Kinderen
alle pijlers
Zoontje allergisch. Vriendje heeft kat.
donderdag 13 januari 2011 om 11:57
Mijn zoontje heeft allergisch astma en sinds een paar maanden een nieuw vriendje. Dat vriendje heeft een kat. In het begin leek het allemaal goed te gaan, maar hij heeft nu telkens een pufje nodig als hij daar geweest is. Op zich ook nog te doen, want hij is dan niet heel erg benauwd, maar er is wel een piepje hoorbaar.
Nu is het lastig......hij speelt daar zo verschrikkelijk graag.... Maar ik vrees dat het op een gegeven moment gewoon niet meer kan. Nu zijn de klachten nog "mild", maar de allergenen kunnen zich opstapelen in zijn longen.
Ik merk dat er helaas weinig begrip hiervoor is. De moeder van het vriendje zegt "ik merk niks van een allergie als hij hier is". Nee, dat klopt, de benauwdheid begint vaak pas 's avonds! Of ze zegt "ik heb heus wel gestofzuigd hoor". (Terwijl dat weinig uitmaakt, die huidschilfers zitten overal)
Ik heb met de kinderarts overlegd en we doseren de bezoekjes aan het vriendje en bekijken per keer hoe het gaat. Als de klachten heftiger worden moet de kat helemaal vermeden worden. (Dat zie ik eigenlijk wel gebeuren in de toekomst)
Maar ik word zo verdrietig van de onbegrip!! De andere moeder doet geen enkele poging te begrijpen hoe dat werkt, met allergisch astma. Ze vindt me maar een aanstelster. Ik weet dat ik me daar niks van aan moet trekken, maar het maakt me verdrietig.
Ik ben benieuwd of er nog meer moeders zijn met kinderen met een huisdierenallergie. Hoe gaan jullie hiermee om?
Nu is het lastig......hij speelt daar zo verschrikkelijk graag.... Maar ik vrees dat het op een gegeven moment gewoon niet meer kan. Nu zijn de klachten nog "mild", maar de allergenen kunnen zich opstapelen in zijn longen.
Ik merk dat er helaas weinig begrip hiervoor is. De moeder van het vriendje zegt "ik merk niks van een allergie als hij hier is". Nee, dat klopt, de benauwdheid begint vaak pas 's avonds! Of ze zegt "ik heb heus wel gestofzuigd hoor". (Terwijl dat weinig uitmaakt, die huidschilfers zitten overal)
Ik heb met de kinderarts overlegd en we doseren de bezoekjes aan het vriendje en bekijken per keer hoe het gaat. Als de klachten heftiger worden moet de kat helemaal vermeden worden. (Dat zie ik eigenlijk wel gebeuren in de toekomst)
Maar ik word zo verdrietig van de onbegrip!! De andere moeder doet geen enkele poging te begrijpen hoe dat werkt, met allergisch astma. Ze vindt me maar een aanstelster. Ik weet dat ik me daar niks van aan moet trekken, maar het maakt me verdrietig.
Ik ben benieuwd of er nog meer moeders zijn met kinderen met een huisdierenallergie. Hoe gaan jullie hiermee om?
donderdag 13 januari 2011 om 12:01
donderdag 13 januari 2011 om 12:03
Tja, wat verwacht je van die moeder dan? Zij hebben nu eenmaal een kat, als je zoon daar niet tegen kan, dan moet zijn vriendje bij jullie komen spelen. Wat kan die moeder er verder aan doen?
Mijn zoon is ook allergisch voor sommige huisdieren. Hoe wij ermee omgaan? Tja, accepteren dat het er nu eenmaal bijhoort en blij zijn dat de meeste mensen die we kennen geen huisdieren hebben. Bij die paar die ze wel hebben gebruiken we gewoon medicatie. Het is niet anders.
Mijn zoon is ook allergisch voor sommige huisdieren. Hoe wij ermee omgaan? Tja, accepteren dat het er nu eenmaal bijhoort en blij zijn dat de meeste mensen die we kennen geen huisdieren hebben. Bij die paar die ze wel hebben gebruiken we gewoon medicatie. Het is niet anders.
Am Yisrael Chai!
donderdag 13 januari 2011 om 12:05
Wij hebben ook huisdieren en helaas kan daardoor 1 vriendinnetje hier nooit spelen, heel vervelend, maar doe mijn huisdieren er niet voor weg.
