet te accepteren, en je mag er gerust voor kiezen dat hij niet degene is die naast jou mag staan.
Ik weet nog steeds dat als jullie het samen goed aanpakken dat je er samen uit kan komen, maar als je nu al op m afknapt en hij niet echt van plan lijkt zijn best te doen, dan kun je wellicht je conclusies maar beter trekken.
Wat de scharrel van je ex betreft: je bent haar niets verschuldigd. Je hoeft niet te vertellen dat je je ex hebt gezien. Zij is met hem (of niet). Laat ze dat lekker samen uitzoeken.
Groet haar, vraag of ze een leuk weekend heeft gehad. Wees beleefd. Maar geef haar geen informatie over jou waar ze niet om gevraagd heeft. En als ze je op de vrouw af vraagt of je hem gezien hebt kun je er altijd voor kiezen om hem niet te 'verraden' (wat heb je er ook aan), en te zeggen dat ze dat maar aan hem moet vragen. Jij bemoeit je er gewoon niet mee. Dan hou je de eer aan jezelf. Hun rommel moeten ze zelf maar opruimen.
Dus niet de insteek dat je het toch niet goed kan doen, maar omdat jij je terugtrekt uit de situatie en je er gewoon buiten houdt.
@Brugge: je post klinkt vrolijk. Gaat t lekker met je?
Tekenen bij de notaris is het ontbinden van je samenlevingscontract?
Enig idee hoe snel je iets kunt vinden?
@Ragazza, fijn dat je er weer bent. Tja, je gaat je toch een beetje zorgen maken als je een tijd niets hoort he. Maar fijn dat het goed met je gaat. Eenzaamheid is niet lekker. Je kan je soms inderdaad zo ontzettend alleen voelen!
Maar het klinkt alsof het beperkt blijft tot een enkel moment en je het verder wel goed voor elkaar hebt.
@Paarsjurkje, fijn dat je verhuizing goed ging. Hoop dat je er snel een lekker plekje voor jezelf van maakt.
@Mootje, bedankt voor je openhartige post. Ik vind t een hartstikke goed berichtje.
Kijk nou wat je schrijft: je moet klaar zijn met ex (klinkt nog als een moeilijke keus) en even verderop geeft je aan dat je je ex eigenlijk helemaal niet zo leuk vindt. Maarre... waarom zou je hem sowieso nog willen?
En ja, je moet heb wel accepteren zoals hij is.
Maar je hoeft zijn gedrag naar jou toe niet te accepteren, en je mag er gerust voor kiezen dat hij niet degene is die naast jou mag staan.
Ik weet nog steeds dat als jullie het samen goed aanpakken dat je er samen uit kan komen, maar als je nu al op m afknapt en hij niet echt van plan lijkt zijn best te doen, dan kun je wellicht je conclusies maar beter trekken.
Wat de scharrel van je ex betreft: je bent haar niets verschuldigd. Je hoeft niet te vertellen dat je je ex hebt gezien. Zij is met hem (of niet). Laat ze dat lekker samen uitzoeken.
Groet haar, vraag of ze een leuk weekend heeft gehad. Wees beleefd. Maar geef haar geen informatie over jou waar ze niet om gevraagd heeft. En als ze je op de vrouw af vraagt of je hem gezien hebt kun je er altijd voor kiezen om hem niet te 'verraden' (wat heb je er ook aan), en te zeggen dat ze dat maar aan hem moet vragen. Jij bemoeit je er gewoon niet mee. Dan hou je de eer aan jezelf. Hun rommel moeten ze zelf maar opruimen.
Dus niet de insteek dat je het toch niet goed kan doen, maar omdat jij je terugtrekt uit de situatie en je er gewoon buiten houdt.
@Brugge: je post klinkt vrolijk. Gaat t lekker met je?
maandag 10 januari 2011 om 09:35
Je hebt 2 vormen van accepteren: aannemen dat het zo is en goedvinden.
