Psyche
alle pijlers
Abortus of niet?
vrijdag 28 januari 2011 om 19:08
Op een andere naam ivm herkenbaarheid.
Vanwege medische redenen kan ik geen hormonale anticonceptie gebruiken. Spiraal niet in verband met bloedingen en sterilisatie afgeraden in verband met medische problemen (het zit inderdaad niet mee). Man vindt zichzelf te jong voor sterilisatie. Condooms dus en dat ging lang goed, maar nu ben ik net zwanger.
We hebben vier kinderen. De jongste is 7, de oudste 11 en waren eigenlijk helemaal klaar en dolblij dat we eindelijk uit de kleine kinderen waren. We houden van reizen en maakten plannen voor grote tochten door China. Man en ik hebben allebei een goede en drukke baan - we werken allebei voltijds. We zijn jong begonnen aan kinderen (ik was 26) en hebben dat altijd als groot voordeel gezien.
Maar nu? Weer opnieuw beginnen met een baby? De trektochten in de kast, minder aandacht voor de andere vier en een droombaanverandering op hold? Of toch een abortus, maar dat staat me eigenlijk tegen - het is toch een kind in wording, en liefde, ruimte en dat soort dingen hebben we genoeg.
Man heeft inmiddels alles in werking gezet om zich toch te laten steriliseren, maar dat lost het huidige probleem niet op.
Ik weet ook niet wat ik van jullie verwacht. Misschien een luisterend en meedenkend iets. Man kan leven met een vijfde kind, maar het heeft absoluut niet zijn voorkeur. Die maakt zich net als de vorige keren ook zorgen om mijn gezondheid. Daarnaast zijn er natuurlijk risico's op allerlei ellende bij het kind vanwege onze leeftijd. Wat een horrorsituatie. Ik loop al een week te malen: het ene moment denk ik "toch wel leuk, nog een keer een baby" en het andere moment denk ik "het gaat nu allemaal prima, waarom zouden we dat allemaal overhoop gooien?"
Vanwege medische redenen kan ik geen hormonale anticonceptie gebruiken. Spiraal niet in verband met bloedingen en sterilisatie afgeraden in verband met medische problemen (het zit inderdaad niet mee). Man vindt zichzelf te jong voor sterilisatie. Condooms dus en dat ging lang goed, maar nu ben ik net zwanger.
We hebben vier kinderen. De jongste is 7, de oudste 11 en waren eigenlijk helemaal klaar en dolblij dat we eindelijk uit de kleine kinderen waren. We houden van reizen en maakten plannen voor grote tochten door China. Man en ik hebben allebei een goede en drukke baan - we werken allebei voltijds. We zijn jong begonnen aan kinderen (ik was 26) en hebben dat altijd als groot voordeel gezien.
Maar nu? Weer opnieuw beginnen met een baby? De trektochten in de kast, minder aandacht voor de andere vier en een droombaanverandering op hold? Of toch een abortus, maar dat staat me eigenlijk tegen - het is toch een kind in wording, en liefde, ruimte en dat soort dingen hebben we genoeg.
Man heeft inmiddels alles in werking gezet om zich toch te laten steriliseren, maar dat lost het huidige probleem niet op.
Ik weet ook niet wat ik van jullie verwacht. Misschien een luisterend en meedenkend iets. Man kan leven met een vijfde kind, maar het heeft absoluut niet zijn voorkeur. Die maakt zich net als de vorige keren ook zorgen om mijn gezondheid. Daarnaast zijn er natuurlijk risico's op allerlei ellende bij het kind vanwege onze leeftijd. Wat een horrorsituatie. Ik loop al een week te malen: het ene moment denk ik "toch wel leuk, nog een keer een baby" en het andere moment denk ik "het gaat nu allemaal prima, waarom zouden we dat allemaal overhoop gooien?"
vrijdag 28 januari 2011 om 19:14
Heh wat een nare situatie. Ik zou zeggen luister goed naar je gevoel.. Ik snap je praktische redenen je bent toe aan de volgende fase van je leven met je oudere kinderen. Ik snap ook je redenen zoals het is een kindje in wording.. Kun je bij het Fiom terecht. Daar geven ze hulp aan vrouwen die een abortus overwegen. Ik zou daar eens beginnen een afspraak te maken. Heel veel sterkte! Knuffel
vrijdag 28 januari 2011 om 19:14
Jemig, want ontzettend lastig zeg!