Mijn kind speelt nu gewoon vaker bij haar.
en dat die moeder geen poging doet om het te begrijpen zal wel meevallen, als je iets niet kent, dan weet je ook niet hoe de vork in de steel zit.
Mijn kind speelt nu gewoon vaker bij haar.
en dat die moeder geen poging doet om het te begrijpen zal wel meevallen, als je iets niet kent, dan weet je ook niet hoe de vork in de steel zit.
donderdag 13 januari 2011 om 12:18
Volgens mij gaat het TO er niet om dat de moeder in kwestie haar kat weg zou moeten doen! Het gaat erom dat de vrouw het niet serieus neemt wat wel blijkt uit opmerkingen over het stofzuigen.
Ik zou daar ook gevoelig voor zijn en het zou mij ook een rot gevoel geven. Maar zoals je zelf al zegt je weet dat je je daar niks van aan moet trekken. Ik zou het vriendje vaker bij jullie thuis uitnodigen.
Ik zou daar ook gevoelig voor zijn en het zou mij ook een rot gevoel geven. Maar zoals je zelf al zegt je weet dat je je daar niks van aan moet trekken. Ik zou het vriendje vaker bij jullie thuis uitnodigen.
donderdag 13 januari 2011 om 12:21
quote:fashionvictim schreef op 13 januari 2011 @ 12:03:
Tja, wat verwacht je van die moeder dan? Zij hebben nu eenmaal een kat, als je zoon daar niet tegen kan, dan moet zijn vriendje bij jullie komen spelen. Wat kan die moeder er verder aan doen?
Mijn zoon is ook allergisch voor sommige huisdieren. Hoe wij ermee omgaan? Tja, accepteren dat het er nu eenmaal bijhoort en blij zijn dat de meeste mensen die we kennen geen huisdieren hebben. Bij die paar die ze wel hebben gebruiken we gewoon medicatie. Het is niet anders.
Dit dus.
Je verwacht toch niet serieus dat die mensen kunstgrepen gaan uithalen om hun huisdier uit het vaarwater van jouw kind te houden? Dan moet dat vriendje maar een keer extra bij jou thuis komen spelen.
Tja, wat verwacht je van die moeder dan? Zij hebben nu eenmaal een kat, als je zoon daar niet tegen kan, dan moet zijn vriendje bij jullie komen spelen. Wat kan die moeder er verder aan doen?
Mijn zoon is ook allergisch voor sommige huisdieren. Hoe wij ermee omgaan? Tja, accepteren dat het er nu eenmaal bijhoort en blij zijn dat de meeste mensen die we kennen geen huisdieren hebben. Bij die paar die ze wel hebben gebruiken we gewoon medicatie. Het is niet anders.
Dit dus.
Je verwacht toch niet serieus dat die mensen kunstgrepen gaan uithalen om hun huisdier uit het vaarwater van jouw kind te houden? Dan moet dat vriendje maar een keer extra bij jou thuis komen spelen.
donderdag 13 januari 2011 om 12:24
quote:Xam schreef op 13 januari 2011 @ 12:18:
Volgens mij gaat het TO er niet om dat de moeder in kwestie haar kat weg zou moeten doen! Het gaat erom dat de vrouw het niet serieus neemt wat wel blijkt uit opmerkingen over het stofzuigen.
Ik zou daar ook gevoelig voor zijn en het zou mij ook een rot gevoel geven. Maar zoals je zelf al zegt je weet dat je je daar niks van aan moet trekken. Ik zou het vriendje vaker bij jullie thuis uitnodigen.
Maar wat moet die vrouw dan? Het kind van TO heeft nu eenmaal die allergie. Misschien dat TO kan uitleggen wat allergische astma is, maar daarmee blijft gewoon het feit overeind dat zoontje op de kat blijft reageren.
Wat heeft het voor TO voor zin om daar over te blijven zeuren? Het is een feit en tegen die andere moeder gaan klagen gaat niet helpen. Je kunt hooguit uitleggen dat het kind allergisch is en dan haar zoontje vragen om vaker bij jullie te komen spelen. En als ze dat niet kunnen/willen, dan houdt het op.
Volgens mij gaat het TO er niet om dat de moeder in kwestie haar kat weg zou moeten doen! Het gaat erom dat de vrouw het niet serieus neemt wat wel blijkt uit opmerkingen over het stofzuigen.
Ik zou daar ook gevoelig voor zijn en het zou mij ook een rot gevoel geven. Maar zoals je zelf al zegt je weet dat je je daar niks van aan moet trekken. Ik zou het vriendje vaker bij jullie thuis uitnodigen.
