Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
maandag 17 januari 2011 om 16:30
Sylvia, ik heb net je verhaal gelezen en moet eerlijk zeggen dat ik het lastig vind om er wat zinnigs op te zeggen...ook hier minder zin in sex, wel veel behoefte aan geborgenheid en veiligheid. Wij zijn bijna acht jaar samen dus de echte kriebels zijn al een tijdje verdwenen, ik kan me dan ook niet zo goed in jouw situatie verplaatsen. Maar ik kan me voorstellen, zoals Lief ook zegt, dat lichaam en geest momenteel te druk zijn met jou, en er misschien minder ruimte is voor verliefde gevoelens. Daarnaast merk ik dat ik qua emoties een stuk oppervlakkiger ben, ik voel me heel vlak, echt positieve gevoelens heb ik al een tijdje niet meer ervaren helaas.
Ik weet niet of je hier wat aan hebt, maar zoals ik al zei, ik vind het moeilijk me te verplaatsen in jouw situatie. Succes...
Ik weet niet of je hier wat aan hebt, maar zoals ik al zei, ik vind het moeilijk me te verplaatsen in jouw situatie. Succes...
maandag 17 januari 2011 om 18:15
Net met lg gebeld. Hij vertelde twee dingen die ik maar niet uit mn hoofd krijg... eerst vertelde hij dat hij een rekening van 400 euro had gekregen van mijn eerste consult bij de ba, wat een half uurtje heeft geduurd. Daar was ie nogal van geschrokken, 'maar dat was natuurlijk niet iets waar ik me druk om moest maken' (waarom vertel je het me dan....)
En daarna vroeg ik hoe het op mijn afdeling gaat. Dat had ik nog nooit gevraagd, omdat ik me er dan ook niet druk om hoefde te maken. Nu vroeg ik het wel (vraag me niet waarom, toch nieuwsgierig / verantwoordelijkheidsgevoel...) en hij vertelde dat 1 van mijn 2 directe collega's sinds drie weken thuis zit... met spanningsklachten. Nu is er dus nog één van mijn vaste collega's over, met 2 invallers. Pffff wat zal zij het moeilijk hebben, wij hebben een functie die je niet bepaald in korte tijd onder de knie hebt. En zij (die nu nog 'over' is dus), heeft twee jaar geleden een jaar (!!) thuisgezeten met een bo. Dat had dan ook met prive omstandigheden te maken, maar toch... ik hoop maar dat ze het redt... *ik voel me heus niet schuldig...*
pffffffffffffffff krijg het niet uit mn hoofd. Denk dat ik mn collega maar even een mail ga sturen morgen (die overgeblevene) en misschien de andere (die nu dus ook thuis zit) ook wel, maar ik weet niet of ik haar prive mailadres heb. En ik weet ook niet zo goed wat ik tegen haar moet zeggen.
Oh en dan nog iets: vriend is met de administratie bezig. Echt een enórme bult papierwerk... normaal gesproken mijn afdeling, maar ik heb me er al minstens een half jaar niet toe kunnen zetten. Nu zit hij het te doen en ik mag me er niet mee bemoeien van mezelf. Maar mèèèèn wat vind ik dat lastig!!!
*loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen....*
(ik ben zó bang dat hij dingen anders ordent dan ik, dat ik het dan niet meer terug kan vinden, of dat hij dingen weggooit die niet weg moeten....)
*loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen....*
En daarna vroeg ik hoe het op mijn afdeling gaat. Dat had ik nog nooit gevraagd, omdat ik me er dan ook niet druk om hoefde te maken. Nu vroeg ik het wel (vraag me niet waarom, toch nieuwsgierig / verantwoordelijkheidsgevoel...) en hij vertelde dat 1 van mijn 2 directe collega's sinds drie weken thuis zit... met spanningsklachten. Nu is er dus nog één van mijn vaste collega's over, met 2 invallers. Pffff wat zal zij het moeilijk hebben, wij hebben een functie die je niet bepaald in korte tijd onder de knie hebt. En zij (die nu nog 'over' is dus), heeft twee jaar geleden een jaar (!!) thuisgezeten met een bo. Dat had dan ook met prive omstandigheden te maken, maar toch... ik hoop maar dat ze het redt... *ik voel me heus niet schuldig...*
pffffffffffffffff krijg het niet uit mn hoofd. Denk dat ik mn collega maar even een mail ga sturen morgen (die overgeblevene) en misschien de andere (die nu dus ook thuis zit) ook wel, maar ik weet niet of ik haar prive mailadres heb. En ik weet ook niet zo goed wat ik tegen haar moet zeggen.