In jullie geval zou je denk ik wel moeten accepteren dat de dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan (je doet er toch niets meer aan, dus leg je erbij neer), maar dat iemand jou zo behandelt hoef je niet te accepteren. Nou kan je daar eeuwig ruzie over blijven maken, maar beter kun je hier een wijze les uit leren en weten waar je de volgende keer je grens trekt. Dan accepteer je het dus niet, maar accepteer je het wel in de zin van: afgesloten hoofdstuk, niets meer aan de toen, volgende keer beter.
Een wereld van verschil. Vandaar dat ik het zo uitlegde.
Een belangrijke stelregel in mijn leven is:
Zet je in voor dingen waar je invloed op hebt en maak je niet druk om zaken waar je toch niets aan kunt veranderen.
Weeg per geval af of je er invloed op kunt uitoefenen. Probeer het desnoods. Lukt het niet, dan klaar.
Scheelt veel frustratie en je kunt je energie beter kanaliseren.
In jullie geval zou je denk ik wel moeten accepteren dat de dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan (je doet er toch niets meer aan, dus leg je erbij neer), maar dat iemand jou zo behandelt hoef je niet te accepteren. Nou kan je daar eeuwig ruzie over blijven maken, maar beter kun je hier een wijze les uit leren en weten waar je de volgende keer je grens trekt. Dan accepteer je het dus niet, maar accepteer je het wel in de zin van: afgesloten hoofdstuk, niets meer aan de toen, volgende keer beter.
Een wereld van verschil. Vandaar dat ik het zo uitlegde.
Een belangrijke stelregel in mijn leven is:
Zet je in voor dingen waar je invloed op hebt en maak je niet druk om zaken waar je toch niets aan kunt veranderen.
Weeg per geval af of je er invloed op kunt uitoefenen. Probeer het desnoods. Lukt het niet, dan klaar.
Scheelt veel frustratie en je kunt je energie beter kanaliseren.
maandag 10 januari 2011 om 12:41
He Mootje,
Ja, ik heb ook een verre reis gemaakt met ex. En dit is waar ik afgelopen week heel veel moeite mee had. Zoals ik in mijn vorige post al zei hebben we het namelijk fantastisch gehad, helemaal super, leuk, gezellig, veel liefde tussen ons. Dit vond hij ook en 3 weken later, bam! Relatie over. Ik begrijp dat niet. Ik begrijp niet waarom hij deze beslissing zo rigoreus heeft gemaakt nadat we het zo fijn hebben gehad samen. We zijn na onze reis al heel snel weer teruggegaan in onze routine waar we allebei niet gelukkig in waren. Maar het lijkt wel dat als je hier in zit je niet beter weet. Maar de overgang van de reis naar de routine was zo groot dat ook ik zoiets had van: ik wil dit zo niet meer. Snap je? Sorry, weet niet of je het begrijpt, beetje warrige uitleg.
In ieder geval link ik die reis nu met het einde van mijn relatie en niet meer alleen met de fantastische dingen die we beleefd, gedaan en gezien hebben. En da’s wel jammer, we hebben samen meerdere verre reizen gemaakt en het doet me sowieso verdriet om daar nu aan te denken en naar de foto’s te kijken.
Ik heb afgelopen weekend paar keer contact met hem gehad i.v.m. technisch geneuzel waar ik hulp bij nodig had. Gelukkig wilt hij dan wel helpen, maar ik merk dat ik geirriteerd om hem reageer, dat ik boos op hem ben omdat ik me afgewezen voel.
Nee Amy, ik voel me juist helemaal niet fijn. Baal er ook van. Ik ben gewoon nog steeds elke dag verdrietig en ik slaap heel erg slecht. Al weken eigenlijk. Kom maar niet in slaap omdat ik een bepaalde spanning in mijn lijf heb en mijn gedachte’s maar blijven malen.
Ik vraag me ook af hoelang dit nog gaat duren, ben het een beetje zat aan het worden. Denk constant aan hem of aan het einde van mijn relatie, ik mis hem soms, voel me soms alleen. Tuurlijk, ik heb ook leuke momenten en soms zie ik ook de voordelen van het alleen zijn in, maar over het algemeen link ik elk liedje op de radio nog aan ons.