Maar wat moet die vrouw dan? Het kind van TO heeft nu eenmaal die allergie. Misschien dat TO kan uitleggen wat allergische astma is, maar daarmee blijft gewoon het feit overeind dat zoontje op de kat blijft reageren.
Wat heeft het voor TO voor zin om daar over te blijven zeuren? Het is een feit en tegen die andere moeder gaan klagen gaat niet helpen. Je kunt hooguit uitleggen dat het kind allergisch is en dan haar zoontje vragen om vaker bij jullie te komen spelen. En als ze dat niet kunnen/willen, dan houdt het op.
donderdag 13 januari 2011 om 12:27
donderdag 13 januari 2011 om 12:28
En als je nu uit voorzorg dat pufje gaat geven??
Mijn dochter is ook allergisch voor oa katten, maar wij hoeven onze eigen kat niet weg te doen. Goed alles schoonhouden, dagelijks de pufjes nemen (die moet ze sowieso, met of zonder kat)
Als ze gaat spelen bij vriendjes die een hond hebben dan neemt ze van te voren ook een puf, en een anti allergeen drankje. Ook weet ze dat ze daar goedhaar handen moet wassen als ze per ongeluk het dier wel aait.
Ik kan haar niet bij dieren weg houden, die heb je nu eenmaal overal. Ook is het sneu dat dochter nooit bij iemand mag spelen, dus hier is het drankje en de extra puf een ideale oplossing!
Mijn dochter is ook allergisch voor oa katten, maar wij hoeven onze eigen kat niet weg te doen. Goed alles schoonhouden, dagelijks de pufjes nemen (die moet ze sowieso, met of zonder kat)
Als ze gaat spelen bij vriendjes die een hond hebben dan neemt ze van te voren ook een puf, en een anti allergeen drankje. Ook weet ze dat ze daar goedhaar handen moet wassen als ze per ongeluk het dier wel aait.
Ik kan haar niet bij dieren weg houden, die heb je nu eenmaal overal. Ook is het sneu dat dochter nooit bij iemand mag spelen, dus hier is het drankje en de extra puf een ideale oplossing!
donderdag 13 januari 2011 om 12:32
quote:rosanna08 schreef op 13 januari 2011 @ 12:27:
Ik denk dat het in de toon zit die TO hoort in de woorden van die moeder. Ik vermoed dat TO bang is om lastig gevonden te worden of niet serieus genomen te worden en is ze gevoelig voor signalen die daar op wijzen
Of overgevoelig.
Gewoon een keer duidelijk uitleggen wat allergische astma is en wat het met het kind doet. Aangeven dat je weet dat die moeder er ook niets aan kan doen en dat je dat ook niet verwacht. En dat je het dus fijn zou vinden als hun kind vaker bij jullie zou komen omdat de kinderen zulke goede vrienden zijn.
Meer kun je niet doen. TO, je zult nog wel vaker tegen dat onbegrip aan gaan lopen dus het heeft echt geen zin er overgevoelig over te gaan doen. Die moeder kan zich ook wel aangevallen voelen omdat zij zich aangesproken voelt op haar huishoudelijke kwaliteiten (= "mijn huis is niet schoon genoeg"). De enige manier dus is om duidelijk te communiceren.
Ik denk dat het in de toon zit die TO hoort in de woorden van die moeder. Ik vermoed dat TO bang is om lastig gevonden te worden of niet serieus genomen te worden en is ze gevoelig voor signalen die daar op wijzen
Of overgevoelig.
Gewoon een keer duidelijk uitleggen wat allergische astma is en wat het met het kind doet. Aangeven dat je weet dat die moeder er ook niets aan kan doen en dat je dat ook niet verwacht. En dat je het dus fijn zou vinden als hun kind vaker bij jullie zou komen omdat de kinderen zulke goede vrienden zijn.
Meer kun je niet doen. TO, je zult nog wel vaker tegen dat onbegrip aan gaan lopen dus het heeft echt geen zin er overgevoelig over te gaan doen. Die moeder kan zich ook wel aangevallen voelen omdat zij zich aangesproken voelt op haar huishoudelijke kwaliteiten (= "mijn huis is niet schoon genoeg"). De enige manier dus is om duidelijk te communiceren.
donderdag 13 januari 2011 om 12:32
quote:Xam schreef op 13 januari 2011 @ 12:18:
Volgens mij gaat het TO er niet om dat de moeder in kwestie haar kat weg zou moeten doen! Het gaat erom dat de vrouw het niet serieus neemt wat wel blijkt uit opmerkingen over het stofzuigen.