Goh.
Die afweging zullen jullie toch echt samen moeten maken, denk ik.
Ik kan beide 'standpunten' goed begrijpen.
Als ik naar mezelf kijk, zou ik het niet kunnen laten weghalen. Omdat er voor mij persoonlijk echt zwaarwegende medische of sociale redenen zouden zijn, waar deze -heel invoelbare!- praktische redenen niet onder zouden vallen.
Maar tegelijk zou ik iemand die de andere keuze zou maken daarin absoluut respecteren.
Veel sterkte met deze moeilijke overweging.
Goh.
Die afweging zullen jullie toch echt samen moeten maken, denk ik.
Ik kan beide 'standpunten' goed begrijpen.
Als ik naar mezelf kijk, zou ik het niet kunnen laten weghalen. Omdat er voor mij persoonlijk echt zwaarwegende medische of sociale redenen zouden zijn, waar deze -heel invoelbare!- praktische redenen niet onder zouden vallen.
Maar tegelijk zou ik iemand die de andere keuze zou maken daarin absoluut respecteren.
Veel sterkte met deze moeilijke overweging.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 28 januari 2011 om 19:15
quote:Star schreef op 28 januari 2011 @ 19:11:
Met het gevaar dat dit als een Elninjoo-reactie opgevat kan worden (zo bedoel ik 'm in ieder geval niet ); waarom heb jij je niet laten steriliseren dan?
Ik kan je geen advies geven helaas. Nu in verwachting van de eerste, dus mijn antwoord is niet bepaald objectief.
Hoe 'oud' ben je eigenlijk?
Met het gevaar dat dit als een Elninjoo-reactie opgevat kan worden (zo bedoel ik 'm in ieder geval niet ); waarom heb jij je niet laten steriliseren dan?
Ik kan je geen advies geven helaas. Nu in verwachting van de eerste, dus mijn antwoord is niet bepaald objectief.
Hoe 'oud' ben je eigenlijk?
vrijdag 28 januari 2011 om 19:16
vrijdag 28 januari 2011 om 19:16
vrijdag 28 januari 2011 om 19:17
Jeetje. Hmmm. Ik denk niet dat iemand echt in staat is om jou hier een goed advies op te geven. Het is toch echt jullie persoonlijke beslissing, maar ik wil je wel heel veel sterkte wensen.
Ik zou alle voors en tegens op een rij zetten. En kijken wat je gevoel je ingeeft. Ik ken een paar mensen die abortus hebben gehad en degene die geen spijt hebben hadden er vaak het meest realistisch over nagedacht. Vaak overheerste hierbij het gevoel dat abortus op dat moment het beste was. (Ze hadden toen overigens nog geen kinderen.)
Ik zou alle voors en tegens op een rij zetten. En kijken wat je gevoel je ingeeft. Ik ken een paar mensen die abortus hebben gehad en degene die geen spijt hebben hadden er vaak het meest realistisch over nagedacht. Vaak overheerste hierbij het gevoel dat abortus op dat moment het beste was. (Ze hadden toen overigens nog geen kinderen.)
vrijdag 28 januari 2011 om 19:20
Lieve Hester,
De manier waarop jij in de openingspost praat denk ik dat je eigenlijk wel weet wat je wilt. Alleen vindt je het moeilijk om die stap te nemen.
Abortus is geen slecht iets meer, het is niet normaal maar het is zeker niet abnormaal.
Geniet van je leven, geniet van je 4 kinderen, maak je reizen en volg de droombaan.
Breng je gezondheid niet in gevaar voor iets wat eigenlijk nog niet bestaat.
Heel veel sterkte toegewenst, en mocht je het houden van harte gefeliciteerd.
De manier waarop jij in de openingspost praat denk ik dat je eigenlijk wel weet wat je wilt. Alleen vindt je het moeilijk om die stap te nemen.
Abortus is geen slecht iets meer, het is niet normaal maar het is zeker niet abnormaal.
Geniet van je leven, geniet van je 4 kinderen, maak je reizen en volg de droombaan.