Verder probeer ik wel mijn leven op te pakken hoor. Ik ben nog steeds mijn huis kastje voor kastje en kamer voor kamer aan het opruimen, weggooien en uitsoppen. De spullen van ex heb ik allemaal verzameld en kan hij zo meenemen. Ook heb ik alle foto’s in huis van ons vervangen door foto’s die ik mooi vind zonder hem. Was ook even slikken. En verder heb ik allemaal leuke afspraken in het vooruitzicht.
Maar het valt me zwaar. Valt me ook op dat niemand meer echt vraagt hoe het met me gaat of hoe ex en ik nu met elkaar omgaan. We zijn nu 8 weken verder en dan moet het maar over zijn ofzo.
Ik heb weleens gehoord dat voor elk jaar dat je in een relatie zat, je een maand nodig hebt om het te verwerken. Dus in mijn geval 4 jaar = 4 maanden, dat betekent dat ik pas op de helft zit! My God! Nu weet ik natuurlijk ook wel dat je het niet zo simpel kan stellen, maar toch...
Ja, ik heb ook een verre reis gemaakt met ex. En dit is waar ik afgelopen week heel veel moeite mee had. Zoals ik in mijn vorige post al zei hebben we het namelijk fantastisch gehad, helemaal super, leuk, gezellig, veel liefde tussen ons. Dit vond hij ook en 3 weken later, bam! Relatie over. Ik begrijp dat niet. Ik begrijp niet waarom hij deze beslissing zo rigoreus heeft gemaakt nadat we het zo fijn hebben gehad samen. We zijn na onze reis al heel snel weer teruggegaan in onze routine waar we allebei niet gelukkig in waren. Maar het lijkt wel dat als je hier in zit je niet beter weet. Maar de overgang van de reis naar de routine was zo groot dat ook ik zoiets had van: ik wil dit zo niet meer. Snap je? Sorry, weet niet of je het begrijpt, beetje warrige uitleg.
In ieder geval link ik die reis nu met het einde van mijn relatie en niet meer alleen met de fantastische dingen die we beleefd, gedaan en gezien hebben. En da’s wel jammer, we hebben samen meerdere verre reizen gemaakt en het doet me sowieso verdriet om daar nu aan te denken en naar de foto’s te kijken.
Ik heb afgelopen weekend paar keer contact met hem gehad i.v.m. technisch geneuzel waar ik hulp bij nodig had. Gelukkig wilt hij dan wel helpen, maar ik merk dat ik geirriteerd om hem reageer, dat ik boos op hem ben omdat ik me afgewezen voel.
Nee Amy, ik voel me juist helemaal niet fijn. Baal er ook van. Ik ben gewoon nog steeds elke dag verdrietig en ik slaap heel erg slecht. Al weken eigenlijk. Kom maar niet in slaap omdat ik een bepaalde spanning in mijn lijf heb en mijn gedachte’s maar blijven malen.
Ik vraag me ook af hoelang dit nog gaat duren, ben het een beetje zat aan het worden. Denk constant aan hem of aan het einde van mijn relatie, ik mis hem soms, voel me soms alleen. Tuurlijk, ik heb ook leuke momenten en soms zie ik ook de voordelen van het alleen zijn in, maar over het algemeen link ik elk liedje op de radio nog aan ons.
Verder probeer ik wel mijn leven op te pakken hoor. Ik ben nog steeds mijn huis kastje voor kastje en kamer voor kamer aan het opruimen, weggooien en uitsoppen. De spullen van ex heb ik allemaal verzameld en kan hij zo meenemen. Ook heb ik alle foto’s in huis van ons vervangen door foto’s die ik mooi vind zonder hem. Was ook even slikken. En verder heb ik allemaal leuke afspraken in het vooruitzicht.
Maar het valt me zwaar. Valt me ook op dat niemand meer echt vraagt hoe het met me gaat of hoe ex en ik nu met elkaar omgaan. We zijn nu 8 weken verder en dan moet het maar over zijn ofzo.