Ik zou daar ook gevoelig voor zijn en het zou mij ook een rot gevoel geven. Maar zoals je zelf al zegt je weet dat je je daar niks van aan moet trekken. Ik zou het vriendje vaker bij jullie thuis uitnodigen.En ik denk dat je dat de moeder in kwestie ook niet kwalijk kan nemen. Mss heeft ze er geen idee van wat er allemaal bij komt kijken. Mijn ex denkt ook dat het met de allergieen wel meevalt, als dochter daar is heeft ze er nooit last van. Eeeh, dat kotm omdat ze er ook niet zo vaak is. Allergie betekend niet dat je elke dag een aanval hebt/kunt hebben. Mss moet je het de moeder gewoon eens duidelijk uitleggen, en anders vragen of het jongetje ook eens bij jullie komt spelen?
Volgens mij gaat het TO er niet om dat de moeder in kwestie haar kat weg zou moeten doen! Het gaat erom dat de vrouw het niet serieus neemt wat wel blijkt uit opmerkingen over het stofzuigen.
Ik zou daar ook gevoelig voor zijn en het zou mij ook een rot gevoel geven. Maar zoals je zelf al zegt je weet dat je je daar niks van aan moet trekken. Ik zou het vriendje vaker bij jullie thuis uitnodigen.En ik denk dat je dat de moeder in kwestie ook niet kwalijk kan nemen. Mss heeft ze er geen idee van wat er allemaal bij komt kijken. Mijn ex denkt ook dat het met de allergieen wel meevalt, als dochter daar is heeft ze er nooit last van. Eeeh, dat kotm omdat ze er ook niet zo vaak is. Allergie betekend niet dat je elke dag een aanval hebt/kunt hebben. Mss moet je het de moeder gewoon eens duidelijk uitleggen, en anders vragen of het jongetje ook eens bij jullie komt spelen?
donderdag 13 januari 2011 om 12:33
quote:maroon5 schreef op 13 januari 2011 @ 12:28:
En als je nu uit voorzorg dat pufje gaat geven??
Mijn dochter is ook allergisch voor oa katten, maar wij hoeven onze eigen kat niet weg te doen. Goed alles schoonhouden, dagelijks de pufjes nemen (die moet ze sowieso, met of zonder kat)
Als ze gaat spelen bij vriendjes die een hond hebben dan neemt ze van te voren ook een puf, en een anti allergeen drankje. Ook weet ze dat ze daar goedhaar handen moet wassen als ze per ongeluk het dier wel aait.
Ik kan haar niet bij dieren weg houden, die heb je nu eenmaal overal. Ook is het sneu dat dochter nooit bij iemand mag spelen, dus hier is het drankje en de extra puf een ideale oplossing!
Bij allergische astma neem je pas een pufje op het moment dat je benauwdheidsklachten krijgt. De benauwdheid ontstaan wanneer je wordt blootgesteld aan een stof waarvoor je allergisch bent.
Bij chronische astma is er sprake van onderhoudsmedicatie omdat er altijd benauwdheidsklachten zijn, in meer of mindere mate.
En als je nu uit voorzorg dat pufje gaat geven??
Mijn dochter is ook allergisch voor oa katten, maar wij hoeven onze eigen kat niet weg te doen. Goed alles schoonhouden, dagelijks de pufjes nemen (die moet ze sowieso, met of zonder kat)
Als ze gaat spelen bij vriendjes die een hond hebben dan neemt ze van te voren ook een puf, en een anti allergeen drankje. Ook weet ze dat ze daar goedhaar handen moet wassen als ze per ongeluk het dier wel aait.
Ik kan haar niet bij dieren weg houden, die heb je nu eenmaal overal. Ook is het sneu dat dochter nooit bij iemand mag spelen, dus hier is het drankje en de extra puf een ideale oplossing!
Bij allergische astma neem je pas een pufje op het moment dat je benauwdheidsklachten krijgt. De benauwdheid ontstaan wanneer je wordt blootgesteld aan een stof waarvoor je allergisch bent.
Bij chronische astma is er sprake van onderhoudsmedicatie omdat er altijd benauwdheidsklachten zijn, in meer of mindere mate.
donderdag 13 januari 2011 om 12:37
Het is vreselijk rot voor je zoontje. En natuurlijk ook voor jou als ouder, het is echt heel naar om je kind benauwd te zien.