Oh en dan nog iets: vriend is met de administratie bezig. Echt een enórme bult papierwerk... normaal gesproken mijn afdeling, maar ik heb me er al minstens een half jaar niet toe kunnen zetten. Nu zit hij het te doen en ik mag me er niet mee bemoeien van mezelf. Maar mèèèèn wat vind ik dat lastig!!!
*loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen....*
(ik ben zó bang dat hij dingen anders ordent dan ik, dat ik het dan niet meer terug kan vinden, of dat hij dingen weggooit die niet weg moeten....)
*loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen, loslaten en vertrouwen....*
maandag 17 januari 2011 om 19:11
Oh maris toch.
Die rekening van 400 euro: ene oor in, andere oor uit. Kan je niks mee. Blijkbaar heeft je lg zo weinig mensen over dat hij geen luisterend oor meer kan vinden.
En je collega's... jeetje..... lekker geregeld bij dat bedrijf van jullie. De werkdruk die jij hebt achtergelaten is dus gewoon bij hun terechtgekomen, zonder pardon. Dat is een niet zo handige reactie van het bedrijf, niet van jou. Het kan wel de reden zijn dat je collega's zo weinig laten horen, of niet?
Ik zou ook niet weten wat je zou moeten schrijven naar beiden. Ik zou niks schrijven, eerlijk gezegd. Waarom zou je het wel doen? Wat zou je ermee willen bereiken?
De administratie.... ja, snap ik. Tijd voor een lekker bad, zodat je het niet hoeft aan te zien?
Die rekening van 400 euro: ene oor in, andere oor uit. Kan je niks mee. Blijkbaar heeft je lg zo weinig mensen over dat hij geen luisterend oor meer kan vinden.
En je collega's... jeetje..... lekker geregeld bij dat bedrijf van jullie. De werkdruk die jij hebt achtergelaten is dus gewoon bij hun terechtgekomen, zonder pardon. Dat is een niet zo handige reactie van het bedrijf, niet van jou. Het kan wel de reden zijn dat je collega's zo weinig laten horen, of niet?
Ik zou ook niet weten wat je zou moeten schrijven naar beiden. Ik zou niks schrijven, eerlijk gezegd. Waarom zou je het wel doen? Wat zou je ermee willen bereiken?
De administratie.... ja, snap ik. Tijd voor een lekker bad, zodat je het niet hoeft aan te zien?
maandag 17 januari 2011 om 22:15
Maris: Wat een enorme oefening voor je, in loslaten. Volhouden hoor, ik weet zeker dat je vriend het kan, misschien niet helemaal op jou manier, maar zijn manier zal ook niet verkeerd zijn. De prijs van de ba, moet je inderdaad maar los laten, als het goed is hoeft hij het niet uit zijn eigen zak te betalen. Ik zou wel een mailtje doen naar je collega, zeker diegene die ziek is. Ik zou er in schrijven wat je zou willen dat ze naar jou zouden schrijven, dan weet je zeker dat het goed is.
Lief: Jammer dat je weer een mindere dag hebt, ik ben het wel met abc eens, ik denk ook als je je alleen maar druk hoefde te maken over je werk dat het dan heel anders zou zijn. Kan je niet tijdelijk overgeplaatst worden? Dan heb je misschien een beeld of dat beter bij je past, en je hebt waarschijnlijk een andere lg? In ieder geval sterkte morgen.
Abc: Fijn dat het zo goed gaat met sporten, dan merk je toch dat je het niet voor niets doet. Ben je nog wezen winkelen?
Succes morgen met je werk.