Ik heb weleens gehoord dat voor elk jaar dat je in een relatie zat, je een maand nodig hebt om het te verwerken. Dus in mijn geval 4 jaar = 4 maanden, dat betekent dat ik pas op de helft zit! My God! Nu weet ik natuurlijk ook wel dat je het niet zo simpel kan stellen, maar toch...
maandag 10 januari 2011 om 15:10
Goh, wat raar anoniempje, ik belde mijn notaris om mijn samenlevingscontract te laten ontbinden bij haar en toen zei zij dat een samenlevingscontract gewoon eenzijdig op te zeggen is en helemaal niet officieel ontbonden hoeft te worden. Als je een aangetekende brief stuurt naar je (ex)partner met daarin dat je per heden het contract eenzijdig opzegt, dan zou het genoeg moeten zijn...??
Maar hoe dan ook wel fijn voor je dat er schot in de zaak zit. Natuurlijk is het heel verdrietig, maar het is wel een stap vooruit in de zin van dat je door kan gaan met je leven. Ik hoop dat je het zelf ook zo kan voelen.
Maar hoe dan ook wel fijn voor je dat er schot in de zaak zit. Natuurlijk is het heel verdrietig, maar het is wel een stap vooruit in de zin van dat je door kan gaan met je leven. Ik hoop dat je het zelf ook zo kan voelen.
maandag 10 januari 2011 om 15:16
Brugge... ik vermoedde al zoiets.
Meissie, doorzetten hoor. Tis een fase waar je doorheen moet. Er komt een eind aan.
Het is onwijs wennen aan alleen zijn. Zeker als je juist van samen zijn houdt, mis je vaak de gezelligheid.
Je zet wel goede stappen, moet ik zeggen. Je huisje weer even een frisse start geven en afscheid nemen van je ex.
Probeer je niet meer vast te klampen aan wat je mist en hoe jullie relatie eindigde.
Probeer het een plekje te geven door terug te denken aan de prettige en normale dingen die jullie hadden, om met vrede aan die periode terug te denken.
Ja, je zal het missen. Maar ik vind je een topwijf dat je er zo wijs en volwassen mee omgaat.
Doorbijten hoor!
Meissie, doorzetten hoor. Tis een fase waar je doorheen moet. Er komt een eind aan.
Het is onwijs wennen aan alleen zijn. Zeker als je juist van samen zijn houdt, mis je vaak de gezelligheid.
Je zet wel goede stappen, moet ik zeggen. Je huisje weer even een frisse start geven en afscheid nemen van je ex.
Probeer je niet meer vast te klampen aan wat je mist en hoe jullie relatie eindigde.
Probeer het een plekje te geven door terug te denken aan de prettige en normale dingen die jullie hadden, om met vrede aan die periode terug te denken.
Ja, je zal het missen. Maar ik vind je een topwijf dat je er zo wijs en volwassen mee omgaat.
Doorbijten hoor!
maandag 10 januari 2011 om 15:22
maandag 10 januari 2011 om 16:02
Avril, goed dat je het hier dan bespreekbaar maakt. Hopelijk kunnen jullie de impasse straks doorbreken.
Ik kan me goed voorstellen dat het idee weinig uitnodigend is om de rest van je leven verder te gaan met een relatie waar je nu niet zoveel aan vindt. Dit is je huidige perspectief. Plak er 30 jaar aan vast en het zweet breekt je eerder uit dan dat je er enthousiast van wordt.
Maar je kunt je relatie veranderen, en verbeteren.
Dus stel elkaar de vraag: willen we samen GELUKKIG oud worden?
Want dat kan. Het is mogelijk. En als je antwoord op de bovenstaande vraag 'ja' is, moet je het daarna eigenlijk alleen nog maar even doen.
(nou ja, 'even'... een relatie is hard werken, maar je kunt er zoveel van terugkrijgen!!!)