Maar wat wil je nou van die moeder. Die geeft aan dat ze geen klachten ziet (en dat klopt want die treden pas 's avonds op) en dat ze wel stofzuigd (waarmee ze ws wil aangeven dat ze doet wat redelijkerwijs te verwachten valt)
Jij staat voor een dilemma: of je kind speelt daar niet meer of hij speelt daar wel en je geeft meer medicatie en neemt klachten op de koop toe. Met dat dilemma kan die andere moeder je echt niet helpen.
Mocht je de indruk krijgen dat ze niet begrijpt hoe erg het is, dan zou dat zomaar kunnen kloppen. Ik wist ook niks van astma totdat mijn 9 maanden oude dochter een aanval kreeg.
Ik vond het gruwelijk om aan te zien. (Ze is er trouwens over heengegroeid, dat kan als het zich op zo'n jonge leeftijd manifesteerd) Tot die tijd had ik eigenlijk geen idee hoe ernstig het was. Misschien geldt dat voor die moeder ook, maar dat kun je haar niet verwijten.
Maar wat wil je nou van die moeder. Die geeft aan dat ze geen klachten ziet (en dat klopt want die treden pas 's avonds op) en dat ze wel stofzuigd (waarmee ze ws wil aangeven dat ze doet wat redelijkerwijs te verwachten valt)
Jij staat voor een dilemma: of je kind speelt daar niet meer of hij speelt daar wel en je geeft meer medicatie en neemt klachten op de koop toe. Met dat dilemma kan die andere moeder je echt niet helpen.
Mocht je de indruk krijgen dat ze niet begrijpt hoe erg het is, dan zou dat zomaar kunnen kloppen. Ik wist ook niks van astma totdat mijn 9 maanden oude dochter een aanval kreeg.
Ik vond het gruwelijk om aan te zien. (Ze is er trouwens over heengegroeid, dat kan als het zich op zo'n jonge leeftijd manifesteerd) Tot die tijd had ik eigenlijk geen idee hoe ernstig het was. Misschien geldt dat voor die moeder ook, maar dat kun je haar niet verwijten.
donderdag 13 januari 2011 om 12:40
TO zegt alleen maar dat ze er verdrietig van wordt en het een vervelende situatie vind. Vooral als het in de toekomst erger gaat worden. Het staat niet ter discussie dat ze haar zoontje daar niet meer laat spelen als het te erg is. Dat lijkt me duidelijk.
@ ikbenannoniem Of ze nu overgevoelig of niet is doet er toch eigenlijk niet toe. Je kan het wel benoemen, maar misschien op een iets opbouwende manier dan nu? Nu is het oordelend. Je zou ook kunnen zeggen To: trek je er niks van aan, je moet doen wat goed is voor je zoon. Pech voor die moeder als ze dat niet begrijpt. Komt misschien meer als advies of meedenken over dan je bent overgevoelig.
Maar ik zeg erbij dit bericht komt van een mede-overgevoelige
@ ikbenannoniem Of ze nu overgevoelig of niet is doet er toch eigenlijk niet toe. Je kan het wel benoemen, maar misschien op een iets opbouwende manier dan nu? Nu is het oordelend. Je zou ook kunnen zeggen To: trek je er niks van aan, je moet doen wat goed is voor je zoon. Pech voor die moeder als ze dat niet begrijpt. Komt misschien meer als advies of meedenken over dan je bent overgevoelig.
Maar ik zeg erbij dit bericht komt van een mede-overgevoelige
donderdag 13 januari 2011 om 12:43
donderdag 13 januari 2011 om 12:44
quote:maroon5 schreef op 13 januari 2011 @ 12:36:
Ah kijk, zelfs ik weet het verschil niet
Dus kun je het de moeder van het vriendje ook niet kwalijk nemen dat ze niet van de goed en de rand weet.
Neemt niet weg dat het heel erg vervelend is natuurlijk!Ik ben er één van het chronische soort en mijn zus heeft de allergische variant.
Ah kijk, zelfs ik weet het verschil niet
Dus kun je het de moeder van het vriendje ook niet kwalijk nemen dat ze niet van de goed en de rand weet.