5x5: Klinkt als een heftig traject met je dochter. Fijn dat je man voor vrijdag toch vrij gekregen heeft. Probeer je wel voor jezelf te zorgen?
Sylvia: Meis, wat zit je in een lastige situatie. Ik snap dat op dit moment de situatie misschien niet ideaal is om te daten met een man. Maar soms lopen dingen nu eenmaal zo. Ik denk wel dat het belangrijk is dat je eerlijk bent. Maar ga niet voor de andere denken en invullen. Hou het bij jezelf, jij geeft aan waar je tegen aanloopt, en wat op dit moment je problemen zijn. Maar je vriend zal moeten beslissen of hij het voor jou over heeft, om verder te gaan of niet. Daar kan jij en zeker wij niets over zeggen. Succes ermee.
Hier vandaag wel een drukke dag, vanmorgen mijn huis gesopt, vanmiddag naar de sportschool en mijn auto gehaald. En uiteindelijk moest ik na het eten nog een grote wandeling met de hond maken, ik zit dus net. Maar gelukkig merk ik dat dat me steeds beter af gaat. Ik krijg er steeds meer vertrouwen in dat het me wel gaat lukken over twee weken. En dat is toch wel een heerlijk gevoel.
Lief: Jammer dat je weer een mindere dag hebt, ik ben het wel met abc eens, ik denk ook als je je alleen maar druk hoefde te maken over je werk dat het dan heel anders zou zijn. Kan je niet tijdelijk overgeplaatst worden? Dan heb je misschien een beeld of dat beter bij je past, en je hebt waarschijnlijk een andere lg? In ieder geval sterkte morgen.
Abc: Fijn dat het zo goed gaat met sporten, dan merk je toch dat je het niet voor niets doet. Ben je nog wezen winkelen?
Succes morgen met je werk.
5x5: Klinkt als een heftig traject met je dochter. Fijn dat je man voor vrijdag toch vrij gekregen heeft. Probeer je wel voor jezelf te zorgen?
Sylvia: Meis, wat zit je in een lastige situatie. Ik snap dat op dit moment de situatie misschien niet ideaal is om te daten met een man. Maar soms lopen dingen nu eenmaal zo. Ik denk wel dat het belangrijk is dat je eerlijk bent. Maar ga niet voor de andere denken en invullen. Hou het bij jezelf, jij geeft aan waar je tegen aanloopt, en wat op dit moment je problemen zijn. Maar je vriend zal moeten beslissen of hij het voor jou over heeft, om verder te gaan of niet. Daar kan jij en zeker wij niets over zeggen. Succes ermee.
Hier vandaag wel een drukke dag, vanmorgen mijn huis gesopt, vanmiddag naar de sportschool en mijn auto gehaald. En uiteindelijk moest ik na het eten nog een grote wandeling met de hond maken, ik zit dus net. Maar gelukkig merk ik dat dat me steeds beter af gaat. Ik krijg er steeds meer vertrouwen in dat het me wel gaat lukken over twee weken. En dat is toch wel een heerlijk gevoel.
dinsdag 18 januari 2011 om 11:04
Hoi allemaal,
Word er zo gek van, had gister tot 2x toe een bericht geschreven en als ik dan verstuur foutmelding of laptopvalt uit. had geen zin meer om weer opnieuw te schrijven. had we copie gedaan, maar ja als laptop uitvalt heb je daar ook weinig aan.
ik had vandaag afspraak met de psych van werk, maar die belde gister af, er was iets tussen gekomen. aan de ene kant baalde ik, want ik wilde eigenlijk graag weten hoe haar gesprekken met de pa/lg gegaan waren. aan de andere kant was ik heel blij want ik was/ben zo moe en zag het eigenlijk niet zitten om zo lang in de auto te zitten. volgende week nieuwe afspraak.
ben net even naar de winkels geweest, wilde even verstand op 0 en lekker shoppen. helaas belde man na half uur, hij moest weg in ikhad per ongeluk zijn sleutels bij me. kon ik dus weer naa huis. en nu geen zin meer om weg te gaan.