Ik kan me goed voorstellen dat het idee weinig uitnodigend is om de rest van je leven verder te gaan met een relatie waar je nu niet zoveel aan vindt. Dit is je huidige perspectief. Plak er 30 jaar aan vast en het zweet breekt je eerder uit dan dat je er enthousiast van wordt.
Maar je kunt je relatie veranderen, en verbeteren.
Dus stel elkaar de vraag: willen we samen GELUKKIG oud worden?
Want dat kan. Het is mogelijk. En als je antwoord op de bovenstaande vraag 'ja' is, moet je het daarna eigenlijk alleen nog maar even doen.
(nou ja, 'even'... een relatie is hard werken, maar je kunt er zoveel van terugkrijgen!!!)
maandag 10 januari 2011 om 16:28
Ik kan niet inschatten hoe jullie relatie eruit ziet. Ik vermoed alleen dat er toch kleine dingetjes zijn die jullie dwars zitten.
Jij zegt dat het zijn twijfel is waar hij mee zit.
Wat is zijn dingetje? Want hij twijfelt.
Als je mij vraagt of ik gelukkig oud wil worden met mijn man, dan zeg ik volmondig 'ja'. Maar als de keus is of ik gelukkig oud wil worden met de buschauffeur, zeg ik ook 'ja'. Ik wil namelijk graag gelukkig oud worden, en degene die daarin naast me staat is van harte welkom.
Ik geloof dat je met iedereen gelukkig zou kunnen worden, als je op de juiste manier met elkaar omgaat.
En toevallig ben ik mijn man tegengekomen en hebben wij met elkaar afgesproken dat wij er samen voor gaan.
Volgens mij kun je er geen bezwaar tegen hebben om gelukkig oud te worden.
Daarom leg ik de klemtoon juist op GELUKKIG. Want het willen komt dan vanzelf.
Ik denk dat er nog twijfel bestaat bij het gelukkig zijn/blijven/worden. En daarom is het niet uitnodigend.
Jij zegt dat het zijn twijfel is waar hij mee zit.
Wat is zijn dingetje? Want hij twijfelt.
Als je mij vraagt of ik gelukkig oud wil worden met mijn man, dan zeg ik volmondig 'ja'. Maar als de keus is of ik gelukkig oud wil worden met de buschauffeur, zeg ik ook 'ja'. Ik wil namelijk graag gelukkig oud worden, en degene die daarin naast me staat is van harte welkom.
Ik geloof dat je met iedereen gelukkig zou kunnen worden, als je op de juiste manier met elkaar omgaat.
En toevallig ben ik mijn man tegengekomen en hebben wij met elkaar afgesproken dat wij er samen voor gaan.
Volgens mij kun je er geen bezwaar tegen hebben om gelukkig oud te worden.
Daarom leg ik de klemtoon juist op GELUKKIG. Want het willen komt dan vanzelf.
Ik denk dat er nog twijfel bestaat bij het gelukkig zijn/blijven/worden. En daarom is het niet uitnodigend.
maandag 10 januari 2011 om 16:35
"Wat is zijn dingetje? Want hij twijfelt."
Dat is dus de vraag waar hij geen antwoord op weet. Daar kan ik hem niet bij helpen, dus moet ik wel afstand nemen. Of hij het zelf ooit uitvogelt, ik denk dat ik me daar niet meer mee bezig moet houden. Om de reden dat ik heb moeten concluderen, dat ik er niet gelukkig van word en misschien zelfs ongelukkig.
Dat is dus de vraag waar hij geen antwoord op weet. Daar kan ik hem niet bij helpen, dus moet ik wel afstand nemen. Of hij het zelf ooit uitvogelt, ik denk dat ik me daar niet meer mee bezig moet houden. Om de reden dat ik heb moeten concluderen, dat ik er niet gelukkig van word en misschien zelfs ongelukkig.
maandag 10 januari 2011 om 16:39
Oh brugge, zo herkenbaar! Ik lInk ook elk liedje aan mijn situatie en 'ons'. Ik kan eigenlijk geen muziek horen, word er enorm depressief en verdrietig van. De weken voor kerst, toen overal top 2000 op stond waren echt een ramp. Vreselijk hoe alle liedjes ineens over mij leken tegaan. Is nou zo'n liedje, weet niet van wie, maar in de tekst staat 'We could've had it all, you had my heart inside your head' of zoiets, dan krimp ik echt ineen.
maandag 10 januari 2011 om 16:55
@avril, wat een nare situatie! Ben jij van jouw kant wel 100% zeker over samen oud worden of is er ook twijfel?