Neemt niet weg dat het heel erg vervelend is natuurlijk!Ik ben er één van het chronische soort en mijn zus heeft de allergische variant.
donderdag 13 januari 2011 om 12:49
quote:Xam schreef op 13 januari 2011 @ 12:40:
@ ikbenannoniem Of ze nu overgevoelig of niet is doet er toch eigenlijk niet toe. Je kan het wel benoemen, maar misschien op een iets opbouwende manier dan nu? Nu is het oordelend. Je zou ook kunnen zeggen To: trek je er niks van aan, je moet doen wat goed is voor je zoon. Pech voor die moeder als ze dat niet begrijpt. Komt misschien meer als advies of meedenken over dan je bent overgevoelig.
Maar ik zeg erbij dit bericht komt van een mede-overgevoelige
Eh, ik denk dat je hier de vinger op de gevoelige plek legt. Ik zie namelijk niet wat er niet opbouwend is aan mijn post. Ik zeg nergens dat TO zich aanstelt.
En als astma-patiënt geef ik haar de tip zich er minder druk om te maken. Want ja, er is onbegrip . Ik loop daar zelf ook tegenaan. En je leven wordt een stuk gemakkelijker als je je daar niet te veel van aantrekt.
@ ikbenannoniem Of ze nu overgevoelig of niet is doet er toch eigenlijk niet toe. Je kan het wel benoemen, maar misschien op een iets opbouwende manier dan nu? Nu is het oordelend. Je zou ook kunnen zeggen To: trek je er niks van aan, je moet doen wat goed is voor je zoon. Pech voor die moeder als ze dat niet begrijpt. Komt misschien meer als advies of meedenken over dan je bent overgevoelig.
Maar ik zeg erbij dit bericht komt van een mede-overgevoelige
Eh, ik denk dat je hier de vinger op de gevoelige plek legt. Ik zie namelijk niet wat er niet opbouwend is aan mijn post. Ik zeg nergens dat TO zich aanstelt.
En als astma-patiënt geef ik haar de tip zich er minder druk om te maken. Want ja, er is onbegrip . Ik loop daar zelf ook tegenaan. En je leven wordt een stuk gemakkelijker als je je daar niet te veel van aantrekt.
donderdag 13 januari 2011 om 12:51
Er staat toch nergens dat ze verwacht dat die mensen hun kat weg doen
Maar ik word zo verdrietig van de onbegrip!! De andere moeder doet geen enkele poging te begrijpen hoe dat werkt, met allergisch astma. Ze vindt me maar een aanstelster. Ik weet dat ik me daar niks van aan moet trekken, maar het maakt me verdrietig.
die allinea geeft het probleem mijns inziens aan. Onbegrip dus. Het zou anders zijn als de moeder zei goh rot voor pietje misschien kan ons klaasje beter bij jullie spelen. Dan zou het probleem voor TO denk ik zijn opgelost.
Nou TO verlos ons
Maar ik word zo verdrietig van de onbegrip!! De andere moeder doet geen enkele poging te begrijpen hoe dat werkt, met allergisch astma. Ze vindt me maar een aanstelster. Ik weet dat ik me daar niks van aan moet trekken, maar het maakt me verdrietig.
die allinea geeft het probleem mijns inziens aan. Onbegrip dus. Het zou anders zijn als de moeder zei goh rot voor pietje misschien kan ons klaasje beter bij jullie spelen. Dan zou het probleem voor TO denk ik zijn opgelost.
Nou TO verlos ons
donderdag 13 januari 2011 om 12:51
De kinderarts van mijn zoon zei ooit tegen mij, toen ik klaagde over het feit dat zijn opvang zijn potentieel dodelijke pinda-allergie niet serieus genoeg nam:
"Tja, mevrouw, de enige voor wie het dan ook van belang is, bent u."
Ik was aanvankelijk beledigd over de ongevoeligheid van die opmerking en aangezien ik toch al geirriteerd was zei ik dat ook. Maar ze had en heeft wel gelijk. De enige voor wie het écht uitmaakt, ben jij (en je kind natuurlijk). Daar kan je maar beter jezelf zo snel mogelijk bij neerleggen, anders heb je geen leven.
"Tja, mevrouw, de enige voor wie het dan ook van belang is, bent u."
Ik was aanvankelijk beledigd over de ongevoeligheid van die opmerking en aangezien ik toch al geirriteerd was zei ik dat ook. Maar ze had en heeft wel gelijk. De enige voor wie het écht uitmaakt, ben jij (en je kind natuurlijk). Daar kan je maar beter jezelf zo snel mogelijk bij neerleggen, anders heb je geen leven.
Am Yisrael Chai!