Breng je gezondheid niet in gevaar voor iets wat eigenlijk nog niet bestaat.
Heel veel sterkte toegewenst, en mocht je het houden van harte gefeliciteerd.
vrijdag 28 januari 2011 om 19:20
vrijdag 28 januari 2011 om 19:22
Julie zijn gelukkig met het leven dat je leidt. De zwangerschap was niet de bedoeling. Je bent nog maar net zwanger, het is nog nauwelijks iets. Ik zou me goed kunnen voorstellen dat je abortus doet. Heb een vergelijkbare situatie (relatief jong maar al lekker grote kinderen, beide leuke banen) en zou echt niet nog een kind willen.
Maar natuurlijk zouden jullie ook heel gelukkig zijn als je het houdt, want waar vier zijn kunnen ook vijf. Al snel is het gewoon en fijn.
Moeilijk hoor. Het is gewoon meer een gevoelsmatige dan een rationele beslissing. Ik denk dus dat ik het niet zou houden, maar een ander zal daar heel anders over denken. Je moet heel diep in je hart kijken, wat wil je heeeeeeel stiekem nou écht?
Succes!
Moeilijk hoor.
Maar natuurlijk zouden jullie ook heel gelukkig zijn als je het houdt, want waar vier zijn kunnen ook vijf. Al snel is het gewoon en fijn.
Moeilijk hoor. Het is gewoon meer een gevoelsmatige dan een rationele beslissing. Ik denk dus dat ik het niet zou houden, maar een ander zal daar heel anders over denken. Je moet heel diep in je hart kijken, wat wil je heeeeeeel stiekem nou écht?
Succes!
Moeilijk hoor.
vrijdag 28 januari 2011 om 19:26
Nou, juffie, een abortus is misschien moelijk, maar een hele zwangerschap voldragen om dan je kindje weg te geven is helemaal ondoenlijk als je die zwangerschap niet bewust begon om draagmoeder (en vader!) te zijn. Ik denk niet dat TO dat als een optie ziet?
Overigens is een abortus, als je weloverwogen en in rust, zonder druk, zelf dat besluit neemt, over het algemeen iets waar prima mee valt te leven.
Overigens is een abortus, als je weloverwogen en in rust, zonder druk, zelf dat besluit neemt, over het algemeen iets waar prima mee valt te leven.
vrijdag 28 januari 2011 om 19:26
quote:Juffie87 schreef op 28 januari 2011 @ 19:21:
Denk anders ook eens aan de mogelijkheid van adoptie? Er zijn zat mensen die zelf geen kinderen kunnen krijgen en wel heel graag een kindje willen...dan aborteer je niet en hoef je je toekomstplannen niet te veranderen.,.
Succes!Weet je wel niet hoe heftig dat is? Dat is echt emotioneel bijna onmogelijk.
Denk anders ook eens aan de mogelijkheid van adoptie? Er zijn zat mensen die zelf geen kinderen kunnen krijgen en wel heel graag een kindje willen...dan aborteer je niet en hoef je je toekomstplannen niet te veranderen.,.
Succes!Weet je wel niet hoe heftig dat is? Dat is echt emotioneel bijna onmogelijk.
vrijdag 28 januari 2011 om 19:31
Abortus of niet, dat moet je echt zelf beslissen.
Wat ik zelf zou doen in jouw situatie?
Ik zou het kind laten weghalen als ik net zwanger zou zijn. De leeftijden van de andere kinderen zouden daarin een grote rol spelen.
De oudste gaat bijna naar de Middelbare School. Een heftige tijd zal aanbreken. Je kind heeft veel aandacht nodig. Dat zal met een kleintje niet lukken.
Denk ook aan de puberteit die aanbreekt voor de andere kinderen. Dat is niet niks.
Wat ik zelf zou doen in jouw situatie?
Ik zou het kind laten weghalen als ik net zwanger zou zijn. De leeftijden van de andere kinderen zouden daarin een grote rol spelen.
De oudste gaat bijna naar de Middelbare School. Een heftige tijd zal aanbreken. Je kind heeft veel aandacht nodig. Dat zal met een kleintje niet lukken.
Denk ook aan de puberteit die aanbreekt voor de andere kinderen. Dat is niet niks.