ik ga me hier thuis maar lekker vermaken, filmpje,boekje, forum, zoiets.
tot later
Word er zo gek van, had gister tot 2x toe een bericht geschreven en als ik dan verstuur foutmelding of laptopvalt uit. had geen zin meer om weer opnieuw te schrijven. had we copie gedaan, maar ja als laptop uitvalt heb je daar ook weinig aan.
ik had vandaag afspraak met de psych van werk, maar die belde gister af, er was iets tussen gekomen. aan de ene kant baalde ik, want ik wilde eigenlijk graag weten hoe haar gesprekken met de pa/lg gegaan waren. aan de andere kant was ik heel blij want ik was/ben zo moe en zag het eigenlijk niet zitten om zo lang in de auto te zitten. volgende week nieuwe afspraak.
ben net even naar de winkels geweest, wilde even verstand op 0 en lekker shoppen. helaas belde man na half uur, hij moest weg in ikhad per ongeluk zijn sleutels bij me. kon ik dus weer naa huis. en nu geen zin meer om weg te gaan.
ik ga me hier thuis maar lekker vermaken, filmpje,boekje, forum, zoiets.
tot later
dinsdag 18 januari 2011 om 14:04
Werken ging wel goed. Denk dat ik donderdag maar eens blijf lunchen, het wordt anders te laat voor me, ik sterf van de honger op het eind. MAr eerst maar eens zien hoe ik me tegen die tijd voel.
Annemie, je hebt mail. Het gaat niet goed met printen maar ik ben ook een enorme digibeet dus wellicht moet je me even aan de hand nemen.
Ik ga een brood bakken en verder niks meer vandaag.
Morgen
Ik moet naar de psych
Ik wil zelf boodschappen doen want speciaal vlees besteld (en dat laat ik niét aan man over, haha!)
Ik zou wat kunnen schoonmaken
Annemie, je hebt mail. Het gaat niet goed met printen maar ik ben ook een enorme digibeet dus wellicht moet je me even aan de hand nemen.
Ik ga een brood bakken en verder niks meer vandaag.
Morgen
Ik moet naar de psych
Ik wil zelf boodschappen doen want speciaal vlees besteld (en dat laat ik niét aan man over, haha!)
Ik zou wat kunnen schoonmaken
dinsdag 18 januari 2011 om 14:49
Eerst even ego: ik heb mijn collega gebeld!! Ik kon natuurlijk niet slapen gisteren, zat met beide in mn hoofd... de ene die nu ook thuis zit (alleen hartkloppingen, dus minder ernstig dan bij mij gelukkig) en de andere die nu 'over' is... eerstgenoemde heb ik vanmorgen een sms gestuurd, en de andere heb ik even gebeld. Wilde even bijkletsen en ik wist dat zij dolgelukkig zou zijn om mijn stem te horen, en dat was ook zo. Was echt een fijn gesprek en heeft me goed gedaan. Zij heeft 2 jaar geleden een bo gehad, en snapt mij echt helemaal. Zij had toen dezelfde frustraties over onze lg, die ik nu heb, ook wel fijn om daar even over te 'roddelen', haha! (ik weet 100% zeker dat dat tussen ons blijft hoor, anders had ik dat natuurlijk niet tegen haar gezegd) Hebben een half uur gekletst, ik heb niet gehuild, geen hartkloppingen, geen zweetoksels... goed teken dus Dat heb ik namelijk nog wel elke week als ik met mn lg bel.
Daarna gesport, ging ook wel ok. Het fijnste aan het sporten vind ik de sauna daarna Toen moest ik nog even naar de winkel maar toen werd ik ineens helemaal niet goed... begon enorm te zweten en te trillen, steken in mn buik... pfff... gauw naar buiten gegaan voor wat frisse lucht en toen het weer wat beter ging naar huis gereden, klein stukje gelukkig. Ik was nog wat trillerig, even wat gegeten en toen ging het wel weer.
Zit nu lekker op de bank, ga zo even bzv terugkijken en vanavond bij mn ouders eten. Verder niets meer vandaag, vond het sporten intensief genoeg.