Heeft je vriend voor jou al een lange relatie gehad, of ben jij de eerste? Klinkt een beetje alsof hij last heeft van het 'is dit alles'-syndroom, vooral omdat hij niet echt een reden kan noemen voor zijn twijfels. Denkt hij dat er nog 'iets beters' rondloopt?
Heeft je vriend voor jou al een lange relatie gehad, of ben jij de eerste? Klinkt een beetje alsof hij last heeft van het 'is dit alles'-syndroom, vooral omdat hij niet echt een reden kan noemen voor zijn twijfels. Denkt hij dat er nog 'iets beters' rondloopt?
maandag 10 januari 2011 om 19:17
delete
@Brugge, vervelend is dat, het gevoel van spanning in je lijf en dat gemaal, het lijkt wel of je dat gewoon niet uit kunt schakelen. Je slaapt gewoon nooit echt helemaal lekker. Ik herken dat, helaas hoort het erbij. Je bent wel goed bezig, hebt al aardig wat dingen aangepakt en ondernomen! Maar het blijf een k**periode!
@brugge&paarsjurkje: ik luister niet meer naar muziek als ik me zo voel, ik weet dan ook dat het weer beter met me gaat, als ik zo maar weer muziek opzet. Dan heb ik het een hele tijd gemeden, omdat het zoveel emoties opriep. En dan ineens kan ik het weer hebben en zing ik vrolijk mee, zonder vervelend gevoel.
@Brugge, vervelend is dat, het gevoel van spanning in je lijf en dat gemaal, het lijkt wel of je dat gewoon niet uit kunt schakelen. Je slaapt gewoon nooit echt helemaal lekker. Ik herken dat, helaas hoort het erbij. Je bent wel goed bezig, hebt al aardig wat dingen aangepakt en ondernomen! Maar het blijf een k**periode!
@brugge&paarsjurkje: ik luister niet meer naar muziek als ik me zo voel, ik weet dan ook dat het weer beter met me gaat, als ik zo maar weer muziek opzet. Dan heb ik het een hele tijd gemeden, omdat het zoveel emoties opriep. En dan ineens kan ik het weer hebben en zing ik vrolijk mee, zonder vervelend gevoel.
anoniem_118875 wijzigde dit bericht op 27-02-2011 14:58
Reden: privacy
Reden: privacy
% gewijzigd
maandag 10 januari 2011 om 19:24
quote:paarsjurkje schreef op 10 januari 2011 @ 16:55:
@avril, wat een nare situatie! Ben jij van jouw kant wel 100% zeker over samen oud worden of is er ook twijfel?
Heeft je vriend voor jou al een lange relatie gehad, of ben jij de eerste? Klinkt een beetje alsof hij last heeft van het 'is dit alles'-syndroom, vooral omdat hij niet echt een reden kan noemen voor zijn twijfels. Denkt hij dat er nog 'iets beters' rondloopt?dat heb ik hem gevraagd, en hij zei niet op die manier erover te denken.
@avril, wat een nare situatie! Ben jij van jouw kant wel 100% zeker over samen oud worden of is er ook twijfel?
Heeft je vriend voor jou al een lange relatie gehad, of ben jij de eerste? Klinkt een beetje alsof hij last heeft van het 'is dit alles'-syndroom, vooral omdat hij niet echt een reden kan noemen voor zijn twijfels. Denkt hij dat er nog 'iets beters' rondloopt?dat heb ik hem gevraagd, en hij zei niet op die manier erover te denken.