Morgen drukke dag:
- Ik moet naar de huisarts
- ik moet naar mw
- ik moet naar bmw (intake)
en verder wil ik niets!
Daarna gesport, ging ook wel ok. Het fijnste aan het sporten vind ik de sauna daarna Toen moest ik nog even naar de winkel maar toen werd ik ineens helemaal niet goed... begon enorm te zweten en te trillen, steken in mn buik... pfff... gauw naar buiten gegaan voor wat frisse lucht en toen het weer wat beter ging naar huis gereden, klein stukje gelukkig. Ik was nog wat trillerig, even wat gegeten en toen ging het wel weer.
Zit nu lekker op de bank, ga zo even bzv terugkijken en vanavond bij mn ouders eten. Verder niets meer vandaag, vond het sporten intensief genoeg.
Morgen drukke dag:
- Ik moet naar de huisarts
- ik moet naar mw
- ik moet naar bmw (intake)
en verder wil ik niets!
dinsdag 18 januari 2011 om 14:54
Weten jullie, ik merk gewoon vooruitgang... en dat geeft me energie. Ik heb niet vaak meer hoofdpijn, huil een stuk minder, en de storm in mn hoofd is gezakt van windkracht 15 naar 4 tot 7 (wisselend) Ik kan het piekeren beter controleren, kan soms weer lachen, en ik kan me voorstellen dat er een dag komt dat ik weer met plezier naar mn werk ga. Dat had ik heel lang niet, kon me werkelijk waar niet voorstellen dat ik ooit weer een goed gevoel bij mn werkgever zou hebben. Maar de laatste tijd veranderen die zwarte gedachtes in donkergrijze...ja, er zit vooruitgang in, en daar ben ik blij mee! (dit voel ik al een tijdje hoor, maar durfde het niet eerder uit te spreken, bang dat ik een dag later weer terug bij af zou zijn....)
dinsdag 18 januari 2011 om 14:56
Lijkt wel of je een hypo had, maris! Mijn man heeft dat ook wel eens, als hij heel hard heeft gefietst, dan moet hij echt even worden opgelapt met een sapje en een hapje. Heb ooit een bleodsuiker bij hem gemeten en hij had echt een hypo, dus het kan best dat jij dat ook had.
Druk morgen zeg, voor je. Je zal wel gesloopt zijn daarna. Heb je wel wat tijd tussendoor om bij te komen?
Het verschil in stress bij contact met collega of lg herken ik (ook zonder dat gedóé van die man!). Toch een zekere rapportageplicht die je ten opzichte van je collega niet hebt. Ofzo.
Druk morgen zeg, voor je. Je zal wel gesloopt zijn daarna. Heb je wel wat tijd tussendoor om bij te komen?
Het verschil in stress bij contact met collega of lg herken ik (ook zonder dat gedóé van die man!). Toch een zekere rapportageplicht die je ten opzichte van je collega niet hebt. Ofzo.
dinsdag 18 januari 2011 om 15:09
Lief, fijn dat het werken goed ging. Goed van je om een stapje verder te gaan en naar de kantine te gaan. Denk wel dat je daar écht klaar voor moet zijn, en bij twijfel niet moet doen. Als je zo'n trek hebt kan je evt. ook een broodje meenemen en achter je bureau opeten toch? Succes bij de psych.
Annemie, wat fijn dat jij ook vooruitgang merkt. Jouw dag van gisteren klinkt wel heel erg vol....soppen en sporten durf ik nog niet aan op één dag. Hopelijk heb je er vandaag geen last van. Ik ben heel blij te lezen dat je steeds meer vertrouwen krijgt in je nieuwe baan! Ik heb hier ooit een artikel gelinkt, daar stond ook in dat herstel van een bo vele malen sneller/beter gaat als je bij een andere werkgever aan de slag gaat, en dus niet bij de werkgever waar de bo is 'ontstaan'. Helemaal in jouw geval kan ik me dat voorstellen, er is natuurlijk heel veel gebeurd. Je begint letterlijk met een schone lei.
Hoe bevalt je auto? En hoe gaat het nu met je oor?
Toffe, bij mij doet het forum soms ook irritant, grrrrrr.... Hoe gaat het nu bij jou? Hoeveel werk je nu en hoe gaat dat? Geniet van je luie dagje.
Abc, hoe is het werken gegaan vandaag? Hoe loopt het contact nu met die collega? Hoop dat je dat niet teveel energie kost. Fijn dat je vooruitgang merkt bij het sporten, alleen dat gevoel al geeft ook energie en moed om door te zetten.
5x5, fijn dat je man vrij heeft kunnen nemen voor vrijdag. Hoe is je netwerk verder? Ouders, familie, vrienden waar je een beroep op kunt doen. Kunnen de kinderen misschien eens een weekendje bij opa en oma logeren zodat je even uit kunt slapen en een dag niets hoeft? (ik roep maar wat hoor.... heb geen kinderen dus misschien kraam ik wel grote onzin uit) als ik er eerlijk ben... ik heb het idee dat je van de 5e versnelling hebt teruggeschakeld naar de 4e. Terwijl je eigenlijk nog veel verder terug moet schakelen, namelijk naar de 1e versnelling. Ik herken het wel hoor, ik weet nog dat ik in de eerst week het geweldige idee had om naar de lkea te gaan, we waren met een ander huis bezig, ik deed dit, ik deed dat.... ik kon niet van het ene op het ander moment omschakelen van constant bezig, naar complete rust. En op de één of andere manier heb ik het idee dat dat bij jou ook het geval is. Maar correct me if I'm wrong hoor!
Zonnestraaltje, hoe is het met jou? Ging je nou volgende week weer werken?
Je had een mooie tekst geschreven over loslaten, die ik gister nog eens door mn hoofd heb laten spelen (toen mn vriend de administratie aan het doen was, het is me gelukt me er niet mee te bemoeien, jeuj!!) dus bedankt daar voor.
Annemie, wat fijn dat jij ook vooruitgang merkt. Jouw dag van gisteren klinkt wel heel erg vol....soppen en sporten durf ik nog niet aan op één dag. Hopelijk heb je er vandaag geen last van. Ik ben heel blij te lezen dat je steeds meer vertrouwen krijgt in je nieuwe baan! Ik heb hier ooit een artikel gelinkt, daar stond ook in dat herstel van een bo vele malen sneller/beter gaat als je bij een andere werkgever aan de slag gaat, en dus niet bij de werkgever waar de bo is 'ontstaan'. Helemaal in jouw geval kan ik me dat voorstellen, er is natuurlijk heel veel gebeurd. Je begint letterlijk met een schone lei.
Hoe bevalt je auto? En hoe gaat het nu met je oor?
Toffe, bij mij doet het forum soms ook irritant, grrrrrr.... Hoe gaat het nu bij jou? Hoeveel werk je nu en hoe gaat dat? Geniet van je luie dagje.
Abc, hoe is het werken gegaan vandaag? Hoe loopt het contact nu met die collega? Hoop dat je dat niet teveel energie kost. Fijn dat je vooruitgang merkt bij het sporten, alleen dat gevoel al geeft ook energie en moed om door te zetten.
5x5, fijn dat je man vrij heeft kunnen nemen voor vrijdag. Hoe is je netwerk verder? Ouders, familie, vrienden waar je een beroep op kunt doen. Kunnen de kinderen misschien eens een weekendje bij opa en oma logeren zodat je even uit kunt slapen en een dag niets hoeft? (ik roep maar wat hoor.... heb geen kinderen dus misschien kraam ik wel grote onzin uit) als ik er eerlijk ben... ik heb het idee dat je van de 5e versnelling hebt teruggeschakeld naar de 4e. Terwijl je eigenlijk nog veel verder terug moet schakelen, namelijk naar de 1e versnelling. Ik herken het wel hoor, ik weet nog dat ik in de eerst week het geweldige idee had om naar de lkea te gaan, we waren met een ander huis bezig, ik deed dit, ik deed dat.... ik kon niet van het ene op het ander moment omschakelen van constant bezig, naar complete rust. En op de één of andere manier heb ik het idee dat dat bij jou ook het geval is. Maar correct me if I'm wrong hoor!
Zonnestraaltje, hoe is het met jou? Ging je nou volgende week weer werken?
Je had een mooie tekst geschreven over loslaten, die ik gister nog eens door mn hoofd heb laten spelen (toen mn vriend de administratie aan het doen was, het is me gelukt me er niet mee te bemoeien, jeuj!!) dus bedankt daar voor.
dinsdag 18 januari 2011 om 15:12
Een hypo, hmmm.... ik had gesport, toen een kwartier in de sauna, toen gedoucht, aangekleed, toen naar de winkel... dus tussen het sporten en die 'aanval' zat zo'n 35 á 40 minuten. Kan dat dan?
Ohw, klein detail, toen ik thuis kwam ging ik naar de wc, toen had ik ook wat diarree (sorry voor de details, tis geen etenstijd gelukkig ) dus ik dacht dat die buikkrampen daardoor kwamen... alleen dat zweten en trillen kon ik dan weer niet verklaren.
Ohw, klein detail, toen ik thuis kwam ging ik naar de wc, toen had ik ook wat diarree (sorry voor de details, tis geen etenstijd gelukkig ) dus ik dacht dat die buikkrampen daardoor kwamen... alleen dat zweten en trillen kon ik dan weer niet verklaren.
dinsdag 18 januari 2011 om 15:29
Ja dat komt even na de inspanning. En het kan ook door warmte worden veroorzaakt. Dus het kan heel goed. En als je ook je voeding nog eens niet zo goed hebt opgenomen dan kan het zeker. Het is niet ernstig hoor en als je lang genoeg wacht gaat het vanzelf over, maar als je het vaker hebt (zoals mijn man) dan is het handig om een dextrootje of een koek in je tas te hebben. Of een vriendin met diabetes (hoeveel vriendinnen ik al niet van de grond heb geveegd met míjn dextrootjes!).
dinsdag 18 januari 2011 om 15:52
dinsdag 18 januari 2011 om 16:32
hahaha, gehakt koken ongelooflijk...
En er dan ook een topic over openen, kijk dan gewoon even op internet denk ik dan, en hou vooral lekker stil dat je zo'n gehakt-kluns bent
Ik kreeg net weer zo'n rare aanval... het voelt meer als een opkomende (buik)griepje moet ik zeggen. Net twee pilletjes tegen misselijkheid en diarree gehad en een kopje venkelthee. Hopelijk over een uurtje genoeg puf om even bij paps en mams aan te schuiven, mam heeft hutspot klaar staan, lekker én dan hoef ik niet zelf gehakt te rullen te koken
En er dan ook een topic over openen, kijk dan gewoon even op internet denk ik dan, en hou vooral lekker stil dat je zo'n gehakt-kluns bent
Ik kreeg net weer zo'n rare aanval... het voelt meer als een opkomende (buik)griepje moet ik zeggen. Net twee pilletjes tegen misselijkheid en diarree gehad en een kopje venkelthee. Hopelijk over een uurtje genoeg puf om even bij paps en mams aan te schuiven, mam heeft hutspot klaar staan, lekker én dan hoef ik niet zelf gehakt te rullen te koken
dinsdag 18 januari 2011 om 18:32
dinsdag 18 januari 2011 om 21:37
Het is hier Saaaaaaaaaiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!!!
(ohnee, heb ik iets verkeerd gezegd? Hebben jullie stiekum een antiforumdagje avondje ofzo? Waarom heb je mij niet gebeld? Om te antiforummen? Maris zichzelf met prutpoep en al door het putje gespoeld? Abc teveel Schwarzwalder gegeten en niet meer in staat om naar de laptop te lopen? Halllloooooooo!!!!!!!!)
(ohnee, heb ik iets verkeerd gezegd? Hebben jullie stiekum een antiforumdagje avondje ofzo? Waarom heb je mij niet gebeld? Om te antiforummen? Maris zichzelf met prutpoep en al door het putje gespoeld? Abc teveel Schwarzwalder gegeten en niet meer in staat om naar de laptop te lopen? Halllloooooooo!!!!!!!!)
